Στην "σκοτεινή" Λέσχη Bilderberg ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης με Λαγκάρντ, Σόιμπλε, Κερέ, Μακρόν

του Βασίλη Καπούλα

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, θα συμμετάσχει στην 64η κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση της περιβόητης Λέσχης Bilderberg, που θα διεξαχθεί από 9 έως 12 Ιουνίου στη Δρέσδη της Γερμανίας.

 

Μεταξύ των 130 συμμετεχόντων από είκοσι χώρες συγκαταλέγονται οι Εμμανουέλ Μακρόν (Υπουργός Οικονομίας Γαλλίας), Τζορτζ Οσμπορν (Υπουργός Οικονομικών Μ. Βρετανίας), Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (Υπουργός Οικονομικών Γερμανίας), Κριστίν Λαγκάρντ (Γενική Διευθύντρια ΔΝΤ), Μπενουά Κερέ (μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της ΕΚΤ).

 

Σκοπός της συμμετοχής, των επαφών και των συζητήσεων του κ. Μητσοτάκη είναι η προβολή και η προώθηση των συμφερόντων της χώρας σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή της πορείας της.

 

Αξίζει να επισημανθεί ότι πρόσφατα ο κ. Μητσοτάκης είχε συναντηθεί στο Παρίσι με τον Γάλλο Υπουργό Οικονομίας κ. Μακρόν.

 

Στην περασμένη της συγκέντρωση περιβόητη Λέσχη Μπιλντερμπεργκ τον Ιούνιο του 2015 στην Αυστρία εκ των βασικών θεμάτων που τέθηκαν επί τάπητος στην συνεδρίαση ήταν:

 

-Η κατάργηση των μετρητών

-τα θέματα της Ουκρανίας

-τα θέματα των πολεμικών συγκρούσεων

-η προώθηση των προσφυγικών ρευμάτων προς την Ευρώπη

 

Και ω του θαύματος, στη Δανία ήδη υλοποιείται η κατάργηση των μετρητών, στη Γερμανία προωθείται (;ήδη αποδέχηκαν την κατάργηση του 500άρικου ως χαρτονόμισμα) και έπεται συνέχεια. Υπενθυμίζουν άλλωστε τις πιέσεις που ασκούνται και στη χώρα μας για πλήρη εφαρμογή του πλαστικού χρήματος.

 

Το 2014 όταν διέρρευσαν για πρώτη φορά συνομιλίες. Και περιείχαν την εξής θέση:

 

«Με τρία όπλα, τα οποία είναι η οικονομική κατάρρευση, ο εμφύλιος πόλεμος και οι μαζικές επιδημίες θα μπορέσουμε να μειώσουμε τον αριθμό του παγκόσμιου πληθυσμού» αναφέρουν τα δημοσιεύματα πως ακούστηκε στη συνεδρίαση.

 

Συνάμα έγινε λόγος και για εσωτερικές συγκρούσεις εντός πολλών κρατών όπως μαύροι ενάντια στους λευκούς στις ΗΠΑ, μουσουλμάνοι εναντίον χριστιανών στην Ευρώπη.

 

Ενα μικρό προφίλ της Λέσχης Bilderberg:

 

Έτος ιδρύσεως: 1954

 

Ιδρυτές: Η ολλανδική βασιλική οικογένεια

 

Που: Ολλανδία

 

Γιατί: Να φέρει σε επαφή ηγέτες της Βορείου Αμερικής και Ευρωπαίους (περισσότερο) για την προώθηση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης και να συνεργαστούν σε πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά θέματα.

 

Διάσημα φερόμενα μέλη: Angela Merkel, Bill Clinton, Henry Kissinger, Tony Blair, David Cameron, Margaret Thatcher

 

Γιατί τους φοβούνται: Πράγματα που συζητήθηκαν κατά τις ετήσιες συνεδριάσεις της ομάδας δεν δημοσιοποιούνται και οι δημοσιογράφοι οι οποίοι έχουν προσπαθήσει να πάρουν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες έχουν συλληφθεί.

 

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου που οδήγησε την χώρα, μαζί με τον Γ.Παπανδρέου στα Μνημόνια ήτανι ο μοναδικός Ελληνας πολιτικός που συμμετείχε στην συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 2010 στην Ισπανία.

 

Οι δύο άλλοι Έλληνες ήταν ο πρόεδρος της Coca-Cola 3Ε κ. Γ. Δαυΐδ και ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Λ. Τσούκαλης. Οι «κλειστές συζητήσεις» είχαν θέμα την παγκόσμια οικονομική κρίση και ασφαλώς την Ελλάδα.

 

Από τις ξένες διασημότητες ξεχώρισαν ο πρωθυπουργός της Ισπανίας κ. Χοσέ Λουίς Θαπατέρο , ο επίτροπος κ. Χ. Αλμούνια , ο επικεφαλής της Deutsche Βank κ. Τζ.Ακερμαν, ο πρόεδρος της Μicrosoft κ. Μπιλ Γκέιτς, ο ιστορικός κ. Νάιαλ Φέργκιουσον, ο ειδικός απεσταλμένος για το Πακιστάν και το Αφγανιστάν κ. Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ κ. Ρόμπερτ Ρούμπιν και ο επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Ομπάμα κ. Λόρενς Σάμερς.

 

Και φυσικά καμία μυστική συνάντηση δεν είναι πραγματικά μυστική αν δεν συμμετέχει ο κ. Χένρι Κίσινγκερ.

 

Τι είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου με όλους αυτούς; «Θα μπορούσα να σου πω αλλά μετά θα έπρεπε να σε σκοτώσω» απάντησε σε δημοσιογράφο που τον ρώτησε σχετικά...

 

 pronews.gr

 

ΓΑΠ, η αρχή του κακού

Παρακολούθησα τη συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο ΣΚΑΙ και διαπίστωσα πως σε όλη τη διάρκειά της φρόντισε να επανέρχεται διαρκώς στην κρίση δανεισμού που δημιουργήθηκε επί των ημερών του. Ή καλύτερα προσπάθησε να μας πείσει πως για την κρίση δανεισμού που προκλήθηκε από τις άστοχες ενέργειές του και πυροδότησε την οικονομική πανωλεθρία που συνεχίζεται σε πολλαπλάσιο βαθμό έως σήμερα, δεν φταίει αυτός αλλά η κακιά Μέρκελ, οι Ευρωπαίοι εταίροι που δεν έδειξαν κατανόηση και το εντόπιο κατεστημένο που πολέμησε αυτόν το μέγα μεταρυθμιστή.


Καλά κάνει από τη σκοπιά του που προσπαθεί να δικαιολογηθεί για την κρίση δανεισμού, γιατί γνωρίζει πως γι’ αυτό θα κριθεί, και γιατί όταν με τις αποτυχημένες του πολιτικές ενέργειες κατάφερε να μείνει η χώρα χωρίς δανεισμό ξεκίνησε η καταστροφή μας. Φανταστείτε κάποιον που πρόκειται να σας μεταβιβάσει μία επιταγή για να αγοράσει εμπόρευμα και σας λέει επίμονα πως αυτή η επιταγή δεν θα πληρωθεί και θα μείνει ακάλυπτη. Θα τον τιμολογούσατε; Θα δεχόσασταν να πουλήσετε τα εμπορεύματά σας λαμβάνοντας ως πληρωμή ένα άχρηστο χαρτί;

Το ίδιο έκανε και ο ΓΑΠ επί αρκετούς μήνες δυσφημίζοντας την ελληνική οικονομία ως αναξιόπιστη και κατά προέκταση τα ομόλογα με τα οποία δανειζόταν από τις διεθνείς αγορές ως επισφαλή. Γιατί τους πρώτους μήνες της κυβέρνησής του μια χαρά χαμηλά σπρεντ είχαμε και όλες οι εκδόσεις ομολόγων υπερκαλύπτονταν, για να θυμηθούμε και κάποια από τις τελευταίες φορές που ζητήσαμε δανεικά 5 δις και στα ντίλιγκρούμ πρόσφεραν 25 δις. Αλλά εκείνος ο υπουργός του ο Παπακωνσταντίνου είχε λυσσάξει, μαζί και ο ΓΑΠ, να κακολογούν την αφερεγγυότητα του συστήματος και να καταγγέλλουν ανοιχτά τη διαφθορά.

Όταν όμως κυβερνάς και είσαι πρωθυπουργός της χώρας αυτά τα διορθώνεις, δεν τα αναμασάς για να φοβίζεις τους δανειστές σου. Και αν πάρεις χαμπάρι πως ο προηγούμενος καταξόδεψε τους προϋπολογισμούς σε σπατάλες (όπως έκανε η κυβέρνηση Καραμανλή με τον Παυλόπουλο και τις εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις), εσύ το διορθώνεις με απολύσεις αν έχεις τα κότσια. Και αν διαπιστώσεις ότι τα ελλείμματα είναι μαγειρεμένα τότε μειώνεις τις δαπάνες για να τα επαναφέρεις στα σωστά μεγέθη, δεν το καταγγέλλεις σε όσους σε δανείζουν για να πάψουν να σε δανείζουν και να αναγκαστείς να μπεις σε δυσμενή θέση.

Ενώ λοιπόν ο ΓΑΠ σφυροκοπούσε με διαπιστώσεις, επισημάνσεις και συμπεράσματα –καθότι διαπιστωτής, επισημαντολόγος και συμπερασματολόγος– και μας συνιστούσε πως πρέπει να σταματήσει το πελατειακό κράτος, οι διορισμοί, τα ρουσφέτια, να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες, ταυτόχρονα οι υπουργοί του Παπουτσής και Ρέπας διαβεβαίωναν με κατηγορηματικούς τόνους ότι δέν πρόκειται να απολυθεί κανένας στο δημόσιο. Φυσικά και ο ΓΑΠ δεν απέλυσε κανέναν από το δημόσιο, μάλιστα προσέλαβε και αρκετές χιλιάδες, και φυσικά δεν μείωσε κανέναν άχρηστο οργανισμό, αντιθέτως δημιούργησε και 42 καινούργιους, μεταξύ των οποίων και μερικούς με ευφάνταστους τίτλους όπως: «οργανισμός υποδοχής επενδυτών» ή «οργανισμός προειδοποίησης τσουνάμι».

Την εποχή του ΓΑΠ, η χώρα βρισκόταν στο στόχαστρο των διεθνών επενδυτών (και κερδοσκόπων) που παρακολουθούσαν στενά την οικονομία – άλλωστε αυτός τους προκαλούσε. Και είδαν πως όχι μόνο δεν είναι μεταρυθμιστής, δεν έκανε καμία ιδιωτικοποίηση, δεν φρόντισε να μειώσει με απολύσεις υπεράριθμους στο δημόσιο και να μειώσει τις κρατικές δαπάνες, αλλά συνέχισε καταγγέλλοντας τον προκάτοχό του να ακολουθεί την ίδια πολιτική με αυτόν, δηλαδή προστασίας του δημόσιου τομέα και του κρατισμού, με τη διαφορά πως πίστεψε ότι μπορεί να κοροϊδέψει όλο τον κόσμο αν χρησιμοποιεί την κατάλληλη ρητορική.


Όμως τους διεθνείς επενδυτές που χειρίζονται τις αγορές ομολόγων δεν τους κορόιδεψε, δεν τους έπεισε πως οι οριζόντιες περικοπές είναι το σωστό μέτρο για να προστατεύσει τους δημοσίους υπαλλήλους και πως μπορεί να διατηρήσει τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ επιβάλλοντας διπλασιασμό του πετρελαίου θέρμανσης, αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας και υπερφόρους στη βενζίνη. Γιατί ο ΓΑΠ ήταν τολμηρός στις αποφάσεις του και σκληρός. Χτυπούσε αλύπητα όλα τα κοινωνικά στρώματα, αρκεί να μην πειραχτεί ούτε ένας δημόσιος υπάλληλος, αρκεί να μην ιδιωτικοποιηθεί καμία δημόσια επιχείρηση. Όσο για τα επενδυτικά του πλάνα για ανάπτυξη, περιορίζονταν στη μεσογειακή διατροφή, την αιολική ενέργεια και την πράσινη ενέργεια με τα φωτοβολταϊκά.
 Οι επόμενοι που κυβέρνησαν και κυβερνούν, συνέχισαν τα ίδια λάθη, όμως αυτοί ανέλαβαν μία χώρα που δεν την δανείζουν οι αγορές και κρέμονται από τις συμφωνίες με τους πιστωτές. Ο ΓΑΠ ξεκίνησε να κυβερνάει μία χώρα που είχε εύκολο δανεισμό με πάμφθηνα επιτόκια, και είχε με άνεση την ευκαιρία να τη διορθώσει, αλλά την έριξε στο σκουπιδοτενεκέ.
 Αυτός ο φορέας μεγάλου ονόματος είναι ένας λαϊκιστής που καταγγέλλει το λαϊκισμό, ανεπαρκής και ανίκανος να παράγει έργο αλλά ικανός στις πολιτικές ραδιουργίες και διαδικασίες, ένας επισημαντολόγος για τα πεπραγμένα των άλλων αλλά υπεκφεύγει στα δικά του λάθη, και μοιραίος για όλους μας, γιατί βρέθηκε στο ανώτερο αξίωμα και συμπαρέσυρε τη χώρα στη μεγαλύτερη καταστροφή.
 athensvoice - See more at: http://gianniotis.blogspot.gr/2016/04/blog-post_45.html#sthash.z2edvh9I.dpuf

Make Money Online : http://ow.ly/KNICZ

Μάρτυρες υπεράσπισης του Παπακωνσταντίνου οι Διαμαντούρος - Αλιβιζάτος του Ποταμιού

Ο Σταύρος Θεοδωράκης επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ότι το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Ποταμιού είναι εξαιρετικό και φέρνει ως παράδειγμα τους Νικηφόρο Διαμαντούρο και Νίκο Αλιβιζάτο. Ωστόσο, ο κ.Θεοδωράκης περνάει στα...
μουλωχτά ότι στη δίκη Παπακωνσταντίνου και οι δύο κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης για τον πρώην υπουργό παρά τον ρόλο του στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ που έγινε γνωστή χάρη στη δημοσίευσή της στο HOT DOC από τον Κώστα Βαξεβάνη. Οι αποκαλύψεις της δημοσιογραφικής ομάδας του HOT DOC δεν...επηρέασαν τους Διαμαντούρο-Αλιβιζάτο που πολιτεύονται τώρα με το Ποτάμι.
Διαβάστε τι κατέθεσε τον περασμένο Φεβρουάριο το "διαμάντι" όπως αποκαλεί τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Ποταμιού ο Σταύρος Θεοδωράκης
Η κατάθεση Διαμαντούρου
Για τον άνθρωπο Παπακωνσταντίνου μίλησε ως μάρτυρας ο κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος, ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
«Τον ξέρω από τα χρόνια του Κολλεγίου Αθηνών, κατά τη διάρκεια των οποίων ήταν ενεργός μαθητής-πολίτης. Έχω σταθερή γνωριμία και σχέση μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Με είχαν εντυπωσιάσει από τότε τόσο η ισχυρή αίσθηση καθήκοντος όσο και το υψηλό αίσθημα ήθους που τον διέπει. Ως πολιτικό επιστήμονα με ενδιαφέρουν, ξέρετε, οι αξιακοί κώδικες. Όσο ήταν υπουργός, πρέπει να σας πω ότι έχαιρε υψηλής εκτίμησης στα όργανα στις Βρυξέλλες. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να φανταστώ ότι έχει διαπράξει όσα του καταμαρτυρούν. Τον ρώτησα και προσωπικά, δεν αποδέχεται την κατηγορία».
«Έβλεπα μια συνέχεια σε έναν χαρακτήρα συνεπή, που δεν παίζει παιχνίδια. Ήταν φρενιτώδης η προσέγγιση στο έργο του, είχε εγκύψει σε αυτό με έντονο συναίσθημα ευθύνης» πρόσθεσε ο κ. Διαμαντούρος.
Στο βήμα ανέβηκε και ο τελευταίος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας,  Νικόλαος Αλιβιζάτος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, 
Η κατάθεση Αλιβιζάτου
«Είμαστε σε διαφορετική γενιά απο τον κατηγορούμενο, γνώριζα όμως τον θείο του, Μιχάλη. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήταν λίγο το “απολωλός πρόβατο” για την οικογένεια (καθώς δεν ανήκαν στην ίδια παράταξη) και δεν είχε τη στενή συγγενική σχέση που κανείς φαντάζεται με τις εξαδέλφες του. Ήταν αδιάφορες οι σχέσεις τους.
Ενδιαφέρθηκα, χωρίς να τον ξέρω, όταν προέκυψε το θέμα της παραγραφής και της αποσβεστικής προθεσμίας. Έχω επαφή με το θέμα από το 1989, όντας τότε στενός συνεργάτης του Λεωνίδα Κύρκου. Αυτή ήταν η αιτία της γνωριμίας. Η αίσθηση που έχω από εκεί και πέρα είναι η εξής: είναι ένας πολύ ευφυής άνθρωπος, που πήρε πολλά ρίσκα στη ζωή του, αλλά δεν μου δίνει την εντύπωση ότι θα έκανε τη μεγαλύτερη βλακεία που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί... Τον αδικεί λίγο το ύφος του, είναι λίγο αλαζονικό...»
koutipandoras.gr

