Σχέδιο Α.Τσίπρα για «άλωση» του ΠΑΣΟΚ «απορροφώντας» τον ΓΑΠ - Αποκάλυψη: Το επιβεβαίωσε και ο Λ.Γρηγοράκος!

Εάν ισχύουν οι πληροφορίες που αναφέρει η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου κάτι κανονίζει με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα τότε σαφώς υπάρχει σχέδιο από την κυβέρνηση για άλωση του χώρου της Κεντροαριστεράς όπου ο μεγαλύτερος αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι φυσικά το ΚΙΝΑΛ ή αλλιώς το παλιό κλασσικό ΠΑΣΟΚ.

Και αυτό γιατί το 90% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ είναι από το παλίο ΠΑΣΟΚ και φυσικά όπως ήρθαν στον ΣΥΡΙΖΑ μπορούν και να ξαναφύγουν εάν νιώσουν ότι το παλιό τους «σπίτι» ανακαινίστικε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται ότι για να καταφέρει να κρατήσει τα ποσοστά του πρέπει να αντιμετωπίσει μια  ενδεχόμενη άνοδο του ΚΙΝΑΛ.

Και οι 2 ζουν από την ίδια δεξαμενή ψήφων. Λίγοι έχουν καταλάβει ότι ο πυρήνας του  ΣΥΡΙΖΑ είναι το 3% που έπαιρνε το κόμμα επί δεκαετίες στις εθνικές εκλογές. Αυτοί που το ψηφίζουν τώρα είναι «δανεικοί», δεν έχουν προλάβει ακόμα να αφομοιωθούν και στην πραγματικότητα εξαιτία αυτών έχει αλλάξει μορφή και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μια ενδεχόμενη συνεργασία του Γ. Παπανδρέου με τον ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του ότι θα προκαλέσει ρήξη σττο ΠΑΣΟΚ θα δημιουργήσει και συγκρούσεις εντός της οικογένειας Παπανδρέου, τη στιγμή που ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού, Νίκος Παπανδρέου, θα λάβει μέρος στα ψηφοδέλτια του ΚΙΝΑΛ ως υποψήφιος Ευρωβουλευτής.

Την ίδια στιγμή αναμένεται να φανεί τι θα κάνει ο Γ.Παπανδρέου και τα παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σε τρεις εκδηλώσεις και είναι οι εξής:

Η εκδήλωση του Ινστιτούτου «ΕΝΑ» του Γιάννη Δραγασάκη η οποία πραγματοποιείται σήμερα στις 6 το απόγευμα με θέμα «προγραμματικές και οργανωτικές προϋποθέσεις για μια προοδευτική συμπαράταξη». 

Ομιλητές είναι ο υπουργός Επικρατείας Χριστόφορος Βερναρδάκης, η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, η δικηγόρος Άννα Παπαδημητρίου-Τσάτσου, το ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς στη συμπρωτεύουσα Δημήτρης Γιατζόγλου και το στέλεχος του Πανεπιστημίου Θράκης Χρύσανθος Τάτσης, ενώ θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Παναγιώτου.

Η εκδήλωση της Δευτέρας που μας έρχεται, της πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου, με τη δημοσιοποίηση δεκάδων υπογραφών κάτω από το κείμενο που έχει διαμορφωθεί. Υπογραφές που θα προέρχονται από στελέχη της κεντροαριστεράς, κυρίως του Παπανδρεϊκού αλλά και του εκσυγχρονιστικού μπλοκ, γεγονός που προκαλεί μεγάλη αναταραχή στη Χαριλάου Τρικούπη.

Η μεγαλύτερη αναταραχή, ωστόσο, μπορεί να προκληθεί στην εκδήλωση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών που έχει προγραμματιστεί για τις 4 Μαρτίου. Σε αυτή θα παρευρεθεί ο πρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Ούντο Μπούλμαν, ο οποίος έρχεται στην Αθήνα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που κάνουν οι ευρωσοσιαλιστές προκειμένου να προωθήσουν την προοδευτική συνεργασία ενόψει των ευρωεκλογών.Στην εν λόγω εκδήλωση ομιλητές θα είναι ο ίδιος ο κ. Μπούλμαν, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, η Λούκα Κατσέλη ενώ δεν αποκλείεται να παρευρεθεί και ο Αλέξης Τσίπρας.

Στην τελευταία εκδήλωση το ΚΙΝΑΛ έχει αποφασίσει να μην παραστεί, αφού τόσο η Φώφη Γεννηματά όσο και ο ευρωβουλευτής του, Νίκος Ανδρουλάκης αρνήθηκαν να μετέχουν στο πάνελ,  καθώς θεωρούν ότι πρόκειται ξανά για μια κίνηση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που στόχο έχει την προσέγγιση των ψηφοφόρων του ΚΙΝΑΛ.

Στην εκδήλωση αναμένεται να λάβει μέρος ο Γιώργος Παπανδρέου –ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς- παρά το γεγονός ότι η Χαριλάου Τρικούπη διαρρέει ότι έχει δεσμευθεί στη Φώφη Γεννηματά ότι δεν θα παραστεί. 

Αυτό όμως το επιβεβαίωσε πριν από λίγο ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, κος Λεωνίδας Γρηγοράκος, μιλώντας στο Ρ/Σ Παραπολιτικά 90.1 Fm στην εκπομπή «Να ‘χαμε, να λέγαμε» με το δημοσιογράφο Ανδρέα Παπαδόπουλο.

«Το να ακούω σενάρια ότι έχουν γίνει συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με τον Τσίπρα και όλα αυτά, αν έχει γίνει κάτι τέτοιο δεν μπορώ να είμαι στον ίδιο χώρο με τον Γ.Παπανδρέου. Εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει τη θέση μας «δεν κρατάμε κανέναν όποιος πάει σε εκδηλώσεις οι οποίες είναι αντίθετες με το κόμμα δεν έχει θέση στο κόμμα», είπε ο Λεωνίδας Γρηγοράκος.

Σχολιάζοντας τον ανασχηματισμό και τη συμμετοχή των δύο πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ο βουλευτής της ΔΗΣΥ είπε ότι  «Η αλεπού στον ύπνο της κοκορόπουλα έβλεπε», έβλεπε Τόλκα και Μωραϊτη. 

«Με αυτά που γίνονται σήμερα δεν υπάρχει κανονικότητα. Εγώ δεν μπορώ να είμαι στον ίδιο χώρο με κανέναν από αυτούς πολύ περισσότερο δεν μπορώ να είμαι με το Ρασπούτιν, δεν μπορώ να είμαι με τον Τ.Κουίκ στον ίδιο χώρο, δεν μπορώ να είμαι με όλο αυτό το συνονθύλευμα του Καμμένου και κάτι παιδάκια από το ΠΑΣΟΚ τα οποία δεν βγαίναν πουθενά ούτε δημοτικοί σύμβουλοι τα οποία αποφάσισαν κάποια στιγμή να πάνε να γίνουν υφυπουργοί», πρόσθεσε στη συνέχεια. 

Ερωτόμενος για τις δηλώσεις του κ. Βερναρδακη, αποκάλυψε ότι ήταν ο προσωπικός δημοσκόπος του Ακ. Τσοχατζόπουλου.

«Ήταν μαζί στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων ... όλο αυτό που μας έλεγε ο πρωθυπουργός ότι δεν συνεργάζεται με το «βρώμικο ΠΑΣΟΚ», αυτό το «βρώμικο ΠΑΣΟΚ» το έχει στην αυλή του.

Την κα Ξενογιαννακοπούλου, όλα αυτά τα ωραία παιδιά που πήρε τώρα τελευταία τις μεγάλες μεταγραφές που δεν βγαίνανε καν βουλευτές ...τους χαρίζουμε», σημείωσε και πρόσθεσε:

Διέλυσε τα διάφορα κόμματα του Κέντρου εμάς δεν θα μας διαλύσει, είμαστε μια συμπαγής κοινοβουλευτική ομάδα, έχουμε την άποψη πάμε στο συνέδριο μας δυναμώνουν αυτά που κάνει και θα πάρει την απάντηση και πιστεύω ότι όσο πιο αργά πάει στις εκλογές τόσο πιο μεγάλη φθορά θα έχει για θα μπορέσουμε να τον αποκαλύψουμε.

Ζητάμε όμως οι εκλογές για γίνουν εδώ και τώρα γιατί όσο μένει αυτή η κυβέρνηση στον τόπο πραγματικά δημιουργεί βόρβορο, δημιουργεί διαφθορά, δημιουργεί ανηθικότητα και δημιουργεί μια δημοκρατία η οποία είναι τύπου Βενεζουέλας.  

Συνεπώς όντως υπάρχει σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για να κερδίσει το χώρο της Κεντροαριστεράς

Το Σάββατο έγραφε το pronews.gr ότι με διπλή στρατηγική στόχευση προχώρησε ο Α.Τσίπρας στον ανασχηματισμό με πρώτο μέλημα την «πασοκοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να "τελειώνει" μια και καλή με το ΚΙΝΑΛ μέσω του διεμβολισμού της Κεντροαριστεράς, έστω κι αν αυτό γίνεται ευκαιριακά και με τα υλικά κατεδαφίσεως που έχει αφήσει η παπανδρεϊκή περίοδος.

Ο δεύτερος στόχος έχει να κάνει με την επόμενη μέρα στο κόμμα μετά την ήττα στις επερχόμενες εκλογές. Ο Α.Τσίπρας "καθάρισε" την "αριστερή αντιπολίτευση" και δημιουργεί μια νέα γενιά στο κόμμα, πλήρως υποταγμένη σε αυτόν.

O ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει σαφές ότι επιδιώκει να διεκδικήσει πλήρως το χώρο της κεντροαριστεράς, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να καταλάβει πλήρως το χώρο που κάποτε είχε το ΠΑΣΟΚ.

Έξι νέα πρόσωπα έβαλε ο Αλέξης Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο και δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός πως οι δυο προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ της περιόδου διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο Αλέξης Τσίπρας με την κίνηση αυτή, ενισχύει την πασοκογενή συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελείται από πολλά πρώην πράσινα στελέχη, και παλαιά και νέα. Για παράδειγμα ο Αντώνης Κοτσακάς, η Ξενογιαννακοπούλου, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, η Θεοδώρα Τζάκρη, ο Νίκος Κοτζιάς (κι αυτός στενός συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου), ο Νίκος Τόσκας, ο Μάρκος Μπόλαρης, ο Γιάννης Ραγκούσης που συμμετέχει στις εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο Τζουμάκας που έχει εκφραστεί θετικά για τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.

Είναι γνωστό ότι το ρόλο του πολιορκητικού κριού παίζει ο Χρήστος Σπίρτζης που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Ανάλογες κινήσεις αναμένεται να γίνουν και το επόμενο διάστημα με το Μαξίμου να στηρίζεται στα αντιδεξιά αισθήματα πολλών στελεχών ακόμα και από τον πυρήνα του ΠΑΣΟΚ. Αυτός είναι ο λόγος που ο Αλέξης Τσίπρας σε όλες τις τελευταίες ομιλίες του στη Βουλή επικεντρώνει στην ταύτιση της Χαριλάου Τρικούπη με την αξιωματική αντιπολίτευση.

Αυτό έχει αποτυπωθεί στη ρητορική του πρωθυπουργού και κορυφαίων στελεχών για έναν «προοδευτικό πόλο», στη διαρκή πολεμική έγκληση προς το ΚΙΝΑΛ να εγκαταλείψει τη συμπόρευση με τη ΝΔ, στη διεκδίκηση να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ο βασικός συνομιλητής της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.

Όμως, για να πετύχει μια τέτοια κατεύθυνση, που στόχο έχει να κερδίσει και ψηφοφόρους από τον ιστορικό χώρο του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να αποτυπώνεται σε παραδείγματα «μετακινήσεων».

Αυτές, πλέον, δεν περιορίζονται απλώς σε όσους είχαν διαφοροποιηθεί σε προηγούμενες στιγμές από το χώρο αυτό και είχαν ανέβει στο άρμα του «αντιμνημονιακού κινήματος». Πλέον, πρέπει να επεκταθούν και σε αυτούς που ήταν στο ΚΙΝΑΛ μέχρι πρόσφατα.

Οπότε γίνεται κατανοητό ότι μια μετακίνηση του ΓΑΠ στον ΣΥΡΙΖΑ είναι επιθυμητή. Μόνο που ξεχνούν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι η περίοδος ΓΑΠ ταυτίζεται με την στιγμή της παράδοσης της χώρας στα Μνημόνια που την κατέστρεψαν ολοσχερώς και οδήγησαν σε απόγνωση εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών.

pronews.gr

Επτά πολιτικές οικογένειες της Ελλάδας που οι πρόγονοί τους συνεργάστηκαν με τους ναζί

Του Δημοσθένη Κούκουνα
Όπως ακριβώς τονίζω στο νέο βιβλίο μου “Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής” (βλ. και το ιστολόγιο aera2012.blogspot.gr), που θα κυκλοφορήσει σύντομα, στα τελευταία χρόνια βιώνουμε ένα ιδιότυπο κατοχικό καθεστώς, που αν προχείρως συγκριθεί με την τελευταία ιστορική περίοδο κατά την οποία η χώρα μας τελούσε υπό ξενική κατοχή, μεταξύ 1941 και 1944, θα διαπιστώσουμε πολλές ομοιότητες. Ίσως η πιο σημαντική ομοιότητα είναι ότι κυρίαρχοι ήταν τότε, όπως και τώρα, οι Γερμανοί, λιγότερο ή περισσότερο εκλεπτυσμένοι. Το πιο ενδιαφέρον είναι όμως ότι πέριξ των κατακτητών τότε, όπως και τώρα συμβαίνει, λειτουργούσε ένα εγχώριο πολιτικοοικονομικό σύστημα με ποικίλες προεκτάσεις.
Η κλασική ρήση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, εδώ έχει μια αξιοπρόσεκτη εφαρμογή. Και επειδή η ιστορική αλήθεια είναι ανώτερη από κάθε επιμέρους πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα, αξίζει να εμβαθύνουμε σε κάποιες άγνωστες πτυχές που θα έπρεπε να επισημανθούν. Δυστυχώς επειδή η σύγχρονη ιστορία, ιδιαίτερα δε η κρίσιμη δεκαετία 1940, έχει μέχρι σήμερα συστηματικά κακοποιηθεί ένθεν κακείθεν, πολλά είναι τα αξιοσημείωτα που έχουν αποκρυβεί ή διαστρεβλωθεί. Περισσότερο παρά ποτέ, τώρα είναι η ώρα να τα εντοπίσουμε, να τα μελετήσουμε με υπευθυνότητα, να τα δούμε με ανοιχτή ματιά και οπωσδήποτε ανεπηρέαστα από προκαταλήψεις ή σκοπιμότητες. Η άγνοια και η ημιμάθεια συνέβαλαν σε μια παραμόρφωση του πολιτικού συστήματος κατά τη μεταπολεμική περίοδο, με αποτέλεσμα να καταστεί αυτό ένα επικίνδυνο μόρφωμα για τη χώρα μας, που αδίστακτα οδήγησε τον λαό μας στην εξαχρείωση και την εξαθλίωση.

"Sponsored links"

Οι πολιτικές οικογένειες …
Το μέγα ζητούμενο είναι κάποτε να ξαναδούμε υπό άλλη οπτική γωνία την πορεία των πολιτικών οικογενειών που διαχρονικά κυριαρχούν. Στην κατοχική περίοδο 1941-44 εμφανίζονται κάποιες τέτοιες οικογένειες, οι επίγονοι των οποίων συνεχίζουν μέχρι σήμερα να διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας. Κατά κανόνα πρόκειται για γενάρχες οικογενειών, που – αν και αρχικά συνεργάστηκαν με τον κατακτητή – πρόλαβαν να καλύψουν την όποια επιλήψιμη δραστηριότητά τους.
Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου θεωρείται σήμερα ο υπαίτιος της τόσο δραματικής εμπλοκής της χώρας μας στο μνημόνιο. Ίσως ποτέ να μην λογοδοτήσει για τις συγκεκριμένες ευθύνες του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ιστορικά θα βγει ανέγγιχτος. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τους άλλους δύο αδελφούς του, εκ των οποίων ο ένας φέρεται να κερδοσκόπησε με τα cds και ο άλλος να ανέλαβε μυστικές αποστολές στο εξωτερικό.
Όμως ο παππούς Γεώργιος Παπανδρέου, που μεταπολεμικά υπήρξε τρεις φορές πρωθυπουργός, στην αρχή της γερμανικής κατοχής υπήρξε μυστικοσύμβουλος του στρατηγού Τσολάκογλου (βλ. και το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο μου «Ιστορία της Κατοχής», Εκδ. Λιβάνη, τόμ. α΄, σελ. 250), αναπτύσσοντας τη θεωρία πώς «να τα έχουμε καλά με τον κατακτητή». Οι ιταλικές εφημερίδες της εποχής είχαν φιλοξενήσει δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου υπέρ της μεσογειακής πολιτικής της φασιστικής Ιταλίας.
Ο πατέρας του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη είχε διορισθεί επί Κατοχής στην επίζηλη θέση του γενικού γραμματέα της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, λόγω της στενής φιλίας του με τον Γεώργιο Μερκούρη, αρχηγό του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος και συμμετείχε στο άτυπο συμβούλιο των «Πέντε Γιώργηδων», που καθόριζαν κάθε βράδυ την τιμή της χρυσής λίρας στη μαύρη αγορά! Βεβαίως ο Γεώργιος Σημίτης εγκαίρως μεταστράφηκε προς την Αριστερά και την άνοιξη του 1944 ανέβηκε στα βουνά, αναλαμβάνοντας γενικός διοικητής Ρούμελης. Κατηγορήθηκε τότε ότι υπήρξε υπαίτιος εξαφάνισης 8.000 λιρών που είχαν στείλει οι Σύμμαχοι (βλ. «Μακεδονία» 13.6.1945).
Ο Θάνος Καραμανλής, εξάδελφος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, υπήρξε συνεργάτης των Γερμανών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Καταδικάστηκε ως δοσίλογος και μεταπολεμικά προτίμησε να εγκατασταθεί μόνιμα στη Γερμανία. Ένας άλλος, ο Δανιήλ Καραμανλής, που έγινε καλόγερος στο Άγιον Όρος καταδικάστηκε ως δοσίλογος και μάλιστα ως βουλγαρόφιλος σε πολυετή φυλάκιση.
Ο παππούς του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, που υπέγραψε το μνημόνιο και έτσι μας υποχρέωσε να αποποιηθούμε την εθνική μας κυριαρχία το 2010, είχε δημιουργήσει το περίφημο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα, χάρις σε μια υπογραφή του Τσολάκογλου. Για τον θείο του, τον πολιτικό Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, που υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη, έχει γίνει εκτενής λόγος στο παρελθόν. Ένας στενός συγγενής του τελευταίου, ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, την ίδια εποχή καταδικάστηκε ως πράκτορας της Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη.
Ο γενάρχης της οικογένειας Μεϊμαράκη στο Ηράκλειο, ο πολιτικός Βασίλειος Μεϊμαράκης, δεν είχε διστάσει να καταγγείλει με αποτροπιασμό τις «ωμότητες» των συμπατριωτών του κατά των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στη Μάχη της Κρήτης, ενώ δήλωνε ότι τασσόταν στο πλευρό της κυβέρνησης Τσολάκογλου («Ελεύθερον Βήμα» 5.6.1941). Άλλα μέλη της οικογένειας Μεϊμαράκη διαδραμάτισαν επιλήψιμο ρόλο κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Κρήτη.
Ο παππούς του βουλευτή της Ν.Δ. Σίμου Κεδίκογλου, βεβαίως και του συνώνυμου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, συνεργάστηκε στην Κατοχή με τους Γερμανούς ως διερμηνέας τους.

"Sponsored links"

Παππούς του σημερινού ευρωβουλευτή της «Δράσης» Θεόδωρου Σκυλακάκη ήταν ο γνωστός απότακτος συνταγματάρχης που στα μέσα της δεκαετίας 1930 ήταν αρχηγός της φασιστικής Οργάνωσης Εθνικού Κυριάρχου Κράτους, στη συνέχεια έγινε υπουργός Εσωτερικών του Ιω. Μεταξά και λίγο πριν από τον πόλεμο συμμετείχε σε συνωμοσία γερμανοφίλων για την ανατροπή του καθεστώτος.
Θα μπορούσαν να αναφερθούν και αρκετά άλλα ονόματα επιγόνων, που ανεξάρτητα από τη σημερινή κομματική τοποθέτησή τους, σεμνύνονται για τις οικογενειακές καταβολές τους σε σχέση με την κατοχική περίοδο 1941-44. Κάποιοι πιο εξειδικευμένοι από τον γράφοντα θα μπορούσαν επιτυχώς να αναπτύξουν το ψυχοκοινωνικό πλαίσιο αυτών των συσχετισμών.
Θα θυμούνται οι αναγνώστες ότι πριν λίγα χρόνια έγινε ένα θορυβώδες γαμήλιο πάρτι στο ιστορικό θωρηκτό μας «Αβέρωφ». Η κοινή γνώμη εξερράγη από την έλλειψη σεβασμού στη σύγχρονη ιστορία. Ασφαλώς όμως θα ήταν πολύ πιο εξοργισμένη αν γνώριζε ότι ο γαμπρός ήταν εγγονός του Φιλήμονα Πατίτσα, που επί Κατοχής αρθρογραφούσε υπέρ των Γερμανών και ταυτόχρονα ανέλαβε πολιτικά αξιώματα.
Κατοχικά δάνεια
Έχοντας ασχοληθεί πολλά χρόνια με την ιστορική έρευνα για την περίοδο της Κατοχής, προ διετίας έδωσα στη δημοσιότητα το βιβλίο «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια» (Εκδόσεις Ερωδιός), όπου με πληθώρα ανέκδοτων στοιχείων παρουσιάζεται τεκμηριωμένα η πραγματική υπόσταση του γερμανικού χρέους προς την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα συνολικό ποσόν που σήμερα υπερβαίνει τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να γίνεται κανένας συνυπολογισμός άλλων εθνικών απαιτήσεων, όπως πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Το θέμα το έχω αναλύσει επανειλημμένα σε πληθώρα δημοσιευμάτων μου, πέραν του εν προκειμένω βιβλίου μου, και υπάρχει ακόμη καιρός για να ικανοποιηθεί η Ελλάδα.
Από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου καμία ελληνική κυβέρνηση και κανένα πολιτικό κόμμα δεν ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά για να εξοφληθεί αυτό το αδιαμφισβήτητο χρέος του γερμανικού κράτους. Λυπούμαι πολύ γι’ αυτό – λυπούμαι ως ένας απλός πολίτης για το κράτος του που δεν είναι σε θέση να αξιώσει μια ξεκάθαρη εθνική απαίτηση, ως απόρροια της ανικανότητας των πολιτικών ηγετών του.
Τα κατοχικά δάνεια αντιπροσωπεύουν το τίμημα της ασύλληπτης λεηλασίας του εθνικού μας πλούτου κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Με απίθανη μεθοδικότητα καταστρώθηκε ένα συγκεκριμένο σχέδιο άλωσης της ελληνικής οικονομίας και οι κατακτητές επέτυχαν ανέμποδιστα να συλλέξουν και να απομυζήσουν τα πάντα, ιδίως τη γεωργική παραγωγή και κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή, αφού πρώτα καταλήστευσαν στο σύνολό της την εθνική οικονομία.
Ήδη από τις πρώτες μέρες της Κατοχής είχαν εισρεύσει στην Αθήνα ειδικοί εμπειρογνώμονες και οργάνωσαν το σχέδιό τους, με την πρόθυμη σύμπραξη εντοπίων παραγόντων. Με επικεφαλής τη διαβόητη και από τα πρόσφατα χρόνια γερμανική εταιρία Rheinmetall, αλλοτριώθηκε στο σύνολό του το ελληνικό υπέδαφος, ενώ γερμανικές και ιταλικές μεγάλες εταιρίες έσπευσαν να θέσουν υπό ασφυκτικό έλεγχο τις ελληνικές μεταλλευτικές εταιρίες. Όλα αυτά πάντοτε με τη συνεργασία «προθύμων» Ελλήνων κεφαλαιούχων και επιστημόνων.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι την οργάνωση της οικονομικής λεηλασίας ανέλαβαν οι ειδικοί των κατακτητών, όπως ο Καρλ Κλόντιους και ο Χέρμαν Νοϊμπάχερ. Τα μοιραία αυτά πρόσωπα έχουν πάμπολλες ομοιότητες με τον Χορστ Ράιχενμπαχ, τον Φούχτελ, τον Τόμσεν και τους συναφείς. Όσο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου εντοπίσθηκε να είναι ο εγγονός εκείνου που έλαβε το «προνόμιο» της Πτολεμαΐδας από τον Τσολάκογλου, άλλο τόσο ίσως ένας σύγχρονος ακέραιος Γερμανός ιστορικός καταφέρει να αποκαλύψει την πατρογονική προϊστορία των αλλοδαπών κυριάρχων μας επί ναζισμού.
Επί του παρόντος έχει αποκαλυφθεί ο ρόλος ενός Γερμανού αρχικατασκόπου, που έδρασε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940 με έδρα την Αθήνα και τομέα ευθύνης τη Μέση Ανατολή. Επρόκειτο για τον Ρολφ Μέρκελ, που εμφανιζόταν ως στέλεχος της εταιρίας Ζήμενς-Τελεφούνκεν και η δραστηριότητά του τερματίστηκε ύστερα από απαίτηση του τότε υπουργού Ασφαλείας Κ. Μανιαδάκη και με συνδρομή του επίσημου εκπροσώπου του συγκροτήματος Ιω. Βουλπιώτη. Η συμπαθής αρχικαγκελάριος του Βερολίνου, καίτοι προκληθείσα, δεν μας έχει διευκρινίσει αν πράγματι ο παλαιός εκείνος κατάσκοπος ήταν ο αδελφός του πεθερού της…
Βέβαια έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε ότι, όπως σήμερα, ανάλογη προπαγάνδα χρησιμοποιήθηκε και από τα κατοχικά παπαγαλάκια για να πεισθεί η κοινή γνώμη στην κατεχόμενη Ελλάδα ότι οι Έλληνες είναι ανοργάνωτοι και διεφθαρμένοι, ιδιαίτερα ως προς τα δημοσιονομικά τους. Μπορεί να μην υπήρχε το κίνημα «Δεν Πληρώνω» και άλλες συνειδητές ακτιβίστικες δράσεις, αλλά οι αθηναϊκές εφημερίδες ασκούσαν μια παρόμοια με τα σημερινά μνημονιακά ΜΜΕ κριτική. Τα θέματα λύνονταν κάπως πιο δυναμικά από τον Φελντκομαντάντ, ο οποίος ελάμβανε αυστηρές αποφάσεις για όσους δεν πλήρωναν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ή του ύδατος, αλλά θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αναφορικά με τις κατασχέσεις κατοικιών λόγω χρεών το καθεστώς δεν ήταν εντελώς ανεξέλεγκτο, καθώς το Γερμανικό Φρουραρχείο ήθελε να ενημερώνεται προηγουμένως!
Ο Γερμανός οικονομολόγος και διπλωμάτης Καρλ Κλόντιους, που ήρθε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα, λειτουργώντας στη χώρα μας ως οικονομικός γκαουλάιτερ, είναι εκείνος που, αφού μελέτησε σχολαστικά τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, οργάνωσε τη λεηλασία της μέχρι τελευταίας ικμάδας της. Κατά μεγάλο μέρος σ’ εκείνον οφείλεται και η μεγάλη πείνα που έζησε ο ελληνικός λαός.
Ως ιστορική λεπτομέρεια θα αναφέρω ότι ο Κλόντιους, που προς τα τέλη του πολέμου είχε χαρακτηρισθεί από τους Συμμάχους ως εγκληματίας πολέμου, συνελήφθη από τα ρωσικά στρατεύματα στη Ρουμανία και όλως απροόπτως μεταστράφηκε από τον ναζισμό στον κομμουνισμό. Ως έμπιστος του Στάλιν πλέον στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια εμφανίστηκε στο Βελιγράδι επικεφαλής σοβιετικής οικονομικής αποστολής, έχοντας ως κύριο μέλημά του μεταξύ άλλων τη χρηματοδότηση του …Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας!
Διαχρονικές συμπεριφορές
Δυστυχώς στα διάφορα επίπεδα της δημόσιας ζωής σημειώθηκαν εκείνη την εποχή παραφωνίες σε σχέση με το κοινό αίσθημα. Όταν γίνονται αναφορές και συσχετισμοί συγκεκριμένων προσώπων και συγκεκριμένων συμπεριφορών, με αναγωγή στην κατοχική περίοδο 1941-44, συχνά ακούγεται και ένας επιεικής λόγος για κάθε υπόλογο ή ένοχο. Μερικές φορές όμως η «συνωμοσιολογία» είναι κατώτερη της πραγματικότητας και εγκυμονεί ο κίνδυνος της γενικής απαξίωσης.
Πόσοι είναι εκείνοι που υπηρέτησαν εθελοντικά τους κατακτητές, ενώ εγκαίρως μεταστράφηκαν και μεταπήδησαν σε πολιτικούς χώρους, ιδίως σε χώρους «της μόδας», όπως ήταν η Αριστερά στο τέλος της Κατοχής; Πόσες χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν στο Ράιχ με τη θέλησή τους; Πόσοι κερδοσκόπησαν ως προμηθευτές των κατακτητών ή επιδόθηκαν σε μαυραγορίτικες δουλειές; Ποτέ δεν θα δοθεί μια σαφής απάντηση, διότι αυτά όλα είναι φαινόμενο της μικρής ιστορίας, της λεπτομέρειας. Με την ίδια ακριβώς λογική, δεν θα δικαιωθούν ποτέ όσοι προτίμησαν να πεινάσουν και να υποφέρουν για να μην προστρέξουν στον κατακτητή και επωφεληθούν απ’ αυτόν.
Στην Κατοχή η τάξη των πολιτικών μηχανικών και εργοληπτών υπήρξε διχασμένη. Υπήρχαν πολλοί που αναζητούσαν μια καλή ευκαιρία για να αποκομίσουν οφέλη από την εκτέλεση τεχνικών έργων που απαιτούσε ο κατακτητής για να θωρακίσει τη στρατιωτική άμυνά του, αλλά υπήρχαν και άλλοι που συνειδητά αρνήθηκαν. Οι μεν πρώτοι θησαύρισαν, οι δε δεύτεροι απλώς πείνασαν.
Κάτι ανάλογο έγινε και με τους δημοσιογράφους εκείνης της εποχής. Κάποιοι προτίμησαν να εργασθούν ως «παπαγαλάκια» και κάποιοι άλλοι επέλεξαν την έντιμη πενία, κατεβάζοντας την πέννα τους. Τη θλιβερή ιστορία του Συγκροτήματος Λαμπράκη, που συνειδητά συνεταιρίστηκε με τη βερολινέζικη εταιρία «Mundus» (που ανήκε κατά 50% στο γερμανικό υπουργείο Προπαγάνδας του Γκαίμπελς και κατά 50% στο υπουργείο Εξωτερικών του Ρίμπεντροπ), δεν την ακολούθησαν όλοι οι άλλοι εκδότες, κάποιοι εκ των οποίων πήραν την ηρωική απόφαση να διακόψουν την έκδοση των εφημερίδων τους. Την ακολούθησε όμως ο Όθων Πικραμμένος (ο πατέρας του υπηρεσιακού πρωθυπουργού που διεξήγαγε τις τελευταίες εκλογές), την ακολούθησε ο μέγας τότε χαρτέμπορος Πετσόπουλος, την ακολούθησαν οι κορυφαίοι βιβλιοπώλες Ελευθερουδάκης και Κάουφμαν. Και αρκετοί άλλοι και άλλοι. Στο ίδιο πνεύμα προπαγάνδισαν τη συνεργασία με τον κατακτητή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επώνυμοι εκφραστές της κοινής γνώμης, όπως ο Σπύρος Μελάς, ο Παύλος Παλαιολόγος, ο Αλέκος Σακελλάριος κ.ά.
Το ίδιο συνέβη και στη μουσική, στις τέχνες, ακόμη και στη γλυπτική, όταν ένας νεαρός τότε καλλιτέχνης φιλοτέχνησε την προτομή του …Χίτλερ!
Το κυνήγι του χρυσού
Η αναζήτηση του πλούτου δεν ήταν απαραιτήτως το άπαν για τους συνεργάτες του κατακτητή, είτε με κουκούλες είτε χωρίς. Κάποιοι αποσκοπούσαν στην ικανοποίηση φιλοδοξιών, στην κατάληψη θέσεων και αξιωμάτων. Αλλά το χρυσάφι ήταν οπωσδήποτε το επίκεντρο – απαρασάλευτος κανόνας, απλώς με εξαιρέσεις.
Ακόμα και στον χώρο της εκκλησίας παρατηρήθηκαν τέτοια φαινόμενα. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, που στα τελευταία χρόνια συγκλόνισε τη χώρα, έχει προϊστορία από τα χρόνια της Κατοχής – και ακόμη πιο πίσω. Χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ της Μονής Βατοπεδίου είδαν το φως στο ΦΕΚ των κατοχικών κυβερνήσεων, ενώ τα ακίνητά της στη Θεσσαλονίκη, όπως και άλλων μοναστηριών του Αγίου Όρους, αξιοποιήθηκαν διαρκούσης της Κατοχής. Η αθωνική πολιτεία έχει ένα επιλήψιμο παρελθόν στα χρόνια εκείνα.
Όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί τον Απρίλιο του 1941, το γερμανικό υπουργείο Πολιτισμού του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ είχε οργανώσει μια ιδιαίτερη και απόρρητη αποστολή. Επιφανειακά επιζητούσε να καταγράψει την πολιτιστική κληρονομιά της Ορθοδοξίας που περικλειόταν στο Άγιον Όρος. Μια πολυάριθμη αποστολή υπό έναν διαπρεπή Γερμανό βυζαντινόλογο, τον καθηγητή Νταίλγκερ (ο οποίος μάλιστα εξελέγη ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών), και με τη συνεργασία δύο Ελλήνων, του μετέπειτα καθηγητή Θεολογίας Μάρκου Σιώτη και του πρώτου Έλληνα ιδρυτή ραδιοφωνικού σταθμού Τσιγγιρίδη, ασχολήθηκε με τους πνευματικούς θησαυρούς του Αγίου Όρους. Ό,τι περίπου έκανε πολλές δεκαετίες αργότερα το Ίδρυμα Λαμπράκη (με …διοικητή του Αγίου Όρους τον Σταύρο Ψυχάρη). Μόνο που τότε οι Γερμανοί αναζητούσαν κάτι πολύ περισσότερο: Το μυθικό Άγιο Δισκοπότηρο! Οι αποκρυφιστές της χιτλερικής Γερμανίας θεωρούσαν ότι αν το εντόπιζαν, όπως και τη λόγχη του Λογγίνου, θα κυριαρχούσαν στον δυτικό κόσμο.
Αλλά δεν συνέβησαν μόνον αυτά στο Άγιον Όρος. Πολλοί αγιορείτες μοναχοί, ελάχιστοι όμως ελληνικής καταγωγής, κατά διάφορους τρόπους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Μεταπολεμικά κάποιοι εξ αυτών καταδικάστηκαν για δοσιλογισμό, ενώ κάποιοι άλλοι φυγαδεύτηκαν από τους …Βρετανούς. Ο φημισμένος Άγιος Σωφρόνιος δεν θα είχε αναδειχθεί, αν μεταπολεμικά δεν του παρεχόταν κατάλληλο άσυλο πρώτα στη Γαλλία και έπειτα στην Αγγλία, ύστερα από ενέργειες του δαιμόνιου ρασοφόρου Ντέιβιντ Μπάλφουρ, του γνωστού μας εφημερίου στο εκκλησάκι του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Αποσχηματισμένος πλέον ο Μπάλφουρ και υπηρετώντας ως γραμματέας της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα, αμέσως μετά την Απελευθέρωση, ενήργησε κατάλληλα για την αεροπορική απομάκρυνση του αγιορείτη Σωφρονίου (Σαχάρωφ) έξω από την Ελλάδα. Κάτι ανάλογο συνέβη και με άλλους αγιορείτες μοναχούς, που ήδη είχαν καταδικασθεί ως δοσίλογοι από την ελληνική δικαιοσύνη.
Ο αέναος δοσιλογισμός
Σε όσους θα είχαν γερά νεύρα για να εμβαθύνουν στο φαινόμενο του δοσιλογισμού της περιόδου 1941-44, θα συνιστούσα να φανούν επιεικείς στους ελάχιστους ιδεολόγους που μπορεί και να τυφλώθηκαν, παραγνωρίζοντας το εθνικό συμφέρον εις όφελος μιας όψιμης συνεργασίας με τον κατακτητή. Και τότε, όπως και σήμερα που συναντούμε στην καθημερινή ζωή μας κάποιους ελάχιστους φανατικούς μνημονιακούς που με παραδειγματική ευκολία κακίζουν τη δήθεν στρεβλή νοοτροπία των συμπατριωτών μας ως απόρροια της εν γένει κακοδαιμονίας μας, υπήρχαν σποραδικές και πάντως σπανιότατες φωνές υμνητών του κατακτητή, που «ήρθε να μας βάλει σε τάξη»!
Χωριστά από τις προπολεμικές φασιστικές κινήσεις που εμφανίστηκαν, με την έναρξη της Κατοχής είχαμε τη δραστηριοποίηση κάποιων συγκεκριμένων. Οι κυριότερες ήταν τρεις: η ΕΣΠΟ, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και τα ΕΕΕ.
Η πρώτη, της οποίας ο ακριβής τίτλος ήταν «Ελληνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση», δημιουργήθηκε τις πρώτες μέρες που έφτασαν οι Γερμανοί στην Αθήνα. Ιδρυτές της ήταν δύο γιατροί, ο Γεώργιος Βλαβιανός και ο Γεράσιμος Πατρονικόλας (σύζυγος της αδελφής του Ωνάση και πατέρας της Μαριλένας) και μερικοί άλλοι γερμανόφιλοι. Στην οργάνωση έλαβαν μέρος αρκετοί άλλοι με παρόμοιες αντιλήψεις, μεταξύ των οποίων και ο αντισιωνιστής συγγραφέας Αριστείδης Ανδρόνικος, επίσης γιατρός, ενώ το 1948 μια παράδοξη απόφαση του Αρείου Πάγου την χαρακτηρίζει ως «πατριωτική» οργάνωση. Συμμετείχαν επίσης κάποιοι άλλοι επιστήμονες, επαγγελματίες, δημοσιογράφοι, ακόμα και λογοτέχνες.
Λιγότερο εύρος είχε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος υπό τον Γεώργιο Μερκούρη, ο οποίος το είχε ιδρύσει μερικά χρόνια πριν από τον πόλεμο, αλλά το είχε απαγορεύσει η δικτατορία Μεταξά. Το επανίδρυσε μαζί με κάποιους άλλους παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο άλλοτε βουλευτής του ΚΚΕ Μιχ. Τυρίμος, μόλις μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα και ο ίδιος, αφού απέτυχε να γίνει από τον Τσολάκογλου υπουργός του, αρκέστηκε να αναλάβει τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Κόρη του αδελφού του ήταν η ηθοποιός και υπουργός Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ Μελίνα Μερκούρη, της οποίας η πολιτεία επί Κατοχής είναι άλλο ζήτημα. Το βέβαιο είναι ότι τουλάχιστον σε μια περίπτωση (κατά τη γραπτή μαρτυρία επώνυμου προσώπου), συναγελαζόμενη στα μπαρ με Γερμανούς αξιωματικούς και ελεεινούς μαυραγορίτες, «κάρφωσε» νεαρούς αντιστασιακούς με την προτροπή: «Πιάστε τους!»
Τέλος, μια άλλη πολιτική οργάνωση που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς ήταν τα ΕΕΕ. Η προϊστορία της ανάγεται στα τέλη της δεκαετίας 1920, όταν με έδρα τη Θεσσαλονίκη έδρασε ως φιλοφασιστική κίνηση με έντονες αντισημιτικές θέσεις, αφού στη δράση της άλλωστε αποδίδεται ο εμπρησμός του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ. Την αποτελούσαν τότε κυρίως γηγενείς Μακεδόνες βενιζελικής προέλευσης και σε κάποιες περιόδους τελούσε υπό τον έλεγχο γνωστών πολιτικών προσώπων, όπως ο Μίκης Μελάς, ο Φίλιππος Δραγούμης, ο Στυλιανός Γονατάς ή ο στρατηγός Θεόδωρος Μανέττας. Κατά την Κατοχή επανιδρύθηκε και την αρχηγία της ανέλαβε ο δικηγόρος Κων. Γούλας, που μετέφερε την έδρα της στην Αθήνα. Στην τελευταία κατοχική χρονιά (1944) προσπάθησε να συγκεντρώσει όλους τους γερμανόφιλους και είχε ως δημοσιογραφικό όργανο την εφημερίδα «Ακρόπολις», φυσικά χωρίς απήχηση. Τελικά, όταν άρχισε η αποχώρηση των Γερμανών, τα κυριότερα στελέχη της κατέφυγαν στη Βιέννη, όπου από αυτοεξόριστους Έλληνες χιτλερικούς σχηματίστηκε η κυβέρνηση Τσιρονίκου.
Στη Βιέννη βρέθηκαν τότε περί τις 2.000 αυτοεξόριστοι ελληνικής υπηκοότητας, καθώς και 700 ένστολοι που αποτελούσαν τη στρατιωτική μονάδα του συνταγματάρχη Γεωργ. Πούλου. Κάποιοι απ’ αυτούς θα επανακάμψουν στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ και ελάχιστοι θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη, ενώ ορισμένοι θα καταλάβουν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, ακόμα και ως πανεπιστημιακοί καθηγητές.
Η δίωξη των πολιτικών δοσιλόγων στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα υπήρξε υποτονική, αν και έγιναν ακόμα και θανατικές εκτελέσεις. Το γεγονός ότι η χώρα βρέθηκε σε εμφυλιοπολεμικό κλίμα άμβλυνε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Εκεί όμως που σταδιακά εκμηδενίστηκαν οι όποιες επιπτώσεις από τη συνεργασία με τον κατακτητή ήταν στο θέμα των οικονομικών δοσιλόγων. Αυτό σήμαινε ότι όσοι απέκτησαν θησαυρούς στη διάρκεια μιας ξενικής κατοχής, μπορούσαν τώρα να τους γεύονται ελεύθερα, αν εξαιρέσουμε μια φορολογία που επιβλήθηκε στους «παρανόμως πλουτίσαντες». Με βάση περιουσίες, που με τέτοιο τρόπο αποκτήθηκαν, ανδρώθηκαν μεγάλες επιχειρήσεις και οικονομικά συγκροτήματα που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεταπολεμική Ελλάδα, εκ των πραγμάτων διαγράφοντας κάθε στιγματική αναφορά από το ένοχο παρελθόν. Και ως ευνόητη προέκταση, οικονομικώς πανίσχυρα τέτοια πρόσωπα (ή οι κληρονόμοι τους) βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων, άσκησαν παντοειδή επιρροή, έγιναν …ευεργέτες ή φιλοδόξησαν να έχουν ρόλο στην πολιτική.
ellas-meeting

Αγώνας της Κρήτης

Η λίστα Λαγκάρντ στο Ειδικό Δικαστήριο: Περιείχε 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου

ΚΑΙ 2 ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Με την προβολή της περίφημης λίστας Λαγκάρντ συνεχίστηκε την Τρίτη η δίκη του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Εγινε μάλιστα, προβολή των αρχείων της παλιάς λίστας σε αντίγραφο αλλά και αυτής που ήρθε για δεύτερη φορά από τη Γαλλία, προκειμένου να έχουν οι δικαστές μία εικόνα των ηλεκτρονικών αρχείων, αλλά και αυτών που διεγράφησαν.
O Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου σε μια αποστροφή του λόγου του σχολίασε την προβολή της νέας και της παλιάς λίστας Λαγκάρντ λέγοντας με χιούμορ ότι «ούτε στις ΗΠΑ δεν γίνονται τέτοια πράγματα».
Νέα λίστα και παλιά
Η προβολή των αρχείων έγινε με τη βοήθεια του ειδικού πραγματογνώμονα της ΕΛΑΣ Απ. Δελτσίδη. Κατά τη διάρκεια της προβολής διαπιστώθηκε ότι η παλιά λίστα είχε 2059 ονόματα ενώ η νέα 2062.
Η εισαγγελέας Ξένη Δημητρίου ζήτησε να ανοιχτούν και να προβληθούν όλα τα αρχεία τα οποία διαπιστώθηκε κατά την εγκληματολογική έρευνα ότι ανοίχτηκαν από διάφορους χρήστες.
Ο πρώτος φάκελος που επεδείχθη στο δικαστήριο με την ονομασία GREECE περιείχε συνολικά 2.062 αρχεία.
Στις 30/9/2010 ανοίχτηκαν 24 αρχεία τα οποία παρουσιάστηκαν ενα-ενα στο δικαστήριο.
13 αρχαία Παπανδρέου
Ενα από τα αρχεία που ανοίχθηκαν ήταν στο όνομα Παπανδρέου. Η υπεράσπιση επισήμανε ότι συνολικά στη λίστα υπάρχουν 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου, ενώ το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου 2010 ανοίχθηκαν μόνο τρία αρχεία με το όνομα Παπανδρέου.
Επισημάνθηκε ακόμη ότι οι όροι που αναζητήθηκαν ήταν Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Κοζάνη και ζητήθηκε ο μάρτυρας να αναπαραστήσει τις αναζητήσεις.
Σε αναζήτηση με κριτήριο PAPACONSTANTIN εντοπίστηκαν δύο αρχεία.
Η υπεράσπιση επισήμανε ότι το πρώτο από αυτά δεν έχει ανοιχτεί την επίμαχη ημερομηνία. Στη συνέχεια η αναζήτηση έγινε με τον όρο PAPAKONSTANTIN και εντοπίστηκαν δύο αρχεία που αφορούν τα συγγενικά πρόσωπα του πρώην υπουργού.
Η υπεράσπιση επισήμανε ότι τα επίμαχα αρχεία δεν ανοίχτηκαν εκείνη τη νύχτα.
Με τον όρο KOZANI εντοπίστηκαν πέντε αρχεία για τα οποία επίσης επισημάνθηκε ότι δεν ανοίχτηκαν τη νύχτα που ο πρώην υπουργός φέρεται να παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ.
Όταν η εισαγγελέας της έδρας ζήτησε να δει και τα ποσά από ορισμένους λογαριασμούς το δικαστήριο διέκοψε προκειμένου να εξετάσει αν αυτό μπορεί να γίνει σε δημόσια συνεδρίαση.

Πηγή: Η λίστα Λαγκάρντ στο Ειδικό Δικαστήριο: Περιείχε 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/195499/i-lista-lagkarnt-sto-eidiko-dikastirio-perieihe-13-arheia-me-onoma-papandreoy#ixzz3U0QCTin5

H.Falcciani: "Ο Γ.Παπανδρέου έφερε την Τρόικα για να κρύψει τα 500 μαύρα εκατ. ευρώ της μητέρας του"

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΤΑ "ΑΠΛΥΤΑ" ΤΩΝ ΕΛΒΕΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου έβαλε την Ελλάδα στην "μέγγενη" του ΔΝΤ για να μην αποκαλυφθούν οι "μαύρες" καταθέσεις της μητέρας του Μαργαρίτας Παπανδρέου της τάξης των 500 εκατ.ευρώ στην ελβετική τράπεζα HSBC αποκάλυψε το πρώην στέλεχος της τράπεζας Hevre Falciani σε βιβλίο του.
Σε αποκαλύψεις-φωτιά για το παρασκήνιο του 2010, αλλά και τα ονόματα που περιλαμβάνονται στη γνωστή ως «λίστα Λαγκάρντ» των Ελλήνων και ξένων που «φυγάδευσαν» παράνομα τεράστια ποσά στην ελβετική τράπεζα HSBC, προχωρά το πρώην στέλεχος της τράπεζας Ερβέ Φαλτσιάνι σε βιβλίο του.
Σύμφωνα με τα αποσπάσματα που δημοσιεύει η ιταλική εφημερίδα Corrierre della Sera,, μεταξύ άλλων, ο Φαλτσιανί από τον οποίο ξεκίνησε το «ταξίδι» του το περιβόητο στικάκι, έφτασε στα χέρια της Κριστίν Λαγκάρντ και κατέληξε σε ένα συρτάρι παραπεταμένο κάπου μεταξύ της παράδοσης-παραλαβής στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου στον Ευάγγελο Βενιζέλο, αποκαλύπτει το πώς η άφιξη της Τρόικα στην Ελλάδα σχετίζεται με τη λίστα.
Ο Φαλτσιανί υποστηρίζει ότι πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έπεσε θύμα εκβιασμού του τότε προέδρου της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος τον ανάγκασε να δεχθεί να μπει στο ΔΝΤ και κατ' επέκταση υπό τον έλεγχο της Τρόικα η Ελλάδα με την απειλή ότι θα αποκάλυπτε πως το όνομα της μητέρας του Μαργαρίτας φιγουράριζε μέσα σε αυτών που είχαν βγάλει παράνομα στο εξωτερικό τεράστια ποσά.
Σύμφωνα με τα αποσπάσματα που δημοσιεύει η ιταλική εφημερίδα, το ποσό που κατέθεσε η Μαργαρίτα Παπανδρέου στην ελβετική τράπεζα αγγίζει τα 500 εκατ. Ευρώ!
Συγκεκριμένα, στο βιβλίο του που θα κυκλοφορήσει μέσα στην επόμενη εβδομάδα και τιτλοφορείται «La cassaforte degli evasori», που στα ελληνικά σημαίνει «το χρηματοκιβώτιο των απατεώνων», ο Φαλτσιάνι γράφει συγκεκριμένα για την Ισπανία και την Ελλάδα, κατονομάζοντας δύο ανθρώπους:
 «Ο πιο πλούσιος άνθρωπος της Ισπανίας, ο Εμίλιο Μποτίν της Τράπεζας Santander (της οποίας ήταν και ιδιοκτήτης μέχρι και τον θάνατό του στις 10 Σεπτεμβρίου 2014), ήταν ένας από τους πελάτες της HSBC στη Γενεύη».
Ο δεύτερος άνθρωπος που κατονομάζεται είναι ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.
Συγκεκριμένα, η Corriere della Sera γράφει: «Στη συνέχεια, ο ίδιος προσθέτει ένα άλλο επώνυμο με σημαντικό λογαριασμό, αυτό της μητέρας του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας Γιώργου Παπανδρέου, που “είχε έναν λογαριασμό της τάξης των 500 εκατ. Ευρώ”.
Αυτή η λίστα των “χρυσών ανθρώπων” της HSBC -από διάφορες χώρες και για πολλά χρόνια- θα μπορούσε να αποβεί χρήσιμη, σύμφωνα με τον Φαλτσιανί για την επιβολή των πολιτικών λιτότητας σε άλλες χώρες. Αυτό, σύμφωνα με εκείνον, είναι το λιγότερο η περίπτωση της Ελλάδας.
Ο Φαλτσιανί θυμάται τον Παπανδρέου και κάνει λόγο για “πιέσεις και εκβιασμούς”. Αποκαλύψεις που προορίζονται να εκραγούν λίγες ώρες πριν από το Eurogroup το οποίο αύριο θα αποφασίσει για τη μοίρα της χώρας της οποίας ηγείται ο Αλέξης Τσίπρας».
«Το 2011 η καθοδήγηση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη διάσωση της Ελλάδας είχε ανατεθεί στον (σ.σ. πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά) Σαρκοζί ο οποίος είχε αυτή τη λίστα και, γνωρίζοντας τα ονόματα, μπορούσε να ασκήσει πίεση στον Παπανδρέου», γράφει ο Φαλσιανί.
Έχει μεγάλη σημασία που η αποκάλυψη αυτή "έσκασε" λίγο πριν το Εurogroup καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διαπραγμάτευση. Οι υπογραφές ενός τέτοιου πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του δνε μπορούν να θεωρηθούν έγκυρες.
Τονίζεται ότι από χθες ο Εβρέ Φαλτσιανί έιναι ο επίσημος σύμβουλος των Podemos σε θέματα διαφθοράς, και αυ΄το σημαίνει ότι έχει πλέον θεσμικό ρόλο, και αυτά που καταγγέλει αποκτούν βαρύνουσα σημασία.
Ακολουθεί και η διάψευση από τον πρώην πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου ως προς τις καταγγελίες Falciani.
«Κάποιοι παραμένουν αμετανόητοι ακόμη και ενώπιον της αλήθειας.
Χτίζουν καριέρες και περιουσίες, στις πλάτες άλλων.
Οικοδομούν συνεργασίες με πολιτικά κόμματα, δήθεν προοδευτικά και αριστερά, περιφέροντας τις... εκτιμήσεις τους, που αναγορεύονται σε θέσφατα.
Η αλητεία στο απόγειό της.
Όλα στην υπηρεσία σκοπιμοτήτων και βρώμικων πολιτικών παιχνιδιών.
Η υπόθεση της Λίστας Λαγκάρντ, όσον αφορά την Μαργαρίτα Παπανδρέου, ερευνήθηκε και υπάρχει το πόρισμα του ΣΔΟΕ.
Σύμφωνα με αυτό, η Μαργαρίτα Παπανδρέου, δεν υπάρχει στη Λίστα Λαγκάρντ, ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη λίστα καταθετών.
Όσοι παρά ταύτα, διακινούν τις... εκτιμήσεις τους που τυχαίνει να είναι κόντρα στην αλήθεια και την πραγματικότητα, θα πληρώσουν το τίμημα της αθλιότητάς τους. Πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη. Για το λόγο αυτό, κατατίθεται άμεσα μήνυση και αγωγή.
Φτάνει πια.
ΥΓ. Δεν μπαίνουμε στις λεπτομέρειες όσων διακινούνται, γιατί δεν αξίζει τον κόπο να ερωτηθεί ο διακινών τις εκτιμήσεις του, πως και δεν γνωρίζει ότι, στο μνημόνιο η Ελλάδα δεν μπήκε το 2011, αλλά το 2010. Η αξιοπιστία του καθενός κρίνεται και από τα στοιχεία που χρησιμοποιεί.
ΥΓ2. Παρατίθεται και το σχετικό πόρισμα του ΣΔΟΕ, το οποίο φέρει την υπογραφή του επικεφαλής του».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Από το χυδαίο στο γελοίο και πάλι πίσω!

Μακελιό στο χώρο, απόχωρο, αποχωρητήριο, ή όπως αλλιώς αποκαλούν στις μέρες μας το κόμμα του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι καλσόν σκίστηκαν. Από την μια ο ήρωας του Καστελόριζου, αυτός που δεν καταδέχθηκε ποτέ του να μάθει σε ποια χώρα τον είχαν διορίσει πρωθυπουργό οι εργοδότες του εξ εσπερίας. Ενώ η ευφυία και η οξυδέρκειά του είναι τόσο ξακουστή που η ποδηλατοβιομηχανία αποφάσισε να καταργήσει τις αλυσίδες στα ποδήλατά της προκειμένου να μην χάσει η Βενετιά τέτοιο βελόνι! Και τι βελόνι, της οικογένειας Παπανδρέου!

Θα τον αποκαλούσαμε Γκούφι, αλλά δεν θέλουμε να προσβάλουμε τα κινούμενα σχέδια. Τον λέμε απλά Γεώργιο του Ανδρέα Παπανδρέου. Ευπατρίδης της πολιτικής, κληρονόμος παρακρατικής συμμορίας που λεηλάτησε όσο κανένας άλλος από την εποχή του Αλάριχου αυτή τη χώρα, αλλά ακόμη ασκεί εξουσία για να την ξεπουλήσει μέχρι τελευταίας πέτρας. Και φυσικά αμερικανός στο επάγγελμα.

Από την άλλη ο Μαύρος Πιτ της κεντροαριστεράς. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ολοφάνερα ασθενής από βουλιμία μέχρι αηδίας. Σε κάθε εκδήλωση της ζωής του και των πεποιθήσεών του. Κι αντί να βρίσκεται υπό την αυστηρή επίβλεψη ψυχιάτρου για να τον κουράρει, έχει καβαλήσει στο σβέρκο τον δυστυχή Έλληνα για να του αρπάξει και το τελευταίο ξεροκόματο. Η πολιτική του φιλοσοφία είναι εξαιρετικά απλή. Να φάωμεν, να φάωμεν, να φάωμεν κι ας μην μείνει τίποτε. Έτσι ήταν από μικρός.

Το αδελφάτο λοιπόν της παραδοσιακής κεντροαριστεράς πιάστηκε μαλλί με μαλλί. Όπως ακριβώς ταιριάζει στο επάγγελμα των ιερόδουλων της πολιτικής, που ξέρουν όλοι τους να το ασκούν τόσο καλά και για τόσα πολλά χρόνια. Γιώργο μπροστά, να φύγει η Δεξιά! φώναζαν οι παλιές στο κουρμπέτι για να πικάρουν τον Μαύρο Πιτ, που από τη βουλιμία του δεν έχει αφήσει τίποτε για την υπόλοιπη συμμορία. Ο Βενιζέλος, μ' ένα γρύλισμα απ' αυτά που τον χαρακτηρίζουν, άφησε να φανούν οι σουβλεροί κυνόδοντες - όπως κάνουν όλα τα τσακάλια όταν απειλείται η θέση τους στη ιεραρχία της αγέλης - και υποσχέθηκε ότι θα τους το ξεπληρώσει.

Σήμερα, η ημερομηνία σημαδιακή. 3η του Σεπτέμβρη. Και το φιλοθεάμων κοινό μπορεί να ελπίζει σε ένα νέο επεισοδειακό ξεκατίνιασμα σαν αυτό που έγινε προχθές. Σ' αυτές τις άγριες συνθήκες που ζει ο μεροκαματιάρης Έλληνας, δεν του δίνονται πολλές ευκαιρίες να διασκεδάσει. Ας διασκεδάσει λοιπόν με τα καλσόν που θα συνεχίσουν να σκίζονται και με τις κοκότες της πολιτικής που θα μαλιοτραβιούνται.

Βέβαια, το όλο θέαμα είναι γελοίο μέχρις εκεί που δεν παίρνει. Και να θυμάστε ότι για όλους εμάς χτυπά η καμπάνα.

Το αδελφάτο και η συμμορία του εξακολουθεί να βρίσκεται στην εξουσία και έχει ταυτιστεί τόσο πολύ με το κράτος, που στην ουσία αποτελεί το κράτος σήμερα. Το όλο θέμα τους είναι πώς θα συνεχίσουν να κυβερνούν οι ίδιοι. Με την πράσινη προβιά του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν πλέον. Η συνεργασία της κεντροαριστεράς του Ευάγγελου και του Φώτη με την φασιστική ακροδεξιά συμμορία του Σαμαρά, μάλλον έχει φάει τα ψωμιά της.

Πώς λοιπόν θα αναγεννηθεί από την τέφρα της, ώστε να συνεχίσει να κυβερνά; Με τον ευπατρίδη Γιώργο σε μια νέα παράσταση ως συνιστώσα της νέας κεντροαριστεράς, όπως έχει μετεξελιχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Καθόλου απίθανο, αν σκεφτούμε ότι οι μαριονετίστες που κινούν τα νήματα του Γιώργου, τον έχουν βάλει να ηγηθεί ενός "διεθνούς κινήματος" εναντίον των τραπεζών! Ναι, μη γελάτε είναι αλήθεια, δεν είναι ανέκδοτο. Ο Γιώργος τον τελευταίο καιρό έχει ξεσκιστεί να δίνει συνεντεύξεις - στο εξωτερικό φυσικά, όπου η "κοινή γνώμη" δεν γνωρίζει τι κουμάσι είναι - εναντίον των τραπεζών και των αγορών που παρέδωσε την χώρα του ως βορά!

Την ίδια ώρα οι "πασοκογενείς" του ΣΥΡΙΖΑ συσπειρώνονται και συγκροτούν "τάση" σοσιαλιστική-πατριωτική. Σωστότερα, σοσιαληστρική και πατριδοκάπηλη. Είναι τόσο σοσιαλιστές και τόσο πατριώτες όσο ο εργατοπατέρας Γκοτζαμάνης των δωσίλογων κυβερνήσεων της ναζιστικής κατοχής, ή όσο ο θείος της "σοσιαλίστριας" Μελίνας, ο οποίος τότε ήταν ο μόνος που διέθετε νόμιμο πολιτικό κόμμα. Ιδεολογία του; Ο εθνικοσοσιαλισμός! Πώς δηλαδή ξεπουλάμε το έθνος και την πατρίδα, ενώ την αποθεώνουμε και πώς βαφτίζουμε σοσιαλισμό την επιβολή του καταχτητή. Δηλαδή, ότι κάνει και σήμερα η κεντροαριστερά, αλλά χωρίς τα φορκλόρ των μαύρων στόλων με σήμα τις νεκροκεφαλές και τα SS.

Βέβαια, όταν δεν έχεις αρχές και τίποτε διαφορετικό να προτείνεις, ο μόνος λόγος που στήνεις "τάση" εντός ενός κόμματος, είναι για να διαπραγματευτείς το πολιτικό σου μέλλον εντός, εκτός και επί τα αυτά. Κομπρέντε; Ποιο εύκολα διαπραγματεύεσαι και διεκδικείς θώκους ως "τάση", παρά ως πρόσωπο. Ο λόγος είναι απλός. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη αποδεχθεί να μετατραπεί το κόμμα της σε "ξενιστή" του μύκητα ΠΑΣΟΚ. Κι έχει εναποθέσει όλες της τις ελπίδες να κυβερνήσει στη κεντροαριστερή συμμορία που σήμερα έχει ταυτιστεί με το κράτος.

Άλλωστε ο κ. Τσίπρας είναι για δεξιώσεις και παρλάτες, δεν διαθέτει τα φόντα για την σκληρή δουλειά που απαιτεί ένα κυβερνητικό σχήμα σε τόσο δύσκολες και περίπλοκες συνθήκες για την χώρα. Όχι για να αλλάξει τη ρότα της χώρας, αλλά ούτε καν σαν απλός διαχειριστής της σημερινής κατάστασης. Τα ίδια και χειρότερα είναι σύμβουλοί του. Κι έτσι ελπίζει ότι αυτοί που διοικούν σήμερα το κράτος, θα μείνουν για να συνεχίσουν να το διοικούν και υπό τη δική του διακυβέρνηση.

Από την άλλη η κεντροαριστερή συμμορία, είναι παλιά στο κουρμπέτι. Ξέρει ότι χωρίς αυτήν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βλέπει κυβέρνηση ούτε με κυάλι. Κι όχι μόνο αυτό. Γνωρίζει πολύ καλά ότι με τα μυαλά και τις πολιτικές που ακολουθεί σήμερα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, μια δική του κυβέρνηση θα καταρρεύσει σε χρόνο dt. Κι έτσι ετοιμάζονται ήδη από σήμερα για το μετά. Για να βρεθούν πάλι οι ίδιοι στα πράγματα. Διαμέρου ΣΥΡΙΖΑ.

Να δείτε τελικά που οι οικογένειες, των οποίων η πολιτική αναμέτρηση στην μεταπολίτευση καταράκωσε την Ελλάδα και την οδήγησε στη χρεοκοπία, δηλαδή οι Καραμανλίδες και οι Παπανδρέηδες, θα βρεθούν μετά απ' όλα αυτά και πάλι στο τιμόνι. Βέβαια, προσωπικά δεν νομίζω ότι θα έχει απομείνει τίποτε από την χώρα και τον λαό της, αλλά ποιος από τους δελφίνους της εξουσίας νοιάζεται; Με Καραμανλή πέθανε ο παπούς μου, με Παπανδρέου η γιαγιά μου κι απ' ότι φαίνεται, όπως πάει το πράγμα, με Καραμανλή και Παπανδρέου θα αποδημησω εις Κύριον κι εγώ! Δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη κατάντια.

Εκτός κι αν δεν τους το επιτρέψουμε. Εκτός κι αν αυτή τη φορά ο λαός, ο απλός κόσμος φανεί πιο έξυπνος από τους κομματικούς μηχανισμούς, το παρασκήνιο και την απίστευτη χυδαιότητα του στημένου πολιτικού προσκηνίου. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μόνο αν σπάσει τις αυτοδυναμίες των δελφίνων της εξουσίας και επιβάλλει την πολιτική συμφωνία των αποκαλούμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων πάνω στα δικά του άμεσα αιτήματα. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Aμαρτίαι γονέων...

Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος

Στο στόχαστρο του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος έχει μπει η μητέρα του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, Μαργαρίτα, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες του zougla.gr, πρόσφατα διατάχθηκε το άνοιγμα των τραπεζικών της λογαριασμών.

Ο έλεγχος, ο οποίος διενεργείται κατόπιν εισαγγελικής εντολής και βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, προέκυψε, σύμφωνα με πηγές της φορολογικής διοίκησης, έπειτα από ανώνυμη καταγγελία που έφθασε στα γραφεία του ΣΔΟΕ πριν από μερικούς μήνες.

Ψάχνουν για χρήματα του... Ανδρέα

Στο επίκεντρο του ελέγχου τίθενται κάποια χρήματα που φέρεται να είχε λάβει η κυρία Μαργαρίτα Παπανδρέου από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, τα οποία ουδέποτε εμφανίστηκαν στις φορολογικές της δηλώσεις και, ως εκ τούτου, δεν δηλώθηκαν στην εφορία.

«Στην καταγγελία αναφερόταν ότι η κυρία Παπανδρέου, μητέρα του πρώην πρωθυπουργού, λίγο πριν πάρει διαζύγιο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, είχε λάβει από τον τελευταίο σημαντικά χρηματικά ποσά τα οποία δεν δηλώθηκαν ποτέ. Έτσι, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, διατάχθηκε το άνοιγμα των τραπεζικών της λογαριασμών» ανέφεραν καλά ενημερωμένες πηγές στο zougla.gr.


Δεν υπέβαλλε φορολογικές δηλώσεις

Επιπλέον, αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, όπως επεσήμαναν στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα οι ίδιες πηγές, η κυρία Παπανδρέου φέρεται να μην υπέβαλλε φορολογικές δηλώσεις για αρκετά χρόνια.

Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι ο έλεγχος βρίσκεται ακόμη στην αρχή, με τα στελέχη της Δίωξης να αναμένουν τις απαντήσεις των τραπεζικών ιδρυμάτων.

«Δεν έχει προκύψει τίποτα, καθώς η έρευνα βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Έχει γίνει αίτημα προς τις τράπεζες και αναμένονται οι απαντήσεις. Στη συνέχεια θα αναλυθούν τα στοιχεία και θα ελεγχθούν οι φορολογικές δηλώσεις» τόνισαν χαρακτηριστικά.

Το διαζύγιο

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα όσα περιγράφει στο βιβλίο της «10 χρόνια και 54 μέρες», που κυκλοφόρησε το 1997, η κυρία Δήμητρα Λιάνη, την περίοδο που ο Ανδρέας Παπανδρέου ζητούσε διαζύγιο από την κυρία Παπανδρέου, εκείνη αρχικά ήταν αρνητική, ενώ στη συνέχεια συμφώνησε ζητώντας ως αντάλλαγμα:

- οικονομική αποκατάσταση

- εξασφάλιση της πολιτικής πορείας και εξέλιξης του Γιώργου

- διασφάλιση της υποψηφιότητας του Θ. Κατσανέβα στις εκλογές
zougla.gr

Ανδρέας Παπανδρέου: Ο αρχιτέκτονας της διαφθοράς

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, ιδρυτικού, ηγετικού στελέχους του ΠΑΚ (Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος) και του ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος)¹

