ΕΚΤΑΚΤΟ: Συμφωνία διάλυσης της ΕΕ όπως την ξέρουμε σήμερα στις Βερσαλλίες

ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΜΕΡΚΕΛ, ΟΛΑΝΤ, ΡΑΧΟΙ, ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ

της Μαρίνας Νικολάκη

 

Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στην ΕΕ τουλάχιστον όπως τη ξέρουμε μέχρι σήμερα μετά τη τετραμερή συνάντηση Κορυφής όπου οργανώσε απόψε στις Βερσαλλίες, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και στην οποία συμμετείχαν η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ και οι πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Ιταλίας, Μαριάνο Ραχόι και Πάολο Τζεντιλόνι... ως μια προσπάθεια να σώσουν ότι σώζεται μετά το Brexit.

 

Το περίεργο βέβαια είναι ότι σε λίγο καιρό Ολάντ και Τζεντιλόνι θα αποτελούν παρελθόν όπως και ο Ζ.Κ.Γιούνκερ που τις προάλλες παρέδωσε σχέδιο... για το μέλλον της ΕΕ! Η Σύνοδος των Βερσαλλιών είναι η απόδειξη ότι η έννοια της "Ευρώπης πολλών ταχυτήτων" δρομολογείται και αποφασίστηκε και αυτό θα είναι το τέλος της ΕΕ. Οι νέες δυνάμεις που θα έρθουν απλώς δεν θα δέχονται την γερμανική πρωτοκαθεδρία.

 

Ολα αυτά, μόλις 10 μήνες μετά το Brexit, που σύμφωνα με πολλούς “ειδήμονες”, και στην Ευρώπη και εδώ … ” δεν θα επηρέαζε και πολύ την πορεία της ΕΕ, προς την ενοποίηση! Καταλαβαίνουμε τώρα πόσο σημαντικός ήταν και είναι ο ρόλος της Ελλάδας στην ΕΕ που μας εκβιάζει διαρκώς με Grexit αν δεν δεχτούμε τα ολοένα και αυξανόμενα μέτρα λιτότητας;

 

Οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας τάχθηκαν υπέρ μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων που θα επέτρεπε σε ορισμένες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προοδεύσουν πιο γρήγορα από άλλες.

 

«Η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία" υπογράμμισε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο οικοδεσπότης αυτής της μίνι συνόδου κορυφής στις Βερσαλλίες.

 

"Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τάσσομαι υπέρ της ύπαρξης νέων μορφών συνεργασίας, υπέρ νέων σχεδίων, υπέρ αυτού που αποκαλούμε διαφοροποιημένες συνεργασίες", εξήγησε ο Ολάντ στην κοινή ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από το δείπνο εργασίας.

 

Με αυτόν τον τρόπο, εξήγησε, "ορισμένες χώρες" θα μπορούσαν "να προχωρήσουν πιο γρήγορα και πιο μακριά σε τομείς όπως η άμυνα, η ευρωζώνη, μέσω της εμβάθυνσης της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, όπως είναι η φορολογική και κοινωνική εναρμόνιση, όπως είναι ο πολιτισμός ή η νεολαία".

 

Ορισμένες χώρες θα μπορούσαν "να προχωρήσουν γρηγορότερα και ισχυρότερα χωρίς οι άλλες να αποκλείονται αλλά και χωρίς να μπορούν να αντιταχθούν", διευκρίνισε.

 

«Χρειαζόμαστε μια κοινωνική Ευρώπη, η οποία να έχει ως στόχο τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, η οποία να προσφέρει απαντήσεις σε όποιον έχει μείνει πίσω. Δεν έχουμε φτάσει, ακόμη, σε αυτό το επίπεδο», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι, κατά την λήξη της τετραμερούς συνόδου των Βερσαλλιών. «Χρειάζονται βήματα προόδου στην κοινή άμυνα», συνέχισε ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός, «για να προστατέψουμε την ασφάλειά μας» (δηλαδη να μη καταρρεύσουνε) εξηγώντας, παράλληλα, ότι «Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία και Ισπανία συμφωνούν».

 

Ο Πάολο Τζεντιλόνι τάχθηκε υπέρ «μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης με μεγαλύτερη ολοκλήρωση και διαφορετικά επίπεδα ολοκλήρωσης» με την λογική ότι «τα κράτη–μέλη μπορεί να έχουν διαφορετικές φιλοδοξίες και η Ένωση πρέπει να προσφέρει, στις διαφορετικές αυτές φιλοδοξίες, διαφορετικές απαντήσεις. Διατηρώντας, βέβαια, το ενιαίο σχέδιο».

 

Ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης δήλωσε ότι στην επετειακή σύνοδο της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου, «η Ένωση θα ξεκινήσει, και πάλι, από τον ευρωπαϊκό λαό». Κάλεσε, τέλος, όλες τις 27 χώρες μέλη να κάνουν τις επιλογές τους, μέσα στο πλαίσιο της Λευκής Βίβλου της Επιτροπής, χωρίς τις οποίες κινδυνεύουμε να θέσουμε σε κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του ευρωπαϊκού σχεδίου».

 

Για την Άγγελα Μέρκελ οι Ευρωπαίοι θα πρέπει "να έχουν το θάρρος να αποδεχτούν ότι ορισμένες χώρες προχωρούν πιο γρήγορα από τις άλλες" χωρίς ωστόσο να κλείνει το δρόμο "για εκείνες που έχουν καθυστερήσει". "Όμως θα πρέπει να μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά", επέμεινε.

 

Ο Ιταλός πρωθυπουργός από την πλευρά του τάχθηκε υπέρ "μιας πιο ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης" αλλά με "διαφορετικά επίπεδα ολοκλήρωσης".

 

Όσο για τον Μαριάνο Ραχόι, δήλωσε απλά ότι "η Ισπανία είναι διατεθειμένη να προχωρήσει στην ολοκλήρωση με όλους εκείνους που θα θελήσουν να την ακολουθήσουν".

 

Πάντως, προκειμένου να μην προκαλέσουν ανησυχίες, καθώς κάποιες χώρες μέλη κυρίως της ανατολικής Ευρώπης φοβούνται ότι θα μείνουν πίσω, οι ηγέτες των τεσσάρων χωρών δεν θα κάνουν καμία συγκεκριμένη επίσημη ανακοίνωση σήμερα μετά τη σύνοδό τους, μετά την οποία θα ακολουθήσει δείπνο εργασίας.

 

Το «κουαρτέτο» στο τραπέζι των αποφάσεων...

 

 

pronews.gr

«Όχι» της Γερμανίας στον εξοπλισμό της Ελλάδας

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΥΠΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου Το Βερολίνο απαιτεί από την Ελλάδα να μείνει ανυπεράσπιστη απέναντι στην Τουρκία και άρα υπό τουρκικό έλεγχο και με δημοσίευμα της Bild που εκφράζει απόψεις της γερμανικής κυβέρνησης λένε «όχι» (nein) προσπάθεια της χώρας για στοιχειώδη αυτοάμυνα.
«Οι χρεοκοπημένοι Έλληνες δαπανούν χρήματα για να αγοράσουν πολεμικά αεροσκάφη την ώρα που το φάντασμα του "Grexit" πλανάται και πάλι πάνω από τη χώρα»
Oι Γερμανοί τονίζουν ιδιαίτερα την έλλειψη «ρευστού» από τα ελληνικά ταμεία εννοώντας με αυτόν τον τρόπο ότι αν αυτοί δεν το εγκρίνουν δεν θα γίνει καμία εξοπλιστική προσπάθεια.

Είναι σαφές ότι οι Γερμανοί θα επιχειρήσουν να σταματήσουν την εξοπλιστική προσπάθεια που κάνει το ΥΠΕΘΑ για την ΠΑ ώστε να ανταπεξέλθει απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα που θα ανέβει στο ζενίθ με την παραλαβή των F-35
Οι Γερμανοί άλλωστε δεν θέλουν να κατευθυνθούν χρήματα για οπλικά συστήματα αμερικανικής κατασκευής και θα κάνουν ότι μπορούν για να το ματαιώσουν
 
Το επίμαχο δημοσίευμα αναφέρει την δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας με τον δείκτη ανεργίας να ξεπερνά το 23%. 

Επικαλούμενη πληροφορίες από τα δημοσιεύματα του Pronews.gr που αποκάλυψε τον εκσυγχρονισμό των F-16 και την αγορά μιας μοίρας F-35 η εφημερίδα αναφέρει ότι, η Ελλάδα είναι έτοιμη να δαπανήσει το ποσό των 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα μαχητικά F-16.

   

"Και πάλι η αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα: Χωρίς τα χρήματα των δανειστών το καλοκαίρι η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με πτώχευση. Η χώρα δεν πάει ούτε μπροστά, ούτε πίσω. Το φάντασμα τoυ "Grexit" πλανάται και πάλι πάνω από την Ελλάδα"

"Με τους πυροσβέστες να διαδηλώνουν στους δρόμους των Αθηνών ζητώντας την μονιμοποίησή τους και τον δείκτη ανεργίας να είναι πάνω από το 23%,  η κυβέρνηση της Αθήνας αποφάσισε να επενδύσει πολλά χρήματα σε όπλα".
  
Τα χρήματα που μπορούν να δαπανηθούν συνολικά για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής αεροπορίας ανέρχονται έως και πέντε δισεκατομμύρια ευρώ όπως έχει αποκαλύψει το pronews.gr

 pronews.gr

ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ!!! Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΜΑΣ ΠΟΥΛΑΕΙ ΦΥΚΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΧΑΛΙΜΑΣ! ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΤΡΙΕΤΙΑ… ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΓΡΟΘΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ! (ΦΩΤΟ)

Βαθύτερη ύφεση, νέα πολιτική αβεβαιότητα και αύξηση του κινδύνου του Grexit μέσα στα επόμενα 1-3 χρόνια, είναι οι νέες προβλέψεις της Citigroup για την Ελλάδα στα πλαίσια της σημερινής της έκθεσης Global Economic Outlook and Strategy.
Ενώ το «στοίχημα» της κυβέρνησης είναι η επίτευξη του στόχου του 0,5% για την ύφεση το 2016, έτσι ώστε να διατηρηθεί το σενάριο της έλευσης της ανάπτυξης και να μην δοθεί τροφή στις εκτιμήσεις ενεργοποίησης του «κόφτη» δημοσιονομικών δαπανών, η Citigroup έρχεται για μία ακόμη φορά και προσγειώνει τις… ελπίδες, επαναλαμβάνοντας ότι η ύφεση θα είναι πολύ βαθύτερη από τις εκτιμήσεις τόσο της Ελλάδας όσο και των δανειστών.
Όπως επισημαίνει η αμερικάνικη τράπεζα, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος διάσωσης τον Ιούνιο, το οικονομικό κλίμα στην Ελλάδα δεν έχει ακόμη να δείξει κάποια βελτίωση, ιδίως για τους καταναλωτές και τους κλάδους των υπηρεσιών.
Η νέα δημοσιονομική λιτότητα, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του συντελεστή ΦΠΑ, κατά πάσα πιθανότητα θα επιβαρύνουν την οικονομική δραστηριότητα στο β’ εξάμηνο, σε συνδυασμό με την επιβράδυνση στις τουριστικές ροές σε σύγκριση με τα τελευταία χρόνια και με την αβεβαιότητα που σχετίζεται με το Brexit, τονίζει η Citi.

Όπως επισημαίνει «εξακολουθούμε να αναμένουμε ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα συρρικνωθεί κατά 1,2% το 2016» και προσθέτει ότι τόσο η δεύτερη αξιολόγηση του προγράμματος που αναμένεται να ξεκινήσει το φθινόπωρο όσο και οι νέες συνομιλίες για την ελάφρυνση του χρέους, θα επαναφέρουν την πολιτική αβεβαιότητα στη χώρα.
Με δεδομένο ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους παραμένει αμφίβολη, η Citi εκτιμά ότι ο κίνδυνος για Grexit μέσα στα επόμενα 1-3 χρόνια αυξάνεται και πάλι.

Όπως σημειώνει σε πίνακες που παραθέτει στην έκθεση, βλέπει την Ελλάδα να υποβαθμίζεται και πάλι στην κατηγορία junk από την S&P και την Moody’s μέσα στα επόμενα 3-4 χρόνια, ενώ εκτιμά ότι η ύφεση το 2017 θα βρεθεί στο 3,1% και το 2018 θα εκτιναχθεί στο 7,1%, όπως και στην προηγούμενη εκτίμησή της.

Παράλληλα «βλέπει» εκτόξευση του πληθωρισμού από τον αποπληθωρισμό του 1,1% του 2015 σε… 10,1% το 2017 και στο… +46% το 2018, προφανώς βασίζοντας τις εκτιμήσεις της στην υλοποίηση του σεναρίου του Grexit (αν και δεν το επισημαίνει στους αντίστοιχους πίνακες).

Κατά τα άλλα, «βλέπει» αύξηση του χρέους στο 205% του ΑΕΠ και το 221% του ΑΕΠ το 2017 και το 2018, ενώ σε καμία περίπτωση δεν βλέπει έξοδο της χώρας μας στις αγορές αφού οι αποδόσεις των 10ετών ελληνικών ομολόγων φέτος θα βρεθούν στο 8,25% και το 2017 (που σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών η Ελλάδα αναμένεται να κάνει το μεγάλο βήμα), απόδοση θα διαμορφωθεί στο 7,84% και το 2018 στο 8,17%.
capital
 makeleio.gr

Οι Αμερικανοί «προειδοποιούν» για τα χειρότερα που έρχονται!

Aυτό που πιθανότατα έρχεται είναι ένα ειδικό νομικό καθεστώς στο Αιγαίο, προκειμένου οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ να εξασφαλίσουν τον έλεγχο του στρατηγικού διαύλου Στενά - Αιγαίο - ΝΑ Μεσόγειος. [Photo by Thomas Steiner (modified)]

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Μην τολμήσει κανείς να δηλώσει έκπληκτος από αυτά που δυστυχώς έρχονται!

Διότι ο Κωνσταντίνος Λουκόπουλος και το liberal.gr έγραψαν στις 3 Μαΐου ακριβώς για το τι μας έρχεται!

Μετά τις συντονισμένες ενέργειες της αμερικανικής διπλωματίας σε Αθήνα και Άγκυρα, αυτό που πιθανότατα έρχεται είναι ένα ειδικό νομικό καθεστώς στο Αιγαίο, προκειμένου οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ να εξασφαλίσουν τον έλεγχο του στρατηγικού διαύλου Στενά - Αιγαίο - ΝΑ Μεσόγειος.

Τι φοβούνται οι Αμερικανοί

Οι Αμερικανοί έχουν θορυβηθεί από την πρωτοφανή ελληνική «κατατονικότητα» απέναντι στη θρασύτατη Τουρκία του Προέδρου της, Recep Tayyip Erdoğan, του οποίου οι πειρατικές τακτικές βρίσκουν ανταπόκριση πλέον μόνο μέσα στη θεσμική καρικατούρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχουν θορυβηθεί από τον τουρκικό αναθεωρητισμό, όπου κινείται στα όρια της διπλωματικής ανοχής και που δεν εντάσσεται σε καμία λογική διεθνοπολιτικών συμφερόντων, άρα και σε κανένα πλαίσιο συνεννόησης μαζί τους. Επίσης έχουν θορυβηθεί από το γεγονός ότι η στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο δυναμιτίζει το σκηνικό και υπονομεύει ευθέως την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στο δίαυλο Στενά - Αιγαίο - Μεσόγειος. Κυρίως όμως φοβούνται ότι την κατάσταση θα σπεύσει –ακούσια ή εκούσια– να εκμεταλλευτεί η Ρωσία και να βρεθεί σε πολύ δυσχερή θέση το ΝΑΤΟ.

Ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων

Εκτιμάται ότι οι Αμερικανοί είναι πολύ ανήσυχοι με τις ηγεσίες σε Αθήνα και Άγκυρα. Τις θεωρούν για διαφορετικούς λόγους βέβαια κατώτερες των περιστάσεων και αυτό τις κάνει περισσότερο επικίνδυνες.

Στην Αθήνα, φοβούνται την ουσιαστική παραίτηση της κυβέρνησης να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας με τρόπο που θα διαφυλάσσει τη σταθερότητα στο Αιγαίο. Μετά τις λαϊκιστικές εξαγγελίες περί Ενιαίων Αμυντικών Χώρων και ΑΟΖ, η Αθήνα έχει περάσει στο άλλο άκρο, έχοντας αυτό-Φινλανδοποιηθεί, γεγονός που διαταράσσει τις ισορροπίες στο Αιγαίο υπέρ της αναθεωρητικής Τουρκίας του Erdoğan. Ευθέως, και παρά τις αντιρρήσεις τους σε ορισμένα νομικά και πολιτικά ζητήματα, η Ουάσιγκτον περίμενε από την Αθήνα μια σταθερή και ισχυρή παρουσία στο Αιγαίο ως κυρίαρχο κράτος που σέβεται βασικές αρχές της εθνικής του κυριαρχίας. Το ότι αυτό δεν συμβαίνει είναι καθαρά ευθύνη της ελληνικής πλευράς και η διατάραξη της ισορροπίας θεωρείται δεδομένη.

Ο απρόβλεπτος Erdoğan, το Grexit και ο... Putin

Στην Τουρκία οι Αμερικανοί «φοβούνται» τον απρόβλεπτο Erdoğan. Είναι μεγάλη η ισχύ που αντλεί από τις νότιες και ανατολικές επαρχίες, από τις φερόμενες σχέσεις που έχει με την τουρκική μαφία, από τον έλεγχο που ασκεί επί των δυνάμεων ασφαλείας και τον στρατό. Βλέπουν ότι ο Erdoğan ελέγχει τη χώρα, ελέγχει τον στρατό, έχει σημαντική γεωστρατηγική θέση και μπορεί να απειλεί. Βλέπουν ότι όσο θα τον πιέζουν στα τουρκο-συριακά σύνορα, τόσο εκείνος θα εκδηλώνεται αναθεωρητικά στο Αιγαίο.

Αυτό όμως που πραγματικά έχει θορυβήσει την Ουάσιγκτον είναι ότι σε περίπτωση επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας, ίσως είναι έτοιμος ο Ρώσος Πρόεδρος, Vladimir Putin, να επέμβει ποικιλοτρόπως εναντίον της Τουρκίας, νομιμοποιώντας την πράξη του αυτή με πολλές δικαιολογίες και κεφαλαιοποιώντας την επέμβασή του υπέρ του ελληνικού λαού, τον οποίο από καιρό έχει μέσω ψυχολογικών - επικοινωνιακών επιχειρήσεων κατάλληλα προετοιμάσει. Άρα, αν η Τουρκία επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας, «επεμβαίνει» η Ρωσία (ενδεχομένως με τα γνωστά «πράσινα ανθρωπάκια»), δημιουργεί μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα στο Βόρειο Αιγαίο και στη Θράκη και για πρώτη φορά το ΝΑΤΟ εκτίθεται ανεπανόρθωτα και ακρωτηριάζεται.

Το δεύτερο στοιχείο που ανησυχεί τους Αμερικανούς είναι ένα πιθανό Grexit που θα στείλει την Αθήνα κατευθείαν στην αγκαλιά της Μόσχας για βοήθεια, άσχετα αν η ίδια η Μόσχα μπορεί ή όχι να βοηθήσει οικονομικά. Οι ΗΠΑ, αν και έχουν τη δυνατότητα, δεν έχουν την πολιτική βούληση και την ετοιμότητα σε περίπτωση Grexit να σπεύσουν να καλύψουν την Ελλάδα. Και αυτό είναι δική τους ευθύνη και λάθος τους που δεν έχουν ετοιμαστεί για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Πάντως, και σε αυτή την περίπτωση, Αμερικανοί και ΝΑΤΟ χάνουν.

Η μωροφιλοδοξία Erdoğan και η αδυναμία της Αθήνας να αρθρώσει σοβαρό διεθνοπολιτικό λόγο οδηγούν Τουρκία και Ελλάδα εκτός διεθνοπολιτικής κανονικότητας.

Οι Αμερικανοί, με την ταυτόχρονη ενέργειά τους σε Αθήνα και Άγκυρα, προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση και να προλάβουν τα χειρότερα για εκείνους, τη Συμμαχία και ίσως για την Ελλάδα και την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση, όλες οι πιθανές εξελίξεις και πρωτοβουλίες δεν ευνοούν την Ελλάδα, η οποία, αργά και σταθερά, οικονομικά και γεωπολιτικά, αποσαρθρώνεται.

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος, σύμβουλος εκτίμησης γεωπολιτικών κινδύνων.

Φιλελεύθερο forum

Spiegel: Οι Ευρωπαίοι δεν δέχονται να ξαναπαίξουν στο σόου Τσίπρα

Spiegel: Οι Ευρωπαίοι δεν δέχονται να ξαναπαίξουν στο σόου Τσίπρα

«Σήμερα απειλείται μια επανάληψη του δράματος του 2015»

Ξαναρχίζει η ελληνική κρίση, γράφει το περιοδικό και αναφέρεται σε κίνδυνο Grexit - «Ο χρόνος τελειώνει. Χωρίς τα χρήματα, η Ελλάδα μπορεί να αντέξει το αργότερο μέχρι τις 20 Ιουλίου»
Τα παλιά προβλήματα της Ελλάδας έρχονται πάλι στο προσκήνιο και μάλιστα σε μία φάση που η Ευρώπη έχει… πολλές έγνοιες, επισημαίνει στο κεντρικό του θέμα το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Το περιοδικό αναφέρει ότι ξυπνούν μνήμες του 2015 και πως αυτό δεν είναι καθόλου καλό. Κάνει ένα flashback στο περσινό καλοκαίρι που οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές τράβαγαν επί εβδομάδες, η μία σύνοδος ακολουθούσε την άλλη και η Ελλάδα έφτασε στο παρά πέντε του Grexit.

«Σήμερα απειλείται μία επανάληψη του δράματος» συνεχίζει ο αρθρογράφος εξηγώντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας έφτασε να ζητήσει τη σύγκληση Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, κάτι που δεν έγινε δεκτό από τους Ευρωπαίους. Όπως αναφέρεται, ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε ξανά να θέσει το ζήτημα σε υψηλό πολιτικό επίπεδο αλλά ο Σόιμπλε του είπε ένα ξεκάθαρο «όχι».

Ο λόγος για τη νέα αναστάτωση, γράφει το περιοδικό, είναι τα πρόσθετα μέτρα που ζητούν οι δανειστές και αποτελούν προϋποθεση για το ΔΝΤ ώστε να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα – κάτι που η Γερμανία επιθυμεί διακαώς.
Η αφορμή της ρήξης

Ο Τσίπρας προτείνει από την πλευρά του αν η ελληνική οικονομία δεν πετύχει τους στόχους να μειωθούν αυτομάτως κατά 10% οι κυβερνητικές δαπάνες. Οι δανειστές όμως θεωρούν ότι η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης είναι αόριστη.

Σύμφωνα με το Spiegel το αίτημα Τσίπρα για σύγκληση Συνόδου ήταν μία έκπληξη καθώς η Αθήνα στη συνάντηση του Σαββάτου δεν είχε προβάλλει αντιρρήσεις στα πρόσθετα μέτρα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ήταν παρών σε αυτή τη συνάντηση, λέει με νόημα το περιοδικό.

Όμως τώρα ο χρόνος τελειώνει. Χωρίς τα χρήματα, η Ελλάδα μπορεί να αντέξει το αργότερο μέχρι τις 20 Ιουλίου, που θα πρέπει να πληρώσει στο ΔΝΤ δόση 2,4 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τις Βρυξέλλες, η Αθήνα είναι ήδη στα κόκκινα και γι αυτό σκουπίζει τα αποθεματικά και ταμειακά διαθέσιμα των κρατικών οργανισμών.

Αν δεν βρεθεί άμεσα λύση, η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί με απρόβλεπτους ρυθμούς καθώς η Αθήνα έχει και το προσφυγικό να αντιμετωπίσει.

Λαμβάνοντας υπόψη το μεταναστευτικό, τον κίνδυνο Brexit και την ασταθή κατάσταση στην Ισπανία, το Spiegel αναφέρει ότι ο Τσίπρας έχει περιθώρια να πιέσει. Την ίδια στιγμή όμως αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι, καθώς εν αντιθέσει με το 2015, το ελληνικό θέμα δεν είναι το επίκεντρο της προσοχής.
Μάλιστα άνθρωπος που είναι κοντά στις εξελίξεις δήλωσε στο Spiegel ότι οι Ευρωπαίοι δεν έχουν καμία διάθεση να προσφέρουν ξανά τη σκηνή για να κάνει σόου ο κ. Τσίπρας.

Πρώτο Θέμα

Ινφογνώμων Πολιτικά

Τι κρύβεται πίσω από τη μεγάλη άνοδο του Bitcoin; - Ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας.

