Συνεχίζεται η κατάρρευση του πετρελαίου και πλέον απειλούνται οι... τράπεζες: «Έχουν δανείσει τις πετρελαϊκές»!

Συνεχίζει να καταρρέει η τιμή του πετρελαίου και πλέον βρίσκονται υπό απειλή όχι μόνο οι αμερικανικές εταιρείες παραγωγής (ακριβού) σχιστολιθικού πετρελαίου αλλά απειλούνται και οι τράπεζες που τις έχουν χρηματοδοτήσει.

Πέραν των εταιριών παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου σε δύσκολη θέση είναι και οι κλασσικές μεγάλες πετρελαϊκές οι οποίες κι αυτές λειτουργούν με τραπεζικό δανεισμό και δεν μπορούν να έχουν κέρδη λόγω της ανύπαρκτης ζήτησης για πετρέλαιο.

Αξίζει να σημειωθεί πως τώρα που τελειώνει ο χειμώνας στο βόρειο ημισφαίρειο στο οποίο βρίσκεται η συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού, πέφτει κατακόρυφα και η ζήτηση για φυσικό αέριο, αφού τα νοικοκυριά δεν έχουν ανάγκη για θέρμανση (τουλάχιστον όχι όπως τις χειμωνιάτικες ημέρες).

Αυτή την στιγμή έχουμε έναν ακίνητο πλανήτη με εκατομμύρια βαρέλια αδιάθετου πετρελαίου να έχουν «τιγκάρει» τους χώρους αποθήκευσης.

Το χάος στην αγορά πετρελαίου «απλώς αντανακλά την εντύπωση ότι δεν υπάρχει ζήτηση για το πετρέλαιο και δεν υπάρχουν οι αποθηκευτικές δυνατότητες για να κρατηθούν στοκ» τόσο μεγάλες ποσότητες, συνόψισε ο Στίβεν Ίνις της Axicorp.

Κατ’ αυτόν, η «διάψευση των ελπίδων που ακολούθησε τη νέα συμφωνία (σ.σ. για τη μείωση της παραγωγής) συνεχίζει να αντανακλάται» στην πτώση των τιμών. Σύμφωνα με τον Ίνις, αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό, οι τιμές του πετρελαίου θα παραμείνουν χαμηλές βραχυπρόθεσμα, «όσο απουσιάζουν ενδείξεις για την ανάκαμψη της ζήτησης».

Την κρίση στην αγορά αργού που πυροδότησε η πανδημία του κορωνοϊού επέτεινε ο πόλεμος τιμών μεταξύ Ρωσίας και Σαουδικής Αραβίας και, παρότι Μόσχα και Ριάντ έβαλαν τέλος στη διένεξή τους καθώς μαζί με άλλους παραγωγούς έκλεισαν συμφωνία για τη μείωση της προσφοράς στα 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αυτό δεν άρκεσε για να καταλαγιάσει η αναταραχή.

Σύμφωνα με τον Ίνις, η πετρελαϊκή κρίση αποτελεί επίσης άσχημο οιωνό «για άλλους τομείς» της παγκόσμιας αγοράς, «ιδίως τις τράπεζες, με δεδομένο το υψηλό επίπεδο έκθεσής τους σε αμερικανικές εταιρείες που εξορύσσουν πετρέλαιο από σχιστολιθικά κοιτάσματα».

Νέα μεγάλη πτώση υφίσταται σήμερα η τιμή του πετρελαίου Brent Βόρειας Θάλασσας στην Ασία, κατά 12%, ή κάτω από τα 17 δολάρια το βαρέλι, ενώ η αρχική άνοδος της τιμής ενός είδους αμερικανικού αργού διαγράφτηκε και υφίσταται πλέον νέα πτώση, καθώς η ήδη κορεσμένη αγορά πλήττεται από το σοκ της πανδημίας του κορονοϊού. Στις πρώτες συναλλαγές στην Ασία, το Μπρεντ σημείωνε άνοδο, χάρη στις πληροφορίες περί συνομιλιών μεταξύ των παραγωγών, ενώ το West Texas Intermediate (WTI) ανέβαινε επίσης. Η τάση αντιστράφηκε απότομα.

Το Μπρεντ απώλεσε 12,31%, πέφτοντας στα 16,98 δολάρια το βαρέλι. Ενώ η τιμή του WTI προς παράδοση τον Ιούνιο, που κατέγραφε άνοδο 20% στο άνοιγμα της αγοράς, έπεφτε κατά 5% το μεσημέρι (τοπική ώρα), στα 11 δολάρια το βαρέλι. «Η δυσθυμία θα διατηρήσει σίγουρα τις τιμές στο πάτωμα βραχυπρόθεσμα, μέχρι να φανεί φως στην άκρη του τούνελ, με τη σταδιακή επανέναρξη των οικονομικών δραστηριοτήτων που έχουν ανασταλεί παντού, σε όλο τον κόσμο», σχολίασε ο Τζινγκγί Παν, ο οποίος χαράσσει στρατηγική στην IG.

 
Η αγορά πετρελαίου δέχθηκε βαρύ πλήγμα εξαιτίας των μέτρων που επιβλήθηκαν σε όλο τον κόσμο για να περιοριστεί η εξάπλωση της πανδημίας του κορωνοϊού.

Με τις μεταφορές να έχουν μειωθεί θεαματικά και αναρίθμητα εργοστάσια να έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους, η ζήτηση για ενέργεια κατέρρευσε. Τα διυλιστήρια έχουν έτσι επιβραδύνει τον ρυθμό τους και δεν αγοράζουν αργό στις συνήθεις ποσότητες.

Η τιμή του βαρελιού του WTI προς παράδοση τον Μάιο, η διαπραγμάτευση της οποίας ολοκληρώθηκε την Τρίτη, βυθίστηκε τη Δευτέρα — για πρώτη φορά στην ιστορία — βαθιά σε αρνητικό έδαφος, με τους επενδυτές να φθάνουν στο σημείο να πληρώνουν τους αγοραστές για να ξεφορτωθούν συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης.

Αν η κρίση αυτή κτυπήσει και τις τράπεζες τότε όλα θα πάρουν τον δρόμο του σκότους.

Η διάρκεια της κρίσης αρχίζει και κτυπάει στον «πυρήνα» της οικονομίας. Στην αρχή χτύπησε την «φανταστική» οικονομία αλλά τώρα περνάει στο επίπεδο της πραγματικής αφού τίποτα δεν κινείται. pronews.gr 

NYT: Τακτικές Κίνας από τον Ερντογάν - Κρύβει την αλήθεια για τον κορωνοϊό στη χώρα του

Για εβδομάδες, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσίαζε την απόδοση της Τουρκίας στον χειρισμό της έξαρσης του κορωνοϊού ως μία από τις πιο επιτυχημένες στον κόσμο, διατηρώντας ο ίδιος αυστηρό έλεγχο στις πληροφορίες σχετικά με το ξέσπασμα.

Υπό τις οδηγίες του «σουλτάνου», ξεκίνησε μια προσεκτικά ενορχηστρωμένη εκστρατεία προπαγάνδας, διασφαλίζοντας πως οι αναφορές από τα νοσοκομεία, τα νεκροταφεία και τους συγγενείς που θρηνούσαν παρέμεναν ουσιαστικά απούσες. Οι γιατροί που μίλησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δέχθηκαν «παρατηρήσεις» και 410 άτομα συνελήφθησαν τον Μάρτιο για «προκλητικές και καταχρηστικές» αναρτήσεις.

Ωστόσο, τα δεδομένα που συγκέντρωσαν οι New York Times από αρχεία θανάτων στην Κωνσταντινούπολη δείχνουν πως η Τουρκία αντιμετωπίζει μια πολύ μεγαλύτερη καταστροφή από τον κορωνοϊό, από αυτήν που δείχνουν τα επίσημα στοιχεία.

