Ρελάνς ΗΠΑ στην πρόταση Μόσχας: «Ιδού τα νέα σύνορα στα Βαλκάνια» - Ειδικές περιφέρειες & νέα «Διώρυγα» μέσω Ελλάδας

Oι Αλβανοί έδωσαν στην δημοσιότητα το αμερικανικό σχέδιο για τις κυοφορούμενες αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια, ένα σχέδιο ρελάνς στην πρόταση της Μόσχας όπως έχει ήδη αποκαλύψει το pronews.gr.

Το σχέδιο όπως γράφουν οι Αλβανοί αναμένεται να υπογραφεί στις 12 Ιουνίου στην Ουάσινγκτον καθώς οι ΗΠΑ "καίγονται" για ένταξη της Σερβίας στους ευρωατλαντικούς θεσμούς ώστε να προχωρήσουν και τα υπόλοιπα σχέδια περί "Βαλκανικής Διώρυγας" (σσ υπενθυμίζουμε τις περίεργες φράσεις που ακούστηκαν περί "Θεσ/κης πρωτεύουσας των Βαλκανίων")

Το σχέδιο που δημοσιεύουν οι Αλβανοί περιλαμβάνει λίγο - πολύ αυτά που φοβόμασταν όλοι στην Ελλάδα καθώς για τις μεν σερβικές και αλβανικές περιοχές προβλέπει πρώτα το δικαίωμα "αυτοδιάθεσης"/ "ανεξαρτησίας" και έπειτα την μετατροπή τους σε "περιφέρειες" εντός ΕΕ!

Στο όλο σχέδιο κομβικό ρόλο διαδραματίζει η Ελλάδα με την δημιουργία της «Βαλκανικής Διώρυγας του Σουέζ», ένα σχέδιο που υπάρχει από το 1979 με την Γερμανία να βρίσκει διέξοδο στην Μεσόγειο και τις ΗΠΑ να εφοδιάζουν την ΕΕ με LNG. Ενα σχέδιο που θα προωθηθεί για να "καταστραφούν" άμεσα οι δύο αγωγοί "Nord Stream 1 & 2" και να μειωθεί η παροχή ρωσικού φυσικού αερίου σε χώρες της ΕΕ.

Υπενθυμίζουμε, πως ο Nord Stream 2 συμπληρώνει τον Nord Stream 1, τον οποίο επίσης διαχειρίζεται η Gazprom. Θα συνδέσει τη Ρωσία με τη Γερμανία υποθαλασσίως περνώντας μέσα από τα χωρικά ύδατα πέντε χωρών - της Ρωσίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας, της Δανίας και της Γερμανίας-- και θα επιτρέψει τον διπλασιασμό της ποσότητας αερίου που διοχετεύεται στη Γερμανία μέσω αυτού του δικτύου.

Τι λέει το αμερικανικό σχέδιο

Το έγγραφο αναφέρει πως θα υπάρξει συμφωνία και θα πέσουν υπογραφές μεταξύ των προέδρων Σερβίας,Aleksander Vucic, και Κοσόβου, Hashim Thaci, στις 12 Ιουνίου. 

Οι περιοχές της Σερβίας Presevo και Klenike ενώνονται με το Κόσοβο και το νέο εδαφικό όριο θα είναι στην περιοχή Bilace.

Και εδώ ξεκινούν οι "περιπέτειες" με την εισαγωγή στο αμερικανικό σχέδιο του όρου "Ειδικές Περιοχές" για την Mitrovica και το Bujanovac.

Οι περιοχές αυτές θα είναι ανεξάρτητες πολιτικά και οικονομικά όπως ακριβώς συμβαίνει στις ΗΠΑ (Ηνωμένες Πολιτείες). Δεν θα υπάρχει δηλαδή επιρροή ούτε από Κόσοβο ούτε από Σερβία. Θα δημιουργήσουν δικούς τους θεσμούς, δικά τους όργανα.

Η επόμενη περιοχή που αναφέρεται στο αμερικανικό έγγραφο είναι η Medvedja. Η περιοχή μαζί με 8 χωριά θα ενταχθεί στο Κόσοβο και τα υπόλοιπα θα ενωθούν με την Σερβία.

Οσο αφορά την περιοχή Trepça, η οποία διαθέτει ορυκτό πλούτο, και την λίμνη Ujmani, αυτές θα ιδιωτικοποιηθούν για 99 χρόνια.

Και οι δύο περιοχές θα ιδιωτικοποιηθούν. Η λίμνη Ujman θα ιδιωτικοποιηθεί  για 99 χρόνια από αγγλικές εταιρείες και θα έχει ειδικό καθεστώς (Status Special). Τα ορυχεία της Trepça θα ιδιωτικοποιηθούν επίσης για 99 χρόνια (θα δώσουν μάχη αγγλικές, γαλλικές, αμερικανικές ρωσικές, κινεζικές εταιρείες) και θα ανακηρυχθούν επίσης ως περιοχές με "Ειδικό Καθεστώς".

Στο σχέδιο αναφέρεται ότι ο "Διάδρομος 10" θα έχει "καθεστώς προστατευόμενης περιοχής"  στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονται και οι ορθόδοξες εκκλησίες στην περιοχή. Όλες οι  σερβικές εκκλησίες στο Κοσσυφοπέδιο θα κηρυχθούν ανεξάρτητες.

Οι περιοχές  Zvecan, Zupin Patok και Leposavic θα ενταχθούν στη Σερβία.

Και οι δύο χώρες θα σβήσουν τα χρέη τους η μία με την άλλη, ενώ η Σερβία θα αναγνωρίσει το κράτος του Κοσσυφοπεδίου.

Η περιοχή Cepotin Bazaar κοντά στο Bujanovac (Σερβία) θα γίνει μέρος του Κοσσυφοπεδίου.

Η πλωτή διώρυγα Δούναβη – Μοράβα – Αξιού με κατάληξη το λιμάνι της Θεσσαλονίκης

Μετά το "οκ" του Βελιγραδίου και την υπογραφή των Συνθηκών ακολουθεί η βαλκανική διώρυγα η οποία θα έχει συνολικό μήκος 650 χλμ. και θα διασχίζει Ελλάδα, Σκόπια και Σερβία καταλήγοντας στον Δούναβη, ποταμόδρομο διευρωπαϊκής εμβέλειας, και από εκεί σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και όχι μόνο.

Η κατασκευή της διώρυγας εκτιμάται ότι θα στοιχίσει περίπου 17 δισεκατομμύρια δολάρια. Προβλέπεται να είναι μεγαλύτερη από παρόμοιες διώρυγες στην Ευρώπη, όπως των Ρήνου – Μάινα, στη Γερμανία, Σένα – Ρόνα, στη Γαλλία και Odra-Visla, στην Πολωνία.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Βόρεια Ευρώπη θα έρθει κατά 1200 χιλιόμετρα πιο κοντά στο Αιγαίο, ενώ το έργο μπορεί να αποπερατωθεί σε έξι με επτά χρόνια.

Επίσης, προβλέπεται κατασκευή υδρο-ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων κατά μήκος της διαδρομής.

Οι υποστηρικτές του καναλιού Αξιός – Μοράβας – Δούναβης επισημαίνουν ότι με το συγκεκριμένο έργο ενισχύεται η μεταφορά προϊόντων στις αγορές της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης αλλά και του Καυκάσου και της Μαύρης Θάλασσας, ενώ υποβαθμίζεται αισθητά ο ρόλος των θαλάσσιων μεταφορών και ο στρατηγικός χαρακτήρας των Στενών του Βοσπόρου.

Σύμφωνα με τις προμελέτες που έχει εκπονήσει το υπουργείο Φυσικών Πόρων, Ορυχείων και Χωροταξίας της Σερβίας, το κανάλι θα έχει συνολικό μήκος 650 χλμ. και θα απαιτηθούν εκβαθύνσεις και διαπλατύνσεις στο μεγαλύτερο τμήμα της κοίτης των ποταμών Μοράβα (346 χλμ.) και Αξιού (275 χλμ). Δύσκολα σημεία των ποταμιών θα παρακαμφθούν με τεχνητές διώρυγες, ενώ κοντά στα σύνορα Σερβίας και Σκοπίων προβλέπεται κατασκευή τεχνητού καναλιού 30 χλμ. που θα ενώνει τον Μοράβα με τον Αξιό.

Παράλληλα θα υπάρξουν και έργα που θα δώσουν λύση στο πρόβλημα άρδευσης μεγάλων γεωργικών εκτάσεων, ενώ θα επιτραπεί η κατασκευή και λειτουργία υδροηλεκτρικών σταθμών σε όλο το μήκος του έργου.

Οσον αφορά το ελληνικό τμήμα του καναλιού, θα έχει μήκος 73 χλμ. και θα καταλήγει στον Θερμαϊκό, όπου θα λειτουργεί λιμάνι terminal. Τα 57 χλμ. θα είναι εντός της φυσικής κοίτης του ποταμού, ενώ τα υπόλοιπα μέχρι τη Θεσσαλονίκη θα γίνονται σε τεχνητό κανάλι εντός του ποταμού.

pronews.gr

Πρώην ΥΠΕΞ Σερβίας: T.Μπλερ & A.Σόρος επιδιώκουν διαμελισμό του Κοσόβου

Αποκαλύψεις έκανε πρώην υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας, ο οποίος δήλωσε πως ο Τόνι Μπλερ και ο Άλεξ Σόρος επιθυμούν και επιδιώκουν τον διαμελισμό του Κοσσυφοπεδίου.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Βουκ Γέρεμιτς, αποκάλυψε ότι οι στενοί φίλοι του Έντι Ράμα, ο Τόνι Μπλερ και ο Άλεξ Σόρος – γιος του Τζορτζ Σόρος, ασκούν πιέσεις για το διαμελισμό του Κοσσυφοπεδίου. Σε συνέντευξη του στην αυστριακή εφημερίδα Der Standard, ο Βουκ Γέρεμιτς, επίσης, δείχνει ποιος ασκεί πιέσεις στον Λευκό Οίκο για λογαριασμό της Σερβίας.

Ο Γέρεμιτς ανέφερε ονόματα ‘συμβούλων’ που βρίσκονται υπέρ της εδαφικής ανταλλαγής μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου. «Ο Βόλφγκανγκ Πέτριτς εργάζεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Τόνι Μπλερ, ως πρώην πρωθυπουργός, εργάζεται σε όλα τα επίπεδα και με όλες τις πλευρές.

Στην Αμερική, ο Κόρεϊ Λεβαντόφσκι, πρώην επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, διαχειρίζεται μια εταιρεία παροχής συμβουλών στην Ουάσιγκτον. Ο Λεβαντόφσκι, συναντήθηκε με τον Βούτσιτς στο Βελιγράδι και προσπαθεί να πείσει την Ουάσιγκτον να χωρίσει το Κοσσυφοπέδιο. Πάνω από όλους, βρίσκεται ο Αλεξάντερ Σόρος, ο οποίος προσπαθεί να πείσει τους Δημοκρατικούς στις Ηνωμένες Πολιτείες να διαιρέσουν το Κοσσυφοπέδιο.

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας στην περίοδο 2007-2012, δήλωσε ότι το σχέδιο του Βούτσιτς και Θάτσι για την διχοτόμηση του Κοσσυφοπεδίου για εθνικούς λόγους είναι πολύ καλά κρυμμένο μυστικό στη Σερβία και ότι έχει ακούσει για αυτό «όταν το Τόνι Μπλερ ταξίδευσε στη Γερμανία για να πείσει την Άνγκελα Μέρκελ για αυτήν την ιδέα.

Είναι ο μόνος επικεφαλής των δυτικών κυβερνήσεων που έχει απορρίψει δημοσίως τις συνοριακές αλλαγές. Ως εκ τούτου, στους διπλωματικούς κύκλους έγινε γνωστό ότι ο Βούτσιτς είναι πρόθυμος να δώσει τη νότια Σερβία- Κοιλάδα του Πρέσεβο- με αντάλλαγμα περιοχές του βόρειου Κοσσυφοπεδίου»,είπε ο Γέρεμιτς στην αυστριακή εφημερίδα.

Ερωτηθείς από την Der Standard εάν προβλέπει ότι φέτος θα επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ του Βούτσιτς και του Θάτσι, ο πρώην ΥΠΕΞ της Σερβίας είπε χαρακτηριστικά: «Εκτιμώ την ευκαιρία στο 50%, διότι υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση, τόσο στη Σερβία όσο και στο Κοσσυφοπέδιο, οι οποίες αντιτίθενται σε αυτήν τη συμφωνία, επίσης, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι και αυτή αντίθετη», σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα.

Πηγή: echedoros

pronews.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ: Διέρρευσε η εισήγηση στον Β.Πούτιν για τις αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια -Τα νέα εδαφικά όρια των κρατών

Διέρρευσε η έκθεση- εισήγηση του πανίσχυρου ρωσικού συμβουλίου διεθνών σχέσεων (RIAC) στον Β.Πούτιν για λύση "πακέτο" στα Βαλκάνια η οποία περιλαμβάνει αλλαγές συνόρων κατά μήκος των εθνοτικών γραμμών και με βάση τα εθνικά κριτήρια με μια περιφερειακή διαφοροποίηση του «σχεδίου Yiunion».

Πρόκειται για μια έκθεση "βόμβα" με τίτλο "Η Ρωσία επιστρέφει" και υπότιτλο "θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας;" 

Τρία πράγματα ξεχωρίζουν από την έκθεση: πρώτον η Ρωσία αποδέχτηκε το βρετανικό σχέδιο (πληροφορίες αναφέρουν πως αποδέχτηκε και την δημιουργία μιας "Διάσκεψης για τα Βαλκάνια"), δεύτερον πρέπει να προβληματίσει η αναφορά στην συνθήκη "Αγίου Στεφάνου" καθώς και στην Κροατία, και τρίτον, υπάρχουν υπόγειες διεργασίες μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων για τον εδαφικό επανακαθορισμό της περιοχής.

To ρωσικό συμβούλιο διεθνών σχέσεων (RIAC) είναι το όργανο που καθοδηγεί την εξωτερική πολιτική του Β.Πούτιν. Αν και παραμένει άγνωστο γιατί η Μόσχα αποφάσισε να δημοσιοποιήσει/διαρρεύσει την έκθεση αυτή, εντούτοις είναι βέβαιο πως αρκετά από αυτά που αναφέρονται στην έκθεση συζητήθηκαν στην πρόσφατη επίσκεψη του Β.Πούτιν στην Σερβία και έχουν γίνει αποδεκτά από το Κρεμλίνο.

Επίσης είναι σίγουρο πως ο Ρ.Τ.Ερντογάν γνωρίζει αρκετά σημεία τα οποία και θα συζητήσει με τον πρόεδρο της Σερβίας σε μια ιστορική συνάντηση που θα λάβει χώρα τον Ιούνιο!

Το ισχυρό και καλά συνδεδεμένο ρωσικό συμβούλιο διεθνών σχέσεων προτείνει να οργανώσει η Μόσχα μια πολυμερή διάσκεψη(έχει ήδη προταθεί από Βρετανία) για να διαιρέσει εκ νέου τα Βαλκάνια σύμφωνα με τις εθνοτικές διαφορές.

Με τον τρόπο αυτό η Μόσχα αποδέχεται και προωθεί την αμφιλεγόμενη πρόταση του πρώην Βρετανού διπλωμάτη Timothy Less στα τέλη του 2016 που επίσης πολλοί εκτιμούν ότι θα ανοίξει  το "κουτί της Πανδώρας".

Πάντως, η Ρωσία πιστεύει ότι αυτή η διαδικασία είναι «μη αναστρέψιμη» και ότι θα πρέπει, ως εκ τούτου, να επιδιώξει να «καθοδηγήσει υπεύθυνα» τα γεγονότα, όπως ακριβώς προσπαθεί να κάνει για την «αποκέντρωση» της Συρίας.

Η έκθεση περιλαμβάνει 3 υποενότητες για τα Βαλκάνια, τα οποία αναφέρονται παρακάτω. Κάθε ένα από αυτά τα άρθρα συνδέεται απρόσκοπτα με το επόμενο, με το πρώτο να είναι ενημερωτικό για το τι συμβαίνει στα Βαλκάνια, το δεύτερο να εξηγεί τη σημασία του ρόλου της Ρωσίας στην επίλυση του «Ερωτήματος του Κοσσυφοπεδίου», ενώ το τελευταίο  προτείνει μια "λύση-πακέτο" για την περιοχή.

Το τρίτο από αυτά τα αναλυτικά άρθρα - η πρόταση για μια "λύση-πακέτo" - που αποτελεί τον πυρήνα του επιχειρήματος που στήνεται, δεν επεξηγεί μόνο την δυναμική επιστροφή της Ρωσίας στα Βαλκάνια αλλά τονίζει την πιθανότητα ανοίξει κατά λάθος το "κουτί της Πανδώρας". 

Τα ακόλουθα είναι μερικά από τα βασικά σημεία της ρωσικής εισήγησης στον Β.Πούτιν:

"Οι εξωτερικοί παίκτες επιδιώκουν πρωτίστως τα δικά τους συμφέροντα στα Βαλκάνια. Κατά κανόνα, ταιριάζουν μόνο με τις πραγματικές ανάγκες της περιοχής και του πληθυσμού της ... Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι εξωτερικοί παράγοντες θα αρνηθούν και θα ενεργήσουν μονομερώς και οι ενδοπεριφερειακές πολιτικές δυνάμεις θα είναι διαπραγματεύσιμες.

Ωστόσο, είναι επίσης αδύνατο να αφήσουμε την κατάσταση από μόνη της, αλλά και να δώσουμε μια «λευκή επιταγή» σε όσους προτιμούν τις καταστρεπτικές πολιτικές που βλάπτουν τα Βαλκάνια και τους λαούς  και τις προοπτικές μιας , βιώσιμης, δίκαιης και συνολικής διευθέτησης από το να πάρουν μονομερείς αποφάσεις.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, θα ήταν εξαιρετικά συμφέρουσα και επίκαιρη η Ρωσία να προσφέρει μια πολυμερή μορφή ενός «γενικού βαλκανικού διακανονισμού» σε ένα σύστημα αναφοράς που θα ήταν αναμφισβήτητα επωφελής για όλους τους πολιτικούς παράγοντες της ενδοκοινοτικής οικονομίας και τις εξωπεριφερειακές δυνάμεις ...

Ακόμα κι αν μια τέτοια  πρόταση αντιμετωπίζεται με εχθρότητα, θα πρέπει να προταθεί. Ανεξάρτητα από την επίλυση των προβλημάτων της μεταπολεμικής κληρονομιάς, η δημιουργία ενός μόνιμου «Βαλκανικού Συμβουλίου» αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Αυτό είναι το πρώτο σενάριο.

Θα περιλαμβάνει εκπροσώπους της Ρωσίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας, της Τουρκίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Σλοβενίας και της Γερμανίας ως διεθνείς παρατηρητές, με διαμεσολάβηση εκ μέρους της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και απεσταλμένους όλων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων».

Ένα άλλο σενάριο είναι η «Μόνιμη Βαλκανική Διάσκεψη» υπό την ηγεσία της ΕΕ και με τη μεσολάβηση υψηλών εκπροσώπων από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Μια τέτοια απόφαση θα μπορούσε να εφαρμοστεί μεταβάλλοντας τη μορφή των συνομιλιών στις Βρυξέλλες και με τη συναίνεση των Αλβανικών και Σερβικών κομμάτων.

Το τρίτο σενάριο είναι η «Μόνιμη Βαλκανική Διάσκεψη  με ευρεία συμμετοχή» υπό την ηγεσία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Θα συνεπαγόταν αύξηση του αριθμού των βαλκανικών διαπραγματευτών και θα συνεπαγόταν μια σειρά διαφόρων εδαφικών ανταλλαγών, που θα βασίζονταν όχι μόνο στην εθνότητα, αλλά και στα γεωπολιτικά συμφέροντα κάθε βαλκανικής χώρας καθώς και στην εγγυημένη βιωσιμότητα τέτοιων ανταλλαγών. 

Το τέταρτο σενάριο είναι η δημιουργία της "Βαλκανικής Ένωσης", η οποία βασίζεται στην ΕΕ. Η Τουρκία, ως "αιώνιος" υποψήφιος για την ΕΕ, θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μια τέτοια "Ένωση".

Η «αυθόρμητη» και αυταρχική εδαφική αναδιοργάνωση που σχεδιάστηκε για τους βαλκανικούς λαούς μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας δεν τους προσέφερε καλύτερη ζωή και καλή σχέση μεταξύ τους. Μερικοί εκπρόσωποι τοπικών περιοχών και της κοινότητας των εμπειρογνωμόνων τονίζουν πως "απέτυχε άθλια". Οι εθνικές ομάδες χωρίζονται μεταξύ διαφορετικών πολιτικών οντοτήτων σε διαφορετικές χώρες και δεν αισθάνονται πάντα άνετα εκεί.

Τα ζωτικά τους συμφέροντα απειλούνται και είναι δυνατόν να δημιουργηθούν ανεξέλεγκτες συγκρούσεις και αναδιανομή εδαφών εξαιτίας κάποιων εξωτερικών παραγόντων αλλά και εθνοτικών διαφορών. Πολλές χώρες και περιφερειακές οντότητες δεν είναι απλώς βιώσιμες.

Το επιτυχημένο μέλλον τους μπορεί να συνδέεται αποκλειστικά με την ένταξη σε ομοεθνείς ομάδες, την ένωση, τις συμμαχίες, την αναζήτηση κάποιων άλλων μορφών και συνιστωσών της κρατικής υπόστασης προκειμένου να επιβιώσουν ως οντότητες.  Μπορούν να υπάρχουν κανονικά μόνο υπό εξωτερικό έλεγχο ή ως μέρος κάποιας άλλης οντότητας.

 Διατηρώντας ωστόσο την τεχνητή ύπαρξη εθνικής και εδαφικής οριοθέτησης δεν οδηγεί πουθενά. Πχ είναι πολύ δύσκολο για τους Σέρβους να μετακινηθούν σε περιοχές ανταλλαγής που ζουν Μουσουλμάνοι. Θα δημιουργηθούν περισσότερες εντάσεις, θα τροφοδοτήσει διάφορους ακραίους εθνικιστές και λαϊκιστές, θα συσσωρεύσει δυναμικές κρίσης, οι οποίες υφίστανται ήδη σε μεγάλο βαθμό.

Θα πρέπει λογικά να μετακινηθούν πληθυσμοί και να διαχωριστούν εθνοτικά.  Συνεπώς, στην περιοχή, καθώς και στις διεθνείς κοινότητες εμπειρογνωμόνων, διάφοροι παράγοντες και οι συνθέσεις τους διοργανώνουν μια άτυπη συζήτηση για να περιγράψουν τα πιθανά σενάρια της διευθέτησης των Βαλκανίων μακροπρόθεσμα.

Μεταξύ των εξωτερικών παραγόντων, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο πιο ενεργός υποστηρικτής της δημιουργίας «εθνοκεντρικών κρατών», δηλαδή της «μεγάλης» Αλβανίας, της «μεγάλης» Σερβίας και της «μεγάλης» Κροατίας.

Αυτό το σενάριο θα σήμαινε την ακόλουθη εδαφική ανταλλαγή:

 - "Μεγάλη" Αλβανία: η Δημοκρατία της Αλβανίας, το μεγαλύτερο μέρος του Κοσσυφοπεδίου, μέρος των Σκοπίων, τμήμα της Σερβίας (Bujanovac και Presevo), η περιοχή Ulcinj του Μαυροβουνίου.

 - "Μεγάλη" Σερβία: η Δημοκρατία της Σερβίας, η Δημοκρατία της Σέρπσκα με πρόσβαση στη θάλασσα στην περιοχή Herceg Novi (Μαυροβούνιο) και οι σερβικές κοινότητες στο βόρειο τμήμα του Κοσσυφοπεδίου, συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Μιτρόβιτσας.

 - "Μεγάλη" Κροατία: Δημοκρατία της Κροατίας, και μια τρίτη οντότητα  στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη [Herceg Bosna (Herzeg-Βοσνία)].

-Το Μαυροβούνιο θα λάβει μέρος του, ιστορικά, Σερβικού Σαντζακίου

 - Βοσνία-Ερζεγοβίνη στα σύνορα της Ομοσπονδίας Βοσνίας-Ερζεγοβίνης με την πιθανή επιλογή δημιουργίας συνομοσπονδίας με την Κροατία / Σερβία / Μαυροβούνιο.

 - Η ΠΓΔΜ θα είναι σε χειρότερη θέση, χωρίς να ελέγχει τα περισσότερα από τα δικά της εδάφη. Επιπλέον, υπάρχει εδώ μια τάση να δοκιμαστούν οι διαφορές μεταξύ της Βουλγαρίας, της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Σερβίας. Ένα από τα πιθανά σενάρια για τα Σκόπια σε αυτή την περίπτωση είναι η δημιουργία μιας συνομοσπονδίας με τη Βουλγαρία ή τη Σερβία.

Πράγματι, το "κουτί της Πανδώρας" δεν πρέπει ποτέ να ανοίξει! Το θέμα είναι ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να προκύψει από οποιαδήποτε διμερή ιδιωτική συμφωνία για ανταλλαγές και αναθεωρήσεις που θα ξεπεράσει την πολυμερή μορφή συμμετοχής και τη "δέσμη μέτρων", ειδικά υπό την πίεση της Ουάσινγκτον, ακολουθώντας μόνο τις δικές της γεωπολιτικές φιλοδοξίες.

«Θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελέγξουμε περαιτέρω καταστροφικές διεργασίες που ξυπνούν από αυτή την προσέγγιση στο μέλλον. Τουλάχιστον, αν είναι δυνατόν να το αποφύγουμε.»

Ωστόσο, η ένταξή τους σε οποιαδήποτε από τις προαναφερθείσες πολυμερείς μορφές αλλάζει σημαντικά την εικόνα.

• Πρώτον, επιτρέπει να προωθήσουν οποιαδήποτε ενέργεια με οργανωμένο και ελεγχόμενο χαρακτήρα.
• Δεύτερον, παρέχει την ευκαιρία να συνδυάσουν όλες τις πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες είναι ξεχωριστά απαράδεκτες και διαμορφώθηκαν σε διαφορετικές περιόδους, σε ένα ενιαίο "πακέτο", συντονισμένο και εγκεκριμένο από όλους που να είναι αποδεκτό.
• Τρίτον, ανοίγει τις προοπτικές παροχής ισχυρών διεθνών εγγυήσεων για την "επίλυση τύπου πακέτων" επιτόπου.
• Τέταρτον, «καθορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού να είναι σαφείς και αποδεκτοί από όλους τους παίκτες.»

 Από το σχέδιο "Yinon" προς την πρόταση του Timothy Less

 Κρίνοντας από το κείμενο, οι συγγραφείς γνωρίζουν πολύ καλά τους κινδύνους που συνεπάγεται η πρότασή τους, αλλά φαίνεται να πιστεύουν ότι η Ρωσία θα πρέπει να προσπαθήσει «να καθοδηγήσει υπεύθυνα» αυτό που θα μπορούσε να θεωρήσει ως το σημείο αυτό ως μια «μη αναστρέψιμη διαδικασία» παρόμοια με τις επιλογές που αφορούν στο σύστημα «αποκέντρωσης» της Συρίας.

Στο πλαίσιο της Μέσης Ανατολής, το «Σχέδιο Γιουνιόν» του Ισραήλ «για το διαχωρισμό και την κυριαρχία της περιοχής φαίνεται να έχει κατορθώσει εν μέρει στη Συρία μετά την ίδρυση μιας αμερικανικής «σφαίρας επιρροής» εντός των ελεγχόμενων από Κουρδικό στοιχείο περιοχών ανατολικά του Ευφράτη και ενός τουρκικού σε τμήματα του Βορειοδυτικού.

Συνεπώς, δεδομένου ότι η Ρωσία στερείται πολιτικής βούλησης, κινήτρου και εντολής για την ανατροπή αυτών των διαδικασιών, έχει αναλάβει τη «παθητική διευκόλυνση» τους ως μέρος της μεγαλύτερης φιλοδοξίας του 21ου αιώνα να γίνει η υπέρτατη «εξισορροπητική» δύναμη στην Αφρο- Ασία.

Ομοίως, η Ρωσία είναι έτοιμη να εφαρμόσει τις εμπειρίες που έμαθε στην περιοχή της Μεσογείου στα Βαλκάνια, εκτός από «υπεύθυνη καθοδήγηση» της πρότασης του πρώην βρετανικού διπλωμάτη Timothy Lenn «για την εκ νέου διαίρεση των Βαλκανίων κατά μήκος των εθνοτικών γραμμών και με βάση τα Εθνικά κριτήρια με μια περιφερειακή διαφοροποίηση του «σχεδίου Yiunion»

Ο κοινός στρατηγικός παρονομαστής μεταξύ των δύο θεάτρων της Ευρασίας - Βαλκανίων είναι ότι η Ρωσία φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι δραστηριοποιείται μέσα σε αυτό που οι αναλυτές περιγράφουν ως το "πρότυπο Εξουσίας" του 19ου αιώνα, δίνοντας προτεραιότητα στις σχέσεις με τις λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις παρόμοιων μεγεθών μέσω της διαλεκτικής διπλωματίας, την αντιληπτή δαπάνη των μικρών και μεσαίων εταίρων της. Ολα όμως αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν - πριν από ό, τι πιστεύει η Μόσχα-  διότι είναι ο πιο ρεαλιστικός τρόπος για την «εξισορρόπηση» των περιφερειακών υποθέσεων και την επιτάχυνση της αναδυόμενης πολυπολικής παγκόσμιας τάξης που επιδιώκει.

Αυτό δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη για τους αντικειμενικούς παρατηρητές, είτε επειδή η Ρωσία - όπως κάθε χώρα - θα επιδιώξει πάντα να προωθεί τα δικά της συμφέροντα πρωτίστως και κυρίως, τα οποία θέλει να υλοποιήσει ιδιαίτερα όταν πρόκειται για βαλκανικές υποθέσεις.

Για παράδειγμα, η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του 1878 επεδίωκε να προωθήσει τα συμφέροντα της Ρωσίας μέσω της δημιουργίας μιας λεγόμενης «Μεγαλύτερης Βουλγαρίας» πριν οι "Μεγάλες Δυνάμεις" παρέμβουν διπλωματικά και το αποτρέψουν.

Κάτι παρόμοιο είναι πιθανόν να συμβεί στο εγγύς μέλλον εάν η Μόσχα θεωρεί ότι η ρωσική διευκόλυνση της εφαρμογής της πρότασης του Timothy Less θα ενίσχυε την επιρροή της στην περιοχή μέσω της διαλεκτικής διπλωματίας και άλλων μεθόδων ως "ήπια δύναμη" που προσπαθεί να πείσει ότι δεν θέλει την αποσταθεροποίηση και πρέπει να τους πείσει για να μην τις φορτώσουν μετά όλες τις ευθύνες..

Είναι σημαντικό ότι ο νέος περιφερειακός εταίρος της Ρωσίας, η Κροατία, θα επεκταθεί εδαφικά μόνο βάσει της πρότασης του Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, ακριβώς όπως η Βουλγαρία ήταν έτοιμη να κάνει με  τη Συμφωνία του Αγίου Στεφάνου, ενώ η Σερβία θα έπρεπε να διαπραγματεύεται για ανταλλαγή  μερικών από τα  εδάφη της.

 Η σύνδεση του Κοσσυφοπεδίου

Τελικά, όλη αυτή η περιφερειακή διαδικασία κατακερματισμού ξεκίνησε με το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο άνοιξε το "Κουτί της Πανδώρας" παραβιάζοντας την ανυποψίαστη αρχή ότι τα εσωτερικά διοικητικά σύνορα πρέπει να παραμείνουν αμερόληπτα μετά την ανεξαρτησία των συστατικών οντοτήτων τους.

Αν και σχετίζεται, η ανεξαρτησία της Βοσνίας από τη Γιουγκοσλαβία ήταν διαφορετική από την αυτονομιστική εκστρατεία του Κοσσυφοπεδίου εναντίον της Σερβίας, διότι η πρώην αποτελούσε μια εσωτερική μονάδα ισοδύναμη με τους άλλους πλέον ανεξάρτητους ομολόγους της, όπως η Σερβία, ενώ το Κοσσυφοπέδιο ήταν μια αυτόνομη επαρχία υπό τη δικαιοδοσία του Βελιγραδίου.

Οι εξωτερικά υποστηριζόμενες προσπάθειες ανασύνταξης των καταθλιπτικών εθνοκεντρικών -φυγοκεντρικών δυνάμεων (πρωτίστως μεταξύ αυτών και του φασιστικά υποστηριζόμενου έργου του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου της λεγόμενης "Μεγάλης Αλβανίας") προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την πρόταση του Timothy Less. Το έργο αυτό λαμβάνει μαζική ώθηση από την προοδευτική διάλυση της ΠΓΔΜ ως κράτος μετά την πρόσφατη αλλαγή του ονόματος και τον νόμο για την αλβανική γλώσσα.

Ο πρόεδρος της Σερβίας Βούτσιτς είναι ύποπτος- σύμφωνα με κάποιους που θέλουν να τον παρουσιάσουν έτσι- ότι συνωμοτεί για να αλλάξει το σύνταγμα της χώρας του, προκειμένου να αφαιρέσει το απόσπασμα που ορίζει ότι το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επικράτειάς του πριν από τη σύναψη συμφωνίας για την «πώληση της περιοχής» που αποτελεί το  λίκνο του πολιτισμού της Σερβίας ώστε να προχωρήσει σε ταχεία ένταξη στην ΕΕ.

Πάλι όμως δεν μπορεί να το κάνει χωρίς να προηγηθεί η  πολιτική του "αυτοκτονία", εκτός αν το σχέδιο εκτελείται με τη σωστή "κάλυψη". Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να στηριχτεί στην σχετικότητα της εγχώριας μαλακής εξουσίας της πρότασης του Ρωσικού Συμβουλίου να "καθοδηγεί υπεύθυνα" αυτό που πιστεύει η Μόσχα για να είναι η «μη αναστρέψιμη διαδικασία» της αναγνώρισης της "ανεξαρτησίας" του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία.

Η Ρωσοφιλία "ζει και βασιλεύει" στη Σερβία, οπότε οι άνθρωποι μπορεί να αντιδρούν διαφορετικά σε αυτό το γεγονός αν έχει την έγκριση της Ρωσίας.

Αυτό δεν είναι μόνο άγρια κερδοσκοπία είτε επειδή ο Βούτσιτς επισκέφθηκε τη Μόσχα τον περασμένο Οκτώβριο, κατά τη διάρκεια της οποίας η ρώσικη εφημερίδα Kommersant ανέφερε ότι ο Σέρβος ηγέτης ζήτησε από τον Ρώσο ομόλογό του να υποστηρίξει το σχέδιό του για το Κοσσυφοπέδιο.

Ο Βούτσιτς είπε με αινιγματικό τρόπο αμέσως μετά ότι «πήραμε όλα όσα ψάχναμε. Συμφωνήσαμε με τα πάντα» αν και «δεν μπόρεσε να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες».

Εν πάση περιπτώσει, ήταν ενδιαφέρον ότι ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ δήλωσε ένα μήνα αργότερα ότι «Εάν το Βελιγράδι θεωρήσει ότι οποιαδήποτε λύση διευθέτησης είναι αποδεκτή από τη Σερβία, με εποικοδομητικό τρόπο η Ρωσία δεν θα είναι «περισσότερο Σερβική από τους Σέρβους στην αμφισβήτηση της βούλησης της διεθνούς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Σερβίας».

Εάν είναι επιτυχής, τότε ο «συμβιβασμός του Κοσσυφοπεδίου» του Βούτσιτς θα είναι το γεωπολιτικό αποκορύφωμα της «επανάστασης του 2000».

Τελικές Σκέψεις

Αντί του «σχεδίου Yunion» για την περιοχή της Μέσης Ανατολής, η πρόταση για τα Βαλκάνια που έκανε το 2016 οTimothy Less, χρησιμοποιείται ως πρότυπο, αν και στις δύο περιπτώσεις φαίνεται ότι η Ρωσία παραιτείται από το «αναπόφευκτο» των δύο σχεδίων και πιστεύει ότι είναι καλύτερο να προσπαθήσει να «καθοδηγήσει υπεύθυνα» αυτές τις διαδικασίες προς την κατεύθυνση των συμφερόντων της Μόσχας όσο το δυνατόν ρεαλιστικότερα.

Ενώ παραμένει να δούμε αν το Κρεμλίνο είναι δεκτικό προς τη σύσταση του Ρωσικου Συμβουλίου, το γεγονός ότι εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή είναι σημαντικό από μόνο του. 

pronews.gr

«Αρχισαν τα όργανα» στη Σερβική Δημοκρατία: Την αλλαγή ονόματος επιθυμούν οι Βόσνιοι – Με απόσχιση απειλούν οι Σέρβοι

Η πρωτοβουλία του βοσνιακού Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης (SDA) για την αλλαγή του ονόματος της Σερβικής Δημοκρατίας (Republika Srpska) προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις της πολιτικής ηγεσίας των Σέρβων στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Το SDA ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει αίτημα, στο συνταγματικό δικαστήριο της Β-Ε, για την αλλαγή του ονόματος της RS διότι «δεν εκφράζει τον πολυεθνικό χαρακτήρα της Δημοκρατίας και αποτελεί διάκριση κατά των άλλων δύο εθνικών κοινοτήτων, των Κροατών και των Βόσνιων».

Το SDA αναφέρει ότι το όνομα Republika Srpska εκφράζει μόνο μία εθνική κοινότητα και είναι σε αντίθεση με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η οποία είναι ανώτερη από το Σύνταγμα της Βοσνίας.

Η πρωτοβουλία αυτή εξόργισε τον προεδρεύοντα του Βοσνιακού συλλογικού προεδρείου Μίλοραντ Ντόντικ ο οποίος προειδοποίησε ότι η απάντηση των Σέρβων θα είναι σκληρή.

Ο εκπρόσωπος του σερβικού έθνους στο προεδρείο της Βοσνίας Μίλοραντ Ντόντικ απείλησε ακόμη και με απόσχιση της Σερβικής Δημοκρατίας από την Βοσνία αν τεθεί θέμα αλλαγής του ονόματος.

«Έχουμε έτοιμα όλα τα νομοσχέδια και μέσα σε μία νύχτα μπορούμε να αποκτήσουμε τον έλεγχο των συνόρων. Αν κινήσει το SDA την διαδικασία για το όνομα θα λάβουν την απάντηση μας» προειδοποίησε ο Ντόντικ σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο Ν1.

Ο Ντόντικ συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση των αρχηγών όλων των κομμάτων για να διαμορφωθεί κοινή εθνική στάση στην αντιμετώπιση του ζητήματος.

Η Σερβική Δημοκρατία (Republika Srpska) είναι μία από τις δύο διοικητικές οντότητες της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, η άλλη είναι η Ομοσπονδία της Β-Ε. Η ίδρυση της αποφασίστηκε στις ειρηνευτικές συνομιλίες στο Ντέιτον, των ΗΠΑ, το 1995 και η ύπαρξη της κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

Τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές ηγεσίες των Βόσνιων μουσουλμάνων όλο και πιο συχνά ζητούν την κατάργηση της και την πλήρη ενσωμάτωση της στο ενιαίο κράτος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Από την άλλη, η ηγεσία των Σέρβων, σε κάθε τέτοιο αίτημα, απαντά απειλώντας με απόσχιση και ένωση με τη Σερβία.

pronews.gr

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913, η Μακεδονία και τα ασύστολα ψεύδη του Τσίπρα και του Κοτζιά

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου
Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.
Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.
Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.
Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους:
Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Δεύτερον, ακόμα και αν επιλεγεί μία (παντελώς απροσδιόριστη από όλους όσους επικαλούνται αυτό το επιχείρημα) συγκεκριμένη χρονική στιγμή Α, η οποία πρέπει να σχετίζεται με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κατείχε την Μακεδονία από τον 15ο αιώνα ως το 1913, τότε είναι αναμφισβήτητο ότι ουδέποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για οποιαδήποτε περιοχή. Ουδέποτε. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποιούσε τους όρους βιλαέτια. Υπήρχαν λοιπόν το βιλαέτι Θεσσαλονίκης, το βιλαέτι Μοναστηρίου, το βιλαέτι Αδριανουπόλεως, το βιλαέτι Κοσσυφοπεδίου. Αν υποτεθεί ότι ολόκληρα ή μέρος αυτών των βιλαετίων, ή 2 ή 3 ή και των τεσσάρων από αυτά, συγκροτούν με μοναδικό, αποκλειστικό και αποδεκτό τρόπο την μία κάποια Μακεδονία, τότε η αυθαιρεσία εκτός από προφανής, είναι και αστεία! Αν δεν είχε τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, θα αποτελούσε ανέκδοτο μεταξύ Ιστορικών.

Τρίτον, ακόμα και αν δεχθούμε τον ορισμό μίας συγκεκριμένης Μακεδονίας, η οποία μοιράστηκε με τα συγκεκριμένα ή άλλα ποσοστά αυτά σε 3 ή 4 χώρες (συγγνώμη αν κουράσω τον αναγνώστη, αλλά θα επαναλάβω ότι στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου δεν υπάρχει ούτε μία φορά ο όρος Μακεδονία), τότε ποια αυθεντία είναι αυτή που ορίζει και δίνει το δικαίωμα όχι σε μία από αυτές τις χώρες (η οποία τότε ήταν το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων), αλλά σε ένα μικρό τμήμα από αυτές τις χώρες 100 χρόνια μετά, να είναι το πρώτο και το μόνο που θα χρησιμοποιεί αυτό το όνομα στο κράτος του; Όταν είσαι ο μοναδικός που χρησιμοποιείς ένα όνομα στο κράτος σου, έστω και «με γεωγραφικό προσδιορισμό», τότε οικοδομείς ένα μονοπώλιο. Υπάρχει βόρεια, αλλά και νότια Κορέα. Υπάρχει βόρεια αλλά και σκέτη Ιρλανδία. Υπάρχει όμως μόνο Ανατολική Ουρουγουάη! Γι’ αυτό και κανείς δεν χρησιμοποιεί τον γεωγραφικό προσδιορισμό και όλοι την αποκαλούν σκέτη Ουρουγουάη! Εάν υπάρξει λοιπόν μία μόνο Βόρεια Μακεδονία, χωρίς καμία άλλη Μακεδονία, δεν δημιουργείται μονοπώλιο; Ποιος δίδει στο όποιο 38% αυτό το μονοπώλιο;

Εδώ θα πρέπει να γίνει σαφής η διάκριση εσωτερικού από εξωτερικό όνομα. Όσο το όνομα είναι εσωτερικό (πχ, ως πΓΔΜ ή ως περιφέρεια της Κεντρικής ή Δυτικής ή Ανατολικής Μακεδονίας, ή ως Μακεδονίας του Πιρίν), το όνομα παραμένει αποκλειστικά για εσωτερική χρήση. Δεν υπάρχουν ούτε διεθνείς σχέσεις, ούτε υποχρεώσεις, ούτε εκπροσώπηση σε διεθνείς φορείς με το αμφισβητούμενο ή όχι όνομα. Όταν όμως μόνο ένας διεκδικητής, αναβαθμίζει τη χρήση του όρου αυτού σε όνομα κράτους, σε όνομα πολιτικής οντότητας με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις στην διεθνή σφαίρα, τότε αυτομάτως δημιουργεί και συνθήκες μονοπωλίου όταν είναι ο μόνος. Εάν ήταν έτσι, ας το κάναμε εμείς, που στο κάτω κάτω είχαμε βάσει των συγκεκριμένων ποσοστών το 51%, δηλαδή «απόλυτη πλειοψηφία» όπως θα λέγαμε εάν επρόκειτο για εκλογική αναμέτρηση ή κατοχή μετοχών.

Τέταρτον, ακόμα και αν δεχτούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, το τεράστιο πρόβλημα παραμένει και είναι το εξής: είναι δυνατόν ένα τέτοιο όνομα αυστηρά γεωγραφικού όρου (διότι για γεωγραφική περιοχή μιλάμε τόση ώρα), να προσδίδει και χαρακτηριστικά ταυτότητας, αλλά και χαρακτηριστικά γλώσσας; Από πού κι ως πού;

Όπως είδαμε πιο πάνω, εθνικά Μακεδόνες δεν υπήρχαν ποτέ. Δεν διεκδίκησε ποτέ κανείς μέχρι την περίοδο υπό συζήτηση, να ονομαστεί «εθνικά Μακεδόνας». Το ότι Έλληνες και Βούλγαροι διεκδίκησαν μία γεωγραφική περιοχή, πολέμησαν μεταξύ τους σε «ήπιο πόλεμο» κάτω από το βλέμμα των Οθωμανών και πολέμησαν εναντίον των Οθωμανών για να κατακτήσουν τα εδάφη της (γεωγραφικής περιοχής της) Μακεδονίας, δεν στοιχειοθετεί την γέννεση κανενός έθνους «Μακεδόνων» και καμίας σχετικής ταυτότητας.

Ούτε όμως και γλώσσας! Όπως βλέπουμε στις πηγές της προηγούμενης περιόδου 1878-1913, οι Σλαβόφωνοι ονομάζονται συχνά και Βουλγαρόφωνοι. Το ότι δεν ονομάζονται μόνο Βουλγαρόφωνοι οφείλεται στο ότι αυτός ο όρος θα τους έστελνε απ’ ευθείας στους Βουλγάρους. Σημειώνω δηλαδή ότι αυτή η περίοδος συνιστά μία μετάβαση από τις ρευστές εθνικές συνειδήσεις κάτω από μία προ-νεωτερική πολιτική οντότητα όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις εθνικές ταυτότητες των εθνών-κρατών που βρίσκονται υπό διαμόρφωση ακόμα: την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία. Εάν ο όρος για να περιγράψει τους Σλαβόφωνους ήταν «Βουλγαρόφωνοι», θα τους έστελνε απ’ ευθείας στην εθνική συνείδηση της Βουλγαρίας. Ενώ έτσι, υπήρχαν και πάρα πολλοί Σλαβόφωνοι μη ακέραια εθνική ελληνική συνείδηση, όπως για παράδειγμα ο Καπετάν Κώτας (Κώστας Χρήστου), ο οποίος μαζί με τον Παύλο Μελά θεωρούνται οι προπομποί του Μακεδονικού Αγώνα το 1904-08. Ο δε Καπετάν Κώτας βρισκόταν και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΜΕΟ (VMRO, όπως το λένε οι Βούλγαροι και οι Σκοπιανοί) έχων ελληνική εθνική συνείδηση, μέχρι κάποια στιγμή να διαχωρίσει την θέση του.

Εθνικά Μακεδόνας δεν βρέθηκε κανείς μέχρι το 1943 όταν ο Τίτο αποφάσισε για λόγους που θα συζητήσουμε παρακάτω να δώσει αυτό το όνομα στο νότιο τμήμα του κράτους του και να εμφανίσει 840,000 «Μακεδόνες». Ως προς αυτό το σημείο, υπάρχει μία δεδομένη αντίρρηση. Υπάρχουν ορισμένοι (πιθανώς εκατοντάδες) άνθρωποι, οι οποίοι βρέθηκαν στο μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των πρώτων δύο δεκαετιών του 20ου αιώνα και μετανάστευσαν στην Αμερική. Κατά την είσοδό τους στην Αμερική δήλωσαν «Μακεδόνες». Αυτοί ήταν και οι μόνοι, διότι όπως είπαμε, ούτε στα σημερινά σύνορα της Ελλάδας, ούτε της πΓΔΜ, ούτε αλλού υπήρξε τέτοια επίσημη δήλωση. Το γεγονός αυτό τυγχάνει εκμετάλλευσης από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι λένε «ορίστε, κακώς λέτε ότι δεν υπήρχαν εθνικά Μακεδόνες τότε, δείτε τα μεταναστευτικά έγγραφα ανθρώπων της εποχής που δήλωναν Μακεδόνες στις ΗΠΑ».

Αφήνω στην άκρη ότι η συγκρότηση ενός έθνους δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο, μακρυά από την πατρίδα τους, αλλά από συγκεκριμένη και διαχρονική πορεία μέσα στους αιώνες με διακριτά χαρακτηριστικά σε γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις, έθιμα κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας (φαγητό, ρούχα, αρχιτεκτονική σπιτιών, μουσική, χορούς, τέχνες, λογοτεχνία, πολιτισμό εν γένει), ανάγνωση της Ιστορίας με αναφορές κλπ, κριτήρια με τα οποία ασχολούνται πολιτικοί επιστήμονες προκειμένου να αποδώσουν το όνομα «έθνος» σε μία δεμένη ομάδα ανθρώπων με συνοχή. Το αφήνω στην άκρη και πιάνω μόνο το συγκεκριμένο δεδομένο.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι που δήλωναν «Μακεδόνες» μόνο κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες εισαγωγής τους στις ΗΠΑ και πουθενά αλλού, όχι μόνο δεν το έκαναν επειδή είχαν την συγκεκριμένη «εθνική συνείδηση», αλλά το έκαναν για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, επειδή δηλαδή δεν είχαν καμία εθνική συνείδηση. Ήταν πληθυσμοί με ρευστή συνείδηση, έφευγαν από μία περιοχή η οποία βρισκόταν σε διπλό πόλεμο, πρώτα μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ως προς το ποια μεριά έπρεπε –σχεδόν υποχρεωτικά- να διαλέξουν και δεύτερον μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων (και Σέρβων) απέναντι στους κατακτητές Οθωμανούς. Έφευγαν από αυτές τις συνθήκες, όπου κάποιος ρευστής εθνικής συνείδησης που αρνείτο να ενταχθεί και στο (ελληνικό) Πατριαρχείο και στην (βουλγαρική) Εξαρχία, και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το μουσουλμανικό στοιχείο, είχε δυσμενέστερες προοπτικές από καποιον που επέλεγε ένα από αυτά τα «στρατόπεδα».

Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από όλα αυτά, και ίσως οι μειωμένες προοπτικές να τους ωθούσαν κι όλας να μεταναστεύσουν, ώστε να αποτελούν ως ποσοστό μεγαλύτερο τμήμα από όσους ένιωθαν είτε Έλληνες, είτε Βούλγαροι, οι συγκεκριμένοι ρευστής εθνικής συνείδησης άνθρωποι αναζητούσαν με δυσκολία μία εύλογη απάντηση στο ερώτημα «από ποια χώρα έρχεσαι;» όταν τους το ζητούσαν οι αρχές. Και επέλεγαν έναν αδιευκρίνιστο γεωγραφικό χώρο στο όνομα «Μακεδονία», τον οποίον ούτε που θα γνώριζαν σε βάθος αρχές, αν δεν συμπονούσαν κι όλας μαζί τους όταν άκουγαν τις δραματοποιημένες προσωπικές τους ιστορίες.

Πέμπτον, ακόμα και αν δεχθούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, και την ανυπαρξία «Μακεδόνων», ουσιαστικά ή τυπικά, μέχρι την περίοδο αυτή, το παράδοξο είναι ότι Μακεδόνες υπάρχουν! Και είναι οι Έλληνες. Δεν είναι εθνικά Μακεδόνες, αλλά είναι Μακεδόνες. Χρησιμοποιούν αυτό το όνομα χιλιάδες χρόνια. Αδιάλειπτα. Στα κείμενα της περιόδου που εξετάστηκε προηγουμένως 1878-1913, οι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτά Μακεδόνες. Έτσι υπογράφουν τα κείμενά τους. Στο Μακεδονικόν Ημερολόγιον του 1908 διαβάζουμε ότι επίτιμο μέλος του συλλόγου «Ο Μέγας Αλέξανδρος», ο οποίος το εκδίδει, είναι ο Στέφανος Δραγούμης. Τότε βουλευτής, πρώην υπουργός εξωτερικών και μέλλων πρωθυπουργός το 1910. Υπογράφει ένα βαρυσήμαντο άρθρο του, το οποίο αναδημοσιεύεται από εφημερίδα της Ιταλίας, ως «Μακεδών». Όχι ασφαλώς εθνικά Μακεδών, αλλά Μακεδών ως Έλλην. Ακόμη λοιπόν και να δεχτούμε όλα τα παραπάνω (απαράδεκτα), δημιουργία ταυτότητας Μακεδόνων είναι αυθαίρετη και επικίνδυνη, διότι αν είναι αυτοί Μακεδόνες, τότε εμείς τι είμαστε;
Πηγή: Αντίβαρο

Ινφογνώμων Πολιτικά

Αυτή είναι η έκθεση της CIA που προκάλεσε τις απελάσεις των Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

 Έκθεση της CIA που περιέγραφε την προσπάθεια της Ρωσίας να δημιουργήσει ορθόδοξο άξονα με επίκεντρο το Αγιο Ορος, προκάλεσε τις απελάσεις των Ρώσων διπλωματών από την Ελλάδα
Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση αυτή «Η Ρωσία θέλει να αναλάβει τον ηγετικό ρόλο των Ορθοδόξων και να σχηματίσει Ορθόδοξο Τόξο με κύριο σύμμαχο της την Ελλάδα». 
Αυτό πίστευε τότε η CIA, ότι δηλαδή ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, προετοιμάζει σχέδιο διαίρεσης της Ευρώπης χρησιμοποιώντας ως κύριο πολιτικό όπλο την Ορθοδοξία.
Στοιχεία από την έκθεση είχαν δημοσιευθεί στην σερβική εφημερίδα «Informer» και ανέφερε τότε για μια νέα συμμαχία που θα περιλάμβανε την Σερβία, την Ελλάδα, τα Σκόπια και τη Βουλγαρία, αλλά και την... Τουρκία!.
Στη νέα συμμαχία θα συμπεριλαμβάνονταν μάλιστα και η Τουρκία και αυτό το «Ορθόδοξο-τουρκικό Σύμφωνο θα είναι η μεγαλύτερη απειλή για τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ».
Στην έκθεση σημειωνόταν ότι το σχέδιο συζητήθηκε κατά την τελευταία συνάντηση των προέδρων Βλαντίμιρ Πούτιν και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η στροφή της Τουρκίας προς την Ρωσία, είχε υλοποιήσει το πρώτο μέρος του σχεδίου. Οι ΗΠΑ θέλησαν να μπλοκάρουν το δεύτερο μέρος, δηλαδή την «απορρόφηση» Ελλάδας και Σκοπίων στον ρωσικό σχεδιασμό.
Εστησαν την υπόθεση με τις απελάσεις στοχεύοντας σε Ρώσους διπλωμάτες που είχαν καλή σχέση με το Αγιο Ορος (καμία όμως σχέση με εκτελεστές της CIA τύπου William G. Basil, ο οποίος διώκεται για πράξεις σε βαθμό κακουργήματος στην υπόθεση των υποκλοπών και της απόπειρας δολοφονίας του Κ.Καραμανλή) και θεωρούν ότι κατάφεραν ισχυρό κτύπημα στην όλη υπόθεση.
Βρήκαν και ευήκοα ώτα στο Μαξίμου το οποίο θέλει να σπάσει την ασφυκτική λαϊκή πίεση από τις διαμαρτυρίες για την εκχώρηση της Μακεδονίας και η υπόθεση ήταν ένας καλός αντιπερισπασμός, αφού «χρέωνε» στην Ρωσία τις αντιδράσεις και «ποινικοποιούσε» ως πράκτορες των Ρώσων τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων (π.χ. την.... εν ΗΠΑ εδρεύουσα Παμμακεδονική) και «το γλυκό έδεσε»
Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο η νέα ένωση θα έχει 126 εκατομμύρια Ορθόδοξους Χριστιανούς και 88 εκατομμύρια μουσουλμάνους. Η Ελλάδα θα ηγούνταν φυσικά των Ορθοδόξων χριστιανών και η Τουρκία των μουσουλμάνων.
Στην έκθεση περιλαμβανόταν μια άγνωστη φράση του Β.Πούτιν ο οποίος βάσει των αμερικανικών πηγών είχε δηλώσει ότι: «Θέλω να ολοκληρώσω το έργο του τελευταίου τσάρου Νικόλαου του Β΄ που έμεινε στη μέση όταν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου». 

Εξάλλου και κατά την επίσκεψη του στο Άγιον Όρος το 2016 το μήνυμα που θέλησε να περάσει όταν έκατσε στο θρόνο που προοριζόταν μόνο για βυζαντινούς Αυτοκράτορες ήταν σύμφωνα με όσα έγραφαν τότε τα ρωσικά μμε, πως επιδιώκει να γίνει ο «τελευταίος Αυτοκράτορας». 
Tο Άγιο Όρος αποτελεί τον θεμέλιο λίθο και το κέντρο της Ορθοδοξιας στους ρωσικούς σχεδιασμούς για την δημιουργία του ορθόδοξου τόξου, που θα ξεκινάει από την Μόσχα. Βασικός στόχος του Κρεμλίνου στις γεωπολιτικές του επιδιώξεις ήταν πάντα είναι η δημιουργία ενός ορθόδοξου τόξου  με πολιτικούς συνδετικούς κρίκους, με το Άγιον Όρος να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του σχεδίου.
Σηεμιώνεται ότι είχε κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο με τίτλο  “Στο μυαλό του Βλαντιμίρ Πούτιν” το οποίο αναλύει το όραμα του για τη δημιουργία μιας Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας με σημαντικό σύμμαχο την Ελλάδα και συγκεκριμένα την Ελλαδική Εκκλησία και φυσικά το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Σύμφωνα με τον Β.Πούτιν, "η σημασία της εκκλησίας ξεπερνάει ακόμη και τα σύνορα της σημερινής Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μας βοηθάει στη δημιουργία καλών σχέσεων με λαούς άλλων χωρών. Η εκκλησία εκτελεί έναν πολύ εποικοδομητικό και θετικό ρόλο ".
"Στην ουσία με την έλευση του χριστιανισμού, της ορθοδοξίας, άρχισε να δημιουργείται το ρωσικό έθνος και να δημιουργείται το ενωμένο ρωσικό κράτος. Η βάση του ρωσικού έθνους και του ρωσικού κράτους βρίσκονται ενιαίες πνευματικές αξίες οι οποίες ενώνουν όλη τη μεγάλη ευρωπαϊκή έκταση όπου βρίσκονται σήμερα η Ρωσία, η Ουκρανία, η Λευκορωσία. Είναι η δική μας πνευματική και ηθική έκταση. Και είναι ένας πολύ σοβαρός παράγοντας της ένωσης των λαών ", δήλωσε ο Πούτιν.
Ο επικεφαλής του κράτους επίσης δίνει πολύ μεγάλη βαρύτητα στην ένωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Εξωτερικού που έγινε το 2007.
 "Οι εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας στο εξωτερικό είναι αληθινοί Ρώσοι. Βιώνουν τα συμφέροντα της Ρωσίας ενώ βρίσκονται μακριά. Αντιλήφθησαν ότι ήρθε ο καιρός για την ένωση όλου του ρωσικού έθνους, επειδή η ορθοδοξία ενώνει και τους ανθρώπους από διαφορετικά έθνη ", είπε ο Πούτιν. Ο Πρόεδρος υπενθύμισε ότι "στο διαβατήριο του υπηκόου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας δεν αναφερόταν η εθνικότητα, αλλά το θρήσκευμα".
Κατά την εκτίμηση του Πούτιν το κράτος και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας "έχουν πολλούς τομείς συνεργασίας ". "Είναι η πνευματική και η ηθική αγωγή των ανθρώπων γενικώς και ιδιαίτερα της νεολαίας, είναι η στήριξη  του θεσμού της οικογένειας,  η ανατροφή παιδιών, η προστασία εκείνων που χρειάζονται ειδική βοήθεια και στήριξη: ανθρώπων που πάσχουν όχι μόνο από ασθένειες, αναπήρων, ατόμων με ειδικές ανάγκες και ανθρώπων που βρίσκονται σε χώρους στέρησης της ελευθερίας ", ανέφερε ο επικεφαλής του κράτους υπογραμμίζοντας ότι "η εκκλησία εδώ είναι ένας φυσικός συνεργάτης του κράτους ".
Ο Β.Πούτιν έχει διηγηθεί κατά το παρελθόν πως στα παιδικά του χρόνια  βαφτίστηκε και η οικογένεια του ήταν αναγκασμένη να το κρύβει για να μην βλάψει τη δουλειά του πατέρα.
"Η μητέρα με βάφτισε δήθεν εν αγνοία του πατέρα μου που ήταν μέλος του κομμουνιστικού κόμματος. Δεν ήταν παράγοντας, εργαζόταν στο εργοστάσιο, ήταν ένα μικρό μέλος στο επίπεδο της οργάνωσης του εργοστασίου. Η μαμά μου δήθεν κρυφά από τον πατέρα μου με βάφτισε ", είπε ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαδίμιρ Πούτιν.
Eμείς θα πούμε ότι δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού πρεσβευτή Τ.Πάιατ στο Άγιο Όρος.
pronews.gr

Υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη

Σε αστυνομικό κλοιό το ξενοδοχείο HYATT όπου ο Τσίπρας θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο της Σερβίας και τους πρωθυπουργούς Ρουμανίας και  Βουλγαρίας  - Κάλεσμα για συγκεντρώσεις υπέρ της ελληνικότητας της  Μακεδονίας

Στη Θεσσαλονίκη θα ταξιδέψει ο Αλέξης Τσίπρας, για να συμμετάσχει στη τετραμερή Σύνοδο Ελλάδας - Βουλγαρίας - Ρουμανίας - Σερβίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο ΗΥΑΤΤ. Δηλαδή, δίπλα από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» και αρκετά χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης.

Ο κόσμος, σαφώς και είναι εξοργισμένος με τις τελευταίες εξελίξεις και την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, με την οποία η ΠΓΔΜ αποκτά την ονομασία Βόρεια Μακεδονία, αλλά της εκχωρείται κιόλας η εθνικότητα Μακεδόνας, όπως και η μακεδονική γλώσσα. Σε αυτά όλα, έχουν γίνει καλέσματα για συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Όπως μεταδίδει το thestival.gr o «Φορέας» καλεί τους Θεσσαλονικείς να συγκεντρωθούν στις 17.00, «στη στάση του ΙΚΕΑ με μία ελληνική σημαία», ενώ στη συνέχεια το κεντρικό σημείο συνάντησης είναι ο Λευκός Πύργος. Το σχετικό κάλεσμα έγινε με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στη Σύνοδο θα συμμετάσχουν, επίσης, ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ και η πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βιόριτσα Ντάντσιλα.

Όπως έχει γίνει γνωστό, τα μέτρα ασφαλείας είναι δρακόντεια, 200 μέτρα από τον χώρο του ξενοδοχείου, με δεκάδες αστυνομικούς, και πολλές κλούβες των ΜΑΤ να είναι επί ποδός για παν ενδεχόμενο.

Το πρόγραμμα της Συνόδου έχει αναλυτικά ως εξής:

18:00-18:55: Τετραμερής συνάντηση των ηγετών

Παράλληλη συνάντηση των υπουργών Υποδομών και Μεταφορών των τεσσάρων χωρών

19:00: Ολομέλεια της τετραμερούς και δείπνο εργασίας

20:15-21:00: Κοινές δηλώσεις των ηγετών προς τα ΜΜΕ

protothema.gr

Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας αύριο για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη - Θα συμπέσει με την άφιξη Α.Τσίπρα

Συγκέντρωση στον τερματικό σταθμό του ΟΑΣΘ στο ΙΚΕΑ, στην ανατολική Θεσσαλονίκη διοργανώνει αύριο ο Φορέας Ανένδοτου Αγώνα για τη Μακεδονία και τη Δημοκρατία.
Όπως μεταδίδει το thestival.gr o «Φορέας» καλεί τους Θεσσαλονικείς να συγκεντρωθούν στις 17.00, «στη στάση του ΙΚΕΑ με μία ελληνική σημαία», με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην πόλη, για την Τετραμερή Σύνοδο Ελλάδας - Βουλγαρίας - Ρουμανίας - Σερβίας, που θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Hyatt Regency.  Το σχετικό κάλεσμα έγινε με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο πρωθυπουργός μεταβαίνει αύριο στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να συμμετάσχει στις εργασίες της 4ης Τετραμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Σερβίας.
Στη Σύνοδο θα συμμετάσχουν, επίσης, ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ και η πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βιόριτσα Ντάντσιλα.
Το πρόγραμμα της Συνόδου έχει αναλυτικά ως εξής:
18:00-18:55: Τετραμερής συνάντηση των ηγετών
Παράλληλη συνάντηση των υπουργών Υποδομών και Μεταφορών των τεσσάρων χωρών
19:00: Ολομέλεια της τετραμερούς και δείπνο εργασίας
20:15-21:00: Κοινές δηλώσεις των ηγετών προς τα ΜΜΕ
pronews.gr

Καταλυτική παρέμβαση της Ρωσίας εκτόνωσε την κρίση σε Σκόπια και Πρέσεβο - Αποσύρονται οι σερβικές δυνάμεις

ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΡΒΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΜΥΝΑΣτου Γιάννη Πετρίδη
Προς εκτόνωση βαίνει η κατάσταση στα Σκόπια τις τελευταίες ώρες. H κίνηση της υπηρεσιακής κυβέρνησης των Σκοπίων να αποστείλει δεκάδες τεθωρακισμένα οχήματα του Στρατού και της Αστυνομίας  στο Τέτοβο, είχε καταλυτικά αποτελέσματα στις φιλοδοξίες των Αλβανών εξτρεμιστών, αλλά πάνω απ'όλα η διπλωματική επέμβαση της Ρωσίας που ξεκίνησε στην σύνοδο MCIS στην Μόσχα, είχε ως αποτέλεσμα να χαμηλώσουν οι τόνοι των εμπλεκομένων πλευρών.

Το Τέτοβο έχει αλβανικό πληθυσμό που αγγίζει το ποσοστό του 55% ενώ οι Σλάβοι φτάνουν το 35% με το υπόλοιπο 10% να το συμπληρώνουν άλλες εθνοτικές ομάδες όπως Ρομά και Τούρκοι μουσουλμανικού θρησκεύματος και φίλα προσκείμενων στους αλβανόφωνους. Είναι η μοναδική περιοχή που πλειοψηφεί το αλβανικό στοιχείο.

 

Ταυτόχρονα, βάσει των ρωσικών υποδείξεων, η Σερβία σε μία κίνηση καλής θέλησης μείωσε την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων στο Πρέσεβο και απέσυρε μια στρατιωτική μονάδα που είχε αναπτυχθεί.

 

Πληροφορίες του pronews.gr από την Μόσχα αναφέρουν ότι συστήθηκε "αυτοσυγκράτηση" στην ηγεσία της Σερβίας, κατηγορώντας ταυτόχρονα και την Δύση ότι υποθάλπτει τον αλαβανικό αλυτρωτισμό.

 

Ο πρωθυπουργός, Aleksandar Vucic (αριστερά στην φωτό με τον πρόεδρο της Ρωσίας Β.Πούτιν), τόνισε αμέσως μετά ότι "Η κατάσταση στη Σερβία είναι ήρεμη και σταθερή".

 

Ο υπουργός Άμυνας Zoran Djordjevic, μετά από διαβουλεύσεις με τά ρωσικά υπουργείο Εξωτερικών και Αμυνας, κατά την παραμονή του στην Μόσχα, όπου συμμετείχε στην σύνοδο για την διεθνή ασφάλεια, όπου πήρε μέρος και το pronews.gr,  αμέσως μετά την επιστροφή του στο Βελιγράδι, δήλωσε καθησυχαστικά ότι "Η κατάσταση ασφαλείας στην Σερβία είναι υπό έλεγχο. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Οι δυνάμεις ασφαλείας της Σερβίας διατηρούν την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή και οι ένοπλες δυνάμεις της εξασφαλίζουν την ασφάλεια της χώρας. Οι πολίτες της χώρας πρέπει να είναι ήρεμοι".

 

Μια δήλωση που η Μόσχα ήθελε να γίνει για να μην φανεί ότι η Σερβία μπορεί να εμπλακεί στην διαμάχη στα Σκόπια και να προκληθεί επέμβαση του ΝΑΤΟ.

 

Από την πλευρά της η Ρωσία επιρρίπτει ευθύνες στην ΕΕ, τις ΗΠΑ και συγκεκριμένες ευρωπαϊκές χώρες για την ένταση στα Σκόπια.

 

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών σχολιάζοντας την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στα Σκόπια, μετά τα συμβάντα στο κοινοβούλιο, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή του για προσχεδιασμένη ενέργεια που έγινε με την καθοδήγηση "ξένων συμβούλων".

 

Αλλά τονίζεται στην ανακοίνωση ότι "Μοναδική διέξοδο είναι ο διάλογος σε συνταγματικό πλαίσιο, όπως και ότι είναι αναγκαίο να σταματήσουν οι όποιες έξωθεν πιέσεις και να δοθεί η δυνατότητα στις πολιτικές δυνάμεις της ΠΓΔΜ να αποφασίσουν μόνες τους για το μέλλον της χώρας".

 

Γενικά, φαίνεται πώς η κατάσταση βαίνει προς σταθεροποίηση, αν και είναι σαφές από τα τελευταία γεγονότα ότι ο αλβανικός αλυτρωτισμός παραμένει πηγή αναταραχής στα Βαλκάνια...

 pronews.gr