Powered By Blogger
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βουλγαρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βουλγαρία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2021

Εξοντωτικές αυξήσεις σε ρεύμα και τρόφιμα: Τεράστιο το κύμα της λαϊκής δυσαρέσκειας

 





Με χιούμορ αλλά και αμφισβητώντας ολόκληρο το πολιτικό σύστημα παλεύουν οι πολίτες να βρουν το δίκιο τους


Τεράστιο το κύμα δυσαρέσκειας  των πολιτών από τις αδιανόητες αυξήσεις σε ενέργεια και βασικά είδη διατροφής, με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι τους τελευταίους μήνες. 

Mε ανάρτηση του στο Facebook  αναγνώστης του Pronwes.gr σχολιάζει γλαφυρά το γεγονός ότι καλείται να πληρώσει 300 ευρώ στην ΔΕΗ, με κατανάλωση ρεύματος μόνο 80 ευρώ ! 

Όπως καταλαβαίνει κανείς τα υπόλοιπα χρήματα πάνε σε φόρους. Φόροι και εισφορές για τρίτους και κυρίως για τις περίφημες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας τις οποίες πληρώνουμε όλοι μας χρυσάφι ενώ στην πραγματικότητα δεν μπορούν να καλύψουν ούτε στο ελάχιστο την εσωτερική ζήτηση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το καλοκαίρι με τιw φωτιές γλυτώσαμε το γενικό μπλακ άουτ, κάνοντας εισαγωγή ρεύματος από την γειτονική Βουλγαρία η οποία φυσικά παρήγαγε αυτό το ρεύμα με λιγνίτες ! Και το πιο παρανοϊκό από όλα είναι ότι εμείς έχουμε λιγνίτες αλλά τους καταργούμε και κλείνουμε τα εργοστάσια μας εναρμονιζόμενοι με τις παράλογες οδηγίες για την αντιμετώπιση της υποτιθέμενης κλιματικής αλλαγής( σε επόμενο άρθρο μας θα αναφερθούμε και σε αυτό το χοντρό παραμύθι).

 Ο αναγνώστης στην ανάρτηση του καταλήγει λέγοντας: «Συνεχίστε να ψηφίζετε αυτούς που θα βολέψουν τα παιδιά σας στο δημόσιο και να δω πόσο θα αντέξετε με κεριά και ξυλόσομπες...» 

Και αυτά είναι λίγα μόνο από όσα ψέλνει καθημερινώς ο κόσμος στην κυβέρνηση και στο πολιτικό σύστημα γενικότερα. Και θα λέγαμε πως είναι και  ήπιο τόνο ειπωμένα σε σχέση με όσα βλέπουμε καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


.pronews.gr

Τρίτη 7 Απριλίου 2020

Η εκδίκηση του Δράμαλη 56 χρόνια μετά στην Ανατολική Ρωμυλία

Η εκδίκηση του Δράμαλη 56 χρόνια μετά στην Ανατολική Ρωμυλία
ΧΑΚ 
Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



                Είναι άγνωστο, αλλά ο Δράμαλης, ο μεγάλος
ηττημένος πασάς της μάχης των Δερβενακίων, πήρε εκδίκηση από τους Χριστιανούς,
που τον κατενίκησαν και τον οδήγησαν στο θάνατο, πολλά χρόνια αργότερα, όταν…
δεν ζούσε πια!!! Και πήρε εκδίκηση μέσω ενός γιου του το 1877.
                Ας δούμε όμως τα γεγονότα από την αρχή.
                Η Μάχη των Δερβενακίων, είναι μια από τις σημαντικότερες μάχες της Επανάστασης του
1821, γιατί έκρινε αποφασιστικά την πορεία του αγώνα των επαναστατημένων
Ελλήνων και επέτρεψε να λάμψει ο στρατηγικός νους του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
                  Ήταν αρχές Ιουλίου του 1822, όταν ισχυρή
τουρκική δύναμη υπό τον Μαχμούτ Πασά, γνωστότερο ως Δράμαλη (λόγω της καταγωγής
του από τη Δράμα) άρχισε να κατεβαίνει προς την Πελοπόννησο για να καταπνίξει
στο αίμα την εξέγερση των Ελλήνων. Η δύναμη αυτή εντυπωσίαζε και τρομοκρατούσε
τους πάντες απ’ όπου περνούσε. Ο Δράμαλης απέβλεπε στην ανακατάληψη της
Τριπολιτσάς και στον τερματισμό  της
Επανάστασης στον Μοριά.

*Ο ηττηθείς Δράμαλης πασάς.
                   Στις 26 Ιουλίου 1822 στα στενά των Δερβενακίων, κοντά
στη Νεμέα, οι Τούρκοι ηττήθηκαν αφήνοντας στο πεδίο της μάχης, πλέον των 3.000
ανδρών και άφθονα εφόδια, που πέρασαν ως λάφυρα στα χέρια των Ελλήνων. Ο
Δράμαλης με τα υπολείμματα του ηττημένου στρατού του υποχωρώντας άτακτα, έφθασε
στην Κόρινθο, όπου στις 26 Οκτωβρίου πέθανε από την απογοήτευσή του σε ηλικία
42 ετών. Φυσικά κάποια παιδιά του, μικρά σε ηλικία, μεγάλωσαν στη Δράμα και
ένας από τους γιους του έγινε πασάς της Δράμας. ‘Έτσι φτάνουμε στην εποχή του
ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-78.
*Από τις μάχες της Σίπκας. Πίνακας του Βασίλι Βερεσχαγίν
Η εμφάνιση του γιου του Δράμαλη
                Βρισκόμαστε
στην κορύφωση του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-78 με σφοδρές συγκρούσεις
Ρώσων και Τούρκων στην ευρύτερη περιοχή του Αίμου, τον οποίο επιχειρούν να
διαβούν οι Ρώσοι. Πολύνεκρες μάχες διεξάγονταν στην Πλέβνα και στη διάβαση της
στενωπού της Σίπκα.
                Στις 14
Αυγούστου 1877 ξεκίνησε από τη Δράμα ο γιος του Δράμαλη, ο Χατζή Ταχίρ Ομέρ
πασάς, επικεφαλής 1400 ιππέων και 500 πεζών και έφτασε στο Οτλούκιοΐ, της
Ανατολικής Ρωμυλίας. Σύμφωνα με λιτά δημοσιεύματα των εφημερίδων έφτασε
απόγευμα και στρατοπέδευσε σ’ αυτή την κωμόπολη. Οι κάτοικοι
κατατρομοκρατημένοι για να τον εξευμενίσουν προκαταβολικά, προσφέρθηκαν να του
παραχωρήσουν τα καλύτερα σπίτια για τη διαμονή του και να του διαθέσουν τρόφιμα
για τους άνδρες του και ζωοτροφές για τα άλογα. Φυσικά οι άνδρες του
κατασκήνωσαν  έξω από την κωμόπολη. Το
Οτλούκιοϊ, είχε μικτό πληθυσμό. Ελληνικό και βουλγαρικό κυρίως.
                Κατά
τις 9 το βράδυ και ενώ οι πάντες ησύχαζαν, όρμησαν οι Τούρκοι του Χατζή Ταχίρ
Ομέρ μέσα στο χωριό με πυροβολισμούς και αλαλαγμούς και άρχισαν να σπάζουν
πόρτες και παράθυρα των σπιτιών. Έκαναν δηλαδή αυτό που συνήθιζαν. Έκλεβαν τα
νοικοκυριά και κακοποιούσαν τους χωρικούς. Οι πράξεις τους ήταν ανήκουστες.
Λεηλασίες, πυρπολήσεις, κακοποιήσεις και βιασμοί νεανίδων. «Ουδεμία οικία έμεινεν αλήστευτος» έγραψαν οι εφημερίδες στην
Αθήνα.
                Ανάμεσα
στους κακοποιημένους κατοίκους του Οτλούκιοϊ ήταν και ο ογδοντάχρονος Θεόδωρος
Τσανέλης, που τον σέβονταν όλοι οι συμπολίτες του.
*Από τις μάχες στην Πλέβνα. Πίνακας του Ντιμίταρ Γκιουζένωφ
 
                «Τοιαύτα πάσχουσιν οι κάτοικοι των εκ της
πυρκαϊάς και της γενικής λεηλασίας διασωθέντων χωρίων, 
τηλεγραφούσαν από τη
Φιλιππούπολη στην Αθήνα, οι ανταποκριτές των εφημερίδων. Αι δε εκ των πυρποληθέντων χωρίων γυναίκες και παίδες, εκτός
τριακοσίων περίπου ψυχών ενταύθα εισέτι διαμενουσών, είχον σταλή εις τα διάφορα
χωρία προς εγκατάστασιν και εξοικονόμησιν. Και αύται τα πάνδεινα υποφέρουσι.
Στερούνται ενδυμάτων και καλυμμάτων δια τον χειμώνα και απειλούνται υπό γενικού
εξολοθρευμού. Μέχρι τούδε 25% απέθανον εκ των κακουχιών».
                Ενώ οι
ατυχείς χωρικοί υπέφεραν τα πάνδεινα, στα χωράφια είχαν εγκαταλειφθεί τα
δεμάτια με το σιτάρι και το καλαμπόκι. Κανένας δεν μπορούσε να βγει έξω να πάει
για να κάνει τις απαιτούμενες αγροτικές εργασίες, από το φόβο των ληστών, αλλά
και των βασιβουζούκων.
                Τελικά
η τουρκική κυβέρνηση έδωσε το σιτάρι για αλώνισμα και το καλαμπόκι για
κοπάνισμα, σε Τούρκους με την προϋπόθεση να παραδώσουν τα προϊόντα κατά το μισό
στο κράτος και το άλλο μισό να το κρατήσουν αυτοί. Δηλαδή αδιαφόρησε εντελώς
για την τύχη των ιδιοκτητών των χωραφιών, που τα είχαν καλλιεργήσει…
                Εκείνες
τις μέρες τα οθωμανικά στρατοδικεία εξακολουθούσαν να καταδικάζουν και να
απαγχονίζουν Χριστιανούς, κυρίως Βουλγάρους, που τοποθετήθηκαν στο πλευρό των
Ρώσων, σε διάφορα μέρη, ακόμα και στην ίδια τη Στενήμαχο.
                Στις
μάχες εκείνες σημειώθηκαν πολλές βαρβαρότητες, κυρίως από τους άτακτους που
ακολουθούσαν τον τακτικό στρατό Ρώσων και Τούρκων.
*Εικόνα του ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-78 
 
                Όπως
για παράδειγμα, η άγρια δολοφονία δύο τραυματιών Ρουμάνων, ενός ταγματάρχη και
ενός λοχαγού, στην Πλέβνα, που τραυματίσθηκαν σε μάχη, και τραυματίες πεσμένοι
στο έδαφος, κατακρεουργήθηκαν άγρια από βασιβουζούκους με τσεκούρια! Για την
ίδια μάχη η «Αμάλθεια» της Σμύρνης έγραφε ότι «την αυτήν τύχην έλαβον πολυάριθμοι άλλοι τραυματίαι, εμπεσόντες εις
τας χείρας των ανθρωπομόρφων εκείνων θηρίων. Οι νοσοκόμοι οι αποπειρώμενοι να
συλλέξωσι τους τραυματίας, όσοι σήπονται επί του πεδίου της μάχης,
πυροβολούνται εκ των τουρκικών χαρακωμάτων».
                Για να
αντιληφθεί κανείς το κλίμα που επικρατούσε, λίγους μήνες αργότερα, τον
Ιανουάριο του 1878, οι μητροπολίτες Ραιδεστού, Καλλιπόλεως και Διδυμοτείχου με
τηλεγραφήματά τους προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατήγγειλαν ότι οι Οθωμανοί στρατιωτικοί
διοικητές των περιοχών αυτών καταπιέζουν αφόρητα τους κατοίκους, παρά τις
αντίθετες διαταγές της κυβέρνησης. Ήδη οι Τούρκοι είχαν κατανικηθεί και οι Ρώσοι
είχαν αρχίσει να καταλαμβάνουν τη Θράκη. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζήτησε από
την Υψηλή Πύλη να σταματήσουν αμέσως οι καταπιέσεις και τα βίαια μέτρα. 
                Τον
Σεπτέμβριο του 1877 τηλεγραφούσαν από τη Φιλιππούπολη ότι την πόλη συντάραζαν
οι συχνοί απαγχονισμοί Βουλγάρων και πρόσθεταν: «Αλλ’ εν τοις περιχώροις η κατά των χριστιανών εκ μέρους των Τούρκων
καταδίωξις εξακολουθεί, ήδη μάλιστα επεξετάθη αύτη και εις τα εντεύθεν του
‘Εβρου χωρία (Σ.Σ. εννοεί τον άνω ρου του ποταμού Έβρου)».
                Η ζωή
στη Θράκη κατά τον 19ο αιώνα ήταν δυσχερής…
 
Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης
ΠΗΓΕΣ
Αρχεία εφημερίδων «Αιών»,
«Αμάλθεια», «Εφημερίς», «Μέλλον», «Μέριμνα», « Ώρα» του 1877.

Πέμπτη 2 Απριλίου 2020

Άγνωστες σελίδες για το ρόλο των Άγγλων – Γιατί αρνήθηκαν να μεταβεί η Ελληνική Κυβέρνηση στην Κύπρο, το 1941

Άγνωστες σελίδες για το ρόλο των Άγγλων – Γιατί αρνήθηκαν να μεταβεί η Ελληνική Κυβέρνηση στην Κύπρο, το 1941
skal 
Επιχείρηση των Άγγλων στην Κύπρο, στη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ
31η ΜΑΡΤΙΟΥ 1941.
Κατά τη διάρκεια συνομιλίας στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας τη 31η Μαρτίου 1941, επικειμένης της Γερμανικής επίθεσης, ο Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών Αλέξανδρος Κορυζής ζήτησε από τον Υπουργό Εξωτερικών της Βρετανίας Άντονυ Ήντεν να εξετασθεί από την κυβέρνησή του η παραχώρηση της Κύπρου ή μέρους αυτής στην Ελλάδα:
1. Για ψυχολογικούς λόγους, την εξύψωση του ηθικού του μαχομένου κατά των Ιταλών Ελληνικού Λαού.
2. Για την αντιμετώπιση εκ των προτέρων της μεταφοράς της έδρας του Βασιλέως Γεωργίου Β΄και της κυβέρνησης από την Αθήνα σε άλλο μέρος, σε περίπτωση κατάληψης της ηπειρωτικής Ελλάδας από τα Γερμανικα στρατεύματα. Η σκέψη για εγκατάσταση της έδρας στην Κρήτη εγκυμονούσε σοβαρές δυσχέρειες στην άσκηση της εξουσίας, λόγω εγγύτητας προς τη Ζώνη των πολεμικών επιχειρήσεων.
Ο Ήντεν μειδιώντας απάντησε ότι δεν καταγάγαμεν ακόμα τη τελική νίκη για να ζητούμε προσάρτηση εδαφών. Το επιτευχθέν μέχρι τώρα θαύμα του Ελληνικού Λαού, ανταπάντησε ο Κορυζής, ξεπέρασε τα όρια μιας απλής νίκης και θα δικαιολογούσε οποιαδήποτε παραχώρηση. Η πρόταση μεταφοράς της έδρας στη Ρόδο από τον Ήντεν απορρίφθηκε αμέσως, γιατί αυτό σήμαινε απελευθέρωση της Δωδεκανήσου από τον Ιταλικό ζυγό. Τελικά ο Ήντεν είπε ότι το ζήτημα της προσωρινής έδρας του Βασιλέως και της κυβέρνησης θα αποτελούσε αντικείμενο εξέτασης, μετά την επιστροφή του στο Λονδίνο, ενώ θα εξεταζόταν συγχρόνως και η παράκλησή της Ελλάδας για παραχώρηση της Κύπρου με όλη τη δυνατή κατανόηση. Μέχρι της μεταφοράς και της εγκατάστασης του Βασιλέως και της Κυβέρνησης στην Κρήτη, αλλά και μετά απ΄αυτήν, το θέμα της παραχώρησης της Κύπρου ή μέρους αυτής για τη μεταφορά και εγκατάστασή των τέθηκε αρκετές φορές σε συναντήσεις υψηλού επιπέδου και μέσω διπλωματικών διαύλων, μεταξύ των δύο χωρών, άνευ όμως αποτελέσματος.
ΠΗΓΗ: Ελληνικά Διπλωματικά Έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών, έκδοσης του 1980.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ.
Τον Σεπτέμβριο του 1953, με το Κυπριακό πρόβλημα να βρίσκεται σε έξαρση, ο Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ήντεν συναντήθηκε ανεπίσημα στο γραφείο του Βρετανού πρέσβη Τσάρλς Πικ με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο. Όταν ο Παπάγος άρχισε τη συζήτηση για το Κυπριακό, ο Ήντεν εμφανώς ενοχλημένος και ενώ συνομιλούσε, κατευθύνθηκε προς το παράθυρο του γραφείου, αφήνοντας τον Παπάγο να μιλά στον αέρα. Η προσβολή αυτή δεν έμεινε ασχολίαστη από τον Στρατάρχη, πουενοχλημένος απευθύνθηκε προς τον Ήντεν και σε έντονο ύφος του είπε:
“Είμαι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Και όταν ομιλώ με κάποιον, αξιώνω να μου δείχνει το πρόσωπόν του και όχι τα νώτα του.”
Αμέσως χωρίς να αναμένει απάντηση έφυγε από το γραφείο, κτυπώντας δυνατά την πόρτα.
ΣΧΟΛΙΟ.
Δυστυχώς οι θυσίες του Ελληνικού Λαού στην αντιμετώπιση των Ιταλικών και Γερμανικών στρατευμάτων το 1940-1941 δεν δικαιώθηκαν. Οι φίλοι και σύμμαχοί μας, κυρίως οι Βρετανοί, λησμόνησαν με τη λήξη του πολέμου τις επίσημες και δεσμευτικέςυποσχέσεις τους. Υποσχέσεις τις οποίες δεν ζήτησε η Ελλάδα, όταν τα άγρια χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ο Πρωθυπουργός της Ιωάννης Μεταξας βροντοφώνησε το ανεπανάληπτο ΟΧΙ και ο Ελληνικός Λαός σύσσωμος αντιστάθηκε και πολέμησε τους Ιταλούς.
Το ίδιο έκανε και ο Αλέξανδρος Κορυζής την 6η Απριλίου 1941 στο τελεσίγραφο των Γερμανών. Οι “Μεγάλοι” της Γης έσπευσαν να προσφέρουν απερίσκεπτα τις υποσχέσεις δηλώνοντας: “Μαζί θα μοιρασθούμε τη Νίκη”. Και σ΄αυτές τις υποσχέσεις βάσισε τον νυν “Υπέρ Πάντων” αγώνα, ελπίζοντας στη μελλοντική παραχώρηση της Ελληνικότατης Βορείου Ηπείρου, την οποία ο ένδοξος Ελληνικός Στρατός απελευθέρωνε για τρίτη φορά.
Το 1945 ο πόλεμος τελείωσε και οι νικητές πανηγύριζαν. Στο Παρίσι άρχιζαν οι εργασίες της Διάσκεψης της Ειρήνης. Ο Ελληνικός Λαός ήλπιζε ότι είχε έλθει η ώρα της δικαίωσης. Ο Γεώργιος Παπανδρέου βέβαιος από τη Βουλή των Ελλήνων την 3ηΟκτωβρίου 1946 δήλωνε: “…Εις το βήμα της Διασκέψεως θα έφθανε η φωνή των αθανάτων νεκρών μας και θα εύρισκεν απήχησιν εις την συνείδησιν όλων των συμμάχων…”. Όμως στη Διάσκεψη δεν επικράτησε το Δίκαιον. Κυριάρχησαν τα συμφέροντα των “Μεγάλων”. Ζήτησαν από την Ελλάδα να θυσιασθεί και για την Ειρήνη, όπως θυσιάσθηκε και για τον Πόλεμο.
Έτσι ούτε η Κύπρος παραχωρήθηκε, ούτε η Βόρειος Ήπειρος, ούτε τα Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα τροποποιήθηκαν προς όφελος της Ελλάδας. Μόνο η Δωδεκάνησος τη τελευταία στιγμή, αφού δέχθηκε ο Υπουργός της Σοβιετικής Ένωσης Μολότωφ, παραχωρήθηκε στην Ελλάδα.

Κυριακή 29 Μαρτίου 2020

Προσπάθεια της Τουρκίας για νέο ανθελληνικό άξονα με Σκόπια, Αλβανία, Κόσσοβο


Προσπάθεια της Τουρκίας για νέο ανθελληνικό άξονα με Σκόπια, Αλβανία, Κόσσοβο
skal 
Ανδρέας Πιμπίσιης
Λίγες ώρες μετά τη λήξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο διήρκεσε σχεδόν έξι ώρες, η Τουρκία ήταν από τις πρώτες χώρες που έσπευσαν να χαιρετίσουν την απόφαση της ΕΕ για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με δύο ακόμα χώρες της Βαλκανικής, την Αλβανία και τα Σκόπια. Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη απόφαση πέρασε χωρίς οι 27 να εγκύψουν ιδιαίτερα επί του θέματος. Η πανδημία του κορωνοϊού και οι εκατοντάδες νεκροί δεν επέτρεπαν να πάνε σε μια εις βάθος συζήτηση επί του κεφαλαίου αυτού.
Ωστόσο, η σπουδή της Τουρκίας να χαιρετίσει τη συγκεκριμένη απόφαση δείχνει και τις προθέσεις της Άγκυρας, όπως θα διαφανούν στο εγγύς μέλλον και όταν περάσει η πανδημία και επιστρέψει η πολιτική ατζέντα στην ψυχρή της πραγματικότητα.
Στην ανακοίνωσή του το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής:
«Συγχαίρουμε τους φίλους και Συμμάχους μας, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, για την έναρξη των διαπραγματεύσεων τους με την ΕΕ, καθώς επίσης και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία, επίσης υποψήφια προς ένταξη χώρα, είχε από την αρχή υποστηρίξει την Ευρω-Ατλαντική ενσωμάτωση των Βαλκανικών χωρών, πιστεύει πως αυτή η απόφαση που λήφθηκε με καθυστέρηση και συμβάλλει σημαντικά στη σταθερότητα και την ανάπτυξη της περιοχής και τις συνεχιζόμενες προσπάθειες της ΕΕ να καταστεί παγκόσμια δύναμη. Μια φερέγγυα και δίκαιη πολιτική διεύρυνσης, η οποία δεν θα πολιτικοποιείται προς όφελος στενόμυαλων εθνικών συμφερόντων και η ενθάρρυνση προς εφτά υποψήφια κράτη, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ για την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Η Τουρκία επιχειρεί μέσα από την πιο πάνω λιτή ανακοίνωση που εξέδωσε το πρωί της Παρασκευής να περάσει κάποια συγκεκριμένα μηνύματα τα οποία απευθύνονται προς τις τρεις κατευθύνσεις: α) την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο, β) συγκεκριμένα κράτη με τα οποία βρίσκεται σε αντιπαράθεση και γ) τα άλλα έξι υποψήφια κράτη:
Είναι ξεκάθαρο με την αναφορά σε «φίλους και συμμάχους» πως η Τουρκία θέλει να υπενθυμίσει ποιες είναι οι σχέσεις που έχει η ίδια τόσο με τα Σκόπια όσο και με την Αλβανία. Σχέσεις οι οποίες πάνε πολύ πιο πέρα από τις συμμαχικές σχέσεις (βλέπε ΝΑΤΟ) ή περιφερειακές (Βαλκάνια).
Η αναφορά σε εφτά υποψήφια για ένταξη κράτη δεν έγινε τυχαία. Στέλνει το μήνυμα ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει να συνεργαστούν προκειμένου να πετύχουν τον στόχο της ευρωπαϊκής τους ολοκλήρωσης.
Δηλαδή έρχεται να προτείνει τη σύσταση ενός άξονα ανάμεσα στις υπό ένταξη χώρες, προκειμένου να ασκηθούν ομαδικά πιέσεις προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για να επιτευχθεί ο στόχος τους.
Πίσω από την αναφορά σε 7 χώρες η Τουρκία προσπαθεί να δημιουργήσει κι ένα τετελεσμένο που δεν της πέφτει λόγος, αφού ουσιαστικά πέντε είναι οι χώρες που πλέον η ΕΕ θα διεξάγει ενταξιακές, οι άλλες δύο θεωρούνται εν δυνάμει υποψήφιες. Είναι μέρος του τουρκικού άξονα.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Ενταξιακές διαπραγματεύσεις διεξάγονται με την Τουρκία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Η Αλβανία και τα Σκόπια, μετά την απόφαση των ηγετών της περασμένης Πέμπτης, μπαίνουν κι αυτές στην ομάδα των χωρών που η ΕΕ διεξάγει ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Καταγράφονται και δύο «εν δυνάμει υποψήφιες» που είναι η Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο.
Υποδεικνύει στην ΕΕ πως με την απόφασή της «συμβάλλει στη σταθερότητα της περιοχής», παρά το γεγονός ότι η χώρα που φροντίζει με συγκεκριμένες ενέργειές της να οδηγεί τα Βαλκάνια σε αποσταθεροποίηση είναι η ίδια η Τουρκία. Μια πιο προσεκτική μελέτη της εμπλοκής της Τουρκίας, σε μια έκαστη χώρα που αναφέρεται πιο πάνω, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ποιος αποσταθεροποιεί με συγκεκριμένες ενέργειες τη Βαλκανική.
Παρά το γεγονός ότι οι χώρες αυτές συνορεύουν με υφιστάμενα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Τουρκία εμφανίζεται ως εκείνη η χώρα που θα τις βοηθήσει στην υλοποίηση του στόχου της ένταξης στην ΕΕ, που ως γνωστό είναι αμφίβολο εάν θα πραγματοποιηθεί ποτέ.
Έμμεσα, η Άγκυρα υποδεικνύει και στις άλλες χώρες πως πρέπει να συνεργαστούν, για να αντιμετωπίσουν «στενόμυαλα εθνικά συμφέροντα» που επηρεάζουν και δημιουργούν ένα άδικο – κατά την άποψή της – κλίμα σε βάρος των χωρών που επιδιώκουν να βρεθούν μέσα στην ΕΕ.
Ζητώντας φερέγγυα και δίκαιη πολιτική διεύρυνση, η Τουρκία έρχεται ουσιαστικά να υποδείξει προς την ίδια την ΕΕ το πώς θα πρέπει να ασκήσει την πολιτική της. Αυτό που ζητά η Τουρκία είναι για άλλη μια φορά να ικανοποιηθούν οι δικοί της όροι.
Στην ουσία αυτό που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση να πράξει είναι να μπει σε μια διαδικασία ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τα Βαλκάνια ως μιας μορφής ενιαία οντότητα. Μια οντότητα στην οποία η Τουρκία παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και καθορίζει σημαντικές αποφάσεις που λαμβάνουν οι χώρες αυτές και οι οποίες στρέφονται κατά των συμφερόντων άλλων κρατών μελών της Ένωσης αλλά και της ίδιας της ΕΕ.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η Αλβανία, της οποίας όλες οι αποφάσεις που αφορούν τις σχέσεις της με την Ελλάδα αποτελούν κόπια ανάλογων ενεργειών της Τουρκίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας.
Εκεί που τα πράγματα κυλούσαν ομαλά και οι χώρες ήταν στα πρόθυρα μιας συμφωνίας στη βάση του Δίκαιου της Θάλασσας, προέκυψαν αλλαγές από πλευράς Αλβανίας. Τα Τίρανα, με παρεμβάσεις της Άγκυρας, προχώρησαν σε λήψη αποφάσεων που κινούνται στην τουρκική λογική ότι τα νησιά δεν έχουν δικαιώματα.
Αλλά και στις άλλες χώρες της Βαλκανικής, είτε είναι Βοσνία-Ερζεγοβίνη είτε είναι Σερβία, η Τουρκία κατάφερε να εισχωρήσει τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη σχέση με δύο χώρες, οι οποίες στο πρόσφατο παρελθόν βρίσκονταν σε πόλεμο μεταξύ τους. Η ανάμιξή της στο Κόσοβο παρά το ότι ήταν εμφανώς αποσταθεροποιητική, εντούτοις η Άγκυρα φρόντιζε να πλασάρει τον εαυτό της ως παράγοντα σταθερότητας και ότι μπορεί να φέρει κοντά Σέρβους και Κοσοβάρους για να επιτύχουν ειρήνη.
Γι’ αυτό και η Τουρκία παρά τις επί μέρους αντιπαραθέσεις με την ΕΕ, έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ικανοποιημένη από την τελευταία εξέλιξη, γιατί αίφνης έχει δει να της προσφέρεται ένας άξονας άσκησης πιέσεων προς την κατεύθυνση των Βρυξελλών. Ξέρει εκ προοιμίου ότι οι χώρες αυτές ζυγίζοντας το συμφέρον τους και παρά τις προσδοκίες τους για ένταξη, στο ορατό μέλλον θα συνεχίσουν να αποτελούν ένα πλέγμα τουρκικής βαλκανικής συμμαχίας.
Κάποιες νοοτροπίες δεν αλλάζουν
Ο ευρωπαϊκός νότος πλήττεται και πάλι. Αυτή τη φορά από την πανδημία του κορωνοϊού. Λιγότερα, μέχρι τώρα, τα πλήγματα για τις χώρες του βορρά.
Αποτέλεσμα; Οι νότιες χώρες να ζητούν στήριξη και να προτάσσουν την ανάγκη για ένα κορωνο-ομόλογο. Ιταλία και Ισπανία που μετρούν ήδη περισσότερα θύματα από την Κίνα θέτουν την ΕΕ ενώπιον των ευθυνών της. Ωστόσο Γερμανία και Ολλανδία δείχνουν και πάλι πως δεν έχουν τη διάθεση να επιτρέψουν το άνοιγμα των ταμείων επικαλούμενες διάφορες δικαιολογίες.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζιουσέπε Κόντε εμφανώς εκνευρισμένος από την αντίθεση της Ολλανδίας και της Γερμανίας για τα κορωνο-ομόλογα ήταν έντονος και πίεσε τα πράγματα προς ένα αδιέξοδο. Σύμφωνα με τον Ιταλό αξιωματούχο ο Κόντε έδωσε στους ομολόγους τους – κυρίως του γερμανο-ολλανδικού άξονα – μια προθεσμία δέκα ημερών για την εξεύρεση λύσης.
Ο Ισπανός Πρωθυπουργός, η χώρα του οποίου μετρά καθημερινά εκατοντάδες νεκρούς λόγω κορωνοϊού, προειδοποίησε για τους κινδύνους που ελλοχεύουν για ολόκληρο το ευρωπαϊκό εγχείρημα
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, μπροστά το φάσμα ενός ολοκληρωτικού αδιεξόδου πρότεινε οι ηγέτες της ΕΕ να επιστρέψουν σε δύο εβδομάδες όταν θα εξετάσουν και επίσημες προτάσεις από πλευράς υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης.
Σημειώνεται ότι ο Μισέλ εργάστηκε σκληρά προκειμένου να πετύχει μια κοινή δήλωση των ηγετών της ΕΕ. Κάτι που φαίνεται να πέτυχε συμπεριλαμβάνοντας αναφορές που επιτρέπουν σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις ότι τα κορωνο-ομόλογα βρίσκονται πάνω στο τραπέζι προς συζήτηση.
Είναι εμφανές από τη σύνοδο της Πέμπτης πως οι χώρες του ευρωπαϊκού βορρά θα θεωρήσουν ότι η πανδημία του κορωνοϊού είναι ζήτημα που αφορά τις χώρες του νότου. Και δεν αποκλείεται κάποιοι να υποστηρίξουν ότι οφείλεται και πάλι η… νοοτροπία των χωρών αυτών.
Δεν ξέχασαν όμως Ελλάδα, Κύπρο και Βουλγαρία
Παρά το γεγονός ότι είναι άλλες οι προτεραιότητες ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανάλωσε χρόνο προκειμένου να ασχοληθεί και με ζητήματα που αφορούν τις χώρες της ανατολικής Μεσογείου, λόγω των τουρκικών προκλητικών ενεργειών.
Στην κοινή τους δήλωση για «την κατάσταση στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ», οι 27 «εκφράζουν τις ανησυχίες τους για την κατάσταση στα ελληνο-τουρκικά σύνορα και την πλήρη αλληλεγγύη τους προς την Ελλάδα, καθώς και προς τη Βουλγαρία και την Κύπρο και άλλα κράτη μέλη, που επηρεάζονται κατά ανάλογο βαθμό, συμπεριλαμβανομένων και προσπαθειών για διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ».
Κατά τη σύνοδο τόσο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όσο και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ενημέρωσαν τους ομολόγους της στην ΕΕ για την κατάσταση στην περιοχή υπογραμμίζοντας πως η Τουρκία δεν έχει διαφοροποιήσει ενέργειές της σε βάρος τους παρά την πανδημία.
Φιλελεύθερος

Κυριακή 8 Μαρτίου 2020

Τα 12 Syriza Fake News και το Μεγάλο Ψέμα για το μεταναστευτικό και την εθνική προσπάθεια στον Έβρο

Τα 12 Syriza Fake News και το Μεγάλο Ψέμα για το μεταναστευτικό και την εθνική προσπάθεια στον Έβρο
skal 
Στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της πολιτικής του πορείας βρέθηκε ο Αλ. Τσίπρας πριν από δέκα μέρες, όταν η Τουρκία έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο εισβολής στην Ελλάδα με εμπροσθοφυλακή τους μετανάστες. Μπροστά του απλώνονταν δυο δρόμοι: Είτε να προχωρήσει σε αναστολή αντιπολίτευσης και να συνταχθεί με την εθνική προσπάθεια, είτε να συνεχίσει με τα ψέματα και τη διαστροφή της πραγματικότητας. Διάλεξε τον δεύτερο. Τον ολισθηρό κατήφορο των fake news.
Με περιτύλιγμα τη δήλωση (στο Μέγκα) ότι «από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η μαζική απόπειρα εισροής στη χώρα, κάθε κυβέρνηση θα έκανε αυτό που έκανε και η σημερινή. Εγώ θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής» (προσθέτοντας ότι και η δική του κυβέρνηση είχε κλείσει τον Έβρο), ο κ. Τσίπρας και η ηγετική του ομάδα επιδίδονται στην κατασκευή fake news και στην επιβολή τους με την προπαγανδιστική πρακτική της επανάληψης.
Παλιά και νέα ψέματα αναμιγνύονται και τελικά αποδεικνύεται πως προχώρησε στην «ειλικρινή» δήλωση έντρομος μπροστά στα θηριώδη ποσοστά στήριξης της κυβέρνησης και της εθνικής προσπάθειας, αλλά και για να μπορεί να σπέρνει την παραπληροφόρηση καλυμμένος πίσω από μία δήλωση.
Γι’ αυτό ακόμη και τώρα, μετά από δέκα μέρες πολιορκίας, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για «κινήσεις εντυπωσιασμού για το ακροδεξιό ακροατήριο» – ταυτίζοντας ουσιαστικά το σύνολο του ελληνικού λαού με τους ακραίους.
Το Μεγάλο Ψέμα και η υποκρισία
Έχουμε να κάνουμε με την απόλυτη υποκρισία. Με το γνωστό «ναι μεν, αλλά». Και εδώ βρίσκεται ο κίνδυνος:
Η δήλωση Τσίπρα περί ανάγκης φύλαξης των συνόρων αποτελεί το προστατευτικό πάπλωμα για όσα επιθετικά ακούγονται και θα συνεχίσουν να ακούγονται και για όλα τα συριζαϊκά fake news – παλιά και νέα.
Θυμίζω ότι στις 5 Μαρτίου, κατά την ομιλία του στην Κ.Ο του κόμματός του, ο κ. Τσίπρας επανήλθε με περισσότερο πομπώδη τρόπο: «Η φύλαξη των συνόρων μας είναι αυτονόητο καθήκον για κάθε κυβέρνηση. Δεν υπάρχει πατρίδα χωρίς σύνορα».
Δηλαδή ο Τσίπρας είπε κάτι το πολύ δυνατό – ένα μεγάλο ψέμα για την ακρίβεια, αφού όλοι ξέρουμε πως πάντα ήθελε ανοιχτά σύνορα και με επιστολές του στην ΕΕ δήλωνε πως «κανένας φράχτης και καμιά δύναμη Frontex δεν μπορεί να σταματήσει το φαινόμενο» – για να μπορεί από εδώ και πέρα να λέει ό,τι θέλει.
Και όλοι θα θυμούνται το μεγάλο ψέμα. Γιατί ως γνωστόν στην προπαγάνδα το μεγάλο ψέμα γίνεται ευκολότερα πιστευτό. Και ακολουθούν τα μικρά και πιο δηλητηριώδη.
Ιδού μερικά από αυτά:
Ήθελαν «νόμιμο δρόμο μετανάστευσης»
-Το ψέμα: Ο κ. Τσίπρας υποστηρίζει πως η κυβέρνηση κάνει το αυτονόητο, δηλαδή φυλάσσει τα σύνορα. Και πως ο ίδιος πιστεύει πως τα σύνορα πρέπει να είναι κλειστά και αυτό έπραξε.
-Η αλήθεια: Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ήθελε και επιδίωκε να δημιουργηθεί ένας «νόμιμος δρόμος για την μετανάστευση. Τον Φεβρουάριο του 2017, ο κ. Μουζάλας έλαβε μέρος στην διάσκεψη των Υπουργών Εσωτερικών και Άμυνας, από 16 χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, στην Βιέννη. Στο «Τελικό Κείμενο» αποσαφηνιζόταν ο τρόπος φύλαξης των συνόρων στη στεριά και στη θάλασσα. Αλλά, όπως ενημερωθήκαμε με δελτίο Τύπου, «η πάγια θέση του κ. Μουζάλα και της ελληνικής κυβέρνησης για την ανάγκη δημιουργίας ενός νόμιμου δρόμου για τη μετανάστευση ήταν το σημείο στο οποίο υπήρξαν αντιδράσεις και δεν συμπεριλήφθηκε στο «Τελικό Κείμενο». Η μη αναφορά της πάγιας ελληνική θέσης για την ανάγκη δημιουργίας ενός νόμιμου δρόμου για τη μετανάστευση ήταν ο λόγος για τον οποίο ο Έλληνας Υπουργός δεν υπέγραψε το «Τελικό Κείμενο» της Διάσκεψης»!
-Το ψέμα: Η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει αίτημα μετεγκατάστασης προσφύγων σε άλλες χώρες της ΕΕ, όπως αποκάλυψε σε συνέντευξη Τύπου η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Γιόχανσον.
Η αλήθεια: Η Επίτροπος ρωτήθηκε αν έχουν υποβληθεί αιτήματα για τους μετανάστες που βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας και πολιορκούν την Ελλάδα. Προφανώς τέτοιο αίτημα δεν έχει υποβληθεί και αν επρόκειτο να υποβληθεί αυτό έπρεπε να γίνει από την πλευρά της Τουρκίας. Αντίθετα, αιτήματα μετεγκατάστασης για μετανάστες που βρίσκονται στην Ελλάδα έχουν ήδη υποβληθεί και έχουν δημοσιοποιηθεί, ενώ ήδη τέσσερις χώρες έχουν αποδεχθεί μετεγκαταστάσεις.
-Το ψέμα: Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι ο Ερντογάν αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τους πρόσφυγες στον Έβρο μετά τα επεισόδια με τα ΜΑΤ στα νησιά.
Η αλήθεια: Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, για να προβάλει την δήθεν «ανικανότητα» της κυβέρνησης, δηλώνει πως οι σημερινές εξελίξεις είχαν προαναγγελθεί από καιρό. Και επομένως – το λέει ο ίδιος – ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν με τα πρόσφατα γεγονότα στα νησιά. Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς έχει υπόψη του ο Τσίπρας (μάλλον… τίποτε), αλλά η πρώτη δήλωση περί ακύρωσης της Κοινής Δήλωσης ανάγεται στην 31η Ιουλίου 2016, όταν, μετά τη απόπειρα πραξικοπήματος πάγωσαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις και η διαδικασία κατάργησης της βίζας σε Τούρκους υπηκόους. «Εάν δεν ακολουθήσει η κατάργηση της βίζας, θα υποχρεωθούμε να αποσυρθούμε από την συμφωνία που προβλέπει την επανεισδοχή προσφύγων και τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου», είχε πει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung. Αλλά ο κ. Τσίπρας (μαζί με την «φίλη του», όπως την αποκάλεσε και τις προάλλες, κ. Μέρκελ) εθελοτυφλούσαν.
«Τι άλλο να κάνουμε; Πόλεμο;»
-Το ψέμα: Η μεταφορά μεταναστών στην ενδοχώρα και η αποσυμφόρηση των νησιών υπονομεύεται από την απόφαση της κυβέρνησης να περιορίσει τα κριτήρια της «ευαλωτότητας». Όπως λένε – και κατά την πρόσφατη επίσκεψη υψηλόβαθμων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στα νησιά – ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούσε τα κριτήρια της ευαλωτότητας για να… υπερπηδήσει τον γεωγραφικό περιορισμό που επέβαλε η ερμηνεία της κοινής δήλωσης Ευρώπης-Τουρκίας. Επιπλέον, επικαλούνται κάποιο «πρωτόκολλο ευαλωτότητας».
Η αλήθεια: Πρώτον, δεν πρόκειται για ερμηνεία, αλλά για το ίδιο το κείμενο της Συμφωνίας, που λέει σαφώς ότι «όλοι οι παράτυποι μετανάστες που διασχίζουν την Τουρκία και φθάνουν στα ελληνικά νησιά από τις 20 Μαρτίου 2016 και μετά θα επιστρέφονται στην Τουρκία». Δηλαδή, η συμφωνία ήθελε να αποκλείσει όσους βρίσκονται σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και επομένως είναι δύσκολο να πιστοποιηθεί από πού μπήκαν. Όλοι όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο πρέπει να αποδείξουν ότι έστω και ένας από αυτούς που μεταφέρθηκαν στην ενδοχώρα επεστράφη στην Τουρκία. Επομένως, δεν υπερπηδούσαν τίποτε! Δεύτερον, το κριτήριο της ευαλωτότητας δεν υπάρχει πουθενά στην Κοινή Δήλωση. Προβλέπεται από τον περίφημο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ 4375 Απριλίου 2016, που καταστρατήγησε την Κοινή Δήλωση και όλες τις υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συμφωνίες των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων, ανοίγοντας εντελώς τα σύνορα.
Ο ίδιος ο κ. Μουζάλας είχε στις 8 Δεκεμβρίου 2016 δώσει στην δημοσιότητα επιστολή του προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Μετανάστευσης της ΕΕ, ζητώντας επανεξέταση και υλοποίηση της ελληνικής πρότασης για μεταφορά ειδικού πληθυσμού μεταναστών από τα νησιά σε προκαθορισμένα κλειστά κέντρα της ενδοχώρας, χωρίς να εκπίπτουν της Κοινής Δήλωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας. Στην ίδια ανακοίνωση, αναφερόταν ότι ο κ. Μουζάλας «έχει κάνει σειρά συναντήσεων με έντεκα Υπουργούς Εσωτερικών και Μετανάστευσης και θεσμικούς φορείς της Ε.Ε., καθώς και με αρμόδιους θεσμικούς φορείς της Τουρκίας ώστε να υιοθετηθεί το συγκεκριμένο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης». Και στις 24 Φεβρουαρίου 2017, ο κ. Μουζάλας είχε καταθέσει στη Βουλή τις επιστολές που έχει αποστείλει η ελληνική κυβέρνηση, τόσο στον αρμόδιο επίτροπο Δημήτρη Αβραμόπουλο όσο και στους 17 υπουργούς Εσωτερικών με τους οποίους συνεργάζεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αλλά και στις αρμόδιες τουρκικές αρχές, με τις οποίες ζητούσε, να δοθεί λόγω των ειδικών συνθηκών, η δυνατότητα, μέχρι να δημιουργηθούν τα κέντρα προ-αναχώρησης, να μεταφερθούν μετανάστες από τα νησιά στην ενδοχώρα. «Είναι μια προσπάθεια που την κάνουμε από τον Αύγουστο. Τι άλλο να κάνουμε; Πόλεμο:», είχε χαρακτηριστικά πει στη Βουλή ο κ. Μουζάλας. Πώς… «υπερπηδούσαν», λοιπόν;
Τα ίδια είχε πει ο κ. Μουζάλας στις 2 Νοεμβρίου 2017, κατά την συζήτηση με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σχετικά με τη διαχείριση των προσφυγικών ροών στα νησιά του Αιγαίου, στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Είχε πει μάλιστα τότε στους δημάρχους των νησιών: «Θα μπορούσα να συμφωνήσω μαζί σας αλλά η ουσία είναι, ότι 27 κράτη – μέλη δίνουν άλλη νομική ερμηνεία, οι νομικοί της Κομισιόν δίνουν άλλη νομική ερμηνεία και οι Τούρκοι δίνουν άλλη νομική ερμηνεία. Έχω κοινοποιήσει στη Βουλή επιστολές του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, δηλαδή, της Κυβέρνησης, οι οποίες επιδιώκουν μια άλλη ερμηνεία και συνεχίζουμε να παλεύουμε μια άλλη ερμηνεία. Αυτή τη στιγμή, όμως, από τη συμφωνία Ευρώπης – Τουρκίας μέχρι και σήμερα η ερμηνεία είναι αυτή και ο Τίμερμανς μαζί με άλλα πράγματα που είπε κακά για την Κυβέρνηση, είπε πολύ καθαρά αυτό το πράγμα. Επομένως, δεν μπορείς να πας ένα Συμβούλιο Αρχηγών και να πεις «ναι, αλλά ο Μουζάλας και ο Βουρνούς λένε το αντίθετο», γιατί δεν έχει νόημα».
Δεν τους ανάγκασαν για τίποτα
-Το ψέμα: Είπε ο κ. Τσίπρας κατά την ομιλία του στην Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ: «Εμείς τους αναγκάσαμε να βρούνε λύση μέσα από μια δύσκολη συμφωνία, την Ευρωτουρκική Συμφωνία. Αυτό έγινε, σας θυμίζω, μετά από σειρά Συνόδων Κορυφής, οι οποίες, πολλές εξ αυτών, ήταν έκτακτες Σύνοδοι Κορυφής».
-Η αλήθεια: Η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας έγινε με την Ελλάδα θεατή. Απλώς ο κ. Τσίπρας κλήθηκε μετά να βάλει την υπογραφή του μαζί με τους υπόλοιπους. Και βέβαια, δεν επρόκειτο για λύση, αλλά για επώδυνο συμβιβασμό με την Τουρκία, αφού σε αντάλλαγμα της μείωσης των ροών η Άγκυρα έλαβε επιτάχυνση ενταξιακών διαπραγματεύσεων και απελευθέρωση της βίζας. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά: Όλα πάγωσαν μετά τις διώξεις που ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος, τον Ιούλιο του 2016, και η «συμφωνία» βρέθηκε αμέσως στον αέρα, με τον εκβιασμό Ελλάδας και ΕΕ να συνεχίζεται επί χρόνια, καθώς η Τουρκία ανοιγόκλεινε την στρόφιγγα. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των Συνόδων Κορυφής που διαφημίζει ο κ. Τσίπρας – οι οποίες μόνο για το μεταναστευτικό έφτασαν αισίως επί των ημερών του τις 23. Με αυτά τα αποτελέσματα!
-Το ψέμα: Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι «οι σκληροί της Ευρώπης μας έκλειναν τα σύνορα το 2015»
-Η αλήθεια: Τα σύνορα έκλεισαν τον Φεβρουάριο του 2016, αφού – με δική του ευθύνη – είχαν περάσει στην Ευρώπη 1 εκ. άνθρωποι. Και αυτό έγινε με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (το είχε πει ξεκάθαρα ο Τουσκ, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, παρόντος του Τσίπρα ο οποίος δεν απάντησε). Επομένως, τα βόρεια σύνορά μας έκλεισαν και με την υπογραφή Τσίπρα. Η δε εντολή εκτελέστηκε από τους Σκοπιανούς, που πυροβολούσαν προς την πλευρά της Ελλάδας. Από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι έλαβαν την ανταμοιβή τους με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δηλαδή ο κ. Τσίπρας όχι μόνο έλαβε μέρος στον αυτοεγκλωβισμό της χώρας του, αλλά και έγινε δωρητής των Σκοπιανών.
Fake news για τα γεγονότα στη Συρία
-Το ψέμα: Το πρόβλημα έχει γεωστρατηγικά αίτια και δεν οφείλεται στο άνοιγμα των συνόρων εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Η αλήθεια: Προφανώς τα αίτια είναι γεωστρατηγικά. Αλλά γεωστρατηγικά ήταν και τα προηγούμενα χρόνια. Ο πόλεμος στη Συρία ξεκίνησε το 2011 και οι πιο φονικές χρονιές του ήταν το 2013 και το 2014. Ήδη από το 2013 στην Συρία υπήρχαν 200.000 νεκροί, είχε πραγματοποιηθεί η επίθεση με χημικά, οι μάχες μαίνονταν παντού, στην Τουρκία είχαν συγκεντρωθεί 1 εκ. πρόσφυγες.
-Το ψέμα: Τα πράγματα άλλαξαν στη Συρία το 2015, είχαμε σφαγές, οι τζιχαντιστές άρχισαν να αποκεφαλίζουν κόσμο, επικρατούσε καθεστώς τρομοκρατίας. Αυτό, λένε, άλλαξε το 2015 και είχαμε αυτές τις πρωτοφανείς ροές.
Η αλήθεια: Οι μάχες στο Χαλέπι, οι βομβαρδισμοί στη Δαμασκό και στη Λαττάκεια, η πολιορκία της Χομς, η σφαγή στη Χάμα, η πτώση του Κομπάνι στα χέρια των τζιχαντιστών, οι αποκεφαλισμοί, οι μαζικές έξοδοι από τις πόλεις της Συρίας, συνέβησαν κυρίως το 2013 και ως το φθινόπωρο του 2014. Ήδη τον Ιούνιο του 2014 μετρούσαμε 1.500 αποκεφαλισμούς από τον ISIS. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του προσπαθούν να δικαιολογηθούν κατασκευάζοντας fake news και μεταφέροντας γεγονότα του 2013 και του 2014 στο 2015. Αντίθετα, από το φθινόπωρο του 2014 ξεκίνησαν οι συμμαχικοί στοχευμένοι βομβαρδισμοί που εξόντωσαν τον ISIS, άλλαξαν τα δεδομένα και οδήγησαν στην απελευθέρωση του Κομπάνι.
Στο τζιπ με το «μαντρόσκυλο»!
-Το ψέμα: Στην ομιλία του στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας αποκάλεσε τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπορίσοφ «μαντρόσκυλο» που φυλάει τα χερσαία σύνορα.
Η αλήθεια: Ο κ. Τσίπρας δεν είχε την ίδια γνώμη όταν συναντιόταν με τον Μπορίσοφ. Στις 22 Μαΐου 2019, κατά την επίσκεψή του στη Βουλγαρία, οι σχέσεις τους ήταν τόσο ειδυλλιακές, που εδώ στην Ελλάδα μας διαφήμιζαν ότι ο Μπορίσοφ πήγε βόλτα τον Τσίπρα με το τζιπ του και ότι έφαγαν μαζί… ψωμί με μέλι!
-Το ψέμα: Η ρητορική κατά του Όρμπαν συνεχίζεται ακόμη και σήμερα.
Η αλήθεια: Ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 την Ουγγαρία, συναντήθηκε με τον Όρμπαν, ξεναγήθηκε από αυτόν στα εκθέματα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και επισήμως μας ανακοινώθηκε ότι «οι δύο ηγέτες συζήτησαν με σεβασμό ο ένας στις απόψεις του άλλου».
Οι καλύβες που έγιναν βίλες!
-Το ψέμα: Λένε (Βαρεμένος) ότι στον Έβρο αυτοί που υπερασπίζονται τα σύνορά μας το κάνουν επειδή έχουν χτίσει… βίλες στον υδροβιότοπο.
Η αλήθεια: Στην περιοχή δεν υπάρχουν, αλλά και είναι αδύνατον να υπάρξουν βίλες. Πρόκειται για καλύβες από τσίγκο που τις γνωρίζουν όσοι έχουν πάει έστω και μια φορά στην περιοχή, με σκοπό να εξυπηρετούνται οι ανάγκες φύλαξης των συνόρων.
-Το ψέμα: Λένε ότι οι δικογραφίες που σχηματίστηκαν σε Λέσβο και Σάμο είναι η απόδειξη για τα «νοσηρά φαινόμενα παρακράτους και παρααστυνομίας» που είχαν καταγγείλει (Ραγκούσης).
Η αλήθεια: Οι δικογραφίες αφορούν εκείνους που είχαν παρεμποδίσει την μεταφορά μεταναστών στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στη Μόρια και εκείνους που είχαν παρεμποδίσει την εκτέλεση εργασιών στη νέα υπό κατασκευή δομή διοικητικής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών στην περιοχή Ζερβού της Σάμου. Δηλαδή αυτούς που ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε έναντι των ΜΑΤ, ζητώντας «αποσυμφόρηση» και όχι δημιουργία νεών δομών.
Αυτά και περιμένουμε τα… επόμενα!
Πηγή: Liberal.gr