Διακοίνωση της Ελλάδας προς τον ΟΗΕ για σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης με καθυστέρηση έξι μηνών - Τι λέει

Η λιβυκή σύγκρουση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο και όπως έχει φανεί μέχρι τώρα οι δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ ακόμα δεν δείχνουν ικανές για να κερδίσουν ολοκληρωτικά τον πόλεμο κατά του φιλοτουρκικού καθεστώτος.

Αυτό σημαίνει πως το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο παραμένει εν ισχύ και είναι πολύ πιθανό ότι θα συνεχίσει να παραμένει. Γιαυτό η Ελλάδα προχώρησε σε ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ με την οποία το αποδομεί και το ανακηρύσσει παράνομο και ως μη έχον ουδεμία νομική ισχύ.

Μετά την επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Κύπρου και η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος Μαρία Θεοφίλη με επιστολή η οποία δημοσιεύθηκε ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 21 Απριλίου παραθέτει πλήθος πολιτικών και νομικών επιχειρημάτων που αποδομούν το Τουρκολυβικό Μνημόνιο .Ενώ η Κύπρος και με νεα επιστολή στον ΟΗΕ καταγγέλλει την νέα παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της με την πραγματοποίηση της παράνομης γεώτρησης στο Οικόπεδο 6 από το γεωτρύπανο Yavuz.

Στην ελληνική επιστολή επισημαίνεται ότι με το Μνημόνιο, τις συντεταγμένες του και τον επισυναπτόμενο χάρτη (που περιλαμβάνονται στην επιστολή του Τούρκου Μονίμου Αντιπροσώπου Φ. Σινιρογλου της 17ης Μαρτίου και παρατίθεται στη συνέχεια),

- Παραβιάζονται κατάφωρα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και άλλων γειτονικών κρατών

- Παραβιάζεται το αδιαίρετο της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας της Ελλάδας

- Προβάλλεται η ακυρότητα του Μνημονίου καθώς έχει συναφθεί κατά παράβαση της Πολιτικής Συμφωνίας στην Λιβύη

- Τονίζεται ότι η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν απέναντι η παρακείμενες ακτές και, ως εκ τούτου, δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει γεωγραφική και, συνεπώς ούτε νομική βάση για τη σύναψη συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης.

- Απορρίπτεται η «δόλια» και επιλεκτική επίκληση αρχών του Διεθνούς Δικαίου ( όπως «η παρουσία των ελληνικων νησιών στην λάθος πλευρά της μέσης γραμμής» ή η εξαφάνιση των θαλασσίων ζωνών των νησιών εκτος των χωρικών υδάτων τους)

- Ο χάρτης χαρακτηρίζεται εργαλείο « μολυσμένο από τους ίδιους παράνομους ισχυρισμούς τους οποίους έχει ως στόχο να νομιμοποιήσει και καταδεικνύει την προσπαθεια της Τουρκίας « να αναδιαμορφώσει την γεωγραφία της περιοχής αγνοώντας εντελώς την ελληνική επικράτεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της περιοχής».

- Η Ελλάδα δηλώνει τέλος ότι το Μνημόνιο και ο Χάρτης που το συνοδεύει δεν έχουν νομικές συνέπειες ,δεν μπορεί να γινει επίκληση τους έναντι της Ελλάδας η οποία τονίζει ότι «διατηρεί όλα τα δικαιώματα που έχει ipso facto και ab initio στην συγκεκριμένη περιοχή».

Η Κύπρος με δεύτερη επιστολή στον ΟΗΕ στις 30 Απριλίου καταγγέλλει την προσβολή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της από την 6η απόπειρα παράνομης γεώτρησης στην κυπριακή ΑΟΖ σε διάστημα ενός χρόνου επισημαίνοντας μάλιστα ότι το σημείο στο οποίο έχει δέσει το Yavuz απέχει 51 ν.μ. νοτιοδυτικά της Κυπρου και 154 μίλια από την κοντινότερη ακτή της Τουρκίας και παραθέτει και αναλυτικούς χάρτες.

«Γνωρίζοντας την έλλειψη νομικής βάσης για τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της, η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα για να επιβάλει μια πραγματικότητα που ενσαρκώνει τις πιο ακραίες απαιτήσεις της. Παραβλέποντας τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών να μειώσουν τις συγκρούσεις μέσω μιας παγκόσμιας κατάπαυσης του πυρός εν μέσω μιας σοβαρής παγκόσμιας κρίσης στον τομέα της υγείας, η Τουρκία επιλέγει να κλιμακώσει τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο για άλλη μια φορά, σύμφωνα με τους άξονες της μακροχρόνιας πολιτικής της: επεκτατισμός, περιφερειακή ηγεμονία, άρνηση και σφετερισμός των δικαιωμάτων άλλων κρατών στην περιοχή, και νομικός και γεωγραφικός αναθεωρητισμός..» επισημαίνει η επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Κύπρου Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Με πράσινες κουκκίδες επισημαίνονται οι περιοχές που επιχείρησε τον τελευταίο χρόνο παράνομες γεωτρήσεις η Τουρκια εντός της κυπριακής ΑΟΖ

Η ελληνική επιστολή της 20ης Απριλίου προς τον Γενικό Γραμματέα που κυκλοφόρησε ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 21 Απριλίου. (Α/74/819)(https://undocs.org/en/A/74/819) :

«Όσον αφορά την επιστολή της 18ης Μαρτίου 2020 του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας προς τα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα (A/74/757), θα ήθελα να δηλώσω τα εξής:

Α. Η προαναφερθείσα επιστολή και ο χάρτης που επισυνάπτεται σε αυτήν επαναλαμβάνουν τους αβάσιμους και νομικά αστήρικτους ισχυρισμούς της Τουρκίας σχετικά με τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι ισχυρισμοί αυτοί, συμπεριλαμβανομένων των γεωγραφικών συντεταγμένων που υποτίθεται ότι καθορίζουν τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως παρουσιάζεται στην επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας προς τα Ηνωμένα Έθνη της 13ης Νοεμβρίου 2019, δεν λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων, παραβιάζουν κατάφωρα τα νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μου και άλλων γειτονικών χωρών σε αυτή τη θαλάσσια περιοχή και απορρίφθηκαν από την Ελλάδα μέσω της επιστολής μου της 19ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/710-S/2020/129).

Επιπλέον, οι συντεταγμένες αυτές παραβιάζουν το αδιαίρετο της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας της Ελλάδας και δημιουργούν ένα κατάφωρα άδικο αποτέλεσμα κατά παράβαση των σχετικών κανόνων του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 74 και 83 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και της διεθνούς νομολογίας σχετικά με τη θαλάσσια οριοθέτηση.

Β. Όσον αφορά το "μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης σχετικά με την οριοθέτηση των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας στη Μεσόγειο", στο οποίο αναφέρεται η προαναφερθείσα τουρκική επιστολή, επαναλαμβάνω τη θέση της χώρας μου ότι συνάφθηκε κατά σαφή παραβίαση της Πολιτικής Συμφωνίας της Λιβύης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας στις 23 Δεκεμβρίου 2015 μέσω του ψηφίσματος 2259 (2015), είναι άκυρη και δεν παράγει κανένα απολύτως αποτέλεσμα ούτε για τα δήθεν μέρη της ούτε για οποιοδήποτε άλλο κράτος. 

Η Ελλάδα την απορρίπτει στο σύνολό της, όπως αναφέρεται στην επιστολή μου της 9ης Δεκεμβρίου 2019, η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή μου της 14ης Φεβρουαρίου 2020 (A/74/706). Επιπλέον, το εν λόγω μνημόνιο συνάφθηκε κακόπιστα και παραβιάζοντας τους κανόνες του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν απέναντι η παρακείμενες ακτές και, ως εκ τούτου, δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει γεωγραφική και, συνεπώς ούτε νομική βάση για τη σύναψη συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης.

Δεδομένου ότι δεν υφίσταται ζήτημα οριοθέτησης, η ύπαρξη μιας τέτοιας συμφωνίας δεν έχει νομική βάση στο διεθνές δίκαιο. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες (σημείο F 34°16′13.720"N-26°19′11.64" E και σημείο Ε 34°09′07.9"N-26°39′06.30"E) που περιέχονται στο εν λόγω υπόμνημα και στο παράρτημα της προαναφερθείσας τουρκικής επιστολής (A/74/757), είναι πλασματικές, παράνομες και αυθαίρετες, καθώς παραβιάζουν το δικαίωμα των ελληνικών νησιών να καθορίζουν θαλάσσιες ζώνες με τον ίδιο τρόπο όπως κάθε χερσαίο έδαφος· πρόκειται για έναν κανόνα που ορίζεται σαφώς στο άρθρο 121 παράγραφος 2 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, ο οποίος αντικατοπτρίζει το εθιμικό διεθνές δίκαιο –και, ως εκ τούτου, είναι δεσμευτικός ακόμη και για τα μη συμβαλλόμενα μέρη– και επιβεβαιώνεται από τη διεθνή νομολογία. 

Οι συντεταγμένες αυτές, οι οποίες απορρίφθηκαν επίσης στην επιστολή μου της 19ης Μαρτίου 2020 (A/74/758), καθώς και η προκύπτουσα δήθεν γραμμή "οριοθέτησης", η οποία είναι κατασκευασμένη σε αντίθεση οποιασδήποτε έννοιας θαλάσσιας οριοθέτησης, δεν έχουν καμία νομική συνέπεια. Η Ελλάδα απορρίπτει επίσης ως άκυρες τις λεγόμενες "αρχές" τις οποίες επικαλείται η Τουρκία εσφαλμένα και αυθαίρετα, στις οποίες βασίζεται το εν λόγω μνημόνιο.  
 
Ειδικότερα, υπό το πρίσμα της διεθνούς νομολογίας, η αναφορά στη «λάθος πλευρά της μέσης γραμμής» χρησιμοποιείται ψευδώς και δόλια, δεδομένου ότι τα νησιωτικά εδάφη των Δωδεκανήσων και της Κρήτης, που βρίσκονται μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, δεν ανήκουν ούτε στην Τουρκία ούτε στη Λιβύη, αλλά στην Ελλάδα. 

Επιπλέον, το εν λόγω υπόμνημα αποσκοπεί στην αποκοπή αυτών των νησιωτικών εδαφών της Ελλάδας από τις θαλάσσιες περιοχές στις οποίες γινεται η προβολή των ακτών τους, παραβιάζοντας τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομολογίας σχετικά με τη θαλάσσια οριοθέτηση. Όσον αφορά τις αναφορές στο μήκος ή την κατεύθυνση των ακτών, αυτές είναι εντελώς άσχετες στο παρόν πλαίσιο, δεδομένου ότι, όπως ήδη αναφέρθηκε, οι ακτές των δήθεν μερών του εν λόγω μνημονίου δεν είναι αντίθετες ή παρακείμενες.

Έτσι, η συμπερίληψη «γραμμων βάσης» στο εν λόγω μνημόνιο, σε μια προσπάθεια να δοθεί μια επιφαση νομιμότητας στην δήθεν «οριοθέτηση», είναι παράνομη και δεν μπορεί να παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα, καθώς η προβολή των ακτών της Τουρκίας στις οποίες τοποθετούνται τα βασικά σημεία συμπίπτει με την προβολή των ακτών των ελληνικών νησιών. Στο ίδιο πνεύμα, ένας μεγάλος αριθμός γραμμων βασης που περιλαμβάνονται σε αυτό δεν έχουν καμία σχέση ή επιρροή στο σχέδιο της δήθεν "γραμμής" και αποσκοπούν αποκλειστικά στην ψευδή παρουσίαση ενός φανταστικού παράκτιου "μήκους".

Γ.Ο χάρτης που επισυνάπτεται στην προαναφερθείσα επιστολή (A/74/757) είναι μια προσπάθεια απεικόνισης των παράνομων αξιώσεων της Τουρκίας όσον αφορά τα εξωτερικά όρια της δήθεν υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ως εκ τούτου, είναι ένα εργαλείο , μολυσμένο από τους ίδιους παράνομους ισχυρισμούς τους οποίους έχει ως στόχο να νομιμοποιήσει. Στην πραγματικότητα, καταδεικνύει την προσπάθεια της Τουρκίας να στερήσει από άλλα κράτη τα εγγενή δικαιώματά τους στις θαλάσσιες ζώνες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Στόχος της είναι, συνεπώς, η αναδιαμόρφωση της γεωγραφίας της περιοχής αγνοώντας εντελώς την ελληνική επικράτεια και αγνοώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της περιοχής.  

Ο χάρτης αυτός δεν επιβεβαιώνει τίποτα περισσότερο από την αυθαιρεσία της συμπεριφοράς της Τουρκίας, η οποία εκδηλώνεται με την παραβίαση των καθιερωμένων κανόνων του διεθνούς δικαίου, την «εφεύρεση» των νέων κανόνων και την επίκληση ανύπαρκτων ή μη εφαρμοστέων «αρχών», οι οποίες αποσκοπούν στη στρέβλωση της διεθνούς νομολογίας. 

Ως εκ τούτου, ο προαναφερόμενος χάρτης δεν παράγει κανένα νομικό αποτέλεσμα. Επαναλαμβάνω τη θέση της χώρας μου ότι έχει ipso facto και ab initio κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσία στην προαναφερθείσα περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βάσει των σχετικών διατάξεων της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αντικατοπτρίζει το εθιμικό διεθνές δίκαιο, καθώς και της εθνικής της νομοθεσίας.

Η θέση αυτή έχει καταχωρηθεί πολλές φορές στα Ηνωμένα Έθνη (ρηματική διακοίνωση της 24ης Φεβρουαρίου 2005, βλέπε Law of the Sea Bulletin τόμος 57, A/74/819 3/3 20 -05900 σ. 129· ,ρηματική διακοίνωση 389 της 20ής Φεβρουαρίου 2013, βλέπε Law of the Sea Bulletin, τόμος 81, σ. 23· και επιστολές της Μονίμου Αντιπροσώπου της Ελλάδας με ημερομηνία 23 Μαΐου 2016 (A/70/900-S/2016/474), 25 Απριλίου 2019 (A/73/850-S/2019/344), 19 Φεβρουαρίου 2020 (Α/74/710-S/2020/129) και 19 Μαρτίου 2020 (A/74/758)) και έχει επίσης κοινοποιηθεί διμερώς στην Τουρκία (ρηματικές διακοινώσεις Νο. 187/AS 2207/24.7.2009, Νο 187/ΑS 2648/15.11.2011, No 187/1066/30.4.2012, No 156.3/1675/12.7.2012 και No. 2019/503.14/267/15.1.2019).

Η δημοσίευση αυτού του χάρτη αμφισβητεί τη διεθνή νομιμότητα και αντιβαίνει στους καθιερωμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου και στους κανόνες και διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών. Οι διαδικασίες αυτές στην πραγματικότητα καταχρώνται από την Τουρκία προκειμένου να προωθήσουν τους παράνομους και αβάσιμους ισχυρισμούς της. Αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από τη δεδηλωμένη πρόθεση της Τουρκίας να ξεκινήσει παράνομες δραστηριότητες έρευνας υδρογονανθράκων στην περιοχή που επιχειρεί να οριοθετήσει παράνομα στο εν λόγω μνημόνιο, μετά την εγγραφή του στα Ηνωμένα Έθνη.

Δ. Επιπλέον, η επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας προς τα Ηνωμένα Έθνη (A/74/757) και ο χάρτης που επισυνάπτεται σε αυτήν, κατά κατάφωρη παραβίαση των ψηφισμάτων 541 (1983) και 550 (1984) του Συμβουλίου Ασφαλείας, επιβεβαιώνουν την προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας, αγνοώντας την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέλους των Ηνωμένων Εθνών, και παραβιάζοντας τα αδιαμφισβήτητα κυριαρχικά της δικαιώματα στις θαλάσσιες ζώνες.

Εκτός από την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, οι προαναφερθείσες προκλητικές ενέργειες επιδεινώνουν τις εντάσεις και θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη και σταθερότητα στην ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Έρχονται σε έντονη αντίθεση με τις προσπάθειες της Ελλάδας και άλλων γειτονικών χωρών να διατηρήσουν τη σταθερότητα στην περιοχή καλή τη πίστει και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.  

Με βάση τα ανωτέρω, η Ελλάδα απορρίπτει κατηγορηματικά τις προαναφερθείσες τουρκικές αξιώσεις στο σύνολό τους, συμπεριλαμβανομένων των παράνομων συντεταγμένων που αναφέρονται στο παράρτημα της προαναφερθείσας επιστολής, καθώς και τον προσαρτητόμενο χάρτη, οι οποίες δεν έχουν νομικές συνέπειες και δεν μπορεί να γινει επικληση τους εναντι της Ελλαδας. Η χώρα μου διατηρεί όλα τα δικαιώματά της βάσει του διεθνούς δικαίου. Θα σας ήμουν ευγνώμων αν κυκλοφορούσατε την παρούσα επιστολή ως έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης, στο πλαίσιο της ημερήσιας διάταξης 74 (α), και να δημοσυετεί την ιστοσελίδα του Τμήματος Ωκεανών και Δικαίου της Θάλασσας και στην επόμενη έκδοση του Law of the Sea Bulletin

Μαρια Θεοφιλη

Μονιμη Αντιπροσωπος».pronews.gr 

Θρασύτατη ανακοίνωση από τουρκικό ΥΠΕΞ «στοχοποιεί» το Καστελόριζο

Νέες εκτός τόπου και χρόνου κατηγορίες κατά της Ελλάδας εκτόξευσε η Τουρκία. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, η ανακοίνωση που εξέδωσε το ελληνικό ΥΠΕΞ την Τετάρτη ήταν «παραπλανητική», ενώ υποστήριξε πως η Ελλάδα έχει απαιτήσεις σαν να είναι «κράτος - αρχιπέλαγος». 

Υποστήριξε, δε, πως «το πιο εντυπωσιακό δείγμα» αυτής της παραβίασης - κατά την Άγκυρα - του διεθνούς δικαίου είναι οι ελληνικές θέσεις για το Καστελόριζο. Πάλι, δηλαδή στοχοποιείται το σύμπλεγμα της Μεγίστης από την Αγκυρα

«Οι προσπάθειές τους να νομιμοποιήσουν τους ισχυρισμούς τους μέσω της ΕΕ και μέσω των χαρτών που εκδίδονται μέσα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχουν καμιά αξία», πρόσθεσε το τουρκικό ΥΠΕΞ.

«Οι ισχυρισμοί της Ελλάδας σχετικά με τις ζώνες θαλάσσιας δικαιοδοσίας, η οποία συμπεριφέρεται σαν να είναι ένα κράτος - αρχιπέλαγος παραβλέποντας την αρχή της δίκαιης οριοθέτησης, βασικής αρχής για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, είναι ενάντια στο διεθνές δίκαιο», συνέχισε η Άγκυρα. 

Σε ανακοίνωσή του, ο κ. Ακσόι μίλησε για «μαξιμαλιστικές θέσεις» από την Ελλάδα και την Κύπρο, υποστηρίζοντας πως αγνοούνται οι θέσεις των Τουρκοκυπρίων.

Υπενθυμίζεται πως το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε πως η εμμονή της Τουρκίας στην παραβατικότητα δεν δημιουργεί ούτε δίκαιο, ούτε δικαιώματα, με αφορμή την επιστολή του Τούρκου μόνιμου αντιπροσώπου στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για τις θαλάσσιες ζώνες.

pronews.gr 

Χάρτης της Petroleum Economist προετοιμάζει για «Χάγη» στην Αν.Μεσόγειο - «Χάνονται» Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη

Ως «κεκτημένα της Τουρκίας» παρουσιάζει η ιστοσελίδα του think tank, Petroleum Economist, την ΑΟΖ που ανακήρυξε η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο η οποία ξεκινά από τις ακτές Ρόδου, Καρπάθου και Κρήτης και φτάνει μέχρι τις ακτές της Λιβύης!

Ειδικά για το τμήμα της ΑΟΖ με την Λιβύη που «αγγίζει» τα ελληνικά νησιά, «καταπίνει» το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης και «στραγγαλίζει» την ελληνική ΑΟΖ στα δυτικά και ανατολικά του συμπλέγματος της Μεγίστης, ο  χάρτης του Petroleum Economist, δεν αφήνει κανένα περιθώριο: Την χαρακτηρίζει απλώς ως «αναθεωρημένη» (revised) τουρκική ΑΟΖ, η οποία πλέον συνορεύει με την Λιβύη!

Ενώ χαρακτηρίσει ως «territorial water boundary» στο υπόμνημα, την πραγματική τουρκική ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο!

Δηλαδή την ελληνική ΑΟΖ την μετέτρεψε σε «τουρκική» και την πραγματική τουρκική ΑΟΖ την έκανε «τουρκικά χωρικά ύδατα»! Και μετέφερε την ελληνική ΑΟΖ στο... Αιγαίο (πάλι καλά...)!

Η μηδενική ελληνική αντίδραση στην εισβολή του ερευνητικού Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα την περασμένη Παρασκευή 31/1, ουσιαστικά επικύρωσε δια της αδρανείας, τα αδιανόητα ψεύδη του χάρτη χάρτη αυτού, αν και προσεκτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι «Απλώς πρόκειται για προετοιμασία Χάγης, έστω κατ'αρχήν για την Ανατολική Μεσόγειο με την ελληνική ΑΟΖ να «τελειώνει» στον 28ο Μεσημβρινό στην Ρόδο.

pronews.gr

Το γνωρίζατε; - Ο αρχαιότερος χάρτης χρονολογείται από το 500 π.Χ. και είναι γραμμένος στα ελληνικά

O αρχαιότερος χάρτης στον δυτικό κόσμο χρονολογείτε από το 500π.χ. και βρέθηκε στη νότια Ιταλία. Πρόκειται για μία απεικόνιση της χερσονήσου της Απουλίας, σε ένα κομμάτι λουστραρισμένου πήλινου βάζου,με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο ενός γραμματοσήμου.

Ο χάρτης της Σολέτο,όπως ονομάζεται,ανακαλύφθηκε από τον Βέλγο αρχαιολόγο Τιερί βαν Κόμπερνολ,από το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ,αλλά η ύπαρξή του παρέμεινε κρυφή έως ότου διεξαχθούν οι απαραίτητες μελέτες.Ο συγκεκριμένος χάρτης θεωρείτε εξαιρετικά σημαντικός από τούς ειδικούς γιατί όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του πανεπιστημίου τού Μονπελίε.

Στον χάρτη έχουν χαραχτεί τα ονόματα πόλεων με ελληνικούς χαρακτήρες, και μια κουκκίδα υποδεικνύει τα σημεία όπου βρισκόταν,όπως και στους σύγχρονους χάρτες.Στην δυτική πλευρά της Απουλίας σημειώνεται η ελληνική λέξη Τάρας,ο σημερινός κόλπος τού Τάραντα,ενώ οι ονομασίες των πόλεων είναι στην αρχαία διάλεκτο πού χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής,αλλά έχουν καταγραφεί με ελληνικούς χαρακτήρες.

Οι θάλασσες γύρω από την χερσόνησο-το Ιόνιο δηλαδή και η Αδριατική-υποδηλώνονται με δύο παράλληλες,κυματοειδείς γραμμές.Αρκετές από τις 13 πόλεις πού σημειώνονται στον χάρτη,όπως η Οτράντο,η Σολέντο,η Ουγκέντο και η Λεύκα(η σημερινή Σάντα Μαρία ντι Λεύκα),υπάρχουν έως σήμερα.Ήταν γνωστό από την αρχαία ελληνική γραμματεία ότι οι Έλληνες είχαν κατανοήσει την ανάγκη για αποτύπωση των γεωγραφικών χαρακτηριστικών μιας περιοχής και ότι κάποιοι είχαν σχεδιάσει χάρτες,αλλά μέχρι πρότινος δεν είχε βρεθεί μια κάποια τέτοια αποτύπωση.

Έτσι,ο χάρτης τού Σολέτο,πέραν από ότι αποτελεί τον αρχαιότερο γεωγραφικό χάρτη της κλασικής αρχαιότητας,είναι και η πρώτη απόδειξη ότι οι αρχαίοι Έλληνες κατασκεύαζαν χάρτες πριν τούς Ρωμαίους.Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο χάρτης τού Σολέτο είναι σύγχρονος τού Πυθαγόρα,ο οποίος είχε ιδρύσει μία φιλοσοφική σχολή στον Κρότωνα,στην σημερινή Καλαβρία,από την άλλη μεριά τού κόλπου τού Τάραντα.

Αν και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να συνδέσουν τον χάρτη με την σχολή,εντούτοις ο Πυθαγόρας λέγεται ότι πρώτος παρατήρησε ότι η θέση ορισμένων άστρων στον ουράνιο θόλο διέφερε από περιοχή σε περιοχή, και πρότεινε την σφαιρικότητα της Γης,υπόθεση πού αποτέλεσε την βάση της σύγχρονης χαρτογραφίας.

pronews.gr

Η ρωσική στρατηγική απέναντι στο τουρκικό στρατό, οι φαντασιοπληξίες των Αμερικανών, και οι φόβοι Ελλήνων και Κύπριων – Ο πόλεμος των μεσογειακών χαρτών

by John Helmer, Moscow, Dances with Bears, Μετάφραση Wan Wert

Το μνημόνιο υπεγράφη στη Κωνσταντινούπολη στις 27 Νοεμβρίου μεταξύ της Τουρκικής Κυβέρνησης και της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφιλίωσης (GNA), μια από τις πλευρές του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη. Διαβάστε εδώ το μνημόνιο κατανόησης τους και το νέο τουρκικό χάρτη της Μεσογείου.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνέχισε αυτή την εβδομάδα με δυο πρόσθετες δηλώσεις . Τη Δευτέρα είπε: “Οι Ελληνοκύπριοι, η Αίγυπτος, η Ελλάδα και το Ισραήλ δεν μπορούν να δημιουργήσουν μια γραμμή μεταφοράς φυσικού αερίου χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας.” Έπειτα την Τρίτη: “Εάν η Λιβύη επρόκειτο να υποβάλει αίτημα, θα στέλναμε επαρκή αριθμό στρατευμάτων. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ασφαλείας, δεν υπάρχει εμπόδιο”.

Δεν πειράζει που αυτή τη στιγμή το GNA χάνει τον πόλεμο στη Λιβύη. Η τουρκική μπλόφα δεν θα λειτουργήσει εναντίον της Ρωσίας, η οποία στηρίζει τον ισχυρότερο αντίπαλο του GNA, τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης (LNA). Ούτε η Τουρκία εναντιώνεται στη Ρωσία. Αμφότεροι έχουν κοινό συμφέρον να διαφυλάξουν τον νέο αγωγό εξαγωγής αερίου, τον TurkStream, στη νότια Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, και να νικήσουν τον ανταγωνισμό.

Η τουρκική πρόκληση απευθύνεται προς τις ΗΠΑ, την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο, προκαλώντας τες να δοκιμάσουν με το δικό τους ναυτικό και αεροπορία να εκδιώξουν τους Τούρκους πίσω στα χερσαία σύνορά τους, να επιχειρήσουν έρευνες για φυσικό αέριο στον βυθό της περιοχής και να αναπτύξουν αγωγούς παραβιάζοντας το σύνορο πέρα του οποίου ,οι Τούρκοι στοχεύουν να τους σταματήσουν. Προς το παρόν, ο Ερντογάν υπολογίζει ότι οι Αμερικανοί, οι Έλληνες, οι Κύπριοι και οι Αιγύπτιοι δεν θα τολμήσουν να χτυπήσουν. Μέχρι στιγμής έχει δίκιο.

Πέρα από γενικότητες, η ρωσική στρατηγική στη Μεσόγειο δεν συζητείται ανοιχτά στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης ούτε από τις χρηματοδοτούμενες από το κράτος ομάδες προβληματισμού. Σε περίπτωση πολέμου και κυρώσεων από τις “ΗΠΑ, πράγμα που είναι αναπόφευκτο – η Τουρκία είναι σύμμαχος της Ρωσίας εναντίον των κυρώσεων, επομένως η συμμετοχή της σε μια διαμάχη εναντίον των Ρώσων στη Συρία και τη Λιβύη είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα για το Κρεμλίνο.

Ο Αραβικός και Αμερικανικός Τύπος είναι πιο ελεύθεροι να σχολιάσουν την Ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών, στρατευμάτων ειδικών δυνάμεων, όπλων, πληροφοριών και ηλεκτρονικών όπλων μάχης. Οι Ρώσοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στη Λιβύη, οι οποίοι μιλούν στα ΜΜΕ, είναι ο Mikhail Bogdanov, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και Ο Lev Dengov, επικεφαλής της ρωσικής ομάδας επαφής για την ενδολιβυκή διένεξη . Ο Αντιναύαρχος Ιγκόρ Κοστιούκοφ, επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών (GRU) του Γενικού Επιτελείου από τον περασμένο Δεκέμβρη, διευθύνει τις μυστικές υπηρεσίες και τις τακτικές επιχειρήσεις. Ο συντονισμός των πολιτικών και στρατιωτικών επιχειρήσεων έχει δοκιμαστεί εδώ και πολλά χρόνια από το Γενικό Επιτελείο, το Υπουργείο Εξωτερικών και το Συμβούλιο Ασφαλείας στα σύνορα της Συρίας και της Ουκρανίας. Ο Kostyukov ήταν επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών στη Συρία για κάποιο διάστημα. Έχει τιμωρηθεί δύο φορές από τις “ΗΠΑ για ισχυρισμούς περί κυβερνο-επιχειρήσεων στις εκλογές των “ΗΠΑ.

Left to right: Mikhail Bogdanov; Lev Dengov; Igor Kostyukov.

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν παραδέχθηκε ότι συζητά για τη Λιβύη με τον Πρόεδρο Ερντογάν εδώ και αρκετούς μήνες, ξεκινώντας από τον Αύγουστο. Ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να αμφισβητήσει τη Ρωσική στήριξη στον LNA και τον διοικητή του Χαλιφά Χαφτάρ τον επόμενο μήνα, οπότε και θα εγκαινιάσουν με τον Πούτιν τον αγωγό TurkStream. “Ελπίζω ότι οι Ρώσοι δεν θα αφήσουν τον Χαφτάρ να δημιουργήσει μια άλλη Συρία”, δήλωσε ο Ερντογάν αυτή την εβδομάδα. Ο Ερντογάν επικοινώνησε ξανά χθες τηλεφωνικά με τον Πούτιν για να συζητήσει για τη Συρία και τη Λιβύη .

“Οι πρόεδροι εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις ένοπλες συγκρούσεις γύρω από την Τρίπολη”, αναφέρει το ανακοινωθέν του Κρεμλίνου. “Η άμεση κατάπαυση του πυρός και η επανάληψη των ενδολιβυκών ειρηνευτικών συνομιλιών θα συμβάλουν στην εξομάλυνση της κατάστασης”.

Τον Απρίλιο του 2008 ο τότε πρωθυπουργός Πούτιν συναντήθηκε με τον Λίβυο ηγέτη Μουαμάρ αλ-Καντάφι στη Λιβύη. Στη συνέχεια, ο Καντάφι επισκέφθηκε τη Μόσχα και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Ντιμίτρι Μεντβέντεφ το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τα ρωσικά συναισθήματα για τον Καντάφι έγιναν πιο θετικά μετά τη δολοφονία του στις 20 Οκτωβρίου 2011, από ό, τι ήταν κατά τα πενήντα χρόνια της εξουσίας του, ειδικά κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησης Γιέλτσιν. Αξιωματούχοι του Κρεμλίνου δεν εκτίμησαν ποτέ την απρόβλεπτη ικανότητα και το χιούμορ του Καντάφι. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου απόλαυσε και τα δύο. Η στρατιωτική εκστρατεία του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης που οδήγησε στον θάνατο του Καντάφι συνέπεσε επίσης με την απογοήτευση της Ρωσίας για την ανετοιμότητα της Λιβύης να επενδύσει σε επιχειρήσεις αλουμινίου της Ρωσικής Oleg Deripaska· για λεπτομέρειες, διαβάστε αυτό.

Τον Οκτώβριο, σε μια συνέντευξη στα αραβικά μέσα ενημέρωσης, ο Πούτιν ήταν κατηγορηματικός καταδικάζοντας τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του Καντάφι, χαρακτηρίζοντας τα ως “κόλπο”: “Όσο για τη Λιβύη, εξακολουθεί να επικρατεί το χάος που προκλήθηκε από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις”, δήλωσε ο Πούτιν. “Αλλά σε αυτή την περίπτωση, οι Δυτικοί εταίροι έπαιξαν ένα κόλπο στις πλάτες μας, χρησιμοποιώντας τη τοπική διάλεκτο (δεν ξέρω πώς θα μεταφραστεί αυτό). Η Ρωσία ψήφισε υπέρ του αντίστοιχου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τι έλεγε εν ολίγοις αυτό το ψήφισμα, αν το διαβάσετε προσεκτικά; Το ψήφισμα απαγόρευε στον Καντάφι να χρησιμοποιεί την αεροπορία του κατά των ανταρτών. Αλλά δεν έλεγε τίποτα για αεροπορικές επίθεσης σε λιβυκό έδαφος. Αλλά αυτό ήταν που πραγματικά συνέβη.”

“Έτσι, βασικά, αυτό που συνέβη εκεί, έγινε παρακάμπτοντας το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Και όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη στη συνέχεια. Επικρατεί ακόμα χάος και σύγχυση, μια ροή μεταναστών πέρασε από τη Λιβύη στην Ευρώπη. Ο Καντάφι πάντα προειδοποιούσε γι’ αυτό, είπε ότι σταμάτησε τους Αφρικανούς μετανάστες από το να πάνε στην Ευρώπη. Μόλις αυτό το “τείχος” εξαφανίστηκε, άρχισαν να χύνονται στην Ευρώπη. Και τώρα οι Ευρωπαίοι παθαίνουν αυτό για το οποίο είχαν προειδοποιηθεί. Αλλά αυτό δεν είναι καν το βασικό ζήτημα. Το πιο σημαντικό, είναι η αποσταθεροποίηση ολόκληρης της περιοχής της Μέσης Ανατολής”.

Στις 6 Δεκεμβρίου στη Ρώμη με τον Ιταλό ομόλογό του, ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λάβροφ ρωτήθηκε πώς βλέπει “τη συνθήκη μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης για τα θαλάσσια σύνορα και την εφοδιαστική γραμμή, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών προμηθειών”. Έκανε τη διάκριση μεταξύ της τουρκικής μπλόφας στα χαρτιά και της στρατιωτικής κλιμάκωσης στην περιοχή. Αλλά δεν ανέφερε την Τουρκία. “Η κατάσταση στη Λιβύη είναι πολύ δύσκολη καθώς υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες που εμπλέκονται εκεί, και υπάρχουν πάρα πολλές ερωτήσεις για το ποιος είναι ο πιο νόμιμος. Έχουμε την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία, όπως είπα, πρέπει να τηρηθεί. Σε αυτό το πλαίσιο, για παράδειγμα, το νόμιμα αναγνωρισμένο κοινοβούλιο της Λιβύης στο Τομπρούκ εξέφρασε την διαφωνία του για υπογεγραμμένο έγγραφο που αναφέρατε. Οι γείτονες της Λιβύης εξέφρασαν επίσης ανησυχία. Δεν μπορούμε παρά να το εξετάσουμε αυτό. Φυσικά, κάθε μέτρο που λαμβάνεται επιτόπου και στα χαρτιά θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την εξαιρετικά ευαίσθητη φύση της κατάστασης και να συμβάλλει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στη διασφάλιση ότι όλοι όσοι εμπλέκονται στην κρίση της Λιβύης θα ενεργούν από κοινού, θα κάθονται σε ένα τραπέζι. Αυτό περιλαμβάνει και την Αφρικανική Ένωση, η οποία έχει παραμεριστεί αδικαιολόγητα σε ό, τι αφορά τις εξελίξεις στη Λιβύη”.

Ένα ελληνικό ρεπορτάζ του Θεόδωρου Καρυώτη αυτό το μήνα δημοσίευσε μια σειρά τουρκικών χαρτών, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970 και απεικονίζοντας τη σταδιακή επέκταση των τουρκικών διεκδικήσεων σε μια αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) δυτικά και νότια στα χωρικά ύδατα των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και της Μεσογείου.

Erdogan publicised this map of Mavi Vatan (“Blue Homeland”) during a speech at the National Defence University in Istanbul:  For more details, read this.

Οι ισχυρισμοί της Τουρκίας είναι “κωμικοί”, έγραψε ο Καρυώτης, “καθώς σύμφωνα με τη θέση της ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ/ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα, οι Τούρκοι θα πρέπει να ενημερώσουν τον πρόεδρο Τραμπ ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ της Χαβάης, την ΑΟΖ των Αμερικανικών νησιών στην Αλάσκα που συνορεύουν με την Ρωσία, και των ΗΠΑ με την Κούβα και τις Μπαχάμες. Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι, για τον Ταγίπ Ερντογάν, νησιά όπως η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σικελία, η Γροιλανδία, η Αυστραλία κ.ο.κ., δεν έχουν ΑΟΖ!”

Όχι τόσο κωμικά, σύμφωνα με μια δήλωση που εξέδωσε χθες ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Antonio Guterres. Μέσω εκπροσώπου, διακήρυξε στάση ουδετερότητας προς την Άγκυρα: “Η γραμματεία [του ΟΗΕ] δεν θα λάβει θέση ούτε θα σχολιάσει θέματα που αφορούν την κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών για τους θαλάσσιους χώρους τους”.

Έκθεση στα ελληνικά του Μάριου Ευριβιάδη, πρώην Κύπριου διπλωμάτη, προεδρικού σύμβουλου και πλέον πανεπιστημιακού καθηγητή, επικρίνει την παθητικότητα αυτή εν όψει της “χαρτογραφικής προπαγάνδας” της Τουρκίας, όπως την αποκαλεί. Η Τουρκία έχει σχετικά μικρή ακτογραμμή, επισημαίνει ο Ευριβιάδης, κατατάσσοντας 20η στο διεθνές τραπέζι. Έτσι, η Τουρκία έχει σχετικά μικρότερη απαίτηση για αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) — σημαντικά λιγότερο από την Ελλάδα, η ακτογραμμή της οποίας είναι η μεγαλύτερη ακτογραμμή της Μεσογείου, σχεδόν διπλάσια από την Τουρκία. 13.726 χιλιόμετρα σε σύγκριση με 7.200.

Source:  https://www.worldatlas.com/

Αλλά αυτό είναι στα χαρτιά, όχι στη πράξη , τονίζει ο Ευριβιάδης. Επικρίνει δριμύτατα την αποτυχία μιας διαδοχής ελληνικών κυβερνήσεων, στο να αμφισβητήσουν τους τουρκικούς ισχυρισμούς. “Με μισή αλήθεια, οι Τούρκοι εποφθαλμιούν τη μισή Ελλάδα – τα ελληνικά νησιά. Και οι μισές αλήθειες είναι πολύ χειρότερες από τα ψέματα. Είναι ο βασικός και κρίσιμος παράγοντας της προπαγάνδας… Οι Τούρκοι δεν αναφέρονται ποτέ στην “ακτογραμμή” τους στη Μεσόγειο. Λένε πάντα ότι έχουν τη μεγαλύτερη “ηπειρωτική ακτογραμμή” της Μεσογείου, δηλώνοντας, κατά συνέπεια, ότι “δικαιούνται” το “μερίδιο του λέοντος” της ΑΟΖ της Μεσογείου, προς ζημία της γειτονικής Ελλάδας και της Κύπρου. Με αυτό το ανατολίτικο “αστείο” οι Τούρκοι προσπαθούν να ακυρώσουν τη μισή Ελλάδα… Η ελληνική εδαφική κυριαρχία στα ελληνικά νησιά, αναφέρουν οι Τούρκοι, δεν υπάρχει… Δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Δεν έχουν ΑΟΖ. Δεν έχουν τίποτα. Η Ρόδος, η Κάρπαθος, η Κάσος, το Καστελόριζο κ.ο.κ. Και τώρα [μετά τον χάρτη Τουρκίας-Λιβύης], μαθαίνουμε, ούτε καν η Κρήτη. Για τους Τούρκους, τα ελληνικά νησιά δεν υπάρχουν”.

Ο Ευριβιάδης είναι επικριτικός για την αποτυχία της Ελλάδος να αποκρούσει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας στα χαρτιά όσο και στρατιωτικά “Ειδικά για το ζήτημα των θαλάσσιων συνόρων και της ΑΟΖ, η Αθήνα κυνηγά την ουρά της εδώ και δεκαετίες με την πεποίθηση ότι η τουρκική επιθετικότητα θα εξατμιστεί ως δια μαγείας”. Για το ότι δεν συμβαίνει αυτό, κατηγορεί τις ΗΠΑ, την κυβέρνηση Ομπάμα, καθώς και την Κυβέρνηση Τραμπ, για την υποστήριξη των Τούρκων και για τη στρατηγική των ΗΠΑ εν γένει έναντι της Ρωσίας.