Η σημερινή διαφθορά στην Ελλάδα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Έχεις βαθιές τις ρίζες της στο παρελθόν.
Η σημερινή δραματική κατάσταση της πατρίδας μας είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που εφάρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όσο απίστευτο και φανταστικό και αν φαίνεται αυτό. Έχω γράψει πολλά βιβλία και πολλές αναλύσεις για να εξηγήσω το φαινόμενο αυτό, αλλά συνήθως βρίσκομαι μπροστά σε ένα απροσπέλαστο τείχος, που έχτισαν οι διαπλεκόμενοι εξωθεσμικοί παράγοντες (οι λεγόμενοι κατά το λαϊκόν «νταβατζήδες», εντός και εκτός Ελλάδας).
Όμως χωρίς την αποκαθήλωση από το βάθρο του, δεν πρόκειται η Ελλάδα να βγει από την βαθιά και πολυποίκιλη κρίση που την διαπερνά σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί σε τελευταία ανάλυση η κρίση δεν είναι πρωταρχικά οικονομική και πολιτική, ή μάλλον δεν είναι καν οικονομική ή πολιτική, αλλά καθαρά πολιτισμική και ακούει στο όνομα «δ ι α φ θ ο ρ ά», δηλαδή κατάπτωση των ηθικών αξιών μιας κοινωνίας.
Αυτήν την διαφθορά καλλιέργησε συνειδητά και επέβαλε πανούργα ο Ανδρέας Παπανδρέου, για να πετύχει την κατάκτηση και τη νομή της εξουσίας, ως αυτοσκοπού.
Το ερώτημα είναι: Είναι δυνατό μια πολιτική προσωπικότητα να μπορεί να προξενήσει γενικά μια τόσο μεγάλη καταστροφή; Η απάντηση: Μόνη της ασφαλώς όχι. Αλλά μόνη της, εφόσον πρόκειται για εξαιρετική προσωπικότητα -δεν έχει σημασία προς το καλό ή το κακό- μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και τους συσχετισμούς εκείνους, που θα την οδηγήσουν στην επιτυχία του σκοπού της.²
Οι μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία είχαν αυτή τη δύναμη και τη δυναμική. Σε ένα βαθμό και στο μέγεθος της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν μια τέτοια προσωπικότητα. Κατάφερε να σαγηνέψει από τη μια και να ελέγξει από την άλλη έναν ολόκληρο λαό και να θεμελιώσει τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις. Ακόμη και τα θετικά μέτρα (π.χ. η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης κ.λπ) χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα για την εξυπηρέτηση της μοναδικής του επιδίωξης, δηλαδή της εξουσίας ως αυτοσκοπού. Γι’ αυτό και κάποιος ισχυρίστηκε ότι ή Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα, χωρίς την παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και την παρακμιακή της πορεία, που καταγράφεται από τη μεταπολίτευση, αλλά κυρίως – για να ακριβολογούμε από το 1981 κι’ εντεύθεν – συνίσταται στο καταναλωτικό μοντέλο που καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, που βασίστηκε στον υπερδανεισμό και εφάρμοσαν οι επόμενες κυβερνήσεις ανεξαιρέτως. Σ’ αυτήν την πορεία συνέπραξαν και τα εκάστοτε κόμματα της αντιπολίτευσης, αποδεχόμενα στην πράξη την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση στην χείριστή της μορφή. Δηλαδή ουσιαστικά, η πλειοψηφία των πολιτικών, οικονομικών, συνδικαλιστικών και πνευματικών δυνάμεων της Ελλάδας.
Το καταναλωτικό όμως αυτό μοντέλο προϋπέθετε για να εφαρμοστεί τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, δηλαδή την πλήρη διαφθορά και καταρράκωση και οποιουδήποτε συστήματος κοινωνικών, πολιτικών και ηθικών αξιών της κοινωνίας, με τελικό στόχο την καταναλωτική αποκτήνωση της. Από αυτήν την παρακμιακή πορεία δεν εξαιρείται φυσικά διόλου και η Αριστερά. Εξαιρέσεις υπάρχουν παντού και πάντοτε.
Η Ελλάδα είναι σύμφωνα με πιστοποιημένα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Ένωση η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης και φυσικά πολύ πέραν αυτής.
Η κατάρρευσή της ταυτίζεται με την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού. Μάλιστα πολλοί περιπαικτικά θεωρούν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης ως το τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, λόγω των ίδιων ή παρεμφερών φαινομένων εκείνου του συστήματος και αυτού που εφάρμοσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ, με τον άκρατο κρατισμό και παρακρατισμό:(μια κρατικοδίαιτη γραφειοκρατική κάστα με τις παραφυάδες της. Ένα κράτος, αν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και όχι για φέουδο, που έγινε παρακράτος της δυναστείας και της ρεμούλας των κομματικών γραφειοκρατικών ηγεσιών και της κάστας των κρατικοδίαιτων φιλελεύθερων, σοσιαλφιλελεύθερων και αριστεροφιλελεύθερων πολιτών, με μόνη ιδεολογία τον αδίστακτο ατομικό πλουτισμό σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Το αποδεικνύουν οι πολυποίκιλες των ευνοουμένων από το ΠΑΣΟΚ κυρίως και δευτερευόντως από τη Νέα Δημοκρατία συντεχνίες, που καταλήστεψαν τον τόπο.³
Αυτό πρακτικά σημαίνει την προϊούσα διάλυση της κοινωνικής συνοχής και της μετατροπής των Ελλήνων πολιτών σε εξατομικευμένα, εγωιστικά καταναλωτικά προϊόντα της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.
Το ερώτημα που ανακύπτει πάλι είναι: Τις πταίει. Το ερώτημα αυτό επιμερίζεται σε μερικά άλλα ερωτήματα, όπως: Υπάρχει συλλογική ευθύνη της κοινωνίας και αν ναι, πως ιεραρχείται αυτή; Δηλαδή, για να το κάνουμε πιο λιανά: Φταίμε όλοι, φταίνε μερικοί, φταίνε τα κόμματα, φταίνε τα συνδικάτα, φταίνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, φταίει η πνευματική μας ηγεσία, φταίνε τα ΜΜΕ; Τα «φάγαμε όλοι μαζί», όπως λέει με την συνηθισμένη του αλαζονεία και αμετροέπεια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου Θεόδωρος Πάγκαλος;
Η απάντηση δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε απλή, γιατί, αν φταίμε όλοι, τότε όλοι πρέπει να πληρώσουμε και όλοι να «βάλουμε πλάτη», όπως λέγεται από επίσημα κυβερνητικά χείλη και τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, που ζητά τώρα και κοινωνική συναίνεση, για να βγούμε, υποτίθεται, από την κρίση.
Η άποψή μου είναι ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη, με την έννοια ότι άλλοι εφάρμοσαν τη συγκεκριμένη πολιτική και εισέπραξαν απ’ αυτή την πολιτική, άλλοι συνέπραξαν και συμμετείχαν αναλογικά στο φαγοπότι, ενώ άλλοι δεν συνέπραξαν και δεν επωφελήθηκαν από την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου, του ιδρώτα του φορολογούμενου πολίτη, αλλά δεν έπραξαν τα δέοντα για να αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη, είτε από ανικανότητα είτε από αφέλεια, είτε από κακώς εννοούμενο συμφέρον, είτε γιατί πίστεψαν στις υποτιθέμενες καλές προθέσεις τους, λόγω πλύσης εγκεφάλου από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, που υπηρετούν το παρασιτικό ντόπιο και ξένο κεφάλαιο σε βάρος του ελληνικού λαού και των εθνικών συμφερόντων.
Από ακριτομυθίες μαθαίνουμε ότι οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΚΤ έμειναν κατάπληκτοι και δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα μάτια τους για το μέγεθος της διαφθοράς και της ρεμούλας του κρατικού μηχανισμού, που αποτελεί θαύμα, πώς δεν είχε καταρρεύσει νωρίτερα. Φαίνεται πως η παραοικονομία, που το διατηρούσε να επιπλέει, αρχίζει κι’ αυτή να εξαντλείται.
Όμως για να ερμηνεύσουμε τα αίτια της κρίσης δεν επαρκεί να αναφερθούμε στα φαινόμενα, αλλά να εισχωρήσουμε στις βαθύτερες αιτίες και να προσωποποιήσουμε τις ευθύνες στους κατ’ εξοχήν υπεύθυνους: Ποιοι είναι αυτοί άραγε;
Η απάντηση η δική μου: Ο πρώτος διδάξας είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου, για να ακολουθήσει μετά ο Μητσοτάκης, ο Σημίτης, ο Κ. Καραμανλής και τέλος ο Γιώργος Παπανδρέου, που θα βάλει την ταφόπλακα, αν του δοθεί η δυνατότητα.
Γιατί όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου; Απλούστατα, γιατί από αυτόν και εξαιτίας της πολιτικής του μπήκαν τα θεμέλια για την όλη αρνητική εξέλιξη σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής του τόπου.
Αυτός δρομολόγησε την παρακμιακή πορεία της Ελλάδας, την οποία υφιστάμεθα σήμερα.
Αυτός είναι που θεμελίωσε το καταναλωτικό μοντέλο, που αποτέλεσε την απαρχή της μετέπειτα κακοδαιμονίας. Ένα καταναλωτικό μοντέλο, που θεοποίησε το χρήμα και που βασίστηκε στη σπατάλη του δημόσιου χρήματος, στον παρασιτισμό και τον δανεισμό και όχι στην παραγωγή και την ανάπτυξη.⁴ Ένα μοντέλο που από τα πριν ήταν καταδικασμένο να αποτύχει, (όπως τα μοντέλα του υπαρκτού σοσιαλισμού), όταν θα είχαν εξαντληθεί πια τα περιθώρια της φορολόγησης και του υπερδανεισμού, για να καλύψει τις παροχές στους ημετέρους, τους διαπλεκόμενους, τους έχοντες και κατέχοντες, τις οποίες καλούνται να πληρώσουν οι επόμενες γενιές, αν ποτέ στο μέλλον μπορούν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο.⁵
Οι άλλοι απλώς ακολούθησαν το παράδειγμά του και έγιναν βασιλικότεροι του βασιλέως.
Αυτός είναι που εφάρμοσε πρώτος την αναξιοκρατία, απομακρύνοντας όλα τα αξιόλογα και έντιμα στελέχη και δημιουργώντας την αυλή των καιροσκόπων, απατεώνων και λωποδυτών. Αυτούς ήθελε δίπλα του και αυτούς επέλεξε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πρώην «κομμουνιστής», μετά «σοσιαλιστής», μετά ακραίος νεοφιλελεύθερος Πάγκαλος και άλλοι φυσικά, ων ουκ έστιν αριθμός. Υπάρχουν βέβαια πάντοτε και οι εξαιρέσεις, που όμως πάντα επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Είναι όλοι εκείνοι, που καλή τη πίστη, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο Κίνημα της «αλλαγής», η οποία φυσικά ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Είναι εκείνοι που, όταν διέγνωσαν την απάτη, προς τιμήν τους, αποχώρησαν.⁶
Όμως υπάρχουν ακόμη στο ΠΑΣΟΚ και πολλοί, που από άγνοια, από συναισθηματισμό, από απόγνωση για μια άλλη εναλλακτική λύση, αλλά και για άλλους λόγους, παραμένουν εγκλωβισμένοι σ’ αυτό το πάλαι ποτέ πατριωτικό και νυν μεταλλαγμένο αντεθνικό και αντιλαϊκό κόμμα.
Εμείς που από τις γραμμές του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ αγωνιστήκαμε, είχαμε άλλες προτεραιότητες: Να δημιουργήσουμε μια άλλη ηθική και πνευματική ποιότητα και ένα άλλο ήθος, που θα βασιζόταν στην αξιοκρατία και τις διαχρονικές αξίες της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας.
Το Κίνημα που ονειρευόμασταν και το αποτυπώσαμε στη διακήρυξη της 3^ης του Σεπτέμβρη, θέλαμε να δράσει παιδευτικά με οράματα, ιδανικά και αξίες. Αντ’ αυτού επέλεξε ο Ανδρέας Παπανδρέου άλλη πορεία που βόλευε την εξουσιομανία του.
Πρόδωσε τις αρχές μας. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Και το έκανε συνειδητά.
Είναι αυτός που από τη μια διέλυσε την παιδεία, τον φοιτητικό και εργατικό συνδικαλισμό και αντ’ αυτού δημιούργησε τις αντικοινωνικές συντεχνίες και από την άλλη ενσωμάτωσε και αφομοίωσε την Αριστερά στο σύστημα, στο στρεβλό αυτό καπιταλιστικό σύστημα, βάζοντας στο περιθώριο όσους αντιστέκονταν. Συντελέστηκε μια, όπως την αποκαλώ, φαουστική συναλλαγή με τις λεγόμενες προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις.⁷
Το τίμημα για την Αριστερά, για τις προοδευτικές δυνάμεις και για την Ελλάδα γενικά ήταν καταστροφικό, γιατί η δική του πολιτική μας οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο ΔΝΤ. Υπάρχει μια αρχή, μια εξέλιξη και μια καταληκτική πορεία. Τα γεγονότα δεν προέκυψαν από παρθενογένεση, όπως τόνισα στην αρχή.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου όχι μόνο εξαπάτησε την Αριστερά, εκμεταλλευόμενος την εαμική παράδοση και τη δράση της ΕΔΑ, με το αζημίωτο. Την ενσωμάτωσε και την διέφθειρε μέσα από το καταναλωτικό πρότυπο που εφάρμοσε. Οι εαμικές και εδαϊτικες αξίες, ιδανικά και οράματα ενταφιάστηκαν μέσα στην καταναλωτική αποκτήνωση.⁸
Όσοι ευνοήθηκαν είναι δύσκολο να το παραδεχτούν και να ασκήσουν κριτική στον ίδιο. Θέλησε να κάνει συμμέτοχους στο έγκλημα με το αζημίωτο (τα λεφτά δεν ήταν δικά του), όλα τα κόμματα και την πλειοψηφία του ελληνικού λαού (τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού, που εκλέγουν και τα δύο κόμματα εξουσίας).
Αυτός είναι και ο βασικός λόγος, γιατί η κριτική στο σύστημα ξεκινάει το πολύ από την εποχή Σημίτη, ενώ ο κύριος υπεύθυνος που ανέδειξε και τον Σημίτη και τους υπολοίπους, είναι ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τώρα δειλά δειλά ξεκινάει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας από την μεταπολίτευση και εντεύθεν.
Η κριτική στον Ανδρέα Παπανδρέου όχι μόνο ήταν ταμπού, αλλά αντιθέτως υπήρχε και εξιδανίκευση της δήθεν προσφοράς του. Όλα μια σκέτη απάτη.
Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια, που την απωθούν στο ασυνείδητο, όσοι ευνοήθηκαν απ’ τον ίδιο. Και είναι πάρα πολλοί. Αν υπάρχουν εξαιρέσεις, αυτές πάλι επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Αυτός είναι που εκμαύλισε όλο τον λεγόμενο προοδευτικό και αριστερό χώρο, διορίζοντας τον σε θέσεις και αξιώματα, για να τον χρησιμοποιεί κατά το δοκούν.⁹
