Πρώην πρόεδρος του ΟΑΣΕ: «Από σήμερα είμαι Τσάμης και θα υποστηρίξω το ζήτημα των Αλβανοτσάμηδων»

Σε μια προκλητική δήλωση υπέρ των Αλβανοτσάμηδων προέβη ο Ιταλός πρώην πρόεδρος του ΟΑΣΕ Riccardo Migliori.
Σε ειδική τελετή που πραγματοποίησε το κόμμα των Τσάμηδων στην Αλβανία, απονεμήθηκε στον Riccardo Migliori ο τίτλος του «πρέσβη του ζητήματος των Τσάμηδων τονίζοντας ότι «Από σήμερα είμαι Τσάμης, εμείς θα κερδίσουμε την υπόθεση», ενώ δεσμεύθηκε να ασκήσει πιέσεις σε κάθε έδρα του ΟΑΣΕ για το ζήτημα των τσάμηδων.
Ολόκληρη δήλωση του
«Ο ΟΑΣΕ είναι ένας οργανισμός στον οποίο συμμετέχουν περίπου 57 χώρες και ιδρύθηκε το 1975. Η μόνη χώρα που δεν είχε υπογράψει τη Συνθήκη του Ελσίνκι στην Ευρώπη ήταν η Αλβανία. Σήμερα η Αλβανία είναι ενταγμένη στον ΟΑΣΕ. Υπάρχουν Αλβανοί πολιτικοί που ασκούν ενεργητική δράση στον οργανισμό και μία από αυτούς είναι η Μεσίλα Ντόντα. Ήρθε η στιγμή να ενισχυθεί η Αλβανία στη διεθνή σκηνή. Με τις δυνάμεις μου θα προσπαθήσω να φέρω σε κάθε έδρα του ΟΑΣΕ όλους τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα των τσάμηδων. Το 1963, ο Τζον Κένεντι είπε μπροστά στο τείχος του Βερολίνου: ‘Είμαι Βερολινέζος.
Σήμερα μπορώ να πω ότι είμαι Τσάμης. Από σήμερα είμαι ένας από σας, έτσι μπορείτε να μου κάνετε κριτική και να μου δώσετε σημάδια υπενθύμισης. Καλή τύχη και θα κερδίσουμε!», είπε ο επίτιμος πρόεδρος του ΟΑΣΕ στην εκδήλωση.
himara.gr

Πηγή: Himara.gr | Ειδήσεις απ' την Βόρειο Ήπειρο

Σφαγή άμαχων Αρμενίων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ – Γκρίζοι Λύκοι στο πλευρό των Αζέρων; (φωτο)

• 
• 
• 

Φωτογραφίες από ένα αποτρόπαιο έγκλημα αμάχων που συνέβη στο χωριό Ταλίς του Αρτσάχ (Δημοκρατία του Ναγκόρνο Καραμπάχ) δημοσιοποίησε το armenika.gr καθώς η ένταση στο θύλακο που βρίσκεται μέσα στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν, με τον αρμενικό πληθυσμό να αποτελεί τη συντριπτική πλειοψηφία, έχει κλιμακωθεί επικίνδυνα το τελευταίο διάστημα.

Σύμφωνα με ανταποκρίσεις διεθνών ΜΜΕ, οι εχθροπραξίες του σαββατοκύριακου ήταν οι χειρότερες από την εποχή της ανακωχής το 1994, και άφησαν δεκάδες νεκρούς.

Σύμφωνα με το armenika.gr, «ο φωτογράφος Αγκόπ Μπογοσιάν βρέθηκε στο χωριό Ταλίς του Αρτσάχ και φωτογράφισε τις βαρβαρότητες που έκαναν οι Αζέροι στο πέρασμά τους. Το Ταλίς ήταν υπό τον έλεγχο των Αζέρων μόνο για μία ημέρα, αλλά αυτή ήταν αρκετή για τη σφαγή ειρηνικών κατοίκων. Τα βίαια εγκλήματα των Αζέρων περιλαμβάνουν και τις δολοφονίες τριών ηλικιωμένων του χωριού. Πυροβόλησαν εν ψυχρώ τον Βαλέρα Χαλαπιάν και τη σύζυγο του Ραζμέλα, και έπειτα ξέσπασαν το μίσος τους πάνω τους κόβοντάς τους και τα αυτιά. Τρίτο θύμα ήταν η 92χρονη Μαρούσια Χαλαπιάν».
Παρόλο που το Αζερμπαϊτζάν δήλωσε ότι κήρυξε μονομερή κατάπαυση του πυρός στην περιοχή, η κατάσταση είναι τεταμένη και οι αλληλοκατηγορίες Ερεβάν και Μπακού διαρκείς. Ο πρόεδρος της Αρμενίας Σερζ Σαρκισιάν φέρεται να προειδοποίησε σήμερα τους πρεσβευτές των χωρών του ΟΑΣΕ ότι αν κλιμακωθούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, η χώρα του θα αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της περιοχής. Το Αρτσάχ, όπως ονομάζουν οι Αρμένιοι τον θύλακο, με δημοψήφισμα αποφάσισε την ανεξαρτησία του το 1991.

Σύμφωνα με το αρμενικό υπουργείο Άμυνας, χιλιάδες είναι οι εθελοντές από την Αρμενία και από την αρμενική διασπορά που κάνουν αίτηση να πάνε στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Η Τουρκία πήρε ξεκάθαρα το μέρος του Αζερμπαϊτζάν στη σύρραξη, και σήμερα, σύμφωνα με το armenpress.am, ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε από τη Μολδαβία ότι αν και δεν θέλει να διατυπώσει κρίσεις για το ρόλο της Τουρκίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, «μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι για όλους, και για τον τουρκικό λαό, είναι σημαντικό η Άγκυρα να πάψει να υποστηρίζει την τρομοκρατία».

Ο εκπρόσωπος του προέδρου του Ναγκόρνο Καραμπάχ, Ντέιβιντ Μπαμπαγιάν, δήλωσε δημοσίως ότι έχει «οιονεί ενδείξεις για στρατολόγηση Τούρκων Γκρίζων Λύκων και μελών του Ισλαμικού Κράτους από το Αζερμπαϊτζάν».

Η άγρια και ειδεχθής εκτέλεση αμάχων στο Ταλίς είναι πράξη τέτοιων ανθρώπων, είπε ο Μπαμπαγιάν.

• Πηγή φωτογραφιών: Photolure News Agency. 
•  Pontos-News

Η Νοβορωσία δεν καταθέτει τα όπλα και θέτει όρους

                    O Αλεξάντερ Μποροντάι

O πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνιετσκ Αλέξανδρος Μποροντάι , μετά τις σημερινές συνομιλίες με την «τρόικα», (Κούτσμα, πρέσβης της Ρωσίας στο Κίεβο-απεσταλμένη του ΟΑΣΕ Χέιντι Ταλιαβίνι) ,δήλωσε ότι η ΛΔ του Ντονέτσκ είναι έτοιμη για ειρηνευτικές συνομιλίες εφόσον η Ουκρανία αποσύρει τους ενόπλους του Δεξιού Τομέα και της εθνοφυλακής από τα εδάφη των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουγκάνσκ.
Επίσης είπε ότι η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ είναι έτοιμη για ανταλλαγή των κρατουμένων με βάση την αρχή «όλοι για όλους».
Εμείς δεν έχουμε ομήρους είπε , και δεν αποδεχόμαστε τον όρο. Συμφωνούμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «κρατούμενοι », τόνισε.
Παράλληλα σήμερα η Νότια Οσετία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, όπως ανακοίνωσε Λεονίντ Τιμπίλοφο

Οι ευρώ-παιοι , και ο φον Αντωνάκη μαζί , έστειλαν και αυτοί αμερικανικό τελεσίγραφο στη Ρωσία, σύμφωνα με το οποίο σε 72 ώρες, μέχρι την Δευτέρα 30 Ιουνίου, θα πρέπει να έχουν γίνει τα παρακάτω βήματα:
-απελευθέρωση όλων των όμηρων,
-συμφωνία για εφαρμογή ελέγχου για την κατάπαυση του πυρός υπό την εποπτεία του ΟΑΣΕ,
- επιστροφή στον έλεγχό των ουκρανικών αρχών τριών σημείων συνοριακών ελέγχου, -έναρξη διαπραγματεύσεων για την εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου του Προέδρου Ποροσένκο.

Αν η Ρωσία αγνοήσει τις προειδοποιήσεις, τότε μένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συγκληθεί ξανά έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για την υιοθέτηση πρόσθετων, σημαντικών αυτή την φορά, κυρώσεων. Σημαντικό ρόλο στην σκληρή στάση της ΕΕ έπαιξε η Μέρκελ, που ήθελε να στείλει στην Ρωσία το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η «ΕΕ δεν μένει μόνο στα λόγια».
Στο πλευρό της και ο Φρανσουάς , ο οποίος είχε ιδιαίτερη συνάντηση μαζί της για να αποφασίσουν μία κοινή στάση.

Δελτίο των 11

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των πληθυσμιακών οντοτήτων

Σημείωση: Αξίζει τον κόπο να αφιερώουμε λίγο χρόνο για το κείμενο που ακολουθεί.

του Rodney Atkinson —Βρετανού Βουλευτή

Μετέφρασα την παρακάτω Αναλυτική Έκθεση των συναδέλφων μας, Γερμανών δημοσιογράφων του “German Foreign Policy”, καθώς αποδεικνύει κατά τρόπο συντριπτικό αυτά που έχουν γραφεί σε αυτή την ιστοσελίδα και στα βιβλία μου (“Η πλήρης επιστροφή της Ευρώπης στο παρελθόν” και “Η Ανατέλλουσα Φασιστική Ευρώπη”) εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία —ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτός ακριβώς ο συνδυασμός του Γερμανικού Εθνικού και Πολιτικού Ιμπεριαλισμού από τη μια μεριά και του Ευρωπαϊκού Φασισμού από την άλλη, που το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους νόμιζαν ότι είχαν ηττήσει το 1945.

Αυτό που είναι σαφές, είναι ότι η “Ομοσπονδιακή Ένωση των Ευρωπαϊκών Εθνοτικών Ομάδων” (FUEN) είναι ένας αντι-σημιτικού παρελθόντος (“οι Εβραίοι αποκλείονται από τα εθνοτικά δικαιώματα που τα άλλα έθνη απολαμβάνουν”), ιδρυμένος από τους Ναζί, Γερμανοκρατούμενος οργανισμός, υποστηρικτής των φυλετικών πολιτικών και της αρχής των αυτόνομων περιφερειών, που τόσο το Τρίτο Ράιχ όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση θεώρησαν ορθά ως την καλύτερη μέθοδο για τη διάσπαση των δημοκρατικών εθνικών κρατών. Σήμερα, αυτή η οργάνωση δραστηριοποιείται σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στις Γερμανικές μειονοτήτες σε γειτονικές προς η Γερμανία χώρες όπως η Τσεχία, το Βέλγιο, η Δανία, η Πολωνία κλπ. Επίσης, έχει την υποστήριξη του Plaid Cymru και του Κινήματος Cornish (βλέπε το άρθρο “η Γερμανία καλεί” σε αυτό το σάιτ).

Από τη δεκαετία του 1950, όταν ο Hans Joseph Graf Matuschka της “Ευρωπαϊκής Ένωσης της Γερμανίας” πέτυχε τη σύνδεση της FUEN με το Γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών, η οργάνωση είχε την οικονομική στήριξη της Γερμανικής κυβέρνησης. Συμμετέχει στην “Επιτροπή των Περιφερειών” και στο “Συνέδριο των Κοινοτήτων και των Περιφερειών” του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και από το 1995 στον ίδιο τον ΟΗΕ. Τίποτε από όσα είχαμε δημοσιεύσει τα τελευταία χρόνια σε αυτό το σάιτ, δεν δείχνει τόσο γλαφυρά την απύθμενη ανικανότητα —ή την κατευθείαν συνεργασία με το φασισμό— των βρετανικών πολιτικών τάξεων και βρετανικών εφημερίδων κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών. Οι συνέπειες από αυτή την ατιμία θα είναι τρομερές.

Η εις βάθος έκθεση από το german-foreign-policy.com έχει ως εξής:

Εις Βάθος Έκθεση: Η Ομοσπονδιακή Ένωση των Ευρωπαϊκών Εθνοτικών Ομάδων

Η “Ομοσπονδιακή Ένωση των Ευρωπαϊκών Εθνοτικών Ομάδων” (FUEN) που εδρεύει στη Γερμανία ήταν ο καθοριστικός φάρος για την ανάσταση των γερμανικών “Folkdom” και των δραστηριοτήτων των Μειονοτικών Ομάδων μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Αρκετοί από τους ιδρυτές της ήταν πρώην εθνικο-σοσιαλιστές ρατσιστές. Η FUEΝ συνδέεται άμεσα με τη γερμανική κυβέρνηση και χρηματοδοτείται από αυτήν. Οργανώνει “εθνικές μειονότητες” σε όλη την Ευρώπη στην υπηρεσία της Γερμανικής εθνικής πολιτικής “Νέας Τάξης”. Η FUEΝ επιδιώκει τον στόχο μιας “Ομοσπονδιακής Ευρώπης των Περιφερειών”, που σημαίνει για να χρησιμοποιήσουμε τα δικά τους λόγια “το τέλος των ενιαίων και συγκεντρωτικών κρατών-εθνών” (σημ. R.A.: αλλά όχι βέβαια το τέλος του κεντρικού ευρωπαϊκού υπερκράτους). Η FUEΝ ακολουθεί την παράδοση της Γερμανικής πολιτικής για τα δικαιώματα των μειονοτήτων της δεκαετίας του 1920 και του 1930.

Η πολιτική αυτή, αναπόσπαστο μέρος εκείνου ακριβώς του Γερμανικού επεκτατισμού και της επιθετικότητας που κατέληξε στο θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ήταν καθαρά εθνοτική και ρατσιστική στους στόχους της. Διακεκριμένοι Γερμανοί επιστήμονες δίδαξαν ότι η “στοχευμένη ανά συγκεκριμένες ράτσες” προστασία των μειονοτήτων ήταν δυνατή μόνον στα πλαίσια οργανικών συλλογικών ομάδων -τις επονομαζόμενες “εθνοτικές ομάδες” (‘ethnic groups’). 

Με την προϋπόθεση του ομοιογενούς αίματος και της έλλειψης εσωτερικών συγκρούσεων στην ομάδα, οι “Εθνοτικές Ομάδες” (Ethnic groups) θα πρέπει να σχηματίσουν “Εθνοτικές Κοινότητες” (‘Ethnic communities’) και ένα ενιαίο “Εθνοτικό Σώμα” (‘Ethnic Body’).

Η βιολογική ανασυγκρότηση της Ευρώπης

Η Γερμανική πολιτική των μειονοτήτων δεν συμβιβαζόταν με τίποτα λιγότερο από ό,τι μια εθνοτική “Νέα Τάξη” για το σύνολο της Ευρώπης. Όπως είχε ξεκαθαρίσει άλλωστε μία από τις σημαντικότερες αυθεντίες στον τομέα αυτό, “η οργανική (βιολογική) συνύπαρξη των κρατών και των λαών της Ευρώπης” απειλείτο ιδιαιτέρως από την έως τότε κυρίαρχη στην Ευρώπη προσήλωση στο έθνος-κράτος (σημείωση μεταφραστή: το οποίο έθνος κράτος κατά τη γερμανική αντίληψη έπρεπε να πάψει να υπάρχει)(1). Για το σκοπό αυτό, ήταν απαραίτητο πρώτα απ’όλα να κερδηθεί η μάχη για μια νομική βάση για τη Νέα Τάξη. Κατά τον 19ο αιώνα είχε προκύψει (με βάση τις ιδέες των διανοουμένων Herder και Fichte) η απαίτηση για την αναγνώριση της “Εθνοτικής Προσωπικότητας”. 

Ακριβώς όπως ο 18ος αιώνας έφερε την αναγνώριση των ατομικών ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων’, έτσι και ο 20ος αιώνας, θα έπρεπε να επιφέρει την αναγνώριση των “Δικαιωμάτων των Λαών”. Κάθε εθνοτική ομάδα πρέπει να έχει το δικαίωμα να διατηρεί την εθνοτική της κατάσταση και να αναπτύσσεται ελεύθερα.

Οι κατά αυτόν τον τρόπο απαρτιζόμενες “εθνοτικές προσωπικότητες” θα έπρεπε να ξεκινήσουν την “οργανική (βιολογική) ανασυγκρότηση της Ευρώπης”, η οποία ήταν απαραίτητη για την επιτυχία της Ευρώπης στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. “Αυτή η (φυλετική σχέση) μεταξύ γειτονικών πληθυσμών αποτελεί τη sine qua non (απαραίτητη προϋπόθεση) για την πρόοδο προς την βιολογική συγκρότηση, τον σχηματισμό μεγαλύτερων οικονομικών ζωνών που ήταν απαραίτητες, εάν η Ευρώπη ήθελε να επικρατήσει στον ανταγωνισμό μεταξύ των Ηπείρων.

Ο ρόλος της “φυσικης ηγεσίας της Γερμανίας στην Ευρώπη”

Οι στρατηγιστές της Γερμανικής εξωτερικής πολιτικής προσδοκούσαν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να επιτύχει “ρόλο φυσικού ηγέτη στην Ευρώπη”, αν κατόρθωνε να εδραιώσει την εθνοτική “Νέα Τάξη”:

“Τόσο εξαιτίας της εθνικής, γεωπολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής του θέσης όσο και εξαιτίας της ιστορικής του ευθύνης ο γερμανικός λαός θα πρέπει να επεξεργαστεί και να προωθήσει τέτοιες βασικές ιδέες”.

“Αν ο γερμανικός λαός πείσει για αυτές τις βασικές ιδέες, θα κερδίσει ό,τι στο παρελθόν του έλειπε: μια πολιτική ηθική θεωρία παγκόσμιας εμβέλειας, η οποία ανάλογα με τις ανάγκες των εκάστοτε πολιτικών, μπορεί να υιοθετήσει διάφορες μορφές. Δεν είναι πλέον απαραίτητο να αποκρούουμε τις όποιες επιθέσεις πάνω μας και να υπερασπιζόμαστε μόνο τη γερμανική υπόθεση. 

Διότι, εκπροσωπώντας τις ιδέες μιας τέτοιας πολιτικής τάξης για όλους τους λαούς της Ευρώπης, οι Γερμανοί θα εξυπηρετήσουν τους δικούς τους σκοπούς καλύτερα”. (Σημείωση vlahofonoi.blogspot: Το παραπάνω απόσπασμα από τα Γερμανικά αρχεία της ναζιστικής περιόδου λέει με άλλα λόγια ότι εκτός από τις Γερμανικές μειονότητες υπάρχουν και άλλες εθνοτικές ομάδες ανά την Ευρώπη. Ασχολούμενη και με αυτές τις ομάδες η γερμανική πολιτική αποκτά έναν οικουμενικό μανδύα που την νομιμοποιεί ηθικά στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης και παράλληλα της επιτρέπει να παρεμβαίνει ακόμα κι εκεί όπου δεν υπάρχουν Γερμανοί.)

Μέρος αυτής της Γερμανικής στρατηγικής για μία “Νέα Τάξη” ήταν η ίδρυση του “Ευρωπαϊκού Συνεδρίου των Εθνοτήτων” το 1925. Είχε προετοιμαστεί και δρομολογηθεί από την “Επιτροπή Ευρωπαϊκών Γερμανικών Μειονοτήτων” (μετά το 1927 “Συνομοσπονδία Γερμανικών Εθνοτικών Ομάδων στην Ευρώπη”) και με τη χρηματοδότηση του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Δεδομένου ότι οι διεκδικήσεις των “Γερμανικών μειονοτήτων” θα στερούνταν νομιμοποίησης, εάν παρουσιάζονταν ως αμιγώς Γερμανικά αιτήματα, ήταν απαραίτητο “να προχωρήσουν σε συνεργασία με άλλες μεγάλες μειονοτικές ομάδες, προκειμένου να τεθεί η βάση των Γερμανικών απαιτήσεων ως μέρος μίας γενικής Ευρωπαϊκής αναγκαιότητας”, όπως εκτιμήθηκε από τους Γερμανούς ειδήμονες.

Στη συνέχεια, το “Ευρωπαϊκό Συνέδριο των Εθνοτήτων” εξυπηρέτησε τον προώθηση των Γερμανικών απαιτήσεων για πολιτιστική και εδαφική αυτονομία και αντικατάσταση της αρχής του ατόμου στον τομέα της προστασίας των μειονοτήτων με την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων σε συλλογικό επίπεδο. Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, που χάραζε τη γραμμή πλεύσης πριν από κάθε ετήσια σύσκεψη του Συνεδρίου, κατέληξε στην ακόλουθη εκτίμηση:

“Το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Εθνοτήτων έχει εξελιχθεί σε ένα σημαντικό παράγοντα, τον οποίο, η κοινή γνώμη στις διάφορες χώρες και στην Κοινωνία των Εθνών, αρχίζει να υπολογίζει. Το Συνέδριο προσφέρει στις γερμανικές μειονότητες μια διεθνή πλατφόρμα για την εκπροσώπηση των συμφερόντων τους στα ευρύτερα δημόσια φόρουμ. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα, δεδομένου ότι οι γερμανικές εθνοτικές ομάδες έχουν όχι μόνο την πλειοψηφία στο Συνέδριο, αλλά επίσης ασυζητητί συμβάλλουν τους μεγαλύτερους πόρους για τη συντήρηση του γραφείου του Συνεδρίου και την οργάνωση των ετήσιων συνεδριάσεων και των κατά περιόδους συνεδριάσεων της επιτροπής”.

Ως ενοποιητικός κρίκος του “Ευρωπαϊκού Συνεδρίου των Εθνοτήτων”, ιδρύθηκε “μια Εφημερίδα για το πρόβλημα των Ευρωπαϊκών Μειονοτήτων” με τον τίτλο “Έθνος και Κράτος”. Το περιοδικό αυτό, το οποίο χρηματοδοτείται από το Γερμανικό Κράτος από τα τέλη της δεκαετίας του 1920, επιδίωξε, ακόμη και πριν από το 1933 ριζοσπαστική και αντισημιτική προπαγάνδα και δημοσίευσε μέχρι το 1944 επιθετική εθνικο-σοσιαλιστική προπαγάνδα υπέρ της καταστολής των κατώτερων φυλών και της εξόντωσης των Εβραίων.

Όχι πλέον μειονότητες, αλλά εθνοτικές ομάδες

Οι εθνοτικές οργανώσεις είχαν τεθεί σε πλήρη χρήση από τη δολοφονική πολιτική του Εθνικοσοσιαλισμού. Ένας υποστηρικτής του Εθνικοσοσιαλισμού και των “εθνοτικών δικαιωμάτων” δήλωσε: “Ενώ τα δικαιώματα της μειονότητας κατά τον τρόπο της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια ισορροπία με την πλειονότητα, ο Εθνικοσοσιαλισμός ξεκινά από τη βάση του λαού και των δικαιωμάτων του και αναγνωρίζει τα οργανικά ίσα δικαιώματα όλων των λαών. Ομιλεί όχι για μειονοτήτες, αλλά για Εθνότητες”.

Οι περί εθνοτικών ομάδων δραστηριότητες στην γερμανική παράδοση

Η FUEΝ (Ομοσπονδιακή Ένωση των Ευρωπαϊκών Εθνοτικών Ομάδων) περιγράφει τον εαυτό της στα ίδια τα δικά της έγγραφα ως “Διάδοχο” των γνωστών μειονοτικών κινήσεων της δεκαετίας του 1930, ο έλεγχος των οποίων από τη Ναζιστική Κυβέρνηση αποτελεί αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός. Κατά την ίδρυση της FUEΝ στη δεκαετία του 1950 η πλειοψηφία των συμμετεχόντων μιλούσαν Γερμανικά —προέρχονταν από την περιοχή των γερμανοδανικών συνόρων. Ιδιαίτερα οργανωμένος ήταν ο “Σύλλογος των Γερμανών του Βόρειου Schleswig”, μια μεταπολεμική οργάνωση της γερμανόφωνης μειονότητας, της οποίας το ένα τέταρτο των αρσενικών μελών είχαν κριθεί ένοχοι για προδοσία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στη Δανία.

Αυτή η οργάνωση οφείλει την προέλευσή της στον Rudolf Stehr τον πρώην αρχηγό του Τμήματος Προπαγάνδας του “Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανών Εργατών (δηλαδή του Ναζιστικού Κόμματος) του Βόρειου Schleswig” και κατόπιν επικεφαλής του “Γραφείου Εθνοτικών Ομάδων” των Ναζί στην Κοπεγχάγη. Ο Stehr φυλακίστηκε μετά το 1945 ως ένοχος βαρύτατων κατηγοριών συνεργασίας με το κατοχικό καθεστώς, αλλά και αν μη τι άλλο λόγω της ρατσιστικής ιδεολογίας του. 

Ένας δεύτερος εκπρόσωπος του διαβόητου ναζιστικού ρατσισμού των “Εθνοτικών ομάδων” στο Βόρειο Schleswig και που ανήκε στην FUEΝ από την αρχή ήταν ο Hans Schmidt-Oxbull. Αυτός στο ιδρυτικό συνέδριο της οργάνωσης έκανε μια ομιλία για τις αρχές και το πρόγραμμα του οργανισμού. Στη δεκαετία του 1930 είχε ηγηθεί της “πάλης για το εθνικο-σοσιαλιστικό ιδεώδες, για ‘Πατρίδα και Γερμανικότητα’ και, στη συνέχεια, μετά τον πόλεμο απαιτούσε “το δικαίωμα στην Πατρίδα” (σημ. vlahofonoi blogspot: εννοώντας τo δικαίωμα στην αυτονόμηση). Ένας άλλος ιδρυτής ήταν ο Hans Joseph Graf Matuschka από την “Ευρωπαϊκή Ένωση της Γερμανίας” (η οποία επίσης επεδίωξε μετά τον πόλεμο την κατάργηση των Εθνικών Κρατών και χρηματοδοτήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση). Ήταν ο άνθρωπος δε που εξασφάλισε τις διασυνδέσεις μεταξύ της FUEΝ και του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών και εξελέγη στην προεδρία της FUEΝ το 1954.

Ως Πρόξενος του Ναζιστικού καθεστώτος στην Ουγγαρία είχε προωθήσει την ιδέα των “Εθνοτικών Ομάδων”, ενώ μετά τον πόλεμο έκανε συνεχώς κήρυγμα για τις “Εθνοτικές Μειονότητες”. Μόλις δύο μήνες μετά την ίδρυση της FUEΝ το Υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας ανακοίνωσε επίσημα ότι υποστηρίζει την ίδρυση ενός “Γραφείου Εθνοτικών Ζητημάτων” υπό τη FUEΝ και κάτω από την Προεδρία του (προαναφερθέντα) Graf Matuschka. Με την οικονομική υποστήριξη του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών εκπονήθηκαν “Οι βασικές αρχές ενός νομικού πλαισίου για τις Εθνοτικές Ομάδες” και εγκρίθηκαν ώστε να εφαρμοστούν εν συνεχεία σε όλη την Ευρώπη.

Νομικός θεωρητικός της FUEΝ ήταν ο Felix Ermacora, ο οποίος δημιούργησε εκδοτικές επαφές στον τομέα των εθνοτήτων. Το έργο του “Η Ιδέα της Αυτοδιάθεσης” εμφανίστηκε στο Αυστριακό “Eckartschriften”, ένα προπαγανδιστικό έντυπο που περιέγραφε εαυτό ως ένα “…άξιο μνημείο των επιτευγμάτων των Waffen SS” και ως το νέο θεμέλιο της “βιολογικώς αποτελεσματικής προγονικής κληρονομιάς”, της “εθνοτικής προγονικής συνέχισης”.

Ο Ermacora μίλησε για τις “εποικοδομητικές πολιτικές του γερμανικού Ράιχ” υπό τον Χίτλερ και υποστήριξε ότι μέσω της πολιτικής των νικηφόρων συμμάχων μετά τον πόλεμο η ίδια η ύπαρξη των Γερμανικών εθνοτικών φυλών ήταν υπό απειλή.

“Η χρηματοδοτική συνεισφορά δεν θα εμφανίζεται ποτέ”

Για να τονίσει τη συνέχεια της “πολιτικής των μειονοτήτων”, η FUEΝ επαναδημοσίευσε την εφημερίδα “Έθνος και Κράτος” με τον τίτλο “Η Ευρώπη των Εθνοτήτων” (Europa Ethnica).

Ο εκδότης και συγγραφέας αρκετών δοκιμίων σε αυτή την έκδοση ήταν ο Ναζί αντισημιτιστής Theodor Veiter, ο οποίος το 1938 (στην “Εθνική Αυτονομία”) είχε γράψει :

“Ο καταστρεπτικός προβληματισμός των Εβραίων ακόμα και στις υψηλότερες ανθρώπινες αξίες δείχνει ότι οι Εβραίοι αποκλείονται (λόγω του τρόπου σκέψης τους που προκύπτει από τη φυλή τους) από τη σφαίρα της εθνικής ζωής που απολαμβάνουν τα άλλα έθνη και για το λόγο αυτό θα πρέπει να απομονωθούν από τους άλλους λαούς”. 

Μέχρι και το 1944 το “Έθνος και Κράτος” προώθησε και δικαιολόγησε την εξόντωση των Εβραίων, την καταστροφή της Εθνικής Κυριαρχίας των κρατών που συνορεύουν με τη Γερμανία και την υποδούλωση των λαών τους. 

Ο Veiter δήλωσε στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο, υπεύθυνο για “παν-Γερμανικά” θέματα (που παρείχε την οικονομική υποστήριξη), ότι “…το ’Έθνος και Κράτος’ παρουσίασε καθόλη τη διάρκεια των εκδόσεών του την τεκμηρίωση με έγγραφα των προβλημάτων των ευρωπαϊκών εθνοτικών ομάδων” και ότι “…ακαδημαϊκά ήταν υψίστης ποιότητας (εφημερίδα)”. Οικονομικές πηγές διατέθηκαν επίσης από την Αυστριακή κυβέρνηση (4).

 Οι υπεύθυνοι-αποδέκτες των μυστικών κονδυλίων (οικονομικών μεταβιβάσεων) του Γερμανικού Κράτους διαβεβαίωναν τον ‘Υπουργό για όλα τα γερμανικά ζητήματα’ στη Βόννη ότι “η οικονομική εμπλοκή των Υπουργείων της Βιέννης και της Βόννης ασφαλώς δεν θα είναι ποτέ ορατή (εμφανής) και η γνώση αυτών των κονδυλίων (οικονομικών εμβασμάτων) θα παραμέινει περιορισμένη σε ένα μικρό κύκλο”.

 Το “Έθνος και Κράτος”, η Ναζιστική Έκδοση περί “Εθνοτήτων” εμφανίστηκε για τελευταία φορά στο 17ο έτος λειτουργίας του το 1944, η ” Ευρώπη των Εθνοτήτων” (σημ: η εφημερίδα της FUEN) εξέδοσε το πρώτο τεύχος της το 1961 το οποίο περιέγραφε ως “18ο έτος” λειτουργίας της. Για να τονίσει τη συνέχεια στην πάροδο των ετών το εξώφυλλο περιείχε τις λέξεις “Πρώην Έθνος και Κράτος”. Σε μια συνειδητή συνέχιση της παράδοσης του “Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Εθνοτήτων” η FUEΝ επεδίωξε επίσης την αναβίωση του συγκεκριμένου οργανισμού. Το 1985 η FUEΝ διεξήγαγε το “15ο Συνεδρίου των εθνοτήτων” συνδέοντάς το με το 14ο Συνέδριο του 1938 (σημ. vlahofonoi blogspot: το οποίο είχε λάβει χώρα επί ναζιστικού καθεστώτος).

Στις 9 Μαΐου 2002, το 47ο “Συνέδριο των Εθνοτήτων” της FUEΝ πραγματοποιήθηκε στην Subotica της Γιουγκοσλαβίας (5). (Σημ. R.A.: Στην Βοϊβοντίνα, ένα τμήμα της Σερβίας, από τις πιο ανεξίθρησκες και ποικίλες περιοχές της Ουγγαρίας. Η Ουγγρική καθολική μειονότητα αποτελεί έναν ακόμη στόχο για εκείνους που, όπως και η Γερμανική Κυβέρνηση, ζητούν περαιτέρω φυλετική και εθνοτική διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.)

Από την 50η συνεδρίαση της FUEN.
Στο συνέδριο αυτό που έλαβε χώρα στο Βουκουρέστι πάρθηκε η απόφαση για την αυτονόμηση των Βλάχων της Ελλάδος.

“Δικαίωμα αυτονομίας για εθνοτικές κοινότητες”

Η FUEΝ πέτυχε, μέσω “προσωπικών επαφών” και “ειδικών σχέσεων” να αποκτήσει σημαντική επιρροή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Κογκρέσο Κοινοτήτων και Περιφερειών και το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κοινοτήτων και Περιφερειών) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μέσω της Επιτροπής των Περιφερειών) και να συμβάλει στην αύξηση της εθνοτικοποίησης της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής. Η FUEΝ παρουσιάστηκε ως μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση και το 1989 πέτυχε να έχει συμβουλευτικό στάτους στο Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς και το 1995 στα Ηνωμένα Έθνη. Εκπροσωπείται επίσης στις διασκέψεις του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη που ασχολείται με ζητήματα μειονοτήτων.

Ήδη από το 1967 η FUEΝ είχε θέσει τα “Κύρια Θεμέλια για ένα Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Εθνοτικών Ομάδων”, τα οποία συνέβαλαν στη “Σύμβαση του 1992 για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα των Eυρωπαϊκών Εθνοτικών Ομάδων” και που με τη σειρά τους εκφράστηκαν στις δραστηριότητες του ΟΑΣΕ, των Ηνωμένων Εθνών, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στη “Σύμβαση” αυτή αρκετά εκατομμύρια Τούρκων, Κούρδων ή Ιταλών κατηγοριοποιήθηκαν ως “Εργάτες Μετανάστες”, οι επονομαζόμενοι “Αιτούμενοι Ασύλου” (σημ: αυτό έγινε με συγκεκριμένο στόχο ώστε να μην τύχουν της ίδιας νομικής μεταχείρισης με τις υπόλοιπες “εθνοτικές ομάδες”. Στη Γερμανία άλλωστε ζουν εκατομμύρια Τούρκοι, Κούρδοι και Ιταλοί μετανάστες…). 

Όσον αφορά στις υπόλοιπες ομάδες ανά την Ευρώπη, ιδιαίτερα τις “Εθνοτικές Κοινοτήτες” των “Παραδοσιακών Εθνοτικών ομάδων” εκτός Γερμανίας —με συνολικό πληθυσμό 100 εκατομμυρίων— η FUEΝ απαιτεί το “Δικαίωμα στην Αυτονομία” και προ παντός “το δικαίωμα των αυτόνομων νομικών συστημάτων στο μέτρο του δυνατού με τη μορφή της εδαφικής αυτονομίας”.

Στη θέση των περιορισμών που εκπορεύονται από την εθνική κυριαρχία των Κρατών-Εθνών, η FUEΝ αντιπαραβάλλει ειδικά προνόμια σε διασυνοριακές δραστηριότητες “αυτόνομων οντοτήτων”.

Έτσι, οι εθνοτικές ομάδες που έχουν τις δικές τους περιοχές πρέπει να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στον δικό τους “Λαό” σε γειτονικά κράτη, έτσι ώστε να μπορούν να “προωθήσουν και να ενδυναμώσουν τα εθνοτικά και εθνικά κοινά χαρακτηριστικά τους”.

Το διασυνοριακό συνέδριο των ”Μακεδοναρμάνων” στην Κορυτσά που έγινε με την στήριξη της FUEN.

Σύμφωνα με την FUEΝ, εκείνοι που δικαιούνται να έχουν τέτοιες απαιτήσεις για αυτονομία είναι οι παρακάτω :

11 Εθνοτικές ομάδες στην Ιταλία ύψους τριών εκατομμυρίων.
8 Εθνοτικές ομάδες στη Γαλλία, ύψους τεσσάρων εκατομμυρίων.
5 Εθνοτικές ομάδες στην Ισπανία, συνολικού ύψους εννιά εκατομμυρίων.
19 Εθνοτικές ομάδες στην Ουκρανία ύψους δεκατριών εκατομμυρίων.

Επιτυγχάνεται με αυτόν τον τρόπο τον πολύ-κατακερματισμό της Ευρώπης σε “Περιοχές Εθνοτικών ομάδων” οι οποίες θα συνορεύουν με τους Γερμανούς των 80 (συμπαγών) εκατομμυρίων!

 
Μετάφραση από το Αγγλικό κείμενο, του Γιάννη Τσιαμήτρου —καθηγητή Αγγλικών.

ΕΠΑΜ.Πάτρας

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΠΡΙΩΤΗΣ

"Ψιλό γαζί" δουλεύουν τους δυτικούς Β.Πούτιν και Ν.Μεντβέντεφ

Ενώ τα ρωσικά στρατεύματα έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους όλη την χερσόνησο της Κριμαίας, η οποία μάλιστα έχει ήδη δημιουργήσει Στρατό, Ναυτικό και Αεροπορία από το προσωπικό που αυτομόλησε και τα ουκρανικά πολεμικά μέσα που "απαλλοτριώθηκαν", σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της γερμανικής κυβέρνησης, Γκέοργκ Στράιτερ, η πρόταση για τη σύσταση της ομάδας από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που έκανε η Μέρκελ στο Πούτιν έγινε κατ'αρχήν δεκτή!
Σε ανακοίνωση του Βερολίνου αναφέρεται: «Ο πρόεδρος Πούτιν δέχθηκε την πρόταση της Γερμανίδας καγκελαρίου για την άμεση δημιουργία εξεταστικής επιτροπής καθώς και ομάδας επαφής, πιθανώς κάτω από τη διεύθυνση του ΟΑΣΕ, ώστε να ξεκινήσει ένας πολιτικός διάλογος».
Και ο Ρώσος πρωθυπουργός, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, λέει «ναι» σε συνομιλίες, και "ανοιχτός σε συνεργασία με την Ουκρανία και την ανάπτυξη δεσμών με τη χώρα, αλλά όχι με όσους ανήλθαν στην εξουσία μέσω της αιματοχυσίας"..
Την ίδια στιγμή, δήλωσε πως μπορεί η εξουσία του έκπτωτου προέδρου, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, είναι να μην υπάρχει, αλλά σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ουκρανίας, παραμένει ο νόμιμος επικεφαλής του κράτους.
Επισήμανε, μάλιστα, πως η Ρωσία χρειάζεται την Ουκρανία να είναι "ισχυρή και σταθερή και οικονομικός εταίρος".
Νωρίτερα, ο Ρώσος πρωθυπουργός προειδοποίησε τον Ουκρανό μεταβατικό πρωθυπουργό ότι η Μόσχα έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τους στρατιώτες και τους πολίτες της στην Κριμαία.
Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι Πούτιν και Μεντβέντεφ τους δουλεύουν "ψιλό γαζί" τους δυτικούς;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τώρα είναι πιο εύκολο να διαγράψει μονομερώς η Ελλάδα το δημόσιο χρέος της!

Τώρα που ο κύριος όγκος του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι προς οργανισμούς και κράτη της ευρωζώνης, γίνεται μια προσπάθεια να πεισθεί ο κόσμος ότι δεν γίνεται τίποτε. Τώρα που μας τύλιξαν σε μια κόλλα χαρτί με αγγλικό δίκαιο και με τους επίσημους μηχανισμούς της ευρωζώνης να ελέγχουν τον κύριο όγκο του χρέους της Ελλάδας, λένε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε εκτός από το να εκλιπαρούμε για την τύχη μας, ή έστω να διαπραγματευτούμε. Με προσοχή όμως για να μην τους προκαλέσουμε. Μάλιστα η προπαγάνδα φτάνει σε τέτοιο σημείο αθλιότητας ώστε να ισχυρίζονται ότι ναι μεν πριν μας δέσουν χειροπόδαρα η μονομερής διαγραφή χρέους ήταν δυνατή χωρίς σοβαρά παρατράγουδα, αλλά τώρα, δυστυχώς, δεν μπορεί να γίνει γιατί μας κρατάνε στο χέρι.

Αν τολμήσουμε και προχωρήσουμε σε μονομερή διαγραφή του χρέους θα μας λιανίσουν. Έτσι λένε δεξιοί και αριστεροί δωσίλογοι. Δεν τολμούν βέβαια να απολογηθούν για το εξής απλό: Και τι κάνατε, βρε ρεμπεσκέδες του πολιτικού καναπέ, για να διαγραφεί μονομερώς το χρέος, τότε που υποτίθεται ότι γινόταν; Ποιος ευθύνεται για το ότι καταλήξαμε εδώ; Που ήσασταν όταν φωνάζαμε για μονομερή διαγραφή; Πουθενά. Και τότε τα ίδια μας λέγατε. Τα αποτελέσματα της δικής τους πολιτικής, των δικών τους πολιτικών επιλογών που θέλουν, υποτίθεται, να διαπραγματευτούν το χρέος εντός πλαισίων ευρώ, χρησιμοποιούν σήμερα για να φοβίσουν τον κόσμο και να τον πείσουν ότι είναι αδιανόητο να προχωρήσει η Ελλάδα σε μονομερείς ενέργειες. Ξέρετε τι θα πάθει αν το κάνει; Τα γνωστά. Θα απομονωθεί και θα ισοπεδωθεί. Δηλαδή, τα ίδια και τα ίδια. Την δική τους δολιότητα, αδυναμία και εθελοδουλία μπροστά στα μεγάλα αφεντικά της ευρωζώνης, πασχίζουν να την μετατρέψουν σε κατάσταση του λαού.

Καταρχάς η άγνοια και η ημιμάθεια σκοτώνει. Αυτά που λέγονται για επιλεκτική διαπραγμάτευση και μάλιστα εντός ευρωζώνης είναι κομπογιαννιτισμός. Και μάλιστα άκρως επικίνδυνος στις σημερινές συνθήκες. Δεν βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, ούτε στην διεθνή εμπειρία. Δεν βασίζονται ούτε καν στην κοινή λογική. Είναι ωραίο να πετάμε μπαρούφες έχοντας πλήρη άγνοια για το τι σημαίνει διαχείριση και διαπραγμάτευση δημόσιου χρέους, αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Σήμερα με το να χρωστάμε στους υπερκρατικούς μηχανισμούς και στα κράτη της ευρωζώνης, είναι χειρότερα γι’ αυτούς απ’ ότι για την ίδια την Ελλάδα. Αρκεί βέβαια η Ελλάδα και ο λαός της να αποφασίσει να τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Δεν μας μένει άλλωστε τίποτε άλλο. Αυτό είναι το καινούργιο στοιχείο της σημερινής κατάστασης. Ή τινάζουμε την μπάνκα στον αέρα και μάλιστα μονομερώς, ή μένουμε και μας αλέθει η κρεατομηχανή που έχει τεθεί ήδη σε κίνηση.

Με την δημοσιονομική κατάσταση ακόμη και της Γερμανίας να ακροβατεί, μια άρνηση πληρωμών από την Ελλάδα και ταυτόχρονη αποχώρηση από την ευρωζώνη θα τινάξει τον μηχανισμό στήριξης στον αέρα. Σήμερα μπορεί οι ευρωπαϊκές τράπεζες να διασώθηκαν από τα ελληνικά ομόλογα και από το ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά αυτό φορτώθηκε απευθείας και διαμέσου των μηχανισμών στήριξης στους κρατικούς προϋπολογισμούς των κρατών της ευρωζώνης. Επομένως μια άρνηση πληρωμών από την Ελλάδα θα δυναμιτίσει τους κρατικούς προϋπολογισμούς και θα υπνονομεύσει αποφασιστικά την δημοσιονομική ευστάθεια της ευρωζώνης. Γι’ αυτό και τα επιτελεία τους βιάζονται να ξεμπερδεύουν με την Ελλάδα. Πώς; Με την ολοκληρωτική διάλυσή της και την αφομοίωσή της στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία των περιφερειών ως νέο Κόσσοβο, ή μια σειρά νέα Κόσσοβο στην Θράκη, την Δυτ. Μακεδονία, στην Πελοπόννησο, στο Νότιο Αιγαίο και πάει λέγοντας.

Μπορεί να αποτραπεί μια τέτοια εξέλιξη με διαπραγματεύσεις εντός της ευρωζώνης; Η εξέλιξη αυτή έχει ήδη δρομολογηθεί και επομένως κανένα φανταστικό σενάριο διαπραγμάτευσης με τα κράτη και τα επιτελεία της ευρωζώνης δεν μπορεί να το αποτρέψει. Ίσα-ίσα θα κάνει την Ελλάδα και τον λαό της ακόμη πιο ευάλωτο, μιας και κάθε καθυστέρηση, κάθε αναβολή και κάθε μετριοπάθεια στην στάση της ελληνικής πλευράς θα κοστίζει πολύ ακριβά στον ελληνικό λαό και στην χώρα. Οι λογικές που θέλουν συμμαχίες με κράτη του Νότου και κοινά διαπραγματευτικά μέτωπα μέσα στην ευρωζώνη, αγνοούν σκόπιμα ότι μιλάμε για το μεγαλύτερο κρατικομονοπωλιακό καρτέλ στον κόσμο, όπου οι κυβερνήσεις ελέγχονται απόλυτα από τις μεγάλες δυνάμεις της αγοράς. Κάθε αυταπάτη θα στοιχίζει στον ελληνικό λαό, ιδίως από δω και μπρος, σε εκατόμβες νεκρών, ανέργων και εντελώς εξαθλιωμένων ανίκανων να αντιδράσουν. Κάθε διάθεση διαπραγμάτευσης εντός ευρωζώνης θα φέρνει πιο κοντά στην ολοκληρωτική κατάλυση του ελληνικού κράτους προς όφελος της ευρωομοσπονδίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Ειδικά στην κατάσταση που βρισκόμαστε δεν μπορούμε να παίξουμε ένα τέτοιο παιχνίδι. Αντίθετα επιβάλλεται να παίξουμε το χαρτί της επίσημης πτώχευσης ανοιχτά και άκρως απειλητικά για ολόκληρη την ευρωζώνη. Όχι γιατί αυτό θα συνετίσει την Μέρκελ και τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών ώστε να κάνουν παραχωρήσεις, όπως παραμυθιάζονται ορισμένοι, ή όπως θέλουν να παραμυθιάζουν τον κόσμο. Τα επιτελεία της ευρωζώνης ξέρουν πολύ καλά ότι το ευρώ δεν είναι βιώσιμο κρατώντας ανέπαφα τα κράτη μέλη, ιδίως εκείνα υπό διαδικασία χρεοκοπίας. Γι’ αυτό και επιδιώκουν την ευρωπαϊκή ομοσπονδία. Επιχειρούν δηλαδή να μετακυλήσουν το πρόβλημα βιωσιμότητας του ευρώ στα κράτη μέλη. Όπως άλλωστε κάνουν ήδη με την “εσωτερική υποτίμηση”, η οποία συνίσταται στην εσωτερίκευση σε κάθε οικονομία της ευρωζώνης της κρίσης και της αποδυνάμωσης του κοινού νομίσματος. Κι έτσι αντί να χαθεί το ευρώ, προτιμούν να χαθούν τα κράτη, ιδίως εκείνα που έχουν κριθεί μη βιώσιμα όπως είναι η Ελλάδα. Το τι θα γίνει με τους λαούς, ποσώς τους ενδιαφέρει.

Επομένως, το χαρτί της επίσημης πτώχευσης της Ελλάδας πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να δώσει στην χώρα και τον λαό της το πλεονέκτημα και την θέση ισχύος έναντι των δανειστών του. Τι θα συμβεί σε μια ενδεχόμενη πτώχευση; Ας δούμε την διάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας όπως αποτυπώθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2012. Από τα 303,5 δις ευρώ που ήταν το συνολικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας στις 30/9/2012, τα 136,8 ήταν ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου. Από αυτά τα 113,9, δηλαδή το 83,2%, είναι ομόλογα εκδοθέντα στην εσωτερική αγορά και βρίσκονται κατά κύριο λόγο στα χέρια της ΕΚΤ και των εγχώριων τραπεζών. Τα 4,3 δις ευρώ, δηλαδή μόλις το 3%, είναι ομόλογα εκδοθέντα στις αγορές του εξωτερικού, ενώ το 18,4, δηλαδή το 13%, είναι βραχυπρόθεσμοι τίτλοι του ελληνικού δημοσίου που κατέχουν πρωτίστως εγχώριες τράπεζες. Τα υπόλοιπα 166,7 δις ευρώ του δημόσιου χρέους είναι δάνεια. Από αυτά τα 148,8 δις ευρώ, δηλαδή το 89,3% του συνόλου, είναι τα δάνεια από τον μηχανισμό στήριξης.

Τι θα συνέβαινε λοιπόν αν η Ελλάδα προχωρούσε εδώ και τώρα σε επίσημη πτώχευση; Αυτό που θα συνέβαινε θα ήταν να μεταφερθεί το 93% του όγκου του δημόσιου χρέους της χώρας στις πλάτες του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης και της ΕΚΤ, καθώς και στις εγχώριες τράπεζες. Όπως καταλαβαίνει ακόμη κι ο πιο αδαής ο χειρισμός των εγχώριων τραπεζών είναι ο πιο απλός καθότι το κράτος μπορεί να τις πάρει στα χέρια του και να σβήσει τα ενεργητικά τους προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και των πολιτών του, ιδίως των ιδιωτών οφειλετών (κυρίως νοικοκυριά και επιχειρήσεις) που θα ευνοηθούν τα μέγιστα από μια τέτοια κίνηση, η οποία θα έχει σαν συνέπεια το σβήσιμο των οφειλών τους προς τις τράπεζες. Αυτό που λέγεται ότι θα χαθούν οι όποιες καταθέσεις είναι μεγάλο ψέμα, διότι αυτές τις εγγυάται – και οφείλει να τις εγγυάται – όχι η τράπεζα, αλλά το κράτος. Επομένως το κράτος θα εγγυηθεί τις καταθέσεις που δεν έχουν καταφύγει στο εξωτερικό και θα τις αποκαταστήσει γιατί τις έχουν λεηλατήσει οι τράπεζες, ενώ θα επιβάλει έλεγχο στην κίνηση καταθέσεων και κεφαλαίου προς και από το εξωτερικό.

Το υπόλοιπο δημόσιο χρέος που βρίσκεται στα χέρια του μηχανισμού στήριξης και της ΕΚΤ μπορούμε να το αρνηθούμε χωρίς καμιά ουσιαστική συνέπεια για την χώρα μας, αν ταυτόχρονα ανακοινώσουμε την αποχώρησή μας από την ευρωζώνη. Το χρέος αυτό που έχει δημιουργηθεί είναι εσωτερικό χρέος της ευρωζώνης και δεν μπορεί να το διεκδικήσει από την Ελλάδα η ΕΚΤ και ο μηχανισμός στήριξης, παρά μόνο όσο η χώρα μας παραμένει εντός ευρωζώνης. Γι’ αυτό και η εφαρμογή του αγγλικού δικαίου στις δανειακές συμβάσεις δίνει την δικαιοδοσία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (πρώτη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης) και στα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου (δεύτερη δανειακή σύμβαση με EFSF). Επίσης τα δάνεια του μηχανισμού δόθηκαν προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη. Αυτό δεν διαλαλούν σε όλους τους τόνους; Αν λοιπόν η Ελλάδα φύγει από την ευρωζώνη καταγγέλλοντας τους όρους της ως επαχθείς, απεχθείς και καταχρηστικούς σε βάρος της, ιδίως μετά την τροποποίηση των συνθηκών και της προοπτικής της ευρωομοσπονδίας – που σημαίνει κατάλυση του ελληνικού κρατικού μορφώματος και την αντικατάστασή του με ένα άλλο μόρφωμα που δεν βασίζεται ούτε καν τυπικά στην λαϊκή κυριαρχία του ελληνικού λαού – τότε τι θα συμβεί; Η Ελλάδα θα τεθεί αυτοδίκαια εκτός δικαιοδοσίας της ευρωζώνης και των μηχανισμών της και άρα εκτός δικαιοδοσίας των δανειακών συμβάσεων που της επιβλήθηκαν.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι από μεριάς δημόσιου διεθνούς δικαίου, η άρνηση της Ελλάδας να αναγνωρίσει το χρέος της σήμερα με ταυτόχρονη δική της αποχώρηση από την ευρωζώνη, είναι το ίδιο με το να αποχωρεί από ένα ιδιωτικό κλειστό κλαμπ. Τα χρέη της είναι προς αυτό το κλειστό κλαμπ και πολύ δύσκολα η ΕΚΤ, το EFSF, ή τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα βρουν δικαστήριο εκτός ευρωζώνης που να καταδικάσει την Ελλάδα. Πολύ περισσότερο αν η ίδια η Ελλάδα διεθνοποιήσει την αντιδικία της με την ευρωζώνη, αν δηλαδή μετατρέψει σε διεθνές ζήτημα το καθεστώς που επιχειρήθηκε να επιβληθεί στην χώρα και στον λαό της με αντάλλαγμα τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης.

Όλα αυτά υποχρεωτικά πρέπει να έχουν ως αφετηρία δυο θεμελιώδεις θέσεις: (α) Την διακοπή της λεγόμενης «συνέχειας του κράτους», δηλαδή την σαφή και εμπράγματη δήλωση του ελληνικού λαού ότι ανατρέπει το προηγούμενο απόλυτα διάτρητο και διεφθαρμένο κοινοβουλευτικό καθεστώς για να προχωρήσει στην επανίδρυση του κράτους του με όρους πρωτογενούς δικαίου, το οποίο μπορεί να γίνει από την σκοπιά της δημοκρατίας μόνο με Συντακτική Εθνοσυνέλευση. (β) Την επίσημη αποκήρυξη και μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους ως προϊόν ωμού εκβιασμού, διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, μυστικής διπλωματίας με σκοπό την κατάλυση του ελληνικού κράτους και την μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού, καθώς και την επιβολή καθεστώτος  επίσημης δουλοπαροικίας του χρέους σε βάρος τυπικά ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ.

Η στάση αυτή είναι περισσότερο αναγκαία σήμερα που τα 4/5 του δημόσιου χρέους της χώρας εντάσσονται στις διακρατικές σχέσεις της Ελλάδας με τις χώρες του ευρώ. Δεν παίζουν με κράτη, ειδικά όταν αυτά έχουν συγκροτήσει ήδη υπερεθνικό καρτέλ. Η μόνη απάντηση που μπορεί να σταθεί απέναντί τους είναι η καταγγελία του καρτέλ της ευρωζώνης με την αποχώρηση από αυτό και την ταυτόχρονη καταγγελία του δημόσιου χρέους ως παράνομου, όπως ήδη αναφέραμε. Κι όχι μόνο για τους λόγους που έχουμε επισημάνει (μυστικότητα, διαφθορά, απεχθής τρόπος δανεισμού), αλλά και για την επιβολή του καθεστώτος πεονίας στην χώρα. Το τονίζουμε αυτό ιδιαίτερα γιατί αυτό που κάνουν τα κράτη της ευρωζώνης όλο αυτό τον καιρό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου εναντίον της Ελλάδας με στόχο την μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού και την διάλυση της χώρας. Και στο ζήτημα αυτό το μεταπολεμικό διεθνές δίκαιο είναι ιδιαίτερα αυστηρό και παρέχει πολλά όπλα στο απειλούμενο κράτος, αν θέλει βέβαια να τα χρησιμοποιήσει, εναντίον των κρατών που το επιβουλεύονται.

Για τον σκοπό αυτό τα κράτη και τα επιτελεία της ευρωζώνης έχουν καταπατήσει κάθε διεθνή σύμβαση που ορίζει τις καλές σχέσεις ανάμεσα σε κράτη και λαούς. Οι κυβερνήσεις τους έχουν διαπράξει ήδη εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας με τον τρόπο που συμπεριφέρονται στον ελληνικό λαό. Μόνο όπλο νομιμοποίησης μιας τέτοιας συμπεριφοράς που κατάφωρα παραβιάζει από την διακήρυξη των δικαιωμάτων του ΟΗΕ έως του ΟΑΣΕ, είναι η συμμετοχή της Ελλάδας σ’ ένα κλαμπ με δικού του κανόνες – κατάφωρα ενάντια σε κάθε δημοκρατικό κανόνα της διεθνούς ζωής, που έχει καταχτηθεί μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Όσο λοιπόν η χώρα βρίσκεται εντός αυτού του ιδιωτικού κλαμπ, είναι αναγκαστικά έρμαιο των κανόνων του που υπερισχύουν έναντι των κανόνων του διεθνούς δικαίου.

Επομένως, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο ελληνικός λαός είναι να καταγγείλει την συμμετοχή του στην ευρωζώνη ως κατάφωρα ετεροβαρής και καταστροφική για τον ίδιο και την χώρα του. Έτσι θα μπορεί να απευθυνθεί στη διεθνή κοινότητα με διατυπωμένο κατηγορητήριο εναντίον των κυβερνήσεων του ευρώ που του επέβαλλαν το καθεστώς πεονίας και με την απαίτηση να τιμωρηθούν οι πρωταγωνιστές πολιτικοί και γραφειοκράτες της ευρωζώνης για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας επιδιώκοντας την μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού και την κατάλυση του ελληνικού κράτους.

Με τον τρόπο αυτό θα ενισχυθεί η θέση της Ελλάδας στην καταγγελία της εναντίον όλου του δημόσιου χρέους. Η διεθνής πρακτική είναι πολύ πιο ελαστική απέναντι σε ιδιώτες δανειστές, που οι απαιτήσεις τους μπορεί να οδηγούν σε αδιέξοδο ένα κράτος. Όμως απέναντι σε κράτη-δανειστές είναι πολύ πιο αυστηρή. Αυτό έχει πιστοποιηθεί ακόμη κι από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας με αποφάσεις του σχετικά με την Αργεντινή (2007) όπου δικαίωσε ιδιώτη δανειστή, λέγοντας ότι αν επρόκειτο για κράτος δανειστή δεν θα νομολογούσε υπέρ του και θα δικαίωνε το κράτος οφειλέτη.

Επιλεκτική διαπραγμάτευση με κράτη-δανειστές σημαίνει ότι χάνεις τα διαπραγματευτικά σου όπλα με βάση το διεθνές δίκαιο. Χάνεις την δυνατότητα να το μετατρέψεις σε διεθνή υπόθεση (να διεθνοποιήσεις την κατάσταση στην οποία σκόπιμα και δόλια σε οδηγήσανε) και το μετατρέπεις σε διμερή ή πολυμερή διακρατική σχέση, όπου πλέον η έκβαση της διαπραγμάτευσης εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τις πιέσεις και τους συσχετισμούς δυνάμεις ανάμεσα στα μέρη.

Όπως ακριβώς έγινε με το Κυπριακό. Η άρνηση διεθνοποίησης του Κυπριακού ως διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής ανεξάρτητου κράτους το οδήγησε να σέρνεται για δεκαετίες σε διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα ενδιαφερόμενα κράτη έως ότου εκφυλιστεί και επιβληθεί η λύση του ισχυρού. Δεν μπορούμε να επαναλάβουμε την ίδια τραγική επιλογή. Ιδίως τώρα που απέναντί μας θα έχουμε το Γερμανικό κράτος και όχι απλά τις Γερμανικές τράπεζες.

Στόχος μας θα πρέπει να είναι ευθύς εξαρχής οι μονομερείς καταγγελίες της Ελλάδας να εξετάζονται στα διεθνή φόρα και οργανισμούς (ΟΗΕ, Χάγη, κοκ) όπου οι συσχετισμοί είναι πιο ευνοϊκοί και οι συμμαχίες με κράτη που έχουν υποστεί ανάλογη μεταχείριση, ή είναι σε ανάλογη θέση μπορούν να αποδώσουν περισσότερο. Επιδίωξή μας θα πρέπει από την πρώτη στιγμή να είναι η ανάδειξη του ελληνικού προβλήματος και η άρνηση του χρέους από μεριάς της χώρας μας, όχι ως ένα απλό πρόβλημα αθέτησης πληρωμών λόγων καταχρηστικών δανειακών πρακτικών, επαχθών, ή απεχθών τρόπων δανεισμού, αλλά ως ένα διεθνές πρόβλημα ανοιχτής επιβουλής εναντίον ενός ανεξάρτητου κράτους από άλλα κράτη με σκοπό την κατοχή και την διάλυσή του με πολιτικά και οικονομικά μέσα. Με αυτή την πρακτική όχι μόνο η Ελλάδα δεν πρόκειται να απομονωθεί, αλλά θα πρωταγωνιστήσει σε ένα νέο διεθνές κίνημα της Καρθαγένης σαν εκείνο των 11 κρατών-οφειλετών της Λατινικής Αμερικής εναντίον των ΗΠΑ στα 1985. Μόνο που αυτή την φορά θα είναι ένα παγκόσμιο κίνημα κρατών και λαών εναντίον του χρέους του διεθνούς τραπεζικού καρτέλ και των υπερεθνικών οργανισμών χρεοκοπίας, όπως είναι το ΔΝΤ και η ΕΕ.

Το Xωνί.

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΟΝΕΣΟΥΝ

Για τον βουλγαρικό πολιτιστικό σύλλογο στα Σκόπια δεν υπάρχουν ούτε εθνικά ‘Μακεδόνες’, ούτε ‘μακεδονική’ γλώσσα.

Τα παραπάνω αναφέρει η ηλεκτρονική έκδοση των Σκοπίων ‘MKD’.

Το δημοσίευμα παραθέτει συνέντευξη με τον πρόεδρο Βουλγαρικού Πολιτιστικού Συλλόγου Σκοπίων, Λάζαρ Μλαντένοφ.

«Ο Λάζαρ Μλαντένοφ είναι σχετικά ένα άγνωστο άτομο στο κράτος των Σκοπίων, αλλά προφανώς όχι στη Βουλγαρία. Συζητιέται στη Σόφια αλλά και στις Βρυξέλλες. Ο Μλαντένοφ ως πολίτης των Σκοπίων και της Βουλγαρίας, στη συνέντευξή του δεν αναφέρεται σε λέξεις όπως είναι ‘Μακεδόνας’ και ‘μακεδονική’ γλώσσα, αναφέρει το δημοσίευμα του ‘MKD’

Ο πρόεδρος του Συλλόγου αυτού στη συνέντευξή του, μιλά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος.

«Υπάρχει ένας συστηματικό κατατρεγμός εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μέλη μας φυλακίστηκαν, διώχθηκαν από τις εργασίες τους και ανακρίθηκαν από την αστυνομία», δήλωσε ο Μλαντένοφ.

Σχετικά με το θέμα που ‘ένας σύλλογος αντιμετωπίζει την περιφρόνηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών εν μέσω μιας δημοκρατίας , όπως θέλουν να αποκαλούνται τα Σκόπια, ο Μλαντένοφ θα τονίσει:

«Κάθε κράτος μέλος της ΕΕ πρέπει να πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα κριτήρια αυτά είναι η σταθερότητα των θεσμών που εγγυώνται από τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βάση αυτών των αρχών βρίσκεται στην ανεξάρτητη δικαστική εξουσία.

Η έρευνα που οργανώθηκε από τον ΟΑΣΕ έδειξε ότι οι δικαστές στην πΓΔΜ λειτουργούν υπό διαρκή πολιτική πίεση»

Ερωτηθείς αν στα Σκόπια υπάρχει βουλγαρική μειονότητα και πόσο μεγάλη είναι ο Μλαντένοφ υποστήριξε ότι τέτοια είδους ερωτήματα ήταν του ενδιαφέροντος του Τίτο της Γιουγκοσλαβίας.

Ζητήθηκε από τον πρόεδρο του βουλγαρικού συλλόγου να μιλήσει για τη ‘μακεδονική’ γλώσσα και το ‘μακεδονικό’ έθνος και την ‘μακεδονική ταυτότητα’.

Ο Λαζάρ Μλαντένοφ θα πεί:

«Η επιθετική τακτική της αρχαιοποίησης που γίνεται στα Σκόπια και κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια στους πολίτες έχει προκαλέσει, δυστυχώς, μεγάλες αβεβαιότητες στο διεθνές πλαίσιο για το ποια πρέπει να είναι η λεγόμενη ‘μακεδονική ταυτότητα’.

Αν είναι δηλαδή μια αρχαία μακεδονική ταυτότητα ή μια σλαβική ταυτότητα. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο αγώνα μακεδονοποίησης που σιγά σιγά πάμε να κατακτήσουμε και την Θάλασσα της Ιαπωνίας…

«Αμφιβάλλω πολύ αν η ταυτότητα που προσπαθεί να επιβληθεί με τη βία στους πολίτες θα τους ενοποιήσει. Αφού υπάρχουν, ομολογουμένως και άλλες εθνότητες στη χώρα. Πως αυτή η αρχαιοποίηση και η εμμονή στην αρχαία Μακεδονία θα συμβάλλει στην λεγόμενη ‘μακεδονική’ ταυτότητα;»

Όσον αφορά για το αλφάβητο των Σκοπίων, ο Μλαντένοφ δήλωσε ότι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 16 Μαΐου του 1945.

ΕΛΛΑΣ

Η Ρωσία θέλει να στείλει παρατηρητές για τις εκλογές στην Ελλάδα! Γιατί άραγε;

Για ποιόν λόγο η Μόσχα ενδιαφέρεται για το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα; Υπάρχουν ενδείξεις τέτοιες στην Μόσχα που δημιουργούν υποψίες αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος στην χώρα γεννήθηκε και που πέθανε η δημοκρατία;

Λίαν προσφάτως είδαμε να...
εξαιρείται αναίτια μία ρωσική εταιρεία (διαβάστε παρακάτω αναλυτικά) που εκδήλωσε ενδιαφέρον για επιχειρηματική δράση στην Ελλάδα. Παλαιότερα είδαμε άλλες (πολύ χειρότερες και άκρως εθνικά επικίνδυνες) "παρεμβάσεις" Ελληνικών κυβερνήσεων, που αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν πληρωμένο "υλικό" επειδή είχε ρωσικό λογισμικό (περίπτωση συστήματος GIS που αγόρασε η ΕΥΠ, αλλά δεν δούλεψε χωρίς να αιτιολογηθεί η άρνηση χρησιμοποίησής του). Την ίδια -περίπου- χρονική περίοδο είδαμε την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να υπεκφεύγει σχετικά με τον αγωγό Μπυργκάς - Αλεξανδρούπολη, μέχρις ότου κατορθώθηκε τελικά να "παγώσει" το σχετικό έργο που θα απέφερε πολύ σημαντικά ποσά στην Ελλάδα. 

Τελικά, μάλλον κάτι συμβαίνει στο προτεκτοράτο της Μέρκελ και του Ομπάμα, αφού ακυρώνεται ή "παγώνει" οτιδήποτε αφορά ρωσικό ενδιαφέρον ή οικονομική συναλλαγή της Αθήνας με ρωσικές εταιρείες και θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον εάν οι εκάστοτε σχετιζόμενοι υπουργοί (και πρωθυπουργοί) τολμούσαν να μιλήσουν ειλικρινά ή έστω να... αιτιολογήσουν το σκεπτικό των αποφάσεών τους. 

Μετά από όλα αυτά, λοιπόν, μαθαίνουμε πως έχει υπάρξει επίσημη κατάθεση αιτήματος για ύπαρξη Ρώσων Παρατηρητών για τις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαίου κατατέθηκε στο ελληνικό Υπουργείο Εσωτερικών. 

Το αίτημα το οποίο κατατέθηκε από οργάνωση-μέλος της Ευρασιατικής Ένωσης, «Centre for Monitoring Democratic Processes «Quorum», αιτείται τη σχετική διαπίστευση έτσι ώστε οι Παρατηρητές του, να μπορούν να παρακολουθήσουν επιτοπίως τη διεξαγωγή των εκλογών. 

Είναι πάντως ενδιαφέρον να δούμε, αν οι ελληνικές αρχές επιτρέψουν την παρουσία Ρώσων Παρατηρητών, δεδομένου ότι, το αίτημα είναι καθ’ όλα νόμιμο, στο πλαίσιο της αρχής της αμοιβαιότητας. 

Ας μην ξεχνάμε ότι, ο «πολύς» Πέτρος Ευθυμίου, ήταν αυτός ο οποίος σε δηλώσεις του στο BBC και σε άλλα διεθνή ΜΜΕ, υπαλλήλων του made in usa administration, o υπουργός του Σημίτη, ο ΠΑΣΟΚος που οδήγησε με την ψήφο του τη χώρα στην υποτέλεια και στην κατοχή από δυνάμεις πέραν των εθνικών συνόρων, ο πολιτικός που ενεχυρίασε μαζί με την «σοσιαλιστική» του παρέα την λαϊκή εντολή στο ΔΝΤ στην τρόϊκα και τους διεθνείς τοκογλύφους, «άνοιξε το σοσιαλιστικό του στόμα», και εξαπέλυσε μύδρους κατά της νομιμότητας των πρόσφατων εκλογών για τη Δούμα, της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Ως εκπρόσωπος του γνωστού και μη εξαιρετέου για τον ρόλο του, Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), βασιλικότερος του βασιλέως της κυρίας του κυρίου με το στίγμα της Λεβίνσκυ, της Χίλαρη Κλίντον, ο κ. Ευθυμίου, κατακεραύνωσε τότε τους Ρώσους και τον Πούτιν, μιλώντας για παραβιάσεις των δημοκρατικών διαδικασιών, κατά τη διενέργεια των ρωσικών βουλευτικών εκλογών. 

Ας δούμε λοιπόν, πως θα λειτουργήσει η «Δημοκρατία» του κυρίου Ευθυμίου και των συν αυτώ, στο αίτημα των Ρώσων Παρατηρητών.
kostasxan
egersis2

«Ο πρώην υπουργός Άμυνας, Ρούντολφ Σάρπινγκ, της Γερμανίας, είναι υπεύθυνος για την επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας»

«Ο πρώην υπουργός Άμυνας, Ρούντολφ Σάρπινγκ, της Γερμανίας, είναι υπεύθυνος για την επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας». Τα παραπάνω δήλωσε ο Henning Hensh, μέλος της αποστολής του ΟΑΣΕ, γράφει, σήμερα, η σερβική εφημερίδα ‘Blic’. Σύμφωνα με τον Hensh, ο ...Γερμανός υπουργός Άμυνας είπε ψέματα και παρουσίασε τους στρατιώτες του Απελευθερωτικού Στρατού Κοσσυφοπεδίου – UCK, ως αμάχους.

«Η Σερβία δέχθηκε επίθεση λόγω των ψευδών ισχυρισμών του Γερμανού υπουργού», είπε το μέλος της αποστολής του ΟΑΣΕ.
anti-ntp
Βαλκανικό Περισκόπιο - Ἂρθρα & Σκέψεις- Γιῶργος Ἐχέδωρος