Η πόλη κατέγραψε περίπου 2.100 περισσότερους θανάτους απ' ό,τι αναμενόταν από τις 9 Μαρτίου έως τις 12 Απριλίου, με βάση τους εβδομαδιαίους μέσους όρους των δύο τελευταίων ετών, πολύ περισσότερους δηλαδή, από αυτούς που ανέφεραν αξιωματούχοι για ολόκληρη την Τουρκία κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου.

Αν και όλοι αυτοί οι θάνατοι δεν μπορεί να σχετίζονται άμεσα με τον κορωνοϊό, οι αριθμοί δείχνουν ένα εντυπωσιακό άλμα στους θανάτους, που συνέπεσε με την έναρξη της πανδημίας, έναν προκαταρκτικό δείκτη που χρησιμοποιείται από τους ερευνητές για την ανίχνευση της εξάπλωσης του ιού και την αξιολόγησή του σε πραγματικό χρόνο.

Ακόμα και από την επίσημη καταμέτρηση, τα επιβεβαιωμένα κρούσματα στην Τουρκία αυξήθηκαν σε περισσότερα από 90.000 μέχρι την Δευτέρα, ανεβάζοντας την Τουρκία πάνω από την Κίνα, με αποτέλεσμα να γίνει η 7η χώρα που έχει πληγεί περισσότερο στον κόσμο. Οι θάνατοι, την ίδια στιγμή, έφτασαν τους 2.140.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ενήργησε γρήγορα, διακόπτοντας τις πτήσεις και κλείνοντας τα σύνορα με πέντε από τις πληγείσες περιοχές τον Φεβρουάριο, κλείνοντας σχολεία, εστιατόρια και μπαρ στα μέσα Μαρτίου, όταν επιβεβαιώθηκε το πρώτο κρούσμα. Αλλά μέχρι τότε, τα στατιστικά στοιχεία που συνέλεξαν οι New York Times δείχνουν πως η ζημιά είχε ήδη γίνει.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον πρώτο θάνατο της χώρας από τον κορωνοϊό στις 17 Μαρτίου. Ωστόσο, τα στατιστικά που συνέταξαν οι New York Times δείχνουν ότι ακόμη και εκέινη την χρονική στιγμή, ο αριθμός των θανάτων συνολικά στην Κωνσταντινούπολη, ήταν ήδη πολύ υψηλότερος, από τους ιστορικούς μέσους όρους, ένδειξη πως ο ιός είχε φτάσει αρκετές εβδομάδες νωρίτερα.

Ωστόσο, ο Ερντογάν διαβεβαίωσε το έθνος στις 18 Μαρτίου, μετά την ανακοίνωση του δεύτερου θανάτου, πως η Τουρκία «είχε λάβει γρήγορα όλες τις προφυλάξεις».

«Εμείς, μαζί με τους ανθρώπους μας, ανταποκριθήκαμε σε αυτή την πρόκληση με αποφασιστικότητα, όπως κάνουμε πάντα μπροστά στις επιθέσεις εναντίον της χώρας μας» είχε δηλώσει.

Οι ενέργειες του Ερντογάν στις αρχές Φεβρουαρίου αποκάλυψαν τις προτεραιότητές του. Έχει προσπαθήσει επανειλημμένα να καθησυχάσει τον πληθυσμό, περιγράφοντας πως τρώει μια κουταλιά μελάσα από μούρα κάθε πρωί, για να ενισχύσει το αίμα του. Και σε μια προσπάθεια να διατηρήσει τουλάχιστον ένα μέρος της οικονομίας της χώρας σε λειτουργία, απέφυγε να διατάξει ένα εθνικό lockdown.

Μια οικονομική κατάρρευση θα σήμαινε την καταστροφή της προεδρίας του. Η δημοτικότητά του έχει πέσει πολύ εν μέσω μιας παρακμάζουσας οικονομίας και λόγω της υψηλής ανεργίας, ακόμη και πριν από την πανδημία.

Αντ’ αυτού, ο Ερντογάν εισήγαγε σταδιακά μέτρα για την ενθάρρυνση της κοινωνικής αποστασιοποίησης, τον περιορισμό των εγχώριων ταξιδιών και διέταξε την απαγόρευση κυκλοφορίας για άτομα άνω των 65 ετών και κάτω των 20.

Ωστόσο, οι λοιμώξεις έχουν εξαπλωθεί, κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη, μεγάλες πόλεις με διεθνείς επιχειρηματικές και τουριστικές συνδέσεις καθώς και σε κεντρικές πόλεις, όπου 6.000 προσκυνητές που επέστρεψαν από την Σαουδική Αραβία, δεν ακολουθούσαν τους κανόνες απομόνωσης.

Η κυβέρνηση της Τουρκίας δήλωσε ότι ο υψηλός αριθμός κρουσμάτων οφείλεται στα εκτεταμένα τεστ – πραγματοποιήθηκαν πάνω από 600.000 τεστ. Και σημείωσε επίσης, πως έχει μειώνεται το ποσοστό της μόλυνσης. Ωστόσο, οι θάνατοι στην Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο των 5 εβδομάδων μεταξύ 9 Μαρτίου και 12 Απριλίου ήταν περίπου 30% υψηλότεροι από τους ιστορικούς μέσους όρους, σύμφωνα με τους New York Times.

Τις δύο πρώτες εβδομάδες του Απριλίου, τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, οι θάνατοι στην Κωνσταντινούπολη ήταν περίπου 50% υψηλότεροι από τον μέσο όρο.

Αυξήσεις αυτού του μεγέθους είναι ανησυχητικές και φαίνεται σαφώς να σχετίζονται με το ξέσπασμα, δήλωσε η Στεφάν Χελένινγκερ, δημογράφος στο πανεπιστήμιο Johns Hopkins. Οποιαδήποτε στατιστικά στοιχεία θανάτων εν μέσω πανδημίας, είναι δύσκολο να εντοπιστούν και πρέπει να θεωρηθούν προκαταρκτικά.

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να βελτιώσουν τις στατιστικές θανάτου τους, τις οποίες αναγνωρίζουν τώρα ότι είναι ελλιπείς.

Το σύνολο της Κωνσταντινούπολης μπορεί να περιλαμβάνει τόσο τους θανάτους που συνδέονται άμεσα με τον κορωνοϊό όσο και εκείνους από άλλες αιτίες, όπως ο καρκίνος ή οι καρδιακές παθήσεις, που μπορεί να έχουν γίνει πιο συνηθισμένοι καθώς τα νοσοκομεία φτάνουν στο peak της αντοχής τους και οι άνθρωποι αποφεύγουν να ζητήσουν ιατρική περίθαλψη.

Τα ευρήματα των New York Times υποστηρίζονται από τον Ονούρ Αλτιντάγκ, επίκουρο καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Μπέντλεϊ, που δημοσίευσε δεδομένα από 10 πόλεις της Τουρκίας, συγκρίνοντάς τα με στατιστικά στοιχεία των προηγούμενων τεσσάρων ετών.

Ο καθηγητής βρήκε έναν παρόμοιο αριθμό υπερβολικών θανάτων στην Κωνσταντινούπολη από τις 11 Μαρτίου έως τις 12 Απριλίου. Ο συνολικός αριθμός επιβεβαιωμένων θανάτων κορωνοϊού σε ολόκληρη την Τουρκία στις 12 Απριλίου ήταν 1.006, λιγότεροι από τους μισούς στην Κωνσταντινούπολη, όπως είπε.

Το υπουργείο Υγείας της Τουρκίας έδωσε στην δημοσιότητα περιορισμένα μόνο δεδομένα σχετικά με την εξάπλωση του κορωνοϊού και ανακοίνωσε μόνο έναν αριθμό κρουσμάτων σε μεμονωμένες πόλεις μία, φορά, την 1η Απριλίου. Η Κωνσταντινούπολη, μια πόλη 16 εκατομμυρίων, αντιπροσώπευσε το 60% των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων κορωνοϊού εκείνη την ημέρα, δήλωσε ο Φαχρετίν Κοτζά, υπουργός Υγείας της Τουρκίας.

Αρκετές άλλες πόλεις, όπως η Άγκυρα και η Σμύρνη, έχουν χαρακτηριστεί επίσης hot spots. Στις 10 Απριλίου, η Τουρκία άρχισε να επιβάλει lockdown τα σαββατοκύριακα σε 31 μητροπολιτικές περιοχές. Ο Αλτιντάγκ, βρήκε επίσης, πρώιμα σημάδια υπερβολικών θανάτων στην πόλη Σακάρια.

Οι αξιωματούχοι, όπως ο υπουργός Υγείας, τόνισαν πως το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Τουρκίας επεκτάθηκε κατά πολύ τις δύο τελευταίες δεκαετίες υπό την προεδρία του Ερντογάν, και πως οι ασθενείς αναρρώνουν από τον κορωνοϊό και πως η Τουρκία θα φτάσει στο αποκορύφωμα της έξαρσης σε περίπου μία εβδομάδα.

Όμως, οι επαγγελματίες του κλάδου υγείας προειδοποιούν πως η Τουρκία μπορεί να μην έχει πιάσει την εξάπλωση του ιού. «Τον Φεβρουάριο δεν έκαναν τίποτα, αν και ήταν γνωστό πως η ασθένεια ήταν εκεί» δήλωσε ο Δρ. Σινάν Αντιγιαμάν, επικεφαλής του τουρκικού ιατρικού σωματείου, σε τηλεφωνική συνέντευξη με τους New York Times.

Ο εξοπλισμός προσωπικής προστασίας λείπει σε ορισμένα νοσοκομεία, και τα τεστ αυξήθηκαν σε επαρκές επίπεδο τον Απρίλιο, πρόσθεσε.

Και η Τουρκία μετρά μόνο τα κρούσματα κορωνοϊού που έχουν επιβεβαιωθεί με θετικό αποτέλεσμα. Δεν περιλαμβάνει συνολικά τα κρούσματα που έχουν διαγνωστεί κλινικά ως κορωνοϊός, αλλά δεν έχουν βρεθεί με τεστ ότι είναι θετικά, δήλωσε ο Αντιγιαμάν. «Τα δεδομένα που έχουμε δεν αρκούν για να πούμε εάν ελέγχουν την πανδημία» τόνισε.

Το τουρκικό σωματείο γιατρών, μια ανεξάρτητη επαγγελματική ένωση με περίπου 120.000 μέλη, ζήτησε περισσότερη διαφάνεια, η οποία θα βοηθούσε τους γιατρούς να κατανοήσουν καλύτερα την ασθένεια. Η ένωση υπέβαλλε 22 ερωτήσεις στον υπουργό Υγείας την περασμένη εβδομάδα, ζητώντας στοιχεία σχετικά με τα κρούσματα, τα δημογραφικά στοιχεία των μολυσμένων και λεπτομέρειες σχετικά με τον αριθμό των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που έχουν αρρωστήσει. Δεν έχουν λάβει ακόμη απαντήσεις.

Ο Δρ. Αντιγιαμάν είπε ότι το επιστημονικό συμβούλιο, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που συγκροτήθηκε από την κυβέρνηση για να συμβουλεύει την διαχείριση της πανδημίας, δεν δημοσιοποιεί τις αποφάσεις του, και η κυβέρνηση δεν κοινοποιεί δεδομένα.

Ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι 601 άτομα του προσωπικού υγείας είχαν μολυνθεί από κορωνοϊό μέχρι την 1η Απριλίου. Ωστόσο, ο Δρ. Αντιγιαμάν είπε ότι σχεδόν 1.500 έχουν μολυνθεί, συμπεριλαμβανομένων 1.000 στην Κωνσταντινούπολη. Δεκαεπτά έχουν πεθάνει από τον ιό στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με αναφορές που δημοσιεύτηκαν από πολλά συνδικάτα.

Και παρόλο που η κυβέρνηση έδειξε να λαμβάνει έγκριση σε ποσοστό 63% σε πρόσφατη δημοσκόπηση για την απόδοσή της στην αντιμετώπιση της πανδημίας κορωνοϊού, ο πανικός που προκλήθηκε σε όλη την χώρα όταν ανακοινώθηκε εκτάκτως η απαγόρευση κυκλοφορίας σε πολλές μεγάλες πόλεις στις 10 Απριλίου, έδωσε μια ματιά στο άγχος των κατοίκων της Τουρκίας στην αντιμετώπιση της κρίσης.pronews.gr 

Tραμπ ζητά από Πούτιν βοήθεια στον πόλεμο του πετρελαίου – Οι όροι του Πούτιν

skal 

Mike Whitney, Unz Review , Russia Insider,1-4-20

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε προ ημερών στο τηλέφωνο τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν για να συζητήσουν για την κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου που προκαλεί πανωλεθρία στην αμερικανική βιομηχανία σχιστολιθικού πετρελαίου. Οι δυο ηγέτες μίλησαν σύντομα για την πανδημία του Κορωνοϊού, αλλά γρήγορα στράφηκαν στην κύρια φροντίδα του Τραμπ, που ήταν η παραγωγή του πετρελαίου.

Κατά τον περασμένο μήνα η Σαουδική Αραβία πλημμύριζε την αγορά με αργό πετρέλαιο για να αναγκάσει την Ρωσία να συμφωνήσει σε μεγάλες περικοπές της παραγωγής της. Ο Πούτιν αρνήθηκε να υποκύψει στον εκβιασμό της Ριάντ και διατήρησε την ρωσική παραγωγή στο ίδιο επίπεδο.

Σε αποτέλεσμα οι τιμές έπεσαν στις χαμηλότερες της 18ετίας, σε 20,09 δολάρια το βαρέλι, δηλαδή πολύ πιο κάτω από το επίπεδο απλής επιβίωσης των αμερικανών παραγωγών σχιστολιθικού πετρελαίου. Σε λιγότερο του μηνός η εντατικού κεφαλαίου αμερικανική βιομηχανία σχιστολιθικού πετρελαίου ακολούθησε κάθετη κατρακύλα, προκαλώντας πανικό στο χρηματιστήριο της Γουόλ Στρητ, όπου οι αναλυτές περιμένουν ότι ένα κύμα πτωχεύσεων θα καταφέρει θανάσιμο πλήγμα στις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες.

Γι’ αυτό ο Τραμπ αποφάσισε να τηλεφωνήσει στον Πούτιν. Θέλησε να δει αν μπορεί να πείσει τον Ρώσο Πρόεδρο να περικόψει την ρωσική παραγωγή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πούτιν έμεινε στωικά σιωπηλός όταν η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην Ρωσία για τις υποτιθέμενες επεμβάσεις της στην Ουκρανία, ότι δεν διαμαρτυρήθηκε για τις επεμβάσεις της Ουάσιγκτον στην Συρία, ούτε για τις προσπάθειές της να σταματήσει την εγκατάσταση των ρωσικών αγωγών Nordstream και Southstream προς την Γερμανία και την Βουλγαρία. Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν, πλήττονται τα συμφέροντα των αμερικανικών επιχειρήσεων και ο Τραμπ θεωρεί φυσικό να καλέσει την Μόσχα σε βοήθεια. Όπως είπε κάποιος επικριτικά, «φαίνεται πως η ομάδα του Τραμπ είναι άνετη να μοιράζει κυρώσεις, αλλά όχι όταν τις υφίσταται.»

Το προεδρικό τηλεφώνημα  σχεδόν αποσιωπήθηκε από τα αμερικανικά ΜΜΕ, πράγμα αναμενόμενο αφού δεν είναι δυνατόν να διαστρέψεις ένα περιστατικό όπου ο Αμερικανός Πρόεδρος σαφώς παρακαλεί τον «κακοποιό» Πούτιν να του κάνει μια χάρη.

Το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Τας συνόψισε το τηλεφώνημα σε μια λακωνική ανακοίνωση τριών παραγράφων, που απέκλειε συμπληρωματικά στοιχεία. Να ένα απόσπασμα:

«Οι ηγέτες συζήτησαν επίσης την σημερινή κατάσταση της διεθνούς αγοράς πετρελαίου. Συμφώνησαν για ρώσο-αμερικανικές ανταλλαγές απόψεων επί του θέματος μεταξύ των επικεφαλής των υπηρεσιών ενέργειας», ανακοίνωσε το Κρεμλίνο. «Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ συμφώνησαν να συνεχίσουν τις προσωπικές επαφές», μετέδωσε το Τας.

Σημειώστε πως το τηλεγράφημα του Τας αντιπαρέρχεται τους αυθαίρετους ισχυρισμούς και την εριστικότητα που χαρακτηρίζει τα Δυτικά ΜΜΕ. Μετά την πλημμύρα  ψευδό-πληροφόρησης περί «ρωσικής ανάμειξης» που κυριάρχησε στους τίτλους του Τύπου την τελευταία τριετία θα περίμενε κάποιος ότι οι αρχισυντάκτες του Τας θα  μπορούσαν να  είναι  ποιο επικριτικοί για το διάβημα του Τραμπ. Οπωσδήποτε το τηλεφώνημα του δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον  είναι έτοιμη να ενδώσει στον «θανάσιμο εχθρό» της  προκριμένου να αποσπάσει τις περικοπές στην παραγωγή πετρελαίου που επιδιώκει. Αλλά προφανώς δεν χρησιμοποιούν όλοι τα ΜΜΕ για να προαγάγουν την δική τους στενοκέφαλη πολιτική.  

Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θυμούνται πως ο Τραμπ κατηγόρησε τον Πούτιν το 2018 στο Ελσίνκι ότι ανέβασε ψηλότερα τις τιμές (85 δολάρια το βαρέλι) και έπληξε την ανάπτυξη στις ΗΠΑ. Όπως του συμβαίνει συχνά, τα στοιχεία του Τραμπ ήταν λανθασμένα. Ο λόγος που ανέβηκαν οι τιμές το 2018 ήταν ότι η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε σκληρές οικονομικές κυρώσεις  στο Ιράν και στην Βενεζουέλα, οι οποίες προκάλεσαν μιαν άμεση πτώση της παραγωγής πετρελαίου και απότομη αύξηση των τιμών. Η υποστήριξη των ΗΠΑ  στην επίθεση κατά της Λιβύης είχε επίσης συμβάλει στην αύξηση των τιμών. Επομένως, η Ρωσία δεν ήταν υπεύθυνη για την αύξηση των τιμών του πετρελαίου το 2018, όπως δεν ευθύνεται σήμερα για την πτώση τους.

Το 2018 το πρόβλημα ήταν ότι οι αμερικανικές κυρώσεις έπνιξαν την προσφορά, ενώ το 2020 το πρόβλημα είναι η Σαουδική Αραβία. Οι Σαουδάραβες αύξησαν την παραγωγή τους, όχι η Ρωσία. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πούτιν δεν μπορεί να συμβάλει στην εξομάλυνση της καταστάσεως, αλλά σημαίνει ότι οι δύο ηγέτες θα πρέπει να συζητήσουν τις διαφορές τους με ειλικρίνεια και να βρούν έναν εποικοδομητικό τρόπο προόδου. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται μια διάσκεψη κορυφής, κάτι που μέχρι σήμερα αποκρούεται πεισματικά από το κατεστημένο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά απίθανο ότι ο Πούτιν θα συμφωνήσει να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου με αντάλλαγμα την άρση των οικονομικών κυρώσεων. Δεν είναι καθόλου αυτό που θέλει. Αυτό που ο Πούτιν θέλει από την Ουάσιγκτον είναι πολύ πιο περιεκτικού περιεχομένου. Θέλει να επανενταχτούν οι ΗΠΑ στην κοινότητα των εθνών, ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν συλλογικά τα κρίσιμα προβλήματα, όπως ο πόλεμος, οι πανδημίες, η διάδοση των πυρηνικών όπλων και η διεθνής ασφάλεια. Θέλει έναν αξιόπιστο εταίρο που να σέβεται τους κανόνες του παιχνιδιού, θα συμμορφώνεται με το Διεθνές Δίκαιο, θα σταματήσει τους πολέμους για αλλαγή καθεστώτων, θα σέβεται την κυριαρχία άλλων εθνών και θα δίνει χέρι βοήθειας στις διεθνείς κρίσεις.

Αυτό είναι που θέλει. Θέλει ένα σύμμαχο που θα σέβεται τα συμφέροντα των άλλων, θα συνεργάζεται σε θέματα αμοιβαίας σπουδαιότητας και θα εργάζεται για την δημιουργία μιας πιο δίκαιης και ανθηρής διεθνούς οικονομίας.

Εάν ο Τραμπ δείξει ότι είναι διατεθειμένος να αλλάξει, τότε ο Πούτιν θα καταβάλει αναμφίβολα κάθε προσπάθεια να βοηθήσει. Αλλά αν ο Τραμπ συνεχίσει στην τακτική της αμερικανικής μονοκρατορίας, τότε συμφωνία δεν πρόκειται να υπάρξει.

infognomonpolitics.gr

Ενοχλήθηκαν οι Γερμανοί από τον έλεγχο στις ΜΚΟ: Τις θέλουν ανεξέλεγκτες

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Ενοχλήθηκαν οι Γερμανοί από τον έλεγχο στις ΜΚΟ καθώς τις θέλουν ανεξέλεγκτες και σήμερα τα γερμανικά ΜΜΕ έχουν κυριολεκτικά εξοργιστεί από την προσπάθεια του ελληνικού κράτους να βάλει ένα τέλος στην ασυδοσία και στην εισροή παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα.

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε κάποια πολύ απλά πράγματα:

Οι διαχειριστές των κονδυλίων των Βρυξελλών για την διαχείριση της παράνομης μετανάστευσης είναι οι ΜΚΟ.

Περίπου 90 από τις 350 έχουν δώσει στοιχεία για το ποιες είναι και ποιο είναι το έργο τους, οι υπόλοιπες απλώς εμφανίζονται αλλά «διαχειρίζονται» τα χρήματα της ΕΕ.

Έτσι λοιπόν με αυτόν τον τρόπο αποδεσμεύονται χρήματα από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό και μετά κάνοντας τον «κύκλο» τους διαμέσου πολλών ΜΚΟ αγνώστου ταυτότητος καταλήγουν στα χέρια «φυσικών προσώπων» χωρίς τον παραμικρό έλεγχο.

Όπως γίνεται κατανοητό «είναι πολλά τα λεφτά... Άρη».

 "Η αντιμετώπιση των ΜΚΟ στο προσφυγικό είναι ντροπή" επιγράφεται σχόλιο της συντηρητικής εφημερίδα Die Welt το οποίο, μεταξύ άλλων, επισημαίνει:

"Ο λόγος για τον οποίο δεν πέθαναν περισσότεροι άνθρωποι στο Αιγαίο τα προηγούμενα χρόνια ήταν η δουλειά των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στο πεδίο.

