Απέτυχε σχέδιο εισβολής Ερντογάν στον Έβρο

Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 24 Φεβρουαρίου 2020 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει σε νησιά μας του Β.Α. Αιγαίου δέκα διμοιρίες ΜΑΤ και δυο “αύρες” ρίψης νερού, προκειμένου να καταστείλει την “επαναστατική” διάθεση των κατοίκων της Λέσβου και της Χίου, που αντιδρούσαν στην κατασκευή κλειστών κέντρων για τους παράνομους εισελθόντες αλλοδαπούς από τα παράλια της Μικράς Ασίας! Οι οποίοι (κάτοικοι) παντί τρόπω προσπάθησαν να αποτρέψουν την απόφαση της κυβέρνησης, επιστρατεύοντας τρακτέρ, απορριμματοφόρα, ΙΧ αυτοκίνητα, φορτηγά! Οι δε τοπικοί άρχοντες έδειξαν από την πρώτη στιγμή την απροθυμία τους να συνταχτούν με την απόφαση της κυβέρνησης! Έτσι μοιραία η σύγκρουση νησιωτών και δυνάμεων των ΜΑΤ ήταν απόλυτα μετωπική! Μάχη σώμα με σώμα!

Η άστοχη ενέργεια της κυβέρνησης “επαναστάτησε” το σαλεμένο μυαλό του Ερντογάν…

Έχουν ειδικότεροι εμού, καταμαρτυρήσει ότι ο Τούρκος Σουλτάνος είναι παράφρονας, ένα άτομο ψυχικά διαταραγμένο, που ωστόσο καταφέρνει και επιβιώνει στην ηγεσία της Τουρκίας επί πολλά χρόνια!     
Όλα αυτά τα χρόνια καλλιεργεί στο “άρρωστο” μυαλό του την επανασύσταση της νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας! Που βεβαίως περνάει μέσα από την Ελλάδα.

Αυτό το αρρωστημένο σχέδιό του, το εξυπηρέτησαν οι πόλεμοι στη Συρία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη! Ο Ρ. Τ. Ερντογάν επεδίωξε εκμεταλλευόμενος τα μεταναστευτικά προβλήματα που γέννησαν αυτοί οι ολέθριοι πόλεμοι, να “γεμίσει” τα νησιά του Β.Α. Αιγαίου μας και τα Δωδεκάνησα – υπό την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ – με ροές παράνομων μεταναστών! Δημιουργώντας έτσι ισλαμικούς θύλακες στις ευαίσθητες δομές των νησιών μας, που με την πάροδο των ετών, έφτασαν σε κάποια από αυτά τα νησιά μας, σε αριθμό να είναι όσοι με τους γηγενείς Έλληνες!  

Φαντάζομαι θυμόσαστε πόσες και πόσες φορές, έκανα αναφορές σε άρθρα μου – σύμφωνα με ακριβείς πηγές μου – πως πλήθος σκληρών τζιχαντιστών φτάνουν στα νησιά μας, ανάμεσα στους παράνομους μετανάστες! Είδηση, πληροφορία που υιοθέτησαν ακολούθως και Υπουργοί της σημερινής κυβερνήσεως! 
Έτσι για τον Ρ. Τ. Ερντογάν, η τουλάχιστον ανόητη ενέργεια της κυβέρνησης, της μετωπικής σύγκρουσης δηλαδή, των ΜΑΤ με τους κατοίκους των νησιών μας, ήταν βούτυρο στο ψωμί του, αφού επεδίωκε τη σπίθα που θα του έδινε το έναυσμα για τη δημιουργία ενός θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα! Ο οποίος – όπως ήδη το είχα γράψει, σύμφωνα με ενημέρωση πηγής μου – θα ξεσήκωνε τους παράνομους μετανάστες των Hot Spot των νησιών μας, με προφανή στόχο να χυνόταν αίμα και να έκανε επέμβαση προκειμένου – τάχατες – να τους προστατέψει, αυτός ο πατριάρχης των Ισλαμιστών!  

Κατασκευή fake news από την Τουρκία και πληρωμένα ξένα Μέσα…

Όμως, παρ΄ ότι η ελληνική κυβέρνηση – ευτυχώς πολύ έγκαιρα – αντιλήφθητε το λάθος της, που οδηγούσε σε εσωτερική αναταραχή, το σχέδιο του Τούρκου Σουλτάνου δεν άλλαξε! Και αυτό το σχέδιο είχε και έχει ως απώτερο σκοπό την αποσταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, με πτώση της κυβερνήσεως Κυριάκου Μητσοτάκη, ώστε η επιθυμητή από τον ίδιο επίθεσή κατά της Ελλάδος να εύρισκε την χώρα μας αδύναμη και χωρίς ισχυρή κυβέρνηση!    

Έτσι στις 28 Φεβρουαρίου προχώρησε στο plan B του δόλιου σχεδίου του! Προσπάθησε να παραβιάσει τα χερσαία σύνορα της Ελλάδος στον Έβρο, συγκεντρώνοντας εκεί χιλιάδες μετανάστες! Αλλά το αρραγές μέτωπο κυβέρνησης, Στρατού, Αστυνομίας και λαού, επέδειξε μεγάλη αντοχή και αποφασιστικότητα και σμπαράλιασε το σχέδιο του Ρ. Τ. Ερντογάν! Έτσι ως επόμενο βήμα χρησιμοποίησε την απόσυρση των γυναικόπαιδων από το φράγμα του Έβρου, ενισχύοντάς το όμως με χίλιους άνδρες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων! Αυτή η κίνηση ήταν η πρώτη αποκάλυψη του δόλιου σχεδίου του Τούρκου Σουλτάνου κατά της Ελλάδος!

Ωστόσο αυτή η αποτυχία εκπλήρωσης του σκοπού του, είχε ως αποτέλεσμα να προκαλεί συνεχώς με δηλώσεις, αυτός και οι υψηλοί αξιωματούχοι του, προκειμένου να πείσουν τη διεθνή γνώμη ότι η Τουρκία έχει δίκιο, μη διστάζοντας να κατασκευάζουν ψεύτικες ειδήσεις (fake news), για να αποδείξουν ότι η Ελλάδα δεν σέβεται και καταπατεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των “μεταναστών”!
Στην εργαλειοθήκη προπαγάνδας του Ρ. Τ. Ερντογάν μπήκε και η Αμερικανική εφημερίδα New York Times, η οποία στις 10 Μαρτίου δημοσίευσε με τίτλο: “Νιώθουμε σαν ζώα”, την τάχατες αγανάκτηση των “μεταναστών” για την κατάσταση που βιώνουν στα Ελληνοτουρκικά σύνορα! Κατασκευάζοντας και ψεύτικη είδηση περί δήθεν μυστικού κέντρου κράτησης, όσων περνούν τον Έβρο και συλλαμβάνονται από τις Ελληνικές Αρχές!
«…Πολλοί μετανάστες και πρόσφυγες δηλώνουν σε συνεντεύξεις τους ότι τους συνέλαβαν, τους πήραν όλα τα υπάρχοντα, τους χτύπησαν και τους έστειλαν στην Τουρκία, χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να ζητήσουν άσυλο ή να μιλήσουν σε δικηγόρο, με μια παράνομη διαδικασία γνωστή ως επαναπροώθηση! Τούρκοι αξιωματούχοι δηλώνουν πως τουλάχιστον τρεις μετανάστες έχουν πυροβοληθεί και σκοτωθεί, ενώ προσπαθούσαν να εισέλθουν στην Ελλάδα τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Από όταν δηλαδή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άνοιξε τα σύνορα της Τουρκίας επιτρέποντας σε χιλιάδες πρόσφυγες να βρεθούν στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο...»!
Αλλά πηγή μου, ψάχνοντας το ζήτημα με διαβεβαίωσε ότι, αυτό το θέμα πρωτοβγήκε σε ένα Μέσο της Σκωτίας και στη συνέχεια αναταράχτηκε από την New York Times, προφανώς με το αζημίωτο! Αφού όπως μου είπε η πηγή μου, όλο αυτό το σκηνικό προώθησης της τούρκικης προπαγάνδας υποκινείται συντονισμένα και χρηματοδοτείται από τον Τζορτζ Σόρος!

Προμηνύεται το τέλος του Ρ. Τ. Ερντογάν… 

Βέβαια ο Ρ. Τ. Ερντογάν συνεχίζει την προκλητικότητά του κατά της Ελλάδος, επιδιώκοντας ένα θερμό επεισόδιο! Και είναι πιο επικίνδυνος τώρα που είναι πολύ εκνευρισμένος από τη σθεναρά ελληνική αντίσταση, κλιμακώνοντας την ένταση στην περιοχή! Αυτό υποδηλώνεται από την χαμηλή υπερπτήση στην περιοχή του Έβρου δυο τούρκικών F – 16, προκειμένου να καμφθεί το ηθικό μας! Αυτό υποδηλώνεται και από την ηθελημένη παρενόχληση – πρόσκρουση τουρκικής ακταιωρού κατά περιπολικού ελληνικού σκάφους στην Κω! Στην νήσο Κω, που έχω επανειλημμένως αρθρογραφήσει, τροφοδοτώντας με φοβερές αποκαλύψεις τις ελληνικές αρχές, πως είναι ένα από τα ευαίσθητα σημεία – στόχος της επιθετικότητας του Τούρκου Σουλτάνου!   

Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος ο Τούρκος ταραξίας της Μεσογείου, τώρα που υπέστη διπλωματική πανωλεθρία από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαδιμίρ Πούτιν στη Συρία κατά την πρόσφατη συνάντηση των δυο ηγετών για την κατάπαυση του πυρός, μετρώντας ωστόσο ήδη πολλές απώλειες εκατοντάδων στρατιωτών του! Σε αυτήν την αναμονή της συνάντησης, όπου ο Βλαδιμίρ Πούτιν του έκανε καψόνι, αφού ο Ερντογάν και ο Τσαβούσογλου περίμεναν κάποια λεπτά για να ανοίξει η πόρτα της συναντήσεως!

Εκεί λοιπόν διακρίναμε έναν κουρασμένο, έναν απογοητευμένο Ρ. Τ. Ερντογάν! Έτοιμο να καταρρεύσει! Μια συνάντηση που ανέδειξε τα υπερκέρδη του Μπασάρ αλ Άσαντ σε στρατηγικά σημεία της Συρίας! 
Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος ο Ρ. Τ. Ερντογάν από τη στιγμή που τα σχέδια του με την κυβέρνηση της Τρίπολης (Φαγέζ αλ Σάρατζ) οδεύουν προς καταστροφή, αφού κυριαρχεί στη Λιβύη ο φιλέλληνας Στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ!    
Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος ο Τούρκος Σουλτάνος, τώρα με την επανεκλογή στο Ισραήλ τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος έχει όραμά του την καταστροφή της Τουρκίας και τη δημιουργία Κουρδικού Κράτους! 
Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος ο σαλεμένος Ερντογάν, τώρα που αποκαθηλώνεται και στο εσωτερικό της Τουρκίας! Που αμφισβητείται ευθέως για τους χειρισμούς του, από εχθρούς και φίλους! Όπου μέσα στην τουρκική Βουλή, άρχισαν να πέφτουν γροθιές και ύβρεις μεταξύ Ισλαμιστών και Κεμαλικών! Οι οποίοι τον καταγγέλλουν για εθνική υποτέλεια! Που πολλοί ισχυρίζονται ότι σε μερικούς μήνες θα έχει την τύχη του Ρουμάνου Τσαουσέσκου στο χρυσό παλάτι του!          
Γι΄ αυτό η ελληνική Πολιτεία δεν πρέπει στιγμή να εφησυχάζει! 

Έλευση τζιχαντιστών του ISIS…

Κλείνοντας να δημοσιεύσω απόσπασμα άρθρου των διαδικτυακών “Παραπολιτικών” της 10ης Μαρτίου 2020, που εμμέσως πλην σαφώς αναφέρει κάποια στοιχεία που κατά το παρελθόν είχαμε κι εμείς αποκαλύψει:
«Δίκτυο πληροφοριών στην Αδριανούπολη και την Κωνσταντινούπολη έχουν οργανώσει η ΕΥΠ και η Αντιτρομοκρατική, υπό τον φόβο εισβολής στη χώρα τουλάχιστον 20-30 “αχαρτογράφητων” μελών του ISIS, που εκτιμάται ότι μπορεί να κινηθούν προς τον Έβρο. Την ίδια ώρα, σε γενική επιφυλακή είναι οι μυστικές υπηρεσίες, όπως και ειδικά κλιμάκια της ΕΛ.ΑΣ. για το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί μαζική διέλευση των 1.201 καταγεγραμμένων μελών του ISIS που κρατούνται στις τουρκικές φυλακές, όπως και 850 Ευρωπαίων πολιτών που εντάχθηκαν την περίοδο 2013-2014 στο “Ισλαμικό Κράτος” και παραμένουν στις φυλακές της Συρίας»!!

pronews.gr

Ο Χ.Χάφταρ κάνει έφοδο στην Τρίπολη: Η Άγκυρα έχει «κολλήσει» στην Συρία & δεν μπορεί να στείλει άλλους Τουρκμένους

Ο Χ.Χάφταρ επιχειρεί μια νέα έφοδο στην Τρίπολη της Λιβύης και το βαρύ πυροβολικό του έπληξε το βράδυ της Τρίτης κεντρικές γειτονιές της πρωτεύουσας της χώρας.

Ο στρατάρχης επιχειρεί να χρησιμοποιήσει την ευκαιρία που του παρουσιάζεται αφού η Άγκυρα έχει «κολλήσει» στο μέτωπο της Λιβύης και λόγω της προέλασης του συριακού Στρατού δεν μπορεί να μεταφέρει άλλους Τουρκμένους μισθοφόρους στην Λιβύη.

Φαίνεται μάλιστα πως έχει αποδυναμωθεί το μέτωπο της Ιντλίμπ από την μεταφορά των 3.000 περίπου Τουρκμένων στην Τρίπολη.

Συν τοις άλλοις ο Χάφταρ επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την κρίση που υπάρχει στις ρωσοτουρκικές σχέσεις λόγω Ιντλίμπ. Μέχρι πριν ένα μήνα οι δύο χώρες επιχειρούσαν να του επιβάλουν μια αναγκαστική κατάπαυση του πυρός και επί της ουσίας ακόμα και η Μόσχα θα αποδέχονταν την παραμονή του Σάρατζ στην εξουσία.

Οι δυνάμεις του ΛΕΣ υπό τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, τον ισχυρό άνδρα της ανατολικής Λιβύης, άρχισαν ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις για να καταλάβουν την πρωτεύουσα, έδρα της διεθνώς αναγνωρισμένης φιλοτουρκικής Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (ΚΕΣ) πριν από δέκα μήνες, όμως δεν έχουν μπορέσει να διαπεράσουν τις αμυντικές θέσεις παραστρατιωτικών οργανώσεων που δηλώνουν πίστη στις αρχές. Η σύρραξη πλήττει ολοένα περισσότερο άμαχους.