Ο Ευριβιάδης δημοσιεύει πρόσφατο χάρτη του Γραφείου Ενεργειακών Πόρων του υπουργείου Εξωτερικών, με τίτλο “Επιλεγμένη Ενεργειακή Υποδομή στην Ανατολική Μεσόγειο”. Αυτός έχει αποχαρακτηριστεί κατόπιν αιτήματος της αμερικανικής εφημερίδας Freedom of Information.

Text source:  https://amp.mcclatchydc.com/ Source of map: https://assets.documentcloud.org/

Σύμφωνα με την αξιολόγηση του Ευριβιάδη, “όλοι οι αγωγοί ενέργειας οδηγούν στην Τουρκία. Καθώς υπάρχει ο χάρτης της ΑΟΖ της Κύπρου, αυτή εμφανίζεται μεν στον αμερικανικό χάρτη, αλλά τα γραφικά του φιλοτουρκικού χάρτη την επικαλύπτουν λόγω των τουρκικών αξιώσεων. Επίσης, επειδή δεν υπάρχει χάρτης με τις ελληνικές αξιώσεις, ολόκληρη η περιοχή παρουσιάζεται ως τουρκική. Σήμερα, οι Αμερικανοί έχουν αποδεχθεί προς το σκοπό αυτό τους τουρκικούς ισχυρισμούς… Στη Λιβύη, ο επόμενος επίσημος αμερικανικός χάρτης θα περιλαμβάνει και τιςς τουρκικές αξιώσεις”.

Αξιωματούχοι των ΗΠΑ κάνουν σαφές ότι αυτός ο χάρτης έχει συνταχθεί για να καταδείξει τη στρατηγική τους απέναντι στις ενεργειακές εξαγωγές της Ρωσίας. “Η αντιμετώπιση της υφέρπουσας επιρροής της Ρωσίας στους ενεργειακούς πόρους στην περιοχή, αναφέρουν οι αξιωματούχοι, “θα μπορούσε σίγουρα να έχει ως συνέπεια”, με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, την επίλυση των διαφωνιών σχετικά με τη θαλάσσια οριοθέτηση υπέρ των παραδοσιακών συμμάχων των ΗΠΑ, των Ισραηλινών και των Τούρκων. “Ο χάρτης σκιαγραφεί τα πετρελαϊκά πεδία και φυσικού αερίου Κύπρου, Αιγύπτου, Ισραήλ και Λιβάνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, και χαράσσει μεταξύ τους πιθανές οδούς για εξαγωγή, οι οποίες θα μπορούσαν τελικά να διευκολύνουν την πώληση περιφερειακού αερίου στην ΕΕ. “Είναι μια κατάφωρα προφανής επιλογή πολιτικής που υποστηρίζει τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των περιφερειών. Δεν υπάρχουν πολλά μειονεκτήματα. Αλλά απαιτεί προσοχή στη λεπτομέρεια, και για πάνω από δύο χρόνια έγινε μια προσπάθεια επανεφεύρεσης του τροχού που έχει σπαταλήσει χρόνο”, ανέφερε σε εφημερίδα ο Amos Hochstein, συντονιστής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για διεθνείς ενεργειακές υποθέσεις στην κυβέρνηση Ομπάμα.

Αυτή η στρατηγική είναι ευσεβείς πόθοι, σύμφωνα με τον Simon Henderson (δεξιά), πρώην δημοσιογράφο των Financial Times και τώρα μέλος ενός ισραηλινού θινκ τανκ στην Ουάσιγκτον. “Η ιδέα ότι η ενέργεια της Ανατολικής Μεσογείου θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ισορροπία με τέτοιο τρόπο ώστε να μειωθεί το μερίδιο της ρωσικής αγοράς είναι φαντασίωση – η δίψα της Ευρώπης για φυσικό αέριο είναι τόσο τεράστια, και η ικανότητα της Ρωσίας να παρέχει το φυσικό αέριο είναι τόσο μεγάλη, που είναι ένα άγριο όνειρο να την επιτύχουμε ακόμη και δεδομένων των περιορισμένων αποθεμάτων που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής. Το να ελπίζεις ότι μπορείς να βρεις αέριο δεν είναι το ίδιο με το να βρίσκεις αέριο”.

Φαντασίωση ή όχι, η ρωσική δημόσια τάξη διατηρεί ίσες αποστάσεις απ όλες τις λιβυκές φατρίες, εκτός από τους ισλαμιστές. Ο Σαράιτζ του GNA, για παράδειγμα, συμμετείχε επίσημα στις συναντήσεις Ρωσίας-Αφρικής στο Σότσι τον Οκτώβριο. Ο Πούτιν είπε στον Sarraj κατά τησυνάντησή τους: “Σας ευχόμαστε”, του είπε ο Πούτιν, “ταχεία αποκατάσταση της ειρήνης, του νόμου και της τάξης, είμαι βέβαιος ότι η επιθυμία για συμφωνία μεταξύ όλων των αντιμαχόμενων μερών θα πρέπει να οδηγήσει στην αποκατάσταση της λιβυκής κρατικής υπόστασης. Θα συμβάλουμε όλοι σε μια τέτοια διαδικασία”.

Left: Sarraj with Putin in Sochi, October 24.   Right: Sarraj with Erdogan in Istanbul, December 13.

Ταυτόχρονα, πολύ μεγαλύτερο από το ρωσικό ενδιαφέρον για την Λιβύη, είναι το ρωσικό συμφέρον για άμυνα εναντίον των αμερικανικών σχεδίων στην ανατολική Μεσόγειο. Ο Ερντογάν εξυπηρετεί αυτό το σκοπό.

infognomonpolitics.gr

Τα μάθατε τα νέα; Οι ισλαμιστές της Λιβύης «εκβιάστηκαν» από την Τουρκία για να μας «την φορέσουν»!

Αναστάσιος Β. Γκουριώτης

Η ελαφρότητα της ελληνικής διπλωματίας και το ακατάλληλο, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, των ατόμων που αποτελούν το ελληνικό διπλωματικό σώμα, δυστυχώς αποδεικνύεται για άλλη μια φορά μοιραίο για την χώρα. 

Δεν αρκεί που έχουμε υποστεί διαρκείς και επανειλημμένες ήττες τα τελευταία είκοσι χρόνια (για να μην πάμε πιο πίσω), το πρόβλημα είναι ότι «Δεν βάζουν μυαλό» και εξακολουθούν να είναι «δημόσιοι υπάλληλοι πολυτελείας» αναμένοντας αποκλειστικά και μόνο τις μεταθέσεις τους στο εξωτερικό για να ζήσουν «ζωή χαρισάμενη» με διπλούς μισθούς.

Πιο χαρακτηριστική περίπτωση από την πρόσφατη ανακήρυξη των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης, όπου αποκλείεται να μην είχαν «σημάδια» και πληροφόρηση ότι έρχεται ως γεγονός.

Το pronews.gr από την περασμένη άνοιξη είχε ενημερώσει για την συμμαχία με την κυβέρνηση της Τρίπολης και της Λιβύης και που μπορούσε να οδηγήσει αυτή η συμμαχία, ειδικά όταν εμφανίστηκε ο πρώτος χάρτης από την πλευρά της Αγκυρας. 

Δεν μπορεί να μην το γνώριζε και να το αγνοούσε αυτό που ερχόταν το ελληνικό διπλωματικό σώμα.

Απλώς κοιμούνται όρθιοι ή στέλνουν αναφορές προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, τις οποίες θέλει να διαβάσει η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ για να είναι όλοι.. happy! 

Οχι δυσάρεστα και «άβολα» πράγματα για τον εκάστoτε ΥΠΕΞ και εν προκειμένω για τον Ν.Δένδια.

Το πόσο άσχετοι, επικίνδυνοι, τεμπέληδες και ανίκανοι είναι η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του ελληνικού διπλωματικού σώματος, το αποδεικνύει και η σημερινή διαρροή με την οποία, αθωώνουν (!) την ισλαμική κυβέρνηση της Τρίπολης για την ανακήρυξη της ΑΟΖ, με την εξής, τρομακτικής ηλιθιότητας, δικαιολογία: Η Λιβύη εκβιάστηκε από την Τουρκία για να ανακηρύξει ΑΟΖ!

Πώς; Αντιγράφουμε από φιλοκυβερνητικό Μέσο: «Σύμφωνα με πληροφορίες ελληνικών διπλωματικών πηγών η Ελλάδα διαθέτει βίντεο που δείχνει τη φορτοεκφόρτωση πολεμικού υλικού σε πλοίο και τα αποδεικτικά στοιχεία για το χρόνο που έγινε. Με αυτή τη στρατιωτική βοήθεια, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, η Τουρκία εκβίασε τις λιβυκές αρχές για να προχωρήσουν στην υπογραφή του μεταξύ τους μνημονίου»!

Δηλαδή πόσο επικίνδυνος για την χώρα σου, βλαξ, μπορεί να είσαι και να διαρρέεις τέτοιες απιθανότητες;

Οι ισλαμιστές της Τρίπολης «εκβιάστηκαν» (κατά τα τσακάλια του ελληνικού διπλωματικού σώματος) από την Αγκυρα για να ανακηρύξουν από κοινού ΑΟΖ;

Και τότε γιατί απέλασαν τον «εκβιαζόμενο» Λίβυο πρεσβευτή και όχι τον «εκβιαστή» Τούρκο (που κατά την άποψή μας έπρεπε να απελαθούν και οι δύο, αλλά ποιος έχασε τα «κοχόνες» για να τα βρουν οι Ελληνες διπλωμάτες;); Γιατί ξέσπασαν στο θύμα και όχι στον θύτη, οι «Μέτερνιχ» (lol) του ΥΠΕΞ;

Δηλαδή, πάντα, κατά την διαρροή που έγινε πρώτο θέμα στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, οι ισλαμιστές της Τρίπολης δεν ήθελαν να ανακηρύξουν ΑΟΖ, αλλά τους «εκβίασαν» οι Τούρκοι λέγοντάς τους «Αν δεν ανακηρύξετε ΑΟΖ δεν σας δίνουμε όπλα»! Κι αυτοί οι φουκαράδες ισλαμιστές, τι να κάνουν, υπέκυψαν!

Τώρα φταίει ο Ερντογάν που μας «ξεσκίζει» συνέχεια ή τα δικά μας «αστέρια», πολιτικοί και διπλωμάτες, που στήνουν κ...λο με κάθε ευκαιρία;

pronews.gr

Ο πόλεμος των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο

skal 

Κωνσταντίνος Φυτιρής   

Προ μερικών δεκαετιών η εξόρυξη υδρογονανθράκων στη θάλασσα ήταν τεχνικά δυνατή και συμφέρουσα οικονομικά, μόνο σε αβαθή ύδατα (μέχρι 500 μέτρα βάθος) και για τον λόγο αυτό δεν υπήρχε από τα παράκτια κράτη και τις εταιρείες προσπάθεια αξιοποίησης του υποθαλάσσιου πλούτου μακράν των ακτών. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, η διεθνής σύμβαση του Μontego Bay για καθορισμό των ΑΟΖ, παρόλο που ισχύει από το 1982, δεν είχε καταστεί τόσο σημαντική. Στον 21ο αιώνα η τεχνολογία στον τομέα των γεωτρήσεων και των εξορύξεων υδρογονανθράκων έκανε αλματώδη βήματα και τα γεωτρύπανα πλέον μπορούν να φτάσουν μέχρι και 10,000 μέτρα βάθος. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας παγκοσμίως και την κατ’ επέκταση αυξημένη τιμή φυσικού αερίου και πετρελαίου, οι εξορύξεις ακόμη και σε πολύ μεγάλα βάθη είναι πολύ κερδοφόρες. 

Την τελευταία δεκαετία η ανακάλυψη φυσικού αερίου εκτός των χωρικών υδάτων, αλλά εντός της ΑΟΖ Αιγύπτου – Ισραήλ και Κυπριακής Δημοκρατίας (σε μεγάλη απόσταση από τις ακτές του κάθε κράτους, περίπου 100 ναυτικά μίλια) επιβεβαιώνει την προ πολλών ετών μελέτη του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου (USGS), σύμφωνα με την οποία στην Ανατολική Μεσόγειο υπάρχουν συνολικά αποθέματα περισσότερα από 300+ τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (tcf), τα οποία είναι δυνατόν να εξορυχθούν με μεγάλο οικονομικό όφελος με τα σημερινά τεχνικά μέσα. Μέχρι σήμερα έχει ανακαλυφθεί μόνο το 5% οπότε είναι προφανές ότι ο πόλεμος των ΑΟΖ και του φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχει ακόμα πολύ δρόμο. Τα στοιχεία αυτά είναι γνωστά παγκοσμίως και τα παράκτια κράτη επικεντρώνονται πλέον στην αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου τους, με πρώτη ενέργειά τους τη συμφωνία με τα απέναντι παράκτια κράτη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ τους.
Το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ γίνεται με βάση τη μέση γραμμή της απόστασης μεταξύ των κρατών, εάν αυτή η απόσταση είναι μικρότερη από 400 ναυτικά μίλια (όπως συμβαίνει με την Κυπριακή Δημοκρατία και τα γειτονικά κράτη). Εάν η απόσταση είναι μεγαλύτερη από 400 νμ, τότε κάθε κράτος παίρνει ως ΑΟΖ 200 νμ και τα υπόλοιπα θεωρούνται παγκόσμια κληρονομιά.

Ειδικά στο θέμα της ΑΟΖ οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ανεξαρτήτως κυβερνήσεων με την ανατολή του 21ου αιώνα πρωτοπόρησε και κατάφερε να συνάψει συμφωνίες με τα γειτονικά κράτη Αίγυπτο-Ισραήλ και Λίβανο. H Κυπριακή Δημοκρατία με τις συμφωνίες αυτές συνέβαλε ουσιαστικά και στην έμμεση λύση του προβλήματος συνεργασίας μεταξύ των κρατών αυτών (εκτός από τη διαφορά Ισραήλ – Λιβάνου), ενώ η Τουρκία, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε, δεν κατάφερε να αποτρέψει τα θετικότατα για την Κυπριακή Δημοκρατία γεγονότα. Κατά την άποψή μου οι συμφωνίες ΑΟΖ και η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ ήταν οι μεγαλύτερες νίκες που πέτυχε ο Κυπριακός Ελληνισμός κατά του τουρκικού επεκτατισμού μετά το 1974. Μέχρι στιγμής διατηρούμε ακόμα τα πλεονεκτήματα αυτών των επιτευγμάτων, όμως κινδυνεύουμε να τα χάσουμε από αναποφασιστικότητα. Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα λόγω των εσωτερικών προβλημάτων της οικονομίας, αλλά και των διαχρονικών εξαρτήσεων των πολιτικών ηγεσιών ακολούθησε μια άλλη πολιτική και σήμερα πληρώνει/νουμε το κόστος της υποχώρησης και της πολιτικής του κατευνασμού. Δεν προέβη σε καμιά πρωτοβουλία σύναψης συμφωνίας ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες και την Κύπρο. Η Τουρκία όταν αντιλήφθηκε πού οδεύουν τα πράγματα με τις ΑΟΖ κατέστρωσε το στρατηγικό της σχέδιο με την ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα» την οποία διακηρύσσει διεθνώς, με τη γνωστή οθωμανική αλαζονία, στέλνοντας τα μηνύματα και στην Ελλάδα και στην  Κύπρο και κατόπιν μετράει τις αντιδράσεις. Για τις ενέργειές της ακολουθεί την πολύ απλή αρχή «Φτάνω μέχρι το σημείο που το όφελος είναι μεγαλύτερο από το κόστος» και αξιοποιεί την υποχωρητικότητα που επιδεικνύεται. Με βάση τα παραπάνω θεωρώ ότι η συμφωνία/μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης δεν είναι κεραυνός εν αιθρία!
Η Τουρκία ήταν αναμενόμενο να εξαργυρώσει τη στρατιωτική βοήθεια που δίδει εδώ και χρόνια στην κυβέρνηση της Λιβύης, με πρώτη κίνηση το μνημόνιο/συμφωνία για την ΑΟΖ. Ο Ερντογάν όμως γνωρίζει ότι αυτή η συμφωνία/μνημόνιο με τη Λιβύη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους Διεθνείς Οργανισμούς ούτε από οποιαδήποτε χώρα, γιατί παραβιάζει κάθε Αρχή του Διεθνούς Δικαίου και τη συνθήκη του Montego Bay του 1982. Ως εκ τούτου ακολουθεί μια πονηρή τακτική, προκειμένου να προλάβει τις κινήσεις της Ελλάδας για γεωτρήσεις νότια της Κρήτης. Θα επικυρώσει το μνημόνιο/ συμφωνία με τη Λιβύη στην Τουρκική εθνοσυνέλευση, ώστε ακόμα και εάν η Λιβύη αναγκαστεί να την αποσύρει, ο Ερντογάν θα την επικαλείται και πιθανότατα θα την μετατρέψει σε casus belli (αιτία πολέμου) όπως έπραξε το 1996 για το Αιγαίο. Από τότε η Τουρκία με απόφαση της εθνοσυνέλευσης κρατά την Ελλάδα δέσμια στο Αιγαίο με την απειλή πολέμου εάν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από 6 νμ στα 12 νμ. Η νέα υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη ελλαδική Κυβέρνηση έδειξε αρχικά ότι θα ακολουθήσει την πολιτική του κατευνασμού, αλλά ο Ερντογάν φρόντισε νωρίς να την προσγειώσει απότομα. Η υπογραφή του μνημονίου/συμφωνίας  Τουρκίας -Λιβύης ίσως αποδειχθεί σωτήρια εάν επιτέλους η Ελλάδα πάψει να ακολουθεί τα γεγονότα και θέσει άμεσα σε εφαρμογή τους στόχους που πηγάζουν από τα Εθνικά συμφέροντα από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο και παράλληλα να αντιδράσει με αποφασιστικότητα σε πολιτικο-διπλωματικό επίπεδο για επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ και τη διεθνή απομόνωση της Τουρκίας.
Στην περιοχή της Κύπρου μετά το 2010 και ιδιαίτερα μετά την έναρξη των γεωτρήσεων από την αμερικανική εταιρεία NOBLE στο οικόπεδο 12 το 2011, η Τουρκία «ξύπνησε» και συνειδητοποίησε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία με βάση το Διεθνές Δίκαιο και σε συνεργασία με εταιρείες κολοσσούς θα μετραπεί σε ισχυρό παίκτη στο ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο. Η τακτική του εκφοβισμού και των απειλών δεν μας πτόησαν, απαξιώσαμε την επίδειξη δύναμής της και δεν της δώσαμε την ευκαιρία να στρατιωτικοποιήσει το ζήτημα και να γκριζάρει την Ανατολική Μεσόγειο. Η επιτυχία του γεωτρητικού μας προγράμματος την ανάγκασε από το 2015 να αλλάξει τακτική, να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη δικών της δυνατοτήτων και να προσπαθεί να συνάψει συμφωνίες ΑΟΖ με όποιο κράτος μπορεί να επηρεάσει. Γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολεμική ενέργεια κατά του προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ στην πραγματικότητα θα είναι κατά πλατφόρμων και πλοίων από Γαλλία-ΗΠΑ-Ιταλία οπότε θεωρείται απίθανη τέτοια πράξη. Για αυτό προσπαθεί να δημιουργήσει συνθήκες συμμαχιών με χώρες τύπου Λιβύης για δήθεν εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και παράλληλα να περιορίσει τα ζητήματα όσο το δυνατόν σε διμερές επίπεδο μόνο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας /Κύπρου.

Ποια πρέπει να είναι η απάντηση Ελλάδας και Κύπρου 

Η απάντηση Ελλάδας και Κύπρου σε αυτή την προκλητική  στάση και τα νεο-οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας, κατά την ταπεινή μου άποψη, πρέπει να είναι:
1 Άμεση έναρξη των εργασιών εγκατάστασης υποθαλάσσιων εξοπλισμών εξόρυξης του οικοπέδου 12 σε συνεργασία με Ισραήλ και Αίγυπτο και την Αμερικανική εταιρεία NOBLE. Η εξόρυξη του 12 είναι άκρως ουσιαστική, γιατί κατοχυρώνει την ΑΟΖ μας στη Μέση γραμμή και εμπλέκει τα συμφέροντα τρίτων ισχυρών κρατών μετατρέποντας τη διαφορά μας με την Τουρκία από διμερές σε διεθνές ζήτημα.
2 Άμεση σύναψη συμφωνίας καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου με βάση το Δίκαιο της θάλασσας. Έτσι θα εξουδετερωθεί διεθνώς η παράνομη συμφωνία/Μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης.
3 Επαναφορά του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) Ελλάδας – Κύπρου και ανάπτυξη ενιαίου συστήματος ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο με κοινές περιπολίες και ανταλλαγή πληροφοριών με συμμετοχή Ελλάδας – Ισραήλ – Αιγύπτου – Γαλλίας και άλλων χωρών της ΕΕ με διάθεση από την Κύπρο υποδομών – τεχνικής υποστήριξης – Επικοινωνιών κ.λπ. Οι τριμερείς αμυντικές συμφωνίες μόνο έτσι θα αποκτήσουν ουσιαστικό νόημα και θα απομονωθεί η Τουρκία που τώρα προσπαθεί να παίζει τον ρόλο του αυταρχικού αστυνόμου της Αν. Μεσογείου.
4 Συνέχιση της διπλωματικής εκστρατείας για επιβολή ουσιαστικών κυρώσεων από την ΕΕ και επιπλέον ο κος Μητσοτάκης θα πρέπει να πάρει το θέμα των παραβιάσεων της Τουρκίας στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα στη Βουλή με την πρόταση «Εάν η Τουρκία προχωρήσει σε γεωτρήσεις  στην ελληνική υφαλοκρηπίδα αυτό θα είναι casus belli».
5 Διπλωματική εκστρατεία για επικύρωση της συμφωνίας καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου – Λιβάνου ξεπερνώντας ακόμα και με δική μας παρέμβαση/διευκόλυνση/παραχώρηση τη διαφορά μεταξύ Ισραήλ – Λιβάνου.
6 Προετοιμασία του εδάφους για υπογραφή συμφωνίας  ΑΟΖ με τη Συρία μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες. Ήδη υπάρχει συμφωνία από το 2008 για την Έρευνα και Διάσωση, η οποία έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ και αποτελεί μια καλή βάση για την υπογραφή νέων συμφωνιών.
7 Εάν η λιβυκή κυβέρνηση δεν αποσύρει/ακυρώσει τη συμφωνία με την Τουρκία τότε Ελλάδα και Κύπρος να διακόψουν τις διπλωματικές σχέσεις τους και να προβούν πλέον στην ουσιαστική στήριξη του στρατηγού Χαφτάρ που μάλλον θα επικρατήσει στη Λιβύη, στηρίζεται από τον πρόεδρο της Αιγύπτου Σίσι, είναι πολέμιος του Ερντογάν και της υποστηριζόμενης από αυτόν λιβυκής προσωρινής Κυβέρνησης.
Δεν είναι εύκολη υπόθεση
Ο πόλεμος των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι εύκολη υπόθεση και θα δοθούν πολλές μάχες στις επόμενες δεκαετίες. Η Τουρκία προσπαθεί με τη στρατιωτική της ισχύ να επιβάλει τη θέλησή της, αλλά ο ουσιαστικός νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει με τις κατάλληλες ενέργειές του να εξουδετερώσει το στρατιωτικό της πλεονέκτημα και να διασυνδέσει τα εθνικά συμφέροντα με το δίκτυο των διεθνών συμφερόντων της περιοχής με συνολική ισχύ μεγαλύτερη από την Τουρκία. Αυτό το δίκτυο δεν είναι άλλο από τον άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος και Γαλλία και συνέχιση των καλών σχέσεων με τις ΗΠΑ και Ρωσία, οι οποίες λόγω της ρευστής σχέσης τους με την Τουρκία δεν αποτελούν –προς το παρόν– ασφαλή διέξοδο είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά και πιθανόν να μας «αδειάσουν», εάν η Τουρκία αποφασίσει να πέσει στην αγκάλη του ενός εκ των δύο. Ο Ερντογάν, προς το παρόν, παίζει διπλό παιχνίδι χωρίς ασφαλή προγνωστικά, αλλά η ιστορία διδάσκει ότι η αλαζονεία πληρώνεται με βαρύ τίμημα… Ελπίζουμε σε αυτό, αλλά ταυτόχρονα Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να εκπονήσουν επιτέλους μια ενιαία Στρατηγική υλοποίησης των Εθνικών στόχων και διατήρησης της Εθνικής μας αξιοπρέπειας! (Εξωτερική πολιτική, οικονομία – Ασφάλεια & Άμυνα!) Αλλιώς θα πληρώσουμε το κόστος (κυρίως οι επόμενες γενιές) και θα είναι πολύ βαρύ!

* Υποναυάρχου (ε.α.).

 Ο χάρτης είναι από άρθρο του κ. Θεόδωρου Καρυώτη

Πηγή: Φιλελεύθερος

infognomonpolitics.gr