Οι συνεργάτες τους έστηναν αντίσκηνα, μοίραζαν φαγητό, αγόραζαν ρουχισμό για μικρά παιδιά. Σε αυτούς τους ακτιβιστές εστιάζει τώρα η νέα συντηρητική κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. (...) Εάν οι αρχές ήθελαν και μπορούσαν να ανταποκριθούν στα ανθρωπιστικά τους καθήκοντα θα ήταν ανάξιο λόγου να μιλάμε γι αυτό. Αλλά με δεδομένη την αποτυχία της Ελλάδας η αντιμετώπιση εκείνων που βοηθούν είναι ντροπή. Είναι και ένα στημένο παιχνίδι. Με τον νέο νόμο οι αρχές θέλουν απλώς να ξεφορτωθούν τις ανεπιθύμητες ΜΚΟ"

Για το ίδιο ζήτημα το Spiegel Online παρατηρεί όπως αναφέρει η DW ότι: "Ήδη από το καλοκαίρι του 2017 η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί ΜΚΟ που εργάζονται για τους πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Η Ελλάδα είχε διαμαρτυρηθεί επανειλλημμένως ότι αντιμετωπιζόταν ωσάν να ήταν αναπτυσσόμενη χώρα, που δεν είναι σε θέση να φροντίσει μόνη της τους πρόσφυγες. Επιπλέον, θα ήταν πιο αποτελεσματικός ένας κεντρικός σχεδιασμός. Αυτός ήταν και ένας λόγος για τον οποίο εφεξής τα χρήματα πήγαιναν απευθείας στο ελληνικό κράτος. Μετά από δυόμιση χρόνια είναι πλέον σαφές: παρά τα ευρωπαϊκά κονδύλια, οι ελληνικές αρχές δεν εξασφαλίζουν ανθρώπινες συνθήκες στους καταυλισμούς. Στη Σάμο δεν υπήρχαν ούτε τουαλέτες έξω από το επίσημο κέντρο υποδοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τελικά μία ΜΚΟ έστησε χημικές τουαλέτες. Αλλά και την ιατρική φροντίδα αναλαμβάνουν, σε μεγάλο βαθμό, οι ΜΚΟ".

Για να γίνει κατανοητό το τι συμβαίνει με τις ΜΚΟ και πόσα είναι τα υπό διαχείριση χρήματα, παραθέτουμε τα εξής στοιχεία από το χθεσινό άρθρο στο pronews.gr:

«Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, οι ανθρωπιστικές δραστηριότητες απορρόφησαν το 2018 πόρους της τάξης των 28,9 δισ.$ παγκοσμίως. Οι ΜΚΟ, δηλαδή, διαχειρίζονται σημαντικά κεφάλαια, και αυτό εξηγεί και την βαρύτητα που έχουν αποκτήσει στην σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ζωή.

Η Ε.Ε. διαθέτει δύο ειδικά ταμεία για την μετανάστευση, το Ταμείο Μετανάστευσης, Ασύλου και Ενσωμάτωσης, το οποίο διαχειρίζεται για την περίοδο 2014-2020 κεφάλαια της τάξης των 6,6 δισ.€, και το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας με 3,8 δισ.€. Ωστόσο, κονδύλια για τη μετανάστευση περιλαμβάνονται και σε άλλα χρηματοδοτικά προγράμματα για την Ευρώπη, όπως το Horizon 2020 ή το Ταμείο για την Ευρωπαϊκή Συνοχή.

Από τα κεφάλαια των δυο ταμείων, για την Ελλάδα αναλογούν 1,69 δισ.€, τα οποία σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατανεμήθηκαν ως εξής: Ελληνικές αρχές 794 εκ. €, Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες 506,67 εκ. €, Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) 119,7 εκατ. €, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου 26 εκατ. €, οι διάφορες διεθνείς ΜΚΟ - εταίροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 201 εκατ. €, ενώ την στιγμή που ανακοινώθηκαν τα στοιχεία (Οκτώβριος 2018) είχαν εγκριθεί αλλά παρέμεναν αδιάθετα επί πλέον 44,6 εκατ.€ προς Διεθνείς Οργανισμούς ή ΜΚΟ.

Σε αυτούς τους πόρους θα πρέπει να συνυπολογιστούν και η χρηματοδότηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που προέρχονται από ιδίους πόρους οι χορηγίες ιδιωτών, δεν υπάρχουν ωστόσο γι’ αυτές αξιόπιστα στοιχεία.

Το γεγονός αυτό, όπως και το γενικότερο έλλειμμα καταγραφής και εποπτείας στην δραστηριότητα των ΜΚΟ (που βρίσκεται η κάθε μια, πόσους ανθρώπους απασχολούν, τι ακριβώς κάνουν), αποτελεί μια ακόμη τρανταχτή ένδειξη για το υποτυπώδες της μεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους και το κενό ασφαλείας που αυτό συνεπάγεται.

Για την αδυναμία της Ελλάδας να θεσπίσει καθεστώς πλήρους διαφάνειας ως προς την χρηματοδότηση των οργανώσεων αυτών, έχει προειδοποιήσει και ο διεθνής διακυβερνητικός οργανισμός που είναι αρμόδιος για να καταπολεμήσει το ξέπλυμα χρήματος (Financial Action Task Force). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, που άρχισε να ελέγχεται πρόσφατα (Μάιος 2019) από τις ελληνικές αρχές έπειτα από καταγγελία ξένων αρχών.

Η εν λόγω οργάνωση είχε αναπτύξει υπερδεκαετή δράση πάνω στο μεταναστευτικό, και απορροφούσε μάλιστα κονδύλια από τα Υπουργεία Δημόσιας Τάξης και Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της καταγγελίας, η συγκεκριμένη ΜΚΟ είχε από το 2011 έως και το 2018 ακαθάριστα έσοδα ύψους 23,13 εκατ.€ και επιχορηγήσεις ύψους 9,7 εκ. €, ενώ βρέθηκε να έχει λάβει σημαντική οικονομική ενίσχυση από fund Σαουδαραβικών συμφερόντων που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.

Το οικονομικό αποτύπωμα των μη κυβερνητικών οργανώσεων στην ελληνική κοινωνία αυξάνει διαρκώς, δοσμένης της κρίσης και της συρρίκνωσης στην οποία υπόκεινται και άλλοι κλάδοι, ιδίως στις περιοχές που επιβαρύνονται περισσότερο από τις μεταναστευτικές εισροές.

Εκεί, η αρνητική σχέση που διέπει τους κλάδους της φιλοξενίας των μεταναστών με τον τουρισμό, διαμορφώνει συνθήκες «μονοκαλλιέργειας» των ανθρωπιστικών δραστηριοτήτων μεταβάλλοντας έτσι τόπους με μια πολύμορφη οικονομία, σε χώρους που ασκούν κατ’ αποκλειστικότητα δραστηριότητες φύλαξης, φιλοξενίας και διαχείρισης των πληθυσμιακών ροών.

Βλέπουμε έτσι το πώς «η μεταβολή της χώρας σε χώρο», είναι κάτι παραπάνω από ένα εύληπτο σχήμα λόγου, και αποτυπώνει ανάγλυφα την πραγματικότητα.

Ενδεικτικοί ως προς αυτό, είναι και οι τίτλοι και το περιεχόμενο άρθρων που θα δημοσιεύσει η εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης, μεταξύ του Δεκεμβρίου 2015 και του Ιανουαρίου 2016:

«Οι ΜΚΟ ανάχωμα στην ανεργία»,

«Οι ΜΚΟ συνεχίζουν να δημιουργούν θέσεις εργασίας» (15/01/2019).

Στο δεύτερο άρθρο, συζητείται το ενδεχόμενο πλήγμα που θα δεχθεί η Λέσβος στον τουρισμό ενόψει της επικείμενης σεζόν, και το άρθρο της εφημερίδας σημειώνει:

«Ο μεγάλος κίνδυνος είναι η απώλεια θέσεων εργασίας από τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, τις ταβέρνες και γενικότερα τα καταστήματα μαζικής εστίασης, που δουλεύουν κυρίως με ξένους τουρίστες και που δε θα λειτουργήσουν ή θα υπολειτουργήσουν τη νέα τουριστική περίοδο που ξεκινάει σε τρεις περίπου μήνες, δηλαδή κατά το Πάσχα. [ ] Ως αντιστάθμισμα αυτής της τάσης θα μπορούσε να λειτουργήσει η ενοικίαση ξενοδοχείων για την προσωρινή φιλοξενία προσφύγων και μελών ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στα νησιά».

Η δημιουργία ενός εγχώριου πληθυσμού, εξαρτώμενου από τις ΜΚΟ και τις μεταναστευτικές χρηματοδοτήσεις, είναι σε γνώση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, και των δυο μεγάλων κομμάτων:

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου, υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ κατά την περίοδο της κρίσης του 2015, παροτρύνει με απίστευτη κυνικότητα, τους δημοσιογράφους «να βοηθήσουν την κατάσταση»: «να αρχίσετε να τους αποκαλείτε πρόσφυγες γιατί αν μιλάτε για μετανάστες ή λαθρομετανάστες η ΕΕ δεν θα εγκρίνει κονδύλια».

Τα φαινόμενα διασπάθισης των κονδυλίων που δίνονται επί του προσφυγικού και του μεταναστευτικού είναι γνωστά, και η δημοσιοποίησή τους έχει λάβει διεθνείς διαστάσεις.

Οι καταγγελίες ερευνώνται ακόμα και από την OLAF, την ειδική υπηρεσία της Ε.Ε. για την διαφθορά»

pronews.gr

«Γκριζάρισμα» με υπογραφή Μητσοτάκη: Από το «ο αέρας πήρε τη σημαία» στο «ο αέρας έφερε το Oruc Reis»

Άρης Δημητρακόπουλος

Χθες ξεκίνησε η δεύτερη φάση «γκριζαρίσματος» και υφαρπαγής της ελληνικής υφαλοκρηπίδας μέχρι την Κρήτη από την Τουρκία, καθώς το Oruc Reis πραγματοποίησε σεισμογραφικές έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως αποδεικνύουν οι φωτογραφίες από τα F-16 της ΠΑ.

Η πρώτη (de jure-νομική) φάση ήταν το σύμφωνο Άγκυρας-Τρίπολης και η ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ. Τώρα περάσαμε στη de facto φάση, δηλαδή τις έρευνες εντός της ανακηρυχθείσας ΑΟΖ.

Μάλιστα το «γκριζάρισμα» έγινε ανήμερα της επετείου των Ιμίων και έγινε και αυτό.. «λόγω καιρού». Φαίνεται πως οι καιρικές συνθήκες δεν βοηθούν καθόλου την Ελλάδα, αφού εκτός από ελληνικές σημαίες, ο αέρας παρασύρει και τουρκικά σεισμογραφικά!

Σε κάθε περίπτωση, η νέα αυτή εθνική ήττα φέρει την υπογραφή της κυβέρνησης Μητσοτάκη η οποία αρνήθηκε να λάβει σοβαρή δράση στηρίζοντας έμπρακτα τον Χαλίφα Χαφτάρ, όταν υπογράφηκε το τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Άραγε έχουν αντιληφθεί στο Μαξίμου και στο ΥΠΕΞ, πως οι έρευνες της Τουρκίας πλέον δεν αμφισβητούν την ελληνική υφαλοκρηπίδα αλλά επιβεβαιώνουν την τουρκική ΑΟΖ; (Αυτό άλλωστε απάντησε και ο Τούρκος καπετάνιος του Oruc Reis στη φρεγάτα του ΠΝ «Nικηφόρος Φωκάς»: «είμαι στην τουρκική ΑΟΖ»).

Η «άμυνα» της ελληνικής κυβέρνησης στην χθεσινή έμπρακτη καταπάτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν ήταν η ανάληψη στρατιωτικής δράσης όπως άφηναν να εννοηθεί κατά καιρούς διάφορα υψηλόβαθμα στελέχη της, αλλά μία άνευ προηγουμένου εκστρατεία παραπληροφόρησης της ελληνικής κοινωνίας!

Στην αρχή το τουρκικό ερευνητικό μπήκε «για να προφυλαχθεί από την θαλασσοταραχή, χωρίς να κάνει έρευνες», ενώ για το υπόλοιπο της ημέρας «απομακρύνονταν από την ελληνική υφαλοκρηπίδα» (τελικά αποχώρησε σήμερα το πρωί).

Μάλιστα τις «διαρροές» των φιλοκυβερνητικών Μέσων επιβεβαίωσαν χθες ο υπουργός Επικρατείας και σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, με «μνημειώδεις» δηλώσεις για«συγκυριακή είσοδο λόγω καιρικών συνθηκών» οι οποίες θα γραφτούν στην ιστορία μαζί με το «τη σημαία την πήρε ο αέρας» του Θεόδωρου Πάγκαλου.

Δυστυχώς στήνεται άλλο ένα σκηνικό κοροϊδίας των Ελλήνων πολιτών, ένα δρόμο τον οποίο φαίνεται να έχει επιλέξει εδώ και καιρό η κυβέρνηση Μητσοτάκη στα εθνικά θέματα, από το Σκοπιανό στη «διπλωματική απομόνωση» του Ερντογάν, τώρα στην «είσοδο λόγω καιρού».

Το λυπηρό είναι πως η στάση αυτή φαίνεται να βρίσκει απόλυτα σύμφωνη και την αντιπολίτευση η οποία τηρεί «σιγή ιχθύος» για τον χθεσινό τραγέλαφο.

Το σκηνικό εθνικής ήττας συμπληρώνει και η δίχως λογική παραχώρησης των Patriot στην Σαουδική Αραβία, η οποία θυμίζει πολύ την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο από τη Χούντα, ενώ η Τουρκία κλιμάκωνε τις απειλές της.

Βέβαια πληροφορίες αναφέρουν πως οι στενοί σύμβουλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη σε θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι σίγουροι πως η Τουρκία δεν θα μας επιτεθεί «γιατί αυτό έχει να γίνει από το 1922».

Εκτός κι αν στην κυβέρνηση τα έχουν ήδη συμφωνήσει με την Τουρκία γι’ αυτό δεν «καίγονται» ούτε για την Άμυνα της χώρας ούτε για τις τουρκικές προκλήσεις. Ας προσέξουν όμως γιατί και το 74’ φαίνεται πως «κάτι είχε συμφωνηθεί» για την Κύπρο και οι Τούρκοι έφτασαν μέχρι την… Λευκωσία.

ΥΓ.  Είναι βέβαιο πως την χθεσινή παραβίαση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας θα ακολουθήσουν κι άλλες, οι οποίες κάποια στιγμή θα συνοδευτούν και με NAVTEX. Η Τουρκία δεν ανακήρυξε την ΑΟΖ για να την «κοιτάει».

Ο Άρης Δημητρακόπουλος είναι δημοσιογράφος και διεθνολόγος

Twitter: @ArisDimitrako

pronews.gr

Patriot από την Θεσσαλονίκη ή την Ελευθερούπολη στο... Ριάντ; - Δίκη ή κατ'ευθείαν εκτέλεση αν «στραβώσει» κάτι;

«Ελλάδα και Σ. Αραβία έχουν συμφωνήσει την αποστολή ελληνικής συστοιχίας αντιαεροπορικού συστήματος Patriot στη Σ. Αραβία για να αντιμετωπιστούν πυραυλικές επιθέσεις από το Ιράν», επιμένουν φήμες και πληροφορίες από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας.

«Η Σαουδική Αραβία θα αναλάβει έτσι την δωρεάν αναβάθμιση των συστημάτων της (ιδίως του ραντάρ AN/MPQ-53 σε AN/MPQ-65)». Οι άλλες πέντε θα μείνουν με το παλιό ραντάρ!

Υπενθυμίζεται ότι η ΠΑ διαθέτει 6 Μοίρες Κατευθυνομένων Βλημάτων Patriot, με συνολικά 2 Κέντρα Συντονισμού-Πληροφοριών και 6 Σταθμούς Ελέγχου Εμπλοκής με 6 Σταθμούς εκτόξευσης το καθένα.

Αν τελικά στείλουμε Patriot θα πρόκειται για μία από τις Μοίρες ή της Θεσσαλονίκης ή της Ελευθερούπολης Καβάλας που καλύπτει τον Εβρο.

Θα είναι όμως καλύτερα προστατευμένο το... Ριάντ από τους Ιρανούς, μην τα θέλουμε όλα δικά μας.

Την ίδια στιγμή, τα τουρκικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400 θα καταστούν πλήρως επιχειρησιακά τον Απρίλιο ή το Μάιο του 2020.

Αν γίνει καμία «στραβή» και περάσουν τα τουρκικά μαχητικά από το τομέα που καλύπτει το Patriot που θα πάει στο Ριάντ, οι υπεύθυνοι, πολιτικοί και στρατιωτικοί, θα θέλουν να προηγηθεί δίκη ή θα δεχθούν να εκτελεστούν κατ'ευθείαν;

pronews.gr

Ο Ερντογάν απειλεί την Ε.Ε.: «Αν δεν στηρίξετε τον Σάρατζ θα αντιμετωπίσετε νέα προβλήματα»

Η Λιβύη είναι στο έλεος ενός «βαρόνου πολέμων»

Την δική του οπτική γωνία, ενόψει της συμμετοχής του στην κυριακάτικη διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, ανέδειξε ξανά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με άρθρο του απειλώντας ευθέως την ΕΕ για τις επιπτώσεις αν ουσιαστικά δε  στηρίξει τις δικές του επιλογές στην Λιβύη!

Ο Τούρκος πρόεδρος σε άρθρο του στο Politico κατηγορεί, μεταξύ άλλων την Ευρώπη για έλλειψη ευαισθησίας στο θέμα της Λιβύης, ρίχνει βέλη κατά της Γαλλίας, που βρίσκεται «δίπλα στους πραξικοπηματίες του Χαφτάρ» και καλεί την Ένωση να υποστηρίξει  την κυβέρνηση της Εθνικής Συναίνεσης της Λιβύης για να προδώσει τις αξίες της. 

Το άρθρο του Ερντογάν: 

«Η Λιβύη βρίσκεται στη δίνη ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου για περίπου 10 χρόνια. Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα δεν έχει μέχρι σήμερα αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν σταμάτησε τη βία και δεν εγκαθίδρυσε την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες αυτής της απάθειας, της έλλειψης ευαισθησίας.

Η κυβέρνηση της Λιβύης, αναγνωρισμένη από τα Ηνωμένα Έθνη, έχει υποστεί επίθεση πολλών ετών από τον βαρόνο Χαλίφα Χαφτάρ. Προσπαθώντας να επιβάλει πραξικόπημα στη χώρα, η ένοπλη οργάνωση του Χαφτάρ λαμβάνει υποστήριξη από αντιδημοκρατικά κράτη, όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Παρά τις προσπάθειες για την παροχή πολιτικής λύσης, όπως η Συμφωνία Suheyrat του 2015, ο κόσμος δεν μπορεί να υποστηρίξει επαρκώς τους παράγοντες της διπλωματίας και του διαλόγου στη Λιβύη.

Η κρίση στη Λιβύη οδήγησε σε διάσπαση στην ευρωπαϊκή ήπειρο, η οποία προσπαθεί ακόμα να αποφασίσει τι να κάνει στην περιοχή. Προστατεύοντας τη διπλωματία μέσω υποστήριξης της νόμιμης κυβέρνησης της Λιβύης, η Γερμανία θα φιλοξενήσει μια ειρηνευτική διάσκεψη στο Βερολίνο την Κυριακή. Αντίθετα, η Γαλλία βρίσκεται δίπλα στους πραξικοπηματίες του Χαφτάρ κι ενάντια στη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης.

Άλλοι μπορεί να ρωτήσουν γιατί η Ευρώπη πρέπει να συμμετάσχει στη λιβυκή σύγκρουση, ενώ σε ολόκληρο τον κόσμο διεξάγονται πόλεμοι, συγκρούσεις και ανθρωπιστικές κρίσεις.

Καταρχάς, η πιθανότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην δώσει την απαραίτητη υποστήριξη στην κυβέρνηση της Εθνικής Συναίνεσης της Λιβύης θα σήμαινε ότι προδίδει τις βασικές αξίες της Ευρώπης, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η εγκατάλειψη της Λιβύης στο έλεος ενός βαρόνου πολέμων θα ήταν ιστορικό λάθος.

Επιπλέον, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι εάν εγκαταλειφθεί η νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης, η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει νέα προβλήματα και απειλές.

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως ο DAESH και η Αλ Κάιντα, οι οποίες υπέστησαν στρατιωτική ήττα στη Συρία και το Ιράκ, μπορούν να βρουν ένα αποτελεσματικό περιβάλλον στη Λιβύη και στη συνέχεια να ξυπνήσουν. Στην πραγματικότητα, είναι γνωστό ότι υπάρχουν ομάδες στις τάξεις του Χαφτάρ, οι οποίες μοιράζονται την ιδεολογία αυτών των τρομοκρατικών οργανώσεων. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η βία και η αστάθεια θα τροφοδοτήσουν την παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη.

Ο εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης είναι ένα χαρτί για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα υπερασπιστούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες τη φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη που αντιμετωπίζει μια νέα επίθεση; Διαφορετικά, αποφεύγουν τις ευθύνες τους όπως κάνουν στη Συρία.

Οι Eυρωπαίοι φίλοι και συμμάχοί μας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο απλά διαμαρτυρόμενοι και λέγοντας ότι ανησυχούν. Δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε το διεθνές δίκαιο, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς να προχωράτε σε δράσεις.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι αν στρέφεις την πλάτη στη διπλωματία και επιβραβεύεις όσους κοροϊδεύουν τη διεθνή κοινότητα, τότε θα προκαλέσεις μεγαλύτερα προβλήματα. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη δείχνουν ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες εξακολουθούν να μην λαμβάνουν αυτά τα μαθήματα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δείξει στον κόσμο ότι είναι ένας αξιοθαύμαστος παίκτης στη διεθνή σκηνή. Η ειρηνευτική διάσκεψη στο Βερολίνο είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς αυτόν τον στόχο. Από την άλλη πλευρά, περιμένουμε από τους Ευρωπαίους ηγέτες να μιλούν λιγότερο και να κάνουν πιο συγκεκριμένα βήματα.

Έχοντας κατά νου πως η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται πολύ για την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στη Λιβύη, η προφανής επιλογή είναι η συνεργασία με την Τουρκία, η οποία έχει υποσχεθεί ήδη στρατιωτική βοήθεια.

Η Τουρκία υποστηρίζει πλήρως τη νόμιμη κυβέρνηση της Λιβύης, όπως αυτή αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη. Ως μέρος των τελευταίων συμφωνιών για την ασφάλεια και τη στρατιωτική συνεργασία που υπογράψαμε, δεσμευθήκαμε να προστατέψουμε την κυβέρνηση της Λιβύης από τους κακοποιούς. Από την άποψη αυτή, θα εκπαιδεύσουμε τις δυνάμεις ασφαλείας της Λιβύης, θα συμβάλουμε στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, της εμπορίας ανθρώπων και άλλων σοβαρών απειλών κατά της διεθνούς ασφάλειας.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι σήμερα. Στο ιστορικό αυτό όριο, όσοι αγωνίζονται για την ειρήνη πρέπει να είναι θαρραλέοι. Πρέπει να κάνουν ό, τι μπορούν για να τερματίσουν τη βία. Η Ευρώπη, ο αρχαίος φίλος και σύμμαχος για την επίτευξη αυτού του στόχου μπορεί να βασιστεί στην Τουρκία».

pronews.gr

Τα «δακτυλικά αποτυπώματα» του Ισραήλ στη δολοφονία Σολεϊμανί

skal 

© AP Photo / Vahid Salemi

Άρης Χατζηστεφάνου

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού Σολεϊμανί από αμερικανικό drone, μπορούσες να αισθανθείς την αμηχανία στα κείμενα αρκετών αναλυτών που παρακολουθούν εδώ και δεκαετίες τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Η επίθεση είχε πάνω της τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ισραήλ, κανένας, όμως, δεν είχε ακόμη επαρκή στοιχεία να αποδείξει την εμπλοκή του Τελ Αβίβ.