Άλλωστε η Τρίπολη είχε δομηθεί έτσι από τον μακαρίτη συνταγματάρχη Καντάφι, ώστε να είναι σχεδόν αδύνατον να καταληφθεί εξ'εφόδου από αντίπαλες στρατιωτικές δυνάμεις.

Πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος έπληξαν αργά το βράδυ τις κεντρικές συνοικίες Νουφλίν και Σουκ αλ Τζουμάα, που μέχρι σήμερα σπανίως γίνονταν στόχοι.

Μία ομάδα Ρώσων εθελοντών μαχητών της γνωστής εταιρείας Wagner που έχει απομείνει στις τάξεις του LNA μετά την αποχώρηση του κύριου σώματος όταν αρνήθηκε ο Χ.Χαφτάρ την συμφωνία στην Μόσχα, προωθήθηκε και κατέλαβε δύο κυβερνητικά κτήρια, κάμπτοντας την αντίσταση των Τουρκομάνων μισθοφόρων που έχουν μεταφερθεί από την Συρία ως υποστήριξη στο καθεστώς Σάρατζ.

Η κίνηση αυτή των Ρώσων μισθοφόρων είναι πολύ πιθανό να έχει άμεση σχέση με την τουρκορωσική κρίση στην Συρία. Η Μόσχα πλέον ακολουθάει ανεξάρτητη πολιτική και στην Λιβύη.

Τμήματα της Τρίπολης βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Το δίκτυο ηλεκτροδότησης της πρωτεύουσας υφίσταται συχνά ζημιές στις εχθροπραξίες.

Δεν ανακοινώθηκε καμιά πληροφορία για θύματα από τις αρχές.

Η σύρραξη στη Λιβύη έχει εκτοπίσει τουλάχιστον 150.000 ανθρώπους, κατά υπολογισμούς του ΟΗΕ.

Οι δυνάμεις του Χάφταρ υποστηρίζονται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, έχουν εντάξει στις γραμμές τους μαχητές από το Σουδάν και το Τσαντ και, μέχρι πρόσφατα, Ρώσους μισθοφόρους. Η Γαλλία έχει επίσης προσφέρει κάποια υποστήριξη στον ΛΕΣ.

Η Τουρκία προσφέρει υποστήριξη στην ΚΕΣ του πρωθυπουργού Φάγεζ ας Σάρατζ κι έχει στείλει στην Τρίπολη δεκάδες στρατιωτικούς της σε ρόλο συμβούλων, διαφόρων ειδών όπλα, καθώς και περίπου 3.000 αντάρτες που είχαν πάρει μέρος στον πόλεμο στη Συρία και υποστηρίζονται από την Άγκυρα, όπως είχε τονίσει αξιωματούχος του ΟΗΕ τον περασμένο μήνα.

Να πούμε πως οι Τουρκμένοι που πολεμούν στην Λιβύη είναι σκληροπυρηνικοί τζιχαντιστές και έχουν πολεμήσει στις τάξεις τους ISIS και της συριακής Αλ Κάιντα, ενώ υπάρχουν αναφορές πως απειλούν τους κατοίκους της Τρίπολης εάν δεν πολεμήσουν στο πλευρό τους πως «θα εξοντωθούν και θα τους απαγάγουν τα παιδιά».

Οι δύο πλευρές διεξήγαγαν την περασμένη εβδομάδα συνομιλίες στη Γενεύη για τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που σύναψαν, που όμως κατέληξαν σε αδιέξοδο, με την φιλοτουρκική αναγνωρισμένη κυβέρνηση να προσάπτει απόλυτη αδιαλλαξία τους απεσταλμένους του στρατάρχη Χάφταρ. 
pronews.gr

Ο Ερντογάν απειλεί την Ε.Ε.: «Αν δεν στηρίξετε τον Σάρατζ θα αντιμετωπίσετε νέα προβλήματα»

Η Λιβύη είναι στο έλεος ενός «βαρόνου πολέμων»

Την δική του οπτική γωνία, ενόψει της συμμετοχής του στην κυριακάτικη διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, ανέδειξε ξανά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με άρθρο του απειλώντας ευθέως την ΕΕ για τις επιπτώσεις αν ουσιαστικά δε  στηρίξει τις δικές του επιλογές στην Λιβύη!

Ο Τούρκος πρόεδρος σε άρθρο του στο Politico κατηγορεί, μεταξύ άλλων την Ευρώπη για έλλειψη ευαισθησίας στο θέμα της Λιβύης, ρίχνει βέλη κατά της Γαλλίας, που βρίσκεται «δίπλα στους πραξικοπηματίες του Χαφτάρ» και καλεί την Ένωση να υποστηρίξει  την κυβέρνηση της Εθνικής Συναίνεσης της Λιβύης για να προδώσει τις αξίες της. 

Το άρθρο του Ερντογάν: 

«Η Λιβύη βρίσκεται στη δίνη ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου για περίπου 10 χρόνια. Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα δεν έχει μέχρι σήμερα αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν σταμάτησε τη βία και δεν εγκαθίδρυσε την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες αυτής της απάθειας, της έλλειψης ευαισθησίας.

Η κυβέρνηση της Λιβύης, αναγνωρισμένη από τα Ηνωμένα Έθνη, έχει υποστεί επίθεση πολλών ετών από τον βαρόνο Χαλίφα Χαφτάρ. Προσπαθώντας να επιβάλει πραξικόπημα στη χώρα, η ένοπλη οργάνωση του Χαφτάρ λαμβάνει υποστήριξη από αντιδημοκρατικά κράτη, όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Παρά τις προσπάθειες για την παροχή πολιτικής λύσης, όπως η Συμφωνία Suheyrat του 2015, ο κόσμος δεν μπορεί να υποστηρίξει επαρκώς τους παράγοντες της διπλωματίας και του διαλόγου στη Λιβύη.

Η κρίση στη Λιβύη οδήγησε σε διάσπαση στην ευρωπαϊκή ήπειρο, η οποία προσπαθεί ακόμα να αποφασίσει τι να κάνει στην περιοχή. Προστατεύοντας τη διπλωματία μέσω υποστήριξης της νόμιμης κυβέρνησης της Λιβύης, η Γερμανία θα φιλοξενήσει μια ειρηνευτική διάσκεψη στο Βερολίνο την Κυριακή. Αντίθετα, η Γαλλία βρίσκεται δίπλα στους πραξικοπηματίες του Χαφτάρ κι ενάντια στη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης.

Άλλοι μπορεί να ρωτήσουν γιατί η Ευρώπη πρέπει να συμμετάσχει στη λιβυκή σύγκρουση, ενώ σε ολόκληρο τον κόσμο διεξάγονται πόλεμοι, συγκρούσεις και ανθρωπιστικές κρίσεις.

Καταρχάς, η πιθανότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην δώσει την απαραίτητη υποστήριξη στην κυβέρνηση της Εθνικής Συναίνεσης της Λιβύης θα σήμαινε ότι προδίδει τις βασικές αξίες της Ευρώπης, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η εγκατάλειψη της Λιβύης στο έλεος ενός βαρόνου πολέμων θα ήταν ιστορικό λάθος.

Επιπλέον, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι εάν εγκαταλειφθεί η νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης, η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει νέα προβλήματα και απειλές.

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως ο DAESH και η Αλ Κάιντα, οι οποίες υπέστησαν στρατιωτική ήττα στη Συρία και το Ιράκ, μπορούν να βρουν ένα αποτελεσματικό περιβάλλον στη Λιβύη και στη συνέχεια να ξυπνήσουν. Στην πραγματικότητα, είναι γνωστό ότι υπάρχουν ομάδες στις τάξεις του Χαφτάρ, οι οποίες μοιράζονται την ιδεολογία αυτών των τρομοκρατικών οργανώσεων. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η βία και η αστάθεια θα τροφοδοτήσουν την παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη.

Ο εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης είναι ένα χαρτί για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα υπερασπιστούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες τη φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη που αντιμετωπίζει μια νέα επίθεση; Διαφορετικά, αποφεύγουν τις ευθύνες τους όπως κάνουν στη Συρία.

Οι Eυρωπαίοι φίλοι και συμμάχοί μας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο απλά διαμαρτυρόμενοι και λέγοντας ότι ανησυχούν. Δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε το διεθνές δίκαιο, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς να προχωράτε σε δράσεις.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι αν στρέφεις την πλάτη στη διπλωματία και επιβραβεύεις όσους κοροϊδεύουν τη διεθνή κοινότητα, τότε θα προκαλέσεις μεγαλύτερα προβλήματα. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη δείχνουν ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες εξακολουθούν να μην λαμβάνουν αυτά τα μαθήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δείξει στον κόσμο ότι είναι ένας αξιοθαύμαστος παίκτης στη διεθνή σκηνή. Η ειρηνευτική διάσκεψη στο Βερολίνο είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς αυτόν τον στόχο. Από την άλλη πλευρά, περιμένουμε από τους Ευρωπαίους ηγέτες να μιλούν λιγότερο και να κάνουν πιο συγκεκριμένα βήματα.

Έχοντας κατά νου πως η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται πολύ για την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στη Λιβύη, η προφανής επιλογή είναι η συνεργασία με την Τουρκία, η οποία έχει υποσχεθεί ήδη στρατιωτική βοήθεια.

Η Τουρκία υποστηρίζει πλήρως τη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης, όπως αυτή αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη. Ως μέρος των τελευταίων συμφωνιών για την ασφάλεια και τη στρατιωτική συνεργασία που υπογράψαμε, δεσμευθήκαμε να προστατέψουμε την κυβέρνηση της Λιβύης από τους κακοποιούς. Από την άποψη αυτή, θα εκπαιδεύσουμε τις δυνάμεις ασφαλείας της Λιβύης, θα συμβάλουμε στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, της εμπορίας ανθρώπων και άλλων σοβαρών απειλών κατά της διεθνούς ασφάλειας.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι σήμερα. Στο ιστορικό αυτό όριο, όσοι αγωνίζονται για την ειρήνη πρέπει να είναι θαρραλέοι. Πρέπει να κάνουν ό, τι μπορούν για να τερματίσουν τη βία. Η Ευρώπη, ο αρχαίος φίλος και σύμμαχος για την επίτευξη αυτού του στόχου μπορεί να βασιστεί στην Τουρκία».

pronews.gr

O στρατάρχης Χάφταρ συμφώνησε να συμμετάσχει στην Διάσκεψη του Βερολίνου: Άσχημη εξέλιξη για την Ελλάδα που μένει εκτός

Ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ συμφώνησε να συμμετάσχει στην Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, που θα γίνει την Κυριακή, σε μια άσχημη εξέλιξη για την Ελλάδα καθώς θεωρείται δεδομένο πως θα δεχθεί σοβαρές και αφόρητες πιέσεις για να αποδεχθεί μια όπως να 'ναι κατάπαυση του πυρός.

Μια κατάπαυση πυρός που θα κρατήσει στην εξουσία τον Σάρατζ και συνεπώς θα μείνει «ανέπαφο» το μνημόνιό του με την Άγκυρα με βάση το οποίο αρπάζει κυριολεκτικά ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Θα πρέπει κάποιος από την ελληνική κυβέρνηση να τολμήσει να ρωτήσει το Βερολίνο γιατί στηρίζει «έως θανάτου» το φιλοτουρκικό καθεστώς της Τρίπολης και συνεπώς και την αρπαγή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Ο Χ.Χάφταρ πολύ δύσκολα θα φύγει από το Βερολίνο χωρί να υποκύψει σε αυτά που θα του ζητηθούν. Ήδη ότι δέχτηκε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις που είναι ζημιογόνες για τον ίδιο (είναι σχεδόν ο απόλυτος νικητής στην λιβυκή σύγκρουση) είναι κακός οιωνός.

Το εκνευριστικό είναι πως η Ελλάδα δεν έχει προσκληθεί στην Διάσκεψη αν και έχει έννομα συμφέροντα! Γιατί θα αποφασίσουν για την δική της υφαλοκρηπίδα και για τα δικά της κοιτάσματα!

Τη Δευτέρα, ο Χαφτάρ συναντήθηκε με τον αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ τουρκόφιλο και ανήκοντας στην Μουσουλμανική Αδελφότητα (πολιτικό σκέλος του ISIS) πρωθυπουργό της Λιβύης Φαγιέζ Αλ Σάρατζ στη Μόσχα για συνομιλίες κατόπιν πιέσεων της Ρωσίας και της Τουρκίας.

Ωστόσο, την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκε ότι ο Χαφτάρ έφυγε από τη Μόσχα χωρίς να υπογράψει συμφωνία κατάπαυσης πυρός. Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, ο Χαφτάρ ήταν θετικός στην υπογραφή τελικής δήλωσης με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας του Φάρατζ ωστόσο χρειαζόταν δύο ημέρες για εσωτερικές συζητήσεις.

Μετά την αποτυχία των συνομιλιών, η Γερμανία δήλωσε ότι θα φιλοξενήσει Διάσκεψη για τη Λιβύη στο Βερολίνο την Κυριακή. Εκτός από τους επικεφαλής των εμπλεκόμενων πλευρών η Γερμανία έχει καλέσει εκπροσώπους της Ρωσίας, των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Κίνας, της Τουρκίας, του Κονγκό (!) και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Στο μεταξύ στη Λιβύη μεταβαίνει αιφνιδιαστικά σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας προσβλέποντας σε συνάντηση με τον Χαφτάρ.

Αναφερόμενος στη Διάσκεψη του Βερολίνου, ο Μάας σημείωσε ότι είναι «την καλύτερη πιθανότητα» για την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών για τη Λιβύη. Ο ίδιος τόνισε ότι εκπροσωπεί τους ομολόγους του της ΕΕ στη σημερινή του συνάντηση με τον Χάφταρ.

«Το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο: κανείς δεν μπορεί να κερδίσει σε αυτή τη σύγκρουση στρατιωτικά», υπογράμμισε.
pronews.gr

Τα «δακτυλικά αποτυπώματα» του Ισραήλ στη δολοφονία Σολεϊμανί

skal 

© AP Photo / Vahid Salemi

Άρης Χατζηστεφάνου

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού Σολεϊμανί από αμερικανικό drone, μπορούσες να αισθανθείς την αμηχανία στα κείμενα αρκετών αναλυτών που παρακολουθούν εδώ και δεκαετίες τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Η επίθεση είχε πάνω της τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ισραήλ, κανένας, όμως, δεν είχε ακόμη επαρκή στοιχεία να αποδείξει την εμπλοκή του Τελ Αβίβ.

Οι επιθέσεις από απόσταση με πυραύλους και εκρηκτικούς μηχανισμούς απέναντι σε ηγετικά στελέχη εχθρικών χωρών αποτελούν σήμα κατατεθέν των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ προτιμούν συνήθως την αποστολή ειδικών δυνάμεων (όπως συνέβη με την εκτέλεση του Οσάμα μπιν Λάντεν) και, πολύ σπάνια, στοχεύουν τον ηγετικό πυρήνα του αντιπάλου. Η επιλογή τους δεν στηρίζεται αναγκαστικά σε κάποιου είδους «ηθικής» του πολέμου, αλλά στο γεγονός, ότι προτιμούν να αναθέτουν τέτοιου είδους εκτελέσεις σε τοπικούς συνεργάτες και πραξικοπηματίες.

Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγουν και τις συνέπειες ενώπιων του διεθνούς δικαίου (αν υποθέσουμε ότι κάποιος ασχολείται ακόμη με αυτό). Συνήθως, μάλιστα, πριν ολοκληρωθεί μια σχετική επιχείρηση, προηγείται πολύμηνη προετοιμασία της κοινής γνώμης από δημοσιογραφικά φερέφωνα της Ουάσιγκτον, που μας ενημερώνουν πόσο ασφαλέστερος θα είναι ο κόσμος, εάν έλειπε από αυτόν ο τάδε ή ο δείνα αντίπαλος των ΗΠΑ. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη στην περίπτωση Σολεϊμανί.

Το σενάριο, όμως, περί εμπλοκής του Ισραήλ, που αποτελούσε απλώς μια διαίσθηση για δεκάδες αναλυτές, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά όταν έγινε γνωστό, ότι η αμερικανική επίθεση στηρίχθηκε σε πληροφορίες που προσέφεραν στη CIA οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Σχεδόν ταυτόχρονα, πληροφορηθήκαμε ότι ο Βενιαμίν Νετανιάχου ήταν ο μόνος ηγέτης που είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την επερχόμενη δολοφονία, από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μάλιστα, έδειξε να είναι ενήμερος για το τι θα ακολουθούσε, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε πριν από την αναχώρησή του για την Αθήνα, λίγες μόλις ώρες πριν από την επίθεση.

«Οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους πολίτες τους» δήλωσε ο Νετανιάχου με μια φράση που λίγο αργότερα μετατράπηκε στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρησιμοποιούσαν τα αμερικανικά ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, ο ίδιος, για ημέρες, άφηνε να διαρρέει μέσω υπουργών του ότι «η δολοφονία Σολεϊμανί δεν συνδέεται με το Ισραήλ».

Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ σχεδίαζε εδώ και χρόνια την εκτέλεση του Ιρανού αξιωματούχου και δεν έκρυψε ποτέ τις προθέσεις του. Πριν από περίπου ένα χρόνο, η εφημερίδα Al-Jarida, υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον έδωσε στο Ισραήλ το «πράσινο φως» που είχε ζητήσει για να εκτελέσει τον Σολεϊμανί. Η Al-Jarida, η οποία εκδίδεται στο Κουβέιτ, θεωρείται από πολλούς σαν ένα από τα όργανα που χρησιμοποιεί το ισραηλινό κατεστημένο για να προωθεί τις θέσεις του στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, το Ισραήλ είχε βρεθεί στα πρόθυρα να δολοφονήσει τον Ιρανό στρατηγό και πριν από τρία χρόνια, αλλά δεν έλαβε τη σχετική έγκριση από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Παρόλα αυτά, μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας εξάρθρωσαν δίκτυο ξένων πρακτόρων, που σχεδίαζαν για χρόνια να σκοτώσουν τον Σολεϊμανί με εκρηκτικά, κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών εκδηλώσεων του μουσουλμανικού μήνα Μουχαρέμ. Σύμφωνα με τον Χουσεΐν Ταέμπ, επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας των Φρουρών της Επανάστασης, στόχος της επίθεσης θα ήταν η «πρόκληση θρησκευτικού πολέμου στο εσωτερικό του Ιράν».

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για τη δολοφονία εξυπηρετεί αρκετούς ακόμη στόχους πολιτικών και στρατιωτικών στο Ισραήλ:

• Καταρχήν, η επίθεση διέκοψε απότομα την ειρηνευτική αποστολή που φέρεται να πραγματοποιούσε ο Σολεϊμανί στην περιοχή και η οποία θα απομάκρυνε το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων στη Συρία, ενώ θα ενίσχυε περαιτέρω τον ρόλο της Τεχεράνης στο εσωτερικό του Ιράκ.  
• Ο Σολεϊμανί ήταν επίσης ο βασικότερος παράγοντας στην ανάσχεση του ISIS, που σύμφωνα με το κορυφαίο ισραηλινό ίδρυμα στρατηγικών ερευνών Begin-Sadat θα αποτελούσε «στρατηγικό λάθος» για τα συμφέροντα του Ισραήλ. 
• Παράλληλα, η ένταση που προκλήθηκε κατάφερε απομάκρυνε, έστω και προσωρινά, την προσοχή από τα σκάνδαλα που βαρύνουν τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και από τη διαδικασία άρσης της ασυλίας του. Ο ίδιος και το περιβάλλον του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ανησυχία που προκάλεσε η δολοφονία, για να στείλουν το μήνυμα ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε καθεστώς πολιτικής αστάθειας, όταν ολόκληρη η περιοχή κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια ακόμη πολεμική σύγκρουση.

Φυσικά, το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να «σύρθηκαν» σε μια μέθοδο δολοφονίας, την οποία συνήθως αποφεύγουν, δεν σημαίνει ότι διαφωνούσαν με αυτή. Όπως έχουμε εξηγήσει από αυτή τη στήλη, οι χλιαρές διαμαρτυρίες των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον και η ενορχηστρωμένη προσπάθεια των αμερικανικών ΜΜΕ να παρουσιάσουν τον Σολεϊμανί, μετά θάνατον, σαν τον διάολο επί της γης, αποδεικνύουν ότι το βαθύ πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο συμφωνεί με την απόφαση.

Σε βάθος χρόνου, η δολοφονία εξυπηρετεί τα σχέδια της Ουάσιγκτον για επιστροφή αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την αποτροπή της δημιουργίας ενός σιιτικού τόξου, που θα συνδέει την Τεχεράνη, με τη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Το ρίσκο, όμως, από τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν, είναι τεράστιο και, μέχρι στιγμής, μόνο η σχετική «αυτοσυγκράτηση» του Ιράν (που απέφυγε να σκοτώσει Αμερικανούς στρατιώτες στις επιθέσεις στο εσωτερικό του Ιράκ) έχουν αποτρέψει μια πολεμική σύρραξη.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, με εντολή του Τραμπ, φαίνονται να εγκαταλείπουν πρακτικές δεκαετιών για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του Ισραήλ, αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

Η στιγμή που ο Λευκός Οίκος θα ακούει πρώτα τα καθεστώτα του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και στη συνέχεια τους δικούς του στρατηγούς και διπλωμάτες, θα είναι η στιγμή που ο κόσμος ίσως βρεθεί στα πρόθυρα ενός ακόμη ολοκληρωτικού πολέμου.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr

Στο τραπέζι τα μεγάλα σύγχρονα “όπλα” – WSJ: Οι ΗΠΑ απειλούν να παγώσουν τον λογαριασμό του Ιράκ στη Fed

skal 

Nα παγώσουν τον κεντρικό λογαριασμό της κυβέρνησης του Ιράκ στη Fed απειλούν οι ΗΠΑ, εάν η Βαγδάτη απελάσει Αμερικανούς στρατιώτες, σύμφωνα με δημοσίευμα.

Η Ουάσινγκτον φέρεται να προειδοποιεί τη Βαγδάτη ότι θα μπορούσε να χάσει την πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό της στην Federal Reserve εάν απελάσει αμερικανικά στρατεύματα από την περιοχή, σύμφωνα με ιρακινούς αξιωματούχους που επικαλούνται οι Wall Street Journal.

Το δημοσίευμα αναφέρει κι άλλα μέσα πίεσης που μπορεί να χρησιμοποιήσει η αμερικανική κυβέρνηση, όπως η άρνηση επανέκδοσης των απαλλαγών από τις κυρώσεις κατά του Ιράν.

Η Ουάσινγκτον επιτρέπει σήμερα στο Ιράκ να εισάγει ιρανικό αέριο που τροφοδοτεί τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της χώρας, παρά τις κυρώσεις, αλλά η συμφωνία αναμένεται να λήξει τον Φεβρουάριο.

Αξιωματούχος που επικαλείται το μέσο αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός του Ιράκ έλαβε προειδοποίηση σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό, ο οποίος έχει δισεκατομμύρια έσοδα από πετρέλαιο, μέσω τηλεφώνου.

Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντική ζημιά στην οικονομία της χώρας, με ορισμένα μέλη της ιρακινής κυβέρνησης να τονίζουν την ανάγκη διατήρησης των φιλικών δεσμών με τις ΗΠΑ.

Άλλοι, όπως ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Αμπντ αλ – Χασανέιν αλ -Χανέιν φέρεται να εκτιμά πως η κυβέρνηση Τραμπ μπλοφάρει.

Δεν έχει υπάρξει ακόμη επίσημο σχόλιο από την Federal Reserve ή από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ όπως και από το γραφείο του Ιρακινού πρωθυπουργού.

Μια τέτοια κίνηση δεν είναι πρωτοφανής, γράφουν οι WSJ, υπενθυμίζοντας ότι το 2015 η κυβέρνηση των ΗΠΑ πάγωσε την πρόσβαση του Ιράκ στα κεφάλαια του στη Fed για κάποιο διάστημα καθώς υποψιαζόταν πως χρηματοδοτούνταν από αυτά ο ISIS.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr

Η Ρώμη θέλει να κρατήσει στην εξουσία το φιλοτουρκικό καθεστώς της Λιβύης: Ανησυχία στην Αθήνα για την ιταλική στάση

Έντονη ανησυχία προκαλεί στην Αθήνα η στάση των τελευταίων ημερών της ιταλικής κυβέρνησης η οποία προέβη σε δύο ενέργειες που μπορούν να χαρακτηριστούν ακόμα και εχθρικές για τα ελληνικά συμφέροντα καθώς η Ρώμη έχει ζητήσει από τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ να σταματήσει την προέλασή του στην Τρίπολη διασώζοντας έτσι το φιλοτουρκικό καθεστώς της Λιβύης.

Βέβαια ο Χάφταρ δεν άκουσε την ιταλική απαίτηση αλλά η Ιταλία συνέχισε το περίεργο «παιχνίδι» που παίζει στην Μεσόγειο καθώς στην πρόσφατη «πενταμερή», ή για άλλους «τετραμερή», συνάντηση στο Κάιρο των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Γαλλίας και Ιταλίας, στο κοινό ανακοινωθέν, ναι μεν το μνημόνιο Τουρκίας–Λιβύης χαρακτηρίστηκε «κενό και άκυρο» αλλά δεν το υπέγραψε η Ιταλία.

Συμμετείχε μόνο ως «παρατηρητής». Αρνήθηκε δηλαδή να πάρει ουσιαστική θέση.

Αντίθετα η Αίγυπτος αν και έδειχνε στην αρχή να «τσιμπάει» στο δόλωμα της Άγκυρας για την απόκτηση επιπλέον χιλιάδων τ.χλμ. θαλάσσιας ζώνης που επί της ουσίας ανήκουν στην Ελλάδα, υπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν και εν τέλει δεσμεύθηκε να τηρηθεί η νομιμότητα.

Πληροφορίες του κυπριακού «SigmaLive» ανέφεραν πως η Ιταλία, ενώ συμφωνούσε για όλα τα υπόλοιπα, ήθελε να περιληφθεί στο κοινό ανακοινωθέν αιχμή κατά του Στρατάρχη Haftar, κάτι που δεν επιθυμούσε η Αίγυπτος. 

Σημειώνεται ότι το φιλοτουρκικό καθεστώς της Λιβύης έχει άμεση σχέση με την Μουσουλμανική Αδελφότητα η οποία και αποτελεί το πολιτικό σκέλος του ISIS.

Βασικά κάποτε και ο ΟΗΕ και η ΕΕ θα πρέπει να δώσουν εξηγήσει γιατί επέλεξαν να «αναγνωρίσουν» αυτό το καθεστώς.

Επιπρόσθετα, ιταλικά δημοσιεύματα άφηναν να εννοηθεί ότι η Ρώμη θεωρούσε το κοινό ανακοινωθέν «too much unbalanced» («πολύ μη-ισορροπημένο»).

Επίσης, δημοσιεύματα στην Κύπρο ανέφεραν πως «είναι η τρίτη φορά που η Ιταλία “κάνει νερά” στις επαφές που γίνονται με πρωτοβουλίες της Ελλάδας και της Κύπρου».

Υπενθύμισαν πως «και το 2017 κατά την υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ των υπουργών Ενέργειας Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ και Ιταλίας, η Ιταλία είχε ξανά πρόβλημα. 

Αυτή τη φορά… τεχνικό. Το Μνημόνιο υπέγραψε τελικά ο Ιταλός πρέσβης στην Κύπρο αντί ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών ο οποίος δεν κατάφερε να έρθει ποτέ στο νησί αφού σημειώθηκε βλάβη στο αεροσκάφος που θα τον μετέφερε στην Κύπρο…»

Ωστόσο, διπλωματικές πηγές στη Λευκωσία, ανέφεραν στο «SigmaLive» πως η Ιταλία δεν μίλησε για τον Khalifa Haftar, αλλά μίλησε για Fayez al-Sarraj, με τον οποίο διαχρονικά υπάρχει επαφή. 

Ο τελευταίος, βρισκόταν στη Ρώμη την ημέρα εκείνη για να δει τον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte, με τον οποίο τελικά δεν συναντήθηκε. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι η παρουσία της Ιταλίας δεν ήταν θεσμοθετημένη, όπως ίσχυε και για την περίπτωση της Γαλλίας (εδώ και καιρό γινόταν λόγος για διάσκεψη «3+1»).

Η προσεκτική στάση της Ιταλίας χρονολογείται τουλάχιστον από την εποχή της παρενόχλησης του πλωτού γεωτρύπανου της ENI Saipem 12000 από τα τουρκικά πολεμικά πλοία το 2018. 

Φέτος, στις αρχές Δεκεμβρίου, κατέπλευσε η ιταλική φρεγάτα ITS Martinengo, η οποία συμμετείχε σε ασκήσεις με Κύπρο και Γαλλία. Η ίδια φρεγάτα, λίγες μέρες αργότερα συμμετείχε σε άσκηση με το τουρκικό Ναυτικό.

Επίσης, κατά τη διάρκεια υπογραφής του αγωγού EastMed μεταξύ Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ στην Αθήνα, η Ρώμη στήριξε εκ των προτέρων το εγχείρημα αλλά, αν και εκπροσωπείτο, δεν υπέγραψε «για τεχνικούς λόγους, χωρίς να υπάρχουν διαφωνίες σε θέματα ουσίας», αφού θα συνδεθεί μέσω του IGI Poseidon. 

Στο παρελθόν, μερίδα Ιταλών αξιωματούχων έδειχνε προτίμηση στον αγωγό TAP. Η κυπριακή κυβέρνηση αναμένει υπογραφή της Ιταλίας για τον EastMed «στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα».

Σχετικά με τη Λιβύη, ο Πρόεδρος της αναγνωρισμένης κυβέρνησης της χώρας, Sarraj, ακύρωσε συνάντησή του στη Ρώμη με τον Ιταλό Πρωθυπουργό, μετά τη διαρροή της είδησης πως στην ιταλική πρωτεύουσα βρισκόταν ο Στρατάρχης Haftar, ο οποίος επίσης συνάντησε τον Πρωθυπουργό. 

Τον Δεκέμβριο, ο Sarraj κάλεσε «πέντε φίλες χώρες», συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Τουρκίας, να τον βοηθήσουν στη μάχη κατά του Στρατάρχη. Χθες, η Ιταλία προέτρεψε τον Haftar να σταματήσει την επίθεση των δυνάμεών του, για να βοηθηθεί η πολιτική διαδικασία εξεύρεσης λύσης που θα γίνει με τη διεθνή σύνοδο του Βερολίνου.

Η Ιταλία θέλει να βρεθεί μια πολιτική λύση στη Λιβύη, καθώς συνιστά κίνδυνο για την ασφάλεια της Ευρώπης, κυρίως στο θέμα της μετανάστευσης και της τρομοκρατίας. Να σημειωθεί πως η Ιταλία καταδίκασε το μνημόνιο Erdogan-Sarraj και απομάκρυνε τον Ιταλό πρέσβη από την Τρίπολη.

Στόχος της πενταμερούς συνάντησης των Υπουργών Εξωτερικών στο Κάιρο ήταν η συμβολή προς την κατεύθυνση μιας συνολικής λύσης στη λιβυκή κρίση, στο πλαίσιο των προσπαθειών του Ειδικού Εκπροσώπου του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για τη Λιβύη, Ghassan Salamé, και της προγραμματιζόμενης συνάντησης στο Βερολίνο, καθώς και ο συντονισμός των ενεργειών των πέντε χωρών στα θέματα που σχετίζονται με την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Η τουρκική «Sabah» έγραψε πως στο Κάιρο «μεσογειακές δυνάμεις συνενώθηκαν κατά της Τουρκίας» για να μειώσουν την «αυξανόμενη επιρροή» της στη Μεσόγειο. 

Ο Ιταλός σχολιαστής επί ενεργειακών θεμάτων Marco Florian, ο οποίος δηλώνει Διευθυντής Διεθνούς Συνεργασίας και Υποδομών του Ιταλικού Εμπορικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, αναφέρει πως το χαμηλό προφίλ που διατηρεί η Ιταλία έναντι των εξελίξεων στη Λιβύη αποσκοπεί στο «να διατηρήσει μια ισορροπία μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας και των συνέταιρων της Ιταλίας στον EastMed (Γαλλία, Ελλάδα, Ισραήλ, Αίγυπτο, Κύπρο)». 

Πέραν των οικονομικών λόγων, μια πλήρης στήριξη της κυβέρνησης Σαράτζ, σύμφωνα με τον Florian, «θα μας οδηγούσε σε σύγκρουση με Γαλλία, Ελλάδα, Ισραήλ, Αίγυπτο, Κύπρο! Πιο σημαντικοί εταίροι απ’ ότι η Άγκυρα, και όπου η Ιταλία έχει μεγαλύτερα συμφέροντα απ’ ότι η ΕΝΙ στην περιοχή της Τριπολιτάνιας». 

Ο λόγος που δεν υπέγραψε η Ιταλία στο Κάιρο, είναι διότι ήταν παρατηρητής και αυτό γιατί ζήτησε να συμμετέχει την τελευταία στιγμή (γι’ αυτό και μετακινήθηκε η ημερομηνία της συνάντησης). Επικαλούμενος το ελλαδικό και το κυπριακό ΥΠΕΞ, ο Florian ανέφερε πως η Ιταλία στηρίζει τις αποφάσεις των τεσσάρων μεσογειακών εταίρων της.

Όμως τα «κολλητιλίκια» της Ρώμης με τον Σάρατζ από την στιγμή που ο Σάρατζ επέλεξε (για να επιβιώσει) να επιχειρήσει να αρπάξει την ελληνική υφαλοκρηπίδα μαζί με την Άγκυρα, δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα εμπιστοσύνης στις ελληνοϊταλικές σχέσεις.

Δεν μπορεί  η Ρώμη να λέει ότι αναγνωρίζει το δίκιο της Ελλάδας αλλά να θέλει να παραμείνει στην εξουσία της Λιβύης ο άνθρωπος που επιχειρεί να ακυρώσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Στην Αθήνα πάντως παρακαλάνε μέρα και νύχτα να καταλάβει ο Χάφταρ την Τρίπολη, άλλο ότι κανείς δεν το παραδέχεται δημοσίως. Δε θα λύσει αυτό όλα τα προβλήματα, αλλά τουλάχιστον δεν θα αφήσει να προστεθούν κι άλλα.

pronews.gr

Γρίβας: Γιατί ο Τραμπ διέταξε την εκτέλεση του Σουλεϊμανί

ΧΑΚ 

Η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη από τις ΗΠΑ κλείνει με τον χειρότερο τρόπο για την αμερικανική στρατηγική μια σειρά παράλογων στρατηγικών αποφάσεων που είχε ξεκινήσει με την (αυτο)καταστροφική επίθεση στο Ιράκ το 2003. Και ας μην βιαστούμε να κατηγορήσουμε τον πρόεδρο Τραμπ για οτιδήποτε.

Γράφει ο Κώστας Γρίβας

Γιατί η ενέργεια αυτή προέκυψε ως περίπου νομοτελειακό αποτέλεσμα κωμικοτραγικών λαθών της αμερικανικής πολιτικής που είχαν ξεκινήσει από τότε. Συγκεκριμένα, με τη δολοφονία του Σουλεϊμανί οι ΗΠΑ προσπαθούν (;) να ελέγξουν την ιρανική παρουσία στο Ιράκ, την οποία όμως αυτοί προκάλεσαν με την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Ήδη από τότε, μια στοιχειωδώς λογική ανάλυση των δεδομένων, η οποία δεν απαιτούσε παρά βασικές γνώσεις ιστορίας και διεθνούς πολιτικής, κατέληγε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν θα οδηγούσε στη δραστική ενίσχυση του Ιράν.

Όχι μόνο γιατί το Ιράκ αποτελούσε φράγμα του Ιράν, αλλά και γιατί το καθεστώς του Σαντάμ στηριζόταν στους Σουνίτες και κρατούσε υπό έλεγχο τη σιιτική πλειοψηφία του ιρακινού πληθυσμού. Η καταστροφή του καθεστώτος Σαντάμ απελευθέρωσε το Ιράν από τον πιο επίφοβο εχθρό του και του προσέφερε την ευκαιρία να αξιοποιήσει τους Σιίτες του Ιράκ και να το μετατρέψει, εν πολλοίς, σε προέκτασή του.

Όσο δε για τους Ιρακινούς Σουνίτες, ούτε αυτοί έγιναν φιλοαμερικανοί. Αντιθέτως οδηγήθηκαν προς το ISIS και διάφορες άλλες ένοπλες αντιαμερικανικές οργανώσεις. Ακόμη και οι ξεκάθαρα φιλοαμερικανοί Κούρδοι, μετά το “άδειασμά” τους από την Ουάσινγκτον, έχουν καταστεί αμφίβολος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Όμως, το “φλερτάρισμα” με τους Κούρδους είχε προφτάσει να δηλητηριάσει ανεπανόρθωτα τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι Αμερικανοί, δαπανώντας τρισεκατομμύρια δολάρια και θυσιάζοντας τη ζωή και την αρτιμέλεια χιλιάδων στρατιωτών τους, εν τέλει αυτό που κατάφεραν ήταν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με τους πάντες και να δημιουργήσουν ένα μεγάλο Ιράν. Και τίθεται ένα πολύ απλό ερώτημα. Πώς μπόρεσαν να τα κάνουν τόσο χάλια; Ένα μέρος της απάντησης είναι ότι, σε αντίθεση με την κυρίαρχη αντίληψη, οι ΗΠΑ ποτέ δεν είχαν ορθολογική και συγκροτημένη μακρόπνοη στρατηγική.

Ανορθολογισμός Αμερικανών στρατηγιστών

Ίσως ο πιο καθιερωμένος και επίμονος μύθος στον μηχανισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, αλλά και στην συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν έναν συγκροτημένο, ορθολογικό και μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο ακολουθούν με συνέπεια. Αυτή η αντίληψη δεν σχετίζεται με το πόσο “φιλοαμερικανός” ή “αντιαμερικανός” είναι κανείς.

Ακόμη και οι πιο παθιασμένοι επικριτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής πιστεύουν ακράδαντα ότι κάποια ιερατεία σοφών στην Ουάσιγκτον σχεδιάζουν με παγερό και κυνικό ρεαλισμό τις κινήσεις των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκακιέρα με ορίζοντα δεκαετιών. Στην πραγματικότητα, όπως αναφέρουν και πλείστοι Αμερικανοί αναλυτές, η αμερικανική στρατηγική μαστίζεται από “προσήλωση σε ένα σημείο” (focalism) και από “μονοχρονική” (monochronic) ανάγνωση των τεκταινομένων.

Δηλαδή, οι Αμερικανοί δυσκολεύονται να δουν τη συνολικότερη συστημική δομή μέσα στην οποία λειτουργεί κάποιο σημείο στον πλανήτη και συνακόλουθα δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ευρύτερες συνέπειες των ενεργειών τους στο σημείο αυτό, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου, πολλώ δε μάλλον να κάνουν μακροχρόνιους σχεδιασμούς.

Επιπροσθέτως, οι ΗΠΑ είναι ένα νεαρό έθνος, η σχηματοποίηση του οποίου ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα, μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα είναι να έχουν μια “νεανική ορμή” που δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό. Αντιθέτως, κυριαρχεί μια υπερβάλλουσα πίστη στις ικανότητες του έθνους να αντιμετωπίσει αυτοσχεδιάζοντας κάθε απρόβλεπτη πρόκληση.

Θεός, αλαζονεία και νεοσυντηρητικοί

Την κατάσταση επιδεινώνει με ακραίο τρόπο, το “θεολογικό” στοιχείο, το οποίο είναι κυρίαρχο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ, από τη γέννησή τους μέχρι και σήμερα, θεωρούν ότι είναι ένα έθνος με σαφώς ανώτερη ηθική ποιότητα από ότι τα υπόλοιπα, το οποίο έχει λάβει από τον Θεό την αποστολή να επιβάλει “πανανθρώπινες” αξίες στον υπόλοιπο κόσμο.

Η έτσι και αλλιώς τεράστια αλαζονεία που προκαλεί αυτή η θρησκευτικού τύπου ανάγνωση του ρόλου της χώρας στα διεθνή γεωπολιτικά δρώμενα, έφθασε σε δυσθεώρητα ύψη μετά τη “νίκη” της Δύσης στον Ψυχρό Πόλεμο. Το γεγονός αυτό όχι μόνο επιβεβαίωσε τη “θεϊκή αποστολή” των ΗΠΑ αλλά δημιούργησε μια παρανοϊκή αίσθηση απόλυτης παντοδυναμίας.

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η κυριαρχία στο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ των λεγόμενων νεοσυντηρητικών (neocons). Οι άνθρωποι αυτοί προέρχονταν, εν πολλοίς, από την αμερικανική τροτσκιστική αριστερά και για τον λόγο αυτό αντιμετωπίζονταν με μεγάλη καχυποψία, έως και απέχθεια, από τους “κανονικούς” συντηρητικούς.

Παραθέτοντας μια προσωπική εμπειρία, κατά τη διάρκεια ενός ακαδημαϊκού προγράμματος στην Ουάσινγκτον το 2006, ένα στέλεχος της συντηρητικής δεξαμενής σκέψης CATO είχε χαρακτηρίσει στον υπογράφοντα τους νεοσυντηρητικούς, που κυριαρχούσαν τότε στην κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους του νεότερου, ως “νεοριζοσπάστες” (neoradicals).

Αν θα θέλαμε να περιγράψουμε την επίδραση των ανθρώπων αυτών στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ με όσο το δυνατόν πιο απλά λόγια, θα λέγαμε ότι πήραν τις θεωρίες της “εξαγωγής της επανάστασης” του Τρότσκι και της δημιουργίας “επαναστατικών εστιών” (foco) του Τσε Γκεβάρα, αντικατέστησαν τη λέξη «επανάσταση» με τη λέξη “δημοκρατία” (όπως αυτοί την εννοούν φυσικά) και προσπάθησαν να την εφαρμόσουν στη Μέση Ανατολή αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου. Ξεκίνησαν με την αυτοκαταστροφική εισβολή στο Ιράκ και συνέχισαν με την υποδαύλιση της λεγόμενης “Αραβικής Άνοιξης”. Τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε.

Ψευδαισθήσεις και παραλογισμός

Επίσης, εν μέρει αίτιο και εν μέρει αποτέλεσμα αυτού του κοκτέιλ παρανοϊκού ανορθολογισμού στην αμερικανική γεωστρατηγική, ήταν ο λεγόμενος “Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία” στον οποίο (αυτό)εγκλωβίστηκαν οι ΗΠΑ μετά την 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Αυτός ήταν ένας απροσδιόριστος πόλεμος, με απροσδιόριστους στόχους, εναντίον απροσδιόριστων αντιπάλων, ο οποίος, για να δικαιολογήσει τον εαυτό του, θα έπρεπε να αναπαράγεται διαρκώς με “νίκες” εναντίον υπαρκτών και ανύπαρκτων εχθρών. Έτσι, η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσείν “ορθολογικοποιήθηκε” μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα, η γρήγορη επιτυχία που πέτυχε το μείγμα Ειδικών Δυνάμεων, αεροπορικών “έξυπνων” όπλων προσβολής ακριβείας και φίλιων ντόπιων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ενίσχυσε έτι περαιτέρω την αυτοπεποίθηση των ΗΠΑ. Έτσι, οι μικρόνοες νεοσυντηρητικοί θεώρησαν ότι η κατάληψη και καθυπόταξη του Ιράκ ήταν θέμα εβδομάδων και θα ακολουθούσε το Ιράν.

Το αποτέλεσμα ήταν οι ΗΠΑ να εγκλωβιστούν σε έναν παρατεταμένο και παράλογο πόλεμο χωρίς καθαρές στοχοθετήσεις, να διαταράξουν τις σχέσεις τους σχεδόν με τους πάντες στη Μέση Ανατολή, να δημιουργήσουν το ISIS και κυρίως να ενισχύσουν το Ιράν καθιστώντας το κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή. Και τώρα με σπασμωδικές κινήσεις, όπως ήταν η δολοφονία του Σουλεϊμανί, προσπαθούν να ξαναμπούν στον παιχνίδι.

Εν κατακλείδι, δεδομένου ότι η καρικατούρα υψηλής στρατηγικής που υπάρχει στη χώρα μας κυριαρχείται από την αντίληψη ότι η Ελλάδα θα πρέπει να λειτουργεί ως εξάρτημα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο αφέντης μας ίσως να μην είναι και τόσο έξυπνος όσο έχουμε την τάση να πιστεύουμε…

ΠΗΓΗ: slpress.gr

infognomonpolitics.gr