Αυτός είναι που πανέξυπνα χρησιμοποίησε την αριστερή διανόηση για να σώσει το αστικό σύστημα, γιατί η δεξιά διανόηση είχε χρεοκοπήσει.¹⁰ Ο Σημίτης που ήταν ο καλύτερός του μαθητής, απλώς επαύξησε την αρνητική πορεία.¹¹
Αυτός είναι και ο λόγος που ελάχιστοι τολμούν να του ασκήσουν κριτική, γιατί σχεδόν όλοι έχουν συμπράξει μαζί του και έχουν και την σχετική ευθύνη. Θέλουν να τον χρησιμοποιούν μάλιστα ως άλλοθι, με την έννοια ότι όλοι οι άλλοι φταίνε εκτός από τον ίδιο, ενώ αυτός είναι ο κύριος υπεύθυνος, για όλες τις μετέπειτα αρνητικές εξελίξεις έως σήμερα.
Όσο το είδωλο του Ανδρέα Παπανδρέου και της δυναστείας Παπανδρέου δεν ξηλώνεται από το βάθρο του, όπως αναλογικά έγινε με τα αγάλματα των καθεστωτικών ηγετών στα καταρρεύσαντα κομμουνιστικά καθεστώτα, όσο δεν αποκαθηλώνεται το είδωλό του, δεν πρόκειται αυτός ο τόπος να δει θεού πρόσωπο, όπως λέει και ο λαός.¹² Και όταν μιλάμε για είδωλα εννοούμε ότι πρέπει να ξηλωθεί όλο το σύστημα του εκμαυλισμού της ελληνικής κοινωνίας, με την οποία την διαμόρφωσε.
Η δημιουργία της νοοτροπίας της καταναλωτικής μανίας και αποκτήνωσης που δημιούργησε (βλ. σκυλάδικα κ.λπ, η Αλεξανδράτου αναδεικνύεται σε «ηθικό» πρότυπο της ελληνικής κοινωνίας), εξαχρείωσαν τα ήθη, απάλειψαν από τον τόπο κάθε δημιουργική προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον. Η νοοτροπία της ελάσσονος προσπάθειας και της ισοπέδωσης των πάντων προς τα κάτω, αφαίρεσε κάθε δημιουργική προσπάθεια. Δεν υπήρξε τομέας της δημόσιας ζωής που να μην εκφυλίστηκε. Ίσως η οικογένεια απομένει το τελευταίο καταφύγιο, αλλά και αυτή απειλείται άμεσα.
Η συντεχνιακή νοοτροπία που δημιούργησε κατέστρεψε τον κοινωνικό ιστό. Ο αθέμιτος πλουτισμός σε βάρος του κοινωνικού συνόλου αναδείχτηκε μαζί με το χρήμα ως η μεγαλύτερη «σοσιαλιστική» κοινωνική αξία.
Η παρακμή ήταν προδιαγεγραμμένη και ο κατήφορος ασταμάτητος.¹³ Δεν είναι μόνο τα οικονομικά στοιχεία του χρέους που μας προσφέρουν ένα δείγμα της επερχόμενης καταστροφής. Ήταν η απαξίωση και ο εκφυλισμός όλων των αξιών, πάνω στις οποίες εδράζεται οποιαδήποτε υγιής κοινωνία.
Το χειρότερο απ’ όλα αποτελεί η προσπάθεια μέσω του αφελληνισμού της παιδείας να καταρρακωθεί το εθνικό φρόνημα του Έλληνα, για να υπαχθεί τελικά ως Νέο –Ραγιάς στον Νέο –Οθωμανισμό.
Στην Ελλάδα, για να το πούμε υπερβολικά και ας φαίνεται αντιφατικό, δεν φταίει το καπιταλιστικό σύστημα, για να μη μιλούμε για σοσιαλισμούς και πράσινα άλογα, φταίει το γεγονός ότι δε λειτούργησε αυτό το σύστημα, το καπιταλιστικό σύστημα, για να μιλάμε και για κάτι πάρα πέρα.
Άν δούλευε ο καπιταλισμός, έστω και κατά προσέγγιση προς τις σκανδιναβικές χώρες, τότε ασφαλώς και δεν θα είχαμε όλα αυτά τα αρνητικά φαινόμενα.
Δεν θα είχαμε σαφώς σοσιαλισμό. Όμως δεν θα καταλήγαμε στη χειρότερη μορφή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή στο ΔΝΤ και στα δεινά που μας επιφυλάσσει. Αντιθέτως θα είχαμε δημιουργήσει έναν παράδεισο, που θα τον ζήλευαν οι πιο προηγμένες καπιταλιστικές χώρες. Αυτός ο ευλογημένος από τη φύση τόπος που λέγεται Ελλάδα, θα αποτελούσε υπόδειγμα, αν δεν είχε όλους αυτούς που την οδήγησαν στον γκρεμό.
Η κύρια αιτία λοιπόν εν κατακλείδι οφείλεται στους ανάξιούς της ηγέτες. Από κει και πέρα ο καθένας έχει τις ευθύνες του, είτε γιατί συνέβαλε μαζί τους στην παρακμιακή πορεία από ιδιοτέλεια, είτε γιατί προσδοκούσε κάποια μελλοντική εύνοια, είτε γιατί δεν τους εμπόδισε, γιατί σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, όπως και να είναι αυτό, υπάρχει πάντοτε εναλλακτική λύση. Δεν υπάρχουν ποτέ μονόδρομοι, όπως θέλει να μας προπαγανδίσει ο Γιώργος Παπανδρέου και τα διάφορα παπαγαλάκια, κάνοντας μας πλύση εγκεφάλου, γιατί μονόδρομος σημαίνει δικτατορία και όχι δημοκρατία.
Η δημοκρατία, και αυτό είναι η αλήθεια, δεν έχει αδιέξοδα.
Από τα πράγματα είναι πια φανερό ότι κανένας δεν ήταν άξιος να διαμορφώσει και εφαρμόσει αυτήν την εναλλακτική λύση.
Μια πολιτική και οικονομική ολιγαρχία οδήγησε την Ελλάδα κυρίως μέσω της διαφθοράς, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου, στην καταστροφή, ώστε τώρα να αποζητούμε τους «βαρβάρους» για να μας βάλουν σε τάξη.¹⁴
Τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού που εντάχτηκαν και πήραν μέρος στη λεηλασία του κράτους από το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ζουν και βασιλεύουν ακόμη.
Τώρα μόλις αρχίζει σταδιακά να δημιουργείται η κοινωνία τους ενός τρίτου, γιατί με την οικονομική κρίση και την παράδοσή μας στο ΔΝΤ αρχίζει να σπάει η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης και να τρίζουν τα θεμέλια και άλλων κοινωνικών ομάδων. Ούτως ή άλλως ήταν στο σχέδιο.
Βέβαια εκείνοι που πλήρωναν πάντοτε και τώρα θα πληρώσουν πάλι τα σπασμένα, είναι εκείνοι που δεν πήραν μέρος στο πλιάτσικο και το μεγάλο φαγοπότι. Απλώς θα χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο η κατάστασή τους. Ενώ πρώτα ζούσαν στην φτώχεια, τώρα θα περιπέσουν στην εξαθλίωση.
Εν κατακλείδι το δικομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή η παρασιτική άρχουσα αστική τάξη της Ελλάδας, που αποτελεί αυτό που αποκαλούμε συγκρότημα εξουσίας, απομύζησε εναλλάξ τον ελληνικό λαό, και αφού τον καταλήστεψε τον παρέδωσε στο ΔΝΤ για τα περαιτέρω.
Μόνο που τώρα υπάρχει και ο κίνδυνος εθνικών καταστροφών.
Αναστροφή αυτής της πορείας μπορεί να αρχίσει σαν πρώτο βήμα και έχει ελπίδες μόνο με την κατάργηση της δυναστείας Παπανδρέου και των συνοδοιπόρων.¹⁵
1 Πολλοί που θα διαβάσουν αυτή την ανάλυση πολύ πιθανόν να σχηματίσουν τη γνώμη ότι πρόκειται για κάποιον, ο οποίος έχει εμπάθεια ή εμμονή για την ενοχή του Ανδρέα Παπανδρέου στα τεκταινόμενα, τουλάχιστον από την μεταπολίτευση έως σήμερα. Αυτούς όλους θέλω να τους προειδοποιήσω ότι ουδέν ψευδέστερον τούτου. Οι αποκαλύψεις προέρχονται από έναν άνθρωπο, που ξέρει τις ρίζες του κακού από μέσα, τις έχει αναλύσει σε βιβλία και άρθρα του και διαθέτει, χωρίς υποκριτική ταπεινοφροσύνη, το θάρρος (χωρίς αυτό δε γίνεται) να πει την αλήθεια, γιατί δεν εξαρτάται από καμιά σκοπιμότητα, όχι μόνο οικονομική, κοινωνική ή πολιτική, αλλά κυρίως ηθική. Σε απλά ελληνικά: Δεν έχει λερωμένη τη φωλιά του. Παραιτήθηκε το 1977, καταγγέλλοντας την όλη παρακμιακή πορεία του τόπου, που δρομολόγησε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο ΔΝΤ. Θα με ενδιέφερε φυσικά, γραπτώς και επωνύμως, η αντίθετη άποψη, ώστε γνωρίζοντάς την, να την αναλύσω και την αντικρούσω.
2 Βλέπε: Μέγας Αλέξανδρος, Ναπολέων, Λένιν, Χίτλερ, Μάο Τσε Τουνγκ κ.λπ. Συνήθως η Αριστερά αρνείται αυτή την εκδοχή, διαπράττοντας ένα σοβαρό λάθος στη θεωρία της.
3 Στις συντεχνίες συγκαταλέγω και τα κόμματα.
4 Γνωστό είναι το γνωστό: «Είπαμε ένα δωράκι, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια! (δραχμές τότε).
5 Ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 29,7% τους ΑΕΠ και το πήγε στα τέλη του 1989 στο 69,7%. Παρ’ όλο τον πακτωλό των χρημάτων τότε από την Ευρωπαϊκή Ένωση υπερδιπλασίασε το δημόσιο χρέος για να το ρίχνει στην κατανάλωση και να εξαγοράζει ψήφους από τους υπηκόους του. Όλοι τους στη συνέχεια και με το δικό του παράδειγμα ξεπούλησαν την Ελλάδα στα εξωθεσμικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας.
6 Προσωπικά ήδη είχα παραιτηθεί το 1977, διαπιστώνοντας την αλλαγή της «αλλαγής με την αριστερή φρασεολογία και την δεξιά πολιτική πρακτική του Ανδρέα Παπανδρέου.
7 Βλ. στο θέμα αυτό το τις αναλύσεις μου στο βιβλίο, Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», Αθήνα 2007.
8 Το έπαιξε πατριώτης, για να ξεγελάει του αφελείς. Δεν μπορεί όμως να ξεχάσει κανείς το Νταβός που περιόρισε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο και έβαλε «στο ράφι» την Κύπρο. Δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς την ενδιάμεση συμφωνία με τα Σκόπια, μεταθέτοντας το πρόβλημα στο μέλλον για να έχει την ησυχία του, ενώ μπορούσε τότε να το λύσει. Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς ότι κατήργησε την εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία, χωρίς να θέσει όρους προηγουμένως για την προστασία της ελληνικής μειονότητας. Δεν τόλμησε μετά το 1982, όταν ήταν παντοκράτορας, να εφαρμόσει ην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, που αποτόλμησε κάτω από ανείπωτα πιο δύσκολες συνθήκες να εφαρμόσει ο Τάσος Παπαδόπουλος.
Δεν τον ένοιαζε παρά μόνο η εξουσία και η καλοπέρασή του. Θεωρούσε ότι τους Έλληνες με λίγη ή μεγάλη ρητορεία περί πατριωτισμού και αριστερών συνθημάτων, θα μπορούσε να τους ξεγελάσει, όπως και το κατάφερε. Σ’ αυτά ήταν ασύγκριτος μαέστρος. Μοίραζε τα δανεικά δεξιά και αριστερά για να έχει όλους στο χέρι και να κάνει ότι θέλει.
9 Βλ. άρθρο μου στο περιοδικό Άρδην, τεύχος 78, Δεκέμβριος –Φεβρουάριος 2010 με τίτλο: «Οι συμβιβασμένοι και προσεταιρισμένοι»
10 Ακόμη και μεγάλη διανοούμενοι της Αριστεράς έπεσαν θύματα της «ριζοσπαστικής» πολιτικής του Ανδρέα Παπανδρέου. Θα αναφέρω τον Νίκο Πουλαντζά, έναν από τους κορυφαίους διανοητές της Αριστεράς, που σε μια συνέντευξή του ισχυριζόταν ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ένα «αυθεντικό αριστερό στρατηγικό πρόγραμμα αντιμονοπωλιακών και αντιϊμπεριαλιστικών αλλαγών» καθώς και μια «βαθιά διάρθρωση μέσα στους οικονομικούς –κοινωνικούς μαζικούς χώρους», εφημ. Τα Νέα, 12.4.78). Τόσο νυχτωμένη ήταν η Αριστερά, όπως και η πλειοψηφία των λεγόμενων «προοδευτικών» κομμάτων και οργανώσεων, που δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να δει την αλήθεια, πέρα από τα φαινόμενα.
11 Τα φαινόμενα αυτά τα έχω αναλύσει σε πάρα πολλά άρθρα, που μερικά είναι αναρτημένα στο ιστολόγιό μου: www. damonpontos.gr, στο φάκελο ΠΑΚ – ΠΑΣΟΚ.
12 Βλ. άρθρο του καθηγητού Τζέιμς Πέτρας, συμβούλου του Ανδρέα Παπανδρέου 1981- 84 με τίτλο:
«Η κατάρα των τριών Παπανδρέου», αναρτημένο στο ιστολόγιό μου, καθώς και μια σειρά σχετικών αναλύσεων και μελετών, για όποιον θέλει πραγματικά να μάθει την αλήθεια.
13 Την κατηφορική πορεία είχα καταγράψει ήδη από τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, ακόμη δηλαδή σε ανύποπτο χρόνο, στο βιβλίο μου: «ΠΑΚ –ΠΑΣΟΚ, μύθος και πραγματικότητα, εκδόσεις «Βέγας», Αθήνα 1977. Έκτοτε στα βιβλία μου και σε πάμπολλες αναλύσεις, που μπορεί να τις δει κανείς στο ιστολόγιό μου.
14 «Αν Παπανδρέου και Σαμαράς δεν κάνουν τίποτα, υποθέτουμε δεν είναι γιατί δεν το σκέφτηκαν, αλλά γιατί οι εγκληματήσαντες και δωροδοκηθέντες δεν είναι δυο-τρεις, είναι «χίλιοι δεκατρείς». Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει το «μάρμαρο». Έχουν τον τρόπο να απειλήσουν, να εκβιάσουν, να πάρουν κι άλλους μαζί τους. Αν οι πολιτικοί αρχίσουν να ξηλώνουν το πουλόβερ, κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς πουλόβερ, κόμματα, υπουργούς, βουλευτές. Αντί να αποδείξουν τη δυνατότητα αυτοκάθαρσης του πολιτικού συστήματος, θα αποκαλύψουν την έκταση της ηθικοπολιτικής του αποσύνθεσης. Λέγοντας «μαζί τα φάγαμε», ο κ. Πάγκαλος θέλει να αποτρέψει την επικίνδυνη αναζήτηση αυτών που «τα έφαγαν». Υπάρχει όμως και ένας επιπλέον λόγος που το πολιτικό σύστημα δεν θέλει κάθαρση: δεν μπορεί να αποκαλύψει τη διαφθορά χωρίς να θίξει σπουδαία συμφέροντα ξένων τραπεζών, εταιρειών, κυβερνήσεων και δανειστών μας. Η εσωτερική διαφθορά και η ξένη εξάρτηση των ελληνικών “ελίτ” είναι στενότατα συνδεδεμένες. Όταν ετέθη, πριν από πολλά χρόνια, θέμα κατάσχεσης του Ινστιτούτου Γκαίτε για αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου, ένας Γερμανός διπλωμάτης δήλωσε στη Γκάρντιαν: Ας το κάνουν αυτό οι Έλληνες και θα δούμε κι εμείς που πάνε τα ΚΠΣ».
Στην πολύ πετυχημένη του ανάλυση για τη διαφθορά ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος σε άρθρο του, που αξίζει να διαβαστεί, δεν εισδύει στις βασικές αιτίες της διαφθοράς και στα πρόσωπα, φορείς αυτής της διαφθοράς (konstantakopoulos.blogspot.com). Είναι συγκεκριμένοι εκείνοι που διέφθειραν την ελληνική κοινωνία. Η αοριστία στην ονομασία των υπευθύνων, δε βοηθά αποτελεσματικά στην κάθαρση από την «ύβριν» της διαφθοράς, που αποτελεί την μητέρα των δεινών των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. (του ενός τρίτου της ελληνικής κοινωνίας).
15 Ήδη δύο δυναστείες βρίσκονται στο λυκόφως της πολιτικής, Απομένει η τελευταία δυναστεία, που ολοκληρώνει το δράμα. Η κάθαρση θα αρχίσει μετά τη συντριβή κα την εξαφάνισή της από το πολιτικό προσκήνιο.

damonpontos.gr

Οι φωτογραφίες που ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν θα ήθελε να υπάρχουν (εικόνες)

Είναι και καμιά φορά που οι φωτογραφίες λένε πολλά περισσότερα απ’ότι τα λόγια ή ένα άρθρο.
Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες, για τις οποίες πιστεύουμε πως ο «Σταύρος» δεν θα ήθελε να υπάρχουν. Αυτές τις φωτογραφίες θυμάται και ο κόσμος και είναι επιφυλακτικός μαζί του.
Γι” αυτό ας μην είναι λίγο υπομονετικός όταν τον ταλαιπωρούν τα τρολς του διαδικτύου…












4news.gr

Ποιός είναι πραγματικά ο Γιώργος Παπανδρέου; Όλη η αλήθεια...!

Το προφίλ ενός ψεύτη και προδότη ΠρωθυπουργούΠως ένας άχρηστος μετατρέπεται σε ΠρωθυπουργόςΚαταγωγή
Ο μικρός Jeffrey γεννήθηκε στην Αμερική το στις 16 Ιουνίου 1952 στο Saint Paul της Μινεσότα των ΗΠΑ.
Κατάγεται από πατέρα Ελληνο-Πολωνό τον Ανδρέα Παπανδρέου-Mineiko (με εβραϊκή καταγωγή) και μάνα την Margaret Chant κάτοικο Αμερικής με παππού τον Douglas Chant και στέλεχος των Ιεχωβάδων στις ΗΠΑ και γιαγιά Εβραία.
Το όνομα του
Το πραγματικό πλήρες όνομα του είναι Jeffrey Mineiko - Papandreou αλλά για ενσυντομία των φωνάζουν ΓΑΠ ή GAP (αγγλιστί) (μιάς και έτσι έγραφε το όνομα του στα email που αντάλλαζε με την μητέρα του).
Σε ένα βιβλίο του Γιώργου Λακόπουλου "Του μιλάνε τα κύματα...Ο Ανδρέας Παπανδρέου πριν μπει στην πολιτικη", (εκδόσεις Καστανιώτη, που πρωτοκυκλοφόρησε τον Ιούνη του 2008,στις σελίδες 124-125) διαβάζουμε τα εξης :
-Το 1959, που είχε μετακομίσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Γεώργιος Παπανδρέου φώναξε ένα πρωί τον ιερέα της ενορίας της Εκάλης και βαφτίστηκαν και τα τέσσερα αδέρφια ορθόδοξοι χριστιανοι. Ο Γιώργος, που μέχρι τότε τον φώναζαν Τζέφρι,πήρε και επισήμως το όνομα του παππού του, με ανάδοχο τον καθηγητή Γιώργο Λιανόπουλο - φίλο του Ανδρέα από την Αμερική και υφυπουργό του Καραμανλή στη Μεταπολίτευση.Τον μικρότερο,τον Ανδρέα,τον βάφτισε ο ίδιος ο Γεώργιος Παπανδρέου. Αυτή η τελετή κρατήθηκε σαν οικογενειακό μυστικό και από μια άποψη ήταν. Έγινε κυρίως για το χατίρι του Γέρου".
- Σημείωση
Ακριβής ημερομηνία και ενορία στην οποία βαφτίστηκε ο Jeffrey δεν υπάρχει..
Πολύς κόσμος αμφισβητει ότι έχει πράγματι βαφτιστεί , λόγω του ότι ό άλλος του παππους, ο Douglas Chant, ήταν στέλεχος των Ιεχωβάδων των ΗΠΑ, και επειδη διαδιδόταν παλιότερα μια άλλη διαφορετικη ιστοριούλα περι βαπτίσεώς του στις ΗΠΑ απο τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο , αλλα και διότι υπάρχει και η φήμη ότι στο Αμερικανικο Κολλέγιο είχε δηλώσει προτεστάντης, και επειδη ποτε άλλοτε δεν έχει δημοσιευτει κάτι για το γεγονος της βάπτισης, ούτε φωτογραφίες απ' αυτην.
- Σημείωση 2
Είχε δικαστικές διαμάχες με την Λιάνα Κανέλλη βουλευτή του ΚΚΕ για το ότι δεν χρησιμοποιεί το πραγματικό του όνομα...
ΣπουδέςΣπούδασε κοινωνιολογία στο Amherst College στη Μασαχουσέτη (Massachusetts), ΗΠΑ, την περίοδο 1970-1975, πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο London School of Economics, Ηνωμένο Βασίλειο (1975-1977). Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, οπου συμμαθητής του ήταν ο Αντώνης Σαμαράς πρώην αποστάτης της Νέας Δημοκρατίας και σήμερα Πρόεδρος της. Θέσεις στην Ελληνική Πολιτική σκηνή
Βουλευτικές θητείεςΒουλευτής Αχαΐας (1981-1996)
Βουλευτής Α' Αθήνας (1996-2004)
Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης (Μάρτιος 2004-Σεπτ. 2007)
Βουλευτής Αχαΐας (Σεπτ. 2007 - Οκτ. 2009)
Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής (Οκτ. 2009 - Σήμερα)
Υπουργικές θητείες
Υφυπουργός Πολιτισμού (Ιούλιος 1985 - Φεβρουάριος 1987)
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988 - 1989)
Υφυπουργός Εξωτερικών (Οκτώβριος 1993 - Ιούλιος 1994)
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ιούλιος 1994 - Σεπτέμβριος 1996)
Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999)
Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος 1999 - Φεβρουάριος 2004, Οκτώβριος 2009 - σήμερα
Το χρονικό του ψέμματος και της προδοσίας
Ο Jeffrey Papandreou είναι μέλος και έχει συμμετάσχει παρα πολλές φορές στην ζωη του στις συνεδριάσεις της Λέσχης Bilderberg, ανα τον κόσμο.Η τελευταία φορά που συμμετείχε ήταν στην Bilderberg που έγινε στο Καβούρι της Αττικής το 2009 πριν αναλάβει πρωθυπουργός οπου εκεί πήρε το χρήσμα για να πάρει το τιμόνι της Ελλάδας.
Σημείωση
Τα σχέδια της Bilderberg για την Ελλάδα είναι και το ΠΑΣΟΚ επιβάλει:
-Αφελληνισμός
Καταστροφή της παιδείας (ήδη το κανει η Διαμαντοπουλου που είναι μέλος της Bilderberg)
Καταστροφή και σβήσιμο της Ιστορίας
Διάλυση πολιτισμού και γλώσσας
Αχταρμοποίηση Ελληνικού Λαού με την βοήθεια Μεταναστών (λαθραίων και μη)
Επιβολή ΔΝΤ
Πώληση ορυκτού πλούτου σε ξένες εταιρίες
Ιδιωτικοποίηση των πάντων
Eπιβολή της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης
Ηλεκτρονικές Ταυτότητες
Διχοτόμηση και κατακερματισμός της Ελλάδας σε 9 περιφέρειες (Ανεξάρτητη Κρήτη,Δωδεκάνησα-Τουρκία, Θράκη-Τουρκικη Θράκη, Μακεδονία-Σκόπια, Ηπειρός-Αλβανία, Ανεξάρτητη Κέρκυρα, Πελλοπόνησος, Στερεά Ελλάδα, Κυκλάδες)
Ο Henry Kissiger (Ισόβιος Πρόεδρος της Bilderberg) και πρώην Υπ.Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε αναφέρει σε ομιλία του στην Ουάσικτον, το 1974:
“Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή.”
Σημείωση
Το ΔΝΤ ήξεραν οτι αν μπει στην Ελλάδα αυτοι που κανουν κουμαντο ειναι το ΔΝΤ. Κυβέρνηση δεν έχουμε πλεον, ειναι πιόνια του ΔΝΤ.. Το ΔΝΤ ΝΟΜΟΘΕΤΕΙ, ΕΠΙΒΑΛΕΙ και η Κυβέρνηση πράτει χωρίς να πει τίποτα.
Όσοι ασχολούνται με την Νεα Τάξη Πραγμάτων ήξεραν πως ηταν η σειρά μας το 2010.
Προεκλογικές θέσεις:
Σε μια περιοδο που η Ελλάδα έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται υπερχρεωμένη εμφανίζεται ο Jeffrey σε όλες τις προεκλογικές ομιλίες του λέγοντας πως λεφτά υπάρχουν... Έτσι με τα ψέματα κέρδισε την εμπιστοσύνη του κόσμου ωστε να τον ψηφίσει απέναντι σε μια Ν.Δ. μπαχαλαμένη..
Τον Οκτώβριο του 2009 αναμβάνει πρωθυπουργός της Ελλάδας και εδώ αρχίζει η προδοσία της Ελλάδας και η επιβολή των ορέξεων των τραπεζιτών ΔΝΤ,ΕΚΤ κλπ λέγοντας “Λεφτά υπάρχουν”
* H ορκομωσία του έγινε με το αριστερό χέρι όχι το δεξί....(περισσότερα στις παραπομπές)
Έλεγε το ασφαλιστικό είναι άδικο και κατέβαινε στις πορείες μαζί με τους απεργούς
Μετεκλογικές θέσεις και πράξεις:
Του έγινε πρόταση για δανεισμό από Αμερικάνικη εταιρία (Hayman Private Equity LLC στην Βοστόνη) μία στις 11 Ιανουαρίου επιστολή δηλώσεως προθέσεως, και μετά στις 8 Φεβρουαρίου τις οποίες δεν δέχτηκε.....αρα δεν μπορεί να λέει πως δεν υπήρχαν καθόλου λεφτά....(κρατάμε επιφυλάξεις για τους προσφερθέντες όρους... κανείς δε σου χαρίζει τίποτε, και τα Private Equities είναι σκληρά αρπαχτικά συνήθως).
Την επομένη των εκλογών, εντελώς συμπτωματικά, η ΤτΕ(με την βοήθεια του Προβόπουλου που είναι μέλος της bilderberg) αλλάζει τον κανονισμό και διευκολύνει την ανοικτή πώληση ελληνικών ομολόγων, δλδ διευκολύνει την άνοδο των επιτοκίων (υπόθεση Τ+10)(περισσότερα στις παραπομπές).
Τον Ιανουάριο του 2010 άρχισε να λέει και αυτός και ο Γιώργος Παπακωσταντινου πως λεφτά υπήρχαν και πως δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε στο ΔΝΤ.(περισσότερα στις παραπομπές)
Τον Απρίλιο του 2010 απο το Καστελόριζο ανακοινώνει την προσφυγή της Ελλάδας στο μηχανισμό στηριξης... ΔΝΤ κλπ
Συνεχίζει να κανει τα στραβά μάτια για το Αιγαίο και κλείνει συμφωνίες, με Τούρκους και Αμερικάνους ,κάτω απο το τραπέζι(στις παραπομπές περισσότερα).
Κατήργησε τον τίτλο Εθνικής από το Υπουργείο Παιδείας και απο άλλα Υπουργεία.
Κατήργησε το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.
Συνομιλεί με τα σκόπια με βάση το όνομα “Μακεδονία” και το υπόλοιπο κομμάτι βλέπουμε.
Ο ελληνικός λαός εχει αρχισει να πεινάει και λέει στους υπουργούς του: “Κάντε διακοπές άφοβα”.
Κάνει τα στραβά μάτια για την Θράκη τώρα που είναι σοβαρή η κατάσταση.
Τον Ιούλιο του 2010 είναι ο πρώτος “Έλληνας” πρωθυπουργός που επισκέπτεται το Ισραήλ και καταθέτει στεφάνι για το ολοκαύτωμα των Εβραίων.(στις παραπομπές περισσότερα).
Τον Ιούλιο του 2010 συζητάει για πώληση Κρατικών τραπεζών μετά απο πρόταση του ιδρυτικού μέλους του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Σάλλα.
Αφαιρεί τον πίνακα από το πρωθυπουργικό γραφείο η Ελλάς Ευγνωμονούσα (πριν την επίσκεψη Ερντογαν)(περισσότερα στις παραπομπές).14) Τον Ιούλιο του 2010 κανει πολιτική επίταξη και επιστράτευση απεργών(ιδιοκτητών και οδηγών φορτηγών) γιατι αντιδρούσαν στο άνοιγμα του επαγγέλματος τους.
Σημείωση
Ο συνταγματολόγος Βενιζέλος(τρομάρα του) το 2007 λέει πως μια πολιτική επιστράτευση και επίταξη λόγο απεργίας αδιανόητη, λέγοντας:
“Είναι επίσης αδιανόητο, μετά από όσα έχουν συμβεί, να μην υπάρχει ρητή μνεία της τροπολογίας αυτής στο φαινόμενο της απεργίας. Και στη δική μας πρόταση, όπως και στην πρόταση του Συνασπισμού, προβλεπόταν ρητά ότι η απεργιακή κινητοποίηση από μόνη της δεν συνιστά λόγο επιβολής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, πολιτικής κινητοποίησης και άρα δεν μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική επιστράτευση, παρά μόνο εάν συντρέχουν οι αυστηρά οριοθετημένες προϋποθέσεις του άρθρου 22 παράγραφος 4.Είτε σε περίπτωση πολέμου ή γενικής επιστράτευσης είτε όταν υπάρχουν αμυντικές ανάγκες είτε όταν υπάρχουν αμιγώς πολιτικές ανάγκες, δηλαδή ανάγκες αστικής κινητοποίησης, σε περίπτωση θεομηνίας ή ισοδύναμης ανθρωπογενούς καταστροφής και σε περίπτωση προβλήματος δημόσιας υγείας που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα συνήθη μέτρα.”
Συμπέρασμα...
Μετά τον Εφιάλτη στις Θερμοπύλες δεν έχει ξαναεμφανιστεί τέτοιος προδότης στον Ελλαδικό χώρο....
Μας κυβερνάει ένας άχρηστος (όπως έλεγε ο Πάγκαλος) προδότης πολιτικός, που ανέβηκε στα στρώματα της πολιτικής με την βοήθεια της μασωνίας, των εβραίων και της bilderberg, ώστε να στεφθεί πρωθυπουργός της Ελλάδας και να την πουλήσει σε αυτά τα κέντρα διακυβέρνησης του πλανήτη. Είναι δημόσιος κίνδυνος, διέπραξε ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ με την υπογραφή του μνημονίου ξεκινώντας το έργο της καταστροφής της πολύπαθης Ελλάδας, ξέροντας απο την πρώτη στιγμή που πήγε στο Καβούρι το 2009 οτι ήταν σειρά του στην πολιτική. Ενας άχρηστος, τελιωμενος, ξεφτιλισμένος, πολιτικός που μπορεί να έχει Ελληνική καταγωγή, αλλά δεν νιώθει Έλληνας(όπως λεει και ο αδερφός του Νίκος), αδιαφορόντας φυσικα για ότι συμβαίνει που ξέρει πολυ καλα τι συμβαίνει και προσπαθει με λόγια και πράξεις με την βοήθεια των ΠΑΣΟΚΟΚΑΝΑΛΩΝ να κοροϊδέψει τους Έλληνες κατι που θα αρχισει σιγα σιγα να βλέπει οτι δεν καταφέρει..
Το πρώην "ΠΑ.ΣΟ.Κ" πλέον αποτελείται από:
A) Yπουργούς και γενικούς γραμματείς χωρίς πτυχία
Β) Εβραίους
Γ) Μέλη της Λέσχης Bilderberg
Δ) Μασώνους
Τα ονόματα τους;
Δημήτρης Δρούτσας, Παύλος Γερουλάνος, Άννα Διαμαντοπούλου, Θάλεια Δραγώνα, Μαρία Δαμανάκη, Γιώργος Παπανδρέου, Γιώργος Παπακωσταντίνου, Ευάγγελος Βενιζέλος (πραγματικό όνομα Τούρκογλου), Μιχάλης Χρυσοχοίδης(πραγματικό όνομα Κοεμζόγλου), Αλεβιζάτος, Άλεξ Ρόντος, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, Τρεπεκλής,Ανδρέας Luerdi (κατά κόσμον Λοβέρδος), η Παρασκευή Κέλλερ (κατά κόσμον Χριστοφιλοπούλου)
Πηγή

Ελληνων Αφυπνιση