Έχω μάτια και βλέπω

Ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει την έσχατη προδοσία του Γιώργου Παπανδρέου: ΕΙΝΑΙ ΕΝΟΧΟΣ

ΒΙΒΛΙΟ – ΚΟΛΑΦΟΣ με συγκλονιστικές αποκαλύψεις για την υπαγωγή της χώρας στο μνημονιο.
Το θέμα της Ελλάδας είχε λυθεί χωρίς καμμία συνέπεια για τον λαό και την πατρίδα, αλλά ο Παπανδρέου έκανε ότι δεν άκουγε!
Διόγκωσαν το έλλειμμα για να συγκαλύψουν το έγκλημα Παπανδρέου – ΔΝΤ και να δικαιολογήσουν τον δολοφονικό σχεδιασμό.
Να γιατί ο Σαμαράς δεν έκανε ποτέ την εξεταστική. Να γιατί προσπάθησε να συγκαλύψει τον Παπανδρέου.
Να γιατί ο κύριος Αθανασίου επιχειρεί να συγκαλύψει τον Γεωργίου και να απαξιώσει την εξεταστική.
Η μυστική πενταμερής του Λουξεμβούργου για την διάσωση της Ελλάδας και το βρώμικο σχέδιο Παπανδρέου.
Στρως Καν σε Παπανδρέου: Μην έρχεσαι σε μένα, κάνε αυτό που σου είπε ο Αλμούνια!
Με ένα βιβλίο – σοκ, ίσως το κορυφαίο που έχει γραφτεί για παρασκηνιακές ζυμώσεις την ωρα που οι πρωταγωνιστές του βρίσκονται εν ζωή, ο δημοσιογράφος των μεγάλων αποκαλύψεων, Μιχάλης Ιγνατίου, δίνει στην εξεταστική επιτροπή ένα πυρηνικό όπλο για να οδηγήσει τον καταστροφέα της Ελλάδας στο εδώλιο επί εσχάτη προδοσία.
Από την πρώτη στιγμή εδώ, μιλούσαμε για το ενσυνείδητο σχέδιο Παπανδρέου, που εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή εξασφαλίζοντας δις βρώμικου χρήματος για τους μέντορες του. Για τον απόπατο της παγκόσμιας ελίτ που οργανώνει γενοκτονίες για να γεμίσει τα πουγγιά του. Το είδαμε στην Γιουγκοσλαβία, όπου ο Παπανδρέου έδωσε τις πρώτες του εξετάσεις και έπειτα στην Λιβύη, την Συρία, το Ιράκ, την Ουκρανία και παρ’ ολίγον την Αίγυπτο.
Ποτέ όμως δεν φανταστήκαμε ότι η Ευρώπη είχε προτείνει λύση στον Παπανδρέου, αν και είχαμε αναφερθεί επανειλημμένα στο σύμφωνο Παπαθανασίου – Αλμούνια που πέταξε στα σκουπίδια ο Παπανδρέου και η διαπλοκή που τον στήριζε. Ο Μιχάλης Ιγνατίου λοιπόν αποκαλύπτει την μυστική συνάντηση στις 21 Νοεμβρίου του 2009, στο γραφείο του Γιουνκέρ στο Λουξεμβούργο. Συμμετείχαν επίσης ο Τρισέ και ο Αλμούνια ενώ από Ελληνικής πλευράς συμμετείχαν οι Προβόπουλος – Παπακωνσταντίνου. Σε αυτή την συνάντηση, ο Αλμούνια παρέδωσε στην Ελληνική πλευρά ένα ολοκληρωμένο σχέδιο το οποίο θα έβαζε τέλος στα δημοσιονομικά προβλήματα, βάσει του συμφώνου Παπαθανασίου – Αλμούνια που εφάρμοζε η κυβέρνηση Καραμανλή. Χωρίς ΔΝΤ, χωρίς μνημόνια, χωρίς εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, χωρίς ΑΙΜΑ.
Η συνάντηση κράτησε 3 ώρες. Ο Παπακωνσταντίνου απάντησε πως το θέμα έπρεπε να τεθεί υπ’ όψιν του Παπανδρέου, γιατί «αυτός αποκλειστικά έπαιρνε τις αποφάσεις».
Το έγγραφο μεταφέρθηκε στον Παπανδρέου, ο οποίος έφτυσε κανονικά τους Ευρωπαίους απαγορεύοντας μάλιστα και στον Παπακωνσταντίνου να απαντήσει! Το ολέθριο υποκείμενο είχε την δική του ατζέντα.
Γνωρίζαμε οτι ο Στρως Καν είχε αποκριθεί στον Παπανδρέου, όταν ο τελευταίος απαίτησε την δόμηση του προγράμματος οτι «Εάν εφαρμόσεις αυτό το πρόγραμμα, θα καταστρέψεις το έθνος σου»! Δηλαδή ο Στρως Καν, ο στυγνός τοκογλύφος, πάγωσε όταν άκουσε τι σκοπό είχε ο Παπανδρέου.
Αυτό που δεν γνωρίζαμε ειναι οτι ο Στρως Καν είχε ήδη αποτρέψει τον Παπανδρέου από την προσφυγή στο ίδιο του το μαγαζί, λέγοντας του «μην έρχεσαι σε μένα, άκουσε τι σου λέει ο Αλμούνια»!
Και η Ελλάδα θα είχε σωθεί, χωρίς θυσίες με μέτρα – χάδι.
Οι στυγνοί εγκληματίες που χρησιμοποίησαν τον αχυρανθρωπο όμως, δεν θα θησαύριζαν.
Έπειτα ήλθε και η διόγκωση του ελλείμματος από τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ ώστε να δικαιολογηθεί το δολοφονικό πρόγραμμα.
Ελπίζουμε ολόψυχα οτι έρχεται και η ώρα της δικαιοσύνης που πρέπει να είναι αμείλικτη.
Συγχαρητήρια κύριε Μιχάλη Ιγνατίου. Εσύ βέβαια γνώριζες τον ρόλο τους από την εποχή που αποκάλυψες τα μαύρα δολάρια για το Ανάν.

olympia.gr

Ο Παπανδρέου απαντά στις αποκαλύψεις Ιγνατίου: "Ψεύτης, συκοφάντης, πληρωμένος κονδυλοφόρος"

«Ψεύτες, συκοφάντες, πληρωμένοι κονδυλοφόροι, προπηλακισμοί, στημένα δημοσιεύματα και δήθεν αποκαλύψεις, δεν με αγγίζουν και το κυριότερο, δεν με πτοούν. Θα με βρίσκουν πάντα απέναντί τους» αναφέρει σε δήλωσή του ο Γ. Παπανδρέου.
Υποστηρίζει δε ότι «ο κ. Ιγνατίου, προστίθεται σε όσους προστατεύουν συγκεκριμένα πρόσωπα και τις εγκληματικές τους πολιτικές, που είχαν τεράστιες ευθύνες για την κρίση. Και συγκεκριμένα, τις κυβερνήσεις Καραμανλή».
Τι αποκαλύπτει ο Ιγνατίου
Υπενθυμιζεται ότι ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει ότι προτάθηκε λύση στον Γ. Παπανδρέου το 2009, που δεν θα περιελάμβανε το ΔΝΤ και θα μπορούσε να τη γλιτώσει η χώρα με ένα μίνι-μνημόνιο, ωστόσο την απέρριψε.
Ο δημοσιογράγος, περιγράφει τι έγινε στη μυστική πενταμερή του Λουξεμβούργου για τη διάσωση της Ελλάδας το 2009, στην οποία συμμετείχαν και οι Γ. Παπακωνσταντίνου και Γ. Προβόπουλο. Σύμφωνα με τις διασταυρωμένες πηγές που επικαλείται ο δημοσιογράφος, στη συνάντηση εκείνη «επικρατούσε πολύ μεγάλη ανησυχία επειδή ο κ. Παπανδρέου λειτουργούσε ως η χώρα του να μην είχε κανένα πρόβλημα».
Του έστειλαν μάλιστα και ένα απόρρητο έγγραφο («μίνι-Μνημόνιο» το ονομάζουν) το οποίο ήταν συμφωνημένο από τις Βρυξέλλες και τη Φραγκφούρτη, το οποίο εγκρίθηκε από τη Γερμανία και τη Γαλλία, και το οποίο πρόσφερε λύσεις και απέκλειε εξωτερικούς παράγοντες, όπως είναι το ΔΝΤ, που προέκυψε αργότερα». Ωστόσο, ο Γ. Παπανδρέου δεν απάντησε ποτέ στο έγγραφο αυτό.
«Πιστεύουμε ότι εκείνη την ημέρα χάθηκε η παρτίδα. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι η άρνηση απάντησης στο κείμενο του Λουξεμβούργου ήταν η αφετηρία του ναυαγίου της Ελλάδας. Πιστεύω ότι η χώρα σας έχασε μία μοναδική ευκαιρία και τολμώ να υποστηρίξω ότι ήταν η τελευταία ευκαιρία να αποφύγει την κρίση χωρίς περιπέτειες» αναφέρει μια πηγή του Eurogroup στον Μιχάλη Ιγνατίου.
Αναλυτικά η δήλωση Παπανδρέου
Η άποψή μου για την άσκηση της πολιτικής είναι γνωστή. Πρώτα η χώρα και ο Ελληνικός λαός.
Αυτή μου η στάση επιβεβαιώνεται από την προσωπική μου διαδρομή σε κάθε δύσκολη στιγμή που πέρασε η Ελλάδα. Στο όνομα αυτής μου της άποψης, σιώπησα επί μακρόν.
Σήκωσα βάρος που δεν μου αναλογούσε με μοναδικό μέλημα να συμβάλλω σε ευρύτερες συνεννοήσεις για την υπέρβαση της κρίσης και την προστασία της χώρας.
Κάποιοι έκτισαν καριέρες και άλλοι κομματικά οφέλη πάνω στη λάσπη, τη συκοφαντία, τη συνωμοσιολογία και το ψέμμα, εκμεταλλευόμενοι τον πόνο και την οργή του Ελληνικού λαού.
Αρκετά όμως, ανέχτηκα αυτές τις συμπεριφορές.
Αρκετά, για όσους θέλουν πάνω στην πλάτη μου και σε βάρος της αλήθειας να κερδοσκοπούν.
Αρκετά, για τη συστηματική συσκότιση της αλήθειας, προκειμένου να προστατευτούν πρόσωπα, κατεστημένα και πολιτικές πρακτικές που έβλαψαν το δημόσιο και το εθνικό συμφέρον.
Όσο συνεχίζεται αυτή η εύκολη συνωμοσιολογία, η λάσπη και η συκοφαντία, τόσο ο τόπος θα χάνει τον προσανατολισμό του και θα κρύβονται άνομα συμφέροντα πίσω από μυθοπλασίες, τόσο θα υποφέρει ο Ελληνικός λαός που θέλει ουσιαστικές αλλαγές στον τόπο.
Μια Ελλάδα χτισμένη πάνω στην αλήθεια και όχι σε δεκανίκια.
Ο κ. Ιγνατίου, προστίθεται σε όσους προστατεύουν συγκεκριμένα πρόσωπα και τις εγκληματικές τους πολιτικές, που είχαν τεράστιες ευθύνες για την κρίση. Και συγκεκριμένα, τις κυβερνήσεις Καραμανλή.
Ψεύτες, συκοφάντες, πληρωμένοι κονδυλοφόροι, προπηλακισμοί, στημένα δημοσιεύματα και δήθεν αποκαλύψεις, δεν με αγγίζουν και το κυριότερο, δεν με πτοούν. Θα με βρίσκουν πάντα απέναντί τους».
Επιβεβαιώνει τη συνάντηση, όχι το μίνι-μνημόνιο
Ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου, Γιώργος Ελενόπουλος σε εκτενές σχόλιό του για τις «αποκαλύψεις» όπως λέει, του Μιχάλη Ιγνατίου
 Η κατάρρευση κάθε ΜΥΘΟΥ που καλλιεργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια μέχρι και σήμερα, σχετικά με την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης, είναι προφανές ότι, αναδεικνύει την πενία των επιχειρημάτων του πλυντηρίου που έχει στηθεί από γνωστά κέντρα, για το ξέπλυμα των εγκλημάτων της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από τον κ. Κώστα Καραμανλή. Σε αυτήν την επιχείρηση, πρωτοστατεί με τακτικές δήθεν αποκαλυπτικές δημοσιεύσεις του, ο κ. Ιγνατίου.
 Μόνο που - όπως και όλες οι προηγούμενες δήθεν αποκαλύψεις του, και αυτή που έρχεται τώρα στη δημοσιότητα με το «αποκαλυπτικό» βιβλίο του, δεν είναι τίποτα περισσότερο από χάντρες και καθρεφτάκια για ιθαγενείς.
 Ας δούμε το γιατί:
1. Επί της συγκεκριμένης συνάντησης στην οποία αναφέρεται ο κ. Ιγνατίου στο βιβλίο του.
Η συνάντηση αυτή, πράγματι έγινε, στο διάστημα μεταξύ της κατάθεσης του προσχεδίου και του τελικού κειμένου του προϋπολογισμού για το έτος 2010, το Νοέμβριο του 2009.
Στη συνάντηση αυτή, η συζήτηση αφορούσε τη λήψη μέτρων για τον έλεγχο των ελλειμμάτων. Όπως έγινε φανερό στη συνάντηση, υπήρξε ταυτότητα απόψεων ως προς την αναγκαιότητα λήψης μέτρων, αλλά διαφορετική προσέγγιση επί του ύψους και του είδους των μέτρων. Η ελληνική πλευρά μιλούσε για μέτρα που θα περιέκοπταν το έλλειμμα κατά περίπου 3,3 μονάδες, όπως προέβλεπε και το προσχέδιο του προϋπολογισμού και οι εταίροι μιλούσαν για μέτρα που θα περιέκοπταν το έλλειμμα κατά περίπου 4-5 μονάδες. Τελικώς, ο προϋπολογισμός που κατετέθη - λαμβάνοντας υπόψη και το περιεχόμενο της συνάντησης εκείνης, προέβλεπε (μαζί με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν στο Ζάππειο αρχές Δεκεμβρίου) τη μείωση του ελλείμματος κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες.
Για την ιστορία, με τα μέτρα που ελήφθησαν και στη συνέχεια, μόνον την πρώτη χρονιά της προσαρμογής, το έλλειμμα περιορίστηκε κατά περισσότερο από 5 ποσοστιαίες μονάδες.
Στη συνάντηση αυτή, δεν κατετέθη από τους εταίρους πακέτο - μίνι μνημόνιο, επί του οποίου ζητείτο η απάντηση της τότε Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου.
Και επίσης, δεν υπήρξε οποιαδήποτε πρόταση εκ μέρους των εταίρων, που να προβλέπει χρηματοδότηση της χώρας και επομένως να συνιστά μίνι μνημόνιο, καθώς τότε ουδείς μιλούσε για δανειοδότηση της χώρας, ούτε μπορούσε να υπάρξει δανεισμός από την ΕΕ αφού "μηχανισμός στήριξης" δεν υπήρχε ούτε στον ορίζοντα.
 Φαίνεται να ξέχασε ο κ. Ιγνατίου ότι το κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ πρέπει να συμμορφώνεται με τις προδιαγραφές του Συμφώνου Σταθερότητας - όπου το έλλειμμα δεν πρέπει να ξεπερνά το 3%.
 Δηλαδή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητούσε το αυτονόητο. Την προσαρμογή της χώρας στο Σύμφωνο Σταθερότητας, που παραβίασε κατάφωρα η Κυβέρνηση Καραμανλή.
Κλήθηκε η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να σηκώσει το βάρος της προσαρμογής, παρότι το δημοσιονομικό έλλειμμα το εκτίναξε η προηγούμενη κυβέρνηση.
Ας του θυμίσουμε ακόμη και την πρόσφατη Εκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για την κρίση στην Ελλάδα.
Ας του θυμίσουμε επίσης, ότι η Κυβέρνηση Καραμανλή με τις αλχημείες της έπληξε καθοριστικά την αξιοπιστία της χώρας στις διεθνείς αγορές. Η Κυβέρνηση Καραμανλή κατέστησε την Ελλάδα αναξιόχρεη.
 Μέσα στη δίνη της κρίσης, ουδέποτε κατετέθη πρόταση που να αγνοήθηκε από τον τότε Πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου.
Αντιθέτως, η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, κατέθετε εναγωνίως προτάσεις για συνολικές λύσεις στην κρίση - όπως για παράδειγμα, αυτή για τα ευρωομόλογα.
 Και οι εταίροι μας χαρακτήριζαν το πρόβλημα ελληνικό και συνιστούσαν να το επιλύσουμε μόνοι μας.
Πολύ αργότερα, από τα τέλη Φεβρουαρίου του 2010 και μετά, άρχισαν κάπως να το συζητούν και ύστερα από σκληρότατες διαπραγματεύσεις να οδηγηθούν στην απόφαση να επιδείξουν την αλληλεγγύη τους, με την δημιουργία του μηχανισμού στήριξης.
 Πέραν όμως όλων αυτών, όπως και οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν, το πρόβλημα ήταν συστημικό - δηλαδή και πρόβλημα αρχιτεκτονικής του ΕΥΡΩ και η απάντησή του, δεν αφορούσε το αν θα γινόταν περικοπή 4 ή 5 μονάδων του ελλείμματος, κάτι που η τότε Ελληνική Κυβέρνηση υπογράμμιζε συνεχώς - δυστυχώς σε ώτα μη ακουόντων.
 Για την ιστορία επίσης, το τελικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009, άνω του 15%, ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΥΤΗ, το Νοέμβριο του 2010. Γιατί; Γιατί τότε βγήκαν από τα ντουλάπια των ταμείων, όλοι οι "σκελετοί" της πολιτικής που άφησε πίσω της η Κυβέρνηση Καραμανλή.
 Κλείνοντας επ' αυτού, είναι κάτι περισσότερο από αστείο, να ισχυρίζεται και να πιστεύει κανείς ότι, μας έδωσαν πρόταση "μίνι-μνημονίου" με χρήματα και μάλιστα, χωρίς ΔΝΤ το Νοέμβριο 2009, όταν η ΕΕ δεν είχε ακόμα πειστεί και ούτε κουβέντιαζε για την ανάγκη μηχανισμού.
 2. Επί της σκοπιμότητας της δήθεν αποκάλυψης
 Ο κ. Ιγνατίου, όπως αναφέρει και στο βιβλίο του, ρώτησε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για τη συνάντηση αυτή και έλαβε μια απάντηση την οποία και παραθέτει.
 Ωστόσο, σκοπίμως, δεν ρώτησε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου αν οι εταίροι παρέδωσαν πακέτο - μίνι μνημόνιο με τη σημείωση να υπάρξει απάντηση από τον τότε Πρωθυπουργό. Για το λόγο αυτό, αν και υπάρχει στο βιβλίο Ιγνατίου η επιβεβαίωση της συνάντησης καθώς και το περιεχόμενο της συζήτησης που αφορούσε τη λήψη μέτρων, δεν υπάρχει ερώτηση και απάντηση επί της δήθεν πρότασης για πακέτο - μίνι μνημόνιο.
 Γιατί; Γιατί ο κ. Ιγνατίου, δεν ήθελε να υπάρχει από τότε απάντηση από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου επί αυτού του σκέλους των δήθεν πληροφοριών που είχε από ΑΓΝΩΣΤΗ, ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ ΠΗΓΗ, ώστε να μπορεί σήμερα να "πουλήσει" με το βιβλίο του τη δήθεν αποκάλυψη.
 Μόνο που, με δήθεν αποκαλύψεις και πολλούς μύθους, όπως μάθαμε καλά πλέον τα τελευταία χρόνια, πολλοί έχτισαν καριέρες και περιουσίες. Και όλοι, στην πλάτη του Γιώργου Παπανδρέου.
 Και όπως πάνε, σε λίγο θα μας πουν, πως και για το αδιέξοδο της σημερινής διαπραγμάτευσης ευθύνεται ο Γιώργος Παπανδρέου.
 3. Και τέλος,
 Παρακαλείται, όποιος προαιρείται, να δώσει στη δημοσιότητα αυτό το δήθεν σούπερ ντούπερ «μίνι-μνημόνιο» που δήθεν αγνόησε ο Γιώργος Παπανδρέου και το οποίο θα επέλυε δήθεν το ελληνικό πρόβλημα άνετα κι ωραία, ήρεμα κι απλά, χωρίς κόπο, "με ένα πόνο".
 Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να δούμε, αυτό το δήθεν «μίνι-μνημόνιο», μήπως προέβλεπε άμεση κατάργηση των δεκάδων χιλιάδων stage στο δημόσιο; Μήπως προέβλεπε μείωση κατά 30% των συμβασιούχων; Κατάργηση όλων των αμειβόμενων επιτροπών; Υπαγωγή στο ΑΣΕΠ όλων των προσλήψεων στο δημόσιο; Σκληρή ρήτρα 1 πρόσληψη για κάθε 2 αποχωρήσεις; Αύξηση του Ενιαίου Φόρου Κατανάλωσης σε τσιγάρα και ποτά; Μείωση επιδομάτων στο δημόσιο κατά 10%; Πλαφόν και μείωση στις αμοιβές των διοικητικών στελεχών των ΔΕΚΟ κατά τουλάχιστον 10% και 50% μείωση στις αμοιβές των μελών Διοικητικών Συμβουλίων; Κατάργηση μέτρου απόσυρσης και νέα τέλη κυκλοφορίας;
 Γιατί όλα τα παραπάνω τα έκανε πράξη η κυβέρνηση Παπανδρέου, με δικές τις αποφάσεις, μέσα σε ένα-δύο μήνες μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009. Με προσδοκώμενη για το 2010 μείωση ελλείμματος που άγγιζε το πρωτοφανές τότε επίπεδο του 4% του ΑΕΠ και άμεσα μείωνε και το έλλειμμα του 2009 κατά 1 δισ. Όταν οι προηγούμενοι που χρεοκόπησαν τη χώρα, μετά - προεκλογικά - θυμήθηκαν να ανακοινώσουν μέτρα της πλάκας - κάτω της μιας ποσοστιαίας μονάδας. Εκείνο το δίμηνο, τότε που γεννήθηκε η καραμέλα «η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν παίρνει μέτρα», από αυτούς που αντιδρούσαν λυσσαλέα σε κάθε ένα από τα παραπάνω μέτρα. Αλήθεια, θυμάται κανείς άλλη κυβέρνηση να ξεκίνησε τη θητεία της διώχνοντας - δυστυχώς, κόσμο από το δημόσιο;
 Παρακαλούνται επίσης, οι στρατευμένοι αντιπαπανδρεϊκοί κονδυλοφόροι να επανέλθουν στην τάξη. Έχτισαν με τον "ιδρώτα τους" τόσα χρόνια παλάτι λάσπης και τώρα το παραμελούν και το γκρεμίζουν; Αν είναι δυνατόν! Γιατί καταφεύγουν πλέον ιστορίες δευτεροτρίτων παραγόντων και δεν μιλάνε πια για τα «σιγουράκια» της προδοσίας; Πού είναι το αντεθνικό παιχνίδι με τα CDS; Πού είναι η εθνική μειοδοσία με το φούσκωμα του ελλείμματος; Πού είναι τα πύρινα άρθρα ότι ο Παπανδρέου είχε κάθε δυνατότητα να διαγράψει χρέος εξαρχής και δεν το έκανε;
 Τι εννοείτε, δεν αποδείχθηκε τίποτα από όλα αυτά; Τι εννοείτε, δικαιώθηκε ο Παπανδρέου από την πραγματικότητα; Τόσο χειρότερο για την αλήθεια!
 Παρακαλείται επίσης, ο δημοσιογράφος κ. Ιγνατίου, να μεταβιβάσει στην «πηγή» του, που...  του διηγήθηκε αυτές τις ωραίες ιστοριούλες, ότι δεν έχει καταλάβει τίποτα από την ελληνική κρίση. Γρι. Και η "πηγή" του,  να ρωτήσει αν θέλει τον πολιτικό της προϊστάμενο, κύριο Jean Claude Juncker, ποιον θεωρεί υπαίτιο της ελληνικής κρίσης, μπας και ξεστραβωθεί.
 Παρακαλείται επίσης, ο νεοκαραμανλικός εκδοτικός υπόκοσμος να ανανεώσει επιτέλους το λεξιλόγιο του αντιπαπανδρεϊκού του οχετού. «Προδότης»; Χιλιοειπωμένο. «Βλαξ»; Πολύ μπανάλ. Θα τους προτείναμε το «λιποτάχτης» και το «δειλός» αλλά είναι καπαρωμένα από το 2009. Και τα λιγδιασμένα χέρια του δειλού και λιποτάχτη δεν ξεπλένονται ποτέ. Συνεννοηθήκαμε;».
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ειδικό δικαστήριο: Ένοχος ο Παπακωνσταντίνου, αλλά στα... μαλακά!

Έπεσε η αυλαία στην πολύκροτη δίκη

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι ένοχος για το αδίκημα της...



νόθευσης δημοσίου εγγράφου, καθώς έκανε μεν την λαθροχειρία στην λίστα Λαγκάρντ και αφαίρεσε τα ονόματα τριών συγγενικών του προσώπων (εξαδέλφες), αλλά έπεσε στα μαλακά, καθώς το κακούργημα μετατράπηκε σε πλημμέλημα!

Αντίθετα, αθώος κρίθηκε από το Ειδικό δικαστήριο ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας.

Το Ειδικό Δικαστήριο δια του προέδρου τους Νικολάου Πάσσου μετά από 13 μέρες ακροαματικής διαδικασίας ανακοίνωσε σήμερα το απόγευμα ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ένοχος κατά πλειοψηφία για την νόθευση δημοσίου εγγράφου και ειδικά της λίστα Λαγκάρντ.

Από την έναρξη της δίκης είχαν επισημανθεί σε δημοσιεύματα οι ισχυρισμοί δικαστικών κύκλων - που έλεγαν ότι επιχειρείται μια παρασκηνιακή προσπάθεια, προκειμένου ο πρώην υπουργός Οικονομικών να μην καταδικαστεί για κακούργημα, κάτι που μεταφράζεται και ως ισόβια κάθειρξη, αλλά να πέσει στα μαλακά. Πράγματι οι ισχυρισμοί αυτοί επιβεβαιώθηκαν σήμερα το απόγευμα.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου από την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ με τα 2.062 ονόματα καταθετών στην Τράπεζας «ΗSBC» της Γενέβης (Ελβετία), η οποία στάλθηκε από τη Πρεσβεία μας στο Παρίσι χέρι με χέρι στο γραφείο του πρώην υπουργού Οικονομικών, αφαίρεσε τρία ονόματα συγγενικών προσώπων του (εξαδέλφες του).

Οπως αναφέρει σε δημοσίευμα το Πρώτο Θέμα, ο πρώην υπουργός Οικονομικών, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, αντιμετώπιζε δύο κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου.
Συγκεκριμένα τα κακουργήματα τα οποία αντιμετώπιζε ο πρώην υπουργός Οικονομικών ήταν: 1) της νόθευσης δημοσίου εγγράφου και 2) της απόπειρας απιστίας.

Να σημειωθεί ότι η απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου δεν επιδέχεται κανενός είδους ενδίκου μέσου (αναίρεση ή έφεση). Δηλαδή η απόφαση είναι οριστική και αμετάκλητη.

Ποιοι δίκασαν τον Γ. Παπακωνσταντίνου

Τα μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου που αποφάσισαν για τον πρώην υπουργό Οικονομικών είναι:
Πρόεδρος ο αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος και μέλη από το Συμβούλιο της Επικρατείας οι: Αγγελική Θεοφιλοπούλου, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, Δημοσθένης Πετρούλιας, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ και οι σύμβουλοι Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, Μαρίνα Παπαδοπούλου, Κωνσταντίνος Πισπιρίγκος και Ταξιαρχία Κόμβου.
Από τον Άρειο Πάγο εκτός του κ. Πάσσου είναι οι εξής αρεοπαγίτες Κωνσταντίνος Τσόλας, Δημήτριος Κράνης, Δημήτριος Κόμης, Αντώνης Ζευγώλης, Αργύριος Σταυράκης και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου.planet-greece

Ειδικό Δικαστήριο: Οι «καυτοί» διάλογοι Παπακωνσταντίνου – Εισαγγελέως και οι αποδοκιμασίε

Καυτούς διαλόγους είχε ο πρώην υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου με την... Εισαγγελέα του Ειδικού Δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της απολογίας του για τη λίστα Λαγκάρντ.

Η ένταση ήταν τέτοια που κάποια στιγμή σημειώθηκαν και αποδοκιμασίες, από πολίτες που παρακολουθούν τη δίκη

Οι αλλεπάλληλες ερωτήσεις της Εισαγγελέως προς τον κατηγορούμενο οδήγησαν αρκετές φορές σε κόντρες και σε ειρωνικά σχόλια εκατέρωθεν.
Εισαγγελέας (Ξένη Δημητρίου): Γιατί χαρακτηρίσατε το έγγραφο της Γαλλίας που συνόδευε τη λίστα ως «φερετζέ»;
Παπακωνσταντίνου: Μας το έδωσαν χωρίς να καλυπτόμαστε νομικά για χρήση της λίστας για φορολογικούς λόγους. Μόνο διακριτική μεταχείριση μπορούσαμε να κάνουμε.
Εισαγγελέας: Ανοίξατε,λέτε μόνο τρία αρχεία,ενώ έχουν ανοίξει 24 τί έγινε;
Παπακωνσταντίνου: Δεν ξέρω ποιος μπορεί να τα άνοιξε. Αλλωστε οι ημερομηνίες των αρχείων αυτό προκύπτει από τις πραγματογνωμοσύνες δεν είναι πραγματικές είναι φερόμενες. Αν ισχύει αυτό που σκέφτομαι ότι κάποιοι μου έστησαν αυτή την ιστορία μπορεί να είναι η απάντηση σε σάς για το ποιοι άνοιξαν τα αρχεία.

Ο πρώην υπουργός στο σημείο αυτό αναφέρθηκε στο ότι το στικάκι που έδωσε αυτός στον Ιωάννη Διώτη δεν βρέθηκε ποτέ. Το στικάκι που είναι στη δικογραφία είναι άλλο, τόνισε ο πρώην υπουργός συμπεραίνοντας ότι «με αυτά τα δεδομένα μπορούσαν να γίνουν πολλά με τις επεμβάσεις σε αυτή τη λίστα...».
Εισαγγελέας. Γιατί δώσατε στη γραμματέα σας; Μπορούσε να μπει μια καθαρίστρια και να τα πουλήσει;
Παπακωνσταντίνου: Αν επρόκειτο για καθαρίστρια θα μπορούσε και από το δικό μου να φύγει. Και εκεί έμπαινε καθαρίστρια.
Εισαγγελέας: Δηλαδή από το ΣΔΟΕ δεν θα διέρρεε και ήταν ασφαλής η λίστα στη γραμματέα σας;
Παπακωνσταντίνου: Βεβαίως γιατί από το ΣΔΟΕ είχαν διαρρεύσει συγκεκριμένα έγγραφα (αναφέρεται σε ένα προς ένα). Αρα ήταν πιο ασφαλής στο γραφείο της γραμματέως μου.
Εισαγγελέας: Τι άλλαξε στο ΣΔΟΕ και δώσατε τη λίστα μετά στο Διώτη;
Παπακωνσταντίνου: Αλλαξε το ότι είχαν γίνει σημαντικά βήματα, όπως ο θεσμός του οικονομικού εισαγγελέα,αλλά και μηχανισμοί ελέγχου, ενώ ο κ. Διώτης ήταν πρώην εισαγγελέας,ενέπνεε εμπιστοσύνη και ήταν δεν ήταν από τις υπηρεσίες του ΣΔΟΕ.
Πρόεδρος: Δεν έχουμε εδώ κατηγορούμενο το ΣΔΟΕ έχουμε ξεφύγει από το θέμα...
Εισαγγελέας: Πως δώσατε το στικάκι σε άνθρωπο της ασφαλείας σας να το πάει στον Διώτη. Δεν φοβηθήκατε μήπως το πάρει, το πουλήσει, το χάσει; Τέτοια εμπιστοσύνη;
Παπακωνσταντίνου: Στον άνθρωπο αυτό εμπιστευόμουν κάθε ημέρα τη ζωή μου δεν θα εμπιστευόμουν το στικάκι;
Εισαγγελέας: Αλλο η ζωή, άλλο ένα στικάκι

(αποδοκιμασίες από τους πολίτες που παρακολουθούν τη δίκη, οι οποίοι θεώρησαν ότι η Εισαγγελέας έβαλε ένα στικάκι πάνω από την ανθρώπινη ζωή).tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Η λίστα Λαγκάρντ στο Ειδικό Δικαστήριο: Περιείχε 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου

ΚΑΙ 2 ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Με την προβολή της περίφημης λίστας Λαγκάρντ συνεχίστηκε την Τρίτη η δίκη του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Εγινε μάλιστα, προβολή των αρχείων της παλιάς λίστας σε αντίγραφο αλλά και αυτής που ήρθε για δεύτερη φορά από τη Γαλλία, προκειμένου να έχουν οι δικαστές μία εικόνα των ηλεκτρονικών αρχείων, αλλά και αυτών που διεγράφησαν.
O Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου σε μια αποστροφή του λόγου του σχολίασε την προβολή της νέας και της παλιάς λίστας Λαγκάρντ λέγοντας με χιούμορ ότι «ούτε στις ΗΠΑ δεν γίνονται τέτοια πράγματα».
Νέα λίστα και παλιά
Η προβολή των αρχείων έγινε με τη βοήθεια του ειδικού πραγματογνώμονα της ΕΛΑΣ Απ. Δελτσίδη. Κατά τη διάρκεια της προβολής διαπιστώθηκε ότι η παλιά λίστα είχε 2059 ονόματα ενώ η νέα 2062.
Η εισαγγελέας Ξένη Δημητρίου ζήτησε να ανοιχτούν και να προβληθούν όλα τα αρχεία τα οποία διαπιστώθηκε κατά την εγκληματολογική έρευνα ότι ανοίχτηκαν από διάφορους χρήστες.
Ο πρώτος φάκελος που επεδείχθη στο δικαστήριο με την ονομασία GREECE περιείχε συνολικά 2.062 αρχεία.
Στις 30/9/2010 ανοίχτηκαν 24 αρχεία τα οποία παρουσιάστηκαν ενα-ενα στο δικαστήριο.
13 αρχαία Παπανδρέου
Ενα από τα αρχεία που ανοίχθηκαν ήταν στο όνομα Παπανδρέου. Η υπεράσπιση επισήμανε ότι συνολικά στη λίστα υπάρχουν 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου, ενώ το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου 2010 ανοίχθηκαν μόνο τρία αρχεία με το όνομα Παπανδρέου.
Επισημάνθηκε ακόμη ότι οι όροι που αναζητήθηκαν ήταν Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Κοζάνη και ζητήθηκε ο μάρτυρας να αναπαραστήσει τις αναζητήσεις.
Σε αναζήτηση με κριτήριο PAPACONSTANTIN εντοπίστηκαν δύο αρχεία.
Η υπεράσπιση επισήμανε ότι το πρώτο από αυτά δεν έχει ανοιχτεί την επίμαχη ημερομηνία. Στη συνέχεια η αναζήτηση έγινε με τον όρο PAPAKONSTANTIN και εντοπίστηκαν δύο αρχεία που αφορούν τα συγγενικά πρόσωπα του πρώην υπουργού.
Η υπεράσπιση επισήμανε ότι τα επίμαχα αρχεία δεν ανοίχτηκαν εκείνη τη νύχτα.
Με τον όρο KOZANI εντοπίστηκαν πέντε αρχεία για τα οποία επίσης επισημάνθηκε ότι δεν ανοίχτηκαν τη νύχτα που ο πρώην υπουργός φέρεται να παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ.
Όταν η εισαγγελέας της έδρας ζήτησε να δει και τα ποσά από ορισμένους λογαριασμούς το δικαστήριο διέκοψε προκειμένου να εξετάσει αν αυτό μπορεί να γίνει σε δημόσια συνεδρίαση.

Πηγή: Η λίστα Λαγκάρντ στο Ειδικό Δικαστήριο: Περιείχε 13 αρχεία με το όνομα Παπανδρέου | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/195499/i-lista-lagkarnt-sto-eidiko-dikastirio-perieihe-13-arheia-me-onoma-papandreoy#ixzz3U0QCTin5

Ο κύβος ερρίφθει: Ο Γ.Παπακωνσταντίνου δικάζεται στις 26 Φεβρουαρίου

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

 

Η ώρα της Κρίσεως έφτασε για τον Γ.Παπακωνσταντίνου για τον οποίο ορίστικε δικάσιμος στις 25 Φεβρουαρίου. Πρόκειται για Ειδικό Δικαστήριο και θα θα κληθεί να το αντιμετωπίσει με νέα κυβέρνηση.

 

Φυσικά έχει ενδιαφέρον ότι πρόκειται για τον ΥΠΟΙΚ του Γ.Παπανδρέου, τον άνθρωπο που αλυσόδεσε την χώρα στα δεσμά του Μνημονίου για τουλάχιστον...μισό αιώνα.

 

Τον πρώην υπουργό Οικονομικών βαραίνουν δύο κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες αναφορικά με την εμπλοκή του στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και αντιμετωπίζει την ποινή της κάθειρξης από δέκα έως 20 χρόνια

 

Η αυλαία της δίκης στο Ειδικό Δικαστήριο για τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ανοίγει στις 25 Φεβρουαρίου 2015, ένα μήνα ακριβώς μετά τις βουλευτικές εκλογές.

 

Η ημερομηνία έναρξης της δίκης προσδιορίστηκε από τον πρόεδρο του Ειδικού Δικαστηρίου, Νικόλαο Πάσσο.

 

Ο κ. Παπακωνσταντίνου αντιμετωπίζει το κακουργηματικού χαρακτήρα αδίκημα της νόθευσης δημοσίου εγγράφου, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμο 1608/1950, που προβλέπει αύξηση των ποινών για τους καταχραστές του Δημοσίου.

 

Επίσης, βαρύνεται με το κακουργηματικού επιπέδου αδίκημα (λόγω των επιβαρυντικών διατάξεων του Ν. 1608/1950) της απόπειρας απιστίας και είναι αντιμέτωπος με την ποινή της κάθειρξης από 10 έως 20 χρόνια.

 

Το «Πρώτο ΘΕΜΑ» είχε αποκαλύψει το γεγονός ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε βάλει στο συρτάρι τη λίστα Λαγκάρντ, χωρίς να κινήσει τον έλεγχο των προσώπων που ήταν σε αυτήν, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο.

 

Από τα δημοσιεύματα αυτά ξεκίνησε η εισαγγελική έρευνα, η οποία και μέσω της Βουλής  παρέπεμψε τον κ. Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο.

 

Ο κ. Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, «με πρόθεση νόθευσε έγγραφο που ήταν προσιτό σ’ αυτόν λόγω της υπηρεσίας του, έχοντας σκοπό να προσπορίσει σε άλλον αθέμιτο όφελος με βλάβη του Δημοσίου, σε βάρος του οποίου απειλήθηκε ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ και είναι ιδιαίτερα μεγάλη».

 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βούλευμα, από τη λίστα Λαγκάρντ που στάλθηκε σε μορφή CD από τη Γενική Διεύθυνση Δημοσίων Οικονομικών του υπουργείου Οικονομικών της Γαλλίας και περιείχε 2.062 καρτέλες με κινήσεις λογαριασμών στην Τράπεζα UBS της Ελβετίας, ο κ. Παπακωνσταντίνου διέγραψε τρία ηλεκτρονικά αρχεία (file names).

 

Τα αρχεία αυτά αφορούσαν τρία συγγενικά πρόσωπα του τέως υπουργού Οικονομικών: α) τον Ανδρέα Ρωσσώνη, σύζυγο της Μαρίνας Παπακωνσταντίνου  πρώτης ξαδέλφης του πρώην υπουργού, β) τον Συμεών Σικιαρίδη, σύζυγο της Ελένης Παπακωνσταντίνου, πρώτης ξαδέλφης του κ. Παπακωνσταντίνου και γ) την Ελένη Παπακωνσταντίνου σύζυγο Συμεών Σικιαρίδη, πρώτη και πάλι ξαδέλφη του κ. Παπακωνσταντίνου.

 

Αφού αφαιρέθηκαν τα τρία αυτά ονόματα το στικάκι (usb) με το υπόλοιπο περιεχόμενο της λίστας Λαγκάρτ, δηλαδή τα 2.059 ηλεκτρονικά αρχεία, στάλθηκε στον Ειδικό Γραμματέα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) Ιωάννη Διώτη για τη διενέργεια οικονομικού ελέγχου. Το στικάκι αυτό εμφανίστηκε ως πιστό αντίγραφο του CD που είχε σταλεί από τη Γαλλία, ενώ στην πραγματικότητα ήταν νοθευμένο.

 

Τη νόθευσε τη λίστα ο κ. Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με το βούλευμα, αφού διέγραψε τα ονόματα των τριών συγγενών του, «με σκοπό αφενός να αποκρύψει το γεγονός ότι τα ονόματα των συγγενών του περιέχονταν στον CD της λίστας Λαγκάρντ (που αποτελούσε μέρος καταλόγου γνωστού διεθνώς ως «λίστα Falciani») και, με τον τρόπο αυτό, να αποφύγει βλάβη της πολιτικής του εικόνας ως υπουργού Οικονομικών και αφετέρου να προσφέρει παράνομο περιουσιακό όφελος στους τρεις συγγενείς του, αφού θα απέφευγαν το φορολογικό έλεγχο».

 

Όμως, «ο έλεγχος, πραγματοποιήθηκε μετά την αποκάλυψη της πράξης του κατηγορουμένου και κατέδειξε ότι, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.1997 έως 31.12.2011, οι συγγενείς του είχαν αποκρύψει φορολογητέα εισοδήματα».

 

Πάντα κατά το επίμαχο βούλευμα, ο κ. Παπακωνσταντίνου, ενώ είχε αποφασίσει να διαπράξει το κακούργημα, δεν ολοκλήρωσε την πράξη του από εξωτερικά αίτια και ανεξάρτητα από τη θέλησή του.

 

Η διεξαγωγή της δίκης, όπως όλα δείχνουν, θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Εφετείου Αθηνών επί της Λ. Αλεξάνδρας, εκεί που έγινε η δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου.

 

Τα ονόματα των δικαστών

 

Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου θα είναι ο αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος και  εισαγγελέας  η Ξένη Δημητρίου Βασιλοπούλου.

          

Ειδικότερα, στη σύνθεση του Ειδικού Δικαστηρίου  θα συμμετέχουν από τον Άρειο Πάγο τα εξής τακτικά μέλη:

 

1) Κωνσταντίνος Τσόλας,

2) Μαρία Γαλάνη Λεοναρδοπούλου,

3) Αντώνιος Ζευγώλης, 

4) Δημήτριος Κόμης ,

5) Αργύριος Σταυράκης και

6) Δημήτριος Κράνης

Αναπληρωματικά μέλη από Άρειο Πάγο θα είναι:

1) Ιωάννης Γιαννακόπουλος,

2) Κωνσταντίνος Φράγκος και

3) Ερωτόκριτος Καλούδης

            

Από το Συμβούλιο της Επικρατείας τακτικά μέλη θα είναι  οι: 

1) Ταξιαρχία Κόγκου,

2) Κωνσταντίνος Πισπιρίγκος, 

3) Μαρίνα Παπαδοπούλου,

4) Αγγελική Θεοφιλοπούλου,

5) Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και  

6) Δημοσθένης Πετρούλιας,

 

Αναπληρωματικά μέλη από το ΣτΕ είναι:

1) Ηρακλής Τσακόπουλος,

2) Εμμανουήλ Κουσιουρής και

3) Αθανάσιος Ράντος.

 

Αναπληρωματικός εισαγγελέας είναι ο  Γεώργιος Μπόμπολης.

 

 

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ξενοφών Ζολώτας: «Αυτοί οι δύο θα χρεοκοπήσουν τη χώρα»

TVXS Ιστορία

08:58 | 19 Δεκ. 2014

Τελευταία ανανέωση 23:47 | 19 Δεκ. 2014

Περικλής Βασιλόπουλος

Ήταν 3 Ιανουαρίου 1990, αργά το βράδυ και ενώ οι διάδρομοι της Βουλής ήσαν σχεδόν άδειοι, στο γραφείο του πρωθυπουργού της οικουμενικής κυβέρνησης Καθηγητή Ξενοφώντα Ζολώτα επικρατούσε μια απίστευτη ένταση και υπερκινητικότητα. Το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών (Κωνστ. Μητσοτάκης, Ανδρέας Παπανδρέου, Χαρίλαος Φλωράκης - πρόεδρος Συνασπισμού της Αριστεράς) δεν ενέκρινε το έκτακτο σχέδιο 10 σημείων που πρότεινε ο κ. Καθηγητής και η χώρα κινδύνευε με άμεση χρεοκοπία και στάση πληρωμών.

Το ήξεραν ή το υποψιάζονταν ελάχιστοι και η καθημερινότητα στην χειμωνιάτικη Αθήνα ήταν απολύτως ομαλή παρά τις γνωστές και οικείες έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Άλλωστε παντού στον δυτικό κόσμο η πτώση του τείχους του Βερολίνου, η διάλυση του υπαρκτού σοσιαλισμού και το άνοιγμα των βόρειων συνόρων της χώρας είχαν προκαλέσει μια γενικευμένη αίσθηση αισιοδοξίας.

Στην Ελλάδα είχαν προηγηθεί δύο εκλογικές αναμετρήσεις με την πρώτη να οδηγεί στην συγκρότηση της κυβέρνησης Τζαννετάκη με συνεργασία ΝΔ-Συνασπισμού και η δεύτερη στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα. Ήταν μια κυβέρνηση γέφυρα που θα οδηγούσε την χώρα ομαλά στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση μέσα όμως από ένα σχέδιο συναινετικής Εθνικής Ανασυγκρότησης που θα οδηγούσε τη χώρα σε μια νέα πορεία. Γι’αυτό ο Ζολώτας αποφάσισε ως πρωθυπουργός να συγκροτήσει την περίφημη τότε άγνωστη σήμερα Επιτροπή Αγγελόπουλου (Άγγελος Αγγελόπουλος, Καθηγητής Οικονομίας, νεανικός φίλος του Ξ. Ζολώτα, υπουργός της «Κυβέρνησης του  Βουνού» ΠΕΕΑ και της Κυβέρνησης Εθν. Ενότητας τον Οκτώβριο Δεκέμβριο 1944).

Στόχος του ήταν να πείσει επιτέλους όλα τα πολιτικά κόμματα να συμφωνήσουν σε ένα ελάχιστο κοινό πρόγραμμα που συμπύκνωνε την έμμονη ιδέα του Καθηγητή από το 1924, όταν έγινε - ο νεότερος στη ιστορία - Καθηγητής Οικονομικών. Νομισματική σταθερότητα μαζί με γρήγορη οικονομική ανάπτυξη και εκβιομηχάνιση. Κάτι που το κατόρθωσε προσωρινά ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας την περίοδο 1955-1967, όταν η Ελλάδα σημείωσε ποσοστά ανάπτυξης του ΑΕΠ με τον «ιαπωνικό» ρυθμό  του 6-7% ετησίως. Σε στενή συνεργασία και με την υποστήριξη του Κων. Καραμανλή που έγινε πρωθυπουργός το 1955, προώθησε ένα επιτυχημένο μείγμα κρατικής παρέμβασης και αγοράς που μόνον η Ιαπωνία και η Νότιος Κορέα κατόρθωσαν να επιτύχουν.

Αυτό ήταν το όραμα Ζολώτα. Βιομηχανία τύπου Νότιας Κορέας (το 1960 ήταν φτωχότερη από την Ελλάδα) δημοκρατία αναπτυγμένης χώρας και στόχευση στην καρδιά της Ευρώπης. Αν και δεν εξέφραζε ποτέ ανοικτά τις πολιτικές του προτιμήσεις και τηρούσε με θρησκευτική ευλάβεια την αμερόληπτη ουδετερότητα που του επέβαλλε η θέση του ως Διοικητή της ΤτΕ και ο δυναμικά μειλίχιος χαρακτήρας του, δεν ανήκε ποτέ στην Δεξιά Παράταξη. Ήταν πάντοτε ένας κεντρώος της σύνθεσης.

Έκανα αυτή την παρενθετική παρέμβαση του κεντρικού αφηγηματικού νήματος του άρθρου για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι η εξαιρετική έκθεση για το έργο και την ζωή του Ξενοφώντα Ζολώτα που εγκαινιάστηκε προχθές στο νέο κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) στην οδό Αμερικής και θα διαρκέσει αρκετούς μήνες. Προτείνω σε όλους και ιδίως στους νεότερους που μάλλον δεν ξέρουν καν της ύπαρξή του να την επισκεφτούν. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο Έλληνα οικονομολόγο και - για μένα - τον πιο συνειδητό Έλληνα πρωθυπουργό που προσέγγισε την έννοια του «Δημόσιου Συμφέροντος» περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον.

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει και αυτός με την επικαιρότητα των πιο σκληρών πλευρών της ιστορίας μας.  Με αφορμή τα 70 χρόνια από τα Δεκεμβριανά του 1944 και την συζήτηση που άνοιξε θα πρέπει να εξεταστεί και η προσπάθεια ενός τρίτου, σοσιαλιστικού και δημοκρατικού πόλου που συνετρίβη πρόωρα μέσα στην μέγγενη του εμφύλιου πολέμου που ακολούθησε. Άλλωστε ο Ξεν. Ζολώτας θεωρούσε ιδανικό οικονομικό σύστημα και για την Ελλάδα – με σταδιακά βήματα και εφόσον το επέτρεπαν οι συνθήκες – τον «Δημιουργικό Σοσιαλισμό» (βλέπε βιβλίο του με τον ίδιο τίτλο το 1943) που θα ήταν μια σύνθεση φιλελεύθερης (όχι αρρύθμιστης ή όπως λέμε σήμερα νεοφιλελεύθερης) αγοράς με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος και γι’αυτό μαζί με τον Άγγελο Αγγελόπουλο ίδρυσαν κατά την διάρκεια της Κατοχής το 1942 τον όμιλο Σοσιαλιστική Ένωση (στην οποία από πρόταση της Ιωάννας Τσάτσου συμμετείχε για λίγο και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής).

Ο τρίτος λόγος και πιο σημαντικός ακολουθεί. Ας ξαναγυρίσουμε  λοιπόν στην αρχή της ιστορίας.

«Είναι καλοί άνθρωποι αλλά είναι άρπαγες του κράτους»

Όταν στις 23 Νοεμβρίου 1989 ο Καθηγητής Ζολώτας ανέλαβε  ύστερα από ομόφωνα πρόταση των κομμάτων την πρωθυπουργία της οικουμενικής Κυβέρνησης, τα οικονομικά στοιχεία που του δόθηκαν ήταν από ασαφή έως θολά. Σίγουρα πολύ χειρότερα απ' ότι του είχαν ειπωθεί. Είχε προηγηθεί η τρίμηνη θητεία της κυβέρνησης Τζαννετάκη, ένα καθεστώς ημικυβερνησίας. Υπουργός Οικονομικών ήταν ο Αντ. Σαμαράς με βασική καινοτομία της υπουργίας του την εισαγωγή των αφορολόγητων κόκκινων πινακίδων αυτοκινήτων ΑΜΟ που πλημμύρισαν τη χώρα, παρότι προορίζονταν αρχικά για τους εργαζόμενους στο εξωτερικό (βλ άρθρο ΑΔ Παπαγιαννίδη στον Οικ. Ταχυδρόμο Σεπτ 1999). Μεταπήδησε στην συνέχεια και στην οικουμενική ως υπουργός Εξωτερικών. Την ίδια θέση διατήρησε και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη που ήλθε στην εξουσία τον Απρίλιο του 1990, όταν έγινε ο «μοιραίος» άνθρωπος για την εμπλοκή στο Σκοπιανό αλλά και για την πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ το 1993. Και μετά ήλθε πάλι στην εξουσία ο ΑΓ Παπανδρέου και πάλι τα γνωστά. Στην Ελλάδα ένας κλειστός αριθμός ατόμων επανέρχονται εναλλάξ στην εξουσία.

Γενικά η κυβέρνηση Τζαννετάκη - όπως και όλες οι προηγουμένως -  δεν παρέδωσε τίποτα. Όταν ο πρωθυπουργός μου ζήτησε να βρω τα αρχεία αποφάσεων και ομιλιών για να τα συμβουλευτεί, οι δέκα, προϋπάρχουσες, κυρίες γραμματείς του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού - «τρελάθηκα» με τον αριθμό - με κοίταξαν με απορία. «Ποια αρχεία, δεν υπάρχουν αρχεία» μου είπε η προϊσταμένη. «Τα παίρνουν όλα οι Πρωθυπουργοί στο σπίτι τους». Τρελάθηκα για δεύτερη φορά αλλά όπως αποδείχτηκε ήμουν απλά στον πρόλογο. (Τελικά το 2002 ψηφίσθηκε νόμος για τα Αρχεία του Πρωθυπουργού με πρωτοβουλία του καθηγητή Γιώργου Παπαδημητρίου, νομικού συμβούλου επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, αλλά μάλλον δεν εφαρμόζεται πλήρως ακόμη. Ίσως το 2050). Όταν  μετέφερα το νέο στον Καθηγητή Ζολώτα, παρότι τυπικά το θέμα ήταν ήσσονος σημασίας για την εποχή, εξερράγη. «Είμαι 86 ετών. Έχω γράψει  40 βιβλία αλλά μόνο τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τις βαθιές παθογένειες της χώρας. Είναι θαύμα που επιβιώνει αυτό το κράτος» Και ήταν μόνο  η αρχή.

Στις 3 Ιανουαρίου του 1990 η κατάσταση στα δημοσιονομικά πράγματα έτεινε να γίνει απελπιστική. Το ΑΕΠ της χώρας σε ευρώ ήταν περίπου στα 70 δις (σήμερα είναι 184 δις) ενώ το Δημόσιο χρέος ακόμη ήταν μόνο στο 70% με ραγδαία όμως αυξητική τάση (σήμερα είναι ως γνωστόν στο 176% του ΑΕΠ). Ο πληθωρισμός γύρω στο 15% (σήμερα έχουμε αρνητικό πληθωρισμό ή αποπληθωρισμό) τα επιτόκια εσωτερικού στο 24% το δημόσιο έλλειμμα κτύπαγε το 13% (όπως το 2009) και περίπου στο 10-12% ήταν το έλλειμμα του εξωτερικού ισοζυγίου πληρωμών. Είχαν αρχίσει σταδιακά εξαγωγές κεφαλαίων με ταξίδια στην Ελβετία κα το κυριότερο κινδυνεύαμε με αθέτηση  διεθνών πληρωμών και με μη πληρωμή μισθών και συντάξεων. Ουσιαστικά υπήρχε διορία 2 ή 3 ήμερών πριν το πρόβλημα πάρει μεγάλες διαστάσεις και υπήρχε ο άμεσος κίνδυνος γενικευμένης ανησυχίας των πολιτών για την «υγεία» και την ισοτιμία της δραχμής. (Αποκτήσαμε τελικά το 2001 το ευρώ αλλά ήδη είχαν ξεπροβάλλει τα τρία περίφημα κριτήρια του Μάαστριχτ που θεσπίστηκαν το 1993.)

Με δεδομένη την άρνηση των τριών πολιτικών αρχηγών να συναινέσουν στα 10 έκτακτα μέτρα Ζολώτα, το μόνο που έμενε ήταν η έκτακτη σύναψη Syndicated Loan από Διεθνείς Τράπεζες (η αγορά Ομολόγων δεν ήταν τότε πολύ αναπτυγμένη). Πράγμα ιδιαιτέρως δύσκολο να πραγματοποιηθεί σε ένα λογικό και μη αστρονομικό επιτόκιο.

Όταν μπήκα στο γραφείo του καθηγητή Ζολώτα στο ισόγειο της Βουλής, τον είδα για μια και μόνη φορά στην 18χρονης γνωριμίας μας (τον γνώρισα το 1986 όταν έκανα μαζί του μια συνέντευξη εφ’όλης της ύλης για τα 70 χρόνια του ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ) να κάθεται «σε αναμμένα κάρβουνα».  Είχε μπροστά του δυο μεγάλα καλογραμμένα λογιστικά φύλλα κάτι σαν έσοδα - έξοδα υποχρεώσεις του κράτους και δίπλα κράταγε σημειώσεις με συνεχείς αναπροσαρμογές. Είχε έρθει για δεύτερη φορά ένας παλιός μαθητής του από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με άλλα δυο λογιστικά τεφτέρια υπό μάλης. Τηλεφώνησε στον από χρόνια στενότερο συνεργάτη του Ν.Α. από την Τράπεζα της Ελλάδας «Μόνο σε αυτούς του δύο έχω εμπιστοσύνη για την αξιοπιστία των στοιχείων. Είναι οι μόνοι που δεν μου πασάρουν "αλλοιωμένα" στοιχεία για τις πραγματικές υποχρεώσεις του κράτους». «Μα κύριε Καθηγητά του αντέτεινα αυτά δεν είναι επίσημα στοιχεία. Είστε Πρωθυπουργός της χώρας θα έπρεπε να είχατε σε πέντε λεπτά τα πραγματικά μεγέθη του Κράτους».

«Παιδί μου, είπε (προσφιλής προσφώνηση του Καθηγητή στους στενούς του συνεργάτες ανεξαρτήτως ηλικίας) δεν υπάρχει πλέον ενιαίο κράτος στην Ελλάδα. Το κράτος είναι κάτι σαν αδειανό πουκάμισο για τα μάτια του κόσμου. Γνωρίζω από παλιά τον Ανδρέα και τον Μητσοτάκη και είναι καλοί άνθρωποι ως άτομα. Αλλά με τα κόμματά τους έχουν γίνει άρπαγες του κράτους που το λαφυραγωγούν εναλλάξ. Έχουν φτιάξει δύο παράλληλους κομματικούς μηχανισμούς υποκαθιστώντας το επίσημο κράτος. Συγκρούονται αδυσώπητα αλλά ξέρουν ότι είναι μια ο ένας μια ο άλλος. Και κρατάνε τις κρίσιμες πληροφορίες μόνο για τον εαυτό τους.  Οι της ΝΔ δραματοποιούν τα στοιχεία προς το χειρότερο γιατί θέλουν άμεσα εκλογές, οι του ΠΑΣΟΚ κάνουν το ακριβώς αντίθετο γιατί δεν θέλουν τώρα εκλογές και είναι ικανοί μέσα στην αδιάφορη ανευθυνότητά τους να καταγγέλλουν ο ένας τον άλλο δημοσίως και να εκθέτουν τη χώρα διεθνώς. Να το θυμάσαι ότι αυτό οι δύο σε πέντε σε δέκα ίσως και λίγο περισσότερα χρόνια θα χρεοκοπήσουν την Ελλάδα».

«Το δράμα», συνέχισε «η τραγωδία είναι ότι αυτός που είναι ο πιο λογικός αυτός που με στηρίζει περισσότερο στο Συμβούλιο Αρχηγών που είναι αυτός που έχουμε τις μεγαλύτερες διαφορές. Ο Χαρίλαος Φλωράκης ίσως επειδή έζησε την άγρια εποχή του εμφύλιου δείχνει την μεγαλύτερη ευαισθησία για την κρισιμότητα της κατάστασης. Αλλά και αυτός δεν μπορεί να τα πει δημοσίως. Τις προάλλες μου είπε: «Ξενοφώντα αν σε στηρίξω δημοσίως θα με φάνε οι δικοί μου». Ίσως τελικά να μας σώσει η Ευρώπη με τις νέες Συνθήκες αλλά με διαλυμένο και αρπακτικό κράτος η ιδιωτική οικονομία θα μείνει απροστάτευτη και θα καταστραφεί μέσα στον θυελλώδη ανταγωνισμό».

Συγκρουσιακή λαφυραγώγηση εναλλάξ και ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Σοφά, προφητικά λόγια ενός ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ  Έλληνα που δυστυχώς αποδείχτηκαν στο σύνολο τους αληθινά. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, το 2004 ο Γ. Αλογοσκούφης καταγγέλλει ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι έκρυβε ελλείμματα κάτω από το χαλί. Πρώτη διεθνής δυσφήμηση της χώρας. Το 2009 ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου καταγγέλλει τον Γ Αλογοσκούφη (και  Γ Παπαθανασίου) ότι και αυτοί με την σειρά τους έκρυβαν το κολοσσιαία δημόσιο έλλειμμα στο 13,5% του ΑΕΠ. Τα στοιχεία ήσαν αληθινά αλλά πρέπει να δούμε τον «φαύλο κύκλο» και των δυο μαζί στο ίδιο πλαίσιο. Είναι οι δυο όψεις της ίδιας συγκρουσιακής λαφυραγώγησης του κράτους εναλλάξ που έλεγε κι ο καθηγητής Ζολώτας. Δεύτερη διεθνής δυσφήμηση της χώρας. Μετά πανικός, μερική χρεοκοπία, αποκλεισμός από τις αγορές, ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Όσοι έζησαν από κοντά και μέσα στο εσωτερικό της τότε κεντρικής εξουσίας περιγράφουν μια εικόνα απίστευτης σύγχυσης, πρωτοφανούς ερασιτεχνισμού και τσαπατσουλιάς και δυστυχώς δεν υπήρχε ένας Ζολώτας με μαεστρικές κινήσεις να σώσει την χώρα όπως το έκανε το 1990.

Ο Α Σαμαράς και η ΝΔ ήταν κατά του Μνημονίου μέχρι το 2012. Μετά ανέλαβε την εξουσία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και έγινε υπέρ αναφανδόν. Συνεχίσθηκε η ίδια παράλογη υφεσιακή περιοριστική πολιτική σε καθεστώς αποπληθωρισμού που στραγγάλισε την ιδιωτική οικονομία και η οποία είναι ομόρροπη μόνο με τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντά της Γερμανίας και των χωρών του Βορρά. Ακολούθησαν θυελλώδεις, σπασμωδικές δήθεν «αλλαγές», μαζική περικοπή εισοδημάτων και υπερφορολόγηση που αφορούσαν μόνον τους «πολλούς άλλους», αλλά όχι το κομματικό τους δυναμικό μαζί με τις οικογένειές τους. Σύμφωνα με ορισμένες αδημοσίευτες έρευνες, το ποσοστό ανεργίας τους ανέρχεται μόνο στο 4-5% ενώ το συνολικό είναι 27%.

Αυτό φαίνεται λογικό γιατί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (περίπου 6000 στελέχη και 150.000 μέλη) έχουν γίνει τα τελευταία 20 χρόνια αποκλειστικοί «ιδιοκτήτες» του ελληνικού κράτους.  Έχουν «αποικιοποιήσει» το κράτος.  Σε συνδυασμό με προσωρινά ευνοϊκές γι αυτούς ευρωπαϊκές συμμαχίες και μαζί με το 20% των πιο πλούσιων Ελλήνων που έχουν πληγεί λίγο η καθόλου από την κρίση είχαν συγκροτήσει ένα σκληρό μπλοκ εξουσίας που μοιάζει με στάσιμη ολιγαρχία και ελέγχει το σύνολο σχεδόν των επικοινωνιακών διαύλων της χώρας. Αποτελούν ένα είδος «vested interests» (καθεστωτικά συμφέροντα) που υπονομεύουν την παραγωγικότητα του κράτους, την κοινωνική κινητικότητα και την επιχειρηματική ανανέωση. Γιατί να δουλέψει κάποιος περισσότερο και πιο παραγωγικά όταν ξέρει ότι ο κομματικός θα πάρει όλα τα εύσημα  και τις θέσεις έτσι κι αλλιώς; Γιατί να δεχτεί κάποιος αξιολόγηση όταν ξέρει ότι την αξιολόγηση την ελέγχει ο μηχανισμός ΝΔ - ΠΑΣΟΚ;

Η Ελληνική Δημοκρατία που δημιουργήθηκε με τόσες προσδοκίες το 1974 πρέπει να βρει με άψογες δημοκρατικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες ένα τρόπο να απελευθερώσει το Ελληνικό κράτος από την «αποκλειστική ιδιοκτησία» τους προσπαθώντας επιτέλους να του δώσει δίκαιες «απρόσωπες» δομές σε κοινό κτήμα έτσι ώστε κανένας να μην μπορεί να γίνει μόνιμα αποκλειστικός κυρίαρχος. Ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος στην καρδιά του πρέπει να παραμένει πάντοτε ένας «κενός χώρος» με προσωρινή καθοδήγηση αυτών που επιλέγουν οι πολίτες. Χωρίς να είναι ιδιοκτησία κανενός. Αυτή είναι η μία και μόνη κεφαλαιώδης «Διαρθρωτική Αλλαγή» η  πιο σημαντική μεταρρύθμιση που πρέπει να γίνει και είναι πολύ πιο σημαντική από οποιαδήποτε εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ για τις επιμέρους αγορές ή την ασφαλιστική μεταρρύθμιση των ταμείων.

Για να κλείσουμε εαυτό το μακροσκελές και βιωματικό άρθρο που είναι αφιερωμένο στα 10 χρόνια από το θάνατο του Καθηγητή Ζολώτα (πέθανε πλήρης ημερών το 2004 σε ηλικία 100 ετών) να πούμε ότι την 3 Ιανουαρίου 1990 μέσα σε λίγες ώρες με απανωτές, συντονισμένες κινήσεις ο πρωθυπουργός Ζολώτας έσωσε την χώρα από μια άτακτη   χρεοκοπία. Με τηλεφωνικές επικοινωνίες με 3 κεντρικούς τραπεζίτες, τον Ζακ Ντελόρ, τον Μίνω Ζομπανάκη και ιδίως με τον τότε Διοικητή της ΤτΕ Γ. Χαλικιά για την αποτροπή οποιασδήποτε ανησυχίας του κοινού για την δραχμή και την κινητοποίηση του προσωπικού με εποπτεία των τραπεζών (τότε δεν υπήρχαν online συστήματα και πολλά ΑΤΜ) και ιδίως  με την σύναψη δολλαριακού δάνειου με το υψηλό επιτόκιο 10,4% (πληρώσαμε παραπάνω αλλά σώθηκε προσωρινά η χώρα) η απειλή χρεοκοπίας απεχώρησε από το προσκήνιο.

Οι εκλογές έγιναν ομαλά στις 8 Απριλίου 1990 και εξελέγη πρωθυπουργός ο Κων Μητσοτάκης. Εκείνη την ημέρα αφού ψήφισε στο εκλογικό κέντρο κοντά στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου κάτσαμε σε ένα καφενεδάκι για έναν ήρεμο καφέ. Ήταν εύθυμος, σφύριζε με τον δικό του μελωδικό σκοπό, κάπνισε το καθιερωμένο τσιγάρο Benson Royal των 100 εκατοστών με τον καφέ - χωρίς ποτέ να κατεβάζει τον καπνό - σχολίαζε και συζήταγε με δεκάδες θαμώνες που του μιλούσαν με σεβασμό. Ήταν 87 ετών και ένιωθε πενηντάρης. «Έκανα το καθήκον μου και παρέδωσα την χώρα χωρίς κανένα επιπλέον πρόβλημα. Θα μπορούσα να κάνω πολλά ακόμη αν με άφηναν και αν είχα χρόνο. Αλλά αυτός ο Μητσοτάκης βιαζότανε να πάρει την εξουσία και απέσυρε τους υπουργούς του πρόωρα. Τι να κάνουμε αυτά έχει η ζωή και  η πολιτική. Αλλά μην ξεχάσεις ότι σου είπα την πρώτη ημέρα που σε διόρισα στο γραφείο μου. Ό,τι είδες, ό,τι ακούσεις, ό,τι σου είπα θα τα ξεχάσεις. Τουλάχιστον για 20 χρόνια. Έως τότε θα έχουμε ίσως διορθωθεί και άλλωστε μάλλον και οι τέσσερις μας στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών θα έχουμε αποδημήσει εις Κύριον».

Μόνο μια αστοχία πρόβλεψης. Ο Κων. Μητσοτάκης ζει και βασιλεύει κα είναι πλέον ο μόνος εν ζωή πολύπειρος πρώην πρωθυπουργός. Λίγα χρόνια μετά  ρώτησα τον Κων. Μητσοτάκη ποια είναι η γνώμη του για τον Ξενοφώντα Ζολώτα. «Ο Ξενοφών Ζολώτας είναι ένας πεπεισμένος κρατιστής. Γι’αυτό διαφωνούσαμε τόσο συχνά». Ναι αλλά τι είδους κρατιστής; ¨Ένα τέτοιο δημιουργικό κρατιστή με μετριοπαθείς φιλελεύθερες απόψεις και πίστη στον δημιουργικό Σοσιαλισμό που συνδυάζει το κράτος με την αγορά και την επιχειρηματική καινοτομία μάλλον χρειάζεται ακόμη και σήμερα η χώρα, 110 χρόνια μετά τη γέννησή του.

Περικλής Βασιλόπουλος

Δημοσιογράφος, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. Διατέλεσε Διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα (1989-90)
 tvxs.gr

Στο εδώλιο! - Ειδικό δικαστήριο εισηγήθηκε ο εισαγγελέας για τον Γ.Παπακωνσταντίνου!

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΙΚ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

 

 

Ο Γ.Παπακωνσταντίνου βαρύνεται με δύο κακουργηματικά αδικήματα (απιστία στην υπηρεσία και νόθευση εγγράφου) και ένα πλημμεληματικού χαρακτήρα (παράβαση καθήκοντος) για τους χειρισμούς του στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και κατ'αυτόν τον τρόπο συστήνει την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο αυτόν και των συγγενικών του προσώπων, πρότεινε ο εισαγγελέας του Δικαστικού Συμβουλίου, Βασίλης Πλιώτας, για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

 

Ο κ. Πλιώτας αντικατέστησε τον μέχρι τώρα εισαγγελέα του Δικαστικού Συμβουλίου, Αναστάσιο Κανελλόπουλο, ο οποίος στις 30 Ιουνίου 2014 αποχώρησε από το δικαστικό σώμα λόγω συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας.

 

Εκτός από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, ο κ. Πλιώτας εισηγείται να παραπεμφθούν στο Ειδικό Δικαστικό και τα ξαδέλφια του, Ελένη Παπακωνσταντίνου, ο σύζυγός της Συμέων Σικιαρίδης, καθώς από την αρχική λίστα Λαγκάρντ «χάθηκαν» περιέργως 1,222 εκατ. δολάρια και ο Ανδρέας Ρωσσώνης (σύζυγος της εξαδέλφης του πρώην υπουργού Μαρίνας).

 

Τα συγγενικά πρόσωπα είναι αντιμέτωπα με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας στις πράξεις που αποδίδονται στον πρώην υπουργό Οικονομικών.Τα συγγενικά πρόσωπα, τα ονόματα των οποίων φέρεται να τα έσβησε από τη λίστα Λαγκάρντ, παραπέμπονται στο Ειδικό Δικαστήριο, ως συμμέτοχοι - μη πολιτικά πρόσωπα.

 

Η  πρόταση του κ. Πλιώτα έγινε προς το Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο θα συνέλθει για να εκδώσει σχετικό βούλευμα.

 

Το βούλευμα που θα εκδοθεί είναι αμετάκλητο (δεν υπόκειται δηλαδή σε κανένα ένδικο μέσο) και θα επιδοθεί μέσα σε δέκα ημέρες από την έκδοσή του στον κ. Παπακωνσταντίνου και τον πρόεδρο της Βουλής.

 

Σε περίπτωση κατά την οποία το  βούλευμα παραπέμπει τον κ. Παπακωνσταντίνου σε δίκη, ο πρόεδρος της Βουλής θα κληρώσει, μεταξύ των μελών του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου Επικρατείας, 13 τακτικά και έξι αναπληρωματικά μέλη για τη συγκρότηση του Ειδικού Δικαστηρίου. 

 

Από τον Άρειο Πάγο τακτικά μέλη θα είναι επτά και από το ΣτΕ έξι, ενώ καθήκοντα προέδρου θα ασκήσει ο ανώτερος σε βαθμό από τα μέλη του Αρείου Πάγου.Στη συνέχεια ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου, αφού λάβει το πρακτικό της Βουλής με τα μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου που θα έχουν κληρωθεί, πρέπει μέσα σε 60 μέρες να ορίσει δικάσιμο, τον τόπο συνεδρίασης και τον κατάλογο των μαρτύρων.

 

Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει δικαίωμα να μην εμφανιστεί στο υπουργοδικείο και να δικαστεί σαν να είναι παρών, όπως έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στη δική Κοσκωτά τον Απρίλιο του 1991. Ο τέως υπουργός Οικονομικών μπορεί να εκπροσωπηθεί με έως τρεις δικηγόρους.

 

Υπενθυμίζεται ότι στον κ. Παπακωνσταντίνου, μετά την απολογία του τον περασμένο μήνα, επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της καταβολής εγγύησης ύψους 30.000 ευρώ και της υποχρεωτικής εμφάνισης το πρώτο 15νθήμερο κάθε μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του.

 

Αντίθετα,  μετά την απολογία τους αφέθηκαν ελεύθερα χωρίς περιοριστικούς όρους τα συγγενικά πρόσωπα (συμμέτοχοι) του πρώην υπουργού Οικονομικών.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Άθλιες, συνωμοσιολογικες απαντήσεις της συμμορίας Παπανδρεου στις σαφέστατες αποκαλύψεις Γεωργαντα – Λογοθετη.

ΒΑΡΥΤΑΤΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ.
Τα πρώην μέλη της ΕΛΣΤΑΤ αποκαλύπτουν δυο σαφέστατα στοιχεια.
1. Οτι απο την δικογραφία λείπουν καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας. Κοινώς έχουμε αλλοίωση δικογραφίας.
Η απάντηση ειναι μια, άθλιοι ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΙ: Λείπουν ή οχι; Υπάρχουν δηλαδη στην δικογραφία Π.χ. Η κατάθεση του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ; Ειναι τόσο ξεκάθαρο το ερώτημα. Αρκεί μια σύγκριση της έκθεσης Πεπόνη με αυτήν της παρούσας δικογραφίας. Κάντε την αυριο κι’ όλας. Αν η Γεωργαντα με τον Λογοθετη λένε ψέμματα, κρεμάστε τους. Αν λένε αλήθεια, συλλάβετε τους λειτουργούς της δικαιοσύνης που ευθύνονται. Έχουν ονοματεπώνυμα.
2. Οι καταθέσεις Παπανδρεου – Παπακωνσταντινου, ειναι άκυρες. Εξ’ ίσου απλούστατη και ξεκάθαρη καταγγελια. Δώστε τον τόπο και τον χρόνο των καταθέσεων. Αν ειναι συννομες, τότε η Γεωργαντα και ο Λογοθετης ειναι συκοφάντες. Αν όμως έγιναν κατ’ οίκον, σε διαφορετικές ημερομηνίες απο την διεξαγωγή της ανακριτικής διαδικασίας κλπ, τότε ανακρινετε τους υπεύθυνους για να σας εξηγήσουν αν χρηματιστηκαν, αν πιέστηκαν, αν ξυνοντουσαν κλπ.
Όλα τα αλλα για Νεφελίμ και …οπαδούς του μνημονίου που λένε τα απολειφαδια της Παπανδρεϊκης συμμορίας, ειναι το λιγότερο απόδειξη του εγκλήματος. Αυριο κι’ όλας οι τίμιοι λειτουργοί της δικαιοσύνης οφείλουν να παρέμβουν

www.olympia.gr

Εν είδη γκάνγκστερ οι Ε.Βενιζέλος και Γ.Παπακωνσταντίνου απειλούν δημοσίως την εισαγγελέα με "ξήλωμα"

Για το ΠΑΣΟΚ το να φυλακίζονται βουλευτές ενός αντίπαλου κόμματος, με την κατηγορία την "εγκληματικής οργάνωσης" είναι φυσιολογικό και αποτελεί "προστασία για την δημοκρατία".
Το να περιορίζονται κατ'οίκον, όπως μόνο στην Βιρμανία συμβαίνει, βουλευτές ενός αντίπαλου κόμματος, είναι επίσης σύμφωνο με τις δικαιικές αξίες.
Ακόμα το να απαγορεύεται σε έναν βουλευτή που κατηγορείται για "συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση" να ... μιλάει (!) σε συγκεντρώσεις πολιτών, συνάδει με τα δημοκρατικά ήθη.
Όταν όμως μια εισαγγελέας, στέλνει, έστω εκπρόθεσμα και κατόπιν εορτής, αφού τα αδικήματα έχουν παραγραφεί (χωρίς να είναι δική της ευθύνη φυσικά) μια δικογραφία που "τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί" τον πρόεδρό του Ε.Βενιζέλο και το πρώην κορυφαίο στέλεχος, τον πρώην ΥΠΟΙΚ και εκτελεστή της ελληνικής οικονομίας (κατ'έντολήν των προϊσταμένων του, όπως συμβαίνει με τους εκτελεστές) Γ.Παπακωνσταντίνου, τότε "Η εισαγγελέας είναι νομικά απαράδεκτη και δημιουργεί πολιτικό ζήτημα"!
Και όμως...
Σε πρωτοφανή επίθεση κατατρομοκράτησης όχι μόνο της συγκεκριμένης εισαγγελέως, αλλά και όποιου άλλου δικαστικού τολμήσει στο μέλλον να ζητήσει ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο των υποβρυχίων (το defencenet.gr είναι το μόνο μέσον που από το 2010 είχε προχωρήσει με συγκεκριμένα στοιχεία στην αποκάλυψη του σκανδάλου της νέας σύμβασης Neptune II), αλλά και για τις άλλες υποθέσεις όπου έχουν συμμετοχή οι πράσινοι "αστέρες".
Εξέδωσε λοιπόν το ΠΑΣΟΚ μία κατάπτυστη ανακοίνωση δι;a του γραμματέα της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτη Ρήγα, ότι η εισαγγελέας Π.Παπανδρέου "δεν είχε δικαίωμα να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση και στην ουσία δεν την διενήργησε, καθώς το μόνο που έκανε ήταν να σχηματίσει δικογραφία, που περιλαμβάνει μόνο τα πρακτικά της Βουλής"!
Απίστευτα πράγματα! Οταν πρόκειται, δηλαδή για βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, δεν έχει καν δικαίωμα ένας εισαγγελέας να διενεργεί έστω προκαταρτική εξέταση σε βάρος τους.
Οταν πρόκειται να φυλακιστούν βουλευτές άλλου κόμματος μεγαλύτερου από το ΠΑΣΟΚ ή να τους απαγορευθεί να μιλάνε, τότε "Η Δικαιοσύνη υπερασπίζει την Δημοκρατία"!
Και συνεχίζοντας την πρωτοφανή ανακοίνωση ο Π.Ρήγας αναφέρει ότι "προφανώς πρόκειται για λάθος διατύπωση", ωστόσο άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Γκουτζαμάνη, να προχωρήσει σε πειθαρχική έρευνα σε βάρος της Π.Παπανδρέου!
Πέραν αυτού, ο κ. Ρήγας επισήμανε ότι «η ενέργεια της κυρίας Παπανδρέου είναι νομικά απαράδεκτη και δημιουργεί πολιτικό ζήτημα», ενώ πρόσθεσε ότι «ο Βενιζέλος δεν θα το αφήσει να περάσει έτσι».
Πάντως, πέραν των διαδικαστικών ζητημάτων, για το αν έπρεπε ή όχι να προχωρήσουν οι εισαγγελείς σε προκαταρκτική εξέταση για ευθύνες που αφορούν υπουργούς, το ΠΑΣΟΚ θέτει και θέμα ... ουσίας, καθώς πηγές από τη Χαριλάου Τρικούπη αναρωτιούνται: «Πώς είναι δυνατόν η κυρία Παπανδρέου να εντοπίζει πιθανές ποινικές ευθύνες υπουργών από τα πρακτικά της συνεδρίασης της Ολομέλειας;».
Αναμένουμε τον υπουργό Δικαιοσύνης Χ.Αθανασίου να πει το περίφημο "Θα έχουν μία δίκαιη δίκη"...
Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο Ρήγας ή ο Βενιζέλος λένε αυτά που λένε. Το εντυπωσιακό είναι ότι βρέθηκε 8,1% των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές και τους ψήφισαν...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σήμερα, 13 Ιουνίου 2014, μάθαμε ότι…

---Μόλις 10 λεπτά κράτησε η παρουσία του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Μιχάλη Αρβανίτη, στο ανακριτικό γραφείο, όπου κλήθηκε να απολογηθεί για τη δράση της Χρυσής Αυγής, κατηγορούμενος για σύσταση, συμμετοχή και μπλά-μπλά-μπλά….
«Είμαι ελεύθερος και έντιμος άνθρωπος, εκπροσωπώ ένα νόμιμα εκλεγμένο κόμμα και δεν απαντώ σε καμία ερώτησή σας» είπε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής στις ανακρίτριες.
Μετά τη σύντομη απολογία του, ο Μιχάλης
Αρβανίτης αφέθηκε ελεύθερος με αυστηρούς περιοριστικούς όρους όπως η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και η απαγόρευση να μιλάει πολιτικά οπουδήποτε αλλού εκτός της Βουλής!
Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει αυτή η απαγόρευση…. Και για κάποιο μυστήριο λόγο, συνειρμικά θυμάμαι και ότι κάποτε μαζί με την απαγόρευση των πολιτικών συζητήσεων υπήρχε και η απαγόρευση συναθροίσεως περισσοτέρων των τριών ατόμων.
Καλομελέτα κι’ έρχεται….

---Οι καθαρίστριες επετέθησαν πρώτες και βιαιοπράγησαν κατά των αστυνομικών. Απόδειξη η παραπλεύρως φωτογραφία.

Στην συνέχεια οι αστυνομικοί ευρισκόμενοι σε νόμιμη άμυνα προσπάθησαν να τις απωθήσουν με ήπια μέσα όπως λόγου χάριν με πισώπλατα χτυπήματα στο κεφάλι, ενισχυμένα με σιδερογροθιές.

Η Νέα Ελλάδα που λέγαμε προεκλογικά, το θυμόσαστε, έτσι δεν είναι;;;

---Μετά τον ίδιο τον Παπακωνσταντίνου, αφέθησαν ελεύθεροι και οι συγγενείς του για τη υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ…
Δεν είχαμε καμία αμφιβολία περί αυτού! Εσείς;;;

Άντε, και καλό Σαββατοκύριακο!!
Δ.Κ.

Φ Ι Λ Ο Τ Ι Μ Ι Α

Το νέο, τρίτο δάνειο φέρνει μεγαλύτερο χρέος

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ενώπιον ραγδαίων εξελίξεων

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ ΔΝΤ

Απότομη επιτάχυνση των εξελίξεων προμηνύεται η αποκάλυψη του περιοδικού Σπίγκελ ότι το Βερολίνο έχει ήδη έτοιμο, τουλάχιστον στις βασικές του γραμμές, το σχέδιο για ένα νέο δάνειο στην Ελλάδα ύψους 10-20 δισ. ευρώ το οποίο μάλιστα θα κλειδώσει μέχρι τις ευρωεκλογές. Το σκεπτικό του Τέταρτου Ράιχ διακρίνεται εύκολα: ξέροντας ότι Σαμαράς και Βενιζέλος αποτελούν τυφλά όργανα του, θέλει πριν τις ευρωεκλογές οπότε είναι δεδομένο πως θα υποστούν εκλογική συντριβή η Ελλάδα να έχει υπογράψει μια νέα δανειακή σύμβαση και να έχει αναλάβει ένα νέο δάνειο που θα την δεσμεύει για δεκαετίες. Έτσι, ακόμη κι αν προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές τον Ιούνιο η νέα κυβέρνηση να είναι δεσμευμένη με αυτή την συμφωνία και το Βερολίνο να μην μπει στην διαδικασία εξ αρχής να συζητάει τους όρους του νέου δανείου.

Αυτή η στρατηγική προφανώς επιταχύνει την φθορά της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ καίγοντας ακόμη πιο γρήγορα το μοναδικό σίγουρο χαρτί που έχει η Γερμανία στην Ελλάδα. Αν Σαμαράς και Βενιζέλος υπογράψουν νέο δάνειο είναι σίγουρο ότι δεν θα βρουν στις κάλπες ούτε....
τις ψήφους τους. Θα τους φτύνουν στα μούτρα ακόμη κι οι πιο πιστοί οπαδοί τους. Παρόλα αυτά η Γερμανία το προκρίνει γιατί έτσι διασφαλίζει τα δικά της συμφέροντα. Από την άλλη ξέρει πως κι ο ΣΥΡΙΖΑ, από τη θέση της κυβέρνησης, πιο εύκολα μπορεί να καλύψει την αναδίπλωσή του από τις θέσεις του συνεδρίου του (όπου μίλαγε για διαγραφή του χρέους) επικαλούμενος τα τετελεσμένα και υποτιθέμενα νομικά εμπόδια στην ακύρωση συμφωνιών που έχουν υπογραφεί. Αν αντίθετα είχε να διαπραγματευτεί εξ αρχής μια νέα δανειακή σύμβαση οι πιέσεις από την ριζοσπαστική του πτέρυγα θα ήταν έντονες κι η αναδίπλωσή του θα γινόταν πιο δύσκολα και με μεγαλύτερο κόστος.

Μέχρι στιγμής η συνειδητή και καθόλου τυχαία επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να τηρήσει στάση σιωπής εν όψει αυτών των δραματικών εξελίξεων αποτελεί κακό οιωνό. Η απροθυμία του δηλαδή να δηλώσει με μια ανακοίνωση Τύπου ή ακόμη πιο έντονα με δήλωση του ίδιου του Αλ. Τσίπρα πως η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να αναλάβει νέο δάνειο κι επίσης ότι μια πιθανή δική του αυριανή κυβέρνηση δεν πρόκειται να αναγνωρίσει αυτό το δάνειο (χαρακτηρίζοντάς το εξ αρχής παράνομο, απεχθές, μη νομιμοποιημένο ή άλλο ό,τι θέλει αρκεί να μην πληρωθεί) προϊδεάζουν για τα χειρότερα. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ να καλυφθεί πίσω από αυτή την απόφαση, τρίβοντας τα χέρια του που ο κλήρος έπεσε τελικά στο δίδυμο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, το οποίο αποτελεί ήδη (οδυνηρό) παρελθόν.

Αυτή τη στιγμή πάντως, προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για τοπ νέο μνημόνιο υποστηρίζοντας ότι δεν θα περιλαμβάνει νέα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά μόνο διαρθρωτικά. Προσποιούνται πως αγνοούν ότι η μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατά 23,9% από το πρώτο τρίμηνο του 2010 ως τώρα (όπως καταγράφεται στην τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ, Η ελληνική οικονομία 4/2013) οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα διαρθρωτικά μέτρα του δεύτερου μνημονίου: μείωση κατώτατου μισθού, κατάργηση επιδομάτων, αναστολή αυτόματων μισθολογικών ωριμάνσεων, κλπ.

Ψιλό γαζί δούλευαν το ΔΝΤ οι εκπρόσωποι της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας όταν τον Μάιο του 2010 διαβεβαίωναν πως οι τράπεζες τους δεν πρόκειται να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα. Οι ίδιες αυτές χώρες έρχονται σήμερα να επιβάλλουν ένα νέο εξοντωτικό δάνειο για να διασφαλίσουν την αποπληρωμή των όσων μέχρι σήμερα έχουμε δανειστεί…

Από 122,6 δις. δολ. που είχαν οι γαλλικές, γερμανικές και ολλανδικές τράπεζες στις αρχές του 2010, στις αρχές του 2012 τα μείωσαν στα 65,9 δισ. Κι έγινε το κούρεμα…

Η αποκάλυψη των όσων διαμείφθηκαν στο ΔΝΤ τον Μάιο του 2010 πριν εγκριθεί στην Ελλάδα το πρώτο δάνειο ύψους 30 δισ. ευρώ (που ήταν η συμμετοχή του ΔΝΤ) είναι εξόχως διδακτική για τρεις κυρίως λόγους που αποκαλύπτουν τους υπαίτιους πίσω από την όξυνση της κρίσης χρέους, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την εμφάνισή της.

Το τρίτο κεφάλαιο του τετρασέλιδου κειμένου, με τίτλο «Κίνδυνοι του προγράμματος» τελειώνει αναφέροντας ότι «κατά την άποψη του προσωπικού το “εντυπωσιακό πράγμα” είναι ότι ο ιδιωτικός τομέας συμφωνεί πλήρως με το πρόγραμμα καθώς θεωρείται ως το εργαλείο για να φέρει ένα τέλος σε αρκετά προνόμια του δημόσιου τομέα». Για την ταυτότητα του ιδιωτικού τομέα δεν χρειάζονται πολλές εικασίες. Είναι οι εργοδοτικές οργανώσεις όπως ο ΣΕΒ κι η ομοσπονδία ξενοδόχων, πολύ πιθανά κι οι εκδότες, που όχι απλώς δημιουργούσαν κλίμα υπέρ του ΔΝΤ και του μηχανισμού διάσωσης όλα αυτά τα χρόνια αλλά «έδιναν» στις ιδιωτικές και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας συναντήσεις τους με την Τρόικα τα «προνόμια» των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, η κατάργηση των οποίων απαιτούνταν στη συνέχεια μέσω των Μνημονίων. Είναι οι γνωστοί κουκουλοφόροι, όπως είχαν τότε χαρακτηριστεί (άξιοι συνεχιστές όσοι απ’ αυτούς είναι αστοί δεύτερης ή και τρίτης γενιάς μια αστικής τάξης που προσκύνησε τους Ναζί και ανταμείφτηκε αδρά στη συνέχεια). Κατά συνέπεια οι αποστάσεις που συχνά τηρεί ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλος, από την Τρόικα αποτελούν υποκρισία. Ο ίδιος τους έφερε στην Ελλάδα, αποδεδειγμένα πλέον, κι ο ίδιος επωμίζεται τεράστια ευθύνη για το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά η Ελλάδα εξακολουθεί να ταλανίζεται από την κρίση χρέους.

Το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης ωστόσο ανήκει στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου που δούλεψε συνειδητά προς όφελος των κατόχων ελληνικών ομολόγων, που ήταν στο μεγαλύτερο μέρος τράπεζες προερχόμενες από Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία. Στην συνεδρίαση του ΔΝΤ άλλα κράτη – μέλη με εμπειρία από ανάλογες περιπτώσεις διέκριναν ότι η κατάσταση οδηγούταν αργά ή γρήγορα σε κούρεμα ομολόγων, στη διαγραφή δηλαδή μέρους του χρέους, όπως κι έγινε τον Μάρτιο του 2012. Πρότειναν έτσι από τότε να επιταχυνθεί η αναδιάρθρωση. Οι ελληνικές αρχές ωστόσο, αναφέρεται κατά λέξη, απέκλεισαν την αναδιάρθρωση του χρέους. Ήταν η εποχή που ο Γ. Παπακωνσταντίνου ως υπουργός Οικονομικών (στο διάλλειμα προφανώς των συσκέψεων του με θέμα το καταχώνιασμα των κάθε λογής λιστών Λαγκάρντ για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των ελλήνων αστών που έβγαζαν έξω τα χρήματα τους) διαβεβαίωνε πως για την Ελλάδα είναι θέμα τιμής να πληρώσει το χρέος της μέχρι τελευταίου ευρώ. Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου επομένως είχε έγκαιρα ενημερωθεί για την δυνατότητα που διέθετε και δεν την αξιοποίησε για να λύσει με έναν σχετικά πιο αναίμακτο και αποτελεσματικό τρόπο την κρίση χρέους.

Το παζλ συμπληρώνεται – κι αυτό είναι το πραγματικά καινούργιο γεγονός που έφερε η δημοσιοποίηση του ντοκουμέντου – με την αποκάλυψη του παιχνιδιού που έκαναν οι ευρωπαίοι «εταίροι». Στο ντοκουμέντο αναφέρεται ότι «οι αντιπρόσωποι της Ολλανδίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας μεταβίβασαν στην συνεδρίαση την δέσμευση των εμπορικών τους τραπεζών να υποστηρίξουν την Ελλάδα και να διατηρήσουν το κύριο μέρος των θέσεων τους» στην ελληνική αγορά ομολόγων. Είχε προηγηθεί η εύστοχη επισήμανση από την αντιπροσωπεία της Βραζιλίας (πιθανά λόγω δικής τους πικρής εμπειρίας) ότι μια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με την συμμετοχή των ιδιωτών όπως έγινε δύο χρόνια αργότερα θα απέτρεπε «την διάσωση των ομολογιούχων του ιδιωτικού τομέα, κυρίως των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Το έγγραφο συνεχίζει μεταφέροντας την «έκπληξη» άλλων αντιπροσωπειών, όπως της Ελβετικής, και την έντονη αντίδραση άλλων, όπως της Αργεντίνικης, για τον αποκλεισμό της λύσης του κουρέματος. Αυτό φυσικά που έβλεπαν ήταν την σημαντική έκθεση στο ελληνικό χρέος των τραπεζών των τριών αυτών χωρών: Γαλλίας, Γερμανίας και Ολλανδίας, κατά σειρά προτεραιότητας. Οι τράπεζες και των τριών χωρών κατείχαν στις αρχές του 2010 ομόλογα αξίας 122,609 δισ. δολ. (σε ένα σύνολο χρέους 299 δισ. ευρώ). Ήταν επομένως αυτοί που θα επωφελούνταν πρώτοι από τον πακτωλό χρήματος που θα ερχόταν στην Ελλάδα μέσω του μηχανισμού διάσωσης. Όπως ακριβώς κι έγινε. Σε επίρρωση, η μείωση της έκθεσής τους σε ελληνικά ομόλογα στα 93,9 δισ. δολ. έναν χρόνο μετά (στις αρχές του 2011) και στα 65,9 δισ. δολ. στις αρχές του 2012 για να φτάσουν στο τέλος του 2013, μετά την αναδιάρθρωση, η έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα να ανέρχεται μόλις σε 34 δισ. δολ. Συγκεκριμένα της Γερμανίας σε 30,598 δισ. δολ., της Γαλλίας σε 2,073 δισ. δολ. και της Ολλανδίας σε 1,224 δισ. δολ.

Αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε είναι την ευκολία με την οποία οι αντιπροσωπείες των τριών αυτών χωρών παραπλάνησαν τα άλλα μέλη του ΔΝΤ διαβεβαιώνοντάς τις ότι οι τράπεζες τους δεν θα ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα. Επί της ουσίας Γερμανία, Γαλλία και Ολλανδία αποτέλεσαν το μακρύ χέρι των τραπεζών, συνειδητά τους όργανα, στην προσπάθεια να μην επωμιστούν το κόστος του κουρέματος για το οποίο, παρεμπιπτόντως, είχαν πληρωθεί αδρά μέσω των υψηλών επιτοκίων με τα οποία αμείβονταν. Για να ολοκληρωθεί ωστόσο το κάδρο των ευθυνών πρέπει να ενταχθεί σε αυτό κι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που σαν κλεπταποδόχος μάζευε τα ελληνικά ομόλογα από τις γαλλο-γερμανο-ολλανδικές τράπεζες, τις διευκόλυνε δηλαδή να επιτελέσουν το έγκλημα, κι η οποία το Μάρτιο του 2012 δεν δέχθηκε να «κουρευτούν». Ενώ ήταν τα πρώτα που έπρεπε να «κουρευτούν» λόγω του ότι απέφεραν στους πρώτους τους κατόχους τεράστιες αποδόσεις, ενώ στη συνέχεια η διάσωσή τους έγινε χάρη στο ρευστό που ερχόταν μέσω των δόσεων στην Ελλάδα. Σχηματικά δηλαδή μπορούμε να πούμε ότι αυτά τα ομόλογα αποτέλεσαν την πέτρα του ελληνικού σκανδάλου. Παρόλα αυτά η ΕΚΤ λειτουργώντας κι αυτή ως όργανο των τραπεζών δεν επέτρεψε την μείωσή τους. Αντίθετα με ό,τι συνέβη με τα αποθεματικά ασφαλιστικών ταμείων (που μειώθηκαν κατά 14 δισ. ευρώ), νοσοκομείων, πανεπιστημίων και ΤΕΙ που κατά σκανδαλώδη τρόπο αναγορεύτηκαν περισσότερο υπαίτια της δημοσιονομικής κρίσης από τα ομόλογα!

Ο ρόλος της ελληνικής εργοδοσίας, των ελληνικών κυβερνήσεων και του ευρωπαϊκού κέντρου χρήζει υπογράμμισης για να ξέρουμε ποιοί ευθύνονται για το μοναδικό στην ιστορία επίτευγμα τέσσερα χρόνια μετά την διάσωση μας, το χρέος να έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 50% κι ο ελληνικός λαός να έχει βυθιστεί στην δυστυχία. Παραπέρα, οι ευθύνες που επωμίζονται ειδικά οι Ευρωπαίοι αποδεικνύουν ότι η ΕΕ αποτελεί λυκοφωλιά. Αντίθετα με τις αυταπάτες που επιμένουν να διατηρούν ακόμη και σήμερα τμήματα της Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η διαχείριση της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης – ακόμη κι αν δεν υπήρχε τίποτε άλλο που να επιβαρύνει την θέση τους – αποδεικνύει ότι ΕΕ, ευρωζώνη και τα θεσμικά τους μορφώματα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωκοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κ.λπ.) δεν αποτελούν εγγυητές του ευρωπαϊκού δημοκρατικού κεκτημένου, αλλά νεκροθάφτες του και αδίστακτα όργανα των πιο επιθετικών τμημάτων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, όπως είναι οι τράπεζες και φυσικά το βιομηχανικό κεφάλαιο που επιθυμεί την πτώση του εργατικού κόστους για να αυξήσει τα κέρδη του.

Παρόλη ωστόσο την δραματική εμπειρία των τελευταίων τεσσάρων ετών, τα ίδια αυτά κέντρα με προεξάρχουσα την Γερμανία που συζητάει και σχεδιάζει για την Ελλάδα σαν να είναι ένα επιπλέον κρατίδιο της, αποφασίζουν για μια ακόμη φορά για την τύχη του ελληνικού δημόσιου χρέους. Οι ίδιοι που το οδήγησαν στα ουράνια…

Επιδείνωση της οικονομίας

ΚΑΘΕΤΗ ΠΤΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ, ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

Η κυβέρνηση συνεργατών του Α. Σαμαρά θα επιχειρήσει να εμφανίσει το νέο δάνειο σαν επιβράβευση, σαν την ανταμοιβή της για την βελτίωση της κατάστασης της οικονομίας, ενώ θα είναι ένα ακόμη δεινό. Επί της ουσίας θα πρόκειται για μια ακόμη επίδειξη δημιουργικής λογιστικής, με τη συναίνεση των Γερμανών. Με άλλα λόγια, Ευρωπαίοι κι Έλληνες πολιτικοί απατεώνες θα επιχειρήσουν να αντιστρέψουν το κατάφωρα αρνητικό πολιτικό κλίμα, με την ελπίδα να περιοριστεί η εκλογική συντριβή στις κάλπες των προσεχών δημοτικών και των ευρωεκλογών, παρουσιάζοντας το άσπρο μαύρο. Ήδη στις σελίδες των μνημονιακών – κυβερνητικών εφημερίδων (Τα Νέα, Καθημερινή) όλο και συχνότερα εμφανίζονται ρεπορτάζ για το «τέλος της κρίσης» και τα «πρώτα σημάδια της ανάκαμψης». Σε όλες τις περιπτώσεις πρόκειται για συγκρίσεις περιορισμένου και άκρως επιλεκτικού χρονικού εύρους. Αν όμως επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τις ίδιες μεταβλητές σε βάθος λίγων χρόνων, τότε αποκαλύπτεται η απάτη σε όλο της το εύρος.

Αξίζει να δούμε τρία παραδείγματα που όλα αναφέρονται στα πιο πρόσφατα στοιχεία της ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας, όπως καταγράφονται σε σχετικά δελτία τύπου.

Πρώτο, η συνολική οικοδομική δραστηριότητα (ιδιωτική – δημόσια) τον Οκτώβριο του 2013 μπορεί να παρουσίασε μια αύξηση σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2012 (4,1% στον αριθμό των αδειών, 1% στην επιφάνεια και 5,7% στον όγκο) αν όμως εξετάσουμε στη βάση του 12μηνου (Νοέμβριος 2012-Οκτώβριος 2013) η πτώση είναι πολύ μεγαλύτερη: 36,9% στον αριθμό των οικοδομικών αδειών, 35% στην επιφάνεια και κατά 33,4% στον όγκο!

Δεύτερο, στον τομέα του αυτοκινήτου στο ένα από τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2013 για το οποίο υφίστανται μέχρις στιγμής στοιχεία πράγματι υπάρχει θετική μεταβολή. Συγκεκριμένα από το πρώτο στο δεύτερο υπάρχει αύξηση, όταν από το δεύτερο στο τρίτο υπάρχει μείωση κι από το τέταρτο του 2012 στο πρώτο του 2013 υπάρχει πάλι μείωση. Αυτή η συζήτηση όμως αποτελεί γελοιότητα αν ενταχθεί στο μεγάλο κάδρο της ελληνικής οικονομίας, οπότε θα δούμε ότι ακόμη και στο καλύτερο τρίμηνο (το δεύτερο του 2013) ο κύκλος εργασιών αντιστοιχούσε στο 28,2% του 2005. Στο πρώτο αντιστοιχούσε στο 23,4% και στο τρίτο τρίμηνο στο 26,8%. Ποια συζήτηση να γίνει για ανάκαμψη όταν το αυτοκίνητο κινείται στο ένα τέταρτο του τζίρου του 2005;

Τέλος, το «σαξές στόρι» του Σαμαρά αποδεικνύεται το ποιο σύντομο ανέκδοτο αν εξετάσουμε καλύτερα και το εμπορικό ισοζύγιο, το οποίο εμφανίζουν ως μεγάλη επιτυχία δεδομένου ότι για πρώτη φορά εμφανίζεται θετικό. Συγκεκριμένα το 11μηνο Ιανουάριος – Νοέμβριος 2013 εμφανίζεται θετικό στα 1,46 δισ. ευρώ (όταν το αντίστοιχο διάστημα του 2012 ήταν αρνητικό στα 4,13 δισ. ευρώ και το 2011 πάλι αρνητικό στα 18,49 δισ. ευρώ). Αν όμως αφήσουμε εκτός μέτρησης το …εθνικό μας σπορ που είναι το λαθρεμπόριο καυσίμων, αν δηλαδή εξετάσουμε το εμπορικό ισοζύγιο χωρίς καύσιμα, τότε για την ίδια περίοδο εμφανίζεται έλλειμμα (κι όχι πλεόνασμα) της τάξης των 8,56 δισ. ευρώ ίδιο σχεδόν με του 2012 (8,88 δισ. ευρώ). Θέλουμε να πούμε ότι αν έπρεπε να εξάρουμε το λαθρεμπόριο καυσίμων που κάνουν …όλοι οι κάτοικοι αυτής της χώρας, ο καθείς με το μπετονάκι του, τότε πράγματι μας αξίζουν τα πιο θερμά συγχαρητήρια για το ό,τι καταφέραμε ως λαό και ως έθνος μέχρι τώρα. Αν όμως θέλουμε να μετρήσουμε τις εξαγωγικές επιδόσεις δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε ελπιδοφόρο (20,67 δισ. οι εξαγωγές το πρώτο 11μηνο του 2013 από 20,01 το 2012). Σημαντική είναι μόνο η πτώση των εισαγωγών (36,58 δισ. ευρώ το πρώτο 11μηνο του 2013, από 38,65 το πρώτο 11μηνο του 2012) που κι αυτή όμως αποτελεί ένδειξη φτώχειας, καθώς προήλθε από την αδεκαρία κι όχι πχ από την υποκατάσταση των εισαγωγών.

Πέραν των παραπάνω την δραματική εικόνα επιβεβαιώνουν δύο ακόμη σημαντικότεροι δείκτες: Πρώτο, ο γενικός δείκτης βιομηχανικής παραγωγής που πέφτει σταθερά από χρόνο σε χρόνο. Τον Νοέμβριο του 2013 ήταν στο 68,5% των επιπέδων του 2005, όταν το Νοέμβριο του 2012 ήταν 72,5% και ένα χρόνο νωρίτερα 75%. Δεύτερο, ο γενικός δείκτης κύκλου εργασιών στο λιανικό εμπόριο που το Νοέμβριο του 2013, μπορεί να παρουσίασε μια ανεπαίσθητη αύξηση από μήνα σε μήνα, αλλά παραμένει στο 81,6% του 2005 (που θεωρείται έτος βάσης από τη στατιστική υπηρεσία) και στο 76,5% αν εξετάσουμε τον γενικό δείκτη εκτός της αμαρτωλής κατηγορίας των καυσίμων και των λιπαντικών αυτοκινήτων.

ΓΥΡΩ ΣΤΑ 20 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ: Περαιτέρω αύξηση του δημόσιου χρέους

ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ

Το κατ’ αρχήν ζητούμενο από την μεριά της Γερμανίας και των υπόλοιπων πιστωτών είναι να αποπληρωθεί με κάθε κόστος και στο ακέραιο το ελληνικό δημόσιο χρέος. Σε αυτή την κατεύθυνση το μόνο θέμα που διέψευσε η Γερμανία από το ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού αφορούσε την πιθανότητα κουρέματος μέρους του δημοσίου χρέους που βρίσκεται στους επίσημους πιστωτές και ανέρχεται στο 66,4% του συνόλου. Απέκλεισαν δηλαδή το ενδεχόμενο να χάσουν έστω κι ένα ευρώ. Η νέα δανειακή σύμβαση με τη νέα ρύθμιση του χρέους θα περιλαμβάνει τα εξής: Πρώτο, ένα νέο δάνειο γύρω στα 20 δισ. ευρώ. Με αυτά τα χρήματα πριν απ’ οτιδήποτε άλλο θα αποπληρωθούν τα 5,2 δισ. ευρώ των «ομολόγων Αλογοσκούφη» που εκδόθηκαν το 2008 για να στηριχθούν από την κυβέρνηση Καραμανλή οι τράπεζες και τελικά παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος. Τα ομόλογα αυτά λήγουν τον Μάιο. Εντός του 2014 λήγουν επίσης ομόλογα ύψους 1,2 δισ. ευρώ (του ΕΤΕΑΝ) με τα οποία …στηρίχθηκε η «επιχειρηματικότητα». Κι αυτά στην πλάτη μας. Με τα χρήματα του νέου δανείου επίσης θα πληρωθεί κι ένα μέρος από τα ομόλογα ύψους 37,2 δισ. ευρώ τα οποία παρακρατούν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και εθνικές κεντρικές τράπεζες. Πρόκειται πραγματικά για την μεγάλη ληστεία! Οι Γερμανοί θα μας δώσουν νέο δάνειο για να ξεπληρώσουμε τα ομόλογα που είχε η Ντόιτσε Μπανκ και ξεφόρτωσε στην ΕΚΤ πριν το κούρεμα. Εντός του 2014 πρέπει επιπλέον να πληρωθούν 160 εκ. ευρώ (πέραν των 197 εκ. που καταβλήθηκαν τον Ιανουάριο) σε κατόχους ομολόγων που δεν δέχτηκαν να τα κουρέψουν. Το συνολικό ποσό που έχουν να λαβαίνουν ομολογιούχοι που δεν εντάχθηκαν στο κούρεμα είναι 3 δισ. ευρώ. Για χάρη λοιπόν όλων αυτών (ευρωπαίων, ελληνικών τραπεζών, αστών και κερδοσκόπων) το ελληνικό χρέος θα αυξηθεί περίπου κατά 20 δισ. ευρώ! Όσα χρήματα περίπου συγκεντρώθηκαν από την άμεση φορολογία το 2013.

Αυτή η καθαρή νέα επιβάρυνση θα μειωθεί κατά ένα ελάχιστο μέρος από την μείωση του επιτοκίου κατά μισή ποσοστιαία μονάδα η οποία βαραίνει τα δάνεια που έχουμε μέχρι στιγμής λάβει (215,6 δισ. ευρώ που έχουν μέχρι σήμερα εκταμιευθεί). Μέτρο που συνιστά το δεύτερο μέρος της προωθούμενης ρύθμισης (που θα σημάνει και την απεμπλοκή του ΔΝΤ από την περαιτέρω χρηματοδότηση της Ελλάδας) και δεν αλλάζει σημαντικά το ύψος του δημόσιου χρέους. Το τρίτο μέρος οπωσδήποτε θα είναι η χρονική μετάθεση ορισμένων πληρωμών ώστε να μπορούν να κατανεμηθούν πιο ομαλά στον χρόνο, με αποτέλεσμα αν κάτι επιμηκυνθεί στο χρόνο, στο διηνεκές, θα είναι η εξάρτηση της Ελλάδας από τους δανειστές της. Τέλος δεν αποκλείεται να ενεργοποιηθεί η πρόταση της γερμανικής κεντρικής τράπεζας, της Μπούντεσμπανκ, για κατάσχεση μέρους των τραπεζικών καταθέσεων και επιβολή έκτακτου φόρου επί της ακίνητης περιουσίας έτσι ώστε να καλυφθεί μέρος του δημοσίου χρέους, δηλαδή των ποσών που έχουν να λάβουν οι πιστωτές. Η συγκεκριμένη λύση (που κατά έναν τρόπο επιβλήθηκε στην Κύπρο το 2012) αποτελεί μονόδρομο για το κεφάλαιο έτσι ώστε το ελληνικό δημόσιο χρέος να ξεκολλήσει από τα σημερινά απαράδεκτα επίπεδα και να μειωθεί τόσο ως ποσοστό όσο κι ως απόλυτο μέγεθος.

Μονόδρομος φυσικά για τους εργαζόμενους είναι η διαγραφή του δημόσιου χρέους. Κι όσο γρηγορότερα γίνει τόσο καλύτερα…

από το «Πριν»

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ.