«Να ευχόμαστε να έχουμε έστω σύνταξη Βουλγαρίας στα 128 ευρώ» – Όσα είπε ο Δημήτρης Καζάκης στον Γιώργο Τράγκα!

Ο Οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης βρέθηκε στην εκπομπή «Εν Αθήναις» και συζήτησε για καίρια ζητήματα που «καίνε» την ελληνική κοινωνία με τον Γιώργο Τράγκα. Ανάμεσα στα όσα είπαν ήταν οι συντάξεις πείνας και η οικονομική κατοχή την οποία βιώνει η Ελλάδα.

Ο Γιώργος Τράγκας ανέφερε ότι όσα λέει ο κος Καζάκης είναι πικρά αλλά αληθή. Χαρακτηριστικά είπε ότι ζούμε «την πλήρη έκπτωση δημοκρατικών θεσμών και την απάλειψη στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν υπάρχει υπουργείο που να μην δίνει για έγκριση  στους ξένους όποιο νόμο θέλει να βγάλει».

Όπως τόνισε ο Δημήτρης Καζάκης: «Η απόφαση του Eurogroup μιλά για εργασιακά και θέλει να τελειώσουν οι συντάξεις, να ευχόμαστε να έχουμε εθνική σύνταξη σαν αυτή της Βουλγαρίας στα 128 ευρώ, καθώς χρειάζονται 17 δις για να χρηματοδοτηθούν οι συντάξεις και αναρωτιέμαι που θα τα βρει το κράτος».

Η συζήτηση συνεχίστηκε με ερωτήματα για το αν στην πενταετία η χώρα μας χάνει 300 ανθρώπους, σε μερικά χρόνια τι θα γίνει; Πως θα αντιμετωπίσουμε την Τουρκία, πως θα αντιμετωπίσουμε την αύξηση πληθυσμού στην Αλβανία, αν εμείς σε 3 δεκαετίες θα έχουμε «τελειώσει», ενώ την ίδια στιγμή θα έχουμε εισάγει χιλιάδες δυστυχισμένες ψυχές μεταναστών;

Ο κύριος Καζάκης σε αυτά τα καίρια ερωτήματα απάντησε, ότι πρόκειται για εθνικό ζήτημα και για καθεστώς κατοχής σε οικονομικό επίπεδο. Για ανάληψη εκμετάλλευσης μιας χώρας χωρίς να τους ανήκει.

Στη συνέχεια της συζήτησης ο κύριος Καζάκης αναφέρθηκε στο «πρόστυχο παιχνίδι» που παίζεται  με το χρέος, τόσο από το ΔΝΤ, όσο και από την ίδια την κυβέρνηση.  Ψήφισαν ότι το χρέος είναι βιώσιμο, από τη στιγμή λοιπόν που ψηφίζει κανείς ότι το χρέος είναι βιώσιμο και το αποδέχεται, πως θα διαπραγματευτεί για τη βιωσιμότητα του;

Στο αγγλικό προοίμιο του 2^ου και 3^ου μνημονίου λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να συγκρίνεται με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Η Λαγκαρντ αυτή τη στιγμή διευκολύνει τους Ευρωπαίους, καθώς έπρεπε να βρουν αυτά τα επιπλέον χρήματα. Αναφέρθηκε σε ανακεφαλοποίηση τραπεζών 10 δις. και πως θα γίνει αυτό; Ακόμα και με κούρεμα καταθέσεων. Θα ξεκινήσουν με τους ομολογιούχους τραπεζών. Θα γίνει με το σύστημα bailin- bailout. «Ο στόχος είναι να μην μείνει τίποτα από τις καταθέσεις.»

Συμπλήρωσαν επίσης, ότι 2 χρόνια που οι τράπεζες είναι επί περιορισμό, κάτι που δεν συμβαίνει ούτε σε πόλεμο. Από τον Ιούλιο του 2015 είμαστε σε capital controls.  Και έθεσαν το ερώτημα, μέσα στο 2016 που είμαστε υπό περιορισμό καταθέσεων και γκισέ , που δεν δίνονται δάνεια, που χρησιμοποίησαν 72 δις οι τράπεζες μας; Ενώ σημείωσαν το αξιοσημείωτο γεγονός, ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει ξένη τράπεζα.  Υπάρχουν μόνο 4  συστημικές τράπεζες, κάτι που δεν συμβαίνει ούτε την υποσαχάρια Αφρική.

Το δεύτερο που ζητάει το ΔΝΤ είναι η φορολογία. Το 2010 τα νοικοκυριά με 0 φόρο έφταναν τα 25% των φορολογουμένων, ενώ το 2015 έφτασε  το 55% να αποδίδει 0 φόρους και αυτό γιατί δεν μπορεί, όπως δήλωσε ο κος Καζάκης.

Στη συνέχεια αναφέρθηκαν στο περιουσιολόγιο που θέλουν οι Γερμανοί να γράφονται τα πάντα, όπως εφαρμοζόταν στην κατοχή με εντολή του Γκαίμπελς  - ο Γκέρινγκ το ’36 έβγαλε το νόμο – και με βάση αυτό άρπαξαν ό,τι μπορούσαν.

Τέθηκε το ερώτημα ποιος χρηματοδοτεί τα ενεχυροδανειστήρια; Και η απάντηση του κου Καζάκη ήταν: «Οι τράπεζες, όλος ο χρυσός από την Ελλάδα πάει στη Γερμάνια, λιώνουν το χρυσό και τον πάνε στην Γερμανία».

Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση, ο κος Καζάκης αναφέρθηκε στο Ε.ΠΑ.Μ και είπε πως: «Ναι έχω πολλές ελπίδες, δεν έχω άλλες επιλογές, τα έχω δώσει όλα σε αυτή την ιστορία. Δεν μπήκα για να κάνω καριέρα προφήτη, με ενδιαφέρει να δοθεί  λύση στο αδιέξοδο, έχω 4 παιδιά και την ίδια στιγμή δεν μπορώ να βλέπω να κλέβουν τη σύνταξη από τους γονείς μου. Είμαι σε αυτό μέχρι τέλους».

crashonline.gr

Η αμερικανική παρακμή

 

 

γιατί η Αμερική παρακμάζει και πως προσπαθεί να παραμείνει η μοναδική υπερδύναμη παρά τα τεράστια χρέη.

 

πατήστε εδώ.

Grexit και "China Crash" απειλούν την παγκόσμια οικονομία - Γιατί καταρρέει η κινεζική κεαφαλαιαγορά με 3,2 τρισ.δολάρια απώλειες

ΗΠΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ 

 

Την ώρα που η Ευρώπη ζει το δράμα ενός Grexit, στην Άπω Ανατολή διαδραματίζεται μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση των κινεζικών χρηματιστηρίων προκαλώντας φόβους για ένα "China crash", το οποίο σε συνδυασμό με την ελληνική κρίση μπορεί να συντρίψει την Παγκόσμια Οικονομία που στηρίζεται ως επί το πλείστον σε πελώριες "φούσκες".

 

Η κινεζική αγορά μετοχών είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης, γεννώντας φόβους για χάος, με την κινεζική κρίση να θυμίζει την κρίση του 1929 πριν το κραχ στις ΗΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δείκτης Shanghai Composite έχει χάσει το 29% της αξίας του από τα υψηλά που πέτυχε στις αρχές Ιουνίου, με τις απώλειες να φτάνουν τα 3,2 τρις. δολάρια ενώ αντίστοιχη πορεία έχουν ακολουθήσει και οι υπόλοιπες αγορές της Κίνας.

 

Η κινεζική κυβέρνηση μοιάζει να χρησιμοποιεί τις ίδιες τακτικές που χρησιμοποίησε τότε η Wall Street για να στηρίξει την αγορά: Η Κεντρική Τράπεζα υιοθετεί σιγά – σιγά το ρόλο του ύστατου δανειστή, τυπώνοντας χρήμα για αγορά μετοχών και ώθηση τιμών.

 

Η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας μείωσε το βασικό επιτόκιο δανεισμού κατά 25 μονάδες βάσης στο 4,85%, το επιτόκιο καταθέσεων στο 2%, ενώ μείωσε και το απαιτούμενο ελάχιστο όριο τήρησης αποθεματικών για ορισμένες τράπεζες. Δηλαδή, προσφέρεται άφθονο χρήμα για να στηριχθούν οι χρηματαγορές. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που κεφάλαια από την Κεντρική Τράπεζα χρησιμοποιούνται για τη στήριξη της αγοράς και όχι αποκλειστικά προς τις τράπεζες, γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη ανησυχία των αρχών.

 

Πρόκειται για ένα ισχυρό πλήγμα για την πραγματική οικονομία αλλά και για τους πολιτικούς, καθώς ίσως αναγκαστούν να επανεξετάσουν την πολιτική του πρωθυπουργό Λι Κεκιάνγκ και να επιλεγεί μία πιο αργή, υγιής οικονομική πολιτική.

 

Αν και κανείς δεν ξέρει αν οι προσπάθειες της Κίνας να διατηρηθεί η οικονομική φούσκα αποδώσουν, η ιστορία δεν είναι με το μέρος της όπως δείχνει το αμερικανικό κραχ.

 

Σε χαμηλό τετραμήνου έκαναν σήμερα βουτιά οι κινεζικές μετοχές με τους επενδυτές να προχωρούν σε αθρόες ρευστοποιήσεις παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση της χώρας, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τις βαριές χρηματιστηριακές απώλειες.

 

Περισσότερες από 500 εταιρείες εισηγμένες στα κινεζικά χρηματιστήρια ανακοίνωσαν σήμερα ότι αναστέλλουν τη διαπραγμάτευση των μετοχών τους στα χρηματιστήρια της Σανγκάη και του Σενζέν, με το συνολικό αριθμό των εταιρείων που έχουν αναστείλει τη διαπραγμάτευσή τους το τελευταίο διάστημα να ανέρχεται στις 1.300 – 45% της αγοράς.

 

«Δεν έχω δει ποτέ τέτοια βουτιά. Νομίζω ότι κανένας δεν την έχει δει. Η ρευστότητα εξαντλήθηκε τελείως», δήλωσε στο Reuters ο Ντου Τσανγκτσούν, αναλυτής στην Northeast Securities.

 

«Αρχικά, πολλοί ήθελαν να κρατήσουν τα blue chips. Αλλά καθώς έχει ανασταλεί η διαπραγμάτευση για τόσες πολλές μετοχές της μικρής κεφαλαιοποίησης, ο μόνος τρόπος για να περιοριστεί η έκθεση στο ρίσκο είναι η πώληση των blue chips».

 

Ο δείκτης CSI300 των μεγαλύτερων εισηγμένων εταιρειών στη Σανγκάη και το Σενζέν υποχωρούσε 6,8%, με το δείκτη Shanghai Composite να σημειώνει βουτιά 5,9%!

 

Νέα πτώση σημειώνουν σήμερα οι τιμές του πετρελαίου, καθώς η αναταραχή στο κινεζικό χρηματιστήριο και οι ανησυχίες για την ελληνική κρίση επηρέασαν την αγορά περισσότερο από την αναμενόμενη μείωση των αμερικανικών αποθεμάτων αργού.

 

Η τιμή του μπρεντ υποχωρούσε κατά 60 σεντς στα 56,25 δολάρια το βαρέλι, ενώ καταγράφει απώλειες άνω του 6% από την αρχή της εβδομάδας και διαμορφώνεται στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Απρίλιο. Οι χρηματιστές αναμένουν περαιτέρω πτώση των τιμών του "μαύρου χρυσού".
Η αναταραχή στο χρηματιστήριο της Κίνας οδήγησε επίσης σε άνοδο του γεν, το οποίο θεωρείται ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές. Το ευρώ σημείωνε απώλειες 0,4% έναντι του ιαπωνικού νομίσματος, στο επίπεδο των 134,30 γεν, ενώ χθες είχε υποχωρήσει έως τα 133,52 γεν (χαμηλό έξι εβδομάδων).
Η τιμή του αμερικανικού αργού υποχωρούσε 59 σεντς στα 51,74 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας πτώση μεγαλύτερη του 8% από την αρχή της εβδομάδας.
"Μία τέλεια καταιγίδα γεγονότων έχει πλήξει τις αγορές πετρελαίου", αναφέρει σε έκθεσή της η Morgan Stanley.
H τράπεζα σημειώνει ότι "η αναταραχή στην Κίνα και την Ελλάδα μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την πρόσφατη ισχυρή ζήτηση πετρελαίου", αν και προσθέτει ότι οι έως τώρα κινήσεις αφορούν κυρίως το κλίμα παρά νέα βασικά μεγέθη της αγοράς.
Οι τιμές του πετρελαίου υποχωρούν παρά την αναμενόμενη μείωση των αμερικανικών αποθεμάτων, η οποία εκτιμάται στα 700.000 βαρέλια, σύμφωνα με έρευνα του Ρόιτερς, ενώ το Ινστιτούτο Αμερικανικού Πετρελαίου (American Petroleum Institute, API) την εκτιμά στα 960.000 βαρέλια.

 

Σε μια ασυνήθιστη κίνηση, διάφορες κρατικές κινεζικές υπηρεσίες ανακοίνωσαν σειρά μέτρων, καλώντας μεταξύ άλλων τους μεγάλους μετόχους και τα υψηλόβαθμα στελέχη των εισηγμένων εταιρείων να αγοράσουν τις δικές τους μετοχές και να επιτρέψουν στις ασφαλιστικές και αλλούς θεσμικούς επενδυτές να αγοράσουν περισσότερα blue chips.

 

Από τα μέσα Ιουνίου, οι κινεζικές μετοχές έχουν χάσει περίπου το 30% της αξίας τους, τερματίζοντας το φαινόμενο "φούσκας" που χαρακτήριζε τη συγκεκριμένη αγορά, όπως επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές. Για κάποιους επενδυτές ο φόβος ότι η αναταραχή στην κινεζική αγορά θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την πραγματική οικονομία είναι μεγαλύτερος από την κρίση στην ευρωζώνη, επισημαίνει το πρακτορείο Reuters.

 

Η βουτιά στα κινεζικά χρηματιστήρια αποτελεί μεγάλο ‘πονοκέφαλο’ για τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ και τους ηγέτες της χώρας, που ήδη προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την επιβράδυνση στους ρυθμούς ανάπτυξης της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου.

 

Οι παρεμβάσεις του Πεκίνου έχουν επίσης εγείρει ερωτήματα ως προς την ικανότητά του να θεσπίσει μέτρα απελευθέρωσης της αγοράς, τα οποία βρίσκονται στο επίκεντρο της ατζέντας οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

 

Πολλοί λένε ότι η κατάρρευση αυτή προήλθε από την πτώση των ρυθμών ανάπτυξης στο 6.8% το δεύτερο τρίμηνο, κάτω δηλαδή και από το 7% του πρώτου τριμήνου το οποίο ήδη ήταν το χαμηλότερο επί σειρά ετών.

 

Αυτό σε συνδυασμό με το εταιρικό χρέος της Κίνας που φτάνει τα 14,2 τρισ.δολάρια (μεγαλύτερο ακόμα και από το εταιρκό χρέος των ΗΠΑ που είναι 13,1 τρισ.δολάρια, ενώ το κρατικό τους χρέος φτάνει τα 17 τρισ.δολάρια), προκαλεί μια εστία "φωτιάς" που εάν δεν ελεγχθεί θα αλλάξει τον πλανήτη, όπως τον γνωρίζουμε εκ θεμελίων.

 

Σημειώνεται ότι το κινεζικό εταιρικό χρέος θα φτάσει τα 20 τρισ.δολάρια το 2018 που είναι το 1/3 του παγκόσμιου εταιρικού χρέους και φθάνει το θρυλικό νούμερο "φούσκα" των 60 τρις.δολαρίων. 

 

Το καλύτερο, όμως, έρχεται στο τέλος. Η Γερμανία το 40% των εξαγωγών της τις κάνει στην Κίνα. Ένα "China crush" θα συντρίψει και την εύθραυστη σε εξωτερικές απειλές γερμανική οικονομία. 

 

Οι δε ΗΠΑ απειλούνται άμεσα, καθώς η Κίνα κρατά 3 τρισ.δολάρια αμερικανικό κρατικό χρέος σε ομόλογα τα οποία μπορούν να αρχίσουν να πωλούνται σε κατάσταση συναγερμού.

 

Οι συνέπειες ενός τέτοιου γεγονότος σε συνδυασμό με ένα Grexit θα είναι κολοσιαίες και επί του πρακτέου όλα τα νομίσματα του πλανήτη θα καταστούν..."χαρτιά γενικής χρήσεως" και θα ανταπεξέλθουν μόνο οι χώρες που έχουν στην κατοχή τους μεγάλες ποσότητες χρυσού, δηλαδή Κίνα, Ρωσία, ΗΠΑ και Γερμανία, αλλά και αυτές θα έχουν επιστρέψει στην εποχή του "Λίθου" η καλύτερα του "Χρυσού". Ίσως έτσι εξηγείται η εμμονή της Ρωσίας τα τελευταία χρόνια να αγοράζει χρυσό. Χρόνια προειδοποιούσαν οι Ρώσοι οικονομολόγοι για το...κακό που έρχεται.

 

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

30 Μαρτίου 1867: Οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα στις ΗΠΑ για 7,2 εκατομμύρια δολάρια

Στις 30 Μαρτίου 1867 οι Ρώσοι πουλάνε την Αλάσκα και τις Αλεούτιες νήσους στην Αμερική για 7,2 εκατομμύρια δολάρια, μην ξέροντας ότι κάτω από τους πάγους κρύβεται μαύρος χρυσός.
Συμπληρώθηκαν 147 χρόνια από την ημέρα που η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για πέντε δολάρια ανά εκτάριο!

Η συμφωνία υπογράφηκε στις 16.00 το απόγευμα από τον Ρώσο πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον Eduard Stoeckl. Η κυβέρνηση του Αλέξανδρου του δεύτερου πούλησε τη τεράστια έκταση πάνω από 1,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα για 7,2 εκατομμύρια δολάρια.

Αυτή ήταν ίσως μια από τις πιο παράξενες συμφωνίες της ιστορίας.
Πολλοί Ρώσοι ήταν μπερδεμένοι ως προς το γιατί η κυβέρνηση πούλησε το έδαφος που ο λαός της χώρας είχε αναπτύξει για 126 χρόνια.
Επιπλέον,πολλοί στη χώρα ήταν έκπληκτοι γιατί η χώρα πούλησε την Αλάσκα σε πολύ χαμηλή τιμή.
Στην Αμερική,η συμφωνία έφερε απογοήτευση.Βρήκαν δύσκολο να καταλάβουν για ποιό λόγο η χώρα χρειαζόταν 365 εκατομμύρια στρέμματα γης.Η τιμή γι’αυτά τα στρέμματα ήταν πολύ υψηλή,σκέφτηκαν πολλοί Αμερικάνοι.
Ο William Seward, τότε υφυπουργός,είχε κάνει διαπραγματεύσεις με την Ρωσία όσο αναφορά την Αλάσκα.Υπέγραψε επίσης τη συμφωνία πώλησης και δέχτηκε επικρίσεις γι’αυτό.
Φήμες έλεγαν ότι οι γερουσιαστές που ενέκριναν την επικύρωση της συμφωνίας είχαν δωροδοκηθεί από τον Ρώσο πρεσβευτή. Πράγματι, οι ιστορικοί λένε ότι ο Stoeckl έλαβε 25.000 δολλάρια απο τον Αλέξανδρο τον δεύτερο για τις προσπάθειες του.
Εάν είχαν γίνει δωροδοκίες,τότε ίσως αυτές να συνέβαλαν μέγιστα στην ανάπτυξη της χώρας, ισχυρίζονται αμερικανοί ιστορικοί. Χρυσός βρέθηκε στην Αλάσκα μερικά χρόνια αφού δεν ήταν πια μέρος της Ρωσίας!Αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν είχαν τιμή εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων!
Αξίζει να σημειωθεί ότι η πώληση της Αλάσκας οδήγησε σε μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.Ινδοί και Εσκιμώοι δεν γνώριζαν τη συμφωνία.Τους δόθηκε αμερικάνικη υπηκοότητα το 1924.
Η κατάσταση άλλαξε μετά την ανακάλυψη των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου το 1968.Τρία χρόνια μετά,η Ουάσινγτον έλαβε μια σημαντική απόφαση.Η Αλάσκα έλαβε πήρε το 11 τοις εκατό του εδάφους του κράτους στην ιδιοκτησία της και ένα μερίδιο από λάδι!
Στις μέρες μας,60 τοις εκατό του εδάφους της Αλάσκας ανήκει στις ομοσπονδιακές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών.27 τοις εκατό ανήκει στο ίδιο το κράτος.1 τοις εκατό της Αλάσκας είναι ιδιωτική περιουσία.
Θα μπορούσε η Ρωσία να κρατήσει την Αλάσκα;
Ανακαλύφθηκε από τον Vitus Jonassen(Δανία) και τον Aleksei Chirikov(Ρωσία) το 1741.Οι ιστορικοί διαφωνούν ακόμα γι’αυτο,ωστόσο πολλοί από αυτούς πίστευαν ότι η Ρωσία θα έχανε το έδαφος σύντομα .Οι Αμερικάνοι ήθελαν να διώξουν τους Ρώσους απο το έδαφος ,λένε επιστήμονες .
Ο John Adams,γραμματέας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1823,είπε ότι η Ρωσία δεν είχε κανένα δικαίωμα να έχει αποικία στην Αμερική.Μαθητής του William Seward,ο οποίος ήταν γραμματέας του κράτους κατά τη διάρκεια 1861-1869,ανέπτυξε ένα ολόκληρο πρόγραμμα το 1860.Σύμφωνα με το πρόγραμμα,οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα έπαιρναν όλο το έδαφος της ηπείρου.
Η Ρωσία υπέφερε από τις συνέπειες του πολέμου κατά τη διάρκεια αυτών των ετών.Η χώρα επίσης φοβόνταν μια επίθεση από την Βρετανία,στην Άπω Ανατολή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Βρετανία,η Γαλλία και η Ισπανία έκαναν εξερεύνηση στις ακτές της Αλάσκας.
Η τελετή παράδοσης της Αλάσκας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έγινε στις 18 Οκτωβρίου του 1867.
Διάσημοι μύθοι για την πώληση της Αλάσκας:

1.Ο τελευταίος διακανονισμός για τη γη ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε,επειδή το πλοίο,το οποίο μετέφερε χρήματα στη Ρωσία,ναυάγησε.
2.Η Ρωσία αμφισβητεί ότι δεν αποκόμισε τα οφέλη σε σχέση με ορισμένες παραβιάσεις της σύμβασης.
3.Η Αλάσκα δεν πουλήθηκε,αλλά είχε μισθωθεί για 99 χρόνια.

Κάποιοι πιστεύουν ότι ήταν η Ρωσίδα αυτοκράτειρα Αικατερίνη η δεύτερη,η οποία πούλησε την Αλάσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ένα διάσιμο τραγούδι από από τη Ρώσικη μπάντα Lude που ονομάζεται «Don’t Fool Around America» το 1989 είχε στίχο:»Αικατερίνη δεν είσαι δίκαιη«.
Η πώληση όμως έγινε κατά τη διάρκεια του αυτοκράτορα Αλέξανδρου του δεύτερου. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε ρωσικός οικισμός στην Αλάσκα κατά τη διάρκεια της Αικατερίνης.
Αλάσκα

Πολιτεία των ΗΠΑ στο βορειοδυτικό άκρο της Αμερικανικής Ηπείρου, με πρωτεύουσα την πόλη Τζούνο (30.987 κάτοικοι). Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση (1.717.855 τ.χ.), η έκτη σε πλούτο (54.627 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα) και η πιο αραιοκατοικημένη (0,42 κάτοικοι ανά τ.χ.). «Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί». Μεγαλύτερη και πιο γνωστή πόλη είναι το Άνκορεϊτζ (275.043 κάτοικοι), ενώ την Αλάσκα κατοικούν συνολικά 626.932 άνθρωποι.
Αλεούτιες νήσοι

Αλεούτιες νήσοι – Aleutian Islands: Νησιωτικό σύμπλεγμα (17.770 τ. χλμ., 8.162 κάτ. το 2000) του Βόρειου Ειρηνικού ωκεανού, που υπάγεται πολιτικά στην πολιτεία Αλάσκα των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα πολυάριθμων νησιών, τα οποία διαγράφουν μια καμπύλη μήκους 1.700 χλμ., από τις εσχατιές της χερσονήσου της Αλάσκας έως τη χερσόνησο Καμτσάτκα, χωρίζοντας τη Βερίγγειο θάλασσα (ή θάλασσα του Μπέρινγκ) από τον κυρίως Ειρηνικό ωκεανό.
Τα νησιά αυτά αποτελούν τις αναδυόμενες κορυφές μιας υποθαλάσσιας οροσειράς, η οποία είναι ουσιαστικά προέκταση των Αλεούτιων ορέων που σχηματίζουν τη χερσόνησο της Αλάσκας· αυτός είναι και ο λόγος που τα νησιά αυτά είναι κατά μεγάλο μέρος άδεντρα.
Το σύμπλεγμα αποτελείται από επιμέρους νησιωτικές ομάδες, με σημαντικότερη αυτή των νησιών Φοξ (Ουμνάκ, Ουναλάσκα και Ούνιμακ)· άλλες ομάδες συγκροτούν τα νησιά Νίαρ, Ρατ και Αντρεάνοφ. Στα νησιά Φοξ, και συγκεκριμένα στο Ούνιμακ, βρίσκεται το υψηλότερο ηφαίστειο του νησιωτικού συμπλέγματος και ένα από τα λίγα ενεργά ηφαίστεια σε ολόκληρο τον κόσμο, το Σισαλντίν (2.869 μ.). Οι λιγοστοί κάτοικοι των Α. ασχολούνται κυρίως με το κυνήγι (αλεπούδες, φώκιες), την αλιεία (ρέγκες, βακαλάοι, σολομοί) και την κτηνοτροφία (τάρανδοι και πρόβατα).
Το νησιωτικό σύμπλεγμα ανακάλυψαν το 1741 ο Δανός Βίτους Μπέρινγκ και ο Ρώσος Αλεξέι Κιρίκοφ.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

ΠΑΜΕ ΓΙΑ «ΠΟΛΕΜΟ» Ή ΚΑΙ Π Ο Λ Ε Μ Ο, ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ...

Τι εξανάγκασε τον Πούτιν να ετοιμάζει το "χρυσό Ρούβλι:" Μερικές αλήθειες που πολλοί τις αγνοούν και καταντούν εύπιστοι απέναντι σε όλους, δραχμολάγνους και Ευρωληγούρηδες....... !!!! Και ενώ ο κόσμος καίγεται, το ερώτημα που ακούγεται μέσα από τη γη (όταν χώνουμε το κεφάλι στην άμμο) είναι μονότονο: Παραμονή στο ευρώ ή επιστροφή στη Δραχμή; Και κανείς δεν τολμά να πει «Για τα μπάζα και οι δύο εκδοχές!», από το φόβο μην χαρακτηριστεί «αποσυνάγωγος» από το Ιερό Μαντρί του... Τελικά, πίσω (αλλά πολυυυυυυυυυ πίσω, ώστε να μην φαίνονται) και από τις δύο εκδοχές κρύβονται οι ίδιοι κύκλοι – άσχετα με το αν θα ωφεληθούν με τα κοκάλα και τα ψίχουλα διαφορετικά τσιράκια στην μια περίπτωση και διαφορετικά στην άλλη.. . Κι αυτό, από ο,τι βλέπω, δεν το συνειδητοποιούν ούτε καν εκείνοι που (με καλή πρόθεση) προπαγανδίζουν τη μια ή την άλλη εκδοχή. Έχετε υπομονή, σήμερα, για μεγάλο κείμενο; Αν ναι, να ξέρετε ότι κάπου προς το τέλος θα υπάρχει το «κρέας» - όλα τα άλλα που παρεμβάλλονται είναι για να «δομήσουν» την αποκάλυψη... Πάμε λοιπόν... Η κρυμμένη είδηση των ημερών είναι ότι ο Πούτιν αποφάσισε να αποκτήσει το ρούβλι «ισοτιμία σε χρυσό». «Ε, και;», θα πουν οι πολλοί... Αμ, δεν είναι «ε, και;» άλλα κάτι ισοδύναμο με την ανατροπή των πόλων της γης – κάτι που είτε θα οδηγήσει σε Πόλεμο ή ια επαναφέρει την παγκόσμια τάξη σε μια κατάσταση ηρεμίας . Ή κάτι «κι από τα δύο», ανάλογα με την περιοχή και την σφαίρα επιρροής... . Κι εμάς τι μας ενδιαφέρει; Εμ...μας ενδιαφέρει, όπως θα δείτε στο τέλος! Κι αυτό επειδή, όπως θα δούμε στη συνέχεια, το γεγονός αυτό, από μόνο του, είναι μια τεράστια επανάσταση, σε παγκόσμιο επίπεδο - και ένα δυνατό χτύπημα στα «ερπετά» της Νέας Τάξης που, από τη δεκαετία του 70 και δώθε, έχουν βαλθεί να υποδουλώσουν ολόκληρο τον πλανήτη, εξαθλιώνοντας τον. Μια υποσημείωση, τώρα, για όσους αγνοούν μερικά ιστορικά στοιχεία, πριν πάμε παρακάτω (θα έχει εκπλήξεις, η συνέχεια – κάντε υπομονή!) για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Μια και είμαι «παλιός» (και τα έχω ζήσει), σας πληροφορώ ότι κάποτε (λίγο πριν το 1970) ο κόσμος ήταν πολύ πιο απλός και προβλέψιμος. Και ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ! Αλλά κάποιοι φρόντισαν να πάψει να είναι για να μην καταλάβει πώς βρέθηκε στη φάκα...Κάτι που πάει να γίνει στις μέρες μας... Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΜΠΡΕΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ ΚΑΙ Ο «ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ» Με την λήξη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα οριοθετήθηκε βάσει των αποφάσεων που πάρθηκαν σε μια «συνάντηση κορυφής» που έγινε στο Μπρετον Γουντς. Εξ ου και η ονομασία «Συνθήκη Μπρετον Γουντς» σε όσα συμφωνήθηκαν – και τηρήθηκαν για κάμποσα χρόνια μέχρι να ξεσπάσει η Μεγάλη Άπατη. Η συνθήκη αυτή προέβλεπε ότι το δολάριο θα ήταν το «παγκόσμιο νόμισμα αναφοράς» και ότι τα εθνικά νομίσματα θα είχαν αντίκρυσμα σε χρυσό. Αυτό ίσχυσε μέχρι και τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 60, όποτε (μετά την δολοφονία του JFK) ο εγκάθετος πρόεδρος των ΗΠΑ δέχθηκε να αρχίσει να τυπώνει η (ιδιωτική, ε;) Fed αβέρτα δολάριο χωρίς αντίκρυσμα (στη...ζούλα, όλα αυτά). Υποτίθεται, για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες του πολέμου στο Ν. Βιετνάμ. Γνωστά όλα αυτά... Όταν άρχισαν οι ηγέτες του υπολοίπου κόσμου να υποψιάζονται ότι κάτι «βρόμικο» συνέβαινε, δεν τόλμησαν να αντιδράσουν. Με εξαίρεση τον στρατηγό Ντε Γκωλ της Γαλλίας ο οποίος βγήκε και διακήρυξε: «Ώστε αυτά κάνετε, ε; Ε, κι εγώ θα μαζέψω όλα τα δολάρια που κυκλοφορούν στη Γαλλία, θα τα φορτώσω σε ένα πολεμικό πλοίο και θα σας τα φέρω, να μου δώσετε το ισόποσο σε πλάκες χρυσού, όπως προβλέπει η συμφωνία Μπρετον-Γουντς, εφόσον επιμένετε ότι εξακολουθείτε να μην την παραβιάζετε!» Τη συνέχεια την ξέρετε: Δεν ξεφόρτωσε δολάρια στις ΗΠΑ ο Ντε Γκωλ, αλλά έγινε το αντίθετο: Οι ΗΠΑ ήταν που ξεφόρτωσαν στη Γαλλία καραβιές από πράκτορες της CIA και της NSA για να διαβρώσουν παντελώς φοιτητικές ενώσεις και εργατικά συνδικάτα. Και το Μάιο του 1968, ξέσπασε μια φοιτητική εξέγερση «κατά του κομφορμισμού». Χωρίς συγκεκριμένους στόχους, πέρα από το απροσδιόριστο (και πρακτορίστικης έμπνευσης) «Η Φαντασία στην Εξουσία». (Εντάξει, φιλαράκια, σας «μαγαρίζω» τον Μάη, αλλά κι εγώ, μέχρι πριν 10 χρονιά, ζούσα με την «καθαγιασμένη» αντίληψή του, ώσπου άρχισα να αναρωτιέμαι για κάποια πράγματα...) Πολύ σύντομα η εξέγερση αυτή πήρε παλλαϊκό χαρακτήρα (λογικό, αν υπάρχει ολόκληρο σχέδιο Μυστικών Υπηρεσιών, από κάτω) και μετατράπηκε σε «αντί-Γκωλική» ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εξαναγκάζοντας τον Πρόεδρο της χώρας να φύγει από το Παρίσι και να ετοιμάζει το διάγγελμα της παραίτησής του. Κάπου εκεί, μάλλον ψυχανεμίστηκε ποιοι που την έστησαν (είτε του την σφύριξαν τα πρακτόρια) κι έκανε τη μεγάλη κωλοτούμπα: Αντί να παραιτηθεί, διαμήνυσε στους Αμερικανους (μάλλον μέσω του «φιδιού στον κόρφο του», του ντ Εσταιν) ότι «άκυρη η πρόθεση του να μετατρέψει τα δολάρια σε χρυσό. ‘Ο,τι πείτε εσείς, παιδιά!» Κι ως δια μαγείας, κάποιος έκλεισε το διακόπτη της «επανάστασης», ακαριαία! Οι φοιτητές επέστρεψαν στα αμφιθέατρα , οι εργάτες στις φάμπρικες κι οι νοικοκυρές στις κατσαρόλες τους. Στους δρόμους βγήκαν τα συνεργεία καθαρισμού να κάνουν φασίνα στο μπάχαλο που είχε δημιουργηθεί. Ο Ντε Γκωλ ξαναγύρισε στο Παρίσι ταπεινωμένος και οι υπόλοιποι ηγέτες του κόσμου, είχαν πάρει το μήνυμα. Η Φαντασία δεν ήρθε ποτέ στην Εξουσία. Απλώς, οι μπροστοτράγοι της εξέγερσης πήραν το ασανσέρ για να αναρριχηθούν σε αξιώματα, ως ανταμοιβή για τον «κόπο» τους... (Υπομονή, θα φτάσουμε και στον Πούτιν...) ΤΑ ΠΕΤΡΟΔΟΛΑΡΙΑ Λίγο καιρό αργότερα, οι ΗΠΑ (και η Fed) αποφάσισαν ότι δεν έχουν κανένα λόγο να φοράνε τον φερετζέ. Ο προεδρος Νιξον διακήρυξε την μονομερη έξοδο των ΗΠΑ από τη συνθήκη Μπρετον Γουντς. Αν ήταν πιο «λιμανίσιος», θα χρησιμοποιούσε αυτά τα λόγια: «Επειδή έτσι γουστάρουμε, θα τυπώνουμε όσα δολάρια θέλουμε και θα αγοράζουμε τον κόσμο. Κι αν κάποιος έχει αντίρρηση και αρνηθεί τα δολάρια μας, θα του στείλουμε αεροπλανοφόρα και πεζοναύτες και θα καλοπεράσει!» (Θα περνούσαν δεκαετίες μέχρι κάποιος να τολμούσε να δει αν αυτή η απειλή ήταν αληθινή. Το τέλος του Σανταμ, που θέλησε να κάνει συναλλαγές πετρελαίου σε ευρώ, το είδαμε. Όπως και την κατάληξη του Καντάφι, όταν αποφάσισε τη δημιουργία «παναραβικου νομίσματος» για τις συναλλαγές πετρελαίου...) Κι από τη δεκαετία του 70 και μετά (τα διηγούμαι μια και τα έζησα) μπήκε στη ζωή μας το Πετροδολάριο: Πληθωριστικό «και τυπωμένο αβέρτα» δολάριο με το οποίο οι ΗΠΑ κάλυπταν (χωρίς κόστος, για αυτές) τις ενεργειακές ανάγκες τους με πετρέλαιο του Κόλπου. (Δίνοντας, ως αντάλλαγμα, την ισόβια προστασία τους στις διεφθαρμένες οικογένειες των σεΐχηδων, έναντι οποιασδήποτε εσωτερικής ή εξωτερικής επιβουλής)...Και φυσικά, οποιοδήποτε άλλο κράτος ήθελε να αγοράσει πετρέλαιο, από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, έπρεπε να κόβει το σβέρκο του και να αγοράζει κωλόχαρτα της Fed για να μπορεί να γίνει η συναλλαγή χωρίς να πλακώνουν αεροπλανοφόρα στο κεντρικό λιμάνι του... Η ιδιωτική συμμορία που έχει τη Fed συνεχίζει ακάθεκτη να τυπώνει δολάριο, κατά βούληση – βάζοντας τα εκάστοτε «προεδρικά πιόνια της» να το «παραγγέλνουν». Κι είναι απορίας άξιο το ότι ο κόσμος ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ να αντιληφθεί αυτό που πραγματικά συμβαίνει: Όταν η Fed θέλει να τυπώσει δολάριο βάζει το «προεδρικό πιόνι» να ζητάει ΔΑΝΕΙΟ (εκ μέρους της κυβέρνησης) από τη Fed. Kαι η Fed, άπλα ρίχνει λευκό χαρτί στα τυπογραφεία της και ανοίγει τον διακόπτη. Μόνο που τα χρήματα που βγαίνουν από το τυπογραφείο της Fed τα χρωστάει στη Fed (σε τιμή, πια, δολαρίου – και όχι «χαρτιού και μελανιού) ο ΥΠΟΔΟΥΛΟΣ, ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ, Αμερικανός πολίτης!!! (Και, μέσω αυτού, και ο υπόλοιπος πλανήτης, εφόσον συναλλάσσεται –ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ- με βάση αυτό το παγκόσμιο νόμισμα). (Φυσικά, δεν υπάρχει καν ανάγκη να τυπώσει η Fed χαρτί - σήμερα δημιουργείται συνεχώς νόμισμα «από αέρα», μεσώ μιας απλής εγγραφής σε μια οθόνη...Αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος) Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν τα κόμματα (μην πω για τα σχολειά) τολμούσαν να πουν στον κόσμο αυτή τη σατανική αλήθεια αντί για τις μπούρδες περί «οικονομικών συστημάτων», τη στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης βασίζεται, από το 1970 και μετά σε μια ΑΠΑΤΗ - που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας κι αρνούμαστε να την δούμε. (Εντάξει, θα φτάσουμε και στον Πουτιν, κάντε υπομονή να ολοκληρώσουμε το κάδρο!) Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ Εκείνο επίσης που αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι ότι η ίδια συμμορία που «τρέχει» τη Fed είναι αυτή που δημιούργησε και το ευρώ. Κι εδώ έχουμε μια ακόμα μεγαλύτερη άπατη. Ποιος «δημιουργεί» το ευρώ; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Kαι τι, τέλος πάντων, είναι αυτή η ΕΚΤ; Είναι το «συλλογικό θησαυροφυλάκιο και κέντρο αποφάσεων» των επιμέρους Κεντρικών Τραπεζών των χωρών που συγκροτούν την ΟΝΕ. Ποιοι όμως κατέχουν την Κεντρική Τράπεζα, σε κάθε χώρα; Όχι φυσικά τα ίδια τα κράτη. Τις κατέχει το ίδιο «καρτέλ» που κατέχει και την Fed! Γιατί «δημιουργήθηκε» το ευρώ; Να, μια καλή ερώτηση.. Το ευρώ είναι ένα σκληρό «νόμισμα-αέρας» (χωρίς κανένα αντίκρυσμα) του οποίου η «σκληρότητα» οφείλεται στην αρχική συνθήκη της δημιουργίας του: «Τυπώνουμε αυτά και δεν τυπώνουμε τίποτε παραπάνω!» (Άρα, απόλυτα αντι-πληθωριστικό). Και ως εδώ, όλα βαίνουν καλώς. Τι γίνεται όμως όταν ο «ιδιοκτήτης» ενός αντιπληθωριστικού νομίσματος, όπως το ευρώ, είναι ταυτόχρονα «ιδιοκτήτης» ενός πληθωριστικού νομίσματος (δολαρίου) το οποίο το τυπώνει κατά το δοκούν; Ε, δεν είναι κορόϊδο! Απλά, κανονίζει την εκάστοτε ισοτιμία των δυο νομισμάτων και με αυτά που τυπώνει (δολάρια) πάει και αγοράζει εκείνα που «δεν ξανατυπώνονται» (ευρώ). Στην ουσία, δηλαδή, «ξεπλένει» τα δολάρια του (είτε σε μορφή χρήματος είτε σε μορφή αμερικάνικων ομόλογων) και, ταυτόχρονα «στραγγίζει» την ευρωπη από ρευστό εξαναγκάζοντας την να ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ! Από ποιον; Μα από τον ίδιο που τυπώνει τα δολάρια και «χρεώνει» σε ευρώ! Και θυμίζω: Εδώ μιλάμε για ΙΔΙΩΤΕΣ - και όχι για την «κυβέρνηση» (λέμε τώρα...) των ΗΠΑ... (Και μια μέρα, πριν χρόνια, εκεί που τα σκεφτόμουν όλα, μου έκανε «κλικ»! Διαπίστωσα για ποιο λόγο, με το παρόν status quo, το δολάριο, όσο κι αν τυπωθεί, δεν χάνει την αξία του. Επειδή, μέσω της ιμπεριαλιστικής πολιτικής στον Κόλπο (και παντού, σχεδόν) έχει αποκτήσει ΥΛΙΚΟ αντίκρυσμα: Είναι το ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ που ακόμα δεν έχει εξορυχθεί! Εξ ου και το μένος των ΗΠΑ εναντίον οποιουδήποτε τολμήσει να κάνει συναλλαγές πετρελαίου σε άλλο νόμισμα!) ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ Στον προβατοποιημένο κόσμο που ζούμε, μπορεί οποιοσδήποτε έχει τη σχετική δύναμη να ιδρύσει ένα κράτος και κανείς να μη μιλάει για αυτό. Κι όταν έχουμε διδαχθεί να «μην μιλάμε για αυτό», τότε αυτό το κράτος «υπάρχει σαν να μην υπάρχει». Κανείς δεν το βλέπει, κανείς δεν το ξέρει. Σας θυμίζω την ταινία «ΕΤ – Ο Εξωγήινος» όπου ο ΕΤ περιφέρεται όλη μέρα μέσα στο σπίτι, συνυπάρχει με τα παιδιά (που έχουν «ανοιχτή αντίληψη», άρα μπορούν -και θέλουν- να τον δουν) ενώ οι ενήλικες (με τα «μπλοκαρισμένα μυαλά») δεν είναι σε θέση να τον δουν, ακόμα κι αν σκοντάφτουν επάνω του, παρόλο που είναι απόλυτα ορατός και απτός. Κάπως έτσι και με την ανθρωπότητα. Παίζει ο Ολυμπιακός Champion League με την Sherif, οι φίλοι μου οι γαβροι πανε να ενισχυσουν την ομάδα εκτός έδρας - και όταν τους ρωτάς «πού είχες πάει, ρε;» σου λένε «στη Σέριφ!». Δεν μπορούν να δεχτούν ότι πήγαν σε ένα Ιδιωτικό κράτος (Υπερδνειστερία το λένε...) που το ίδρυσε -για τους δικούς του λόγους- ένας πρώην Καγκεμπιτης συνταγματάρχης. Και κανείς δεν μιλάει για αυτό, ότι πρόκειται για «εταιρικό κράτος» (όλα είναι μια εταιρεία, η Σεριφ, από το πανεπιστήμιο, την κύρια ποδοσφαιρική ομάδα –αναγνωρισμένη από την FIFA- μέχρι το μπακάλικο και το βενζινάδικο). Ούτε καν ότι έχει τις πιο όμορφες γυναίκες της Ευρώπης... Και εντάξει, για το Βατικανό, ξέρουμε ότι είναι αυτόνομο «κράτος εν κράτει». Φαινομενικά είναι το τσαρδί του Πάπα, για να απασχολούνται οι χαχόλοι και να μην προσέχουν το «πιο κει». Πίσω όμως από αυτό υπάρχει μια «αφανής» Παγκόσμια Τράπεζα (η...ιδιοκτήτρια του Βατικανού!) από την οποία ξεκινούν και καταλήγουν σχεδόν τα πάντα. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας, τώρα. Έχουμε όμως μάθει να βλέπουμε αυτό το Κρατος με την θρησκευτική του έννοια και να το ταυτίζουμε με τις ευλογίες του Προκαθήμενου, από το μπαλκόνι, στους χιλιάδες βαδίζοντες της πλατείας. (Δεν είμαι εγώ που τους πρωτοείπα «ποίμνιο»...) Ένα άλλο «κράτος εν κρατει» (εντελώς ΑΥΤΟΝΟΜΗΜΕΝΟ από την κρατική οντότητα που το περιβάλλει) είναι η Washington DC, το κέντρο «παγκόσμιας εξουσίας», από όπου εκπορεύεται η «πυγμή» μέσω της οποίας οι Υπερτράπεζες επιβάλλουν την εξουσία τους στον κόσμο. (Ξεχάστε «γερουσιαστές» και «βουλευτές», εκεί. Αυτοί είναι πιόνια που ασχολούνται αποκλειστικά με τα των ΗΠΑ. «Άλλο» είναι το αφάνες ιερατείο που κάνει πραγματικά κουμάντο εκεί μέσα. Ρωτήστε και τον JFK, αν μπορείτε να επικοινωνήσετε με πνεύματα...) Και πάμε στο πιο ενδιαφέρον: Φτάνουμε τώρα στο τρίτο «κρυφό κράτος» που θα μας απασχολήσει στη συνέχεια – και που έχει σχέση με τα πρόσφατα οικονομικά προβλήματα της Ρωσίας. Είναι το... City of London! Mια περιχαρακωμένη περιοχή του Λονδίνου με αυτόνομο Καταστατικό Χάρτη. Ένα Ιδιωτικό Κράτος στο οποίο «ψηφοφόροι» είναι οι εταιρείες που το κατέχουν! (Για την εκλογή Αιρετών Αρχόντων, ο εκπρόσωπος κάθε «εταιρείας –ιδιοκτήτριας του κράτους» πάει και καταθέτει τόσες ψήφους όσες αναλογούν στη δύναμή της). Ένα Ιδιωτικό Κράτος το οποίο, όταν το επισκέπτεται η βασίλισσα Ελισάβετ είναι υποχρεωμένη, από το Πρωτόκολλο του, να ακολουθεί ΠΙΣΩ από τον «αυτόνομα εκλεγμένο» δήμαρχο. Και τώρα το γλυκό: Το Κράτος City of London είναι ο ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας! Να το επαναλάβω; Το ΙΔΙΩΤΙΚΟ Κράτος City of London είναι ο ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας! Κι αυτό είναι που έχει κάνει τον Πούτιν να «σαλτάρει»... ΕΠΑΙΖΑΝ ΑΥΤΟΙ, ΕΠΑΙΖΕ ΚΙ ΑΥΤΟΣ... Το μεγάλο παιχνίδι (το οποίο σχετίζεται με το μπάχαλο της Ουκρανίας και της Κριμαίας) βασίστηκε σε δύο πόλους: Ο πρώτος ήταν η επικοινωνιακή μπλόφα του Πούτιν: Ψιλοπούλησε αρχικά «αδιαλλαξία» απέναντι στην αμερικανο/γερμανοκινητη ναζιστικη προβοκάτσια της Ουκρανίας, πείθοντας τους πάντες ότι πάει προς μετωπική σύρραξη. Τα διεθνή λαμόγια (που επί Γιέλτσιν είχαν αγοράσει (με «τυπωμένα κωλόχαρτα») όλους τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Ρωσίας) έσπευσαν να ξεφορτωθούν όπως-όπως τις μετοχές τους, πιστεύοντας ότι θα ξεσπάσει τέτοιος ορυμαγδός που οι εταιρείες τους δεν θα μπορέσουν στο εξής να εξάγουν οτιδήποτε από τη Ρωσία. Άρα θα χρεοκοπούσαν... Πάνω στην αναμπουμπούλα, η παρέα του Πούτιν άρχισε να αγοράζει για πενταροδεκάρες τις μετοχές των εταιρειών ορυκτών κάθε είδους. Από πετρέλαιο μέχρι μεταλλεύματα. Και όταν βγήκε ο ήλιος της επόμενης μέρας, η Ρωσία είχε ξαναπεράσει σε χέρια Ρώσων. Εμ, δεν θα πρεπε να υπάρξει και κάποια προσπάθεια αντεκδίκησης, από την άλλη πλευρά; Και εδώ είναι το δεύτερο σκέλος: Ξεκίνησε η υποχθόνια προσπάθεια της (ιδιωτικής, επαναλαμβάνω!) Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας να υπονομεύσει («από μέσα») το ρούβλι ώστε να προκληθεί λαϊκή εξέγερση για την ανατροπή του Πούτιν και της «αγέλης» του. Το σχέδιο είναι απλό: Όταν μια χώρα έχει μόνο κοιτάσματα αλλά όχι μεταποιητική βιομηχανία, η πτώση της διεθνούς ισοτιμίας του νομίσματός της κάνει ολοένα και δυσκολότερη την εισαγωγή προϊόντων. Άρα ο εύπιστος μικροαστός βλέπει ολοένα και πιο δύσκολη την απόκτηση μιας Μερτσέντες ή ενός Άιφον – για να μην πούμε τίποτε για εισαγόμενα τρόφιμα. Τι θα κάνει, ο βλαξ, αν τα πρακτόρια της NSA (κρυμμένοι πίσω από ΜΚΟ των διαφόρων Τζορτζ Σόρος) τον πιάσουν μακάκα (όπως τους Ουκρανους) και του βάλουν στα χέρια μια πορτοκαλί σημαία; Θα βγει στους δρόμους «για τη δημοκρατία και την ελευθερία»...Και φυσικά, πέντε ακροβολισμένοι λεβέντες ( ταμπουρωμένοι με τίποτε... “Open” χρήματα - κι όποιος καταλαβε, καταλαβε...) θα ρίξουν στο ψαχνό για να δημιουργηθούν και οι πρώτοι «Ήρωες της Εξέγερσης»... Ε, εδώ, οι τραπεζίτες την πάτησαν! Δεν είναι μόνο που ο λαός συσπειρώθηκε γύρω από τον Πούτιν (και την καγκεμπίτικη συμμορία του, αν επιμένετε) αλλά και η ίδια η οικονομική ελίτ της Ρωσίας! Η οποία, υποτίθεται, θα ωφελούνταν από την πτώση του Πούτιν καθώς ο «ξένος παράγων» θα ανέθετε σε αυτήν να τρέξει το μαγαζί, για πάρτη του...(Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, δηλαδή, τώρα...) Και τώρα ήρθε η ώρα του ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών... ΤΟ «ΧΡΥΣΟ ΡΟΥΒΛΙ» Εδώ και πολύ καιρό, στη ζούλα, η Ρωσία αγόραζε χρυσό. Το ίδιο έκανε και η Κίνα. Και είναι απορίας άξιο, το γεγονός ότι, παρά την έντονη ζήτηση χρυσού από αυτές τις δύο δυνάμεις, κάποιοι καταφερναν η τιμή του όχι μόνο να μην ανεβαίνει στα ύψη αλλά να καταρρέει. Η κοινή λογική λέει ότι ξαφνικά υπήρξε υπερπροσφορά. Αλλά πώς να υπάρξει υπερπροσφορά όταν είναι δεδομένη η παραγωγική δυνατότητα των χρυσωρυχείων σε όλη τη γη; Αποκτήσαμε ξανά... αλχημιστές και δεν το ξέραμε; Η φάση αυτή μου θυμίζει «μέρες του 89». Τότε που, μέσα σε μια νύχτα (και για κάμποσους από τους επόμενους μήνες) άρχισε να καταρρέει η τιμή του αλουμινίου, διεθνώς, χωρίς να έχει προηγηθεί μια παγκόσμια μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος (που αποτελεί τον κύριο πυρήνα του κόστους του μετάλλου). Τι είχε συμβεί; Απλούστατα: διαλυόταν η ΕΣΣΔ και οι μαφίες άρχισαν να πλιατσικολογούν τα ασύλληπτου μεγέθους στοκ αλουμινίου της ΄χώρας και να τα σπρώχνουν στο εξωτερικό! Αλλά και το ίδιο το καθεστώς (εκδυτικοποιημενο, ε; Άρα χωρίς εμπορικούς αποκλεισμούς, πια) ξεπούλαγε μπιρ-παρα για να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του. (Αν ρωτήσετε «καλά, πού βρέθηκε όλο αυτό το αλουμίνιο;», η απάντηση είναι απλή: Πολλες δεκαετίες πριν, το σοβιετικό καθεστώς είχε ξεκινήσει το... σταλινικό χόμπι να κατασκευάζει υδροηλεκτρικά φράγματα, όπου έβρισκε, για να απασχολεί τον κόσμο. Και κάποια στιγμή, έφτασαν να παράγουν τόσο ρεύμα που δεν είχαν τι να το κάνουν. Ε, αποκτήσαν ένα νέο χόμπι: Να ηλεκτρολύουν βωξίτη και να φτιάχνουν βουνά από αλουμίνιο -που δεν μπορούσαν να καταναλώσουν ή να εξαγουν- «για να κρατάνε τον κόσμο απασχολημένο», όπως συνήθως...Την καλησπέρα μου στον Μπογιόπουλο!) Ποιος όμως πλιατσικολογεί χρυσό κι από πού; Εδώ δεν υπάρχει απάντηση, πέρα από λογικοφανείς θεωρίες συνωμοσίας, βασισμένες σε γεγονότα. Και ένα γεγονός είναι ότι, εδώ και χρόνια, οι Γερμανοί απαιτούν να επιθεωρήσουν τον χρυσό τους που βρίσκεται στο (ιδιωτικό, ε;) Θησαυροφυλάκιο των ΗΠΑ. Και οι ΗΠΑ αρνούνται να δεχτούν τέτοιο έλεγχο και όλο δίνουν μεταγενέστερες ημερομηνίες «επανεξέτασης του θέματος». Μια άλλη θεωρία συνωμοσίας είναι ότι και ο χρυσός των ίδιων των ΗΠΑ, πλέον, έχει μετατραπεί σε επιχρυσωμένες ράβδους βολφραμίου, με το ίδιο, περίπου βάρος. Μια τρίτη είναι ότι όλα αυτά τα γνώριζε ο Στρος Καν και για αυτό «φαγώθηκε»: επειδή είχε σκοπό να μιλήσει... Όπως και να χει το πράγμα, το γεγονός είναι ότι αυτή τη στιγμή η Ρωσία έχει συγκεντρώσει όσο χρυσό χρειάζεται για να κυκλοφορήσει «ρούβλι με αντίκρυσμα χρυσού», επαναφέροντας την ανθρωπότητα πίσω στο χρόνο, στις μέρες του Μπρετόν Γουντς. Κι αυτό είναι «αιτία πολέμου» (με όποια ερμηνεία θέλετε να δώσετε) για εκείνους που τυπώνουν το δολάριο. Οι οποίοι, όλως συμπτωματικά, είναι οι ίδιοι που, μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, τυπώνουν και το «χάρτινο» ρούβλι! ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Δεν έχει αυταπάτες ο Πούτιν. Όσο και να φτιάξει νόμισμα με οποιοδήποτε αντίκρυσμα, σε χρυσό, σε πλουτώνιο ή σε κρυπτονίτη, είναι σίγουρος ότι η Κεντρική Τράπεζα Ρωσίας θα του το «ρίξει» όταν τα συμφέροντα της Ρωσίας θα βρίσκονται σε σύγκρουση με αυτά των «Βρετανών» (εδώ γελάμε, ε;) ιδιοκτητών της... Και το χειρότερο: Αν ο ιδιώτης ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας μιας χώρας έχει για μποσταρη ένα κερδοσκόπο, μπορεί να του αμολήσει μια εσωτερική πληροφόρηση για σκόπιμη υποτίμηση. Και να σηκώσουν όλο το χρήμα, στις διεθνείς αγορές. Θυμίζω, εδώ, την ξαφνική υποτίμηση της αγγλικής λίρας που μόνο ο Σόρος (κολλητός των Ροτσιλδ) είχε «προβλέψει» και ποντάρει πάνω της αμύθητα ποσά. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Πούτιν διακήρυξε ότι πρόθεσή του είναι να πετάξει έξω τους Ροτσιλδ από την Τράπεζά του και να την εθνικοποιήσει. Κι αυτό θα είναι κοσμοϊστορικό γεγονός, αν σκεφτούμε ότι οι μόνες Κεντρικές Τράπεζες, στον πλανήτη που ΔΕΝ ανήκουν στους Ροτσιλδ είναι αυτές της Συρίας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας. (Ήταν κι η Λιβύη μέχρι τη στιγμή της «εξέγερσης για δημοκρατία», με τα Ραφάλ του Σαρκοζί να ανοίγουν το δρόμο...) (Κι εδώ ας κάνω και μια εμβόλιμη ιστορική αναδρομή. Οι Διεθνείς Τραπεζίτες ήταν αυτοί που χρηματοδότησαν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Στόχος τους (και στόχος των Λένιν και Τροσκι) ήταν να περάσει η Τσαρική Τράπεζα στα χέρια του διεθνούς τραπεζικού καρτέλ, όπως όλα τα ... «φυσιολογικά» κράτη του κόσμου. Το σχέδιο το χάλασε ο μουστακιας ο Στάλιν που έκανε στην μπάντα τον «μιλημένο» Τρότσκι («φυσικό» διάδοχο του Λένιν) και έκανε του κεφαλιού του. Ε, δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι που, οι ίδιοι που χρηματοδότησαν τους Μπολσεβίκους, να χρηματοδοτήσουν κι ένα Χίτλερ και να τον ξαμολήσουν κατά πάνω του..Κλείνει η παρένθεση.) Ένας άλλος που βγάζει, σήμερα, καπνούς από τα αυτιά του για τον τρόπο που υπονομεύεται το εθνικό του νόμισμα είναι ο κουμπάρος μας, ο Ερντογάν. Και δεν διστάζει να κατηγορεί την Κεντρική του Τράπεζα ότι αυτή είναι που οδηγεί στο βάραθρο την τιμή της τουρκικής λίρας. (Προκειμένου να προκύψει γενικευμένη αναταραχή ώστε να επανέλθουν οι Κεμαλικοι στην εξουσία – και να ολοκληρώσουν το σχέδιο Βαριοπούλα με υφαρπαγή ελληνικών νησιών. Όχι ότι υποστηρίζω τον Ερντογάν, αλλά το εναλλακτικό είναι ακόμα χειρότερο...). Με αυτά και με αυτά, ρωτάω. Το ευρώ είναι μπουντρούμι. Αλλά κι η μελλοντική δραχμή της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ Τράπεζας της Ελλάδας θα είναι «λάκκος με τα φίδια», αν η κυβέρνηση δεν είναι "αρεστή". «Εθνική» δραχμή ΔΕΝ μπορούμε να έχουμε, όσο ισχύει το συμβόλαιο που έχουμε, ως κράτος, με την Τράπεζα της Ελλάδας. (Δεν πάει πολύς καιρός που ανανεώθηκε για άλλα 39 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος) Τι λέτε να κάνουμε (περα από συνθήματα στις πλατείες) για να ξαναπαρουμε τη χώρα μας πίσω; Διονύσης Χοϊδάς Αν σας άρεσε το θέμα που διαβάσατε κλικάρετε μια από τις διαφημίσεις του ιστολογίου μας. Έτσι μας βοηθάτε να γίνουμε καλύτεροι και να προσφέρουμε καλύτερες υπηρεσίες.

ΤΟ ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙ

Πώς η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα στους Αμερικάνους

Το 1867 η Ρωσία πούλησε στις ΗΠΑ την Αλάσκα αντί 7,2 εκατ. δολαρίων. Μόνο τα πρώτα 50 χρόνια, οι Αμερικάνοι κέρδισαν από αυτή τη γη 100 φορές περισσότερα. Πώς συνέβη, και η τσαρική εξουσία έχασε ένα τόσο προσοδοφόρο μέρος;

Πηγή: Alamy / Legion Media

Το αναρτημένο στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης «αίτημα» για «προσάρτηση» της Αλάσκας στη Ρωσία, μάζεψε ήδη περισσότερες από 35 χιλιάδες υπογραφές. Πολλοί, ακόμα και σήμερα, θεωρούν ότι οι Αμερικάνοι έκλεψαν την Αλάσκα από τους Ρώσους, ή την ενοικίασαν και δεν την επέστρεψαν. Σε αντίθεση με τους μύθους που κυκλοφόρησαν, η συναλλαγή ήταν «καθαρή» και οι δυο πλευρές είχαν σοβαρούς λόγους για να την πραγματοποιήσουν.
Τον 19ο αιώνα η Ρωσική Αλάσκα αποτελούσε ένα κέντρο του διεθνούς εμπορίου. Στην πρωτεύουσά της Νοβοαρχάνγκελσκ (σήμερα Sitka), γινόταν εμπόριο κινεζικών υφασμάτων, τσαγιού, ακόμη και πάγου, το οποίο χρειαζόταν ο αμερικανικός νότος πριν εφευρεθούν τα ψυγεία. Κατασκευάζονταν πλοία και εργοστάσια, εξορυσσόταν κάρβουνο. Είχε ήδη γίνει γνωστή ή ύπαρξη πολλών κοιτασμάτων χρυσού. Να πουλήσεις έναν τέτοιο τόπο, φαινόταν τρέλα. 

Με τις «ευλογίες» των Τσάρων

Τους ρώσους έμπορους προσέλκυαν στην Αλάσκα οι οδόντες του θαλάσσιου ίππου (ή Οδόβαινου) που θεωρούνταν το ίδιο πολύτιμοι με το ελεφαντόδοντο, και η πολύτιμη γούνα του σαρκοφάγου υδρόβιου θηλαστικού ενυδρίδα, η οποία αποτελούσε προϊόν εμπορικής ανταλλαγής με τους ντόπιους. Συντονιστής αυτής της δραστηριότητας ήταν η λεγόμενη Ρωσο-Αμερικανική εταιρία την οποία είχαν ιδρύσει θαρραλέοι άνθρωποι, ρώσοι επιχειρηματίες του 18ου αιώνα, ταξιδιώτες, και γενικά άτομα με εμπορικό δαιμόνιο. Στην εταιρία ανήκαν όλες οι εμπορικές δραστηριότητες που σχετίζονταν με την Αλάσκα, και αυτή μπορούσε να συνάπτει ανεξάρτητα εμπορικές συμφωνίες με άλλες χώρες, είχε τη σημαία της και το δικό της νόμισμα, τα «μάρκα» από δέρμα ζώων.
Αυτά τα προνόμια είχε χορηγήσει στην εταιρία η τσαρική κυβέρνηση, η οποία δεν έπαιρνε μόνο τεράστιους φόρους από αυτή, αλλά διέθετε και μερίδιο στην εταιρία, καθώς μεταξύ των μετόχων της περιλαμβάνονταν οι Τσάροι και μέλη των οικογενειών τους.

Ο ρώσος Πισαρό

 Αλεξάντρ Μπαράνοφ. Πηγή: Getty Images/Fotobank
«Βασικός άρχων» των ρωσικών συνοικισμών στην Αμερική ήταν ο προικισμένος έμπορος, Αλεξάντρ Μπαράνοφ. Αυτός, έκτιζε σχολεία και εργοστάσια, μάθαινε τους ντόπιους να καλλιεργούν γογγύλια και πατάτες, κατασκεύαζε φρούρια και ναυπηγεία, διεύρυνε την εκμετάλλευση των ενυδρίδων. Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του «ρώσος Πισαρό» (γάλλος ζωγράφος, εκπρόσωπος του ιμπρεσιονισμού) και ρίζωσε στην Αλάσκα όχι μόνο για προσωπικό πλουτισμό, αλλά και για λόγους καρδιάς, μιας και πήρε για σύζυγό του την κόρη του φυλάρχου των Αλεούτιων (του αυτόχθονα πληθυσμού των Αλεούτιων νήσων της Αλάσκας).
Επί Μπαράνοφ η Ρωσο-Αμερικανική εταιρία είχε τεράστια έσοδα, κέρδος πάνω από 1000%! Όταν ο Μπαράνοφ στα βαθιά του γεράματα παραιτήθηκε από τις δραστηριότητές του, τη θέση του πήρε ο πλωτάρχης του ρωσικού ναυτικού, Λεόντι Χαγκεμάιστερ, ο οποίος έφερε μαζί του νέο προσωπικό και μετόχους από τους κύκλους του στρατού. Πλέον, σύμφωνα με το καταστατικό, την εταιρία μπορούσαν να διευθύνουν μόνο αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού. Οι εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων συγκέντρωσαν στα χέρια τους την κερδοφόρα επιχείρηση, αλλά οι ενέργειές τους ήταν αυτές που οδήγησαν την εταιρία στην κατάρρευση.

Αυτόχθονες, φτώχεια, εξέγερση, καταστολή

Τα νέα αφεντικά όρισαν για τους ίδιους αστρονομικές αμοιβές, δηλαδή στους απλούς αξιωματικούς από 1500 ρούβλια το χρόνο (ποσό συγκρίσιμο με τις αποδοχές των υπουργών και γερουσιαστών), ενώ στον επικεφαλής της εταιρίας 150.000 ρούβλια. Την ίδια ώρα, οι τιμές για την αγορά γούνας από τον ντόπιο πληθυσμό μειώθηκαν στο ήμισυ. Τελικά, τα επόμενα είκοσι χρόνια οι Εσκιμώοι και Αλεούτιοι εξολόθρευσαν σχεδόν όλες τις θαλάσσιες ενυδρίδες στερώντας από την Αλάσκα το πιο επικερδές βιοποριστικό και εμπορικό έργο. Οι αυτόχθονες άρχισαν να ζουν στην ανέχεια και οργάνωναν εξεγέρσεις τις οποίες οι Ρώσοι κατέστελλαν βομβαρδίζοντας με τα πολεμικά πλοία τα παράκτια χωριά.

ΡΩΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Οι αξιωματικοί επιχείρησαν να βρουν άλλες πληγές κέρδους. Τότε άρχισε το εμπόριο πάγου και τσαγιού, ούτε αυτό όμως οι αδαείς επιχειρηματίες δεν μπόρεσαν να το οργανώσουν με σοφία και ταυτόχρονα, δεν προέβαιναν σε μείωση των προσωπικών αμοιβών τους. Τελικά η Ρωσο-Αμερικανική εταιρία κατέστη εξαρτώμενη από τις κρατικές επιχορηγήσεις, 200.000 ρούβλια το χρόνο, κάτι που όμως δεν έσωσε την κατάσταση. Σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισε και ο Κριμαϊκός πόλεμος κατά τον οποίο εναντίον της Ρωσίας στράφηκαν Αγγλία, Γαλλία και Τουρκία. Τότε πια έγινε προφανές ότι η Ρωσία δεν μπορούσε ούτε να υποστηρίξει με χρήματα και άλλους πόρους την Αλάσκα, ούτε να την προστατέψει. Οι θαλάσσιες οδοί τέθηκαν υπό τον έλεγχο των συμμάχων. Ακόμη και η προοπτική εξόρυξης χρυσού κατέστη ένα προβληματικό εγχείρημα. Υπήρχε ο φόβος ότι η εχθρική Αγγλία θα μπορούσε να αποκλείσει την Αλάσκα και τότε η Ρωσία θα έμενε χωρίς τίποτα.
Η ένταση μεταξύ Μόσχας και Λονδίνου αυξανόταν, από την άλλη όμως, οι σχέσεις με την Αμερική ήταν πιο θερμές από ποτέ. Η ιδέα της πώλησης της Αλάσκας γεννήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα και στις δυο πλευρές. Και τότε ο επιτετραμμένος της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον, Έντουαρντ Στιόκλ, άρχισε ύστερα από εντολή του τσάρου τις διαπραγματεύσεις  με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ουίλιαμ Σιούαρντ.

Η ρωσική σημαία δεν θα υποσταλεί

Επιταγή 7,2 εκατ. δολαρίων. Πηγή: Getty Images / Fotobank
Ενώ οι αξιωματούχοι έκαναν τις διαπραγματεύσεις, η κοινή γνώμη και στις δυο χώρες τάχθηκε κατά της συναλλαγής. «Πώς θα παραδώσουμε μια γη, για την ανάπτυξη της οποίας καταθέσαμε τόσες δυνάμεις και χρόνο, μια γη στην οποία πέρασε ο τηλέγραφος και άνοιξαν χρυσορυχεία;», έγραφαν οι ρωσικές εφημερίδες. «Τι να το κάνει η Αμερική αυτό το "σεντούκι με πάγο" και 50 χιλιάδες άγριους Εσκιμώους που πίνουν ιχθυέλαιο για πρωινό;», ήταν η θυμωμένη άποψη του αμερικανικού Τύπου, ενώ κατά της συναλλαγής δεν τασσόταν μόνο αυτός, αλλά και η Γερουσία και το Κογκρέσο. Παρ' όλα αυτά, στις 30 Μαρτίου 1867 υπεγράφη στην Ουάσιγκτον η συμφωνία για την πώληση 1,5 εκατομμυρίου εκταρίων ρωσικών κτήσεων στην Αμερική αντί 7,2 εκατ. δολαρίων, ένα ποσό καθαρά συμβολικό. Τόσο φτηνά δεν πωλούνταν ούτε άχρηστες ερημικές εκτάσεις στη Σιβηρία. Η κατάσταση όμως ήταν κρίσιμη και θα μπορούσε να μην ληφθεί ούτε αυτό.

Διαβάστε επίσης:

Τσιζόφ προς Μακέιν: Το…νου σας στην Αλάσκα!
Ρωσική διάλεκτο στην αμερικανική Αλάσκα κατέγραψαν ρώσοι ερευνητές

Η επίσημη παράδοση της γης έγινε το 1867 στο Νοβοαρχάνγκελσκ. Τα αμερικανικά και ρωσικά στρατιωτικά τμήματα παρατάχθηκαν δίπλα από το κοντάρι της σημαίας, από τον οποίο άρχισε υπό τον ήχο κανονιοβολισμών να υποστέλλεται η ρωσική σημαία. Αυτή όμως μπλέχτηκε στο υψηλότερο σημείο του ιστού. Τότε εστάλη ένας ναύτης να σκαρφαλώσει στο κοντάρι και εφόσον δεν υπήρχε άλλος τρόπος την έσκισε στο σημείο που είχε μπερδευτεί, αλλά ο αέρας του την πήρε από τα χέρια και αυτή πέφτοντας κάλυψε τις παραταγμένες ξιφολόγχες των ρώσων στρατιωτών. Κακό σημάδι! Στη συνέχεια, οι αμερικανοί άρχισαν να επιτάσσουν τα κτίρια της πόλης, η οποία μετονομάστηκε σε Σίτκα. Μερικές εκατοντάδες Ρώσων οι οποίοι αποφάσισαν να μην πάρουν την αμερικανική υπηκοότητα υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν με εμπορικά πλοία και αφίχθησαν στην πατρίδα μόνο τον επόμενο χρόνο.
Δεν πέρασε πολύς καιρός, που από το «σεντούκι με πάγο», άρχισε να ρέει σαν ποτάμι ο χρυσός. Στην Αλάσκα άρχισε ο λεγόμενος «Πυρετός του χρυσού του Κλοντάικ», που απέφερε στις ΗΠΑ εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Γεγονός που προκαλεί μελαγχολία βέβαια. Ποιος ξέρει όμως, πως θα είχαν εξελιχθεί οι σχέσεις των μεγαλύτερων παγκοσμίων δυνάμεων αν η Ρωσία δεν είχε απαλλαγεί έγκαιρα από μια προβληματική και ζημιογόνα περιοχή, από την οποία μπορούσαν να αποκομίσουν κέρδος μόνο οι ικανοί και τολμηροί έμποροι, και πάντως σε καμία περίπτωση οι γραφειοκράτες της διοίκησης του ναυτικού.
 rbth

Απίστευτο: Η «κυβέρνηση» δύο εβδομάδων της Ουκρανίας παρέδωσε όλο το χρυσό της χώρας στις ΗΠΑ!

Τα αποθέματα του ουκρανικού μεταφέρθηκαν βιαστικά σε μια μυστική επιχείρηση και αεροπορικώς στις ΗΠΑ.
Αυτό αναφέρουν δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, αποδιδόμενα σε αξιωματούχους της ουκρανικής μεταβατικής κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται η μεταφορά του ουκρανικού χρυσού έγινε από το αεροδρόμιο του Borispol στο Κίεβο στις ΗΠΑ. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για 40 τόνους χρυσού αν και σύμφωνα με το World Gold Council τα ουκρανικά αποθέματα ανέρχονται σε 36 τόνους.
Η μεταφορά του ουκρανικού χρυσού έγινε στις 11 Μαρτίου μετά τη συσκευασία σε 40 κιβώτια τα οποία φορτώθηκαν σε αεροσκάφος (άγνωστης προέλευσης)  στο αεροδρόμιο του Κιέβου και αμέσως μετά αυτό απογειώθηκε αμέσως.
Όπως αναφέρεται από αξιόπιστη πηγή εντός της ουκρανικής κυβέρνησης, η απόφαση για τη μεταφορά του ουκρανικού χρυσού διατάχθηκε από τον Ουκρανό μεταβατικό πρωθυπουργό Arseny Yatsenyuk.
Όπως ανέφερε η ίδια πηγή η μεταφορά του χρυσού στις ΗΠΑ έγινε καθώς η κυβέρνηση του Κιέβου  φοβάται πως σε περίπτωση ρώσικης εισβολής ο χρυσός αυτός θα περάσει στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων οι οποίες και θα το κατασχέσουν.
Σύμφωνα με τον νόμο περί αποθεμάτων χρυσού GATA (Gold Anti-Trust Action) ζητήθηκε από την  αμερικανική ομοσπο0νδιακή τράπεζα εάν όντως έχει στην κατοχή της τον ουκρανικό χρυσό, αλλά υπεύθυνοι της τράπεζας αντλήθηκαν να σχολιάσουν το γεγονός λέγοντας απλώς πως θα απαντήσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΗΠΑ και Γερμανία δεν μπορούν πλέον να τα βάλουν με τη Ρωσία

ΗΠΑ και Γερμανία υπέστησαν τον απόλυτο αιφνιδιασμό από την αντίδραση της Ρωσίας, στις μεθοδεύσεις τους στην Ουκρανία. 

 Νόμισαν ότι ο Πούτιν θα έτρεχε στον ΟΗΕ, στα διεθνή δικαστήρια και σε άλλα διεθνή fora, δηλαδή στα δικά τους όργανα. Δεν εκτίμησαν όμως σωστά τα πράγματα, όταν επέτρεψαν να καταπατηθεί η συμφωνία μεταξύ Γιανουκόβιτς – αντιπολίτευσης και να ανατραπεί πραξικοπηματικά ο νόμιμος πρόεδρος της χώρας από νεοναζιστικά στοιχεία. Μόλις τελείωσαν οι χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες στο Σότσι, ο Πούτιν απάντησε κεραυνοβόλα και απροειδοποίητα με ωμή στρατιωτική επέμβαση, ρίχνοντας ευθέως το πολεμικό «γάντι» στις ΗΠΑ. Μετά το πρώτο σοκ, ο μεν «πλανητάρχης» αποπειράθηκε να ψελλίσει κάτι για οικονομικά αντίμετρα, οι δε άλλοτε λαλίστατοι Μέρκελ και Σόϊμπλε, έχωσαν το κεφάλι «κάτω από το νερό» σε μία απόλυτη «μούγκα».

 Στις οικονομικές απειλές που ψέλλισαν οι ΗΠΑ, απάντησε αμέσως η Ρωσία απειλώντας εκείνη με χρηματοοικονομική κατάρρευση τις ΗΠΑ και με ενεργειακό αποκλεισμό της Γερμανίας. Ταυτόχρονα η Κίνα ζήτησε αμέσως εγγυήσεις σε χρυσό από τις ΗΠΑ, για το χρέος των ΗΠΑ που έχει στα χέρια της, σε περίπτωση που οι τελευταίες θελήσουν να έχουν στρατιωτική εμπλοκή με τη Ρωσία. Και αυτό γιατί γνωρίζει πως μια τέτοια εμπλοκή πιθανότατα θα καταστρέψει οικονομικά τις ΗΠΑ και η Κίνα θα χάσει τα χρήματά της.

Εννοείται ότι οι ΗΠΑ θα υποχωρήσουν και απλά θα φοβερίζουν για την διεθνή «τιμή των όπλων». Σε καμία περίπτωση όμως, δεν μπορούν οι σημερινές ΗΠΑ να αναμετρηθούν τώρα πλέον με τη Ρωσία, που θα σημάνει μια θανάσιμη γι’ αυτές οικονομική αιμοραγία. Οι καιροί παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Η δε Γερμανία, παριστάνει την ισχυρή και την αυστηρή, μόνο εκεί που την παίρνει. Δηλαδή σε κάτι ψοφοδεή ξενόδουλα κατασκευάσματα, όπως το ελληνικό πολιτικο-οικονομικό σύστημα κ.λ.π. 

Όποιος θέλει να διαπιστώσει τις δυνατότητες των σημερινών ΗΠΑ και της σημερινής Γερμανίας, απέναντι στη Ρωσία και στην Κίνα, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο on line παγκόσμιο ρολόϊ του χρέους των κρατών του κόσμου του Economist (εδώ). Συγκρίνοντας λοιπόν, τις τέσσερις αυτές χώρες θα διαπιστώσει τα εξής:

ΗΠΑ, δημόσιο χρέος 13,273 τρισεκατομμύρια δολάρια, 81,6% του ΑΕΠ, 41.930 δολάρια κατά κεφαλήν χρέος.

Γερμανία, δημόσιο χρέος 2,75 τρισεκατομμύρια δολάρια, 84% του ΑΕΠ, 34.214 δολάρια κατά κεφαλήν χρέος.

Κίνα, δημόσιο χρέος 1,571 τρισεκατομμύρια δολάρια, 16,6% του ΑΕΠ, 1.174 δολάρια κατά κεφαλήν χρέος.

Ρωσία, δημόσιο χρέος μόνον 196 δις δολάρια, 8,1% του ΑΕΠ, 1.388 δολάρια κατά κεφαλήν χρέος.

Δεδομένου ότι η Γερμανία εξαρτάται ενεργειακά από τη Ρωσία και δεδομένου ότι η Ρωσία έχει βρεθεί με ολόκληρο το πυρηνικό κ.λ.π. οπλοστάσιο της πρώην ΕΣΣΔ στα χέρια της, χωρίς εξωτερικά χρέη και την κεντρική τράπεζα κρατική και όχι ιδιωτική, δεν μπορούν ούτε Γερμανία, ούτε οι υπερχρεωμένες ΗΠΑ να στραφούν στρατιωτικά εναντίον της Ρωσίας. Εκτός και αν εκείνο που θα θελήσουν θα είναι πραγματικά έναν παγκόσμιο πόλεμο για να καταφέρουν να σκάσουν την τεράστια φούσκα χρέους που έχουν στα χέρια τους, πάνω στα εκατομμύρια των αθώων ανθρώπινων ζωών που θα χαθούν. 

Πέτρος  Χασάπης

Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Όλα είναι έτοιμα για ένα παγκόσμιο ολοκαύτωμα.

 Σε δεινή θέση οι ΗΠΑ διαπιστώνουν πως χάνουν
την παγκόσμια κυριαρχία τους με ταχύτατους ρυθμούς
Αποφάσεις - σοκ από την πλευρά του Πεκίνου, που
ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου κατά της Ουάσινγκτον 

 H 22 Νοεμβρίου ήταν μια εξαιρετικά σημαντική ημέρα για την παγκόσμια οικονομία και όπως είναι φυσικό, τέτοιου μεγέθους ειδήσεις περνάνε απαρατήρητες από τα δελτία των ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών και των λοιπών κυβερνητικών - μνημονιακών ΜΜΕ, διότι στο μπανανιστάν του κάθε Μπόμπολα το πρώτιστο καθήκον της ενημέρωσης δεν είναι η ενημέρωση, αλλά ο αποπροσανατιλισμός από τα μείζονα θέματα που θα έπρεπε να απασχολούν όλους τους κατοίκους της Ελλάδας. Κι επειδή η Ελλάδα δεν αποτελεί ούτο τον "ομφαλό" της γης, ούτε διαθέτει ισχύ τέτοια που να μπορεί να κινηθεί γεωπολιτικά και γεωοικονομικά προς την κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων της, αυτό δεν σημαίνει πως οι ειδήσεις παγκοσμίου ενδιαφέροντος δεν απασχολούν ή δεν πρέπει να απασχολούν την χώρα (που έγινε χώρος ελέω μνημονίων και ολίγιστων πολιτικών) οι πολίτες της οποίας θα πρέπε να ενημερώνονται για γεγονότα των οποίων η πιθανότατη εξέλιξη μπορεί να μεταβάλλει προς το ακόμη χειρότερο τα όσα ήδη βιώνει ο πληθυμσός της Ελλάδας.

Στις 22 Νοεμβρίου, λοιπόν, η κεντρική τράπεζα της Κίνας ανακοίνωσε επίσημα ότι από εδώ και στο εξής θα σταματήσει να αποταμιεύει σε δολάρια (όσα έχει σιγά-σιγά θα τα ξοδεύει για να συνεχίσει να αγοράζει χρυσό αλλά και σε άλλες παραγωγικές επενδύσεις, αλλά και στηρίζοντας το ευρώ αφού αυτό λόγω λιτότητας δεν πληθωρίζεται). Με απλά λόγια, ανακοινώθηκε η απόφαση της Κίνας να διαγράψει από παγκόσμιο νόμισμα το δολάριο και να μειώσει με ραγδαίους ρυθμούς την ισχύ των ΗΠΑ...

Μετά από λίγες ώρες ήρθε και η δεύτερη και -κατά πολύ μεγαλύτερης της πρώτης- έκπληξη από το Πεκίνο. Η Κίνα ανακοίνωσε επισήμως την πρόθεσή της να δημιουργήσει στην Σαγκάη μια καινούργια αγορά πετρελαίου όπου το πετρέλαιο δεν θα διαπραγματεύεται σε δολάρια αλλά πιθανόν (όπως ειπώθηκε) σε γουάν!!!... Και αυτή η ανακοίνωση ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου προς τις ταλαιπωρημένες οικονομικά ΗΠΑ, οι οποίες απειλούνται πλέον ευθέως από την Κίνα και όχι από τον Σαντάμ Χουσεΐν ή τον Μουαμέρ Καντάφι. Το μέγεθος της απειλής είναι τεράστιο και απαιτείται τοποθέτηση - απάντηση από τον Λευκό Οίκο, που όμως μέχρι στιγμής προτιμά να σιωπά.

Σε ρυθμό κανονικού βομβαρδισμού ήρθε και η τρίτη βόμβα κατά των ΗΠΑ. Και αυτή τη φορά από μία άλλη μεγάλη δύναμη, από την Ινδία, η οποία είναι γνωστό ότι καλύπτει το σύνολο σχεδόν των ενεργειακών της αναγκών αγοράζοντας πετρέλαιο από το Ιράν. Είναι επίσης γνωστό ότι από την ώρα που οι Αμερικανοί επέβαλαν το εμπάργκο στο Ιράν, η Ινδία πλήρωνε σε χρυσό επειδή λόγω εμπάργκο το δολάριο δεν μπορούσε να μπει στο Ιράν. Αυτό που δεν είναι γνωστό (αλλά όχι ασήμαντο) είναι ότι Ιράν και Ινδία βρίσκονται κοντά σε συμφωνία ώστε στις μεταξύ τους συναλλαγές να χρησιμοποιούν το ευρώ!

Ο μόνος που είχε τολμήσει να κάνει κάτι τέτοιο ήταν ο Σαντάμ (πουλούσε πετρέλαιο και σε ευρώ) και η "τύχη" του ήταν να βρεθεί κρεμασμένος, ενώ αμέσως μετά την εκτέλεσή του επανήλθε το μονοπώλιο του δολαρίου...

Κι εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα: Μπορούν η Ευρώπη ή οι ΗΠΑ να τα βάλουν με την Κίνα και την Ινδία; Οι μέχρι στιγμής εξελίξεις -σε οικονομικό επίπεδο- αποδεικνύουν πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη και τις οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την Κίνα, στην οποία παρέχεται και ρωσική στρατιωτική τεχνογνωσία αλλά και πωλήσεις πολεμικού υλικού, τότε είναι άγνωστο πόσο σύντομα η υπερδύναμη Κίνα θα είναι σε θέση να σταθεί και στρατιωτικά ικανότερη της αμερικανικής πολεμικής μηχανής. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί μαζί, φτάνουμε δεν φτάνουμε τον μισό πληθυσμό της Κίνας.
Εμείς -οι λεγόμενοι Δυτικοί- έχουμε σφίξει τα λουριά λόγω οικονομικής κρίσης και πολύ φυσιολογικά αυτό έχει αντίκτυπο στην οικονομία της Κίνας.
Ορθά σκεπτόμενοι οι Κινέζοι τι κάνουν;
Προχωρούν στην δημιουργία οικονομικών συνθηκών που με την σειρά τους θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί στην Κίνα μια μεσαία τάξη (που δεν υπάρχει) η οποία θα έχει την οικονομική δυνατότητα να καταναλώνει, αλλά -κυρίως- να στηρίξει τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, ακόμη και σε "αντιπάλους" που μέχρι σήμερα μοιάζουν ανίκητοι. Μάλιστα, οι κινέζοι είναι τόσο πολλοί που είναι είναι σχετικά εύκολο να αντικαταστήσουν την αγορά που χάνουν λόγω κρίσης στην Δύση με δικούς τους καταναλωτές στηρίζοντας την ανάπτυξη τους, πετυχαίνοντας την δημιουργία μίας αυτόνομης πανίσχυρης διεθνώς οικονομίας. 
Από την άλλη πλευρά, οι ειδήσεις και οι προβλέψεις γίνονται ολοένα και χειρότερες. Γνωστοί διαχειριστές Hedge Funds αρθρογραφούν τις τελευταίες εβδομάδες βλέποντας σαφή παραλληλισμό στην πορεία του οικονομικών μεγεθών με αυτή του “μαύρου” 1929. Τις τελευταίες ημέρες, η διακύμανση του ΓΔ Dow Jones έχει βαλθεί να τους επιβεβαιώσει καθώς όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο γράφημα, η πορεία προς το 1929 δείχνει να επαναλαμβάνεται.

Εάν ταυτίσουμε τους δείκτες για το αντίστοιχο διάστημα των τελευταίων 18 μηνών, το γράφημα προκαλεί όντως ανατριχίλα (κλικ για μεγένθυση). Σαν κακόγουστη φάρσα, η ταύτιση που σύμφωνα με την “κόκκινη γραμμή”, το πρώτο μισό του Γενάρη είναι το σημείο κλειδί που θα δείξει εάν η ιστορία επαναλαμβάνεται. Σε λίγες εβδομάδες δηλαδή. 
Κάποιοι άλλοι αναλυτές βλέπουν ακόμα πιο μακριά, συνδέοντας την οικονομική συγκυρία με τις τρέχουσες πολιτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις. Οι ΗΠΑ παρά τις νουθεσίες του Πούτιν που οδήγησαν στην απεμπλοκή τους από την Μέση Ανατολή και το Ιράν, ανοίγουν ένα μεγάλο μέτωπο με την Κίνα στον Ειρηνικό. Ο “δράκος” όπως έχουμε αποκαλύψει, τα δυο τελευταία χρόνια δημιουργεί ένα “μαξιλάρι” έναντι ενδεχόμενης χρεοκοπίας των ΗΠΑ. Παρ’ όλα αυτά, η έκθεση της Κίνας σε ομόλογα του Αμερικανικου δημοσίου παραμένει κολοσσιαία, αποτελώντας μία εν δυνάμει οπλισμένη βόμβα που εάν "σκάσει" θα δημιουργήσει προβλήματα στην Κίνα, αλλά θα ισοπεδώσει την αμερικανική οικονομία. Εάν λοιπόν η ιστορία του 1929 επαναληφθεί, η Κίνα θα είναι αυτή που θα δώσει την χαριστική βολή στην Αμερικάνικη οικονομία, κάτι που δεν μπορούσε να συμβεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα αφού η κρίση διέλυσε τις επενδυτικές θέσεις κυρίως ιδιωτών. 
Πρακτικά, σε ενδεχόμενη κατάρρευση η Κίνα θα μπορούσε να… αγοράσει την Αμερική με όπλο το διεθνές δίκαιο. Σε μία τέτοια περίπτωση, η μόνη διέξοδος για την υπερδύναμη θα ήταν η “συνηθισμένη”. Μία εμπόλεμη σύρραξη με τον πιστωτή. Εκτός και εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να αναμετρηθούν με την Κίνα (αιφνιδιάζοντάς την, αφού σήμερα το Πεκίνο θεωρείται ανέτοιμο για μία μετωπική σύγκρουση με την Ουάσινγκτον) πολύ πριν από τις υπάρχουσες "λογικές" προβλέψεις. Μία τέτοια σύρραξη νομοτελειακά μοιάζει αναπόφευκτη, όπως μας έλεγε αξιόπιστος συνομιλητής από το city. Η ένταση της όμως θα μπορούσε να είναι από απλή εχθροπραξία μέχρι πυρηνικό ολοκαύτωμα. 
Επειδή, όμως, η ιστορία επαναλαμβάνεται, κι επειδή τα μέχρι στιγμής "δείγματα" αυτής της επανάληψης οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μία "βίαιη εκτόνωση" (όπως συνέβη με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο), το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι η ταχύτητα με την οποία σήμερα εξελίσσονται οι "παράγοντες" που θα οδηγήσουν την τελική λύση. Μετά την απώλεια ισχύος από την μη εμπλοκή των ΗΠΑ στη Συρία, θεωρείται σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία δεύτερη τακτική παγκόσμια υποχώρηση και απώλεια κύρους από την πλευρά της Ουάσινγκτον, η οποία θα προσπαθήσει να έχει τον έλεγχο για την επικείμενη κρίση - σύγκρουση, αποφασίζοντας τον τόπο, τον χρόνο και τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν σε αυτήν. Εξάλλου, οι ΗΠΑ γνωρίζουν πως απέναντι στην Κίνα, ο χρόνος κυλάει εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και υπέρ της Κίνας... 
Αναγνωστάκης Απόστολος

http://kostasxan.blogspot.gr

http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2013/12/blog-post_4849.html

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ

Γιατί η Γερμανία αγοράζει μανιωδώς χρυσό;

 Σαν… τρελή αγοράζει χρυσό η Γερμανία, είπε, μιλώντας στην τηλεόραση της Νέας Κρήτης ο οικονομολόγος αναλυτής, Δημήτρης Καζάκης, σχολιάζοντας ότι: «Για πρώτη φορά είναι η δεύτερη σε χρυσά αποθέματα στον κόσμο».

Όπως είπε ο οικονομολόγος, αναλυτής, αυτό συμβαίνει μόνο σε δύο περιπτώσεις… «Είτε περιμένουν πόλεμο, άμεση εμπλοκή σε πόλεμο, είτε περιμένουν πολύ μεγάλη μεταβολή σε παγκόσμιο επίπεδο στο νομισματικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Δείτε σχετικό βίντεο…

troktiko

Ούτε Ιερισσό, ούτε όσιο!

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Τι συνέβη χτες στην Ιερισσό; Υπάρχουν δυο ειδών μαρτυρίες. Η μια περιλαμβάνει τις μαρτυρίες των παιδιών του σχολείου, των δασκάλων τους και των μανάδων τους. 

Η καταγραφή τους έγινε από την εκπομπή «Ελληνοφρένεια» στο ραδιόφωνο «Real FM» χτες το μεσημέρι, τη στιγμή ακριβώς που εξελίσσονταν τα γεγονότα. 

Ας την παρακολουθήσουμε: 

«Ημαστε εδώ πέρα κανονικά, κάναμε μάθημα, είχαμε βγει έξω, έσκασε δακρυγόνο μέσα στο σχολείο, στην αυλή του σχολείου. Από τον πανικό μας όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε να ανεβούμε τις σκάλες. Μια μαθήτρια έχασε τις αισθήσεις της. Εχει πέσει κάτω. Εχει υποστήριξη οξυγόνου και παθαίνει κρίσεις πανικού. Μια άλλη επίσης έχει λιποθυμήσει. Προσπαθούν να την επαναφέρουνε. Ολοι δεν μπορούμε να ανασάνουμε. Δεν μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας. Παντού μυρίζουν δακρυγόνα. Εχει έρθει ένας γιατρός με μια νοσοκόμα. Παραπάνω δεν μας φέρνουνε κι αυτούς δεν τους άφηναν να περάσουν. Τώρα έρχεται ένας ακόμα γιατρός από το μικροβιολογικό να μας βοηθήσει».

(Μαθήτρια της Γ' τάξης του Λυκείου της Ιερισσού) 

«Ενώ η Αστυνομία έσπαγε τους κατοίκους στο δρόμο με χρήση δακρυγόνων δεν αρκέστηκαν μόνο σε αυτό αλλά ρίξανε δακρυγόνα και μέσα στο χώρο του σχολείου. Πέσανε πάρα πολλά δακρυγόνα. Πνιγήκαμε κυριολεκτικά. Τα παιδιά πάθανε αναπνευστικά προβλήματα. Πέσανε δακρυγόνα στο προαύλιο του σχολείου. (...) Εισβάλλοντας (σ.σ: τα ΜΑΤ) μέσα στο χωριό με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων οι κάτοικοι άρχισαν να τρέχουνε. Ο δρόμος είναι μπροστά στο σχολείο. Είναι παράλογο αυτό που ζήσαμε. Τα δακρυγόνα πέσανε μέσα στην αυλή του σχολείου. Τα παιδιά τα είχαμε συγκεντρωμένα μέσα στο σχολείο και στο πίσω μέρος του προαυλίου γιατί είχαμε καταλάβει τι γίνεται. Παρ' όλα αυτά ήτανε τέτοια η χρήση χημικών που είχαμε λιποθυμίες παιδιών. Είμαστε το ίδιο σχολείο που έχουνε καλέσει ήδη τρεις μαθητές μας στην Ασφάλεια και στην Αντιτρομοκρατική. Δυο μαθήτριες 15 και 16 ετών και ένα μαθητή 18 χρονών. Είναι το ίδιο σχολείο...».

(Λέκκας Παναγιώτης, καθηγητής στο ΓΕΛ Ιερισσού) 

«Είναι τα παιδιά μου εδώ στο σχολείο και εκτός από τα παιδιά μου είναι και τα άλλα παιδιά που είναι κι αυτά παιδιά μου. Είναι απαράδεκτο αυτό που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή. Μας έχουνε ρίξει δακρυγόνα μέσα στην αυλή του σχολείου. Εχουμε κλείσει τα παιδιά μέσα στο κτίριο όμως περνάει κι από τα παράθυρα ο καπνός. Εχουμε παιδιά με αναπνευστικά προβλήματα, έχουνε έρθει γιατροί για να τα υποστηρίξουνε, έχει έρθει ο κόσμος απ' έξω. Δεν ξέρω τι σκοπό έχει αυτή η επίθεση στο σχολείο, δεν ξέρω ποιον εξυπηρετεί. Λυπάμαι που σας μιλάω έτσι, δεν έχω ανάσα. Εχουμε εξοργιστεί, είμαστε όλοι οι γονείς εδώ, περιμένουμε κάποιος, κάποιος, υπεύθυνα να μας βοηθήσει, να αφήσουνε τα παιδιά μας να πάνε στα σπίτια τους και επιτέλους να σταματήσει αυτή η κατάσταση τρομοκρατίας που επικρατεί στο χωριό μας. Δεν ξέρουμε, κατηγορούμαστε για κάτι, είμαστε απλά ύποπτοι και έχουμε υποστεί αυτόν τον εκφοβισμό, αυτήν την τρομοκρατία; Εγώ είμαι αγράμματη, ας μας πει κάποιος υπεύθυνος, έτσι λειτουργεί το κράτος; Πέντε παιδιά αυτή τη στιγμή (σσ: έχουν αναπνευστικά προβλήματα) και η καθαρίστρια του σχολείου η οποία είναι σε χειρότερη κατάσταση. Προσπαθούμε να τα συνεφέρουμε. Είναι οι γιατροί από πάνω, έχουνε φέρει οξυγόνο, έχουμε αλείψει τα πρόσωπα των παιδιών μας με "μαλόξ", αυτά μας είπανε να κάνουμε. Αν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος που μπορεί να βγει και να μας εξηγήσει γιατί γίνονται όλα αυτά να βγει τώρα και να αναλάβουνε όλοι αυτοί οι κύριοι που κρύβονται στις ζεστές καρέκλες τους τις ευθύνες τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους!»...

(Μητέρα μαθητών στο σχολείο) 

Αυτή είναι η μαρτυρία των μαθητών, των μανάδων τους και των δασκάλων τους. 

Ομως, όπως είπαμε, υπάρχει ένα ακόμα είδος μαρτυρίας για τα όσα συνέβησαν χτες στη Χαλκιδική. Είναι η μαρτυρία της Ελληνικής Αστυνομίας. Της Αστυνομίας του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» Δένδια, του Σαμαρά και των συγκυβερνητών του. 

Σε ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. για τα χτεσινά γεγονότα, αναφέρεται ότι: 

«...σχετικές καταγγελίες σε ΜΜΕ για χρήση χημικών σε σχολείο και οικίες της περιοχής, διαψεύδονται κατηγορηματικά».

Εναπόκειται, λοιπόν, στον αναγνώστη, εναπόκειται στους συμμαθητές των παιδιών απ' όλη την Ελλάδα, εναπόκειται στις μανάδες των παιδιών όλης της Ελλάδας, εναπόκειται στους δασκάλους όλης της Ελλάδας, να διαλέξουν: 

Ποιος λέει την αλήθεια; Ποιον πιστεύουν; 

Τα παιδιά, τις μανάδες των παιδιών, τους δασκάλους των παιδιών της Ιερισσού, τους πολίτες, δηλαδή, του χωριού ή τους... «προστάτες» των πολιτών; 

Πηγή: Ριζοσπάστης

Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!