Όταν το εικονικό νόμισμα Bitcoin διαπραγματευόταν τον περασμένο Σεπτέμβριο στα 230 δολ., η πλειοψηφία των αναλυτών προέβλεπε ότι το ράλι αυτό σύντομα θα σταματούσε, με την πτώση να ακολουθεί…

Ωστόσο, αυτή τη στιγμή η τιμή του Bitcoin διαπραγματεύεται πάνω από

τα 440 δολ., τιμή που δεν φαντάζονταν ούτε οι πιο bulish traders, σχεδόν διπλάσια από αυτή που προαναφέρθηκε…

Ένας από τους πιο βασικούς λόγους, ίσως ο βασικότερος, που οι προβλέψεις των αναλυτών διαψεύστηκαν, είναι η αβεβαιότητα που υπήρχε σε ορισμένες οικονομίες…

Η ευελιξία του Bitcoin και η μη επιρροή του από τις επικίνδυνες οικονομικά εποχές, εκτόξευσαν την χρήση του σε Κίνα και Ελλάδα, οι οποίες ταλαιπωρούνται από επιβράδυνση και σενάρια Grexit (και capital controls…) αντίστοιχα…

Στην Κίνα μάλιστα η χρήση του έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, καθώς τα κεφάλαια που έχουν επενδυθεί σε ψηφιακό νόμισμα, φτάνουν τα 22 τρισ. δολ.!

Από τα παραπάνω προκύπτει πως ακόμα και αν η αγορά ψηφιακού νομίσματος τείνει προς κορεσμό, είναι σχεδόν απίθανο να υπάρξει μία κατρακύλα στις τιμές, τουλάχιστον μέσα στα επόμενα χρόνια, ενώ σίγουρη φαντάζει μία νέα εκτόξευση. 

Πηγή:  bankingnews.gr

προεδρική δημοκρατία

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ξανά μανά μια από τα ίδια...

Ο κ. Παπαχελάς είναι γνωστός και μη εξαιρετέος. Δεν μπορώ να θυμηθώ δική του εκπομπή "πολιτικού διαλόγου", η οποία να μην υπηρετεί συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες, άλλες της πολιτικής ενημέρωσης. Δεν μπορώ να ξεχάσω το γεγονός ότι ο κ. Παπαχελάς ήταν από τους πρώτους και σε ανύποπτο χρόνο, που πλασάρισαν συστηματικά τον κ. Βαρουφάκη ως "αντίποδα" των μνημονιακών.

Μια ακόμη στημένη αντιμνημονιακή φωνή

Το ποιά κατάληξη είχε αυτό το πλασάρισμα, το ζήσαμε όλοι μας με το χειρότερο δυνατό τρόπο στο πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης Τσιπροκαμμένου. Κι απ' ότι φαίνεται θα έχει δυστυχώς συνέχεια, γιατί ο κ. Βαρουφάκης και τα αφεντικά του δεν θα ησυχάσουν αν δεν μας φορτώσουν μνημόνιο με διπλό ή παράλληλο νόμισμα.

Τώρα, απ' ότι φαίνεται, ο κ. Παπαχελάς ανέλαβε το πλασάρισμα ενός άλλου "αντιμνημονιακού δέους". Της κ. Κωνσταντοπούλου. Και λέμε απ' ότι φαίνεται, γιατί στον "πολιτικό διάλογο" που είχε μαζί της πριν δυο μέρες, έλειπαν όλες οι αυτονόητες ερωτήσεις. Εκείνες δηλαδή, που ίσως να έφερναν σε δύσκολη θέση την κ. Κωνσταντοπούλου, αλλά έρχονται αυθόρμητα στο νου οποιουδήποτε έχει παρακολουθήσει την πολιτική πορεία της πρώην προέδρου της Βουλής.

Δεν γνωρίζω, αν οι "ενοχλητικές" ερωτήσεις έλειψαν λόγω προσυνεννόησης - όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις πολιτικών αρχηγών, ή δελφίνων που γνωρίζω - ή ήταν πρωτοβουλία του ίδιου του κ. Παπαχελά. Πάντως ένα είναι σίγουρο. Δεν θέλησε με κανέναν τρόπο να "στριμώξει" την κ. Κωνσταντοπούλου. Κι αυτή η αβρότητα από τους δημοσιογραφικούς εκφραστές του καθεστώτος κατοχής, υπηρετεί πάντα σκοπιμότητες άσχετες με το καλό του λαού και της χώρας.

Με σχέδιο ή χωρίς;

Ας δούμε όμως τι είπε η κ. Κωνσταντοπούλου. Στην ερώτηση του κ. Παπαχελά αν διέθετε "σχέδιο" για την επόμενη μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου, η κ. Κωνσταντοπούλου απαντά αφοπλιστικά: "Υπήρχε η αγωνία εκείνων που είχαμε απόλυτη συνείδηση ποιού είδους και ποιάς εμβάθυνσης και ποιάς εξειδίκευσης προετοιμασία χρειαζόταν και με επίμονο τρόπο και επαναληπτικό θα έλεγα επανερχόμασταν στο αίτημα και να υπάρξουν οι επεξεργασίες και να τις δούμε και υπήρχε από την άλλη πλευρά η διαβεβαίωση εκείνων που είχαν αναλάβει αυτή την ευθύνη ότι προχωρούν κανονικά οι επεξεργασίες, ότι προχωρά η προετοιμασία."

Τι μας λέει η κ. Κωνσταντοπούλου; Μας λέει ότι η ίδια και κάποιοι άλλοι στο κόμμα της είχε αγωνία για την επεξεργασία του σχεδίου, αλλά τους διαβεβαίωναν κάποιοι άλλοι ότι προχωρά η προετοιμασία. Με άλλα λόγια δεν υπήρχε σχέδιο. Πηγαίνανε στα τυφλά, ή προχωρούσαν με κρυφές συμφωνίες παρασκηνίου της ηγετικής κλίκας με τους δανειστές, που έκαναν το πολιτικό σχέδιο αχρείαστο.

Φυσικά ένα κόμμα, ένας πολιτικός σχηματισμός που διεκδικεί την κυβέρνηση προς όφελος της πατρίδας, της δημοκρατίας και του λαού, δεν κρύβει το πρόγραμμά του, ούτε το "πολιτικό σχέδιο" για την επόμενη μέρα. Ο λόγος είναι απλός. Αν στο συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο δεν είναι κοινωνός και συμμέτοχος ο ίδιος ο λαός με τα κινήματά του, τότε πρόκειται για άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Κι αυτός είναι ένας κανόνας, χωρίς εξαιρέσεις.

Αυτό που προσωπικά μου κάνει εντύπωση είναι άλλο. Πώς είναι δυνατόν να μιλούν για δημοκρατία και πρόοδο όσοι συμμετείχαν και συμμετέχουν σε πολιτικούς σχηματισμούς με τέτοιες πολιτικές συμπεριφορές; Πώς είναι δυνατόν να ανέχονται την καθοδήγηση από μια κλειστή ηγετική κλίκα, η οποία έχει αναλάβει εν λευκώ το πολιτικό σχέδιο;

Τα πάντα για έναν θώκο εξουσίας

Τι είναι εκείνο που κρατά σ' έναν τέτοιο πολιτικό σχηματισμό μέλη και στελέχη που αγωνιούν - όπως μας λέει η κ. Κωνσταντοπούλου - χωρίς αντίκρισμα; Τι άλλο; Η προοπτική κυβέρνησης. Η προοπτική του θώκου και του βολέματος των δικών μας. Και δεν πειράζει αν πάρουν στο λαιμό τους έναν ολόκληρο λαό, λόγω έλλειψης σχεδίου.

Φεύγει κανείς από ένα κόμμα που πάει για κυβέρνηση; Έτσι μου είχε πει ένα ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ παραμονές των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, αφού είχε πρώτα συμφωνήσει μαζί μου ότι ο Τσίπρας θα την πουλήσει τη δουλειά. Το ίδιο πνεύμα φαίνεται ότι διακατείχε και την κ. Κωνσταντοπούλου.

Στο ερώτημα του κ. Παπαχελά για τη συνεργασία του κ. Τσίπρα με τον κ. Καμμένου, η κ. Κωνσταντοπούλου απαντά: "Η συνεργασία φερ’ ειπείν με τους ΑΝΕΛ που ανακοινώθηκε αμέσως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς να έχει στοιχειωδώς συζητηθεί ποια θα ήταν η κατεύθυνση της συνεργασίας." Δηλαδή, στο επίπεδο των κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν γνωστή η προκαταβολικά συμφωνημένη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, την οποία είχε ανακοινώσει ο κ. Καμμένος μήνες πριν.

Αυτό δηλαδή που γνώριζε μέχρι κι ο τελευταίος ενημερωμένος πολίτης, δεν το γνώριζε η κ. Κωνσταντοπούλου. Και απλά, όπως λέει η ίδια, "έβλεπα να δρομολογούνται πράγματα που και δεν είχαν συζητηθεί και εξέπεμπαν αμφίσημα μηνύματα." Βέβαια, όταν η ηγεσία σου τοποθετεί γνωστούς για την εμπλοκή τους σε ύποπτα κυκλώματα σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης - π.χ. ο κ. Σαγιάς όπως αναφέρει η ίδια η κ. Κωνσταντοπούλου - και κλείνει πολιτικές συμφωνίες με μόνο αντικείμενο το μοίρασμα της κυβερνητική πίτας, τότε τα πράγματα δεν είναι αμφίσημα, αλλά τραγικά. Τουλάχιστον για όποιον ο κυβερνητικός θώκος δεν είναι το άπαν και είναι αφοσιωμένος στη δημοκρατία, την πατρίδα και τον λαό.

Τα ερωτήματα που δεν τέθηκαν.

Ο κ. Παπαχελάς επέμεινε αρκετά στο πώς έγινε η επιλογή της κ. Κωνσταντοπούλου για την προεδρεία της Βουλής, αλλά "ξέχασε" - ως φαίνεται - να αναφερθεί στην παρθενική της ομιλία. Τι τήρησε η κ. Κωνσταντοπούλου από αυτήν; Απολύτως τίποτε. Πώς αξιοποίησε το αξίωμά της για να αντισταθεί στα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα που έγιναν επί προεδρίας της; Πώς αντιστάθηκε θεσμικά, ως πρόεδρος της Βουλής, στο κορυφαίο πραξικόπημα όλων, στην μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ αμέσως μετά το δημοψήφισμα;

Τέτοια ερωτήματα δεν τέθηκαν από τον κ. Παπαχελά. Ίσως γιατί για τον ίδιο και την πολιτική τάξη που υπηρετεί, το να λες ένα και να κάνεις το ακριβώς αντίθετο, είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Κάτι που δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, ή αγανάκτηση. Κι επομένως σέβεται την πολιτική παρακαταθήκη που έχει δημιουργήσει η κ. Κωνσταντοπούλου. Να λέει άλλα κι άλλα να κάνει.

Γιατί λοιπόν να ρωτήσει κάτι που θεωρεί ο ίδιος αυτονόητο; Βεβαίως, όποιος νομίζει ότι ως πρόεδρος της Βουλής, η κ. Κωνσταντοπούλου δεν μπορούσε να κάνει τίποτε, ούτε καν να κωλυσιεργήσει τις απανωτές Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και τις άλλες πραξικοπηματικές ενέργειες της κυβέρνησης υπέρ των δανειστών, τότε θα πρέπει να το ψάξει επειγόντως.

Η άνευ όρων συνθηκολόγηση που έγινε "υποχώρηση".

Και πάμε στην πλήρη συνθηκολόγηση της κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου με το ανακοινωθέν του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015. Κατά την κ. Κωνσταντοπούλου το συγκεκριμένο ανακοινωθέν "ήταν κεραυνός εν αιθρία στην κυριολεξία" κι άλλα πολλά. Όμως πουθενά δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται η τότε πρόεδρος της Βουλής ότι με το ανακοινωθέν η κυβέρνηση συνθηκολόγησε ολοκληρωτικά με τους δανειστές.

Ας θυμηθούμε τι έλεγε εκείνο το ανακοινωθέν: "Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τιμήσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους πλήρως και εγκαίρως." Τέρμα λοιπόν κάθε έννοια διαπραγμάτευσης του χρέους.

Στην συνέχεια το ανακοινωθέν έλεγε: "Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012." Η κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου όχι μόνο δεσμευόταν να συνεχίσει τις μνημονιακές πολιτικές που είχαν αποφασιστεί, αλλά υιοθετούσε τη θέση των δανειστών ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Αρκεί να παράγονται πρωτογενή πλεονάσματα και να συνεχίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις υπέρ των δανειστών.

Και το Eurogroup συνέχιζε: "Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας, ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς." Με άλλα λόγια η ελληνική πλευρά δεσμευόταν να μην αλλάξει τίποτε απ' ότι έγινε ήδη γίνει σε επίπεδο μέτρων, πολιτικών και "διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων" που είχαν ήδη επιβληθεί από τα μνημόνια. Δεσμευόταν επίσης να μην προχωρήσει σε καμιά μονομερή ενέργεια χωρίς την προηγούμενη έγκριση των δανειστών. Υπάρχει χειρότερη συνθηκολόγηση απ' αυτήν;

Η συνομωσία να παραδώσουν αμαχητί τη χώρα.

Η κ. Κωνσταντοπούλου όμως θέλει να μας πείσει ότι υπήρχαν ακόμη περιθώρια "διαπραγμάτευσης" κι άλλες τέτοιες κοτσάνες μόνο για αφελείς. Μόνο και μόνο για να δικαιολογηθεί η ίδια, γιατί συνωμότησε ως πρόεδρος της Βουλής μαζί με την κυβέρνηση ώστε το συγκεκριμένο ανακοινωθέν και οι δεσμεύσεις που απορρέουν απ' αυτό να μην έρθουν ποτέ στην ολομέλεια του σώματος. Πώς αλλιώς θα ξεγελούσαν τον κόσμο τους; Πώς αλλιώς θα του πουλούσαν το παραμύθι ότι πρόκειται δήθεν για μια "υποχώρηση", αλλά οι "διαπραγματεύσεις" συνεχίζονται κι άλλες τέτοιες ανοησίες.

Η συγκεκριμένη συμφωνία δεν ήρθε ποτέ στη Βουλή - με ευθύνη και της κ. Κωνσταντοπούλου - μόνο και μόνο για έναν λόγο. Για να διευκολυνθεί η δουλειά των δανειστών. Για να οδηγηθούμε μεθοδευμένα και με τις πλάτες της κυβέρνησης σε δημοσιονομική ασφυξία, έτσι ώστε να πάμε σε κλείσιμο τραπεζών και νέο μνημόνιο. Αυτό ήταν το πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης Τσιπροκαμμένου εξαρχής και τα παραμύθια της κ. Κωνσταντοπούλου είναι μόνο για αφελείς και ανίδεους.

Η αλήθεια για τη διαγραφή χρέους.

Όταν ρωτήθηκε η κ. Κωνσταντοπούλου για το αν υπήρχε plan B από την κυβέρνηση, η πρώην πρόεδρος της Βουλής παραδέχεται ότι "ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ότι μπορούσε για να μην υπάρχει σχέδιο Β. Έκανε ότι μπορούσε δηλαδή για να μην υπάρχουν εναλλακτικές και να εμφανιστεί ως αντικειμενική ανάγκη να συμπράξει σε αυτό τον όλεθρο που ήταν η λεγόμενη συμφωνία της 13ης Ιουλίου, όμως υπήρξαν σχέδια σε πείσμα και του τί επιδίωξε ο ίδιος."

Ποιά ήταν αυτά τα σχέδια σε πείσμα του Τσίπρα; Η κ. Κωνσταντοπούλου αναφέρει πρώτα τη διαγραφή του δημόσιου χρέους με βάση τη δουλειά της Επιτροπής που συνέστησε η ίδια.

Και σωστά επισημαίνει: "Η υπόθεση της διαγραφής του χρέους είναι απολύτως συνδεδεμένη με κυριαρχικές αποφάσεις μίας κυβέρνησης. Δεν είναι ζήτημα, αυτό είναι μία καρικατούρα που ο κος. Τσίπρας προσπαθεί να κτίσει, ότι δηλαδή θα πήγαινε η Ελλάδα σε κάποιο δικαστήριο για να αντιδικήσει με τους δανειστές της. Όχι. Η Ελλάδα είχε τα εργαλεία και τα επιχειρήματα προκειμένου κυριαρχικά να τοποθετηθεί σε σχέση με αυτό το χρέος. Και από εκεί και πέρα θα μπορούσαν οι δανειστές να πάνε στα δικαστήρια."

Με μόνο μια πολύ σημαντική διαφορά. Όσο ισχύουν οι Συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης και οι δεσμεύσεις που είχε αναλάβει η ελληνική πλευρά έναντι της ΕΕ, τίποτε απ' ότι λέει η κ. Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να γίνει. Το Ευρωπαϊκό πλαίσιο δεν είναι συμβατό με το διεθνές δίκαιο. Δεν προβλέπεται κανενός είδους διαγραφή χρέους για οποιονδήποτε λόγο. Ούτε βέβαια μπορείς να καταγγείλει κανείς εντός της ΕΕ τις Συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης.

Για να προχωρήσει η Ελλάδα σε ανάκτηση της κυριαρχίας της θα πρέπει να καταγγείλει τις Συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης ως παράνομες, να ανακοινώσει την πρόθεσή της να φύγει από την ΕΕ με βάση το άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισαβώνας και τότε θα μπορούσε να κηρύξει κυριαρχικά το χρέος της ως παράνομο, καταχρηστικό, απεχθές στο σύνολό του.

Τέτοια ζητήματα όμως δεν έθεσε ποτέ η κ. Κωνσταντοπούλου. Μάλιστα δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να γίνει καταγγελία του χρέους εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ με χρήση απλά των εργαλείων και επιχειρημάτων του διεθνούς δικαίου. Πράγμα που είναι τεράστιο ψέμα. Μέγιστη απάτη.

Επομένως η πρόταση της διαγραφής του χρέους με βάση το πόρισμα της Επιτροπής έχει νόημα μόνο αν συνοδεύεται από το αίτημα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Κι αυτό δεν είναι plan B, αλλά plan A για την χώρα και τον λαό. Διαφορετικά δεν είναι παρά ένα ακόμη παραμύθι για να ξεγελαστούν οι αφελείς.

Με οδηγό το σχέδιο Σόιμπλε.

Το δεύτερο plan B που αναφέρει η κ. Κωνσταντοπούλου είναι η προετοιμασία της εισαγωγής διπλού ή παράλληλου νομίσματος. "Σε σχέση με το ζήτημα του νομίσματος η δική μου αίσθηση από την ενημέρωση που μου έγινε σε μια συνάντηση στο γραφείο του κ. Τσίπρα από τον κ. Βαρουφάκη στις 16 Μαΐου είναι ότι υπήρχε, είναι δηλαδή ότι γινόταν αυτή η επεξεργασία και αυτή η προετοιμασία... Ήταν για ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών προκειμένου ακριβώς να μπορεί να υπερβεί η χώρα την ασφυξία που θα προκαλούσε ένα κλείσιμο των τραπεζών, ή ένα κλείσιμο της ρευστότητας αυτό δηλαδή που έγινε και δε μπορεί κανείς να πεί ότι αυτό που έγινε δεν είχε προβλεφθεί διότι είχε απολύτως συνυπολογισθεί ως ενδεχόμενο από πολύ νωρίς και θα ήταν άλλωστε και εξωφρενικό να μην έχει συνυπολογισθεί όταν είχαμε το προηγούμενο της Κύπρου του Μαρτίου του 2013 που είχε γίνει ένας ανάλογος εκβιασμός."

Τι ομολογεί η κ. Κωνσταντοπούλου; Κάτι πολύ απλό. Η κυβέρνηση Τσιπροκαμμένου με υπουργό οικονομικών τον Γιάννη Βαρουφάκη προετοίμαζε τη χώρα για διπλό, ή παράλληλο νόμισμα. Είχαν εξαρχής προσχεδιάσει το κλείσιμο των τραπεζών για να συνοδευτεί η δημοσιονομική ασφυξία και με ασφυξία ρευστότητας στην αγορά. Με τον τρόπο αυτό ετοιμάζονταν να εισάγουν ένα "παράλληλο σύστημα πληρωμών", δηλαδή παράλληλο νόμισμα σαν αυτό που έγινε γνωστό ως Grexit Σόιμπλε.

Αυτή τη λύση ετοίμαζαν, αλλά τους προέκυψε κάτι παντελώς αναπάντεχο. Το 62% ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Οι Ευρωπαίοι τρόμαξαν ότι με την εισαγωγή του διπλού ή παράλληλου νομίσματος το ΟΧΙ θα μετατρεπόταν σε εξέγερση κι έτσι επιλέχθηκε το νέο μνημόνιο, ώστε να δολοφονηθεί εν ψυχρώ η ελπίδα.

Εφεδρεία γι' αυτά που ετοιμάζει ο Σόιμπλε

Η λύση Σόιμπλε απεσύρθη προσωρινά από το τραπέζι. Ο κ. Βαρουφάκης έκανε την ηρωική του έξοδο και μπήκε στην πολιτική εφεδρεία για όταν η λύση Σόιμπλε επανέλθει στο τραπέζι. Το ίδιο και η κ. Κωνσταντοπούλου. Αποφάσισε να αποχωρήσει πότε; Αφού βεβαιώθηκε ότι ο Τσίπρας δεν την έχει ανάγκη πια.

Και μπορεί η πρώην πρόεδρος της Βουλής να το παίζει σήμερα έναντι κάθε κ. Παπαχελά ως κατήγορος του Τσίπρα και της κυβέρνησης που στήριξε ως το τέλος, αλλά το ερώτημα είναι απλό και καθαρό. Αφού τα έβλεπε όλα αυτά που τώρα καταγγέλλει, γιατί μέχρι την κήρυξη των εκλογών ακολουθούσε το καταψηφίζω, αλλά στηρίζω;

Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι τέλος πάντων περασμένα, ξεχασμένα, τότε γιατί δεν απαντά σε μια ακόμη πιο απλή ερώτηση; Πώς μπορεί να γίνει καταγγελία και διαγραφή του δημόσιου χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο εντός ευρωζώνης και ΕΕ;

Τη μόνη απάντηση που έχουμε εισπράξει είναι η ταύτισή της με τη λύση Βαρουφάκη για διπλό ή παράλληλο νόμισμα, δηλαδή τη λύση συμφερόντων Σόρος και Σόιμπλε. Με άλλα λόγια μια από τα ίδια. Όποιος θέλει να ζήσει μια ακόμη κοροϊδία σαν αυτή του Τσίπρα και μάλιστα στα πολύ χειρότερά της, δεν έχει παρά να πιστέψει ότι λέει η κ. Κωνσταντοπούλου.

Και είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εκείνους που μας λοιδορούσαν παλιά γιατί ποτέ δεν πιστέψαμε τον Τσίπρα, γιατί ποτέ δεν δεχθήκαμε να μας καθοδηγούν οι Παπαχελάδες, θα τρέξουν να θεοποιήσουν την κ. Κωνσταντοπούλου. Θα πέσουν ξανά στην ίδια παγίδα.

Έτσι είναι ο ψηφολαός. Με μνήμη χρυσόψαρου και λογική του απόλυτου παραλόγου. Άλλωστε κάθε φορά που τον προδίδουν έχει έτοιμη τη δικαιολογία: έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι! Όλοι ίδιοι είναι, μέχρι να του εμφανίσουν έναν καινούργιο απατεώνα της πολιτικής για να τον ακολουθήσει ως μεσσία.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Δύσκολος ο Μάιος για το υποπρακτορείο «SYRIZA»

Η δεξαμενή σκέψης του ευαγούς ιδρύματος του Λάγκλευ προέβλεψε ότι οι πράκτορες του ιδρύματος στην Ελλάδα θα το βρού σκούρα τον Μάιο διότι αυτός είναι ο μήνας που η Ελλάδα θα πρέπει να διαβεί τον Ρουβίκωνα, διότι θα κορυφωθεί η «προσφυγική κρίση» ενώ το μέλλον «του προγράμματος διάσωσης» θα βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.
Οι πράκτορες που εισέβαλαν χθες στην ΕΡΤ το έκαναν για να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε τον Ρουβίκωνα.
Μέχρι το Μάιο δεν γίνεται τίποτα. Το πρακτορείο ΣΟΡΟΣ-SYRIZA θα διαπραγματεύεται την συνέχεια του προγράμματος διάσωσης, και θα προσπαθεί να μην του κλείσουν την πόρτα της Σένγκεν για ν αμπορεί να βάζει του καλεσμένους του Σόρος.
Η δεξαμενή σκέψης του Λάγκλευ βλέπει ότι για τα πρακτόρια της Αθήνας, σιγά-σιγά εξαντλείται και ο χρόνος και το χρήμα Από του Τσακαλώτου τους είπαν ότι το Ταμείο έχει επαρκείς πόρους για να συνεχίσει να λειτουργεί χωρίς ενίσχυση έως τον Ιούνιο. Και επιπλέον η Αθήνα πρέπει να να επιστρέψει περίπου 2,3 δις ευρώ για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τον Ιούλιο.
Χωρίς την επόμενη δόση των δανείων διάσωσης, θα επανέλθουν τα σενάρια του Grexit και της χρεοκοπίας ενώ θα έχει εξαντληθεί και ο χρόνος που έδωσαν οι άλλοι στον Αlexis και την τσογλανοπαρέα του Soros.
Στις 12 Μαΐου λήγει το τρίμηνο. Τα εσωτερικά προβλήματα της Ελλάδας είναι βαθύτατα συνυφασμένα με τα διεθνή προβλήματα λένε στα «Κεντρικά».
 Δηλαδή βάλε τώρα που γυρίζει. Μακεδονικό Κυριακό Αιγάιο, πακέτο με την προσφυγική κρίση και τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.
Η όλα η τίποτα εντός των προσεχών εβδομάδων.
Οι «αριστεροί» πράκτορες όμως «θα γίνουν πρόθυμοι να κάνουν παραχωρήσεις προς τους πιστωτές, αν και η ανακούφιση που θα δώσει η συμφωνία θα είναι προσωρινή», λέει το Ιδρυμα, που προβλέπει ότι το «κλειδί» για τον SYRIZA είναι η Σένγκεν.
Αν πετάξουν έξω τον Alexis τα ζωα που τον ψήφισαν θα θυμώσουν και αυτό «θα μπορούσε να προκαλέσει πολιτική κρίση στην Ελλάδα που θα μπορούσε να εκτροχιάσει τη συνέχεια του προγράμματος διάσωσης».

ΥΓ.Αυτά λέει, η Cia, που ξέρει.

Δελτίο των 11

Η Κατσανέβεια εκδοχή της πολιτικής και των συμφερόντων Σόιμπλε...

Καθώς ο κόσμος όλο και περισσότερο δεν αντέχει άλλο την αδιέξοδη και ολοκληρωτικά καταστροφική κατάσταση, τόσο περισσότερο κερδίζει έδαφος η μόνη εναλλακτική. Η καταγγελία και διαγραφή του χρέους μαζί με την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, προκειμένου με δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και εθνικό κρατικό νόμισμα, να χρηματοδοτηθεί η ανοικοδόμηση της χώρας υπέρ της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

Όσο λοιπόν εντείνεται η διάθεση του λαού μας να ξεφύγει από το κρεματόριο του νέου ευρωπαϊκού ράιχ, τόσο περισσότερο το σύστημα μαύρης προπαγάνδας ψάχνει για λαγούς. Τέτοιος λαγός ήταν και παραμένει ο κ. Κατσανέβας. Με την ιδιότητα λοιπόν του λαγού εμφανίστηκε χθες το βραδυ στο Αποκαλυπτικο Δελτιο του κ. Μυλωνακη στο Αρτ, όπου έδωσε τα ρέστα του. Η ανοησία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο όριο.

Στόχος ήταν και είναι να αμαυρωθεί η πρόταση περί εθνικού νομίσματος. Έτσι ο εν λόγω κύριος που χειροκρότησε την πρόταση ολοκαυτώματος της Ελλάδας, που έγινε γνωστή ως Grexit του Σόιμπλε, μας μίλησε περι έκδοσης εθνικού νομισματος με κλειδωμενη ισοτιμια 30% κατω απο το ευρω.

Με άλλα λόγια, τι προτείνει ο ιδρυτής της Δραχμής 5 Αστέρια; Να δεθεί η νέα δραχμή με το ευρώ. Και μάλιστα με υποτίμηση 30%. Δεν θα ρωτήσουμε γιατί με υποτίμηση; Γιατί κατά 30% κι όχι 10%, ή 50%, ή 200%; Κάτι έπρεπε να πει και πέταξε μια μπούρδα. Ο πρώτος είναι, ή ο τελευταίος, που δεν ξέρει τι λέει;

Το χοντρό είναι άλλο. Από πού κι ως πού κλείδωμα της ισοτιμίας της νέας δραχμής με το ευρώ; Γιατί όχι κλείδωμα με το δολάριο στο οποίο αποτιμώνται το 85% των εξωτερικών συναλλαγών της χώρας; Γιατί κλείδωμα;

Κλείδωμα ενός νομίσματος είτε με τον χρυσό, είτε με άλλο διεθνές, ή παγκόσμιο νόμισμα, δεν εξασφαλίζει καθόλου τη σταθερότητα αυτού του νομίσματος. Απλά δένεις το νόμισμά σου στο άρμα ενός άλλου νομίσματος, που δεν μπορείς να ελέγξεις ή έστω να επιρεάσεις σαν οικονομία. Κι έτσι το νόμισμά σου γίνεται πολλαπλά ευάλωτο.

Αν κάτι έπεισε τους σκεπτόμενους οικονομολόγους από την εποχή της κατάρρευσης του χρυσού κανόνα, είναι ότι το νόμισμα - ειδικά το εθνικό νόμισμα των πιο αδύναμων οικονομιών - δεν πρέπει επ' ουδενί να κλειδώνει την ισοτιμία του με τον χρυσό, ή άλλο ισχυρότερο νόμισμα. Η συνταγή αυτή ισοδυναμεί με καταστροφή.

Υπάρχει περίπτωση οικονομίας που να κλείδωσε το νόμισμά της με άλλο ισχυρότερο νόμισμα, ή με το χρυσό και να μην πέρασε των παθών της τον τάραχο; Δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα.
Γιατί; Με το κλείδωμα της ισοτιμίας θα υποχρεωθείς να δαπανάς τεράστια συναλλαγματικά αποθεματικά για την υποστηρίξεις κάθε φορά που οι διεθνείς αγορές παίρνουν τα κάτω τους και οι κερδοσκόποι θα σορτάρουν το ευρώ, το δολάριο, το χρυσό, ή όποιο άλλο νόμισμα έχεις κλειδώσει το δικό σου.

Τα κερδοσκοπικά σκαμπανευάσματα της διεθνούς αγοράς συναλλάγματος δεν τα άντεξαν ούτε καν οι μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου όταν είχαν κλειδώσει τα νομίσματά τους με το χρυσό. Το ίδιο δεν άντεξε το σύστημα του Μπρέτον Γούντς, όπου η δραχμή του Μαρκεζίνη είχε κλειδωθεί με το δολάριο στα 30:1 για σχεδόν 20 χρόνια. Το σύστημα κατέρρευσε το 1973.

Με τη δραχμή μάλιστα να μετατρέπεται σε έρμαιο μιας διαρκούς διολίσθησης και υποτίμησης. Πολιτική που οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης ασκούσαν ανελλειπώς προς όφελος κυρίως του ξένου κεφαλαίου και των ντόπιων ολιγαρχών, με τα θυσαυροφυλάκιά τους τίγκα σε χρυσό και συνάλλαγμα.

Όλα βέβαια στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, η οποία αντί να βελτιώνεται - όπως ισχυρίζεται ο γνωστός αστικός μύθος - πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Ειδικά όταν η ελληνική οικονομία εντάχθηκε ως "ισότιμο μέλος" στην ΕΟΚ.

Όμως, ας γίνουμε η εξαίρεση. Ας είμαστε εμείς οι μόνοι που θα πάρουν σοβαρά τον κ. Κατσανέβα. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι κλειδώνουμε την ισοτιμία της νέας δραχμής με το ευρώ. Δεν έχει καμιά σημασία σε ποιά ισοτιμία την κλειδώνουμε. Ακόμη κι 1:1 την κλειδώσουμε τα αποτελέσματα θα είναι το ίδιο τραγικά.

Έχει υπολογίσει ο κ. Κατσανέβας πόσα συναλλαγματικά αποθέματα θα χρειαστούν ώστε να υποστηριχθεί η κλειδωμένη ισοτιμία; Να σημειώσουμε ότι για να αντέξουν οι οικονομίες που είχαν κλειδώσει στα πλαίσια του Μπρέτον Γουντς το νόμισμά τους με το δολάριο, είχε δημιουργεί το ΔΝΤ ώστε να τις συνδράμει άμεσα με ποσότητες δολαρίων. Για να μην αναγκαστούν και σπάσουν το κλείδωμα.

Τη δεκαετία του '90 που έφτασε στο αποκορύφωμά της η δολαριοποίηση των εξαρτημένων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας - με κλείδωμα των νομισμάτων τους με το δολάριο - είχαν υποχρεωθεί οι οικονομίες τους να συντηρούν τέραστια συναλλαγματικά αποθεματικά. Κι επειδή καμιά τους δεν μπορούσε να τα συντηρήσει από το εξωτερικό τους ισοζύγιο, αναγκάστηκαν και προχώρησαν σε διαρκείς δανεισμούς σε συνάλλαγμα από τις διεθνείς αγορές. Έτσι κατέρρευσαν οι λεγόμενες Ασιατικές Τίγρεις το 1998, η Ρωσία, η Αργεντινή το 2001, κοκ.

Πόσα λοιπόν συναλλαγματικά αποθέματα θα πρέπει να συντηρεί η κεντρική τράπεζα προκειμένου να διατηρεί το κλείδωμα της ισοτιμίας; Πού θα τα βρούμε; Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι θα υπάρξει πλεόνασμα στο εξωτερικό εμπόριο, θα πρέπει να υποθέσει κανείς ότι θα είναι αφύσικα υψηλο προκειμένου να καλύπτει τις ανάγκες αποθεματικών.

Κι επειδή κανείς στα σοβαρά δεν μπορεί να υποθέσει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια, μένει η άλλη εναλλακτική. Τα νέα δάνεια. Από που; Από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου και μάλιστα σε σκληρό νόμισμα.

Τι προτείνει δηλαδή ο κ. Κατσανέβας; Τη απόλυτη συνταγή για τη χρεοκοπία της Ελλάδας και με τη δική του νέα δραχμή.

Ας σημειώσουμε επίσης ότι η βρετανική λίρα δεν μπόρεσε να υποστηρίξει ούτε καν την παραμονή της στο ευρωπαϊκό νομισματικό φίδι, όταν οι κερδοσκόποι την σορτάρισαν άγρια το 1992. Σκέψου δηλαδή τι επικίνδυνη μπούρδα προτείνει ο κ. Κατσανέβας.

Βέβαια, υπάρχει και το πολιτικό ζήτημα. Η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ και θα διαγράψει τα χρέη της, για να κάνει τι; Να κλειδώσει τη νέα δραχμή της με το ευρώ, δηλαδή να παραδώσει την σταθερότητα του νομίσματός της στην ΕΚΤ. Και προκειμένου να υποστηρίξει την κλειδωμένη ισοτιμία, θα πρέπει να παρακαλά τους διεθνείς τοκογλύφους να της δώσουν νέα δάνεια. Υπάρχει πιο πολιτικά και οικονομικά διαστροφική πρόταση;

Η διαμόρφωση της ισοτιμίας της νέας δραχμής θα πρέπει να είναι ελεύθερη. Καμιά ένταξη σε κλειστά συστήματα ισοτιμιών. Κανένα κλείδωμα με κανένα νόμισμα. Πρέπει να είναι προστατευμένη από τους διεθνείς κερδοσκόπους. Δηλαδή να μην είναι διαθέσιμη στη διεθνή αγορά συναλλάγματος (forex). Τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί η ανοικοδόμηση και να εξασφαλιστεί η ταχύρυθμη άνοδος της ελληνικής οικονομίας.

Και φυσικά ελεύθερη ρύθμιση των ισοτιμών όχι με βάση ένα διεθνές νόμισμα, αλλά με ένα καλάθι νομισμάτων σύμφωνα με το μίγμα διεθνών οικονομικών συναλλαγών της χώρας. Μόνο έτσι θα υπάρξει συναλλαγματική σταθερότητα.

Όλα αυτά βέβαια δεν ενδιαφέρουν καθόλου τον κ. Κατσανέβα. Ούτε τα καταλαβαίνει. Ονειρεύεται την επάνοδο στην κατάσταση της παλιάς δραχμής. Τότε που η δραχμή ήταν ο φορέας του πιο ασύστολου δανεισμού για τον πλουτισμό της διεφθαρμένης οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας της μεταπολίτευσης.

Χώρια που οι ιδέες του είναι ό,τι καλύτερο για την προετοιμασία του Grexit τύπου Σόιμπλε. Γι' αυτό και ο κ. Κατσανέβας φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι ίδιος και η κίνησή του είναι λαγός και "δεν φτανει στα ακρα οπως καποιων αλλων, που ειναι παρα πολυ επικινδυνοι."

Δεν ξέρουμε ποιούς εννοούσε ο κ. Κατσανέβας. Το σίγουρο είναι ότι ο ίδιος δεν θέλει να φτάσει στα "άκρα", δηλαδή στην λύτρωση της Ελλάδας από τα χρέη κι ολόκληρο το απόλυτα διεφθαρμένο οικονομικό και πολιτικό σύστημα λεηλασίας αυτής της χώρας και του λαού της.

Δεν πρόκειται ο κ. Κατσανέβας να φτάσει στα "άκρα", δηλαδή στη διεκδίκηση της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης για τον ελληνικό λαό. Θα φροντίσει, ακόμη κι να μας πάνε σε νέα δραχμή - όπως την παλιά δραχμή της ναζιστικής κατοχής, δηλαδή σαν αυτή που θέλει το γεράκι από το Βερολίνο - να συνεχιστεί το καθεστώς υποτέλειας, χρεοκοπίας και κατοχής.

Και να είστε σίγουροι. Όσο ο λαός μας θα τινάσει από πάνω του τα δεσμά της παραπληροφόρησης, της τρομοκρατίας και της φοβίας, τόσο περισσότερο λαγοί σαν τον κ. Κατσανέβα θα εμφανίζονται με προτάσεις δήθεν εθνικού νομίσματος. Για να τους βλέπει ο κόσμος και να αισθάνεται ασφαλής μέσα στο ευρώ. Κι όταν θα έρθει η ώρα να του φορέσουν την κατοχική δραχμή του Σόιμπλε, να την μπερδέψει με την αναγκαία νέα δράχμη της απελευθερωμένης Ελλάδας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Σε σπιράλ φθοράς η Ελλάδα – Γιατί τα πράγματα θα εξελιχθούν χειρότερα...

Οι πιέσεις που ασκούνται πότε με το Grexit, πότε με την Σένγκεν δείχνουν ότι η ΕΕ δεν εμπιστεύεται την Ελλάδα.

Η ελληνική κυβέρνηση αγωνιωδώς προσπαθεί να αποτρέψει τα χειρότερα και υποχρεώνεται να

εφαρμόσει ένα καθαρά υφεσιακό μνημόνιο, αλλά το αποτέλεσμα της προσπάθειας δεν διασφαλίζει το μέλλον της Ελλάδος που είναι παγιδευμένη σε σπιράλ φθοράς. 

Γιατί τα πράγματα θα εξελιχθούν χειρότερα από ότι έχει εκτιμηθεί για οικονομία τράπεζες;

Οι εγχώριοι οικονομολόγοι και όσοι παρακολουθούν αριθμοδείκτες επιμένουν ότι η ύφεση το 2016 δεν θα είναι -0,3% ή -0,4% αλλά πάνω από -1%.

Το χειρότερο όλων είναι ότι τα μέτρα που λαμβάνονται δεν έχουν καμία αναπτυξιακή προοπτική.

Το ασφαλιστικό έχει καθαρά υφεσιακό χαρακτήρα, μπορεί μεσοπρόθεσμα να βοηθήσει το συνταξιοδοτικό σύστημα αλλά η άμεση επίδραση του είναι καθαρά υφεσιακή. 

Το ασφαλιστικό θα κατατεθεί έως τα τέλη Φεβρουαρίου, ενώ στο μεσοδιάστημα….θα συμπεριλάβει και μειώσεις συντάξεων. 

Η εκτίμηση αυτή αποτυπώνεται και στην ελληνική αγορά. 

Πως δικαιολογείται ότι τα ομόλογα βρίσκονται στο 13,5% π.χ. στην 2ετία όταν το αντίστοιχο Πορτογαλικό βρίσκεται στο 0,14%;  

Ταυτόχρονα οι πιέσεις που ασκούνται πότε με το Grexit, πότε με την Σένγκεν δείχνουν ότι η ΕΕ δεν εμπιστεύεται την Ελλάδα. 

Πως εξηγείται ότι η ΕΕ συμπεριφέρεται στην Ελλάδα ως παρίας της Ευρώπης; 

Για όλα τα δεινά ευθύνεται η Ελλάδα και οι πολιτικές που ακολουθεί, αυτό λίγο πολύ υποστηρίζουν οι ευρωπαίοι με την στάση τους. 

Άρα η κυβέρνηση – πέρνα των άλλων – έχει ηθικά καταρρεύσει γιατί ενώ έκανε τα πάντα δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων. 

Η ΕΕ χρειάζεται την ελληνική κυβέρνηση για να κάνει όλη την βρώμικη δουλειά, τίποτε περισσότερο. 

Ταυτόχρονα έχουμε τις τράπεζες, σε ιστορικά χαμηλά.

Είναι πρωτοφανές, πριν 60 ημέρες ανακεφαλαιοποιήθηκαν και εμφάνισαν ιστορικά χαμηλά στις 21 Ιανουαρίου του 2016. 

Γιατί έχουν συμβεί όλα αυτά; 

1)Γιατί οι επενδυτές βλέπουν ότι η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται παγιδευμένη στην ύφεση.

2)Γιατί βλέπουν ότι οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν αλλά ταυτόχρονα διαθέτουν 19 δισεκ. αναβαλλόμενο φόρο.

3)Γιατί βλέπουν ότι οι τράπεζες πέρασαν τα stress tests, επειδή η ΕΚΤ κατέβασε τον πήχη των κεφαλαιακών αναγκών…με βάση τα 10 δισεκ. που είχαν χορηγηθεί στην Ελλάδα. 

4)Γιατί βλέπουν ότι η εταιρία Asset Management στην Ιρλανδία διαχείρισης των NPLs η ΝΑΜΑ πέτυχε κέρδη 1,5 δισεκ. σε 4 χρόνια με την οικονομία να αναπτύσσεται σε επίπεδα ρεκόρ. 

Στην Ελλάδα από την διαχείριση των NPLs οι τράπεζες θα πετύχουν….ελάχιστα αυτό θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιο. 

5)Γιατί βλέπουν ότι οι ελληνικές τράπεζες υποχρεώνονται να αποεπενδύσουν από δραστηριότητες εντός Ελλάδος και να αποχωρήσουν από τα Βαλκάνια. 

Η Finansbank αποτελεί το αποκορύφωμα της συρρίκνωσης της ελληνικής διπλωματίας στην Τουρκία. 

Ήταν αναγκαίο κακό η πώλησης της αλλά με όρους οικονομικής διπλωματίας και εξωστρέφειας….ήταν εσωστρέφεια. 

6)Η πορεία εσόδων των ελληνικών τραπεζών τόσο το 2016 όσο και τα επόμενα χρόνια θα χαρακτηρίζεται από φτωχά αποτελέσματα. 

Προφανώς δεν θα επαναληφθούν οι ζημίες του 2015 και το 2016 θα υπάρξουν κάποια κέρδη αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι επιδόσεις είναι φτωχές. 

Πηγή:  bankingnews.gr

προεδρική δημοκρατία

 

Απόλυτη καταστροφή: "Ύφεση έως 10% και περαιτέρω μείωση του ΑΕΠ 20% προκαλεί το νέο μνημόνιο

ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η χώρα βρίσκεται ενώπιον μίας απόλυτης και μη αναστρέψιμης οικονομικής καταστροφής με ευθύνη της κυβέρνησης Τσίπρα που μετά από πέντε μήνες διαπραγμάτευσης «στέγνωσε» τα ταμεία του Δημοσίου, των  επιχειρήσεων και των νοικοκυριών και αποδέχτηκε ένα τρίτο μνημόνιο, που απλά βάζει την ταφόπλακα. Η ύφεση που προκλήθηκε είναι τρομακτική και οδηγεί σε νέα δραματική μείωση του ΑΕΠ της χώρας, κάτι που συνεπάγεται «αντίο» στην ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση.

 

Αλλά για ποια έξοδο από την κρίση μιλάμε όταν έχουν επιβληθεί τα capital controls στις τράπεζες και ακόμη και ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Μάρδας δεν γνωρίζει πότε θα αρθούν. Αυτοί οι περιορισμοί που γνώριζε η κυβέρνηση Τσίπρα ότι θα επιβληθούν χωρίς να κάνει τίποτα για να προστατεύσει την ελληνική οικονομία είναι και ο βασικός λόγος της βαθιάς ύφεσης στην οποία οδηγούμαστε.

 

Η οικονομία δεν μπορεί να κινηθεί, ο τουρισμός έχει υποστεί  ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως και οι ελληνικές επιχειρήσεις, η ανεργία σκαρφαλώνει σε δυσθεώρητα ύψη και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ψηφίζει νέα μέτρα. Υφεσιακά μέτρα, εξόντωσης της ελληνικής κοινωνίας και διάλυσης των όποιων υγειών επιχειρήσεων υπήρχαν.

 

Υπολογίζεται, και αυτό είναι το καλό σενάριο, πώς η ύφεση φέτος θα είναι της τάξεως του 4%, ενώ στα σενάρια τρόμου αγγίζει το 10%, ισοπεδώνοντας μικρομεσαίες επιχειρήσεις, απογειώνοντας την ανεργία πάνω από το 30% και προκαλώντας ένα κύμα δευτερογενών επιπτώσεων το μέγεθος του οποίου είναι αδύνατο να προβλεφθεί.

 

Και αυτή η μείωση αφορά συνολικά το 2015 και όχι το δεύτερο εξάμηνο του έτους, όπου εκτιμάται πώς η ύφεση θα είναι διπλάσια, δηλαδή 8-20%. Σε μία τέτοια περίπτωση, δεν πρόκειται όχι να εφαρμοστούν τα μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση, αλλά δεν θα μείνει τίποτα όρθιο με το Grexit να θεωρείται δεδομένο.

 

Η αναγωγή των προβλέψεων συρρίκνωσης του ΑΕΠ σε δισεκατομμύρια ευρώ οδηγεί σε εκτιμήσεις απωλειών από 7 έως και 18 δισ. ευρώ το 2015, δηλαδή από 1 έως 3 δισ. ευρώ τον μήνα στο β' εξάμηνο του έτους. Κι αυτό όπως είπαμε με ύφεση 4% έως 10%. Στο δεύτερο εξάμηνο του έτους η μείωση του ΑΕΠ θα «τρέχει» από 2,5 έως 6 δισ. ευρώ το μήνα και μπορεί να φτάσει έως και τα 36 δισ. ευρώ.

 

Μιλάμε για τον απόλυτο εφιάλτη, αφού ήδη το ΑΕΠ στην πενταετία των μνημονίων έχει συρρικνωθεί κατά 25% και έχει μειωθεί στα 180 δισ. ευρώ. 

 

Την ίδια στιγμή με 4% ύφεση, η αύξηση του δημόσιου χρέους (χρέος 150% του ΑΕΠ εκτιμούσε το ΔΝΤ για το 2020 πριν από τη μεγάλη κατρακύλα της οικονομίας) και η επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών (ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ φέτος δεν αποκλείεται με την αποδοχή της τρόικας να μετουσιωθεί σε πρωτογενές έλλειμμα) απειλούν να μας φέρουν σε πολλαπλάσια χειρότερη θέση από τα πέντε χρόνια του μνημονίου. 

 

Το ΔΝΤ εκτιμά πώς αν δοθεί τελικώς το δάνειο των 82,5 δισ. ευρώ στην Ελλάδα τότε το χρέος θα ανέλθει στο 200% από το 178% που είναι σήμερα. Και την ίδια στιγμή ένα βουνό μέτρων θα έχει πέσει στις πλάτες των φορολογουμένων.

 

Τι σημαίνει αυτό; Τραγικές επιπτώσεις δευτερογενείς στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Η ύφεση κατά περίπου 7,1% που σημειώθηκε το 2011 είχε σαν αποτέλεσμα η ανεργία να κάνει άλμα και από το 14,2% (τέταρτο τρίμηνο 2010) να βρεθεί στο 20,7% του εργατικού δυναμικού. Οι άνεργοι από 712.065 αυξήθηκαν σε 1.025.877.

 

Το πρώτο τρίμηνο του έτους φέτος η ανεργία να ήταν ήδη στο 27,8% (1.272.541 οι άνεργοι). Με την ύφεση που προβλέπεται η ανεργία θα ξεπεράσει το 30% και οι μισθοί που θα δίδονται σε όσους δουλεύουν θα είναι της… πείνας. 

 

Μετά απ’ όλα αυτά εκτιμά κανείς πώς μπορεί να υλοποιηθεί συμφωνία που θέλει να πετύχει η κυβέρνηση και πολύ περισσότερο τα προαπαιτούμενα μέτρα που πρόσφατα ψήφισε; Προφανώς και όχι. Αυτός είναι και ο λόγος που η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι πλέον αναπόφευκτη.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Από που παίρνει "γραμμή" ο κ. Κουτσούμπας και ο Περισσός;

του Δημήτρη Καζάκη

Σε ομιλία του στην Σύρο (24/7), ο κ. Κουτσούμπας απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι η πολιτική του είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη μ' εκείνη των πιο χυδαίων υπερασπιστών του ευρώ και της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τα γεράκια της ευρωζώνης δανείζεται μέχρι και την τελευταία τελεία των επιχειρημάτων του εναντίον του εθνικού νομίσματος.

Ας δούμε συγκεκριμένα. Ο κ. Κουτσούμπας αφού έκανε τη συνήθη λιτανεία εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μνημονίων, μας ξεκαθαρίζει επίσης το εξής: "Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό σε όλους τους τόνους ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα."

Ο Κουτσούμπας φερέφωνο της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας.

Εδώ είναι δυό τα ζητήματα: Ο κ. Κουτσούμπας και η παρέα του είναι "κάθετα αντίθετοι" να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα, αν ταυτόχρονα παραμείνει η χώρα στην ΕΕ, όπως θέλει το Grexit ο Σόιμπλε; Ή είναι "κάθετα αντίθετοι" να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα, για όσο υπάρχει καπιταλισμός γενικά;

Ο κ. Κουτσούμπας σκόπιμα τα συγχέει, γιατί είναι τελείως διαφορετική η περίπτωση ενός....
υποτιθέμενου Grexit, σαν κι αυτό που πρότεινε ο Σόιμπλε, όπου το χρέος δεν διαγράφεται, απλά ρυθμίζεται και η οικονομία παραμένει υπό τον έλεγχο των μηχανισμών της ΕΕ και άλλο ζήτημα η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ παραμένοντας στο γενικό έδαφος του καπιταλισμού. Όποιος μπλέκει τα δυό, το κάνει μόνο για έναν σκοπό: για να υιοθετήσει με το πρόσχημα ενός ανώδυνου αντικαπιταλισμού τη χυδαιότητα της επίσημης προπαγάνδας εναντίον του εθνικού νομίσματος.

Πού το βρήκε λοιπόν ο Κουτσούμπας ότι "εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα." Από που αντλεί τέτοιο συμπέρασμα; Ποιος του το σφύριξε στο αυτί; Οι πληρωμένοι από τις τράπεζες καλαμαράδες, πολιτευτές και λοιποί δημοσιοκάφροι; Μόνο αυτοί το ισχυρίζονται.

Ο Κουτσούμπας, όπως και κάθε επαγγελματίας απολογητής του ευρώ, μιλά γενικά και αφηρημένα. Ποτέ συγκεκριμένα. Κι ο λόγος είναι γιατί δεν θέλει να εκτεθεί με επιχειρήματα, αλλά να αφήσει εντυπώσεις, να ενισχύσει την τρομοκρατία εναντίον του λαού που ασκείται από το καθεστώς και την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα. Απ' αυτήν άλλωστε δανείζεται όλους τους ισχυρισμούς του. Παπαγαλίζει χωρίς καν δεύτερη σκέψη.

Τι σημαίνει χρεοκοπία κράτους;

Για τον Κουτσούμπα δεν έχει καμιά σημασία το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα καπιταλιστικής χώρας που κήρυξε χρεοστάσιο με δικό της νόμισμα και να πήγε χειρότερα. Γιατί; Διότι πολύ απλά χρεοστάσιο σημαίνει κατ' ελάχιστο αναστολή πληρωμών του χρέους κι επομένως περισσότερα διαθέσιμα για την οικονομία και την κοινωνία. Το που θα πάνε αυτά είναι υπόθεση της ταξικής πάλης. Τα διαθέσιμα αυτά εκ των πραγμάτων πυροδοτούν τις κοινωνικές και ταξικές αναμετρήσεις προκειμένου να καθοριστεί το πώς θα μοιραστούν κι έτσι οι συσχετισμοί δύναμης τείνουν ν' αλλάξουν υπέρ των εργαζόμενων τάξεων.

Να γιατί ποτέ και καμιά άρχουσα τάξη δεν θέλησε από μόνη της να προχωρήσει σε χρεοστάσιο. Γινόταν πάντα υπό συθήκες κρίσης και βαθύτατου κλονισμού του συστήματος εξουσίας της. Διότι ήξερε κάτι που δεν θέλει να ξέρει ο κ. Κουτσούμπας. Ότι το χρεοστάσιο δεν έρχεται ποτέ μόνο του. Συνεπάγεται μια τεράστια όξυνση όλων των κοινωνικών και ταξικών αναμετρήσεων. Γι' αυτό και όπως είναι φυσικό δεν υπήρξε ποτέ αυθεντικά εργατικό και λαϊκό κίνημα που να εναντιώθηκε στην κήρυξη χρεοστασίου. Οι εργάτες και τα λαϊκά στρώματα ήξεραν ανέκαθεν πολύ καλά αυτό που δεν γνωρίζει ο κ. Κουτσούμπας, ότι μόνο έτσι θα μπορούσαν να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες και όρους αμοιβής. Μόνο έτσι θα μπορούσαν να κατακτήσουν δικαιώματα.

Το παράδειγμα της χρεοκοπίας του 1932.

Θέλει πολύ σκέψη να το αντιληφθεί κανείς; Μόνο αν είσαι Κουτσούμπας. Τον Απρίλιο του 1932 η Ελλάδα του Ελευθερίου Βενιζέλου εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει το χρυσό κανόνα, δηλαδή τη χρυσή δραχμή. Η δημοσιονομική και κοινωνική κατάρρευση της χώρας μαζί με το παγκόσμιο κραχ του 1929, επέβαλλε στον πολιτικό κόσμο να καταργήσει ένα τόσο πολύτιμον νόμισμα, όπως το χαρακτήριζαν και το λάτρευε η αργόσχολη τάξη της εποχής. Ακριβώς όπως το ευρώ σήμερα. Λίγο αργότερα ο πρωθυπουργός Βενιζέλος κηρύσσει επίσης χρεοστάσιο, αφού είχε εξαντλήσει κάθε μέσο και τρόπο αφαίμαξης της ελληνικής οικονομίας προκειμένου να υποστηρίξει τη χρυσή δραχμή και να εξυπηρετήσει σε χρυσό τα χρέη.

Να πώς περιγράφει ο Μπελογιάννης το δια ταύτα της απόφασης του Βενιζέλου: "Επόμενο ήταν κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες να μεγαλώνει η απόγνωση κι η αγανάκτηση του λαού. Ο κόσμος άρχισε να κάνει γιουρούσι στους φούρνους. Οι πορείες πείνας πλήθαιναν καθημερινά. Ο Βενιζέλος έπρεπε να διαλέξει. Ή τα τοκομερίδια ή το ψωμί του λαού." (Ν. Μπελογιάννης, Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα, Άγρα, 2010, σ. 290).

Φυσικά, ο επίσημος πολιτικός κόσμος της εποχής με κανένα τρόπο δεν ήθελε να διαγράψει το χρέος και να στερήσει τα πλούσια κέρδη από τους δανειστές της Ελλάδας. Από τα οποία άλλωστε είχαν να λαμβάνουν και μεγάλα ονόματα της εγχώριας οικονομίας και πολιτικής μαζί με το παλάτι. Κι έτσι ξεκίνησε μια ολόκληρη διελκυστίνδα διαπραγματεύσεων και εξευτελισμών του ελληνικού κράτους με τους ομολογιούχους δανειστές. Σαν αυτές περίπου που υποστήκαμε τον τελευταίο καιρό.

Όσο κρατούσαν οι συνεννοήσεις και οι εξευτελισμοί, είχαμε το ίδιο βιολί με σήμερα. Σχεδόν το σύνολο των "ειδικών" της εποχής, καθηγητάδες και μη, συμμετείχαν σε μια πρωτοφανή εκστρατεία το μαύρο να γίνει άσπρο και υποστήριζαν ότι το να μην πληρώσεις τα χρέη, είναι πολύ χειρότερο από το να πληρώσεις. Να τι έλεγε ο Μπελογιάννης: "Όλοι σχεδόν οι αστοί οικονομολόγοι προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι μια ανοιχτή χρεοκοπία θα κατάστρεφε την πίστη και τα οικονομικά της Ελλάδας. Όχι όμως μία αλλά εκατό φορές να λέγαμε στους ομολογιούχους ότι δεν έχουμε να τους πληρώσουμε, πάλι δεν θα παθαίναμε την οικονομική, εθνική και ηθική ζημιά πού πάθαμε με τις ατέλειωτες κι εξευτελιστικές για την αξιοπρέπεια της χώρας μας συζητήσεις." (Ό. Π., σ. 293).

Βέβαια ο Μπελογιάνης δεν ήταν Κουτσούμπας. Ούτε την εποχή εκείνη το ΚΚΕ διέθετε Κουτσούμπα. Γιατί αν διέθετε, είναι σίγουρο ότι το καθεστώς και η προπαγάνδα του θα τον είχε πείσει. Κι έτσι το ΚΚΕ θα είχε μετεξελιχθεί σε φερέφωνο της επίσημης προπαγάνδας. Όπως ακριβώς είναι σήμερα.

Ο Κουτσούμπας θεωρεί το αποικιοκρατικό μνημόνιο καλύτερο.

Όμως του κ. Κουτσούμπα δεν του αρκεί η υιοθέτηση της επίσημης κινδυνολογία. Προχωρεί ακόμη παραπέρα: "Μπορεί να είναι και χειρότερες [από εκείνες του μνημονίου] για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος. Δηλαδή θα παίρνει ο εργαζόμενος 1.000 ευρώ, 600, 800 όσα παίρνει στη δουλειά του για παράδειγμα, τα οποία θα αντιστοιχούν στο μισό, σαν να παίρνει 300 ή 500 ευρώ από 1.000. Άρα έτσι θα ψωνίζει, έτσι θα αγοράζει υπηρεσίες, έτσι θα αγοράζει προϊόντα, έτσι θα ζει. Άρα κάθετη μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Και δε λέω για όλα τα υπόλοιπα, ο πληθωρισμός, η μαύρη αγορά, οι αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων που θα επέλθουν."

Εδώ πραγματικά βγάζει μάτι η απολογητική ακόμη και του μνημονίου που επιχειρεί ο κ. Κουτσούμπας. Προσέξτε τι λέει. Τι σημαίνει μνημόνιο; Κατάλυση κάθε έννοιας εργασιακού και εργατικού δικαιώματος, διάλυση της κοινωνικής πρόνοιας, ολόκληρου του συστήματος κοινωνικών παροχών και ασφάλισης, επί τούτου κατάρρευση της παιδείας, της υγείας, μεταφορά των κέντρων απόφασης για τη χώρα σε ξένα κέντρα χωρίς καν κοινοβουλευτική νομιμοποίηση, κοκ.

Υπάρχει κανείς που να αρνείται ότι αυτό σημαίνει μνημόνιο; Μόνο ο κ. Κουτσούμπας, για τον οποίο μνημόνιο δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από μέτρα μείωσης για μισθούς, συντάξεις, του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά! Υποβαθμίζει έτσι το ρόλο και τη σημασία του μνημονίου από την σκοπιά των εργαζομένων και του λαού, για να ισχυριστεί το πρωτοφανές. Ό,τι η τυχόν μείωση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος από μια υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, θα έχει χειρότερες συνέπειες!

Νεοφιλελέ παραμύθια δια χειρός Κουτσούμπα

Αφήνουμε το γεγονός ότι ταυτίζει το ποσοστό υποτίμησης του νομίσματος με το ποσοστό μείωσης του λαϊκού εισοδήματος. Αυτό δείχνει πόσο αγράμματος είναι και πόσο εμποτισμένος με τα παραμύθια της επίσημης προπαγάνδας. Κατά τ' άλλα έχει το θράσος να ασκεί κριτική στους οικονομολόγους που υποστηρίζουν το εθνικό νόμισμα, όταν ο κ. Κουτσούμπας δεν γνωρίζει καν ότι μια ενδεχόμενη υποτίμηση δεν είναι ούτε καν αναγκαίο να περάσει στο λαϊκό εισόδημα.

Αυτό που κάνει η υποτίμηση του νομίσματος είναι -κάτω από προϋποθέσεις- να μειώσει την τιμή του προϊόντος σε συνάλλαγμα, για τις εξαγωγές. Το αν η υποτίμηση θα πυροδοτήσει εγχώριο πληθωρισμό ώστε να μειωθεί και μάλιστα αντίστοιχα το εργατικό εισόδημα, εξαρτάται άμεσα από τον βαθμό ολιγοπώλησης του εξωτερικού και εσωτερικού εμπορίου, υποκατάστασης των εισαγωγών από την εγχώρια παραγωγή, αλλά και από το επίπεδο των ποσοστών κέρδους ανά προϊόν ή υπηρεσία.

Επομένως, ακόμη και σε περίπτωση υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι η αντίστοιχη υποτίμηση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος. Στην μεταπολίτευση η μείωση των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων δεν είχε ως πηγή την υποτίμηση της παλιάς δραχμής, αλλά τον πληθωρισμό κερδών ειδικά από τις μονοπωλιακές καταστάσεις που κυριαρχούσαν στην οικονομία. Η υποτίμηση της δραχμής είχε ελάχιστη επίδραση στο επίπεδο των μισθών και των συντάξεων.

Το 1982-1983 η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έδωσε σημαντικές για την εποχή πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Μάλιστα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος του πληθωρισμού εφάρμοσε για πρώτη φορά Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή με βάση την οποία μισθοί και συντάξεις προσαρμόζονταν αυτόματα στο επίπεδο του ετήσιου πληθωρισμού.

Κι όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η δραχμή συνέχιζε τις διολισθήσεις της. Μάλιστα, όσο κράτησαν τα μέτρα ενίσχυσης του λαϊκού εισοδήματος (έως το 1984) ο πληθωρισμός δεν εκτινάχθηκε. Αντίθετα περιορίστηκε έστω οριακά. Από το 24,5% το 1981 στο 18,4% το 1984. Έστω κι αν η υποτίμηση της παλιάς δραχμής έναντι του δολαρίου ήταν περίπου 30% την ίδια χρονική περίοδο. Πού πήγε η συνταγή περί υποτίμησης του κ. Κουτσούμπα;

Αλήθεια, που το βρήκε ο κ. Κουτσούμπας αυτό το 50% υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος; Ποιος του το έδωσε; Ο Ντράγκι ή κάποιος άλλος σαν κι αυτόν; Και τι σημαίνει υποτίμηση κατά 50%; Σημαίνει ότι από 1:1 ευρώ προς νέα δραχμή, θα γίνει 1:2 ευρώ προς νέα δραχμή. Ξέρει καμιά οικονομία που να την κατέστρεψε μια τέτοια υποτίμηση;

Η Ισλανδία είδε το νόμισμά της να υποτιμάται 400%, όταν το 2009 ο λαός παρά κι ενάντια στην κυβέρνηση της χώρας δεν επέτρεψε να περάσουν στον κρατικό προϋπολογισμό τα χρέη των τραπεζών. Την ίδια χρονιά ο πληθωρισμός ανέβηκε στο 19%. Αντί όμως να μειώνονται αντίστοιχα οι μισθοί και οι συντάξεις, αυξήθηκαν με αποτέλεσμα να μειωθεί και ο πληθωρισμός. Μέσα σε δύο χρόνια έπεσε στο 3%.

Κι όλα αυτά χωρίς να μπαίνουμε στον κόπο να εξηγήσουμε ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητη μια υποτίμηση του εθνικού νομίσματος. Αντίθετα, είναι μια επιλογή ανάγκης όταν όλα τα άλλα μέσα πολιτικής δεν έχουν αποδώσει. Πράγμα απίθανό. Ούτε είναι ανάγκη το εθνικό νόμισμα να είναι διαθέσιμο στις διεθνείς αγορές FOREX για να γίνει αντικείμενο κερδοσκοπίας.

Αλλά αυτά ας τα αφήσουμε. Είναι πολύ ψηλά γράμματα για τον κ. Κουτσούμπα. Είναι σαν να προσπαθείς να μιλήσεις για μαθηματικά με μπαμπουίνο. Αν και πιστεύω ότι περισσότερα θα κατάφερνε κανείς, μιας και ο μπαμπουίνος δεν έχει τα κολλήματα, τις σκοπιμότητες και τις ιδεοληψίες του Κουτσούμπα και της παρέας του.

Έχει εναλλακτική πρόταση ο κ. Κουτσούμπας;

Ο κ. Κουτσούμπας λοιπόν απεύχεται την εισαγωγή εθνικού νομίσματος, γιατί έχει πειστεί πλήρως από την επίσημη ιμπεριαλιστική προπαγάνδα ότι θα έχει μέχρι και χειρότερες συνέπειες από το τωρινό μνημόνιο. Το ερώτημα βέβαια είναι, τότε γιατί καταγγέλλει τον Τσίπρα και τους άλλους δωσίλογους; Αυτό δεν λένε κι αυτοί;

Εδώ λοιπόν ο κ. Κουτσούμπας έχει έναν άσσο στο μανίκι του. Ή έτσι νομίζει:

"Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Επειδή το ΚΚΕ λέει όχι στη μία όχι και στην άλλη λύση, ότι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Μόνο που αυτή η εναλλακτική λύση σημαίνει άλλη κοινωνική οργάνωση, άλλη οικονομία. Και πρέπει σε αυτό το ζήτημα να πειστεί ο ελληνικός λαός και να αποφασίσει να παλέψει και να το επιλέξει. Με πλήρη συνείδηση. Όχι με κοροϊδίες και ψεύτικα προεκλογικά διλήμματα ή εκβιαστικά διλήμματα, αλλά καθαρά και ντόμπρα. Κι αυτή την πρόταση φέρνει για συζήτηση στο λαό το ΚΚΕ. Σημαίνει ότι ο λαός στην εξουσία, ενισχύοντας το ΚΚΕ, δυνάμεις εργατικές - λαϊκές, τη λαϊκή συμμαχία που θα έρθει στην εξουσία, δεν θα κάνει διαπραγμάτευση με την τρόικα. Θα πει στοπ. Διότι, το πρώτο, καταργώ όλα τα μνημόνια, όλος τους εφαρμοστικούς νόμους. Αυτό σημαίνει ότι έρχομαι σε ρήξη, σε σύγκρουση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Δεν σημαίνει ότι φεύγω μόνο από το ευρώ ή την ευρωζώνη και μένω στην ΕΕ. Αποδεσμεύομαι από την ΕΕ, την ίδια στιγμή όμως που προχωρώ σε κοινωνικοποίηση ως λαϊκή εξουσία, ως κυβέρνηση, ως κράτος - πέστε το όπως θέλετε. Προχωρώ σε κοινωνικοποίηση του πλούτου που παράγει ο λαός μου, δηλαδή του ορυκτού πλούτου, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, παίρνω την αγροτική οικονομία στα χέρια μου, αποδεσμεύομαι από ό,τι αλυσίδες και εξαρτήσεις έχω από την ΕΕ. Γιατί η ΕΕ βάζει δεσμεύσεις, το ζούμε και στα ναυπηγεία εδώ, το ζούμε και στην αγροτική οικονομία, το ζήσαμε πολλά χρόνια με τις ποσοστώσεις, και σε μια σειρά άλλους τομείς της οικονομίας. Άρα κοινωνικοποιώ αυτά, αποδεσμεύομαι, οργανώνω με βάση έναν πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό, επιστημονικά οργανωμένο για όλη τη χώρα, την προώθηση της ανάπτυξης του τόπου, της αξιοποίησης δηλαδή των παραγωγικών δυνατοτήτων που έχει η Ελλάδα, η πατρίδα μας."

Προσέξτε καλά τι λέει. Η δική του εναλλακτική λύση εντοπίζεται σε μια μόνη φράση: κοινωνικοποίηση. Φεύγουμε από ευρώ και ΕΕ για να κοινωνικοποιηθούν μέσα παραγωγής και ο πλούτος της χώρας. Ωραία. Όμως αυτή δεν είναι πρόταση. Είναι ευχή, ή έστω πρόθεση. Πώς θα φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ χωρίς να πυροδοτηθεί υπερπληθωρισμός και χωρίς να καταρρεύσει το νέο σοσιαλιστικό, ή λαϊκό, ή όπως αλλιώς φαντασιώνεται το νόμισμα ο κ. Κουτσούμπας; Ή δεν χρειάζεται νόμισμα; Πώς θα κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος σε μια χώρα καθόλα ρημαγμένη και κατεστραμμένη; Κουβέντα. Λέξη. Τσιμουδιά.

Να θυμηθούμε μόνο ότι οι μπολσεβίκοι χρειάστηκαν να εισάγουν το 1922 τον χρυσό κανόνα, με τη μορφή του σεβρονέτς, μόνο και μόνο για απαλλαγούν από το υπερπληθωριστικό χάρτινο ρούβλι, που οι ίδιοι είχαν εισάγει το 1918. Μαζί με τον χρυσό κανόνα χρειάστηκε να εισάγουν και τον κρατικό καπιταλισμό στην οικονομία, προκειμένου να απαλλαγούν από τον πολεμικό κομμουνισμό, δηλαδή έναν ιδεοληπτικό κομμουνισμό του στρατώνα όπου όλα ήταν κοινωνικοποιημένα.

Θα μου πείτε. Τι δουλειά έχουν τέτοιοι σιχαμεροί οπορτουνιστές, όπως ήταν οι μπολσεβίκοι του Λένιν, μ' έναν τέτοιο κολοφώνα της επανάστασης σαν τον Κουτσούμπα. Ειλικρινά, καμία.

Για τον Κουτσούμπα, σε αντίθεση με όλα τα άλλα επαναστατικά κινήματα που γνώρισε η ιστορία του καπιταλισμού, είναι τόσο απλά. Όλα θα λυθούν δια μαγείας. Με το κόκκινο ραβδάκι του Περισσού. Par ordre du Mufti, με διάταγμα του Μουφτί.

Ο κ. Κουτσούμπας δεν έχει πρόταση. Ή μάλλον η πρότασή του δεν διαφέρει από εκείνη των παλιών ιερέων των αρχόντων του Μεσαίωνα που δίδασκαν στους καταπιεσμένους την υπομονή και την καρτερία εν αναμονή του βασιλείου εν τοις ουρανοίς. Δεν είναι παρά η αναβίωση του παλιού γερμανικού ή "αληθινού" σοσιαλισμού, που ο Μαρξ στο Μανιφέστο τον θεωρούσε εξίσου επικίνδυνο με την πιο μαύρη αντίδραση, γιατί αρνιόταν να παλέψει τα πιο άμεσα αστικοδημοκρατικά αιτήματα στο όνομα των σοσιαλιστικών διεκδικήσεων.

"Έτσι, στον "αληθινό" σοσιαλισμό δόθηκε η τόσο ποθητή ευκαιρία να αντιπαραθέσει τις σοσιαλιστικές διεκδικήσεις στο πολιτικό κίνημα, για να εξαπολύσει τα πατροπαράδοτα αναθέματα ενάντια στο φιλελευθερισμό, ενάντια στο αντιπροσωπευτικό κράτος, ενάντια στον αστικό συναγωνισμό, την αστική ελευθερία του τύπου, το αστικό δίκαιο, την αστική ελευθερία και ισότητα και για να κηρύξει στη λαϊκή μάζα πως δεν έχει να κερδίσει τίποτε απ' αυτό το αστικό κίνημα, αντίθετα θα τα χάσει όλα... Στις γερμανικές απολυταρχικές κυβερνήσεις με την ακολουθία τους από παπάδες, δασκάλους, ευγενείς της υπαίθρου και γραφειοκράτες, ο σοσιαλισμός αυτός χρησίμευε σαν ποθητό σκιάχτρο ενάντια στην αστική τάξη που τραβούσε απειλητικά προς τα πάνω. Αποτελούσε το γλυκερό συμπλήρωμα στις πικρές βουρδουλιές και τις σφαίρες, με τις οποίες οι ίδιες αυτές κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν τις γερμανικές εργατικές εξεγέρσεις."

Έτσι κι ο Κουτσούμπας με τους εκ Περισσού. Αποτελούν το "γλυκερό συμπλήρωμα" στην αγριότητα των μνημονίων και της ιμπεριαλιστικής κατοχής.


 ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΕΠΑΜ