Τουρκικός Τύπος: Η ΕΥΠ ετοιμάζει επίθεση εναντίον της Τουρκίας

Ο τουρικός Τύπος έχει εντείνει τις τελευταίες εβδομάδες, τις επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, δείγμα της κλιμάκωσης σε όλα τα επίπεδα που ακολουθεί το καθεστώς Ερντογάν.

«Ιμπεριαλιστική επίθεση» κατά της Τουρκίας φέρεται να ετοιμάζουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, Γερμανίας και Ελλάδας, σύμφωνα με άρθρο γνώμης στην τουρκική εφημερίδα «Σταρ» με τίτλο «Προσοχή! Προετοιμασία νέας επιθέσεις του ιμπεριαλισμού με συμμάχους τη FETÖ και το PKK».

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι την ώρα που η Τουρκία ασχολείται με τον κορωνοϊό, η αμερικανική CIA, η γερμανική BND και η ελληνική ΕΥΠ επαναδομούνται και σχεδιάζουν νέα «ιμπεριαλιστική επίθεση» κατά της Τουρκίας με συμμάχους τους γκιουλενιστές FETÖ και την αυτονομιστική οργάνωση των Κούρδων PKK, έναν άξονα που η Τουρκία είχε καταφέρει να εξουδετερώσει μετά τις 15 Ιουλίου 2016 (απόπειρα πραξικοπήματος).

Στο άρθρο σημειώνεται ότι η Άγκυρα διαθέτει σημαντικές πληροφορίες ότι οι δραπέτες γκιουλενιστές στρατιωτικοί που είναι υπό την προστασία της γερμανικής BND και της ΕΥΠ εντάχθηκαν στις τάξεις του PKK, στον άξονα Συρίας-Ιράκ.

Επίσης υπογραμμίζεται ότι οι γκιουλενιστές που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα συνεργάζονται με την ελληνική υπηρεσία πληροφοριών.pronews.gr 

Τα «δακτυλικά αποτυπώματα» του Ισραήλ στη δολοφονία Σολεϊμανί

skal 

© AP Photo / Vahid Salemi

Άρης Χατζηστεφάνου

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού Σολεϊμανί από αμερικανικό drone, μπορούσες να αισθανθείς την αμηχανία στα κείμενα αρκετών αναλυτών που παρακολουθούν εδώ και δεκαετίες τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Η επίθεση είχε πάνω της τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ισραήλ, κανένας, όμως, δεν είχε ακόμη επαρκή στοιχεία να αποδείξει την εμπλοκή του Τελ Αβίβ.

Οι επιθέσεις από απόσταση με πυραύλους και εκρηκτικούς μηχανισμούς απέναντι σε ηγετικά στελέχη εχθρικών χωρών αποτελούν σήμα κατατεθέν των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ προτιμούν συνήθως την αποστολή ειδικών δυνάμεων (όπως συνέβη με την εκτέλεση του Οσάμα μπιν Λάντεν) και, πολύ σπάνια, στοχεύουν τον ηγετικό πυρήνα του αντιπάλου. Η επιλογή τους δεν στηρίζεται αναγκαστικά σε κάποιου είδους «ηθικής» του πολέμου, αλλά στο γεγονός, ότι προτιμούν να αναθέτουν τέτοιου είδους εκτελέσεις σε τοπικούς συνεργάτες και πραξικοπηματίες.

Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγουν και τις συνέπειες ενώπιων του διεθνούς δικαίου (αν υποθέσουμε ότι κάποιος ασχολείται ακόμη με αυτό). Συνήθως, μάλιστα, πριν ολοκληρωθεί μια σχετική επιχείρηση, προηγείται πολύμηνη προετοιμασία της κοινής γνώμης από δημοσιογραφικά φερέφωνα της Ουάσιγκτον, που μας ενημερώνουν πόσο ασφαλέστερος θα είναι ο κόσμος, εάν έλειπε από αυτόν ο τάδε ή ο δείνα αντίπαλος των ΗΠΑ. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη στην περίπτωση Σολεϊμανί.

Το σενάριο, όμως, περί εμπλοκής του Ισραήλ, που αποτελούσε απλώς μια διαίσθηση για δεκάδες αναλυτές, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά όταν έγινε γνωστό, ότι η αμερικανική επίθεση στηρίχθηκε σε πληροφορίες που προσέφεραν στη CIA οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Σχεδόν ταυτόχρονα, πληροφορηθήκαμε ότι ο Βενιαμίν Νετανιάχου ήταν ο μόνος ηγέτης που είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την επερχόμενη δολοφονία, από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μάλιστα, έδειξε να είναι ενήμερος για το τι θα ακολουθούσε, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε πριν από την αναχώρησή του για την Αθήνα, λίγες μόλις ώρες πριν από την επίθεση.

«Οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους πολίτες τους» δήλωσε ο Νετανιάχου με μια φράση που λίγο αργότερα μετατράπηκε στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρησιμοποιούσαν τα αμερικανικά ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, ο ίδιος, για ημέρες, άφηνε να διαρρέει μέσω υπουργών του ότι «η δολοφονία Σολεϊμανί δεν συνδέεται με το Ισραήλ».

Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ σχεδίαζε εδώ και χρόνια την εκτέλεση του Ιρανού αξιωματούχου και δεν έκρυψε ποτέ τις προθέσεις του. Πριν από περίπου ένα χρόνο, η εφημερίδα Al-Jarida, υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον έδωσε στο Ισραήλ το «πράσινο φως» που είχε ζητήσει για να εκτελέσει τον Σολεϊμανί. Η Al-Jarida, η οποία εκδίδεται στο Κουβέιτ, θεωρείται από πολλούς σαν ένα από τα όργανα που χρησιμοποιεί το ισραηλινό κατεστημένο για να προωθεί τις θέσεις του στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, το Ισραήλ είχε βρεθεί στα πρόθυρα να δολοφονήσει τον Ιρανό στρατηγό και πριν από τρία χρόνια, αλλά δεν έλαβε τη σχετική έγκριση από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Παρόλα αυτά, μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας εξάρθρωσαν δίκτυο ξένων πρακτόρων, που σχεδίαζαν για χρόνια να σκοτώσουν τον Σολεϊμανί με εκρηκτικά, κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών εκδηλώσεων του μουσουλμανικού μήνα Μουχαρέμ. Σύμφωνα με τον Χουσεΐν Ταέμπ, επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας των Φρουρών της Επανάστασης, στόχος της επίθεσης θα ήταν η «πρόκληση θρησκευτικού πολέμου στο εσωτερικό του Ιράν».