Οι επιθέσεις από απόσταση με πυραύλους και εκρηκτικούς μηχανισμούς απέναντι σε ηγετικά στελέχη εχθρικών χωρών αποτελούν σήμα κατατεθέν των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ προτιμούν συνήθως την αποστολή ειδικών δυνάμεων (όπως συνέβη με την εκτέλεση του Οσάμα μπιν Λάντεν) και, πολύ σπάνια, στοχεύουν τον ηγετικό πυρήνα του αντιπάλου. Η επιλογή τους δεν στηρίζεται αναγκαστικά σε κάποιου είδους «ηθικής» του πολέμου, αλλά στο γεγονός, ότι προτιμούν να αναθέτουν τέτοιου είδους εκτελέσεις σε τοπικούς συνεργάτες και πραξικοπηματίες.

Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγουν και τις συνέπειες ενώπιων του διεθνούς δικαίου (αν υποθέσουμε ότι κάποιος ασχολείται ακόμη με αυτό). Συνήθως, μάλιστα, πριν ολοκληρωθεί μια σχετική επιχείρηση, προηγείται πολύμηνη προετοιμασία της κοινής γνώμης από δημοσιογραφικά φερέφωνα της Ουάσιγκτον, που μας ενημερώνουν πόσο ασφαλέστερος θα είναι ο κόσμος, εάν έλειπε από αυτόν ο τάδε ή ο δείνα αντίπαλος των ΗΠΑ. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη στην περίπτωση Σολεϊμανί.

Το σενάριο, όμως, περί εμπλοκής του Ισραήλ, που αποτελούσε απλώς μια διαίσθηση για δεκάδες αναλυτές, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά όταν έγινε γνωστό, ότι η αμερικανική επίθεση στηρίχθηκε σε πληροφορίες που προσέφεραν στη CIA οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Σχεδόν ταυτόχρονα, πληροφορηθήκαμε ότι ο Βενιαμίν Νετανιάχου ήταν ο μόνος ηγέτης που είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την επερχόμενη δολοφονία, από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μάλιστα, έδειξε να είναι ενήμερος για το τι θα ακολουθούσε, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε πριν από την αναχώρησή του για την Αθήνα, λίγες μόλις ώρες πριν από την επίθεση.

«Οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους πολίτες τους» δήλωσε ο Νετανιάχου με μια φράση που λίγο αργότερα μετατράπηκε στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρησιμοποιούσαν τα αμερικανικά ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, ο ίδιος, για ημέρες, άφηνε να διαρρέει μέσω υπουργών του ότι «η δολοφονία Σολεϊμανί δεν συνδέεται με το Ισραήλ».

Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ σχεδίαζε εδώ και χρόνια την εκτέλεση του Ιρανού αξιωματούχου και δεν έκρυψε ποτέ τις προθέσεις του. Πριν από περίπου ένα χρόνο, η εφημερίδα Al-Jarida, υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον έδωσε στο Ισραήλ το «πράσινο φως» που είχε ζητήσει για να εκτελέσει τον Σολεϊμανί. Η Al-Jarida, η οποία εκδίδεται στο Κουβέιτ, θεωρείται από πολλούς σαν ένα από τα όργανα που χρησιμοποιεί το ισραηλινό κατεστημένο για να προωθεί τις θέσεις του στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, το Ισραήλ είχε βρεθεί στα πρόθυρα να δολοφονήσει τον Ιρανό στρατηγό και πριν από τρία χρόνια, αλλά δεν έλαβε τη σχετική έγκριση από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Παρόλα αυτά, μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας εξάρθρωσαν δίκτυο ξένων πρακτόρων, που σχεδίαζαν για χρόνια να σκοτώσουν τον Σολεϊμανί με εκρηκτικά, κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών εκδηλώσεων του μουσουλμανικού μήνα Μουχαρέμ. Σύμφωνα με τον Χουσεΐν Ταέμπ, επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας των Φρουρών της Επανάστασης, στόχος της επίθεσης θα ήταν η «πρόκληση θρησκευτικού πολέμου στο εσωτερικό του Ιράν».

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για τη δολοφονία εξυπηρετεί αρκετούς ακόμη στόχους πολιτικών και στρατιωτικών στο Ισραήλ:

• Καταρχήν, η επίθεση διέκοψε απότομα την ειρηνευτική αποστολή που φέρεται να πραγματοποιούσε ο Σολεϊμανί στην περιοχή και η οποία θα απομάκρυνε το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων στη Συρία, ενώ θα ενίσχυε περαιτέρω τον ρόλο της Τεχεράνης στο εσωτερικό του Ιράκ.  
• Ο Σολεϊμανί ήταν επίσης ο βασικότερος παράγοντας στην ανάσχεση του ISIS, που σύμφωνα με το κορυφαίο ισραηλινό ίδρυμα στρατηγικών ερευνών Begin-Sadat θα αποτελούσε «στρατηγικό λάθος» για τα συμφέροντα του Ισραήλ. 
• Παράλληλα, η ένταση που προκλήθηκε κατάφερε απομάκρυνε, έστω και προσωρινά, την προσοχή από τα σκάνδαλα που βαρύνουν τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και από τη διαδικασία άρσης της ασυλίας του. Ο ίδιος και το περιβάλλον του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ανησυχία που προκάλεσε η δολοφονία, για να στείλουν το μήνυμα ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε καθεστώς πολιτικής αστάθειας, όταν ολόκληρη η περιοχή κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια ακόμη πολεμική σύγκρουση.

Φυσικά, το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να «σύρθηκαν» σε μια μέθοδο δολοφονίας, την οποία συνήθως αποφεύγουν, δεν σημαίνει ότι διαφωνούσαν με αυτή. Όπως έχουμε εξηγήσει από αυτή τη στήλη, οι χλιαρές διαμαρτυρίες των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον και η ενορχηστρωμένη προσπάθεια των αμερικανικών ΜΜΕ να παρουσιάσουν τον Σολεϊμανί, μετά θάνατον, σαν τον διάολο επί της γης, αποδεικνύουν ότι το βαθύ πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο συμφωνεί με την απόφαση.

Σε βάθος χρόνου, η δολοφονία εξυπηρετεί τα σχέδια της Ουάσιγκτον για επιστροφή αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την αποτροπή της δημιουργίας ενός σιιτικού τόξου, που θα συνδέει την Τεχεράνη, με τη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Το ρίσκο, όμως, από τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν, είναι τεράστιο και, μέχρι στιγμής, μόνο η σχετική «αυτοσυγκράτηση» του Ιράν (που απέφυγε να σκοτώσει Αμερικανούς στρατιώτες στις επιθέσεις στο εσωτερικό του Ιράκ) έχουν αποτρέψει μια πολεμική σύρραξη.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, με εντολή του Τραμπ, φαίνονται να εγκαταλείπουν πρακτικές δεκαετιών για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του Ισραήλ, αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

Η στιγμή που ο Λευκός Οίκος θα ακούει πρώτα τα καθεστώτα του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και στη συνέχεια τους δικούς του στρατηγούς και διπλωμάτες, θα είναι η στιγμή που ο κόσμος ίσως βρεθεί στα πρόθυρα ενός ακόμη ολοκληρωτικού πολέμου.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr