Ηλίας Κασιδιάρης: Εκατό χρόνια μακριά από τη Μικρά Ασία!

 

Έλληνες  14/09/2022  

Η απώλεια της Μικράς Ασίας, ο ξεριζωμός του Ελληνισμού της Ιωνίας, 

του Πόντου και των υπόλοιπων σκλαβωμένων Πατρίδων της καθ’ ημάς Ανατολής, 

αποτελεί μεγαλύτερη Εθνική καταστροφή ακόμα και από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Προαιώνιες Ελληνικές Εστίες, στις οποίες άνθισε η Ελληνική Φιλοσοφία 

πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια, παραδόθηκαν στη βαρβαρότητα.

 Η μάστιγα της Ασίας, οι ορδές του παντουρκισμού, οι νομάδες της κεντροασιατικής στέπας, 

θεμελίωσαν το σύγχρονο τουρκικό κράτος, πάνω στο αίμα, στις σφαγές, στις λεηλασίες 

και στη μαζική εξόντωση όλων των Εθνοτήτων της Μικράς Ασίας. 

Αυτά τα μείζονα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας παραμένουν μέχρι τις ημέρες μας ατιμώρητα.

Η Μικρασιατική Εκστρατεία, μπορούσε να είναι νικηφόρος 

και σήμερα να επικρατεί ένα εντελώς διαφορετικό status quo στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Αρκεί να είχαν εισακουσθεί οι απεγνωσμένες εκκλήσεις του Ιωάννου Μεταξά, 

που ως μέγας στρατηγικός νους, είχε προειδοποιήσει για το ανώφελο της προέλασης προς Ανατολάς

 και είχε προτείνει την αστραπιαία κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. 

Ο Ελληνικός Στρατός όφειλε να θωρακίσει και να καταστήσει απόρθητο οχυρό ολόκληρη 

τη ζώνη της Σμύρνης. 

Από εκεί να επεκταθεί κατά μήκος των παραλίων της Δυτικής Μικράς Ασίας. Επόμενο βήμα θα ήταν 

η συνένωση αυτών των προαιώνιων Ελληνικών Εδαφών με τον Εύξεινο Πόντο, 

όπου υπήρχαν ακμαίοι Ελληνικοί πληθυσμοί και δρούσε το ηρωικό Ποντιακό Αντάρτικο.

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν συνέβη γιατί η χώρα παραδόθηκε στον Εθνικό Διχασμό, 

που ήταν και η μοναδική αιτία της καταστροφής. 

Μοιραίες πολιτικές φατρίες και των δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων οδήγησαν

 τον ανίκητο Ελληνικό Στρατό, που επί δέκα ολόκληρα χρόνια συνέτριβε τους τούρκους

 σε όλα τα μέτωπα, σε μία επιχείρηση αυτοκτονίας και καταστροφής.

Εκατό χρόνια λείπει ο Ελληνισμός από τη Μικρά Ασία, ποτέ όμως δεν ξεχνάμε τις

 αλύτρωτες Ελληνικές Πατρίδες. Παραφράζοντας ελαφρώς τον Καβάφη,

 θα αναφωνούσαμε:

 «Γη της Ιωνίας εσένα αγαπάμε ακόμη, Εσένα οι ψυχές μας ενθυμούνται ακόμη»!

Ηλίας Κασιδιάρης

ellhnes.net

Κανείς δεν θυμάται τον Αλέξανδρο Παπάγο - Μια επιλεκτική λήθη

 

Εμμανουήλ Ν. Κώνστας

Στις 4 Οκτωβρίου του 1955 πέθανε ο τότε πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος, αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού στο βορειοηπειρωτικό έπος καθώς και στον συμμοριτοπόλεμο. Πρόκειται για τον άνθρωπο τον οποίο διαδέχτηκε με παρασκηνιακό τρόπο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραλαμβάνοντας το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού αλλά και την πρωθυπουργία.

Αυτόν τον μεγάλο άνδρα για την ιστορία της νεότερης Ελλάδας αγνόησε χαρακτηριστικά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, ολόκληρο το επικοινωνιακό σύστημα. Το ίδιο σύστημα που αφιέρωσε στην δημόσια τηλεόραση απεριόριστο χρόνο για τη μνήμη του Ζακ Κωστόπουλου.  

Αξίζει να σταθεί κανείς κυρίως στο γεγονός ότι η αγνόηση του Παπάγου από τη Νέα Δημοκρατία που με οργή αποδοκίμασε τις τοποθετήσεις  Μπογδάνου, παρά το γεγονός ότι αποτελούσαν ιστορικά γεγονότα πέρα πάσης αμφισβήτησης, φανερώνει τις ξεκάθαρες διαθέσεις της να αποκοπεί από κάθε παρελθόν, περιλαμβανομένου και αυτού του ενδόξου που ταυτίζεται με το πρόσωπο του Α. Παπάγου.

Ας προσέξει κανείς τη σημειολογία, δεν αναφερόμαστε στον Παπάγο και ενοχλούμαστε για τους εορτασμούς στο Γράμμο και το Βίτσι την ίδια ώρα που οι συνεχιστές της άλλης πλευράς γιορτάζουν και τιμούν τους νεκρούς τους απτόητοι κάθε χρόνο θεωρώντας ότι είναι "ιστορικά " δικαιωμένοι. Αυτή επιλεκτική λήθη που δήθεν θα φέρει την εθνική ενότητα, επιλέγει την σιωπή για την ιστορία και επιτρέπει την στρέβλωση, καλλιεργεί την ιστορική άγνοια προκειμένου να μην θίξει τους αμετανόητους θιασώτες των αντεθνικών δράσεων.

Η αριστερά δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι ενήργησε ορθά στην Μικρασιατική εκστρατεία όταν καλούσε τους στρατιώτες να λιποτακτήσουν, όταν πολεμούσε την υπόθεση της Βορείου Ηπείρου, όταν υπονόμευε τον μεγάλο αγώνα της ΕΟΚΑ για ένωση, όταν παρέδιδε με την απόφαση της 5ης ολομέλειας την Μακεδονία.

Η σιωπή λοιπόν σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση συνενοχή . Η παράταξη που σήμερα κυβερνά την Ελλάδα συνεχίζει την λαμπρή παράδοση της "ενοχής" απέναντι στην αριστερά.

Η ιστορία όμως σχετίζεται άμεσα με την πολιτική. Έτσι, σήμερα, η συμφωνία για τον εξοπλισμό και την στρατιωτική συνδρομή καταψηφίζεται ακριβώς διότι εξακολουθούν υφιστάμενοι οι λόγοι που πάντοτε υπήρχαν ως ιδεολογικοί και πολιτικοί άξονες. Η Νέα Δημοκρατία που μεταπολιτευτικά ευθύνεται για την ιδεολογική επικυριαρχία των ιδεών που μείωσαν την έθνος και την σημασία του παραμένει συνεπής στον ρόλο της. Οι Έλληνες ας αναγνωρίσουν επιτέλους τι εξυπηρετεί κάθε πολιτικός και κάθε φορέας.

 pronews.gr 

*Ο Εμμανουήλ  Ν. Κώνστας είναι Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Μετώπου 

 pronews.gr 

Επιφυλάξεις Μεταξά για τη Μικρασιατική Εκστρατεία – Τί είχε πει στον Βενιζέλο; (Ντοκιμαντέρ)

Ο επιτελάρχης και μετέπειτα δικτάτωρ Ιωάννης Μεταξάς σε υπόμνημά του προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο με τίτλο «Μικρά Ασία: δυνατότητες διανομής» προβάλλει ισχυρές επιφυλάξεις σχετικά με ενδεχόμενη εκστρατεία στο μικρασιατικό έδαφος.

Θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πώς ένας οξυδερκής και ικανός πολιτικός, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, επέλεξε να εμπλακεί σε ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα, χωρίς την παραμικρή επίσημη διαβεβαίωση από τους συμμάχους για την εξασφαλισμένη έκβασή του, όταν μάλιστα ο σημαντικότερος στρατιωτικός παράγοντας της εποχής εκείνης, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ιωάννης Μεταξάς, τον οποίο ο ίδιος ο Βενιζέλος είχε χρίσει αρχηγό λόγω των αδιαμφισβήτητων επιτελικών ικανοτήτων του, επέμεινε μέχρι παραιτήσεώς του από αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ότι η Μικρασιατική Επιχείρηση δεν είχε καμμία απολύτως πιθανότητα επιτυχίας.

Στο ντοκιμαντέρ μιλούν –με σειρά εμφάνισης- οι: Άγγελος Συρίγος (αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Παντείου Πανεπιστημίου), Ευάνθης Χατζηβασιλείου (καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο ΕΚΠΑ), Νίκος Παπαναστασίου (λέκτορας Σύγχρονης Ιστορίας και Ιστορίας των Μέσων Ενημέρωσης στο ΕΚΠΑ), Νικόλαος Παπαδάκης (γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος»), Σωτήρης Ριζάς (διευθυντής Ερευνών στην Ακαδημία Αθηνών), Τάσος Σακελλαρόπουλος (υπεύθυνος Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη).

Ιδέα σειράς-σενάριο-σκηνοθεσία-εκτέλεση παραγωγής: Αλέξανδρος Κακαβάς.
Διεύθυνση φωτογραφίας: Μωρίς Γκορμεζάνος, Αδαμάντιος Πετρίτσης.
Ηχοληψία: Μωρίς Γκορμεζάνος.
Μουσική: Πέννυ Μπινιάρη.
Αφήγηση: Χρ. Σπανός, Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου.
Μοντάζ-τίτλοι αρχής: Αδαμάντιος Πετρίτσης.
Μουσική τίτλων-βοηθός παραγωγής: Κωνσταντίνος Καρδακάρης.
Παραγωγή: ΕΡΤ Α.Ε. 2018.

infognomonpolitics.gr

Μ. Κοττάκης: Προσοχή το 2020 να μην έχουμε νέο 1922 (ηχητικό)

skal 

Ο διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Εστία» Μανώλης Κοττάκης, μιλώντας στον 98.4 υποστήριξε ότι οι εξελίξεις στα εθνικά θέματα και οι πυκνές αλλαγές γεωπολιτικά και στην Ανατολική Μεσόγειο, δείχνουν ότι η Τουρκία ακόμη και με όχημα την παράνομη συμφωνία με τον Σάρατζ της Λιβύης , θα επιχειρήσει με την σιωπηρή ανοχή των ΗΠΑ, να αλλάξει στην πράξη την συνθήκη της Λωζάννης , ως προς το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα , αντί να ασχολείται με πασαρέλα ονομάτων για την Προεδρία της Δημοκρατίας , θα έπρεπε να μιλήσει με αλήθειες στον ελληνικό λαό για την κρισιμότητα της κατάστασης , αφού είναι σαφές ότι το 2020 θέλει ιδιαίτερη προσοχή για να μην έχουμε νέο 1922…

Κατά τον Μανώλη Κοττάκη , το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε «προκλητική», αλλά όχι «παράνομη», «άκυρη», «ανυπόστατη» (όπως λέμε εμείς) τη συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης, ενώ ο Τζέφρι Πάιατ δήλωσε την επομένη ακριβώς ότι, κατά τη νομική υπηρεσία του υπουργείου του, «υφαλοκρηπίδα έχουν μόνο τα κατοικημένα νησιά του Αιγαίου, όχι τα ακατοίκητα».

Στην ουσία, οι ΗΠΑ έχουν στρώσει το χαλί στον Ερντογάν και του υποδεικνύουν με τον τρόπο τους πού να στείλει το ερευνητικό για «γεωτρήσεις»: Σε ακατοίκητες νησίδες και νήσους οι οποίες δεν περιλαμβάνονται ονομαστικώς στη Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά περιλαμβάνονται ονομαστικώς -με τουρκικό όνομα, δυστυχώς- στη συμφωνία με τη Λιβύη. Σε νήσους και νησίδες που ευρίσκονται πέριξ του Καστελορίζου και μεταξύ Κω και Νισύρου.

Το μέγα κόλπο -η «τέλεια κέντα» με χαρτοπαικτικούς όρους- είναι ότι επιχειρούν (εκτιμώ) να αναθεωρήσουν – ερμηνεύσουν τη «Λωζάννη» μέσω του μνημονίου με τη Λιβύη! Διά του ΟΗΕ, όργανο του οποίου είναι και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Και, όταν έρθει η στιγμή -που δεν αργεί-, θα μας κατηγορήσουν και από πάνω ότι… παραβιάζουμε το Διεθνές Δίκαιο και θα απαιτήσουν είτε την παραπομπή θεμάτων εδαφικής μας ακεραιότητας και εθνικής μας κυριαρχίας στη Χάγη (που είναι το δικαστήριο του ΟΗΕ) είτε την απόσπασή τους διά της ισχύος.

Πρέπει να πούμε νωρίς την αλήθεια στους Έλληνες: Το μέλλον που μας σχεδιάζουν κινείται μεταξύ εθνικού εξευτελισμού και εθνικής τραγωδίας.

Και, αν υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν ότι μας καλύπτει η επιφύλαξη που κατέθεσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στον ΟΗΕ το 2015 για την εξαίρεση των θεμάτων άμυνας και κυριαρχίας από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, τους προτρέπω να το ξεχάσουν. Και εγώ το ίδιο νόμιζα.

Μόνο που η επιφύλαξη Βενιζέλου δεν είναι καθολική – έχει ορθάνοιχτα παράθυρα. Ορίζει ό,τι ισχύει για θέματα άμυνας και κυριαρχίας, εκτός κι αν τα δύο μέρη αποφασίσουν να τα εντάξουν σε συνυποσχετικό!

Πηγή: Νέα Κρήτη

infognomonpolitics.gr

Δεινά προ των πυλών - Οι ευθύνες Κ.Καραμανλή και Π.Παυλόπουλου - Ζητείται ηθικό στο στράτευμα

25-1-2019, η σημερινή είναι μια αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό καθώς η εθνική ήττα που υπέστη με την εκχώρηση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς μπορεί να συγκριθεί μόνο με την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την Κυπριακή τραγωδία του 1974.

Οι ευθύνες ειδικά του ελληνικού πολιτικού προσωπικού και γενικά του ελληνικού πολιτικού συστήματος που διαχειρίστηκαν το Σκοπιανό, είναι τεράστιες.

Από τις πολιτικές ευθύνες πέραν των 153 αυτουργών έχουν και αυτοί που είτε διαφώνησαν καθυστερημένα και σε χαμηλούς τόνους (Κ.Καραμανλής) ενώ θεσμικές ευθύνες έχουν και όσοι κατέχουν θέσεις από τις οποίες θα μπορούσαν να πλήξουν την εκχώρηση της Μακεδονίας και δεν το έπραξαν όπως ο ΠτΔ,Π.Παυλόπουλος (δείτε παρακάτω τι γράφει το Σύνταγμα).

Και οι δύο φέρουν ευθύνες για τα δεινά που έρχονται. Είναι συνυπεύθυνοι για την εκχώρηση της Μακεδονίας από την στιγμή που δεν έκαναν εγκαίρως τίποτα για να την αλλάξουν.

Πώς θα αντιμετωπίσουμε τους Τούρκους όταν παραδίδουμε έδαφος -διότι το όνομα φέρει έδαφος και αυτό θα αποδειχτεί δυστυχώς στο μέλλον- γλώσσα, ταυτότητα στους Σκοπιανούς;

Οταν δεχόμαστε μια εθνική καταστροφή χωρίς να πέσει... τουφεκιά, χωρίς να βρίσκεται η χώρα σε εμπόλεμη κατάσταση. Οταν οι ΕΔ βλέπουν οικιοθελή παράδοση άνευ όρων στις επιταγές των ξένων κέντρων εξουσίας.

Το ηθικό στο στράτευμα είναι στο ναδίρ. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες σειρά παίρνει το Αιγαίο, τα κοιτάσματα και η Κύπρος. 

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Η.Καματερός, λειτούργησε ως "λαγός" των εξελίξεων όπως αποκάλυψε το pronews.gr, εν όψει της και της επίσκεψης Α.Τσίπρα στην Τουρκία. Επιδιώκουν στα Δωδεκάνησα την ίδια συμφωνία, αναλογικά, με αυτή των Πρεσπών, 

Τα δεινά είναι μπροστά μας.

Στο κοντινό μέλλον θα δούμε να ξετυλίγεται το σχέδιο διαμελισμού της χώρας.

Δημιουργία "Μακεδονικής μειονότητας" (το είπε πρόσφατα και το Ουράνιο Τόξο) μέσα από ιδιωτικά ιδρύματα που θα διδάσκουν την "Μακεδονική" γλώσσα και ΜΚΟ του Τ.Σόρος. 

Επειτα, θα υπάρχει συμμαχία των δύο μειονοτήτων "Μακεδονικής" και "Μουσουλμανικής/Τουρκικής" αποδεχόμενοι το πάγιο αίτημα Ερντογάν.

Τα "τύμπανα διαμελισμού πλέον θα ηχούν δυνατά". Aυτός είναι άλλωστε και ο σκοπός της συμφωνίας. Μια προσωρινή λύση-ανακωχή με αρκετές "κερκόπορτες" για να χρησιμοποιηθούν ανάλογα από τους πάτρωνες των σκοπιανών.

Εκτός αν νομίζει κανείς πως η Τουρκία θα αφήσει την "χρυσή" ευκαιρία να πάρει ότι θέλει βλέποντας τις ελληνικές υποχωρήσεις .

 pronews.gr

Η Ελλάς υπεράνω όλων Κώστα Ζουράρι

Ιωάννης Αμπατζόγλου

Το απόγευμα της Κυριάκης 13 Ιανουαρίου συνομίλησα επί είκοσι λεπτά, τηλεφωνικά με τον Κώστα Ζουράρι, τον οποίο πλέον γνωρίζω προσωπικά. Μαζί του έχω συνομιλήσει αρκετές φορές τηλεφωνικά, αλλά και μία φορά διά ζώσης στην οικία του στην Αθήνα στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2018.

Αυτή τη φορά η συζήτησή μας αφορούσε τις δύο ψηφοφορίες που θα γίνουν στη βουλή. Την πρώτη για την πρόταση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και την δεύτερη για την Συμφωνία των Πρεσπών. Αλληλένδετες οι δύο αυτές ψηφοφορίες επειδή (α) φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει τις ψήφους και για τις δύο με διαφορετικούς συνδυασμούς βουλευτών και (β) επειδή εάν δεν καταφέρει να κερδίσει την πρώτη, δεν θα χρειαστεί να γίνει η δεύτερη, μιας και σε αυτή την περίπτωση η Συμφωνία των Πρεσπών θα συζητηθεί στη βουλή που θα προκύψει μετά τις εκλογές.

Ο Κώστας Ζουράρις μου είπε ότι θα δώσει θετική ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να υπερψηφίσει την Συμφωνία των Πρεσπών, συγκεκριμένα μου είπε “ούτε νεκρός θα ψήφιζα την Συμφωνία των Πρεσπών”.

Του είπα ότι εάν στηρίξει την κυβέρνηση στην πρώτη ψηφοφορία (ψήφος εμπιστοσύνης) θα είναι σαν να στηρίζει και την Συμφωνία των Πρεσπών επειδή υπάρχουν ήδη αυτοί που θα υπερψηφίσουν την Συμφωνία των Πρεσπών και έτσι αυτή θα κυρωθεί. Επομένως ο μόνος τρόπος να μην περάσει αυτή η Συμφωνία είναι να μην συγκεντρώσει η κυβέρνηση τις 151 θετικές ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία.

Τα επιχειρήματα του Κώστα Ζουράρι για την θετική ψήφο εμπιστοσύνης που προτίθεται να δώσει στην κυβέρνηση είναι τα πιό κάτω:

1) Δεν μπορεί να ρίξει Αριστερή κυβέρνηση επειδή είναι αριστερός. Συγκεκριμένα μου είπε “είμαι προκατακλυσμιαίος αριστερός τεσσάρων γενεών”.

2) Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει να περάσει μεγάλα νομοσχέδια επομένως θα πρέπει να συνεχίσει το έργο της.

3) Η μητέρα του και ο πατέρας του ταλαιπωρήθηκαν ως κουμουνιστές και στην μνήμη τους δεν μπορεί να ρίξει κυβέρνηση της Αριστεράς.

4) Διαχωρίζει τις δύο ψηφοφορίες και δεν μπορεί να καταψηφίσει την μία επειδή διαφωνεί με την άλλη.

Πρόσθεσε βέβαια ότι θα παλέψει με κάθε τρόπο ώστε να μην περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών, όμως τα πιό πάνω τέσσερα σημεία δεν μπορεί να τα ξεπεράσει.

Εγώ του θύμισα την φράση του Σωκράτους στον Κρίτωνα του Πλάτωνα και συγκεκριμένα στο 51β «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσιν». Επομένως του είπα, «ο ελληνικός πολιτισμός, μας δείχνει τον δρόμο και αυτός είναι να έχουμε την πατρίδα μας πάνω από όλα. Δεν θα βάλουμε, ούτε τον πατέρα μας, ούτε την μητέρα μας, ούτε την πολιτική ιδεολογία μας πάνω από την πατρίδα». Έτσι το πρώτο και το τρίτο επιχείρημά του ακυρώνονται. Σχετικά με το δεύτερο επιχείρημά του, του είπα ότι η κυβέρνηση αυτή ουσιαστικά έχει τελειώσει, μάλιστα ακούστηκε η πιθανότητα προκήρυξης εκλογών τον Μάρτιο του 2019, σε δύο μήνες από τώρα. Ποιά είναι αυτά τα «μεγάλα νομοσχέδια που έχει να περάσει αυτή η κυβέρνηση;». Τίποτα μεγάλο δεν έχει να περάσει. Σχετικά με το τέταρτο επιχείρημά του, του είπα ότι οι δύο αυτές ψηφοφορίες συνδέονται και ουσιαστικά γίνονται μία και καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα, δηλ. στην παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας.

Του τόνισα ότι: «Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. Και ο Παύλος Μελάς είχε πει ότι “η Μακεδονία είναι οι πνεύμονες όλης της Ελλάδος και άνευ αυτών η λοιπή Ελλάς δεν δύναται να ζήσει”. Ακρωτηριάζεται η Ελλάς. Και εσύ Κώστα είχες πει πολύ σωστά ότι όταν δίνουμε όνομα δίνουμε έδαφος». Τότε μου είπε ότι υπερβάλω και δεν μπορεί ένα ανίσχυρο κράτος να βλάψει ένα ισχυρό, επίσης θεωρεί ότι πιθανότερο είναι να διαλυθούν τα Σκόπια παρά να βλάψουν εμάς. Του είπα ότι “ίσως να μπορέσουν να μας βλάψουν μετά από πολλές δεκαετίες” και μου είπε ότι “δεν κινδυνεύει από τίποτα η Ελλάδα”.

Μετά από επανάληψη των επιχειρημάτων ένθεν κακείθεν και μη έχοντας να μου αντιτείνει κάτι πειστικότερο, μου επαναλάμβανε την φράση “ου με πείσεις καν με πείσης”.

Στη συνέχεια του είπα ότι «δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτή η μεγάλη ζημία στον ελληνισμό θα επέλθει και με θετική ψήφο του Ζουράρι. Του Ζουράρι της “Πατριδογνωσίας”, του Ζουράρι που είναι ποτισμένος μέχρι το μεδούλι με τον ελληνισμό και την Ορθοδοξία. Του Ζουράρι που πάντα κατανοούσε ότι οι έννοιες “Ελλάς” και “Ελευθερία” συνδέουν την ματαιότητα με το αιώνιο, φράση του αείμνηστου Παναγιώτη Κανελλόπουλου. 

Η έννοια της Ελλάδος σχετίζεται με την αιωνιότητα, με το επέκεινα και ως εκ τούτου η Ελλάς πρέπει να διαφυλαχθεί. Ζούμε ιστορικές στιγμές και έχετε όλοι σας ευθύνη εκεί στη βουλή. Μάλιστα περισσότερη ευθύνη έχουν όσοι έχουν μεγάλη ιστορία όπως εσύ Κώστα».

Μου ξαναεπανέλαβε ότι έχει πάρει τις αποφάσεις του και τα επιχειρήματά του συνεχίζουν να είναι αυτά που μου προανέφερε.

Τέλος χαιρετηθήκαμε, του ευχήθηκα περαστικά από μία ταλαιπωρία που βιώνει με το πόδι του και δώσαμε ραντεβού να τα πούμε από κοντά με την πρώτη ευκαιρία. Του έδωσα την ευχή να τον φωτίσει η Παναγία ώστε να πράξει το σωστό και να μην είναι ένας από αυτούς που θα επιτρέψουν την καταστροφή της Ελλάδος.

Κάπου εκεί τελείωσε η συνομιλία μου με τον Κώστα Ζουράρι και μένει να δούμε τι θα πράξει στην αυριανή ψηφοφορία της βουλής. Θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Σωκράτη που υπερασπίστηκε την πατρίδα του, μέχρι τέλους; Όπως είναι γνωστό, στον Σωκράτη έγινε η πρόταση να διαφύγει από την φυλακή (τα είχε κανονίσει όλα ο Κρίτων δωροδοκώντας τον δεσμοφύλακα) και με αυτό τον τρόπο να γλιτώσει τον θάνατο στον οποίο είχε καταδικαστεί. 

Ωστόσο ο μέγας αυτός φιλόσοφος προτίμησε να πεθάνει. Και έμεινε στην αιωνιότητα. Όλοι κρινόμαστε από τα έργα μας και μπορεί η ζωή μας να είναι πεπερασμένη και σύντομη, όμως οι ιδέες για τις οποίες αγωνιζόμαστε είναι αιώνιες. Όπως αιώνια είναι και η τιμή προς αυτούς που έπραξαν το καθήκον τους απέναντι στην πατρίδα και αιώνιο το ανάθεμα σε αυτούς που την έβλαψαν. 

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης. Συμμετείχε στις διαμαρτυρίες στο Πισοδέρι στις 17 Ιουνίου 2018 τη στιγμή κατά την οποία στις Πρέσπες παραδίδονταν το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.​

pronews.gr

Γενική διάλυση: Ποια Σμύρνη και ποια Κύπρος; - Μάτι 2018! - Δεκάδες οι αγνοούμενοι - Κανείς δεν ξέρει πόσοι και ποιοι!

Γράφει: Πέτρος Αναστασίου

Περί τους 100 αγνοούμενους από μια τραγωδία σε έκταση, το πολύ δύο (2) τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπως είναι το Μάτι Ραφήνας και οι όμορες περιοχές και από την οποία τραγωδία έχουν περάσει ήδη 24 ώρες; Είναι δυνατόν; Και όμως, είναι!
Δεν βρισκόμαστε ούτε σε εμπόλεμη περιοχή, ούτε έχει γίνει πολεμική εκκένωση, ούτε είμαστε στον Αμαζόνιο, ούτε μέσα στα «βαθιά» όρη.
Η τραγωδία συνέβη σε ένα προάστιο της πρωτεύουσας, δίπλα στην θάλασσα, μια συνοικία του δεύτερου μεγαλύτερου επιβατικού λιμανιού της Αττικής.
Κι όμως, 24 ώρες μετά μιλάμε για 70-100 αγνοούμενους! Ηδη υπάρχουν επίσημα 74 νεκροί.
Κανείς δεν ξέρει πόσοι ακριβώς και ποιοι ακριβώς είναι οι αγνοούμενοι.
 Προέρχονται από μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή. Και όταν λέμε «κανείς δεν ξέρει» εννοούμε φυσικά τις κρατικές/κυβερνητικές αρχές.
 Είναι πιθανόν να είναι νεκροί; Δυστυχώς, ναι!
Αλλά εν πάση περιπτώσει κάποιος πρέπει να τους καταγράψει, κάποια κυβερνητική υπηρεσία πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα και να ξέρουμε τουλάχιστον, «πόσοι» και «ποιοι».
Αυτή θα είναι η αρχή για να βρεθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αλλά τέτοια διάλυση του κρατικού μηχανισμού δεν έχει υπάρξει ποτέ στο παρελθόν.
Οι νεκροί προέρχονται από μια μικρή, πολύ μικρή περιοχή. Ας αναλάβει μια υπηρεσία να καταγράψει τους αγνοούμενους και ας δοθεί η λίστα στην δημοσιότητα.
Δεν είμαστε ούτε στην Σμύρνη το 1922, ούτε στην Κύπρο το 1974 για να έχουμε αγνοούμενους από έναν μικρό συνοικισμό των 100 σπιτιών.
Διαλυμένο κράτος, κυβέρνηση «της πλάκας», αλλά όλα έχουν ένα όριο...
Εδώ δείτε τους αγνοούμενους από ιδιωτική σελίδα που έχει δημιουργηθεί ειδικά για τους αγνοούμενους:
https://missingpeople.audax.gr/

• Pronews.gr

Προς κυρίους Τσίπρα και Αναστασιάδη: Δελτίο ακραίων γεωπολιτικών φαινομένων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 

Το τελευταίο εξάμηνο ιδίως, διαπιστώσαμε ότι ισχυρές διεθνείς δυνάμεις εκτός της περιοχής μας, συμβάλλουν συστηματικά στη δημιουργία περίπου «προπολεμικού» κλίματος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. 

Διαπιστώσαμε επίσης ότι οι ίδιες δυνάμεις, δια των ισχυρότατων ερεισμάτων που διαθέτουν εντός του πολιτικού, οικονομικού και κρατικού συστήματος Ελλάδας και Κύπρου, ασκούν εντεινόμενη πίεση στις κυβερνήσεις Αθήνας και Λευκωσίας να λάβουν αποφάσεις σε θέματα θαλασσίων ζωνών και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, που μπορεί να έχουν πολύ επιβλαβείς και επικίνδυνες συνέπειες και για τα οικονομικά συμφέροντα των δύο χωρών, ακόμα όμως και να τις εμπλέξουν σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες. Τελευταίο δείγμα από τα πολλά που έχουμε αυτών των πιέσεων προς τον κ. Τσίπρα είναι και το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Εστίας, στις 9.6.2018. Προφανώς, η εφημερίδα δεν το έβγαλε «από την κοιλιά της».

Διαπιστώσαμε επίσης ότι η κυπριακή κυβέρνηση αγνοεί όχι μόνο τις πιθανές στρατηγικές συνέπειες των δράσεών της, επί των οποίων ο καθένας μπορεί να έχει μία γνώμη και όχι αναγκαστικά την ίδια, αλλά ακόμα και πραγματολογικά και νομικά ζητήματα ζωτικής σημασίας για το καθεστώς των θαλασσίων ζωνών Κύπρου και Ελλάδας, όσο απίστευτο κι αν φαίνεται αυτό! Το ίδιο συμβαίνει και με κυβερνητικούς παράγοντες των Αθηνών. Ελπίζουμε βέβαια η άγνοια και σύγχυση να μην είναι ηθελημένο προκάλυμμα τυχοδιωκτισμού.

Αυτά συμβαίνουν ενώ ο ελληνισμός διέρχεται την πιο επικίνδυνη ίσως κρίση της νεώτερης ιστορίας του, δεχόμενος πρωτοφανή οικονομική επίθεση εδώ και οκτώ χρόνια. Συμβαίνουν επίσης ενώ όλο το σύστημα διεθνών σχέσεων διέρχεται πρωτοφανή και πολύ επικίνδυνη κρίση στο σύνολό του, χωρίς προηγούμενο μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη γειτονιά μας ακούγονται ευκρινώς τα τύμπανα του πολέμου που ετοιμάζεται εναντίον του Λιβάνου, της Συρίας, του Ιράν, αν όχι και της συμμάχου τους Ρωσίας, ενός πολέμου που δυνητικά μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια σύγκρουση και για την έκβαση του οποίου μόνο τραγικά ανόητοι μπορούν να είναι σίγουροι. Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να αντιληφθεί κανείς ότι οποιαδήποτε ελληνική εμπλοκή σε αυτά, και μάλιστα στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, κινδυνεύει να προκαλέσει τον τερματισμό της Ελλάδας, δηλαδή μια Ελληνική, μετά τη Μικρασιατική και την Κυπριακή, Καταστροφή.

Εξαιτίας αυτών των διαπιστώσεων, αποφασίσαμε να γράψουμε μια σειρά άρθρων, το πρώτο από τα οποία τώρα διαβάζετε. Σε αυτό το πρώτο άρθρο κάνουμε μια, πιστεύουμε, χρήσιμη ιστορική υπενθύμιση, γιατί μόνο συνειδητοποιώντας την ιστορία μας, θα μπορέσουμε ίσως να την αποφύγουμε να μας ξαναεπισκεφθεί.

Αριστοτέλης Ωνάσης και Δημήτριος Ιωαννίδης

Την άνοιξη του 1974 ο Δημήτριος Ιωαννίδης ζήτησε να δει τον Αριστοτέλη Ωνάση και του είπε:

«Στην εξωτερική πολιτική πάμε πολύ καλά. Και στο βορειοηπειρωτικό και στο κυπριακό. Οι Αμερικανοί μούπαν να βγάλω από τη μέση τον Παπά (Μακάριο) και θα μας δώσουν το νησί, θα γίνει η ‘Ενωση».

«Και γιατί δεν τον βγάζουν αυτοί και σου λένε να τον βγάλεις εσύ; Τόσα μέσα έχουν», του απάντησε ο Ωνάσης.

Τίποτα όμως δεν κρατούσε τον Ιωαννίδη. Ξεκίνησε για την ‘Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα, βέβαιος ότι έχει την υποστήριξη του άξονα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Gladio-Ισραήλ, αφού άλλωστε αυτός ακριβώς τον έσπρωχνε στην επιχείρηση.

Βέβαια, δεν είχαν εξηγήσει ακριβώς στον Ιωαννίδη όλο το έργο. Για την πρώτη πράξη τον χρειάζονταν και αυτός είχε «μεθύσει» από την προοπτική της «’Ενωσης». Οι φάκες έχουν συνήθως και τυρί…

‘Όταν ο Ιωαννίδης κατάλαβε ότι τον ξεγέλασαν διέταξε γενική επίθεση κατά της Τουρκίας. Διαπίστωσε ότι κανείς δεν τον υπήκουε. Από τον βαθμό του λοχαγού και πάνω, οι ελληνικές ‘Ενοπλες Δυνάμεις ελέγχονταν από τους Αμερικανούς, τη CIA και το Gladio.

O ταξίαρχος πέθανε στη φυλακή χωρίς να μιλήσει. ‘Οπως είπε ο ίδιος: «Αν μιλήσω, όλοι οι ‘Ελληνες θα γίνουν κομμουνιστές».

Η επιχείρηση «εξοντώστε τον Μακάριο, εξοντώστε το κράτος του» οργανώθηκε από δυνάμεις του προαναφερθέντος άξονα, εκτελέστηκε όμως από ‘Ελληνες και Τούρκους. Τη σχεδίασε και τη διηύθυνε στο σύνολό της, ακόμα και στις λεπτομέρειές της, πολύ μεθοδικά, ο Χένρι Κίσσινγκερ, που και σήμερα έχει βαρύνοντα λόγο στην κυβέρνηση Τραμπ και στη διεθνή πολιτική.

Το αποτέλεσμα των «πατριωτικών εξάρσεων» του Ιωαννίδη ήταν η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, η εκδίωξη του μισού πληθυσμού της από εκεί που έμενε μερικές χιλιάδες χρόνια, η δολοφονία χιλιάδων Ελλήνων και ο βιασμός χιλιάδων Ελληνίδων. Οι σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων καταστράφηκαν, φοβόμαστε οριστικά. Η Κύπρος έχασε μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της απότι το Ιράκ κατά την αμερικανο-βρετανική εισβολή του 2003. Η Ελλάδα ξεκίνησε έναν «Ψυχρό Πόλεμο» εξοπλισμών που, λόγω και του τρόπου που διεξήχθη, συνέβαλε ουσιαστικά στην οικονομική της καταστροφή.

‘Αμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;

Η Μικρασιατική Καταστροφή

Ο Ιωαννίδης δεν είναι το μόνο τέτοιο παράδειγμα στην ελληνική ιστορία. ‘Άλλο κορυφαίο παράδειγμα ήταν οι ‘Εξη, που ξεκίνησαν τη Μικρασιατική Εκστρατεία, με την ενθάρρυνση πάλι της Δύσης, της Αγγλίας και της Γαλλίας τότε, νομίζοντας ότι θα ξαναφτιάξουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Οι ‘Αγγλοι και οι Γάλλοι μας ενθάρρυναν να πάμε στα βάθη της Ασίας, για να εμποδίσουμε εμείς τον Κεμάλ να πάρει τα πετρέλαια της Μοσούλης. ‘Ένα χρόνο αργότερα, ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια παρουσίας και έναν πολιτισμό που περιέλαβε μερικές από τις λαμπρότερες σελίδες ολόκληρης της παγκόσμιας εποποιίας του Ανθρώπου, στο Ιωνικό Δωδεκάπολο, έγινε στάχτη.

Οι ‘Ελληνες ιθύνοντες, που με τόση προθυμία εξετέλεσαν τις εντολές των Αγγλογάλλων, δεν ενδιαφέρθηκαν, αντίθετα, ούτε καν αμυντική γραμμή να φτιάξουν, όπως μπορούσαν, μπροστά στη Σμύρνη, ούτε καν στο τέλος να πάρουν μέτρα ασφαλούς μεταφοράς του πληθυσμού.

Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό ελληνική πόλη της εποχής, το καμάρι της Ανατολής, εκεί που ο Καραθεοδωρής ήθελε να φτιάξει το  πανεπιστήμιό του, παραδόθηκε στη φωτιά και στο μαχαίρι. Τέσσερις νύχτες τις έκαναν μέρες από τις ουρανομήκεις φλόγες που την έκαιγαν.

Οι ναύτες των «συμμαχικών» πλοίων, της Αγγλίας και της Γαλλίας, που μας είχαν στείλει εκεί, έκοβαν τώρα τα χέρια των Ελλήνων που προσπαθούσαν να σωθούν ανεβαίνοντας στα καράβια τους.

Οι ‘Εξη οδηγήθηκαν στον εκτελεστικό απόσπασμα. Αλλά ήταν πια αργά.

‘Αμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;

Στα δύο εξάλλου προαναφερθέντα παραδείγματα μπορούμε να προσθέσουμε και τις άλλες δύο μεγάλες καταστροφές του Ελληνισμού, τον Εμφύλιο μεσούσης της Επαναστάσεως του 1821 (επίσης εν πολλοίς αντανάκλαση της πολιτικής ξένων δυνάμεων) και τον Εμφύλιο του 1943-49. Οι Μεγάλοι μας Σύμμαχοι αντάμειψαν τον ελληνικό λαό, που αγωνίστηκε όσο κανείς άλλος στην Ευρώπη εναντίον του Χίτλερ και είχε καθοριστική ίσως συμβολή στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οργανώνοντας έναν από τους πιο αιματηρούς και άγριους Εμφυλίους που γνώρισε η ήπειρος και κάνοντας μεταπολεμικά πολιτική και οικονομική εξουσία στην Ελλάδα τους συνεργάτες των Γερμανών. Και σήμερα ακόμα πληρώνουμε πολύ ακριβά το τεράστιο, αν και αθέατο κόστος αυτού του πολέμου, όχι το υλικό, αλλά το ηθικό.

Βεβαίως, για να γίνουν αυτά, χρειάστηκε και πάλι, όπως έγινε πριν στη Μικρασία και στην Κύπρο, η άρχουσα τάξη και ο αστικός πολιτικός κόσμος να ακολουθήσουν τυφλά, χωρίς αντιρρήσεις, τις οδηγίες των διεθνών φίλων τους, αδιαφορώντας σχεδόν ολοκληρωτικά για τις συνέπειες στη χώρα. (Το αυτό συνέβη στη δεκαετία του 1940 και με την ηγεσία του ΚΚ που ακολούθησε πιστά και επέβαλε στα στελέχη και τους οπαδούς του τις οδηγίες της Μόσχας, η οποία είχε συνεννοηθεί στο μεταξύ με το Λονδίνο για την τύχη της Ελλάδας, οδηγώντας τελικά στη σφαγή τους οπαδούς του).

Γι’ αυτό τον λόγο πιστεύουμε ότι η κύρια, η μακράν σοβαρότερη σήμερα εθνική απειλή ασφάλειας για τον ελληνικό λαό, είναι η εξάρτηση της Ελλάδας από ξένες δυνάμεις. Αν δεν αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, αν η χώρα δεν αποκτήσει ένα μίνιμουμ κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, αν φορείς ξένων επιρροών συνεχίσουν να έχουν την επιρροή που σήμερα έχουν, σε ζωτικούς κρατικούς μηχανισμούς, στην πολιτική, στην κοινωνία, στα μέσα, συμβατικά και εναλλακτικά, η μοίρα του ελληνικού λαού είναι προδιαγεγραμμένη.

Οι ‘Ελληνες δεν κατάλαβαν ότι τώρα πια δεν τους χρειαζόμαστε, έγραψε ο Φρήντμαν του Στράτφορ το 2010. Αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Δεν μας χρειάζονται, μόνο όσο μας ελέγχουν.

(Συνεχίζεται)

www.konstantakopoulos.gr

Ινφογνώμων Πολιτικά

Η παραχάραξη της ελληνικής ιστορίας από Φίλη-Ρέμο και ο Ερντογάν που επιβάλλει το δικό του πρωτόκολλο στη Νέα Υόρκη

Ο ΞΕΠΕΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΟΥΤη στιγμή που ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης στρέφεται κατά της Εκκλησίας, ο “πατριώτης” Αντώνης Ρέμος εκθειάζει τον Κεμάλ Ατατούρκ και υποστηρίζει σαφώς την ελληνοτουρκική φιλιά ο Τούρκος Πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν έδινε στη Νέα Υόρκη ρεσιτάλ μεγαλοϊδεατισμού και προσπαθούσε να περάσει το μήνυμα της νέο-οθωμανικής αυτοκρατορίας που προσπαθεί να στήσει παρασύροντας μάλιστα και τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.
Το τι συνέβη στην Ελλάδα με τις δηλώσεις Φίλη και Ρέμου δεν έχει σχέση με τα όσα έπραξε στο κέντρο του κόσμου, τη Νέα Υόρκη ο Τούρκος Πρόεδρος. Είναι όμως ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα του ξεπεσμού στην Ελλάδα και του ποιου έχουμε απέναντι μας και πώς συμπεριφέρεται.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Ο υπουργός Παιδείας προκάλεσε την αντίδραση της Εκκλησίας και όχι μόνο, για πολλοστή φορά είναι η αλήθεια, αναρωτώμενος δημοσίως “που ήταν η εκκλησία στη Χούντα; Πού ήταν η Εκκλησία στην κατοχή; Δεν μπορούμε να προσκυνάμε και να λέμε ότι είναι εκ προοιμίου ιερά. Δεν είναι ιερά, ανθρώπινο είναι η Εκκλησία».
Η αντίδραση από την Εκκλησία και τον Αρχιεπίσκοπο ήταν άμεση και αιχμηρή. Με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση χαρακτήρισε τις απόψεις του κ. Φίλη ανιστόρητες, συμπλεγματικές και προσβλητικές για την κοινωνία που μάλλον χωρίς συναίσθηση ατυχώς εκφέρονται.
Ακόμη και το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, ο Μανώλης Γλέζος επιτέθηκε στον υπουργό Παιδείας, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους σε σχέση με το ρόλο της Εκκλησίας. «Όποιος καταφέρεται εναντίον της Εκκλησίας για τη δήθεν αδράνειά της στη διάρκεια της Κατοχής είναι βλάσφημος.
Όταν ο Στρατηγός Σταυράκος, διοικητής στρατιωτικός των Αθηνών και της Αττικής, κάλεσε τους δημάρχους, τις αρχές και τους περιφερειάρχες να έρθουν στους Αμπελοκήπους για να παραδώσει τα κλειδιά της πόλης στους κατακτητές, ο Αρχιεπίσκοπος τότε αρνήθηκε και δήλωσε ότι η ‘’Εκκλησία παρίσταται στην απελευθέρωση των λαών και όχι στη σκλαβιά τους’’», είπε ο Μανώλης Γλέζος.
Είναι γνωστός ο ρόλος της Εκκλησίας στην Κατοχή και στην Τουρκοκρατία. Μόνο ο κ. Φίλης και ορισμένοι ομοϊδεάτες του τον αγνοούν ή δεν θέλουν να τον αποδεχτούν.
Και πριν η κοινωνία συνέλθει από το σοκ των δηλώσεων του κ. Φίλη, ήρθε ο γνωστός καλλιτέχνης Αντώνης Ρέμος να ταράξει τα νερά της Ιστορίας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet εξέφρασε την λατρεία του για τον Κεμάλ Ατατούρκ και την προσήλωσή του στην ελληνοτουρκική φιλία μιλώντας για «κοινές αναμνήσεις». Επιβεβαίωσε ο γνωστός τραγουδιστής το καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς.
Αγνοεί και αυτός, όπως ο κ. Φίλης (στα θέματα της Εκκλησίας ή της γενοκτονίας των Ποντίων) την εθνοκάθαρση του 1922 στην Μικρά Ασία, την δεύτερη εθνοκάθαρση της Κωνσταντινούπολης του 1955 και την εισβολή και τα εγκλήματα πολέμου του 1974 στην Κύπρο.
Τα δύο αυτά περιστατικά δείχνουν μία “κρίση” στην Ελλάδα. Και δεν μιλάμε για κρίση οικονομική, αλλά για κρίση ταυτότητας, ιστορίας, πολιτισμού κ.α. Πιθανόν και κάποιοι σκόπιμα να την καλλιεργούν με συγκεκριμένο σκοπό. Οι Έλληνες όμως έχουμε καθήκον να προστατεύσουμε την ιστορία μας, τις αρχές και τις αξίες μας για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε ως Έθνος και λαός.
Τη στιγμή λοιπόν που συμβαίνουν αυτά στην Ελλάδα ο Τούρκος Πρόεδρος έδειχνε στη Νέα Υόρκη ποιες είναι οι βλέψεις τους. Επέβαλε το δικό του πρωτόκολλο, κάτι που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ή στα ψιλά παρασύροντας ακόμη και τον Αλέξη Τσίπρα.
Έκλεισε μία αίθουσα στο ξενοδοχείου όπου διαμένει, κουβάλησε πορσελάνες από την Τουρκία και τοποθέτησε δύο σημαίες, μία της Τουρκίας και μία της Τουρκικής προεδρίας στο πίσω μέρος του σαλονιού όπου θα συναντούσε τους προσκεκλημένους του.
Σε καμία επίσημη συνάντηση στον κόσμο, ακόμη και όταν συναντάται Πρόεδρος με πρωθυπουργό δεν τοποθετούνται δύο σημαίες της ίδιας χώρας. Τοποθετούνται οι σημαίες των χωρών των ηγετών στην κάθε πλευρά. Ο Ρ.Τ. Ερντογάν όμως έχει επιβάλει δικό του πρωτόκολλο το οποίο καλά να επιβάλει στο “Λευκό Σαράι”, αλλά και στη Νέα Υόρκη; Κι όμως έτσι είναι.
Ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε με τον Ρ.Τ. Ερντογάν σε φόντο δύο μεγάλων τουρκικών σημαιών δείχνοντας πώς αποδέχεται το τουρκικό πρωτόκολλο. Ελπίζουμε όχι και τις θέσεις της Άγκυρας στις αξιώσεις που εγείρει στο Αιγαίο.

pronews.gr

Οι Ιάπωνες που έσωσαν ζωές στη Μικρασία

Η απαγόρευση ΣΜΥΡΝΗ, 8 Σεπτεμβρίου 1922. Ενα ιαπωνικό πλοίο δίνει παράδειγμα ανθρωπιάς σώζοντας Ελληνες και Αρμένιους από την κόλαση, παρά την αυστηρή απαγόρευση. Μετάξι και δαντέλες χιλιάδων δολαρίων πετιούνται στη θάλασσα μετά τη γενναία απόφαση του Ιάπωνα καπετάνιου

ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ 94 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Η Σμύρνη έχει παραδοθεί στις φλόγες και εξαθλιωμένοι οι Eλληνες αναζητούν σωτηρία στη θάλασσα.

Το ημερολόγιο δείχνει 8 Σεπτεμβρίου του 1922. Η βασιλική διαταγή που έχει εκδοθεί από την Ελλάδα είναι σαφής: Απαγορεύεται στα ελληνικά πλοία να μεταφέρουν κυνηγημένους από τα μικρασιατικά παράλια και τη Σμύρνη. Η τραγωδία κορυφώνεται, τα συμμαχικά πλοία αδιαφορούν. Κι όμως εκεί, μέσα στην κοσμοχαλασιά και την αγριότητα του διωγμού μια άγνωστη στους περισσότερους ιστορία αποδεικνύει ότι η ανθρωπιά μπορεί να νικήσει τη φρίκη: Ο Ιάπωνας καπετάνιος ενός εμπορικού καραβιού από την Aπω Ανατολή που βρίσκεται στη Σμύρνη, συγκλονισμένος από τις σκηνές που εκτυλίσσονται μπροστά του, παίρνει μια γενναία απόφαση.
Χωρίς δισταγμό μεταφέρει στο κατάστρωμα μαζί με το πλήρωμά του όλο το πολύτιμο φορτίο τους, μετάξι και δαντέλα που ήταν αποθηκευμένα στο αμπάρι, και το πετάνε στην θάλασσα. Στη συνέχεια δίνει διαταγή να πλευρίσει το πλοίο στην προκυμαία, ώστε να επιβιβαστούν σε αυτό Eλληνες και Αρμένιοι και να μεταφερθούν με ασφάλεια στις ελληνικές ακτές. Οι μαρτυρίες περιγράφουν με τα πιο ζωντανά χρώματα την ευγένεια και τη ζεστασιά που συνάντησαν οι πρόσφυγες σε αυτό τους το ταξίδι. Ισως για αυτό, παρότι πέρασαν σχεδόν 94 χρόνια από τότε, το παράδειγμα ανθρωπιάς του ιαπωνικού πληρώματος δεν ξεχάστηκε. Μεταφέρθηκε από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά και διασώθηκε μέχρι σήμερα. Πριν από λίγες ημέρες για πρώτη φορά η Εστία της Νέας Σμύρνης, το μακροβιότερο σωματείο Μικρασιατών στην Ελλάδα ιδρυθέν το 1930, παρέδωσε τιμητική πλακέτα στον πρέσβη της Ιαπωνίας στην Αθήνα κ. Μασούο Νισιμπαγιάσι ως ύστατο ευχαριστώ για την πράξη εκείνη.
Τιμητική βράβευση
«Είναι ένας περιστατικό που δεν το γνωρίζει πολύς κόσμος, άλλωστε ακόμη και το όνομα του Ιάπωνα καπετάνιου παραμένει άγνωστο. Εμείς ξέραμε την ιστορία από μαρτυρίες Σμυρνιών. Eτσι αποφασίσαμε να προβούμε σε αυτή την ενέργεια από ευγνωμοσύνη και να βραβεύσουμε τον Ιάπωνα πρέσβη ως ένα ευχαριστώ σε εκείνον τον καπετάνιο και το πλήρωμά του», λέει μιλώντας στο «Eθνος» ο πρόεδρος της δραστήριας Εστίας κ. Γιάννης Παπαδάτος. «Η αντίδρασή του ήταν συγκλονιστική. Συγκινήθηκε πολύ όταν τον ξεναγήσαμε στα μουσεία της Εστίας που κρατούν ζωντανή την Ιστορία με τα υπέροχα εκθέματα-φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα των Σμυρνιών προσφύγων. Δάκρυσε, αισθάνθηκε μεγάλη τιμή ενώ η σύζυγός του μας είπε ότι θα οργανώσει μια επίσκεψη με τις συζύγους άλλων Ιαπώνων πρέσβεων».

Ο πρόεδρος της Εστίας της Νέας Σμύρνης, Γιάννης Παπαδάτος, παρέδωσε τιμητική πλακέτα στον πρέσβη της Ιαπωνίας στην Αθήνα, Μασούο Νισιμπαγιάσι, ως ύστατο ευχαριστώ για την πράξη του ιαπωνικού πληρώματος

Το περιστατικό είχαν περιγράψει μεταξύ άλλων εφημερίδες όλου του κόσμου μέσω ξένων ανταποκριτών που βρέθηκαν στη Σμύρνη. Γράφει η Atlanta Constitution, της 15ης Οκτωβρίου 1922: «Υπήρχε κι ένα φορτηγό πλοίο στο λιμάνι (δηλαδή το γιαπωνέζικο) το οποίο έριξε όλο το φορτίο του στη θάλασσα και πήρε όλους τους υπόλοιπους πρόσφυγες και τους μετέφερε στον Πειραιά.
Αντίθετα με τις ενέργειες κάθε άλλου πλοίου στη Σμύρνη, αυτό πήρε κάθε πρόσφυγα για τον οποίο θα μπορούσε να βρει χώρο πάνω στο σκάφος. Τα Αμερικανικά, τα Βρετανικά, τα Γαλλικά και τα Ιταλικά πλοία έλεγαν στους πρόσφυγες ότι μπορούσαν να πάρουν μόνο δικούς τους πάνω στα σκάφη τους και τότε απέμειναν οι ταπεινοί Ιάπωνες να αποδείξουν την ευσπλαχνία τους προς τους πρόσφυγες» ενώ ανταποκριτής των New York Times αναφέρει στις 18 Σεπτεμβρίου 1922: «Την Πέμπτη υπήρχαν 6 ατμόπλοια στη Σμύρνη για να μεταφέρουν τους πρόσφυγες, ένα Γιαπωνέζικο, δύο Γαλλικά, ένα Αμερικανικό και δύο Ιταλικά. Το Αμερικανικό και το Γιαπωνέζικο πλοίο δέχθηκαν όλους τους πρόσφυγες, χωρίς να ελέγξουν τα χαρτιά τους, ενώ τα άλλα πλοία πήραν όσους είχαν διαβατήριο».
Κάπως έτσι, λίγοι Μικρασιάτες Eλληνες, κάποιοι εξ αυτών μετανάστες στην Αμερική τις επόμενες δεκαετίες, απέμειναν να γνωρίζουν τρεις ιαπωνικές φράσεις: «Αριατό», δηλαδή, ευχαριστώ, «Κομίτσουα» που σημαίνει καλημέρα και «Κοκόρο Ιτάι» δηλαδή «πονάει η καρδιά μου βλέποντας τον πόνο του άλλου», μια φράση που έλεγε ο καπετάνιος...
Νταν Γεωργακάς, ακτιβιστής - συγγραφέας
«Η μητέρα μου ένιωσε ότι βρισκόταν σε ένα καράβι με μαγικά πλάσματα»

Ο Ελληνοαμερικανός Νταν Γεωργακάς περιγράφει πώς η μητέρα του σε ηλικία 12 ετών και ο θείος του ετών 11 διασώθηκαν από τους Ιάπωνες το 1922

Ο Ελληνοαμερικανός ακτιβιστής και συγγραφέας Νταν Γεωργακάς έχει περιγράψει πώς η μητέρα του σε ηλικία 12 ετών και ο θείος του ετών 11 διασώθηκαν από τους Ιάπωνες το 1922. Το περιστατικό, κομμάτι από τις αφηγήσεις που άκουγε ως παιδί, ήταν ένα από τα λίγα για τα οποία η μητέρα του δεχόταν να μιλήσει.
Eχοντας διωχτεί από το χωριό τους και έχοντας χάσει επαφή με κάθε συγγενή τα δύο παιδιά έφτασαν εν έτει 1922 στη Σμύρνη τη στιγμή που τα ευρωπαϊκά πλοία διέσωζαν μόνο όσους είχαν ξένη υπηκοότητα. Και τότε μια ομάδα ανθρώπων τούς κατηύθυνε σε ένα καράβι με τη σημαία του ανατέλλοντος ηλίου.
«Πριν ακόμη προλάβουν να ζητήσουν βοήθεια, έπεσαν μπροστά τους ανεμόσκαλες για να επιβιβαστούν», γράφει ο κ. Γεωργακάς στο βιβλίο του «My Detroit: Growing Up Greek and American in Motor City». «Η μητέρα μου ήταν τόσο αδύναμη που φοβόταν ότι δεν θα μπορούσε να κρατηθεί και θα έπεφτε στη θάλασσα. Oμως μεγαλύτεροι Eλληνες την έσπρωξαν μέχρι να φτάσει στην κορυφή της ανεμόσκαλας όπου ένας ναυτικός περίμενε να την παραλάβει με ασφάλεια. Oταν ανέβηκε στο κατάστρωμα τη σήκωσε στους ώμους του και την έβαλε μπροστά σε μια τεράστια κατσαρόλα με ζεστό φαγητό. Της πρόσφερε ένα μικρό μπολ και της έδειξε με χειρονομίες ότι μπορούσε να φάει με τα χέρια. Καθώς την προέτρεπε να φάει, η μητέρα μου συνειδητοποίησε για πρώτη φορά ότι ο άνθρωπος αυτός είχε σχιστά μάτια και ότι το δέρμα του ήταν διαφορετικό από το δικό της. Αμέσως φαντάστηκε τον σωτήρα της ως ένα από τα πλάσματα για τα οποία είχε ακούσει στα παραμύθια. Το ευγενικό του χαμόγελο της επιβεβαίωνε ότι ανήκε στους καλούς. Κοιτώντας τριγύρω της ένιωσε ότι βρισκόταν σε ένα καράβι γεμάτο με μαγικά πλάσματα, μια εντύπωση που ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο όταν ξαφνικά είδε τον αδελφό της να στέκεται δίπλα της...».
Το σπάνιο  Αρχείο της Εστίας Νέας Σμύρνης
«Μόνο ένα πλοίο δεν ανέχθηκε αυτή τη βαρβαρική κόλαση»

Οι μαρτυρίες
Συγκλονιστικές και σπάνιες μαρτυρίες για το ιαπωνικό πλοίο που έσωσε Eλληνες και Αρμένιους της Σμύρνης περιλαμβάνονται σε ξένες μοναδικές εκδόσεις που διαθέτει στο Αρχείο της η Εστία Νέας Σμύρνης

Ενδιαφέρουσες μαρτυρίες για το ιαπωνικό πλοίο που έσωσε Eλληνες και Αρμένιους της Σμύρνης περιλαμβάνονται σε ξένες μοναδικές εκδόσεις που διαθέτει στο Αρχείο της η Εστία Νέας Σμύρνης. Μία από αυτές είναι η μαρτυρία της Λίντια Κουρογιέν Καραγιάννη από τη Λακωνία του Νιου Χάμσαϊρ, η οποία διηγείται την ιστορία της μητέρας της. Hταν ένα νεαρό κορίτσι την εποχή της τραγωδίας. Γράφει η κ. Καραγιάννη: «Μόνο ένα πλοίο από τον στόλο που βρισκόταν αγκυροβολημένος στο εξωτερικό λιμάνι δεν μπόρεσε να ανεχθεί αυτή τη βαρβαρική κόλαση. Και αυτό το πλοίο, όσο περίεργο και αν φανεί, ήταν ασιατικό, ένα ιαπωνικό πλοίο. Για τους Ιάπωνες, ούτε ο νόμος ούτε οι κώδικες ήταν πιο σημαντικοί από την ανθρώπινη ζωή».
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΑΛΕΙΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

• 
• 
• 
• 
• ethnos.gr

Σαν σήμερα: Ο Κεμάλ ξεκινά τη γενοκτονία των Ποντίων

Στις 19 Μαΐου του 1919 αποβιβάζεται στην Σαμψούντα

Στις αρχές του 20ου αιώνα η περιοχή του Πόντου, στα βόρεια της σημερινής Τουρκίας, μετρούσε 700.000 Έλληνες. Η οικονομική τους δραστηριότητα είχε προσδώσει ευμάρεια στην περιοχή, που είχε μετατραπεί σε ένα εξαιρετικά αναπτυσσόμενο κέντρο εμπορίου. Τα ελληνικά σχολεία έφταναν τα 1401. Αποτελούσαν το 40% του πληθυσμού της περιοχής.
Το 1908, επικράτησε στην Τουρκία το γνωστό κίνημα των Νεότουρκων. Η απομάκρυνση του Σουλτάνου από την εξουσία, γέμισε με ελπίδα τις μειονότητες που θεώρησαν πως οι στρατιωτικοί, που δεν ήταν προσκολλημένοι στη θρησκεία και ήθελαν να φέρουν έναν «δυτικό» αέρα στην χώρα, ίσως να βοηθούσαν τις μειονότητες να εξασκήσουν ευκολότερα το επάγγελμά τους και ειδικότερα, τις εμπορικές τους δραστηριότητες με το εξωτερικό. Λανθασμένα όμως. Γιατί πολύ σύντομα ανακάλυψαν πως το κίνημα των Νεότουρκων, εκτός από τον «δυτικό» αέρα, έφερε και ένα βίαιο κύμα εθνικισμού.
Οι Νεότουρκοι επωφελούνται από το ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις ήταν απασχολημένες με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Ελλάδα με το «Κρητικό ζήτημα», και ξεκίνησαν την πρώτη φάση της εθνικιστικής τους πρακτικής με τους ελληνικούς και χριστιανικούς πληθυσμούς της περιοχής. Τους εκδίωξαν, τους ανάγκασαν να αλλαξοπιστήσουν, με λίγα λόγια ή τους έδιωξαν ή προσπάθησαν να τους «τουρκέψουν».

Οι Τούρκοι εγκαινίασαν τα «Τάγματα εργασίας» με κύριο πρόσχημα την ασφάλεια της χώρας. Έστελναν τους ελληνοπόντιους στην ασιατική ενδοχώρα, όπου δουλεύαν κάτω από τραγικές συνθήκες, σε λατομεία και ορυχεία. Οι Πόντιοι αντέδρασαν, ανέβηκαν στα βουνά και έγιναν αντάρτες μαζί με τους Αρμένιους.

Ακολούθησε η γενοκτονία των Αρμενίων το 1916 και ο δρόμος εξολόθρευσης των Ποντίων είχε ανοίξει για τα εθνικιστικά σχέδια του Κεμάλ Ατατούρκ. Η τραγωδία δεν άργησε να γίνει. Τρία χρόνια αργότερα, Ο Κεμάλ αποβιβάζεται στην Σαμψούντα και ξεκινά την γενοκτονία των Ποντίων. Ήταν 19 Μαΐου του 1919. Καθοδηγούμενος από τους Γερμανούς και του Σοβιετικούς συμβούλους του, κατέσφαξε κυριολεκτικά τον Ποντιακό ελληνισμό. Μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή, τα θύματα της γενοκτονίας έφτασαν τις 200.000. Μερικοί ιστορικοί μιλούν για πάνω από 300.000 θύματα. Οι πόντιοι που γλίτωσαν, κατέφυγαν στην Ρωσία και στην Ελλάδα, βοηθώντας και αυτοί στην αναζωογόνηση του ελληνικού κράτους.

Στην Τουρκία η 19η Μαΐου είναι εθνική εορτή. Εκτός από τα γενέθλια του Κεμάλ (επειδή δεν γνωρίζουν ακριβώς την ημερομηνία γέννησής του στην Θεσσαλονίκη), οι Τούρκοι γιορτάζουν την συγκεκριμένη αργία «για την ιδρυτική πράξη της εποποιίας του Ατατούρκ, την πράξη της ρήξης με την οθωμανική εξουσία, η οποία κατηγορείται το 1919 από τους Τούρκους εθνικιστές ως υπεύθυνης της ήττας».
Η ελληνική κυβέρνηση σε μια ακόμα επίδειξη καθυστέρησης, τραγικής στο συγκεκριμένο ζήτημα, ανέδειξε το 1994 την 19η Μαΐου ως «Ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού».

Περισσότερα: Σαν σήμερα: Ο Κεμάλ ξεκινά τη γενοκτονία των Ποντίων (pics+video) | E-Radio.gr Θέματα