Ηλίας Κασιδιάρης: Εκατό χρόνια μακριά από τη Μικρά Ασία!

 

Έλληνες  14/09/2022  

Η απώλεια της Μικράς Ασίας, ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, 

του Πόντου και των υπόλοιπων σκλαβωμένων Πατρίδων της καθ’ ημάς Ανατολής, 

αποτελεί μεγαλύτερη Εθνική καταστροφή ακόμα και από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Προαιώνιες Ελληνικές Εστίες, στις οποίες άνθισε η Ελληνική Φιλοσοφία 

πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια, παραδόθηκαν στη βαρβαρότητα.

 Η μάστιγα της Ασίας, οι ορδές του παντουρκισμού, οι νομάδες της κεντροασιατικής στέπας, 

θεμελίωσαν το σύγχρονο τουρκικό κράτος, πάνω στο αίμα, στις σφαγές, στις λεηλασίες 

και στη μαζική εξόντωση όλων των Εθνοτήτων της Μικράς Ασίας. 

Αυτά τα μείζονα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας παραμένουν μέχρι τις ημέρες μας ατιμώρητα.

Η Μικρασιατική Εκστρατεία, μπορούσε να είναι νικηφόρος 

και σήμερα να επικρατεί ένα εντελώς διαφορετικό status quo στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Αρκεί να είχαν εισακουσθεί οι απεγνωσμένες εκκλήσεις του Ιωάννου Μεταξά, 

που ως μέγας στρατηγικός νους, είχε προειδοποιήσει για το ανώφελο της προέλασης προς Ανατολάς

 και είχε προτείνει την αστραπιαία κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. 

Ο Ελληνικός Στρατός όφειλε να θωρακίσει και να καταστήσει απόρθητο οχυρό ολόκληρη 

τη ζώνη της Σμύρνης. 

Από εκεί να επεκταθεί κατά μήκος των παραλίων της Δυτικής Μικράς Ασίας. Επόμενο βήμα θα ήταν 

η συνένωση αυτών των προαιώνιων Ελληνικών Εδαφών με τον Εύξεινο Πόντο, 

όπου υπήρχαν ακμαίοι Ελληνικοί πληθυσμοί και δρούσε το ηρωικό Ποντιακό Αντάρτικο.

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβη γιατί η χώρα παραδόθηκε στον Εθνικό Διχασμό, 

που ήταν και η μοναδική αιτία της καταστροφής. 

Μοιραίες πολιτικές φατρίες και των δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων οδήγησαν

 τον ανίκητο Ελληνικό Στρατό, που επί δέκα ολόκληρα χρόνια συνέτριβε τους τούρκους

 σε όλα τα μέτωπα, σε μία επιχείρηση αυτοκτονίας και καταστροφής.

Εκατό χρόνια λείπει ο Ελληνισμός από τη Μικρά Ασία, ποτέ όμως δεν ξεχνάμε τις

 αλύτρωτες Ελληνικές Πατρίδες. Παραφράζοντας ελαφρώς τον Καβάφη,

 θα αναφωνούσαμε:

 «Γη της Ιωνίας εσένα αγαπάμε ακόμη, Εσένα οι ψυχές μας ενθυμούνται ακόμη»!

Ηλίας Κασιδιάρης

ellhnes.net

Ελλάδα, η χώρα όπου επιβραβεύονται οι προδότες και τιμωρούνται οι ήρωες

skal 

Εικόνες από την απόβαση των Τούρκων στο Πέντε Μίλι τη Κερύνειας, μια επιχείρηση που θα μπορούσε να τιναχτεί στον αέρα, αν επιχειρούσαν τα αεροσκάφη Φάντομ, με επικεφαλής τον τότε αντισμήναρχο και μετέπειτα πτέραρχο Παναγιώτη Μπαλέ

Το Κυπριακό και συγκεκριμένα η βάρβαρη εισβολή και άλωση του 40% της Κύπρου, το 1974, αποτελεί μια χαίνουσα πληγή για ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Μια ολόκληρη γενιά έφυγε, αφήνοντας την Ελλάδα κολοβωμένη, ενώ προετοιμάζονται κατά τον ίδιο τρόπο να αναχωρήσουν από τούτη τη ζωή και οι γενιές των πενήντα ετών και άνω. Γεννηθήκαμε με την Κύπρο ελεύθερη και ελληνική και θα πεθάνουμε με το 40% της Κύπρου τουρκοκρατούμενο και το υπόλοιπο απειλούμενο από την Τουρκία.

Όλοι γνωρίζουν ότι η Κύπρος προδόθηκε, όμως οι κύριοι υπεύθυνοι της προδοσίας και κυρίως εκείνοι που θα μπορούσαν με τις διαταγές τους να αποτρέψουν την εισβολή, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά επιβραβεύθηκαν, για να παγιωθεί η αντίληψη στην κοινωνία ότι σ’ αυτή τη χώρα οι προδότες επιβραβεύονται και οι ήρωες τιμωρούνται.

Όμως, για να τιμωρηθούν οι προδότες και οι υπεύθυνοι της Κυπριακής Τραγωδίας, πρέπει να κάνουν κάποιοι τη δουλειά τους, κυρίως οι ιστορικοί και όχι να αποτελούν κι αυτοί μέρος της συμμορίας που σκεπάζει τα πραγματικά γεγονότα και προστατεύει τους υπαίτιους της προδοσίας, προφανώς για να αισθάνονται ασφαλείς οι επόμενοι που θα κληθούν αντί να υπερασπιστούν την πατρίδα, να παραδώσουν μέρος της επικράτειάς της ή την Ιστορίας της, όπως έγινε πρόσφατα, με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόπειρα παραχάραξης της Ιστορίας και ειδικά της περιόδου της εισβολής, το άρθρο του καθηγητή πανεπιστημίου, ιστορικού, κ. Ευάνθη Χατζηβασιλείου, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Καθημερινή”, απόπειρα παραχάραξης που ξεσκεπάζει στην κυριολεξία με τεκμηριωμένη επιστολή του ο Πτέραρχος Παναγιώτης Μπαλές, Αρχηγός Σχηματισμού ΡΗΑΝΤΟΜ για την ΚΥΠΡΟ το 1974, που αν και ήταν πανέτοιμα να κονιορτοποιήσουν το προγεφύρωμα των Τούρκων, στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας, καθηλώθηκαν στο έδαφος από δυνάμεις που δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, ακριβώς γιατί υπάρχουν πάντα οι “πρόθυμοι”, άλλοι να καλύψουν τους προδότες και άλλοι να παραχαράξουν την Ιστορία.

Γι’ αυτό δεν μιλά σήμερα κανείς για την απελευθέρωση της Κύπρου, γιατί λειτουργεί δεκαετίες τώρα η συμμορία, που καλύπτει τους προδότες και παραχαράσσει την Ιστορία, για να περνούν τα “Σχέδια Ανάν” και οι “Συνθήκη των Πρεσπών” αβρόχοις ποσί για τους υπαίτιους και να κρατιέται ναρκωμένη και αποκοιμισμένη η κοινή γνώμη.

Είμαι υπερήφανος που υπηρέτησα υπό τις διαταγές του Πτεράρχου Παναγιώτη Μπαλέ στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Σάββας Καλεντερίδης

infognomonpolitics.gr

Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών προς εφ. Καθημερινή: “Το άρθρο που διακωμωδούσε τη στολή των Ευζώνων, ήταν άθλιο και εθνικά επιζήμιο”

skal 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ), απέστειλε επιστολή στον Διευθυντή της εφημερίδας “Καθημερινή”, διαμαρτυρόμενο για τον ανοίκειο τρόπο με τον οποίο χαρακτήρισε την στολή των Ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς σε άρθρο του, συντάκτης της εφημερίδας.

Η επιστολή, την οποία, σημειωτέον, μέχρι τώρα η Καθημερινή δεν την έχει δημοσιεύσει, έχει ως εξής:

Αξιότιμε κ. Διευθυντά

Σε άρθρο της εγκρίτου εφημερίδας σας “H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”,  της 24ης Απριλίου, με τίτλο«Ταλιμπάν με μολότοφ;», μεταξύ άλλων αναγράφονται  και σχόλια που αφορούν την ενδυμασία των ανδρών της Προεδρικής Φρουράς,  με  προφανή  σκοπό την λοιδορία και τον χλευασμό  της Ευζωνικής στολής (Φουστανέλας). Συγκεκριμένα το άρθρο την χαρακτηρίζει   ως γελοία,  επισημαίνοντας  ότι οι Εύζωνες ντύνονται γυναικεία από την μέση και κάτω με μίνι φούστα, καλτσόν και χοντροπάπουτσα (τσαρούχια) και  προτείνει στην Εξοχοτάτη κυρία Πρόεδρο της Δημοκρατίας μια ανανέωση της Ευζωνικής στολής,   όπως π.χ. «δικτυωτό καλτσόν και χαμηλοτάκουνα παπούτσια Prada». Βέβαια θεωρούμε το άρθρο   ελλιπές, καθόσον δεν αναφέρθηκαν και άλλες  περιπτώσεις   «γελοίων» γυναικείων  εμφανίσεων  ανδρών, όπως των Σκωτσέζων, που συνεχίζουν να φορούν με υπερηφάνεια ακόμη “γυναικεία φούστα” (κιλτ),  των αγωνιστών της επανάστασης του 1821  και ακόμη δε και  των αρχαίων Ελλήνων. Η φουστανέλα, σύμφωνα με ιστορικούς, ανάγει την ιστορική προέλευση της, ως εξέλιξη ενδυμασίας ακόμη και στην εποχή της αρχαιότητας και συγκεκριμένα από τον ανδρικό δωρικό χιτώνα.

Κύριε Διευθυντά

 Δεν γνωρίζουμε αν το άρθρο είχε σκοπό την ψυχαγωγία μας, η απέβλεπε σε κάτι άλλο, αλλά αν αυτός ήταν ο σκοπός του,  θεωρούμε ότι το χιούμορ που επελέγη ήταν άθλιο,  εθνικά επιζήμιο και ειλικρινά λυπούμαστε για την ιστορική άγνοια. Η Ευζωνική στολή αποτελεί ένα από τα μοναδικά  εθνικά μας Σύμβολα που συνδέεται  με θυσίες, αίμα, στιγμές δόξας, εθνικές μνήμες, υπερβάσεις και εθνικά οράματα στην νεότερη Ελληνική ιστορία. Στη θέα αυτού του τιμημένου (και αιματοβαμμένου) Συμβόλου,  ο απανταχού Ελληνισμός εμπνέεται, αναπολεί, δακρύζει και διακατέχεται  από εθνική υπερηφάνεια και ανάταση. Κατά συνέπεια κάθε προσπάθεια λοιδορίας ή απαξίωσης του εθνικού μας Συμβόλου, έστω και χωρίς πρόθεση,  προσβάλλουν βάναυσα   το εθνικό μας συναίσθημα, την τιμή και αξιοπρέπεια του Ελληνισμού  και  τις Ένοπλες Δυνάμεις μας. Τα αξιόπιστα και υπεύθυνα   ΜΜΕ, όπως είναι η  ιστορική  εφημερίδα Καθημερινή, είναι διαμορφωτές της κοινής γνώμης και της εθνικής μας συνείδησης, τόσο απαραίτητα  την παρούσα περίοδο με τις υπαρκτές  απειλές να μας περιβάλλουν. Έτσι θεωρούμε  ότι πριν από κάθε αναφορά σε τέτοιας μορφής  θέματα, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τόσο  η Ελληνική ιστορία, τα ήθη και έθιμα  και η πατριδογνωσία, καθόσον η ζημιά που γίνεται, έστω και μη ηθελημένα, είναι κεφαλαιώδους σημασίας για το εθνικό  φρόνημα του απανταχού Ελληνισμού, ιδιαίτερα  σήμερα.

Σας ευχαριστούμε για την φιλοξενία

Το ΔΣ του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών

infognomonpolitics.gr

Κ. Γρίβας : Η Πανδημία, η Γεωπολιτική Σκακιέρα και η Τουρκία μετωπικά στον Ελληνισμό

Μη κυβερνητικές οργανώσεις και σχέδιο Ανάν

Ag Ch 

 Τουρκία

Σαν χθες συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από το μεγάλο ΌΧΙ του Κυπριακού Ελληνισμού στο σχέδιο ΑΝΑΝ. Στο σημερινό μας αφιέρωμα υπενθυμίζουμε με το παρακάτω άρθρο τον ρόλο που έπαιξαν μια σειρά από ΜΚΟ (όπως π.χ. το ΕΛΙΑΜΕΠ ή ο ΟΠΕΚ των Σημίτη – Λιάκου) στο να υπερισχύσει το ΝΑΙ.

Του Νίκου Ντάσιου από το Άρδην τ. 58 (Μάρτιος 2008)

Οι ΜΚΟ έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο στην υποστήριξη και την προώθηση του επαίσχυντου Σχεδίου Ανάν με το αζημίωτο. Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ρίτσαρντ Μπάουτσερ, είχε δηλώσει πως δεν πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα ο κατάλογος με τα ονόματα αυτών που είχαν κληθεί στην αμερικανική πρεσβεία στη Λευκωσία πριν από το δημοψήφισμα, και οι οποίοι είχαν απαντήσει σε σειρά ερωτημάτων, όσον αφορά στο σχέδιο Ανάν.

Ο κ. Μπάουτσερ είχε πει ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν η ορθή ενέργεια και δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Η.Π.Α. Χαρακτήρισε τη σχετική λίστα ιδιωτική και εξέφρασε άγνοια για το κατά πόσο, πέρα από τα 13 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν από το Κογκρέσο για οικονομικά προγράμματα ανάπτυξης, δαπανήθηκαν 6,4 εκατομμύρια επιπλέον για την εκστρατεία υπέρ του σχεδίου Ανάν.

Παρ’ όλα αυτά, τρεις διαφορετικοί οργανισμοί τυγχάνουν ή έτυχαν χρηματοδότησης προ του δημοψηφίσματος της 24ης Απριλίου μέσω της UNOPS –Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών που χρηματοδοτεί το «Δικοινοτικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Κύπρου»–, με κοινό στόχο, όπως τουλάχιστον δηλώνουν, την επαναπροσέγγιση στο διαδίκτυο! Πρόκειται για τους εξής οργανισμούς: 1) Cyprus Media Net: Technology for Peacebuilding (Τεχνολογία για την Ειρήνη) 2) Cyprus Neuroscience and Technology Institute (Ινστιτούτο Nευρο­επιστήμης και Τεχνολογίας, Κέντρο Ερευνών) 3) Youth Promoting Peace. Στους δυο πρώτους οργανισμούς, ιδρυτής και πρόεδρος είναι ο Δρ Γιάννης Λαούρης, ενώ, στον τελευταίο οργανισμό, τα πρόσωπα που είναι διαχειριστές είναι και μέλη του Technology for Peacebuilding. Οι τρεις αυτοί οργανισμοί εισέπραξαν για τις δραστηριότητές τους, τα τελευταία δυο χρόνια σε δολάρια, το συνολικό ποσό των 424.892,47.

Τα χρήματα δόθηκαν στην UNOPS μέσω της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (Agency for International Development – USAID) και από εκεί στους τελικούς δικαιούχους.

www.ardin-rixi.gr

infognomonpolitics.gr

Μετά τη Μακεδονία, ο κοινοβουλευτισμός πρόδωσε και το Αιγαίο

Σταύρος Καλεντερίδης 

Σταύρος Καλεντερίδης

Δίχως να στρογγυλεύουμε την κατάσταση, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως η απόφαση ελήφθη. Οδηγούμαστε, δίχως αμφιβολία, σε νέα εθνική πανωλεθρία στο Αιγαίο, με ευθύνη αυτή τη φορά της γαλάζιας κυβέρνησης. Η ειλημμένη απόφαση παράδοσης των θαλάσσιων ζωνών και του εθνικού μας πλούτου πιστοποιείται μάλιστα και από «υπερκομματικές» δηλώσεις στελεχών του κοινοβουλίου, ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας.

Παρατηρούμε δε, την ίδια σύμπνοια που χαρακτήριζε το εξωνημένο κοινοβούλιο της εποχής παράδοσης της Μακεδονίας μας. Σύσσωμοι και συστρατευμένοι βουλευτές, τολμούν και πρεσβεύουν, ανοιχτά και δίχως αιδώ το ξεπούλημα. Είναι η περσινή πρόβλεψη που δυστυχώς βγήκε αληθινή: «Αν δεν αποκαλέσουμε την προδοσία με το όνομά της και επιτρέψουμε να σπάσει το ταμπού του εθνικού ξεπουλήματος, ως κάτι το αποδεκτό ή έστω συζητήσιμο, τότε οι μειοδότες κάθε χρώματος, θα νιώσουν την άνεση να διατυμπανίζουν δίχως κόστος τις προδοτικές τους προτάσεις. Εάν γίνει κάτι τέτοιο, η παράδοση της Μακεδονίας θα είναι μόνο η αρχή. Η χώρα μας θα γίνει το Μεγάλο Παζάρι ενώ το γεωπολιτικό μας μήνυμα θα είναι πως ξεπουλάμε, τρέξτε να προλάβετε».

Τη συνέχεια δυστυχώς τη βιώνουμε τώρα. Συγκεκριμένα, ο βουλευτής της ΝΔ, Μπάμπης Παπαδημητρίου τόλμησε να δηλώσει πως «η συνεκμετάλλευση δεν είναι κακή. Δηλαδή να εκμεταλλεύεσαι μαζί με την Τουρκία τα κοιτάσματα της Μεσογείου δεν είναι κακό πράγμα»!

Ομοίως, ο Αντώνης Λιάκος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε με ανάρτηση στο Facebook: «Πρέπει να απευχηθούμε την πραγματοποίηση του αγωγού East-Med. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από τα όποια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου».

Σε κυβερνητικό επίπεδο, ο αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Θάνος Ντόκος ξεκαθάρισε πως «υπάρχουν δυνατότητες συνεννόησης σε θέματα εκμετάλλευσης… Ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης (kazan-kazan) μπορούν να συζητηθούν».

Την αρχή βέβαια είχε κάνει τον Ιούλιο ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος έσπευσε πρώτος απ’ όλους να μιλήσει για συνέργειες επί του εθνικού μας πλούτου με την Τουρκία – κάτι το οποίο τα άλλα ΜΜΕ δίστασαν να παρουσιάσουν, ή μάλλον απέκρυψαν. Ήταν προφανώς νωρίς αλλά η χαρά του ΥΠΕΞ για το ξεπούλημα, δεν τον άφησε να κρυφτεί. Στο ίδιο κλίμα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση για πιθανή μελλοντική συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών στο Αιγαίο, υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο είναι μακριά, δίχως βέβαια να το αποκλείσει.Με τον τρόπο αυτό δηλαδή, και διά κυβερνητικού στόματος, γίνεται σιγά – σιγά η συνεκμετάλλευση «κανονικότητα». Μελλοντική όχι και τόσο, αλλά αδιαμφισβήτητα αναπόφευκτη! Και θα παραμείνει αναπόφευκτη αν ο υγιής και ακομμάτιστος Ελληνισμός δεν αντιδράσει.

Ας ελπίσουμε πως οι Ελληνικές δυνάμεις που κινητοποιήθηκαν για τη Μακεδονία, να ενεργοποιηθούν και για το Αιγαίο μας, έτσι ώστε να οδηγήσουμε και τη δεξιά κυβέρνηση εθνικής προδοσίας σε εκλογική ήττα και ταπείνωση.

Το έχω πει άλλωστε και το έχω γράψει πολλές φορές, πως η ΝΔ είναι η μεγαλύτερη απειλή για τον Ελληνισμό, ακριβώς λόγω αυτής της δήθεν κανονικότητας. Με την ψευτο – αστική ευγένεια, τους δηθενισμούς και την πολιτική ορθότητα, καταφέραν να οδηγήσουν αρκετούς συμπολίτες μας στο λήθαργο. Και άλλους βέβαια να τους διαφθείρουν και να τους εξαγοράσουν. Και έτσι, με τη γνωστή πατριδοκαπηλία τους, πραγματοποιούν, ως δούρειος ίππος, τη μία εθνική προδοσία μετά την άλλη: την Κύπρο το ’74, τη Μακεδονία το ’92 και τώρα το Αιγαίο.

Όσον αφορά το πώς θα επιχειρήσουν οι διεφθαρμένοι αστοί της ΝΔ να περάσουν τη συνεκμετάλλευση της πατρίδας μας, αυτό θα γίνει με τη δεινή ρητορική εξαπάτηση που χαρακτηρίζει τους γαλάζιους μειοδότες.

Αρχικά, θα περάσουν τη συμφωνία ως έναν ακόμα «έντιμο συμβιβασμό». Θα παρουσιάσουν τους Τούρκους ως άτεγκτους, επιθετικούς και πολεμοχαρείς, υποστηρίζοντας πως οι Έλληνες δεν θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τον πλούτο τους αν δεν τα βρουν με την Τουρκία. Τέλος, θα μας εξαπατήσουν όπως μόνο οι δεξιοί απατεώνες γνωρίζουν, λέγοντας πως αν τελικά μοιραστούμε πράγματι τον εθνικό μας πλούτο, με μία έντιμη και συμφέρουσα αναλογία, π.χ. 70-30 υπέρ μας (μοιράζοντας όμως μόνο τον δικό μας ορυκτό πλούτο), τότε θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε μεγάλα οικονομικά οφέλη. Ξεπουλώντας κομμάτι της περιουσίας του έθνους μας, οι «γαλάζιοι», θα τάξουν οικονομικές απολαβές στους χειμαζόμενους πολίτες της καθημαγμένης μας χώρας (π.χ. επιδόματα εκατοντάδων ευρώ), και έτσι θα προδώσουν και το Αιγαίο.

Να υπογραμμίσω, για να μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε, πως τα μόνα κοιτάσματα που τίθενται προς συνεκμετάλλευση, είναι αυτά της Ελλάδος. Με άλλα λόγια, τα δικά τους δικά τους, και τα δικά μας από κοινού. Επίσης, η συνεκμετάλλευση μπορεί να μην αναγνωρίζεται ως κυριαρχία στο διεθνές δίκαιο, ωστόσο αποτελεί ξεκάθαρα κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας που συνεκμεταλλεύεται μια περιοχή. Το κυριαρχικό δικαίωμα, εύκολα μπορεί να εξελιχθεί σε κυριαρχία, κάτι που θα μας παρουσιαστεί ως συνδιαχείριση ενώ θα αποτελεί επί της ουσίας συγκυριαρχία. Συνδιαχείριση και συγκυριαρχία στις θάλασσες του Αιγαίου πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης, σημαίνει πως οι Έλληνες θα χρειάζονται την άδεια της Τουρκίας για να λαμβάνουν αποφάσεις μετά τα 6 ναυτικά μίλια. Θα ενημερώνουμε και θα συναποφασίζουμε δηλαδή για ό,τι συμβαίνει στα ανοιχτά της Αθήνας, μέχρι και λίγο έξω από το Φάληρο. Αυτό σημαίνει Νέα Δημοκρατία.

Ο Αισχύλος στην περίφημη τραγωδία του είχε γράψει πως «έχω μάθει από πάντα να μισώ τον προδότη, και άλλη καμιά σαν αυτή δε φοβάμαι χειρότερη αρρώστια» (Προμηθέας Δεσμώτης 1068-1070).

Καιρός να καταλάβουμε όλοι πως η προδοσία δεν αποτελεί συμβιβασμό, πως είναι το χειρότερο πολιτικό έγκλημα, πως πρέπει να σταματήσουμε να υποστηρίζουμε τους προδότες ανεξαρτήτως κόμματος, και πως πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

infognomonpolitics.gr

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΖΑΡΕΥΕΤΑΙ

ΑΘΗΝΑ 14-1-2020.

Γράφει ο Καραχάλιος Σπυρίδων τού Κωνσταντίνου.

http://ethnikistikosagwn.blogspot.com

Το δίκαιο τού λαού και η ελευθερία δεν χαρίζονται και δεν αποδίδονται από στημένα δικαστήρια και ξιφολόγχες. Η εθνική και λαϊκή δικαιοσύνη κατακτιέται από το λαό που έχει δώσει αίμα με πίστη στα ιδανικά τής Φυλής του και είναι έτοιμος κάθε στιγμή για νέες θυσίες. Δίκαιο και ελευθερία είναι βραβεία ζωής που τα κερδίζει όποιος τα αξίζει. Οι δε αγώνες τής ζωής δεν κρίνονται από στημένα χαρτιά ψεύτικων χρεών και υποταγής. Η γη είναι η ψυχή τού αγωνιζόμενου Έθνους. Η  σκλαβιά είναι λέξη άγνωστη για τον αληθινό Έλληνα. Ο νόμος τού Ελληνικού Έθνους γράφει ιστορία και σύνορα και όχι τα ψευτοσυμμαχικά δικαστήρια και οι βάρβαροι.

Η δικαιοσύνη τού ισχυρού είναι το συμφέρον που υπαγορεύει η εξουσιαστική λαιμαργία του. Κανένας πόλεμος δεν συνοδεύτηκε ποτέ από τη νίκη τού δικαίου. Διότι αν είχε νικήσει ποτέ το δίκαιο, δεν θα επακολουθούσαν ανταγωνισμοί συμφερόντων και νέοι πόλεμοι. Κραυγαλέο παράδειγμα είναι η νίκη τής Ελλάδος στον δίκαιο αγώνα τής εθνεγερσίας τού Εικοσιένα που δεν ολοκληρώθηκε δυστυχώς ποτέ με την πλήρη απελευθέρωση τής Ελλάδος σε όλα τα εθνικά της εδάφη. Μπήκαν στη μέση τα στημένα ελληνόφωνα πολιτικά πάθη ανθρώπων τής Εσπερίας και η εμπλοκή των ξένων δυνάμεων στο πολεμικό επίπεδο που άφησαν σκλαβωμένες ελληνικές πατρίδες στα χέρια των Τούρκων και των γειτονικών μας συμμάχων τους.

Ο λόγος είναι πολύ απλός. Οι δυνατοί θέλουν να έχουν λόγο και φυσική παρουσία στην γεωπολιτική αυλή μας, προκειμένου να ορίζουν στα χέρια τους γεωφυσικό πλούτο και περάσματα διαμετακομιστικά. Να έχουν στην κατοχή τους ενέργεια και δύναμη που σημαίνει παγκόσμια εξουσία. Η λύση λοιπόν για την Ελλάδα είναι εξίσου πολύ απλή. Να γίνει μεγάλη δύναμη και να ορίσει η ίδια τούς κανόνες τής γεωπολιτικής με το δικό της απόλυτα ελληνικό γεωστρατηγικό σχέδιο. Να φυλάξουμε τα εθνικά μας σύνορα. Να ορίσουμε απαραβίαστες ζώνες εθνικής ασφαλείας. Να εφαρμόσουμε όλα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα που ορίζουν οι διεθνείς κανόνες. Να ανακηρύξουμε ελληνικό κυριαρχικό έδαφος κάθε σκλαβωμένη ελληνική πατρίδα, με την διαφύλαξη τής ελληνικής ζωής υπό το απαραβίαστο δόγμα ουδείς Έλλην σκλάβος.

Την εθνική πολιτική την εφαρμόζουν αποκλειστικά εθνικές κυβερνήσεις που κινούνται με γνώμονα τα δίκαια και τα συμφέροντα τού Έθνους κι όχι προσυμφωνημένα σενάρια σε διεθνή δικαστήρια. Το Αίμα των Μαρτύρων και των Ηρώων είναι ανώτερο από την οποιαδήποτε Χάγη. Οι δε επισκέψεις στις αυλές των ξένων χωρών με το σκυμμένο κεφάλι και την εκ προοιμίου παροχή ραγιάδικων υπηρεσιών συνιστούν σίγουρη εθνική προσβολή και ήττα. Ο ραγιάς κοιτάζει τον δυνατό στα κορδόνια των παπουτσιών του. Ο σύμμαχος κοιτάζει τον σύμμαχό του στα μάτια. Τότε σε σέβονται, τα οφέλη είναι αμφίπλευρα και η νίκη του δικαίου σίγουρη.

Πήγε πρόσφατα ο πρωθυπουργός τής Ελλάδος στις ΗΠΑ και είπε μεταξύ άλλων ότι δεν επιδιώκουμε να αποκλείσουμε οποιονδήποτε από την ενεργειακή συνεργασία στην ανατολική Μεσόγειο. Και ακόμη κατέδειξε ότι η πρόθυμη σύμμαχος Ελλάδα εφαρμόζει την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών και βάζει Αλβανία και Σκόπια με το αμερικανικό ένδυμα στην Ευρώπη. Κι όλα αυτά την στιγμή που η Τουρκία ζητάει ανοικτά και με στρατιωτικές και ερευνητικές ενέργειες έδαφος και θάλασσα ελληνική, από τη Θράκη έως το Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο. Είναι η Τουρκία που την κανακεύουν οι λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις και η οποία ελέγχει τούς λαθροεισβολείς τού νεοταξισμού που βανδαλίζουν ορθόδοξα προσκυνήματα, βιαιοπραγούν απειλώντας ακόμη και ζωές ελληνικές και τούς θέλουν οι ελληνόφωνοι νεοταξίτες ως ενσωματωμένους αντικαταστάτες των Ελλήνων.

Οι αληθινά μεγάλες δυνάμεις είναι αυτές που εφαρμόζουν οι ίδιες πρώτες το δίκαιο, ξεκινώντας πρώτα από τον ίδιο τον λαό τους. Καμία πολεμική ενέργεια δεν πρόκειται ποτέ να εκλείψει, εάν πρώτα δεν εφαρμοστεί η αλήθεια τής ιστορικής νομοτέλειας. Τα εθνικά εδάφη, οι εθνικοί πληθυσμοί, τα εθνικά μνημεία, η ελευθερία τής εθνικής παιδείας και τής ομιλούσης εθνικής γλώσσας, η ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων, η επαναφορά τής εθνικής νομοτέλειας στην αρχική της μορφή πριν από τούς κατακτητικούς πολέμους των εχθρών τής Πατρίδος μας, είναι έννοιες που υπαγορεύουν ταυτόχρονα την ελληνική γεωπολιτική και την γεωστρατηγική εφαρμογή. Η Μεγάλη Ιδέα είναι αναπόσπαστη ενότητα τής εθνικής μας πολιτικής, από τα αδριατικά νερά ίσαμε τον Πόντο. Η Βόρειος Ήπειρος, η Βόρειος Μακεδονία, η Αν. Θράκη, η Αν. Ρωμυλία, η Ίμβρος, η Τένεδος, ολάκερη η Κύπρος, η Ιωνία και ο Πόντος είναι εδάφη ελληνικά.

Η Ελλάς πρέπει να κατευθυνθεί στην πορεία τής εθνικής διοίκησης και τής εφαρμογής εθνικού στρατηγικού σκοπού. Εθνική διοίκηση σημαίνει εθνική ενότητα, εθνική βούληση, εθνική απόφαση, εθνική ενέργεια. Ξένοι σκοποί και ξένα προσκυνοχάρτια ρίχνονται στα σκουπίδια τής ιστορίας. Έλληνες στην πίστη, στην διοίκηση, στην κοινωνία, στην απελευθέρωση Ελλήνων, στην ενεργειακή πολιτική, στην χάραξη συμμαχιών που θα αποδεχτούν οπωσδήποτε τα ελληνικά δίκαια, τα οποία ελληνικά δίκαια θα τα επιβάλλουμε οπωσδήποτε και όπως όρισε ο Θεός με τούς Αγίους και τούς Ήρωές μας.  Υπεράνω όλων, η Ελλάς ανήκει αποκλειστικά στους Έλληνες στην Πίστη και το Αίμα και πάσα ελληνική πατρίδα ανήκει στην Μεγάλη Ελλάδα.

Εθνικός στρατηγικός σκοπός είναι η εθνική μας κυριαρχία, η εθνική μας ασφάλεια και η δυναμική μας συμβολή στη λήψη των διεθνών αποφάσεων. Σημαντική προέκταση τού εθνικού στρατηγικού σκοπού τής Μεγάλης Ελλάδος είναι η δημιουργία ενός οικουμενικού συντονιστικού και διοικητικού οργάνου των Πανελλήνων. Ο σχηματισμός μιας ενιαίας φωνής που θα κυβερνά την Ελλάδα, θα συντονίζει τις ελληνικές κοινότητες τής υφηλίου, θα εκφράζει το εθνικό συναίσθημα και θα εφαρμόζει τις αποφάσεις τής Μεγάλης Δυνάμεως Ελλάδος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό πολιτικό περιβάλλον. Η ειρήνη έρχεται με την επικράτηση τής αλήθειας. Η Ελλάς μονάχα ως μεγάλη δύναμη διασφαλίζεται και επισφραγίζει την εθνική της συνέχεια. Είναι η Ορθόδοξη και Εθνικιστική Ελλάς, η δική μας Αληθινή Ελλάς, μια γνήσια Αγία Ρωμανία.

"Εθνικιστικός Αγών" Σπυρίδωνος Καραχάλιου

Τελικά δεν πρόκειται να βάλουμε μυαλό – Εθνικοί προβληματισμοί με αφορμή την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ

skal 

Του Σάββα Καλεντερίδη

Είχαμε την ελπίδα ότι η κρίση που εμφανίστηκε σχεδόν πριν από δέκα χρόνια, θα λειτουργούσε παιδευτικά και άρα λυτρωτικά για την πατρίδα μας.

Ότι δηλαδή πολιτικό σύστημα, κόμματα, οι λεγόμενες οικονομικές, πνευματικές και καλλιτεχνικές ελίτ, ο δημοσιογραφικός κόσμος και η ίδια η κοινωνία, που ειδικά η τελευταία, δηλαδή οι απλοί Έλληνες πολίτες, πληρώνουμε μεγάλο τίμημα, θα είχαμε μελετήσει τα αίτια της κρίσης και αυτό από μόνο του είναι μια θεραπευτική διαδικασία.

Γιατί, όπως μου είχε πει ένας Έλληνας μουσουλμάνος της περιοχής Τόνιας (Θοανίας) Τραπεζούντας, σε ένα ταξίδι μου εκεί τη δεκαετία του 1990, αναφερόμενος στα παθήματα των δικών του, «για να μαθάν’τ’ς πρέπει να παθάν’τ’ς», που σημαίνει «για να μάθεις, πρέπει να πάθεις».

Εμείς όμως στην Ελλάδα του 2020, μετά από δέκα χρόνια παθημάτων, δεν φαίνεται ότι διδαχτήκαμε από αυτά και μάλλον δεν μάθαμε.

Το θέμα μας είναι η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ.

Το πρώτο που έγινε λάθος, είναι η δημιουργία προσδοκιών ότι στο ταξίδι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα κάνει δηλώσεις υπέρ της Ελλάδας και κατά της Τουρκίας.

Δεν γνωρίζω ποιος καλλιέργησε αυτές τις προσδοκίες, αν δηλαδή τις καλλιέργησαν «κύκλοι του Μαξίμου» ή αν αυτό έγινε κατά παράδοση, κυρίως από τους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ.

Πάντως ήταν τραγικό λάθος, κυρίως για δύο λόγους.

Πρώτον, είναι υποτιμητικό για μια χώρα και τον ηγέτη της να πηγαίνει σε μια άλλη και να ζητάει από την ηγέτη της χώρας αυτής να «τραβήξει το αυτί του γείτονα». Αυτό στην ουσία είναι εξευτελισμός. Οι χώρες προστατεύουν μόνες τους τα συμφέροντά τους και υποστηρικτικά λειτουργούν οι συμμαχίες. Είναι τραγικό λάθος να περιμένεις από τον άλλον να σε σώσει.

Δεύτερον, είναι σχεδόν παράλογο να περιμένεις από μια υπερδύναμη, να πάρει τη θέση της μιας ή της άλλης χώρας, ανάμεσα σε δύο συμμάχους και μάλιστα στον ίδιο οργανισμό, όπως είναι το ΝΑΤΟ. Τουναντίον, όταν θέσεις τέτοιο θέμα, τότε ανοίγεις το δρόμο στην υπερδύναμη να σου πει «ωραία, αφού έχετε προβλήματα, εγώ δεν παίρνω τη θέση κανενός, σας καλώ να τα βρείτε». Και ξέρουμε όλοι μας τι σημαίνει αυτό. Από τη στιγμή που η Τουρκία επιτίθεται και απαιτεί και η Ελλάδα προσπαθεί να αμυνθεί, αυτό σημαίνει να δώσει η Ελλάδα κάτι, για να ικανοποιηθεί η Τουρκία. Παρεμπιπτόντως, αυτά τα πράγματα, δηλαδή το να βάλεις τις ΗΠΑ να βοηθήσει την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας, γίνονται, αλλά δεν γίνονται με τον τρόπο που περιέγραψα παραπάνω. Γίνονται από τις λεγόμενες ομάδες πίεσης και ονομάζεται Lobbying, για το οποίο η Τουρκία δαπανά πολλά εκατομμύρια και η Ελλάδα ελάχιστα.

Όμως μικρό το κακό θα έλεγα, αφού ειδικά στις ΗΠΑ διαθέτουμε την ελληνική ομογένεια, η οποία έχει τέτοια δύναμη και δυναμική, που θα μπορούσε να συγκυβερνά τις ΗΠΑ. Όμως, ακόμα και αυτό να πετύχει, η ελληνική ομογένεια για να βοηθήσει την Ελλάδα, θα πρέπει στην Αθήνα να ξέρουμε τι θέλουμε ως χώρα και ως Ελληνισμός.

Γιατί το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πρόσφατα, αν και είναι μια πρόοδος, είναι απόδειξη ότι η Αθήνα και εννοώ το κατεστημένο που στην κυριολεξία κατέστρεψε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, όχι μόνο δεν θέλει αλλά και  φοβάται να αγκαλιάσει και να εκφράσει ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Αυτά που ακούσαμε κι αυτά που διαβάσαμε κυρίως από αριστερούς πολιτικούς και σχολιαστές, που επέβαλαν την εθνοκτόνα και ελληνοφοβική πρόνοια της απουσίας των 30 ετών και δύο ετών παραμονής στην Ελλάδα, για να έχουν δικαίωμα ψήφου οι Έλληνες του εξωτερικού, δείχνουν ότι για πολλούς ο εμφύλιος όχι μόνο δεν τελείωσε, αλλά τον συντηρούν και τζογάρουν πολιτικά και επαγγελματικά σ’ αυτόν.

Πάμε τώρα στην περίφημη συνέντευξη τύπου.

Πριν καν αρχίσει η συνέντευξη, ορισμένοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης, που είναι τόσο ευτελείς, όσο τα παιχνίδια που βρίσκαμε στα γαριδάκια, καλούσαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκαλέσει συμβούλιο αρχηγών, λόγω της εθνικής τραγωδίας που συνιστούσε η επίσκεψη Μητσοτάκη.

Το πράγμα κορυφώθηκε μετά τη συνέντευξη.

Πριν από λίγες ημέρες και συγκεκριμένα παραμονές Χριστουγέννων, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η Ελλάδα είναι ένα μη βιώσιμο κράτος.

Η δήλωση εκείνη με προβλημάτισε.

Σκέφτηκα ότι αυτό δεν το έβγαλε από το κεφάλι του και ότι αυτή είναι εκτίμηση του τουρκικού κράτους, που στηρίζεται σε αναφορές και μελέτες της πρεσβείας της Τουρκίας στην Αθήνα και όχι μόνο.

Ακριβώς τέτοιες δηλώσεις και συμπεριφορές μελετούν οι Τούρκοι διπλωμάτες και πολιτικοί επιστήμονες και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα είναι ένα μη βιώσιμο κράτος.

Δηλαδή, προτού ο Έλληνας πρωθυπουργός αναχωρήσει από τις ΗΠΑ για την Ελλάδα, δέχτηκε απίστευτη κριτική, η οποία εκτός των άλλων είναι αστήρικτη και πολιτικά ευτελής.

Και τα λέει αυτά ένας αρθρογράφος που έχει ασκήσει κριτική και μάλιστα σκληρή, σε ορισμένες ενέργειες και επιλογές του κ. Μητσοτάκη, όπως για παράδειγμα στην επιλογή προσώπων που ήταν υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Για την ιστορία, σας θυμίζω: Γιώργος Μαυρωτάς, Μαργαρίτης Σχοινάς, Θόδωρος Σκυλακάκης και φυσικά ο κ.κ. Γιώργος Ζαββός, αδελφός του εκλεκτού και κουμπάρου του Σόρος στην Ελλάδα…

Και για να μην ξεχνιόμαστε, η κριτική, πέραν της ουσίας, έχει την πολιτική της πτυχή. Ο κ. Μητσοτάκης στην κυριολεξία χρωστάει την αυτοδυναμία σε εκείνους που αντιστάθηκαν και κατήγγειλαν τη Συμφωνία των Πρεσπών και όφειλε να είναι έντιμος μαζί τους, κρατώντας μακριά από την κυβέρνηση τους… μηδίσαντας και μια άλλη πιο συνεπή στάση στην ίδια την κατάπτυστη συμφωνία.

Όλοι αυτοί που έκαναν κριτική, λοιπόν, θα έπρεπε κατ’ αρχάς να περιμένουν την έλευση του πρωθυπουργού στην Ελλάδα, την ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από αυτόν για τα αποτελέσματα του ταξιδιού και στη συνέχεια, αφού μελετούσαν την ιστορία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, να ασκούσαν κριτική, η οποία είναι και η πεμπτουσία της δημοκρατίας αλλά και της προόδου.

Κλείνω με την ελπίδα να προβληματιστούν οι αναγνώστες μας για τον επαρχιωτισμό και την αυτοκαταστροφική μανία των πολιτικών και των δημοσιογράφων μας, αλλά και από τη δήλωση του Τσαβούσογλου, που μας είπε κατάμουτρα ότι σύμφωνα με την εκτίμηση της Άγκυρας, η Ελλάδα είναι ένα μη βιώσιμο κράτος.

Μένει σε όλους μας να αποδείξουμε ότι κάνει λάθος.

Καλή Χρονιά.

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα δημοκρατία και το Pontos-news.gr

infognomonpolitics.gr

Το γνωρίζατε; - Ο αρχαιότερος χάρτης χρονολογείται από το 500 π.Χ. και είναι γραμμένος στα ελληνικά

O αρχαιότερος χάρτης στον δυτικό κόσμο χρονολογείτε από το 500π.χ. και βρέθηκε στη νότια Ιταλία. Πρόκειται για μία απεικόνιση της χερσονήσου της Απουλίας, σε ένα κομμάτι λουστραρισμένου πήλινου βάζου,με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο ενός γραμματοσήμου.

Ο χάρτης της Σολέτο,όπως ονομάζεται,ανακαλύφθηκε από τον Βέλγο αρχαιολόγο Τιερί βαν Κόμπερνολ,από το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ,αλλά η ύπαρξή του παρέμεινε κρυφή έως ότου διεξαχθούν οι απαραίτητες μελέτες.Ο συγκεκριμένος χάρτης θεωρείτε εξαιρετικά σημαντικός από τούς ειδικούς γιατί όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του πανεπιστημίου τού Μονπελίε.

Στον χάρτη έχουν χαραχτεί τα ονόματα πόλεων με ελληνικούς χαρακτήρες, και μια κουκκίδα υποδεικνύει τα σημεία όπου βρισκόταν,όπως και στους σύγχρονους χάρτες.Στην δυτική πλευρά της Απουλίας σημειώνεται η ελληνική λέξη Τάρας,ο σημερινός κόλπος τού Τάραντα,ενώ οι ονομασίες των πόλεων είναι στην αρχαία διάλεκτο πού χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής,αλλά έχουν καταγραφεί με ελληνικούς χαρακτήρες.

Οι θάλασσες γύρω από την χερσόνησο-το Ιόνιο δηλαδή και η Αδριατική-υποδηλώνονται με δύο παράλληλες,κυματοειδείς γραμμές.Αρκετές από τις 13 πόλεις πού σημειώνονται στον χάρτη,όπως η Οτράντο,η Σολέντο,η Ουγκέντο και η Λεύκα(η σημερινή Σάντα Μαρία ντι Λεύκα),υπάρχουν έως σήμερα.Ήταν γνωστό από την αρχαία ελληνική γραμματεία ότι οι Έλληνες είχαν κατανοήσει την ανάγκη για αποτύπωση των γεωγραφικών χαρακτηριστικών μιας περιοχής και ότι κάποιοι είχαν σχεδιάσει χάρτες,αλλά μέχρι πρότινος δεν είχε βρεθεί μια κάποια τέτοια αποτύπωση.

Έτσι,ο χάρτης τού Σολέτο,πέραν από ότι αποτελεί τον αρχαιότερο γεωγραφικό χάρτη της κλασικής αρχαιότητας,είναι και η πρώτη απόδειξη ότι οι αρχαίοι Έλληνες κατασκεύαζαν χάρτες πριν τούς Ρωμαίους.Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο χάρτης τού Σολέτο είναι σύγχρονος τού Πυθαγόρα,ο οποίος είχε ιδρύσει μία φιλοσοφική σχολή στον Κρότωνα,στην σημερινή Καλαβρία,από την άλλη μεριά τού κόλπου τού Τάραντα.

Αν και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να συνδέσουν τον χάρτη με την σχολή,εντούτοις ο Πυθαγόρας λέγεται ότι πρώτος παρατήρησε ότι η θέση ορισμένων άστρων στον ουράνιο θόλο διέφερε από περιοχή σε περιοχή, και πρότεινε την σφαιρικότητα της Γης,υπόθεση πού αποτέλεσε την βάση της σύγχρονης χαρτογραφίας.

pronews.gr

Ο πόλεμος των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο

skal 

Κωνσταντίνος Φυτιρής   

Προ μερικών δεκαετιών η εξόρυξη υδρογονανθράκων στη θάλασσα ήταν τεχνικά δυνατή και συμφέρουσα οικονομικά, μόνο σε αβαθή ύδατα (μέχρι 500 μέτρα βάθος) και για τον λόγο αυτό δεν υπήρχε από τα παράκτια κράτη και τις εταιρείες προσπάθεια αξιοποίησης του υποθαλάσσιου πλούτου μακράν των ακτών. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, η διεθνής σύμβαση του Μontego Bay για καθορισμό των ΑΟΖ, παρόλο που ισχύει από το 1982, δεν είχε καταστεί τόσο σημαντική. Στον 21ο αιώνα η τεχνολογία στον τομέα των γεωτρήσεων και των εξορύξεων υδρογονανθράκων έκανε αλματώδη βήματα και τα γεωτρύπανα πλέον μπορούν να φτάσουν μέχρι και 10,000 μέτρα βάθος. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση ενέργειας παγκοσμίως και την κατ’ επέκταση αυξημένη τιμή φυσικού αερίου και πετρελαίου, οι εξορύξεις ακόμη και σε πολύ μεγάλα βάθη είναι πολύ κερδοφόρες. 

Την τελευταία δεκαετία η ανακάλυψη φυσικού αερίου εκτός των χωρικών υδάτων, αλλά εντός της ΑΟΖ Αιγύπτου – Ισραήλ και Κυπριακής Δημοκρατίας (σε μεγάλη απόσταση από τις ακτές του κάθε κράτους, περίπου 100 ναυτικά μίλια) επιβεβαιώνει την προ πολλών ετών μελέτη του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου (USGS), σύμφωνα με την οποία στην Ανατολική Μεσόγειο υπάρχουν συνολικά αποθέματα περισσότερα από 300+ τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (tcf), τα οποία είναι δυνατόν να εξορυχθούν με μεγάλο οικονομικό όφελος με τα σημερινά τεχνικά μέσα. Μέχρι σήμερα έχει ανακαλυφθεί μόνο το 5% οπότε είναι προφανές ότι ο πόλεμος των ΑΟΖ και του φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο έχει ακόμα πολύ δρόμο. Τα στοιχεία αυτά είναι γνωστά παγκοσμίως και τα παράκτια κράτη επικεντρώνονται πλέον στην αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου τους, με πρώτη ενέργειά τους τη συμφωνία με τα απέναντι παράκτια κράτη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ τους.
Το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ γίνεται με βάση τη μέση γραμμή της απόστασης μεταξύ των κρατών, εάν αυτή η απόσταση είναι μικρότερη από 400 ναυτικά μίλια (όπως συμβαίνει με την Κυπριακή Δημοκρατία και τα γειτονικά κράτη). Εάν η απόσταση είναι μεγαλύτερη από 400 νμ, τότε κάθε κράτος παίρνει ως ΑΟΖ 200 νμ και τα υπόλοιπα θεωρούνται παγκόσμια κληρονομιά.

Ειδικά στο θέμα της ΑΟΖ οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ανεξαρτήτως κυβερνήσεων με την ανατολή του 21ου αιώνα πρωτοπόρησε και κατάφερε να συνάψει συμφωνίες με τα γειτονικά κράτη Αίγυπτο-Ισραήλ και Λίβανο. H Κυπριακή Δημοκρατία με τις συμφωνίες αυτές συνέβαλε ουσιαστικά και στην έμμεση λύση του προβλήματος συνεργασίας μεταξύ των κρατών αυτών (εκτός από τη διαφορά Ισραήλ – Λιβάνου), ενώ η Τουρκία, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε, δεν κατάφερε να αποτρέψει τα θετικότατα για την Κυπριακή Δημοκρατία γεγονότα. Κατά την άποψή μου οι συμφωνίες ΑΟΖ και η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ ήταν οι μεγαλύτερες νίκες που πέτυχε ο Κυπριακός Ελληνισμός κατά του τουρκικού επεκτατισμού μετά το 1974. Μέχρι στιγμής διατηρούμε ακόμα τα πλεονεκτήματα αυτών των επιτευγμάτων, όμως κινδυνεύουμε να τα χάσουμε από αναποφασιστικότητα. Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα λόγω των εσωτερικών προβλημάτων της οικονομίας, αλλά και των διαχρονικών εξαρτήσεων των πολιτικών ηγεσιών ακολούθησε μια άλλη πολιτική και σήμερα πληρώνει/νουμε το κόστος της υποχώρησης και της πολιτικής του κατευνασμού. Δεν προέβη σε καμιά πρωτοβουλία σύναψης συμφωνίας ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες και την Κύπρο. Η Τουρκία όταν αντιλήφθηκε πού οδεύουν τα πράγματα με τις ΑΟΖ κατέστρωσε το στρατηγικό της σχέδιο με την ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα» την οποία διακηρύσσει διεθνώς, με τη γνωστή οθωμανική αλαζονία, στέλνοντας τα μηνύματα και στην Ελλάδα και στην  Κύπρο και κατόπιν μετράει τις αντιδράσεις. Για τις ενέργειές της ακολουθεί την πολύ απλή αρχή «Φτάνω μέχρι το σημείο που το όφελος είναι μεγαλύτερο από το κόστος» και αξιοποιεί την υποχωρητικότητα που επιδεικνύεται. Με βάση τα παραπάνω θεωρώ ότι η συμφωνία/μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης δεν είναι κεραυνός εν αιθρία!
Η Τουρκία ήταν αναμενόμενο να εξαργυρώσει τη στρατιωτική βοήθεια που δίδει εδώ και χρόνια στην κυβέρνηση της Λιβύης, με πρώτη κίνηση το μνημόνιο/συμφωνία για την ΑΟΖ. Ο Ερντογάν όμως γνωρίζει ότι αυτή η συμφωνία/μνημόνιο με τη Λιβύη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους Διεθνείς Οργανισμούς ούτε από οποιαδήποτε χώρα, γιατί παραβιάζει κάθε Αρχή του Διεθνούς Δικαίου και τη συνθήκη του Montego Bay του 1982. Ως εκ τούτου ακολουθεί μια πονηρή τακτική, προκειμένου να προλάβει τις κινήσεις της Ελλάδας για γεωτρήσεις νότια της Κρήτης. Θα επικυρώσει το μνημόνιο/ συμφωνία με τη Λιβύη στην Τουρκική εθνοσυνέλευση, ώστε ακόμα και εάν η Λιβύη αναγκαστεί να την αποσύρει, ο Ερντογάν θα την επικαλείται και πιθανότατα θα την μετατρέψει σε casus belli (αιτία πολέμου) όπως έπραξε το 1996 για το Αιγαίο. Από τότε η Τουρκία με απόφαση της εθνοσυνέλευσης κρατά την Ελλάδα δέσμια στο Αιγαίο με την απειλή πολέμου εάν επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από 6 νμ στα 12 νμ. Η νέα υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη ελλαδική Κυβέρνηση έδειξε αρχικά ότι θα ακολουθήσει την πολιτική του κατευνασμού, αλλά ο Ερντογάν φρόντισε νωρίς να την προσγειώσει απότομα. Η υπογραφή του μνημονίου/συμφωνίας  Τουρκίας -Λιβύης ίσως αποδειχθεί σωτήρια εάν επιτέλους η Ελλάδα πάψει να ακολουθεί τα γεγονότα και θέσει άμεσα σε εφαρμογή τους στόχους που πηγάζουν από τα Εθνικά συμφέροντα από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο και παράλληλα να αντιδράσει με αποφασιστικότητα σε πολιτικο-διπλωματικό επίπεδο για επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ και τη διεθνή απομόνωση της Τουρκίας.
Στην περιοχή της Κύπρου μετά το 2010 και ιδιαίτερα μετά την έναρξη των γεωτρήσεων από την αμερικανική εταιρεία NOBLE στο οικόπεδο 12 το 2011, η Τουρκία «ξύπνησε» και συνειδητοποίησε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία με βάση το Διεθνές Δίκαιο και σε συνεργασία με εταιρείες κολοσσούς θα μετραπεί σε ισχυρό παίκτη στο ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο. Η τακτική του εκφοβισμού και των απειλών δεν μας πτόησαν, απαξιώσαμε την επίδειξη δύναμής της και δεν της δώσαμε την ευκαιρία να στρατιωτικοποιήσει το ζήτημα και να γκριζάρει την Ανατολική Μεσόγειο. Η επιτυχία του γεωτρητικού μας προγράμματος την ανάγκασε από το 2015 να αλλάξει τακτική, να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη δικών της δυνατοτήτων και να προσπαθεί να συνάψει συμφωνίες ΑΟΖ με όποιο κράτος μπορεί να επηρεάσει. Γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολεμική ενέργεια κατά του προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ στην πραγματικότητα θα είναι κατά πλατφόρμων και πλοίων από Γαλλία-ΗΠΑ-Ιταλία οπότε θεωρείται απίθανη τέτοια πράξη. Για αυτό προσπαθεί να δημιουργήσει συνθήκες συμμαχιών με χώρες τύπου Λιβύης για δήθεν εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και παράλληλα να περιορίσει τα ζητήματα όσο το δυνατόν σε διμερές επίπεδο μόνο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας /Κύπρου.

Ποια πρέπει να είναι η απάντηση Ελλάδας και Κύπρου 

Η απάντηση Ελλάδας και Κύπρου σε αυτή την προκλητική  στάση και τα νεο-οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας, κατά την ταπεινή μου άποψη, πρέπει να είναι:
1 Άμεση έναρξη των εργασιών εγκατάστασης υποθαλάσσιων εξοπλισμών εξόρυξης του οικοπέδου 12 σε συνεργασία με Ισραήλ και Αίγυπτο και την Αμερικανική εταιρεία NOBLE. Η εξόρυξη του 12 είναι άκρως ουσιαστική, γιατί κατοχυρώνει την ΑΟΖ μας στη Μέση γραμμή και εμπλέκει τα συμφέροντα τρίτων ισχυρών κρατών μετατρέποντας τη διαφορά μας με την Τουρκία από διμερές σε διεθνές ζήτημα.
2 Άμεση σύναψη συμφωνίας καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου με βάση το Δίκαιο της θάλασσας. Έτσι θα εξουδετερωθεί διεθνώς η παράνομη συμφωνία/Μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης.
3 Επαναφορά του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) Ελλάδας – Κύπρου και ανάπτυξη ενιαίου συστήματος ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο με κοινές περιπολίες και ανταλλαγή πληροφοριών με συμμετοχή Ελλάδας – Ισραήλ – Αιγύπτου – Γαλλίας και άλλων χωρών της ΕΕ με διάθεση από την Κύπρο υποδομών – τεχνικής υποστήριξης – Επικοινωνιών κ.λπ. Οι τριμερείς αμυντικές συμφωνίες μόνο έτσι θα αποκτήσουν ουσιαστικό νόημα και θα απομονωθεί η Τουρκία που τώρα προσπαθεί να παίζει τον ρόλο του αυταρχικού αστυνόμου της Αν. Μεσογείου.
4 Συνέχιση της διπλωματικής εκστρατείας για επιβολή ουσιαστικών κυρώσεων από την ΕΕ και επιπλέον ο κος Μητσοτάκης θα πρέπει να πάρει το θέμα των παραβιάσεων της Τουρκίας στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα στη Βουλή με την πρόταση «Εάν η Τουρκία προχωρήσει σε γεωτρήσεις  στην ελληνική υφαλοκρηπίδα αυτό θα είναι casus belli».
5 Διπλωματική εκστρατεία για επικύρωση της συμφωνίας καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου – Λιβάνου ξεπερνώντας ακόμα και με δική μας παρέμβαση/διευκόλυνση/παραχώρηση τη διαφορά μεταξύ Ισραήλ – Λιβάνου.
6 Προετοιμασία του εδάφους για υπογραφή συμφωνίας  ΑΟΖ με τη Συρία μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες. Ήδη υπάρχει συμφωνία από το 2008 για την Έρευνα και Διάσωση, η οποία έχει κατατεθεί στον ΟΗΕ και αποτελεί μια καλή βάση για την υπογραφή νέων συμφωνιών.
7 Εάν η λιβυκή κυβέρνηση δεν αποσύρει/ακυρώσει τη συμφωνία με την Τουρκία τότε Ελλάδα και Κύπρος να διακόψουν τις διπλωματικές σχέσεις τους και να προβούν πλέον στην ουσιαστική στήριξη του στρατηγού Χαφτάρ που μάλλον θα επικρατήσει στη Λιβύη, στηρίζεται από τον πρόεδρο της Αιγύπτου Σίσι, είναι πολέμιος του Ερντογάν και της υποστηριζόμενης από αυτόν λιβυκής προσωρινής Κυβέρνησης.
Δεν είναι εύκολη υπόθεση
Ο πόλεμος των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι εύκολη υπόθεση και θα δοθούν πολλές μάχες στις επόμενες δεκαετίες. Η Τουρκία προσπαθεί με τη στρατιωτική της ισχύ να επιβάλει τη θέλησή της, αλλά ο ουσιαστικός νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει με τις κατάλληλες ενέργειές του να εξουδετερώσει το στρατιωτικό της πλεονέκτημα και να διασυνδέσει τα εθνικά συμφέροντα με το δίκτυο των διεθνών συμφερόντων της περιοχής με συνολική ισχύ μεγαλύτερη από την Τουρκία. Αυτό το δίκτυο δεν είναι άλλο από τον άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος και Γαλλία και συνέχιση των καλών σχέσεων με τις ΗΠΑ και Ρωσία, οι οποίες λόγω της ρευστής σχέσης τους με την Τουρκία δεν αποτελούν –προς το παρόν– ασφαλή διέξοδο είτε προς τη μια είτε προς την άλλη πλευρά και πιθανόν να μας «αδειάσουν», εάν η Τουρκία αποφασίσει να πέσει στην αγκάλη του ενός εκ των δύο. Ο Ερντογάν, προς το παρόν, παίζει διπλό παιχνίδι χωρίς ασφαλή προγνωστικά, αλλά η ιστορία διδάσκει ότι η αλαζονεία πληρώνεται με βαρύ τίμημα… Ελπίζουμε σε αυτό, αλλά ταυτόχρονα Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να εκπονήσουν επιτέλους μια ενιαία Στρατηγική υλοποίησης των Εθνικών στόχων και διατήρησης της Εθνικής μας αξιοπρέπειας! (Εξωτερική πολιτική, οικονομία – Ασφάλεια & Άμυνα!) Αλλιώς θα πληρώσουμε το κόστος (κυρίως οι επόμενες γενιές) και θα είναι πολύ βαρύ!

* Υποναυάρχου (ε.α.).

 Ο χάρτης είναι από άρθρο του κ. Θεόδωρου Καρυώτη

Πηγή: Φιλελεύθερος

infognomonpolitics.gr