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για τη δολοφονία εξυπηρετεί αρκετούς ακόμη στόχους πολιτικών και στρατιωτικών στο Ισραήλ:

• Καταρχήν, η επίθεση διέκοψε απότομα την ειρηνευτική αποστολή που φέρεται να πραγματοποιούσε ο Σολεϊμανί στην περιοχή και η οποία θα απομάκρυνε το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων στη Συρία, ενώ θα ενίσχυε περαιτέρω τον ρόλο της Τεχεράνης στο εσωτερικό του Ιράκ.  
• Ο Σολεϊμανί ήταν επίσης ο βασικότερος παράγοντας στην ανάσχεση του ISIS, που σύμφωνα με το κορυφαίο ισραηλινό ίδρυμα στρατηγικών ερευνών Begin-Sadat θα αποτελούσε «στρατηγικό λάθος» για τα συμφέροντα του Ισραήλ. 
• Παράλληλα, η ένταση που προκλήθηκε κατάφερε απομάκρυνε, έστω και προσωρινά, την προσοχή από τα σκάνδαλα που βαρύνουν τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και από τη διαδικασία άρσης της ασυλίας του. Ο ίδιος και το περιβάλλον του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ανησυχία που προκάλεσε η δολοφονία, για να στείλουν το μήνυμα ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε καθεστώς πολιτικής αστάθειας, όταν ολόκληρη η περιοχή κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια ακόμη πολεμική σύγκρουση.

Φυσικά, το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να «σύρθηκαν» σε μια μέθοδο δολοφονίας, την οποία συνήθως αποφεύγουν, δεν σημαίνει ότι διαφωνούσαν με αυτή. Όπως έχουμε εξηγήσει από αυτή τη στήλη, οι χλιαρές διαμαρτυρίες των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον και η ενορχηστρωμένη προσπάθεια των αμερικανικών ΜΜΕ να παρουσιάσουν τον Σολεϊμανί, μετά θάνατον, σαν τον διάολο επί της γης, αποδεικνύουν ότι το βαθύ πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο συμφωνεί με την απόφαση.

Σε βάθος χρόνου, η δολοφονία εξυπηρετεί τα σχέδια της Ουάσιγκτον για επιστροφή αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την αποτροπή της δημιουργίας ενός σιιτικού τόξου, που θα συνδέει την Τεχεράνη, με τη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Το ρίσκο, όμως, από τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν, είναι τεράστιο και, μέχρι στιγμής, μόνο η σχετική «αυτοσυγκράτηση» του Ιράν (που απέφυγε να σκοτώσει Αμερικανούς στρατιώτες στις επιθέσεις στο εσωτερικό του Ιράκ) έχουν αποτρέψει μια πολεμική σύρραξη.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, με εντολή του Τραμπ, φαίνονται να εγκαταλείπουν πρακτικές δεκαετιών για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του Ισραήλ, αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

Η στιγμή που ο Λευκός Οίκος θα ακούει πρώτα τα καθεστώτα του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και στη συνέχεια τους δικούς του στρατηγούς και διπλωμάτες, θα είναι η στιγμή που ο κόσμος ίσως βρεθεί στα πρόθυρα ενός ακόμη ολοκληρωτικού πολέμου.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr

Με εκτελέσεις Ρώσων και Κινέζων αξιωματούχων απειλούν οι ΗΠΑ

Oι ΗΠΑ  για πρώτη φορά απειλούν Ρωσία και Κίνα με εκτελέσεις αξιωματούχων τους.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο δήλωσε ότι η εξόντωση του στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης αμερικανικής στρατηγικής «αποτροπής» που δυνητικά έχει επίσης εφαρμογή στην Κίνα και τη Ρωσία, κατά τα φαινόμενα βάζοντας στην άκρη τον αρχικό ισχυρισμό της Ουάσινγκτον πως ο διοικητής της Δύναμης Αλ Κουντς δολοφονήθηκε σε αμερικανική αεροπορική επιδρομή στη Βαγδάτη διότι σχεδίαζε άμεσα επικείμενες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών πρεσβειών και άλλων στόχων.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Ινστιτούτο Χούβερ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ο Πομπέο δεν έκανε καμία αναφορά στην απειλή άμεσα επικείμενων επιθέσεων σχεδιασμένων από τον υποστράτηγο. Όταν ερωτήθηκε σχετικά, απάντησε πως επαναλαμβάνει τη θέση ότι η αμερικανική επιδρομή της 3ης Ιανουαρίου εναντίον αυτού που για πολλούς ήταν ο δεύτερος ισχυρότερος αξιωματούχος στην Ισλαμική Δημοκρατία έγινε προληπτικά, για την αποτροπή τέτοιων σχεδίων.

Στην ομιλία του, υπό τον τίτλο «Η αποκατάσταση της αποτροπής: το ιρανικό παράδειγμα», ο Πομπέο επικεντρώθηκε σε αυτή που αποκάλεσε στρατηγική της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ να εφαρμόσει «αληθινή αποτροπή» έναντι του Ιράν, καθώς όπως υποστήριξε προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις τόσο των Ρεπουμπλικάνων όσο και των Δημοκρατικών ενεθάρρυναν την ιρανική «κακόβουλη δραστηριότητα».

Οι Δημοκρατικοί και κάποιοι Ρεπουμπλικάνοι αμφισβητούν τον ισχυρισμό της κυβέρνησης του Τραμπ περί αυτοάμυνας με βάση πληροφορίες των αμερικανικών υπηρεσιών κατασκοπείας περί άμεσα επικείμενων επιθέσεων στις οποίες κατ’ αυτές ενεχόταν ο Σουλεϊμανί. Σύμφωνα με τον πρόεδρο Τραμπ, στους στόχους συμπεριλαμβάνονταν τέσσερις αμερικανικές πρεσβείες.

Ωστόσο την Κυριακή ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Μαρκ Έσπερ δήλωσε ότι δεν διάβασε καμιά αναφορά που να προειδοποιούσε περί σχεδίων για άμεσα επικείμενες επιθέσεις εναντίον πρεσβειών των ΗΠΑ. Χθες Δευτέρα ο Τραμπ έριξε καύσιμο στη φωτιά αποφαινόμενος ότι «στην πραγματικότητα δεν έχει σημασία» το εάν ο Σουλεϊμανί ήγειρε άμεση απειλή.

Κατά τον Πομπέο, πίσω από την εξόντωση του Σουλεϊμανί βρίσκεται μια «ευρύτερη στρατηγική». «Ο πρόεδρος Τραμπ και όσοι από εμάς είμαστε στην ομάδα των συμβούλων του για την εθνική ασφάλεια αποκαθιστούμε την αποτροπή — την αληθινή αποτροπή — έναντι της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», είπε.

«Ο αντίπαλός σου πρέπει να κατανοήσει ότι όχι μόνο έχεις τη δυνατότητα να του επιβάλλεις κόστη, αλλά ότι είσαι πράγματι διατεθειμένος να το πράξεις», συνέχισε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, επαναλαμβάνοντας την άποψη ότι η διεθνής συμφωνία του 2015 για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας του Ιράν, από την οποία απέσυρε τις ΗΠΑ ο Τραμπ το 2018, ενίσχυε την Τεχεράνη.

«Η Αμερική σήμερα απολαμβάνει την καλύτερη θέση ισχύος έναντι του Ιράν στην οποία βρεθήκαμε ποτέ», έκρινε ο Μάικ Πομπέο, επισημαίνοντας τη ζημιά που προκαλούν στην ιρανική οικονομία οι αμερικανικές κυρώσεις, οι οποίες επιβλήθηκαν εκ νέου σταδιακά αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέσυρε τη χώρα του από τη συμφωνία του 2015, επισήμως το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (ΚΟΣΔ).

«Η σημασία της αποτροπής δεν περιορίζεται στο Ιράν», ξεκαθάρισε ο Πομπέο. «Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αποτρέπουμε τους εχθρούς μας για να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία. Αυτό το νόημα έχει η δουλειά του προέδρου Τραμπ για να γίνει ο στρατός μας πιο ισχυρός παρά ποτέ», συμπλήρωσε.

Ο αμερικανός ΥΠΕΞ ενέταξε σε αυτή τη νέα στρατηγική την επανέναρξη της χορήγησης στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων οπλικών συστημάτων, προκειμένου το Κίεβο να αμυνθεί έναντι των αυτονομιστών στο Ντονμπάς που η Ουάσινγκτον λέει πως υποστηρίζονται από τη Ρωσία, καθώς και την αποχώρηση από μια συμφωνία για τον έλεγχο των εξοπλισμών που είχε συναφθεί με τη σοβιετική ένωση και την ακόλουθη δοκιμή ενός νέου πυραύλου Κρουζ μέσου βεληνεκούς από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.

Ακόμη, ο Πομπέο ενέταξε την αύξηση των αμερικανικών ναυτικών γυμνασίων στη Νότια Σινική Θάλασσα σε αντίδραση για αυτή που η Ουάσινγκτον χαρακτηρίζει στρατιωτικοποίηση διεκδικούμενων νησιών από το Πεκίνο, όπως και την επιβολή δασμών από τον Τραμπ σε κινεζικά αγαθά που εισάγονται στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο της ίδιας «αποτρεπτικής» στρατηγικής. «Αποκαθιστούμε την αξιοπιστία της αποτροπής», υποστήριξε.

pronews.gr

Συνάντηση Κ.Μητσοτάκη με Ν.Χριστοδουλίδη: Συμφώνησαν για τα επόμενα βήματα Κύπρου κι Ελλάδας

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συνάντησε σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου τον Κύπριο ΥΠΕΞ Νίκο Χριστοδουλίδη.

Στη διάρκεια της συνάντησης οι δύο άνδρες επιβεβαίωσαν την άριστη συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου προς αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και συζητήθηκαν τα επόμενα βήματα.

Ν. Δένδιας-Ν. Χριστοδουλίδης: Κοινός βηματισμός Ελλάδας-Κύπρου για πιο στοχευμένες κινήσεις

Την απόλυτη σύμπλευση Ελλάδας-Κύπρου με κοινό βηματισμό για πιο συντονισμένες και στοχευμένες κινήσεις σε όλα τα επίπεδα, επισφράγισαν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκος Δένδιας και Νίκος Χριστοδουλίδης.

Σε κοινές δηλώσεις μετά τη συνάντησή τους και την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης για Πολιτικές Διαβουλεύσεις και Τεχνική Συνεργασίας μεταξύ των δύο ΥΠΕΞ, ο κ. Δένδιας έστειλε μήνυμα στην Τουρκία τονίζοντας πως είναι καιρός να γίνει κατανοητό από την τουρκική πλευρά ότι η συμπεριφορά της είναι αντιπαραγωγική ακόμα και για την ίδια, επισείει τη διεθνή αποδοκιμασία και την οδηγεί σε προϊούσα απομόνωση.

Παράλληλα, τόνισε πως η Ελλάδα επιθυμεί μια Τουρκία ακμάζουσα, ικανή να προσχωρήσει στο ευρωπαϊκό πολιτικό και δημοκρατικό κεκτημένο. Στην κατεύθυνση αυτή, ο κ. Δένδιας χαρακτήρισε ενθαρρυντικό ότι μόλις πρόσφατα η Τουρκία διαμήνυσε προς την ΕΕ την προσήλωσή της στην ενταξιακή διαδικασία. Ωστόσο, παρατήρησε με λύπη του πως η Τουρκία με τις ενέργειες της ακυρώνει στην πράξη αυτά που η ίδια εγγράφως διαμηνύει.

Όπως ανέφερε ο κ. Δένδιας, κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν εκτενώς οι παράνομες και προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, που δεν περιορίζονται πλέον στο Αιγαίο και τις θαλάσσιες ζώνες της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά αφήνουν το παράνομο αποτύπωμά τους στο Ιράκ και τώρα στη Λιβύη.

Στο πλαίσιο αυτό, κατέστησε σαφές πως «οι ισχυρισμοί περί δήθεν ενεργειών αυτοπροστασίας από δήθεν συνομωσίες που εξυφαίνονται για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το θαλάσσιο περίγυρο ή τις ενεργειακές εξελίξεις δεν πείθουν κανέναν ούτε νομιμοποιούν τις παρανομίες».

Εστιάζοντας στα μνημόνια της Τουρκίας με την κυβέρνηση της Τρίπολης, τόνισε πως παραβιάζουν προδήλως το διεθνές δίκαιο, είναι άκυρα και ανυπόστατα και δεν παράγουν οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα και προσέθεσε: «Δεν επιχειρούν μόνο το σφετερισμό κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτων χωρών στη Μεσόγειο, αλλά και λειτουργούν αποσταθεροποιητικά, τόσο για την ίδια τη Λιβύη όσο και για την ευρύτερη περιοχή. Υπονομεύουν την ειρήνη και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου».

Περαιτέρω ανέδειξε πως για την Ελλάδα έχει καθοριστική σημασία όχι μόνο η ειρήνευση σε μια χώρα της Μεσογείου, αλλά και η αναγνώριση του ανυπόστατου και της ακυρότητας των δύο μνημονίων. Στην κατεύθυνση αυτή ενέταξε και τις επαφές που θα έχει το επόμενο διάστημα στο Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία.

Μιλώντας ειδικότερα για τη συνάντηση, ο κ. Δένδιας είπε πως συζήτησε με τον κ. Χριστουδουλίδη τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή και τα επόμενα βήματα των δύο χωρών στο πλαίσιο του στενού συντονισμού τους.

Αναφερόμενος στη σημασία του μνημονίου που υπογράφηκε σήμερα, είπε «πως περιμένουμε να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον κοινό μας βηματισμό, και σε διμερές και σε περιφερειακό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο» και ανακοίνωσε πως οι δύο χώρες προχωρούν σε σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η πρόσφατη υπογραφή της συμφωνίας για τον EastMed, καθώς και ότι αναπτύσσουν ισχυρές συνεργασίες με χώρες της περιοχής στο πλαίσιο μιας κοινότητας κοινής αντίληψης, όπως ήταν η σύνοδος στο Κάιρο, στην οποία μετείχε και η Γαλλία.

Στο σημείο αυτό, ο κ. Δένδιας θέλησε να ξεκαθαρίσει εκ νέου ότι «οι πρωτοβουλίες μας δεν στρέφονται εναντίον οποιασδήποτε» και σημείωσε ότι «όσες χώρες το επιθυμούν είναι ευπρόσδεκτες υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι λειτουργούν στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και ότι επιλέγουν τη συνεργασία και τη σταθερότητα αντί της έντασης και της αστάθειας».

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, επανέλαβε πως η Ελλάδα δηλώνει και παραμένει έτοιμη να εργαστεί για την εξεύρεση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης, στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας και ειδικότερα των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Τέλος, έκανε γνωστό πως η τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ιρανό ομολόγό του, κατά πάσα πιθανότητα θα πραγματοποιηθεί αύριο το πρωί.

Ν. Χριστοδουλίδης: Η ΕΕ να διεκδικήσει πιο ενεργό ρόλο στις εξελίξεις στη Λιβύη

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης χαρακτήρισε πολύ ουσιαστική την ανταλλαγή απόψεων που είχε με τον Έλληνα ομόλογό του, «ώστε οι επόμενες κινήσεις των δύο χωρών να είναι πιο συντονισμένες, πιο στοχευμένες και πιο αποτελεσματικές», εν μέσω των έντονων προκλήσεων αβεβαιότητας, αστάθειας και αμφισβήτησης των παραδοσιακών και καλά θεμελιωμένων αρχών και αξιών του διεθνούς συστήματος.

Σε ό,τι αφορά την ενδεχόμενη κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου είπε πως είναι μια εξέλιξη προς την ορθή κατεύθυνση. Σημείωσε πως η εμπλοκή της Τουρκίας σε αυτή την προσπάθεια είναι αναμενόμενη, γιατί η ίδια είναι ένα από τα μέρη που ευθύνεται για την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στη Λιβύη. Εξέφρασε επίσης την ελπίδα του να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα, ενώ υπογράμμισε ταυτόχρονα την ανάγκη η ΕΕ να διεκδικήσει πιο ενεργό ρόλο στις εξελίξεις στη Λιβύη.

«Θα πρέπει η ΕΕ να έχει περισσότερο ρόλο και να μην οδηγηθούμε σε μια κατάσταση πραγμάτων όπως υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Συρία, όπου στην ουσία η ΕΕ δεν διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο»σημείωσε. Επισήμανε επίσης, ότι οι χώρες της Ευρώπης έχουν να επωμιστούν τις περισσότερες συνέπειες από μια συνέχιση της αστάθειας στη Λιβύη, άρα είναι υποχρέωσή της και διακυβεύεται και η αξιοπιστία της ΕΕ αν δεν διεκδικήσει και δεν επιτύχει πιο ενεργό ρόλο στην εξεύρεση πολιτικής λύσης.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τα στοχευμένα μέτρα της ΕΕ κατά της Τουρκίας, είπε ότι την επόμενη εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες η πρώτη ουσιαστική συζήτηση στην αρμόδια ομάδα εργασίας της ΕΕ.

Σχετικά με το Κυπριακό, ο κ. Χριστοδουλίδης επανέλαβε ότι μοναδικός στόχος και επιδίωξη της Κύπρου είναι η επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά με την ευχή και προσδοκία να υπάρξει ανταπόκριση από πλευράς Τουρκίας «για να οδηγηθούμε σε μια συμφωνημένη λύση στη βάση του πλαισίου διζωνικής και δικοινοτικής ομοσπονδίας».

Μία λύση, που θα έχει καταλυτικό αντίκτυπο στις ελληνουτουρκικές σχέσεις και στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στο μέλλον των ευρω-τουρκικών σχέσεων, συμπλήρωσε.

Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών αναφερόμενος στο μέλλον της ΕΕ, εξέφρασε την πεποίθηση πως η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι, επισημαίνοντας πως οι αποφάσεις που θα ληφθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, αλλά και ο τρόπος που η ΕΕ θα τοποθετηθεί επί σημαντικών περιφερειακών προκλήσεων θα κρίνουν όχι μόνο το μέλλον της, αλλά και την ίδια της την αξιοπιστία.

Καταληκτικά, ανέφερε πως Ελλάδα και Κύπρος έχουμε ξεκάθαρη προσέγγιση και είμαστε έτοιμοι να διαδραματίσουμε τον ρόλο που μας αναλογεί για να μπορεί η ΕΕ να ανταποκριθεί στις σημερινές προκλήσεις και να καταστεί σταθεροποιητικός παράγοντας στο σημερινό απρόβλεπτο διεθνές σκηνικό.

pronews.gr

Στο τραπέζι τα μεγάλα σύγχρονα “όπλα” – WSJ: Οι ΗΠΑ απειλούν να παγώσουν τον λογαριασμό του Ιράκ στη Fed

skal 

Nα παγώσουν τον κεντρικό λογαριασμό της κυβέρνησης του Ιράκ στη Fed απειλούν οι ΗΠΑ, εάν η Βαγδάτη απελάσει Αμερικανούς στρατιώτες, σύμφωνα με δημοσίευμα.

Η Ουάσινγκτον φέρεται να προειδοποιεί τη Βαγδάτη ότι θα μπορούσε να χάσει την πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό της στην Federal Reserve εάν απελάσει αμερικανικά στρατεύματα από την περιοχή, σύμφωνα με ιρακινούς αξιωματούχους που επικαλούνται οι Wall Street Journal.

Το δημοσίευμα αναφέρει κι άλλα μέσα πίεσης που μπορεί να χρησιμοποιήσει η αμερικανική κυβέρνηση, όπως η άρνηση επανέκδοσης των απαλλαγών από τις κυρώσεις κατά του Ιράν.

Η Ουάσινγκτον επιτρέπει σήμερα στο Ιράκ να εισάγει ιρανικό αέριο που τροφοδοτεί τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της χώρας, παρά τις κυρώσεις, αλλά η συμφωνία αναμένεται να λήξει τον Φεβρουάριο.

Αξιωματούχος που επικαλείται το μέσο αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός του Ιράκ έλαβε προειδοποίηση σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό, ο οποίος έχει δισεκατομμύρια έσοδα από πετρέλαιο, μέσω τηλεφώνου.

Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντική ζημιά στην οικονομία της χώρας, με ορισμένα μέλη της ιρακινής κυβέρνησης να τονίζουν την ανάγκη διατήρησης των φιλικών δεσμών με τις ΗΠΑ.

Άλλοι, όπως ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Αμπντ αλ – Χασανέιν αλ -Χανέιν φέρεται να εκτιμά πως η κυβέρνηση Τραμπ μπλοφάρει.

Δεν έχει υπάρξει ακόμη επίσημο σχόλιο από την Federal Reserve ή από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ όπως και από το γραφείο του Ιρακινού πρωθυπουργού.

Μια τέτοια κίνηση δεν είναι πρωτοφανής, γράφουν οι WSJ, υπενθυμίζοντας ότι το 2015 η κυβέρνηση των ΗΠΑ πάγωσε την πρόσβαση του Ιράκ στα κεφάλαια του στη Fed για κάποιο διάστημα καθώς υποψιαζόταν πως χρηματοδοτούνταν από αυτά ο ISIS.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ - Ρ.Τ.Ερντογάν: «Ξεκινήσαμε την αποστολή τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Λιβύη»!

Την έναρξη αποστολής τουρκικών δυνάμεων στη Λιβύη ανακοίνωσε πριν από λίγο ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν.

«Τοποθετήσαμε αντιστράτηγο στη θέση του επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων Λιβύης. Οι τουρκικές δυνάμεις ξεκίνησαν σταδιακά την ανάπτυξή τους στη χώρα, προκειμένου να διαφυλάξουν την ασφάλεια της νόμιμης κυβέρνησης. Παράλληλα κατασκευάζεται κέντρο διοίκησης και ελέγχου επιχειρήσεων», συμπλήρωσε.

---

«Τα σχέδια των Ελλήνων και των Ελληνοκυπρίων να μας φυλακίσουν στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν αποτύχει» ανέφερε σε δηλώσεις του ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποστηρίζοντας ότι «Κάποιοι δεν αντέχουν τη συμφωνία για καθορισμό θαλασσίων ζωνών μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.

Ο Ερντογάν ανέφερε επίσης ότι «Η Τουρκία είναι ενάντια σε οποιαδήποτε ξένη επέμβαση στο Ιράκ και καταδικάζει τις πρόσφατες επιθέσεις των ΗΠΑ στη Βαγδάτη. Η Τουρκία δείχνει μεγάλη προσπάθεια για τη μείωση της έντασης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν». 

pronews.gr

Γρίβας: Γιατί ο Τραμπ διέταξε την εκτέλεση του Σουλεϊμανί

ΧΑΚ 

Η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη από τις ΗΠΑ κλείνει με τον χειρότερο τρόπο για την αμερικανική στρατηγική μια σειρά παράλογων στρατηγικών αποφάσεων που είχε ξεκινήσει με την (αυτο)καταστροφική επίθεση στο Ιράκ το 2003. Και ας μην βιαστούμε να κατηγορήσουμε τον πρόεδρο Τραμπ για οτιδήποτε.

Γράφει ο Κώστας Γρίβας

Γιατί η ενέργεια αυτή προέκυψε ως περίπου νομοτελειακό αποτέλεσμα κωμικοτραγικών λαθών της αμερικανικής πολιτικής που είχαν ξεκινήσει από τότε. Συγκεκριμένα, με τη δολοφονία του Σουλεϊμανί οι ΗΠΑ προσπαθούν (;) να ελέγξουν την ιρανική παρουσία στο Ιράκ, την οποία όμως αυτοί προκάλεσαν με την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Ήδη από τότε, μια στοιχειωδώς λογική ανάλυση των δεδομένων, η οποία δεν απαιτούσε παρά βασικές γνώσεις ιστορίας και διεθνούς πολιτικής, κατέληγε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν θα οδηγούσε στη δραστική ενίσχυση του Ιράν.

Όχι μόνο γιατί το Ιράκ αποτελούσε φράγμα του Ιράν, αλλά και γιατί το καθεστώς του Σαντάμ στηριζόταν στους Σουνίτες και κρατούσε υπό έλεγχο τη σιιτική πλειοψηφία του ιρακινού πληθυσμού. Η καταστροφή του καθεστώτος Σαντάμ απελευθέρωσε το Ιράν από τον πιο επίφοβο εχθρό του και του προσέφερε την ευκαιρία να αξιοποιήσει τους Σιίτες του Ιράκ και να το μετατρέψει, εν πολλοίς, σε προέκτασή του.

Όσο δε για τους Ιρακινούς Σουνίτες, ούτε αυτοί έγιναν φιλοαμερικανοί. Αντιθέτως οδηγήθηκαν προς το ISIS και διάφορες άλλες ένοπλες αντιαμερικανικές οργανώσεις. Ακόμη και οι ξεκάθαρα φιλοαμερικανοί Κούρδοι, μετά το “άδειασμά” τους από την Ουάσινγκτον, έχουν καταστεί αμφίβολος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Όμως, το “φλερτάρισμα” με τους Κούρδους είχε προφτάσει να δηλητηριάσει ανεπανόρθωτα τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι Αμερικανοί, δαπανώντας τρισεκατομμύρια δολάρια και θυσιάζοντας τη ζωή και την αρτιμέλεια χιλιάδων στρατιωτών τους, εν τέλει αυτό που κατάφεραν ήταν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με τους πάντες και να δημιουργήσουν ένα μεγάλο Ιράν. Και τίθεται ένα πολύ απλό ερώτημα. Πώς μπόρεσαν να τα κάνουν τόσο χάλια; Ένα μέρος της απάντησης είναι ότι, σε αντίθεση με την κυρίαρχη αντίληψη, οι ΗΠΑ ποτέ δεν είχαν ορθολογική και συγκροτημένη μακρόπνοη στρατηγική.

Ανορθολογισμός Αμερικανών στρατηγιστών

Ίσως ο πιο καθιερωμένος και επίμονος μύθος στον μηχανισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, αλλά και στην συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν έναν συγκροτημένο, ορθολογικό και μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο ακολουθούν με συνέπεια. Αυτή η αντίληψη δεν σχετίζεται με το πόσο “φιλοαμερικανός” ή “αντιαμερικανός” είναι κανείς.

Ακόμη και οι πιο παθιασμένοι επικριτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής πιστεύουν ακράδαντα ότι κάποια ιερατεία σοφών στην Ουάσιγκτον σχεδιάζουν με παγερό και κυνικό ρεαλισμό τις κινήσεις των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκακιέρα με ορίζοντα δεκαετιών. Στην πραγματικότητα, όπως αναφέρουν και πλείστοι Αμερικανοί αναλυτές, η αμερικανική στρατηγική μαστίζεται από “προσήλωση σε ένα σημείο” (focalism) και από “μονοχρονική” (monochronic) ανάγνωση των τεκταινομένων.

Δηλαδή, οι Αμερικανοί δυσκολεύονται να δουν τη συνολικότερη συστημική δομή μέσα στην οποία λειτουργεί κάποιο σημείο στον πλανήτη και συνακόλουθα δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ευρύτερες συνέπειες των ενεργειών τους στο σημείο αυτό, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου, πολλώ δε μάλλον να κάνουν μακροχρόνιους σχεδιασμούς.

Επιπροσθέτως, οι ΗΠΑ είναι ένα νεαρό έθνος, η σχηματοποίηση του οποίου ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα, μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα είναι να έχουν μια “νεανική ορμή” που δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό. Αντιθέτως, κυριαρχεί μια υπερβάλλουσα πίστη στις ικανότητες του έθνους να αντιμετωπίσει αυτοσχεδιάζοντας κάθε απρόβλεπτη πρόκληση.

Θεός, αλαζονεία και νεοσυντηρητικοί

Την κατάσταση επιδεινώνει με ακραίο τρόπο, το “θεολογικό” στοιχείο, το οποίο είναι κυρίαρχο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ, από τη γέννησή τους μέχρι και σήμερα, θεωρούν ότι είναι ένα έθνος με σαφώς ανώτερη ηθική ποιότητα από ότι τα υπόλοιπα, το οποίο έχει λάβει από τον Θεό την αποστολή να επιβάλει “πανανθρώπινες” αξίες στον υπόλοιπο κόσμο.

Η έτσι και αλλιώς τεράστια αλαζονεία που προκαλεί αυτή η θρησκευτικού τύπου ανάγνωση του ρόλου της χώρας στα διεθνή γεωπολιτικά δρώμενα, έφθασε σε δυσθεώρητα ύψη μετά τη “νίκη” της Δύσης στον Ψυχρό Πόλεμο. Το γεγονός αυτό όχι μόνο επιβεβαίωσε τη “θεϊκή αποστολή” των ΗΠΑ αλλά δημιούργησε μια παρανοϊκή αίσθηση απόλυτης παντοδυναμίας.

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η κυριαρχία στο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ των λεγόμενων νεοσυντηρητικών (neocons). Οι άνθρωποι αυτοί προέρχονταν, εν πολλοίς, από την αμερικανική τροτσκιστική αριστερά και για τον λόγο αυτό αντιμετωπίζονταν με μεγάλη καχυποψία, έως και απέχθεια, από τους “κανονικούς” συντηρητικούς.

Παραθέτοντας μια προσωπική εμπειρία, κατά τη διάρκεια ενός ακαδημαϊκού προγράμματος στην Ουάσινγκτον το 2006, ένα στέλεχος της συντηρητικής δεξαμενής σκέψης CATO είχε χαρακτηρίσει στον υπογράφοντα τους νεοσυντηρητικούς, που κυριαρχούσαν τότε στην κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους του νεότερου, ως “νεοριζοσπάστες” (neoradicals).

Αν θα θέλαμε να περιγράψουμε την επίδραση των ανθρώπων αυτών στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ με όσο το δυνατόν πιο απλά λόγια, θα λέγαμε ότι πήραν τις θεωρίες της “εξαγωγής της επανάστασης” του Τρότσκι και της δημιουργίας “επαναστατικών εστιών” (foco) του Τσε Γκεβάρα, αντικατέστησαν τη λέξη «επανάσταση» με τη λέξη “δημοκρατία” (όπως αυτοί την εννοούν φυσικά) και προσπάθησαν να την εφαρμόσουν στη Μέση Ανατολή αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου. Ξεκίνησαν με την αυτοκαταστροφική εισβολή στο Ιράκ και συνέχισαν με την υποδαύλιση της λεγόμενης “Αραβικής Άνοιξης”. Τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε.

Ψευδαισθήσεις και παραλογισμός

Επίσης, εν μέρει αίτιο και εν μέρει αποτέλεσμα αυτού του κοκτέιλ παρανοϊκού ανορθολογισμού στην αμερικανική γεωστρατηγική, ήταν ο λεγόμενος “Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία” στον οποίο (αυτό)εγκλωβίστηκαν οι ΗΠΑ μετά την 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Αυτός ήταν ένας απροσδιόριστος πόλεμος, με απροσδιόριστους στόχους, εναντίον απροσδιόριστων αντιπάλων, ο οποίος, για να δικαιολογήσει τον εαυτό του, θα έπρεπε να αναπαράγεται διαρκώς με “νίκες” εναντίον υπαρκτών και ανύπαρκτων εχθρών. Έτσι, η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσείν “ορθολογικοποιήθηκε” μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα, η γρήγορη επιτυχία που πέτυχε το μείγμα Ειδικών Δυνάμεων, αεροπορικών “έξυπνων” όπλων προσβολής ακριβείας και φίλιων ντόπιων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ενίσχυσε έτι περαιτέρω την αυτοπεποίθηση των ΗΠΑ. Έτσι, οι μικρόνοες νεοσυντηρητικοί θεώρησαν ότι η κατάληψη και καθυπόταξη του Ιράκ ήταν θέμα εβδομάδων και θα ακολουθούσε το Ιράν.

Το αποτέλεσμα ήταν οι ΗΠΑ να εγκλωβιστούν σε έναν παρατεταμένο και παράλογο πόλεμο χωρίς καθαρές στοχοθετήσεις, να διαταράξουν τις σχέσεις τους σχεδόν με τους πάντες στη Μέση Ανατολή, να δημιουργήσουν το ISIS και κυρίως να ενισχύσουν το Ιράν καθιστώντας το κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή. Και τώρα με σπασμωδικές κινήσεις, όπως ήταν η δολοφονία του Σουλεϊμανί, προσπαθούν να ξαναμπούν στον παιχνίδι.

Εν κατακλείδι, δεδομένου ότι η καρικατούρα υψηλής στρατηγικής που υπάρχει στη χώρα μας κυριαρχείται από την αντίληψη ότι η Ελλάδα θα πρέπει να λειτουργεί ως εξάρτημα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο αφέντης μας ίσως να μην είναι και τόσο έξυπνος όσο έχουμε την τάση να πιστεύουμε…

ΠΗΓΗ: slpress.gr

infognomonpolitics.gr

Πώς και για ποιο λόγο φθάσαμε στα πρόθυρα ενός πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν – Ανάλυση του Σάββα Καλεντερίδη

skal 

Ο χάρτης δείχνει τον οδικό άξονα που οδηγεί από την Τεχεράνη στη Βαγδάτη, τη Δαμασκό και τη Βηρυτό και ελέγχεται από στρατιωτικές δυνάμεις που διοικούσε μέχρι το θάνατό του ο Κασίμ Σουλεϊμανί. Πρόκειται για ιστορικής σημασίας εξέλιξη, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις επιτελικές και επιχειρησιακές δυνατότητες του Σουλεϊμανί.

του Σάββα Καλεντερίδη

 Η μεγάλη και η μικρή εικόνα

Στην περιοχή μας, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια τάση αποχώρησης των ΗΠΑ η οποία κατ’ άλλους είναι ένδειξη παρακμής και αδυναμίας και κατ’ άλλους οφείλεται στην προτεραιότητα που δίνει πλέον η Ουάσινγκτον στην Άπω Ανατολή για να αντιμετωπίσει τον κινεζικό δράκο, ο οποίος σταδιακά μετατρέπεται σε μείζονα απειλή για τα αμερικανικά συμφέροντα όχι μόνο στην εν λόγω περιοχή, αλλά σε παγκόσμια επίπεδο.

Επειδή η πολιτική είναι ένα δυναμικό πεδίο που υπακούει στους νόμους της Φυσικής, το κενό που δημιουργείται από την τάση αποχώρησης των ΗΠΑ από την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Αν. Μεσογείου καλούνται να το καλύψουν οι χώρες που έχουν την ανάλογη ισχύ αλλά και τους εθνικούς σχεδιασμούς και στόχους.

Πρώτη έρχεται η Ρωσία, η οποία έχει καταφέρει να αποκτήσει σταθερή και ασφαλή παρουσία στη Μέση Ανατολή και την Αν. Μεσόγειο μέσω της επιρροής που ασκεί στην κυβέρνηση του Άσαντ αλλά και μέσω της ναυτικής βάσης της Ταρτούς (Αντάραδος) και της αεροπορικής βάσης Χμεΐμίν, στη Λατάκεια της Συρίας. Επίσης, η Ρωσία ασκεί επιρροή στην περιοχή μέσω των ενεργειακών προγραμμάτων και των αγωγών φυσικού αερίου που διέρχονται κυρίως μέσω της Τουρκίας, αλλά και της πώλησης στρατηγικών όπλων σε χώρες της περιοχής, κυρίως δε μέσω των συστημάτων S-300, S-400, με τα ραντάρ των οποίων η Μόσχα έχει real time αεροπορική εικόνα ολόκληρης της προαναφερθείσας περιοχής και όχι μόνο.

Επιρροή στην περιοχή ασκεί ή μάλλον σχεδιάζει και προσπαθεί να ασκήσει και η Κίνα, φιλοδοξώντας να ανοίξει διάφορες διακλαδώσεις του «Δρόμου του Μεταξιού» διά των οποίων θα προωθεί όχι μόνο τα εμπορεύματα αλλά και τις πολιτικές της.

Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος της Κίνας για την περιοχή, είναι το γεγονός ότι δεκάδες φορές άσκησε βέτο, μαζί με τη Ρωσία, σε ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη Συρία.

Η τρίτη χώρα που ασκεί επιρροή στην περιοχή είναι το Ιράν, το οποίο, μέσω της επιρροής που ασκεί σε Ιράκ, Συρία και Λίβανο, μετά από σχεδόν 1.500 χρόνια και την κατάληψη της περιοχής από τους Άραβες, κατόρθωσε να αποκτήσει συνεχόμενη οδική πρόσβαση στις ακτές της Μεσογείου και πολλές στρατιωτικές βάσεις στις τρεις προαναφερθείσες χώρες.

Η τέταρτη χώρα που ασκεί επιρροή στην περιοχή είναι η Τουρκία, η οποία κυρίως λόγω γειτνίασης αλλά και ιστορικών απωθημένων, προσπαθεί να επωφεληθεί από το κενό που δημιουργεί η εν μέρει αποχώρηση των ΗΠΑ αλλά και από τις αντιθέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, για να νεκραναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία με όρους 21ου αιώνα και με αρωγό τα στοιχεία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που υπάρχουν και δρουν σε μια σειρά από χώρες της περιοχής.

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που προσπαθούν να ασκήσουν επιρροή στην περιοχή, όπως η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία, όμως δεν θα αναφερθούμε σ’ αυτές και θα προσπαθήσουμε να κλείσουμε την εικόνα και να περιοριστούμε στα δικά μας.

Ανάμεσα στα θύματα αυτής της κατάστασης είναι οι Κούρδοι, που πλήρωσαν πανάκριβο τίμημα από την «αποχώρηση» των ΗΠΑ, ενώ μένει να δούμε τι θα γίνει με την Κύπρο και την Ελλάδα.

Σε όλο το «παιχνίδι» απόκτησης ερεισμάτων και άσκησης επιρροής από τους πρωταγωνιστές και τους δευτεραγωνιστές, η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία των ΗΠΑ και την περίεργη και ανεξήγητη σχέση Τραμπ-Πούτιν-Ερντογάν, για να αποκτήσει τον δικό της «χώρο» συνέπηξε μέτωπο με τη Ρωσία και το Ιράν, αποκομίζοντας αρκετά κέρδη κυρίως στο Κουρδικό, χωρίς να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών της από τις ΗΠΑ.

Ένα άλλο αποτέλεσμα της πολιτικής των ΗΠΑ ήταν η ενίσχυση όχι μόνο της πολιτικής και οικονομικής αλλά και της στρατιωτικής παρουσίας του Ιράν σε Ιράκ-Συρία-Λίβανο, η οποία έφθασε στο σημείο να απειλεί την ασφάλεια του Ισραήλ, ακόμα και των Αμερικανών στρατιωτών που δρουν στην περιοχή.

Η κατάσταση αυτή αποκαλύφθηκε με την τελευταία πυραυλική επίθεση της φιλοϊρανικής παραστρατιωτικής οργάνωσης Χάσντι Σάμπι σε στρατιωτική βάση που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στο Κιρκούκ, κατά την οποία σκοτώθηκε ένας Αμερικανός κατασκευαστής που δραστηριοποιείται στην περιοχή και τραυματίστηκαν μερικοί Αμερικανοί στρατιώτες.

Αμέσως μετά ακολούθησε ο βομβαρδισμός στρατοπέδων της Χάσντι Σάμπι στη Συρία και το Ιράκ, για να ακολουθήσει η πολιορκία της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Βαγδάτη από τη φιλοϊρανική παραστρατιωτική οργάνωση, ξαναζωντανεύοντας μνήμες του 1979, τότε που Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη.

Η απάντηση των ΗΠΑ ήταν ο βομβαρδισμός και ο θάνατος το στρατηγού Κασίμ Σουλεϊμανί, του αρχιτέκτονα της στρατιωτικής δράσης του Ιράν σε Ιράκ, Συρία, Λίβανο, Υεμένη κ.α., και του Ιρακινού στρατηγού Αμπού Μαχντί Μουχεντίς, που ήταν υπεύθυνος για τη στρατιωτική συνεργασία Ιράκ-Ιράν.

Μετά από όλα αυτά η κατάσταση στη Μέση Ανατολή τείνει να γίνει ακόμα πιο ρευστή, και πέραν του ότι θα απειλήσει την ειρήνη, είναι πιθανό να επηρεάσει ακόμα και την απόφαση των ΗΠΑ να μειώσουν την παρουσία τους στην περιοχή.

Ενώ είναι σε εξέλιξη όλα αυτά, που μπορεί να οδηγήσουν σε κάτι πολύ μεγάλο το οποίο μπορεί να επηρεάσει ακόμα και την παγκόσμια ειρήνη, έχουμε και το μέτωπο της Λιβύης, το οποίο «άνοιξε» η Τουρκία κυρίως για δύο λόγους.

Ο ένας είναι θα μπορούσαμε να πούμε συγκυριακός.

Δηλαδή, βλέποντας η Τουρκία από τη μια πλευρά τον Χαφτάρ να απειλεί την κυβέρνηση του τουρκικής καταγωγής Σαράτζ, και από την άλλη τις χώρες της περιοχής να προωθούν εθνικά αλλά και κοινά ενεργειακά προγράμματα και τριμερείς συνεργασίες από τις οποίες η ίδια είναι αποκλεισμένη, όχι επειδή την απέκλεισαν πολιτικά οι χώρες της περιοχής αλλά επειδή αυτό θέλει η Γεωγραφία, αποφάσισε να υπογράψει τη συμφωνία με τη Λιβύη και να λάβει την άδεια της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για αποστολή στρατευμάτων στην Τρίπολη. Μάλιστα, δεν είναι τυχαίο που όχι μόνο η μέρα αλλά και η ώρα που ψηφίστηκε το θέμα της αποστολής στρατευμάτων στη Λιβύη, ήταν ακριβώς η ίδια με την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ για την κατασκευή του αγωγού EastMed. Ήθελε με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία να μας δώσει ένα μήνυμα, ότι έχει τον έβδομο μεγαλύτερο στρατό του κόσμου!

Ο δεύτερος λόγος είναι στρατηγικός και σχετίζεται με το νέο εθνικό δόγμα της Τουρκίας που ακούει στο όνομα «Γαλάζια Πατρίδα» και την υψηλή ισλαμική στρατηγική που θέλει την Τουρκία να νεκρανασταίνει την Οθωμανική Αυτοκρατορία με όρους 21ου αιώνα και να γίνεται ηγέτιδα δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου, δηλαδή 1,7 δισεκατομμυρίων μουσουλμάνων.

Και οι δύο λόγοι και όλα τα επιχειρήματα ακούστηκαν στις εισηγήσεις των βουλευτών του ΑΚΡ και του ΜΗΡ, κατά τη συζήτηση του ζητήματος της αποστολής στρατευμάτων στη Λιβύη.

Αυτή είναι η μεγάλη και η μικρή εικόνα.

Όσον αφορά το τίμημα που πλήρωσαν οι Κούρδοι με την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία είναι μεγάλο, αφού αφ’ ενός μεν έχασαν την στρατηγικής σημασίας πόλη και επαρχία Κιρκούκ, την οποία ήλεγξαν και οι Χάσντι Σάμπι, αφ’ ετέρου δε δέχτηκε σοβαρό πλήγμα το όραμά τους για τη δημιουργία του Κουρδικού Διαδρόμου, που θα τους έβγαζε στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Τέλος, όσον αφορά την Κύπρο και την Ελλάδα, αν και υπάρχει σχετικά σαφής στήριξη από πλευράς των ΗΠΑ στα θέματα της παράνομης και πειρατικής δράσης της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, του αγωγού EastMed αλλά και της παράνομης συμφωνίας της Τουρκίας με τη Λιβύη, ο κίνδυνος είναι να κατοχυρώσει η Τουρκία το ρόλο της περιφερειακής δύναμης, επ’ ωφελεία των ΗΠΑ. Τότε υπάρχει ο κίνδυνος να συνθλιβούμε στα δόντια της μυλόπετρας.

Δημοσιεύεται στην κυριακάτικη δημοκρατία και το pontos-news.gr

infognomonpolitics.gr

Σαφής αποστασιοποίηση ΕΕ από ΗΠΑ: Κλήθηκε ο Ιρανός ΥΠΕΞ στις Βρυξέλλες - Δεν επιδοκιμάζει την εκτέλεση Σουλεϊμανί

Θέλοντας να αποστασιοποιηθεί από την πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν και την τελευταία επιθετική κίνηση της Ουάσινγκτον με την εκτέλεση του Κασέμ Σουλεϊμανί, η ΕΕ προσκάλεσε σήμερα τον Ιρανό ΥΠΕΞ στις Βρυξέλλες.

Οι Ευρωπαίοι θέλουν να προλάβουν μία κλιμάκωση της έντασης, καθώς φοβούνται εκτίναξη τιμών των πετρελαίου και κατά συνέπεια των τιμών φυσικού αερίου, αφού είναι συνδεδεμένες. Ήδη την πρώτη ημέρα μετά τη δολοφονία, το πετρέλαιο ανέβηκε 4 δολάρια αν συνεχίσει να ανεβαίνει και ειδικά εν μέσω χειμώνα υπάρχει κίνδυνος να βυθιστεί η Ευρώπη σε νέα ύφεση,

Επιπλέον η ΕΕ προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί από την πυρηνική συμφωνία, αν και κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή φαντάζει πολύ δύσκολο. Άλλωστε λόγω των κυρώσεων των ΗΠΑ πολλές ευρωπαϊκές εταιρίες έχουν αναγκαστεί και αυτές να αποστασιοποιηθούν -τουλάχιστον επίσημα- από την Τεχεράνη. 

π.χ η γαλλική TOTAL αποσύρθηκε από συμφωνία 4,8 δισ. για εξόρυξη ιρανικού πετρελαίου

Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ προσκάλεσε στις Βρυξέλλες τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην οποία επαναλαμβάνεται η έκκληση για «αποκλιμάκωση» στην Μέση Ανατολή.

Ο Ζοζέπ Μπορέλ γνωστοποιεί ότι απηύθυνε την πρόσκληση προς τον Τζαβάντ Ζαρίφ, χωρίς να προσδιορίσει ημερομηνία, στην ανακοίνωση η οποία αναφέρεται στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε κατά την διάρκεια του σαββατοκύριακου με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών με θέμα την προάσπιση της διεθνούς συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Οι κ.κ. Μπορέλ και Ζαρίφ αναφέρθηκαν «στην σημασία της προάσπισης της συμφωνίας της Βιένης για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, η οποία παραμένει σημαντική για την παγκόσμια ασφάλεια», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας «επιβεβαίωσε ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει να διαδραματίζει πλήρως τον ρόλο του συντονιστή και να διαφυλάσσει την ενότητα των υπολοίπων πλευρών για την ενίσχυση της συμφωνίας και την πλήρη εφαρμογή της από όλες τις πλευρές».

Η συμφωνία της Βιένης υπεγράφη το 2015 και κινδυνεύει να καταρρεύσει από την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών το 2018 και την επαναφορά των αμερικανικών κυρώσεων που βύθισαν σε σοβαρή ύφεση την ιρανική οικονομία.

Η συμφωνία, αντικείμενο διαπραγματεύσεων ανάμεσα στο Ιράν και την ομάδα 5+1 (τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν την Γερμανία), προσέφερε χαλάρωση του καθεστώτος των κυρώσεων του ΟΗΕ κατά της Τεχεράνης, η οποία σε αντάλλαγμα δεσμεύθηκε να εγγυηθεί τον μη στρατιωτικό χαρακτήρα του πυρηνικού της προγράμματος.

Το Παρίσι κάλεσε χθες το Ιράν να διαφυλάξει την συμφωνία της Βιένης, παρά τον θάνατο του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί με εντολή Τραμπ και πριν από πιθανή ανακοίνωση της Τεχεράνης για την επανάληψη απαγορευμένων από την συμφωνία δραστηριοτήτων του πυρηνικού της προγράμματος.

Όμως, κατά την γνώμη πολλών αναλυτών, η αεροπορική επιδρομή της Παρασκευής στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης τορπίλισε οριστικά και την πυρηνική συμφωνία.

pronews.gr