Πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι χρειάζονται για να βγάλουν ένα διαβατήριο;

Βαγγέλης Περρής

Εχω ένα φίλο που γεννήθηκε στη Βοσνία Ερζεγοβίνη όταν η περιοχή ανήκε στην Γιουγκοσλαβία. Είναι μουσουλμάνος. Το όνομά του είναι Μέσα Αλή Χασάν Χουσεΐν. Στην Ελλάδα ήρθε πριν από πολλά χρόνια, είναι Έλληνας υπήκοος, διαθέτει ελληνικό διαβατήριο και το έχει ανανεώσει μέχρι τώρα έξι φορές.

Πριν από ένα μήνα τού ήρθε η επιθυμία να επισκεφθεί τη Βοσνία και ανακάλυψε ότι το διαβατήριό του έχει λήξει. Για να το ανανεώσει, απευθύνθηκε σε γειτονικό ΚΕΠ και τους ρώτησε αν η διαδικασία είναι χρονοβόρα ώστε να προγραμματίσει την έκδοση των εισιτηρίων. Τον καθησύχασαν ότι μέσα σε λίγες ώρες θα κρατάει στα χέρια του το νέο διαβατήριο.

Εκείνος κράτησε πισινή και προγραμμάτισε το ταξίδι του μετά από 15 ημέρες. Ήταν πολύ αισιόδοξος.

Όταν επέστρεψε στο ΚΕΠ για να παραλάβει το διαβατήριο, του είπαν ότι υπάρχει πρόβλημα με τον τόπο γέννησής του. Στην ταυτότητα αναγράφεται το Σεράγεβο, ενώ η ληξιαρχική πράξη γράφει Σεράγεβο Β.Ε. Αυτό το Β.Ε τούς φάνηκε πολύ ύποπτο και συνέχισαν να το θεωρούν ακόμη και όταν τους εξήγησε ότι το Σεράγεβο είναι ίδιο με το Σεράγεβο Β.Ε, γιατί Β.Ε. είναι η Βοσνία Ερζεγοβίνη. Του υπέδειξαν να βγάλει νέα ταυτότητα που να συμφωνεί με τη ληξιαρχική πράξη.

Επισκέφθηκε το οικείο ΑΤ για να του εκδώσουν νέα ταυτότητα. Του ζήτησαν παράβολο 7 ευρώ. Όταν το προσκόμισε, παραδέχτηκαν ότι έκαναν λάθος και το παράβολο είναι 9 ευρώ. Επιστρέφοντας με το σωστό παράβολο, του εξήγησαν ότι χρειάζεται και ένα χαρτί από τον Δήμο με την οικογενειακή μερίδα. Πήγε στο Δήμο.

Αμφισβήτησαν και εκεί ότι το Σεράγεβο είναι ίδιο με το Σεράγεβο Β.Ε. και ήθελαν ένα επίσημο χαρτί που να επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για την ίδια περιοχή. «Από πού θα το βγάλω;» ρώτησε και του υπέδειξαν να ταξιδέψει μέχρι τη Βοσνία. Όταν τους εξήγησε ότι δεν μπορεί να πάει στο Σεράγεβο γιατί το διαβατήριό του έχει λήξει και βρίσκεται εκεί γιατί ακολουθεί τις διαδικασίες ανανέωσής του, σήκωσαν τα χέρια ψηλά και του πρότειναν να λύσει το πρόβλημα στη Βοσνιακή πρεσβεία.

Απευθύνθηκε στη Βοσνιακή πρεσβεία όπου του παρέδωσαν ένα χαρτί το οποίο βεβαίωνε ότι το Σεράγεβο είναι ίδια πόλη με το Σεράγεβο Β.Ε. Με τη βεβαίωση στα χέρια επέστρεψε στο Δήμο, ο οποίος του ζήτησε μία επίσημη επικύρωση του εγγράφου από το Υπουργείο Εξωτερικών.

Στο Υπουργείο Εξωτερικών τον πληροφόρησαν ότι επειδή η Βοσνία έχει υπογράψει τη διακρατική συμφωνία της Χάγης, τα επίσημα έγγραφά της δεν χρειάζονται επικύρωση από τις τοπικές αρχές. Επέστρεψε στον Δήμο. Εκεί δεν δέχτηκαν ως έγκυρο το έγγραφο της πρεσβείας γιατί έλειπε η επικύρωση που το υπουργείο δεν έδινε και επέμειναν στην πρώτη άποψη, ότι δηλαδή χρειάζεται χαρτί που να επιβεβαιώνει ότι το Σεράγεβο Β.Ε. είναι ίδιο με το Σεράγεβο, από τον Δήμο Σεράγεβο!

Αυτή τη φορά τού έκαναν τη χάρη και του επέτρεψαν να το εκδώσει μέσω αντιπροσώπου, κάνοντας δηλαδή μία εξουσιοδότηση στα ΚΕΠ όπου η διαδικασία θα είναι πολύ απλή γιατί ισχύει η διακρατική συμφωνία της Χάγης. Στο ΚΕΠ απάντησαν ότι δεν γνωρίζουν καμία συμφωνία της Χάγης και, αν εκείνος διαθέτει κάποια στοιχεία, να τα φωτοτυπήσει και να τους τα πάει.

Τους τα πήγε και ζήτησε να προχωρήσουν στην εξουσιοδότηση. Την στιγμή που πατούσαν το πλήκτρο της εκτύπωσης, επεσήμαναν ένα νέο πρόβλημα. Στα αρχεία τους αναγράφεται ως Μέσα Αχαχού και όχι Μέσα Αλή Χασάν Χουσεΐν. Αναζήτησε μία λογική εξήγηση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επειδή ολόκληρο το όνομα δε χωράει στο σχετικό «παραθυράκι», κάποιος υπάλληλος κράτησε μόνο τα αρχικά γράμματα των ονομάτων και το Αλή Χασάν Χουσεΐν έγινε Α.Χα.Χου.

Ο υπάλληλος δεν το πίστεψε γιατί, αν αυτή η θεωρία ήταν σωστή, τότε θα υπήρχαν κεφαλαία και τελείες ανάμεσα. Το πρόβλημα θα λυνόταν μόνο αν έφερνε σχετικό έγγραφο που να επιβεβαίωνε το όνομά του. Επέστρεψε στο Δήμο, αυτή τη φορά όχι για να λύσει το πρόβλημα του Σεράγεβο Β.Ε, αλλά του Αχαχού.

Ο αρμόδιος υπάλληλος έψαξε τα σχετικά χαρτιά και έβγαλε το μεγάλο λαυράκι. Το όνομα Μέσα Αχαχού υπάρχει στο κομπιούτερ, αντιστοιχεί σε όλα τα στοιχεία, εκτός από ένα. Ανήκει σε γυναίκα! Ο φίλος μου είναι ψηλός. Με μούσι. Με τεράστια χέρια. Ήλπιζε ότι φτάνει μόνο η θωριά του για να αποδείξει ότι δεν είναι γυναίκα. «Καταλαβαίνω αλλά...» είπε με επιφύλαξη ο υπάλληλος. Το «αλλά...» οδηγεί στα δικαστήρια! Μετά από ένα μήνα θα γίνει δίκη όπου ο δικαστής θα πρέπει να αποφασίσει το φύλο του φίλου.

Μόλις λυθεί και αυτό το θέμα, με το διαβατήριο στο χέρι, θα βγάλει νέο εισιτήριο για τη Βοσνία. Φοβόμαστε ότι ποτέ δεν θα επιστρέψει.

*Ο Βαγγέλης Περρής είναι δημοσιογράφος

pronews.gr

Χίος στον Βελόπουλο: «Οι νέοι άνθρωποι επαγρυπνούν και περιμένουν τον Πολέμαρχο για να κατέβουν στο δρόμο και να τσακίσουν τα ρεμάλια τους πολιτικούς»

makeleio.gr

Μειώνεται το κόστος υποβολής αντιρρήσεων σε δασικούς χάρτες

Στη μείωση του τέλους υποβολής αντιρρήσεων για τους δασικούς χάρτες αλλά και στη δυνατότητα επιστροφής των ποσών που έχουν καταβληθεί από πολίτες που δικαιώθηκαν για περιπτώσεις λαθών στους ήδη ανηρτημένους προσανατολίζεται το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Αυτό επεσήμανε ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γιώργος Σταθάκης, προσθέτοντας ότι θα δημιουργηθεί κλίμακα μεταξύ των 134 και των 450 ευρώ, ώστε να μειωθεί το κόστος αντιρρήσεων.

Ξεκαθάρισε, πάντως, ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο παράτασης των προθεσμιών για την υποβολή τους, αλλά προσέθεσε ότι από τη ρύθμιση προβλέπονται και περιπτώσεις στις οποίες η υποβολή αντιρρήσεων είναι ατελής.

Σε ό,τι αφορά την Αττική, η ανάρτηση δασικών χαρτών αναμένεται στις 10 Φεβρουαρίου, ενώ την περασμένη Παρασκευή αναρτήθηκαν δασικοί χάρτες σε ακόμα οκτώ περιοχές (Αχαΐα, Ροδόπη, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Αργολίδα, Πρέβεζα, Αθήνα και Φλώρινα).

Να σημειωθεί ότι βάσει του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου η υποβολή αντιρρήσεων από όσους πολίτες ενδιαφέρονται θα διαρκεί δύο μήνες, ενώ η προθεσμία φτάνει τις 80 ημέρες για τους κατοίκους εξωτερικού. Παράλληλα ορίζεται ότι το ειδικό τέλος ξεκινάει από τα 20 ευρώ για έκταση έως 100 τ.μ. και αυξάνεται κλιμακωτά μέχρι τα 3.600 ευρώ για εκτάσεις άνω των 300 στρεμμάτων.

Διευκρίνιση

Αναφορικά με τη θύελλα αντιδράσεων που έχει ξεσπάσει σε αρκετές περιοχές, για τις οποίες έχουν αναρτηθεί δασικοί χάρτες, το υπουργείο διευκρινίζει ότι «η ανάρτηση και κύρωση δασικών χαρτών δεν αλλάζει την ιδιοκτησία της γης, αλλά καθορίζει τη μορφή της», ενώ το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει υπό προϋποθέσεις τη νομιμοποίηση των εκτάσεων που έχουν εκχερσωθεί για γεωργική εκμετάλλευση αλλά και των αγρών που έχουν διασωθεί λόγω της μη χρήσης τους.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του υπουργείου:

• Το χρονικό περιθώριο υποβολής αντιρρήσεων έχει αυξηθεί κατά 15 ημέρες και τα τέλη είναι μειωμένα κατά 10% σε σχέση με την παλαιότερη ρύθμιση, ενώ εξετάζεται η δημιουργία κλίμακας μεταξύ των 135-450 ευρώ που θα μειώσει το κόστος αντίρρησης.

• Η υποβολή αντιρρήσεων είναι ατελής για περιοχές που συμπεριελήφθησαν στον δασικό χάρτη λόγω μη αποτύπωσης των ρυμοτομικών σχεδίων ή των οικιστικών πυκνώσεων, για όσες φαίνονται ως δασικές το 1945, αλλά περιλαμβάνονται στον εποικισμό, για αυτές που φαίνονται είτε το 1945 είτε τώρα ως χορτολιβαδικές ή βραχώδεις ή πετρώδεις και περιλαμβάνονται στον εποικισμό, για περιοχές με εκκρεμείς πράξεις χαρακτηρισμού και για εκείνες με τελεσίδικη πράξη χαρακτηρισμού.

• Δεν εξετάζεται παράταση των προθεσμιών για την υποβολή αντιρρήσεων.

• Δεν χρειάζεται στις περισσότερες περιπτώσεις συνεργασία με ειδικό επιστήμονα ή τοπογραφικό διάγραμμα.

• Για τις περιπτώσεις λαθών στον δασικό χάρτη εξετάζεται η δυνατότητα επιστροφής των ποσών που απαιτούνται για την υποβολή αντιρρήσεων.

• Οι δασικοί χάρτες δεν καθορίζουν ιδιοκτήτη, αλλά ποιες περιοχές είναι δάση. Είναι συνταγματικά δίκαιο να αποκαλυφθούν οι παράνομες εκχερσώσεις και να αποδοθεί στους πολίτες γη που είχε καταληφθεί χωρίς άδεια.

Από το υπουργείο Περιβάλλοντος επισημαίνεται ότι η ανάρτηση των δασικών χαρτών είναι ένα εργαλείο το οποίο θα επιτρέψει να υπάρχει σαφής εικόνα του δασικού χώρου, ώστε να προλαμβάνονται εύκολα οι καταπατήσεις και οι παράνομες αλλαγές χρήσεων γης και να αποφεύγονται οι «ύποπτες» – όπως αναφέρουν – καταστροφές των δασών.

«Μακρόπνοο έργο υποδομής» χαρακτήρισε την ανάρτηση των δασικών χαρτών ο κ. Σταθάκης, ο οποίος υπογράμμισε ότι θα έχει θετικές συνέπειες για την εθνική οικονομία: «Η οριοθέτηση αυτή διευκολύνει τον εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό και την αξιοπιστία των εγγραφών στις κτηματογραφήσεις του Κτηματολογίου, με άμεσο όφελος στην ανάπτυξη και στην προσέλκυση επενδυτικών σχεδίων, καταργεί τη γραφειοκρατία με την εισαγωγή αυτοματοποιημένων ηλεκτρονικών υπηρεσιών και εγκαθιδρύει κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη», τόνισε.

Προσέθεσε μάλιστα πως είναι άδικο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής έκτασης των δασικών χαρτών που θα τεθεί σε φάση αντίρρησης να κρατά σε ομηρεία το σύνολο της έκτασης. Ειδικότερα, για τις αμφισβητήσεις που θα προκύψουν από την υποβολή αντιρρήσεων ο κ. Σταθάκης είπε ότι θα εξεταστούν από την αρμόδια επιτροπή που έχει συσταθεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και θα δοθούν οι κατάλληλες λύσεις.

Πηγή: www.ethnos.gr

kataskevesktirion.gr

Οι αλλαγές που φέρνει ο νέος νόμος για τα αυθαίρετα

Πηγή: EUROKINISSI / ΧΑΣΙΑΛΗΣ ΒΑΪΟΣ

Με στόχο την ένταξη περισσότερων πολιτών στις ρυθμίσεις για την τακτοποίηση αυθαιρέτων ώστε να επιτευχθεί για πρώτη φορά μια αξιόπιστη «χαρτογράφηση» της αυθαίρετης δόμησης στην Ελλάδα, αναμένεται το αργότερο έως τα τέλη Απριλίου το νέο σχέδιο νόμου.

Διαβάστε επίσης

Τέλος ο ΕΝΦΙΑ - Έρχεται νέος φόρος σε όλη την περιουσία

Τις προσεχείς ημέρες, πάντως, εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμο και το σχετικό Διάταγμα για τις χρήσεις γης και τις προδιαγραφές των περιφερειακών και τοπικών χωρικών σχεδίων, το οποίο θα συμπληρώσει το θεσμικό πλαίσιο.
Όσο για το υπό κατάρτιση νομοσχέδιο για την αυθαίρετη δόμηση, σ΄αυτό θα μπορούν να ενταχθούν και οι χιλιάδες ιδιοκτήτες αυθαιρέτων, οι οποίοι είχαν υπαχθεί στις προηγούμενες ρυθμίσεις αλλά είχαν σταματήσει να πληρώνουν τις δόσεις των προστίμων που τους αναλογούσαν τόσο εξαιτίας της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης όσο και επειδή αναμένουν το νέο νομοθετικό πλαίσιο προσβλέποντας σε έναν ευνοϊκότερο συμψηφισμό. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα είχε σημειωθεί και μείωση στον ρυθμό υποβολής νέων αιτήσεων για ένταξη στις διατάξεις του νόμου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδα “Έθνος”, όπως επεσήμανε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Σωκράτης Φάμμελος, σε εκδήλωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων, η νομοθετική ρύθμιση θα είναι έτοιμη την άνοιξη: «Θα συζητήσουμε για νέους πολεοδομικούς κανονισμούς και πιθανά Τράπεζα Γης για να μπορέσουμε να δούμε με την Αυτοδιοίκηση πώς θα αναπτύσσουμε πολεοδομικά τις πόλεις μας το πολύ έως το τέλος Απριλίου».

Ο ίδιος, πάντως, διευκρίνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί η «κόκκινη γραμμή» του Ιουλίου του 2011, χρονικό ορόσημο μετά το οποίο δεν μπορεί να γίνει καμία τακτοποίηση αυθαιρέτου κτίσματος.

Μέχρι να ολοκληρωθεί το νέο νομοσχέδιο, πάντως, και προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να μη μείνουν εκτός ρύθμισης το υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε νέα τρίμηνη παράταση στην προθεσμία υπαγωγής στον υφιστάμενο νόμο, η οποία έληγε στις 8 Φεβρουαρίου. Αυτήν την περίοδο εξετάζονται οι αλλαγές που θα προκύψουν στο νομοσχέδιο που είχε δοθεί σε διαβούλευση το περασμένο φθινόπωρο.
Παρά το γεγονός ότι ο βασικός κορμός αναμένεται να παραμείνει σταθερός, αλλαγές θα πρέπει να αναμένονται στο άρθρο 64, το οποίο είχε προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων καθώς προέβλεπε μεταξύ άλλων την απαραίτητη υποβολή βεβαίωσης μηχανικού σε κάθε περίπτωση αποδοχής κληρονομιάς ή γονικής παροχής, αλλά και χορήγησης αδειών ίδρυσης και λειτουργίας κάθε είδους επαγγελματικής δραστηριότητας και επαγγελματικής εγκατάστασης.

Διατήρηση

Σε κάθε περίπτωση θα διατηρηθεί η φιλοσοφία των μειωμένων παραβόλων και προστίμων ώστε να καταγραφούν όσο το δυνατόν περισσότερες αυθαιρεσίες σε οικοδομές καθώς η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση αποτρέπει πολλούς ιδιοκτήτες από το να προχωρήσουν σε υπαγωγή στους ισχύοντες νόμους. Αποτέλεσμα είναι το γεγονός ότι παρόλο που στις προηγούμενες ρυθμίσεις είχαν υπαχθεί σχεδόν ένα εκατομμύριο αυθαίρετα, το ποσοστό τους επί του συνόλου εκτιμάται ότι ήταν πολύ μικρό καθώς το σύστημα τις τελευταίες δεκαετίες οδηγούσε σε μικρές ή μεγαλύτερες αυθαιρεσίες, όπως παραδέχονται στελέχη του υπουργείου. Υπολογίζεται ότι μόλις το 10% των κτιρίων στο σύνολο της επικράτειας έχουν εφαρμόσει κατά γράμμα τους όρους που αναγράφει η οικοδομική τους άδεια.
Ωστόσο από το υπουργείο τονίζουν εμφαντικά ότι αν και θα υπάρξουν μειώσεις προστίμων δεν θα πρέπει να αποκλείεται και μεγαλύτερη επιβάρυνση σε ορισμένες περιπτώσεις και προσθέτουν ότι σε καμία περίπτωση δεν θα υπάρξει νομιμοποίηση σε δάση, αιγιαλούς ή αρχαιολογικούς χώρους. Προτεραιότητα είναι να μειωθεί η γραφειοκρατία, ενώ στο αποτέλεσμα θα ληφθούν υπόψη τα σημαντικότερα από τα περίπου 2.000 σχόλια που είχαν συγκεντρωθεί κατά την περίοδο της δημόσιας διαβούλευσης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο συνεχίζεται και ο διάλογος με επιστημονικούς συλλόγους.

Στο μεταξύ, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, το ύψος των καταχωρισμένων προστίμων για τα 938.000 αυθαίρετα που έχουν δηλωθεί μέχρι τώρα, φτάνει τα 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ στα ταμεία του Δημοσίου έχει ήδη εισρεύσει το 1,8 δισ. από αυτά. Το 25% των προστίμων αφορά ακίνητα χωρίς καμία οικοδομική άδεια, ενώ το 75% αυθαιρεσίες σε κτίσματα με οικοδομική άδεια. Επίσης, το 29% των δηλώσεων αφορά ακίνητα εκτός σχεδίου και το 71% ακίνητα εντός σχεδίου.

Οι αριθμοί

- 938.000 είναι τα αυθαίρετα κτίσματα τα οποία έχουν δηλωθεί μέχρι τώρα στους νόμους για την τακτοποίηση.
- 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ είναι τα έσοδα από τα καταχωρισθέντα πρόστιμα από τα αυθαίρετα που έχουν ήδη δηλωθεί.
- 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ είναι το ποσό από την πληρωμή προστίμων που έχει ήδη εισρεύσει στα ταμεία του Δημοσίου.
- 10% υπολογίζεται το ποσοστό των κτιρίων στην Ελλάδα, στα οποία έχουν τηρηθεί με ακρίβεια οι προβλεπόμενοι όροι της οικοδομικής τους άδειας.
 cnn.gr

Eπικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας προς ΕΕ: «Κάνατε την Ελλάδα τη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην Ιστορία»

ΠΥΡΙΝΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΜΠΟΥΡΙ - ΕΙΠΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΕΙ ΝΑ ΨΙΘΥΡΙΣΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου  
Ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι και επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας Τζάστιν Ουέλμπι, άστραψε και βρόντηξε κατά την Ευρωπαικής Ένωσης υπερασπιζόμενος τη Ελλάδα σε πρόσφατη ομιλία του στο Καθολικό Ινστιτούτο στο Παρίσι, όπου βρέθηκε για να ανακηρυχτεί επίτιμος διδάκτορας δηλώνοντας ότι «μετατρέψατε την χώρα σε μια φυλακή οφειλετών».
Ο προκαθήμενος της Αγγλικανικής Εκκλησίας υπερασπίστηκε με πύρινα λόγια την Ελλάδα κάτι που δεν κάνει ούτε το ίδιο το πολιτικό της σύστημα (μην πούμε και για τους διανοούμενους της χώρας), που καταστράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ υπήρξε αυστηρότατος με εκείνους που προσπαθούν να πείσουν ότι η τζιχαντιστική τρομοκρατία δεν έχει καμία σχέση με το Ισλάμ.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ουέλμπι καταδίκασε την Ευρωπαϊκή Ένωση που μετέτρεψε την Ελλάδα «στη μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία».

«Οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατούν στην απελπισία ολόκληρες χώρες εξαθλιώνοντας τους πολλούς πολίτες αυτή η ανισότητα σημαίνει ότι ορισμένοι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν πρωτοφανή επίπεδα διαβίωσης, ενώ για τους άλλους έχουν γίνει τα πράγματα χειρότερα εξαιτίας του συγκεντρωτισμού, της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας».

Ο Αρχιεπίσκοπος υποστήριξε την παραμονή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούνιο αλλά πλέον μετά την απόφαση του βρετανικού λαού και την συμπεριφορά της ΕΕ αποφάσισε να πάρει το «όπλο» του.

«Η Ελλάδα παροτρύνθηκε να εισέλθει στην Ευρωζώνη με ουσιαστικά ψεύτικα στοιχεία, με επίσημο χρέος πολύ κάτω από την πραγματικότητα και χωρίς να πληροί τα κριτήρια για ένταξη στο ευρώ.

Υπήρξε ενός βαθμού συνεννόηση από όλους τους ενδιαφερόμενους, που ήθελαν περισσότερες χώρες στην Ευρωζώνη»,

Είπε δηλαδή ότι άπαντες γνώριζαν ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να μπει στο ευρώ αλλά την έβαλαν για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα [που γνώριζαν ότι θα καταστρέψουν την ευημερία της χώρας!

Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος, δηλαδή ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αγγλίας δεν είναι τυχαίο άτομο. Έχει επιστημονική κατάρτιση και ξέρει τα θέματα για τα οποία μιλάει.

«Υιοθετώντας το ευρώ που είναι ουσιαστικά ένα ξένο νόμισμα, μία χώρα χάνει την ικανότητα να εξυπηρετήσει το χρέος της με την εκτύπωση χρήματος για να βρει διέξοδο από τα προβλήματά της», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Ουέλμπι.

«Όταν έφτασε η Μεγάλη Ύφεση το 2008, δεν μας έκανε έκπληξη που η Ελλάδα δεν μπόρεσε να πληρώσει τον λογαριασμό. Και εξαιτίας της προηγούμενης κακοδιαχείρισης και επίσης της διαφθοράς από μια ελίτ, οι φτωχοί ενός ολόκληρου έθνους έχουν τεθεί ουσιαστικά σε ακούσια πτώχευση. Τα βάρη έπεσαν σε εκείνους που είχαν τα λιγότερα για να επιβιώσουν κι όταν τα βάσανά τους επιδεινώθηκαν από την απελπιστική κατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, και τώρα εκατομμυρίων [κάτι κακό περιμένει ο Αρχιεπίσκοπος], ελάχιστη βοήθεια τους δόθηκε».

«Αυτό που έχουμε δει είναι το παγκόσμιο σύστημα της αγοράς και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δανείζει στους ανθρώπους χρήματα για να αγοράσουν διάφορα και στη συνέχεια πνίγει τις ελπίδες και το μέλλον τους εάν δεν μπορούν να αποπληρώσουν. Αυτό που έχουμε σήμερα [στην Ελλάδα] είναι η μεγαλύτερη φυλακή οφειλετών στην ευρωπαϊκή ιστορία».

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην τρομοκρατία και κάλεσε τους θρησκευτικούς ηγέτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις πράξεις των τρομοκρατών που διαπράττουν φρικαλεότητες στο όνομα της πίστης τους.

Όπως είπε χαρακτηριστικά, «οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν μπορούν απλά να υποστηρίζουν ότι οι ενέργειες των τζιχαντιστών της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος «]δεν έχουν καμία σχέση με το Ισλάμ».

«Οι άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη, είναι ανάγκη να κατανοήσουν καλύτερα τη θρησκεία ώστε να καταπολεμήσουν τις βάρβαρες τρομοκρατικές ενέργειες. Η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει τι συμβαίνει στο μυαλό εκείνων που διαπράττουν τρομοκρατία που υποκινείται από τη θρησκεία. Πώς περιμένουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά στην ήπειρό μας την υποκινούμενη βία από τη θρησκεία εάν δεν έχουμε την ικανότητα να την κατανοήσουμε;».
Και συνέχισε: «…ομάδες σαν το Ισλαμικό Κράτος έχουν μια ιδεολογία, για την ακρίβεια θεολογία, που βρίσκεται στην καρδιά της προπαγάνδας τους και από εκεί και πέρα η κινητήριος δύναμη, που έχει μια αποκαλυπτική κατανόηση της ανθρώπινης ιστορίας, δεν είναι χαλαρή αλλά άκρως αυστηρά δομημένη: πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι στο τέλος του, ότι ο Προφήτης θα επιστρέψει μαζί με τον Ιησού και θα νικήσουν τις δυτικές δυνάμεις».
«Για να ηττηθεί η θρησκευτική τρομοκρατία πρέπει να ξεφύγουμε από τη δημοφιλή ατάκα που λέει ότι το Ισλαμικό Κράτος δεν έχει σχέση με το Ισλάμ, ότι η χριστιανική πολιτοφυλακή στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία δεν έχει σχέση με τον χριστιανισμό, ή ότι οι εθνικιστές Ινδουιστές που καταδιώκουν χριστιανούς στη νότια Ινδία δεν έχουν σχέση με τον Ινδουισμό».
«Μέχρι οι θρησκευτικοί ηγέτες να σταθούν όρθιοι και να αναλάβουν τις ευθύνες εκείνων που κάνουν [αποτρόπαια] πράγματα στο όνομα της θρησκείας τους, δεν θα δούμε καμία λύση», είπε ο Αρχιεπίσκοπος.

pronews.gr

Τι τράβηξε ο Δημήτρης Πολιτόπουλος για να επενδύσει στην Ελλάδα 10 εκατ. ευρώ και να φτιάξει ελληνική μπύρα

«Η οδύσσεια μιας μικρής ελληνικής μπύρας». Με αυτό τον τίτλο έγινε πρωτοσέλιδο στους New York Times ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος ο οποίος αντί για ταξίδι προς την επιτυχία γνώρισε την κόλαση που λέγεται ελληνική αγορά και νομοθεσία.

Ολα άρχισαν στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν η Ελλάδα δεν διέθετε ούτε μία, 100%, γνήσια ελληνική μπύρα. Την εποχή εκείνη η Ελλάδα δεν είχε την πολυτέλεια να έχει τη δική της μπίρα (σ.σ. η ζυθοποιία Fix είχε πτωχεύσει το 1983). Αντ' αυτού, είχε 3.500 διαφορετικά κρασιά και 500 επωνυμίες ούζου. Όλα αυτά, όταν η Βουλγαρία διέθετε 18 δικές της μπίρες, η Αλβανία 4, οι ΗΠΑ 3.000 και το Μεξικό 500.

Ήταν λοιπόν ηλίου φαεινότερο ότι όποιος αναλάμβανε ένα τέτοιο εγχείρημα δεν θα αργούσε να δρέψει τους καρπούς των κόπων του. Οπως γράφει στο υπέροχο σάιτ του ο Ιωάννης Πρωτοπαπαδάκης, αυτή την πεποίθηση είχε και ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, εξ Αμερικής ορμώμενος, όταν στις 13 Φεβρουαρίου 1998 θα εξέδιδε το πρώτο τιμολόγιο της μπίρας «Βεργίνα». Ωστόσο, το ταξίδι προς την επιτυχία εξελίχθηκε σε πραγματική οδύσσεια – μια οδύσσεια έφτασε σε σημείο να γίνει πρωτοσέλιδο στους New York Times.

Ποιός είναι ο Δημήτρης Πολιτόπουλος

Ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα, αποφασίζει να εξειδικεύσει τις γνώσεις του στη ζυθοποιία, στο φημισμένο πανεπιστήμιο Stevens του Σικάγο, προκειμένου να υλοποιήσει μια παράτολμη ιδέα: να επιστρέψει στην πατρίδα του και να δημιουργήσει μια ελληνική ζυθοποιία με στόχο την παραγωγή, την εμφιάλωση και την εμπορία μπύρας ανώτερης ποιότητας, που να παράγεται από ελληνικό κριθάρι και να έχει ελληνικό όνομα.

Το παράτολμο του εγχειρήματος αποτυπώνεται και στις αντιδράσεις των Ελλήνων φίλων του, όταν τους αποκαλύπτει τα σχέδιά του, το 1994. «Μα η Ελλάδα έχει ήδη μπύρα. Τη Heineken», του απαντούσαν όλοι. Όντως, ο ολλανδικός κολοσσός με μερίδιο αγοράς που ξεπερνούσε το 90% (δεύτερο υψηλότερο παγκοσμίως μετά το 99% στην αγορά της Αιγύπτου – σήμερα, έχει υποχωρήσει στο 72%) είχε ταυτίσει το όνομά του και το χρώμα του, το πράσινο, με τη μπύρα.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Δημήτρης Πολιτόπουλος στους New York Times, εξαργυρώνοντας την ηγεμονική της θέση επέβαλε στη χώρα μας τιμές υψηλότερες κατά 30% σε σχέση με τις τιμές στην Ολλανδία – δεν είναι τυχαίο ότι οι πωλήσεις της Heineken στην ελληνική αγορά συνεισφέρουν κατά το 7,1% στο σύνολο των λειτουργικών κερδών του ομίλου.

Ερευνα στην τοπική αγορά

Ενόσω στην Αμερική ο εκκολαπτόμενος επιχειρηματίας εκπονεί έρευνα για το πού θα στηθεί το ζυθοποιείο και ποια θα είναι η παραγωγική του ικανότητα. Μολονότι ως πρώτη επιλογή προκρίθηκαν τα Χανιά, εν τέλει επιλέγεται η δεύτερη, η Κομοτηνή, με δυναμικότητα 200.000 εκατόλιτρων ετησίως, καθώς ήταν πιο οργανωμένη βιομηχανικά και διέθετε το καλύτερο νερό (σύμφωνα με την παράδοση, εκεί παρήχθη για πρώτη φορά ελληνική μπύρα στους αρχαίους χρόνους), βασική πρώτη ύλη της μπύρας.

Δύο χρόνια μετά, το 1996, ο 36χρονος τότε χημικός μηχανικός, με τη συνδρομή του μεγαλύτερου αδερφού και του πατέρα του, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επενδύει 10 εκατ. ευρώ στην Κομοτηνή. Άγνωστο για ποιο λόγο, η επένδυση αυτή στην ακριτική περιοχή απορρίφθηκε δύο φορές από τις επιδοτήσεις του αναπτυξιακού νόμου.

Επιμονή στο στόχο

Ένα χρόνο μετά, δημιουργείται αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής υψηλών προδιαγραφών με την επωνυμία Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης Α.Ε., όμως η παραγωγή καθυστερεί καθώς οι ντόπιοι παραγωγοί μεταλλικών κουτιών δημιουργούν εμπόδια, με τα πρώτα μπουκάλια που καταφθάνουν να είναι προβληματικά.

Ως εμπορική επωνυμία της νέας, αυθεντικά ελληνικής μπύρας, επελέγη το όνομα ενός διάσημου τόπου, όπου ο Έλληνας αρχαιολόγος, Μανώλης Ανδρόνικος, ανακάλυψε ένα ταφικό μνημείο συμπεριλαμβανομένου και του τάφου του Φιλίππου Β' πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Βεργίνα.

Αρχίζουν τα προβλήματα

Ωστόσο, τα πρώτα σοβαρά προβλήματα όχι μόνο δεν θα αργήσουν να φανούν, αλλά παίρνουν και τη μορφή χιονοστιβάδας. Οι χονδρέμποροι επιστρέφουν το προϊόν δηλώνοντας ότι «κινδυνεύει το σπίτι τους», το τηλεφωνικό κέντρο της ζυθοποιίας γίνεται αποδέκτης απειλητικών τηλεφωνημάτων, πολλοί εργαζόμενοι αποχωρούν αδυνατώντας να απορρίψουν δελεαστικές προσφορές από ανταγωνιστές, οι διανομές σαμποτάρονται με άδειασμα καυσίμων από τα φορτηγά, αρκετά φορτηγά συνεργαζόμενων διανομέων καταστρέφονται, ενώ κυκλοφορούν και φήμες ότι πίσω από τη νέα μπίρα βρίσκονται Τούρκοι.

Η ελληνική εταιρεία δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και αποφασίζει να περάσει στην αντεπίθεση. Ξεκινάει τις εξαγωγές –σήμερα εξάγεται σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Κύπρο, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία, Ιαπωνία και Αλβανία-, μειώνει τις τιμές για ξενοδοχεία και πλοία, παρασκευάζει φθηνή και επώνυμη μπύρα για σούπερ μάρκετ, ενώ μειώνει την τιμή, έως και 50%, στο μεταλλικό κουτί.

Πρόστιμο από την Επιτροπή Ανταγωνισμού

Λίγα χρόνια αργότερα, το 2003, ενημερώνει με επιστολή της την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού για τη ζοφερή κατάσταση της αγοράς μπύρας, αλλά και την αντίστοιχη Ελληνική Επιτροπή, το 2005, στην οποία παραδίδει έναν ογκώδη φάκελο για της καταχρηστικές πρακτικές του ηγέτη της αγοράς. Εν μέρει δικαιώνεται, καθώς το 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβάλει πρόστιμο 219 εκατ. ευρώ για παράνομες εμπορικές πρακτικές της εταιρείας Heineken στην έδρα της στην Ολλανδία.

Ανήσυχο πνεύμα ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, δεν επιθυμεί να περιοριστεί στην παραγωγή μπύρας, αλλά θέλει να διευρύνει την προϊοντική γκάμα παρασκευάζοντας ροφήματα από βότανα, που βρίσκονται άφθονα στην Θράκη. Όμως, εδώ έχει να αντιμετωπίσει έναν ακόμη δυσεπίλυτο γρίφο, καθώς σύμφωνα με ένα «σκοτεινό» διάταγμα, οι ζυθοποιίες στην Ελλάδα πρέπει να παράγουν μόνο μπύρα και τίποτα άλλο. Ένα διάταγμα που έλκει την καταγωγή του από τα χρόνια του βασιλιά Οθωνα...

Πέτυχε λόγω επιμονής

Σήμερα, η μπύρα Βεργίνα κατέχει μερίδιο 6% της ελληνικής αγοράς (πλέον στη χώρα μας λειτουργούν 13 μικρές ελληνικές ζυθοποιίες), με τη Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης να θεωρείται –με ετήσια ανάπτυξη που προσεγγίζει το 30%- από τις πλέον ανερχόμενες και πολλά υποσχόμενες εταιρίες στην Ελλάδα. Το παράδειγμα του Δημήτρη Πολιτόπουλου αν μη τι άλλο μας υπενθυμίζει ότι με όπλο το όραμα, την αποφασιστικότητα, το πείσμα και ένα ποιοτικό προϊόν, η επιτυχία δεν θα αργήσει να έρθει.

iefimerida.gr

"Eπαναστάτησε" και η Ιταλία! - Εξέγερση από τον M.Ρέντσι: "Οριστική λύση για την Ελλάδα αύριο - Απαιτείται η Ευρώπη να αλλάξει"

Ο ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ "ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟΣ" ΙΤΑΛΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΖΗΤΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ "ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ"

Σε μια εντυπωσιακή εξέλιξη μετά το ελληνικό δημοψήφισμα ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι "έσπασε" τις "αλυσίδες" του Βερολίνου κια ζήτησε να υπάρξει "αύριο κι όλας" λύση για την Ελλάδα, αλλά το κυριότερο ζήτησε να "οικοδομηθεί μια νέα Ευρώπη" και το σημαντικότερο είναι ότι ζητεί "να σπάσουν τα δεσμά της γραφειοκρατίας και των κανονισμών που μας κρατούν φιλακισμένους"!

 

Είναι εξαιρετικά σημαντική η παρέμβαση του Ιταλού πρωθυπουργού, γιατί ενώ βρίσκεται στην πρώτη "τετράδα" των προβληματικών χωρών πλην της Ελλάδος (Ιταλία, Γαλλία, ισπανία, Πορτογαλία) ήταν "δεμένος" στο άρμα του Βερολίνου πλήρως. Αλλά η ελληνική "επανάσταση" φαίνεται ότι είναι μεταδοιτκή και αυτό είναι μια νέα συνθήκη.

 

Ο Μ.Ρέντσι δεν βγήκε τώρα τυχαία ν μιλήσεις. Βλέπει ττι έρχεται. Το δημοψήφισμα αλλάζει πολλά στην Ευρώπη....

 

"Είναι η ώρα να ανοικοδομήσουμε την Ευρώπη, να μην σταθούμε στους κανονισμούς και την γραφειοκρατία, αλλά στην πολιτική και στις αξίες", ζητά με μήνυμά του στο facebook ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι.

 

Υπάρχουν δύο σημεία που πρέπει να αντιμετωπίσουμε αύριο, είπε, το ένα είναι η Ελλάδα για την οποία απαιτείται οριστική λύση και το άλλο η Ευρώπη, που πρέπει να αλλάξει, τόνισε και επεσήμανε πως «η Ιταλία θα παίξει το ρόλο της».

 

Ολόκληρη η ανάρτηση του Ματέο Ρέντσι: 

 

"Υπάρχουν δύο σημεία που πρέπει να αντιμετωπιστούν γρήγορα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στις Βρυξέλλες.

 

Το πρώτο αφορά στην Ελλάδα, μια χώρα που βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Οι αυριανές συζητήσεις πρέπει να δείξουν έναν οριστικό τρόπο λύσης του επείγοντος αυτού ζητήματος. 

 

Το δεύτερο, ακόμα πιο περίπλοκο, που δεν μπορεί όμως να καθυστερεί άλλον, είναι η οικοδόμηση της Ευρώπης. Για μήνες συζητούμε όχι μόνο για λιτότητα και μέτρα, αλλά και για ανάπτυξη, υποδομές, τις κοινές πολιτικές για τη μετανάστευση, την καινοτομία, το περιβάλλον.

 

Με μία λέξη: Πολιτική, όχι μόνο παραμέτρους της. Αξίες, όχι μόνο αριθμούς.

 

Αν σταθούμε ακίνητοι, φυλακισμένοι των κανονισμών και της γραφειοκρατίας, τότε η Ελλάδα έχει τελειώσει.

 

Η επανοικοδόμηση της Ευρώπης δεν θα είναι εύκολη, μετά από όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια. Αλλά αυτή είναι η σωστή στιγμή να το προσπαθήσουμε, όλοι μαζί. Η Ιταλία θα παίξει το ρόλο της".

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Στρως Καν «βιάζει» την Γερμανία: Δώστε στην Ελλάδα αυτά που ζητά, αλλιώς θα καταστραφείτε

Με μία επιστολή τριων σελίδων, ο άνθρωπος που μαζί με τον Παπανδρέου οργάνωσε την υποδούλωση της χώρας αλλά όταν συνειδητοποίησε την κρυφή ατζέντα ΓΑΠ και αντέδρασε, τον έφαγε το μαύρο φίδι, ενστερνίζεται τις Ελληνικές θέσεις. Πηγαίνει μάλιστα ακόμα πιο μπροστά μιλώντας ευθέως οχι μονο για κούρεμα χρέους αλλά και για παροχή οικονομικής στήριξης άνευ μνημονίου, με τις προτάσεις της Ελλαδας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της γραφειοκρατίας να αποτελούν τις μόνες δεσμεύσεις.

Στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα κύριε Ντομινίκ…

(ΠΗΓΗ: http://olympia.gr/)

ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙ

USAID: "Ο Β. Πούτιν είναι ένας αδιάφθορος και ευφυής πατριώτης"

ΟΛΗ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΡΥ "ΧΕΡΙ" ΤΗΣ CIA

“Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής ένωσης, οι Αμερικανικές ΜΚΟ έκαναν πλιάτσικο στην Ρωσία. Ένας νεος, αναπληρωτής δημαρχος στην Αγ. Πετρούπολη όμως, μας είχε εντυπωσιάσει. Ηταν αδιάφθορος, ευφυής και πατριώτης” αυτό είναι δήλωση της Sharon Tennison,πρωτεργάτριας της γνωστής USAID, που αποτελεί το "μακρύ" χέρι της CIA και του βαθέως αμερικανικού κράτους σε όλο τον πλανήτη. 

 

Η συγκεκριμένη είχε σταλθεί στη Ρωσία με σκοπό να βοηθήσει στην αμερικανοποίηση της χώρας και στο τέλος στην απορρόφησή της από τον δυτικό κόσμο, ώστε να μην υπάρξει αντίπαλον δέος στο μέλλον που να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ.

 

Δειτε τι γράφει για τον ηγέτη της Ρωσιας η Sharon Tennison, και ο λόγος της μετράει παραπάνω από οποιουδήποτε Αμεικανού επισήμου της Ουάσιγκτον καθώς η γυναίκα υτή έζησε στην Σοβιετική Ένωση-μετέπειτα Ρωσία για περίπου 30 χρόνια έχοντας συνανατροφές με Ρώσους και από τις 11 χρονικές ζώνες.Αυτό που της έμεινε πάνω απ'όλα ήταν ο πτριωτισμός του Β.Πούτιν, και το ότι ήταν αδιάφθορος, έξυπνος, μεθοδικός, με στρατηγική αντίληψη. Το συγκεκριμένο στέλεχος της USAID είχε κατανοήσει ότι οι ΗΠΑ είχαν βρει έναν πολύ ισχυρό αντίπαλο μπροστά τους που δεν μπορούσαν να τον εξαγοράσουν και για αυτό χρησιμοποίησαν τα δυτικά ΜΜΕ για να τον διαβάλουν.

 

Η Sharon Tennison όλα αυτά τα χρόνια που τον γνώριζει κράταγε επιμελώς σημειώσεις για την προσωπικότητα του Ρώσου ηγέτη δείγμα πόσο ενδιέφερε την αμερικανική διπλωματία να μαθαίνει ότι μπορούσε. Πάντως η Sharon Tennison κερδίθηκε από την προσωπικότητα του Β.Πούτιν και βρίσκεται και αυτή στην όχθη των αμερικανικών προσωπικοτήτων, όπως ο Oliver Stone, o Paul Craig Roberts και ο Steven Seagal που αμφισβητούν την αμερικανική πολιτική και την στάση τους απέναντι στον Ρώσο πρόεδρο.

 

" Ο Β.Πούτιν προφανώς έχει ελαττώματά και κάνει και λάθη. Με βάση την προηγούμενη εμπειρία μου με αυτόν, αλλά και εμπειρίες έμπιστων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματούχων των ΗΠΑ που έχουν εργαστεί στενά μαζί του κατά τη διάρκεια μιας περιόδου αρκετών ετών, ο Πούτιν είναι ένα ευθύ, αξιόπιστο και εξαιρετικά εφευρετικό άτομο. Είναι προφανώς ένας μακροπρόθεσμος στοχαστής και σχεδιαστής και έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας εξαιρετικός αναλυτής και στρατηγός. Είναι ένας ηγέτης που μπορεί να λειτουργήσει αθόρυβα ως προς τους στόχους του, κάτω από βουνά κατηγορίών που εκτοξεύθηκαν εναντίον του από τότε που έγινε ο δεύτερος πρόεδρος της Ρωσίας. 

 

Παρακολουθούσα σιωπηλά βλέποντας την δαιμονοποίηση του Πούτιν να αυξάνεται από τότε που ξεκίνησε την προεδρία του στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Συγκέντρωσα τις σκέψεις και τις ανησυχίες μου, ελπίζοντας τελικά να τις συμπεριλάβω σε ένα βιβλίο (το οποίο δημοσιεύθηκε το 2011). Το βιβλίο εξηγεί τις παρατηρήσεις μου πιο καλά από ό, τι αυτό το άρθρο. Όπως και άλλοι που είχαν άμεση εμπειρία με αυτόν τον ελάχιστα γνωστό άνθρωπο, έχω δοκιμάσει εις μάτην να αποφύγω να χαρακτηριστώ ένα "απολογητής του Πούτιν». Αν κάποιος είναι έστω και ουδέτερος γι 'αυτόν, θεωρείται "υπέρ του Πούτιν» από ειδήμονες, κυνηγόσκυλα ειδήσεων, και δυστυχώς ο μέσος πολίτης ενημερώνεται από αυτούς στο CNN, Fox και MSNBC. 

 

Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαιαι ειδικός,απλά είμαι στο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΕΣΣΔ/μετέπειτα Ρωσίας τα τελευταία 30 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​ειχα πολύ πιο άμεση, επαφή με Ρώσους όλων των αποχρώσεων σε 11 χρονικές ζώνες από οποιοδήποτε δυτικό δημοσιογράφο ή οποιοδήποτε από τους αξιωματούχους της Ουάσιγκτον.

 

Έχω μείνει στη χώρα αρκετό καιρό και γνώρισα τη ρωσική ιστορία και τον ρωικό πολιτισμό βαθιά, έχω μελετήσει την ψυχολογία τους, και κατανοήσει τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των αμερικανικών και ρωσικών νοοτροπίών που τόσο έχουν περιπλέξει τις πολιτικές μας σχέσεις με τους ηγέτες τους. Όπως και με τις προσωπικότητες σε μια οικογένεια ή μια ομάδα πολιτών ή σε ένα δημαρχείο, χρειάζεται κατανόηση και συμβιβασμός για να δημιουργηθεί ένα σύνολο σχέσεων, όταν βασικές συνθήκες είναι διαφορετικλες. Η Ουάσιγκτον ήταν εμφανώς αδιάφορη στην κατανόηση αυτών των διαφορών και δεν προσπαθεί να συναντήσει την Ρωσία στα μισά του δρόμου. 

 

Εκτός από την προσωπική μου εμπειρία με τον Πούτιν, είχα πολλές συζητήσεις με Αμερικανούς αξιωματούχους και επιχειρηματίες των ΗΠΑ οι οποίοι είχαν χρόνια εμπειρίας και συνεργάστηκαν με τον ίδιο και πιστεύω ότι είναι ασφαλές να πούμε ότι κανένας δεν θα τον περιγράψει ως "βάναυσο" ή "βίαιο ", ή ότι άλλο συκοφαντικό επίθετο και ουσιαστικό, χρησιμοποείται κατ 'επανάληψη σε δυτικά μέσα ενημέρωσης. 

 

Γνώρισα τον Πούτιν χρόνια πριν ονειρευτεί ότι θα είναι ο πρόεδρος της Ρωσίας, όπως έκαναν πολλοί από εμάς που εργάστηκαν στην Αγία Πετρούπολη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.

 

Λόγο της συκοφαντίας εναντίον του έχω αποκτήσει εμμονή με την κατανόηση του χαρακτήρα του. Νομίζω ότι έχω διαβάσει κάθε σημαντική ομιλία που έδωσε. Έχω προσπαθήσει να εξακριβώσω αν έχει αλλάξει προς το χειρότερο από τότε που ανέβηκε στην προεδρία, ή αν είναι ένας ευθύς χαρακτήρας σε ένα ρόλο που δεν περίμενα και χρησιμοποιεί τεράστια εξυπνάδα για να προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε με την Ουάσιγκτον κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Εάν η τελευταία αυτή είναι η περίπτωση, και νομίζω ότι είναι, θα πρέπει να πάρει υψηλή βαθμολογία για τις επιδόσεις του κατά τα τελευταία 14 χρόνια. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το Forbes ανέδειξε ως τον ισχυρότερο ηγέτη του 2013 αντικαθιστώντας τον Ομπάμα ο οποίος έλαβε τον τίτλο για το 2012 

 

Τα παρακάτω είναι η προσωπική μου εμπειρία με τον Πούτιν. 

 

Το έτος ήταν το 1992 ... 

 

Ήταν δύο χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού. O τόπος ήταν η Αγία Πετρούπολη. Για χρόνια είχα την ευθύνη δημιουργίας προγραμμάτων για το άνοιγμα των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και ελπίζω να βοηθήσα τον σοβιετικό λαό για να δει πέρα από τις παγιωμένες νοοτροπίες του. Μια νέα δυνατότητα του προγράμματος εμφανίστηκε στο κεφάλι μου. Επειδή περίμενα ότι θα μπορούσε να απαιτήσει μια υπογραφή από το δημαρχειο Marienskii, ειχε διοριστεί ο φίλος μου Volodya Shestakov και εμφανίστηκα σε μια πλαϊνή πόρτα εισόδου του κτιρίου Marienskii. Βρεθήκαμε σε ένα μικρό, θαμπό καφέ γραφείο, που το χειρόταν ένας μάλλον αλλόκοτος άνθρωπος σε ένα καφέ κοστούμι. Ρώτησε για το λόγο που ήρθαμε. Μετά το "σκανάρισμα" της πρότασης μου, άρχισε να ρωτάει έξυπνα ερωτήματα. Μετά από κάθε μία από τις απαντήσεις μου, ρώτησε την επόμενη σχετική ερώτηση. Συνειδητοποίησα ότι αυτή η συνέντευξη ήταν διαφορετική από τις άλλες με τους σοβιετικούς γραφειοκράτες που πάντα ηθελαν φιλικές συνομιλίες με τους ξένους με την ελπίδα δωροδοκίας σε αντάλλαγμα για τα αιτήματα των Αμερικανών. Η CCI (παρακλάδι της USAID) στήθηκε με την αρχή ότι δεν θα δίναμε ποτέ μίζες. Αυτός ο γραφειοκράτης ήταν ανοιχτός, ερευνητικός, και απρόσωπος στη συμπεριφορά.

 

 Μετά από περισσότερο από μία ώρα από προσεκτικών ερωτήσεων και απαντήσεων, ο ίδιος ήσυχα εξήγησε ότι είχε προσπαθήσει σκληρά να μάθει αν η πρόταση ήταν νόμιμη, στη συνέχεια είπε ότι, δυστυχώς, αυτή τη στιγμή δεν ήταν. Λίγα καλά λόγια για την πρόταση εκφράστηκαν. Αυτό ήταν όλο. Έτσι απλά και ευγενικά μας έδειξε την πόρτα. Στο πεζοδρόμιο, εγώ και ο συνάδελφός μου, ο Volodya, λέγαμε μεταξύ μας ότι "αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουμε ασχοληθεί ποτέ με σοβιετικό γραφειοκράτη που δεν μας ζητήσε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ ή κάτι πολύτιμο!" Θυμάμαι κοιτάζοντας την κάρτα του στο φως του ήλιου - - διαβάσαμε το όνομα  Vladimir Vladimirovich Putin

 

1994 

 

O B.Πούτιν αντιδήμαρχος της Αγίας Πετρούπολης στις αρχές της δεκαετίας του '90. 

 

O Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ Jack Gosnell μου κάνει μια SOS κλήση στην Αγία Πετρούπολη. Είχε 14 μέλη του Κογκρέσου και το νέο Αμερικανού Πρέσβη στη Ρωσία, Thomas Pickering, που έρχοντουσαν στην  Αγία Πετρούπολη στις επόμενες τρεις ημέρες. Χρειαζόταν άμεση βοήθεια. Έτρεξα πάνω στο Προξενείο και έμαθα ότι ο Τζακ είχε σκοπό να τους αναλάβω εγώ. Ήμουν έκπληκτη, αλλά εκείνος επέμενε. 

 

Ήρθαν από τη Μόσχα και ήταν έξαλλοι για το πώς η χρηματοδότηση των ΗΠΑ χανόταν κυριολεκτικά εκεί.Ο Τζακ ήθελε να ακούσει "καλά νέα" για τα προγράμματα του CCI (παρακλάδι της USAID)  που δείχνουν καλά αποτελέσματα. 

 

31, Δεκεμβρίου, 1999 

 

Με καμία προειδοποίηση, κατά την αλλαγή του έτους, ο Πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν έκανε την ανακοίνωση στον κόσμο ότι από την επόμενη ημέρα και εμπρός εκκένων το γραφείο του και άφηνε τη Ρωσία στα χέρια ενός άγνωστου Βλαντιμίρ Πούτιν. Όταν άουσα την είδηση​​, σκέφτηκα σίγουρα ότι δεν είναι ο Πούτιν που θυμήθηκα, ποτέ δεν θα μπορούσε να οδηγήσει τη Ρωσία. Την επόμενη μέρα ένα άρθρο των NYT είχε μια φωτογραφία. Ναι, ήταν ο ίδιος ο Πούτιν που είχα γνωρίσει χρόνια πριν! 

 

Σοκαρίστηκα και λυπήθηκα, λέγοντάς σε φίλους, "Αυτό είναι μια καταστροφή για τη Ρωσία, έχω περάσει χρόνο με αυτόν τον τύπο, είναι πολύ εσωστρεφής και πολύ έξυπνος ποτέ  δεν θα είναι σε θέση να συνδέθει με τις μάζες της Ρωσίας." Περαιτέρω, είπα: «για να πάρει τη Ρωσία στα γόνατά του, δύο πράγματα πρέπει να συμβούν: 1) Οι αλαζόνες νέοι ολιγάρχες πρέπει να απομακρυνθούν δια της βίας από το Κρεμλίνο, και 2) Ένας τρόπος πρέπει να βρεθεί για να αφαιρέσει τα περιφερειακά αφεντικά (κυβερνήτες) από τα φέουδα τους σε 89 περιοχές της Ρωσίας ". Ήταν σαφές για μένα ότι ο άνθρωπος με το καφέ κοστούμι δεν θα είχε τα ένστικτα ή τα κότσια να αντιμετωπίσει επιτακτικώς  τις δύο μεγάλες προκλήσεις της Ρωσίας. 

 

Φεβρουάριος 2000 

 

Σχεδόν αμέσως ο Πούτιν άρχισε βάζοντας τους ολιγάρχες της Ρωσίας στην άκρη. Τον Φεβρουάριο μια ερώτηση σχετικά με τους ολιγάρχες έφερε και την απάντησή του: «Ποια πρέπει να είναι η σχέση με τους λεγόμενους ολιγάρχες; Το ίδιο όπως και οποιοσδήποτε άλλος. Η ίδια ως ιδιοκτήτης ενός μικρού αρτοποιείου ή ένα κατάστημα επιδιόρθωσης υποδημάτων. Αυτό ήταν το πρώτο σήμα ότι οι μεγιστάνες δεν θα είναι πλέον σε θέση να "λυγίζουν" κυβερνητικούς κανονισμούς ή να υπολογίζουν σε ειδική πρόσβαση στο Κρεμλίνο. Έκανε επίσης και τους καπιταλιστές της Δύσης νευρικούς. 

 

Τέσσερις μήνες αργότερα, ο Πούτιν κάλεσε μια συνάντηση με τους ολιγάρχες και τους έδωσε την συμφωνία του: Θα μπορούσαν να κρατήσουν τον παρανόμως αποκτηθέντα πλούτο που παράγουν οι σοβιετικές επιχειρήσεις τους και δεν θα πρέπει να εθνικοποιηθούν .... ΑΝ μέρος των εσόδων τους δοθεί σε φόρους και αν προσωπικά μείνουν έξω από την πολιτική. 

 

Αυτή ήταν η πρώτη από τις «κομψές λύσεις» του Πούτιν στις σχεδόν αδύνατες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η νέα Ρωσία. Όμως, η συμφωνία έθεσε επίσης τον Πούτιν στο στόχαστρο των ΜΜΕ των ΗΠΑ και αξιωματούχν οι οποίοι, στη συνέχεια, υπερασπιζόντουσαν τους ολιγάρχες, όπως ο  Μιχαήλ Χοντορκόφσκι. Ο τελευταίος ανακατεύτηκε με την  πολιτική, δεν πλήρωνε φόρους, και πριν να συλληφθεί και να φυλακιστεί ήταν στη διαδικασία της πώλησης ενός σημαντικού μεριδίου της μεγαλύτερης ιδιωτικής εταιρείας πετρελαίου της Ρωσίας, της Yukos Oil, στην Exxon Mobil (είναι η ίδια υπόθεση για την οποία η Ρωσία καταδικάστηκε να πληρώσει πρόστιμο μαμούθ 50 δισ δολάρι μόλις πριν λίγες μέρες). Δυστυχώς, για τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ο Χοντορκόφσκι έγινε μάρτυρας (και παραμένει έτσι μέχρι σήμερα). 

 

Μάρτιος 2000 

 

Έφτασα στην Αγία Πετρούπολη. Ένας Ρώσος φίλος (ψυχολόγος) από το 1983, ήρθε για συνηθισμένη επίσκεψη. Η πρώτη μου ερώτηση ήταν, "Λένα τι πιστεύετε για το νέο πρόεδρο σας;" Εκείνη γέλασε και απάντησε, "Πήγα στο σχολείο με αυτόν! "Άρχισε να περιγράψει τον Πούτιν ως ένα ήσυχο παιδί, φτωχό, λάτρη των πολεμικών τεχνών, ο οποίος βοήθαγε τα παιδιά  που έπεφταν θύματα εκφοβισμού στις παιδικές χαρές. 

 

Τον θυμόμαστε ως ένα πατριώτη νέο που αιτήθηκε να μπει στην KGB πρόωρα μετά την αποφοίτησή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (τον έστειλαν μετά στο πανεπιστήμιο). Πήγε στη Νομική, και αργότερα επανέλαβε την αιτηση όπου καιέγινε δεκτή. Η Λένα είπε, "Sharon εκείνες τις ημέρες όλοι θαύμαζαν την KGB και πίστευαν ότι όσοι εργάστηκαν εκεί ήταν πατριώτες και κρατούσαν τη χώρα ασφαλή. Νομίζαμε ότι ήταν φυσικό για κάποιον να επιλέξει αυτή την καριέρα". Η επόμενη ερώτησή μου ήταν, «Τι νομίζετε ότι θα κάνει με τους εγκληματίες του Γέλτσιν στο Κρεμλίνο;" "Αν αφεθεί στην κανονική συμπεριφορά του, θα τους παρακολουθήσει για μια στιγμή για να βεβαιωθεί τι συμβαίνει, τότε θα ρίξει μερικές φωτοβολίδες για να τους αφήσει να γνωρίζουν ότι ο ίδιος παρακολουθεί. Αν δεν ανταποκριθούν, θα τους αντιμετωπίσει προσωπικά, στη συνέχεια, αν οι συμπεριφορές δεν αλλάξουν κάποιοι θα είναι στη φυλακή σε δύο χρόνια "Την συνεχάρη μέσω email όταν οι προβλέψεις της άρχισαν να πραγματοποιούνται σε πραγματικό χρόνο. . 

 

Καθ 'όλη τη δεκαετία του 2000 

 

Πολλοί απόφοιτοι του CCI της Αγίας Πετρούπολης πέρασαν από συνέντευξη για να καθορίσουν το πρόγραμμα επιχειρηματικής κατάρτισης και πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε την εμπειρία των ΗΠΑ πιο πολύτιμη για τις νέες μικρές επιχειρήσεις τους.

 

Οι περισσότεροι πίστευαν ότι το πρόγραμμα ήταν πάρα πολύ σημαντικό, ακόμα και για αλλαγή ζωής. Τελευταία,ο κάθε ένας απο αυτούς ρωτήθηκε, "Λοιπόν, τι νομίζεις για τον  νέο προέδρο σας;" (είναι εμφανές ότι οι Αμερικανοί είχαν ανησυχήσει από την αρχή και ήθελαν να μάθουν τι πίστευε ο απλός κοσμος για τον Β.Πούτιν). Κανένας δεν απάντησε αρνητικά, ακόμα και αν εκείνη τη στιγμή οι επιχειρηματίες μισούσαν τους γραφειοκράτες της Ρωσίας. Οι περισσότεροι απάντησαν ομοίως, "Ο Πούτιν καταχώρησε την  επιχείρησή μου πριν από μερικά χρόνια». Επόμενη ερώτηση, "Λοιπόν, πόσο το έκανε να σας κοστίσει;" Ένα άτομο απάντησε, «Ο Πούτιν δεν χρεώνει τίποτα". Ένας είπε, «Πήγαμε στο γραφείο του Πούτιν, διότι οι άλλοι που παρέχουν οι εγγραφές στο Marienskii είχαν είχαν γίνει πλούσιοι από τις θέσεις τους. "

 

Αργά 2000 

 

Στο πρώτο έτος του Πούτιν ως προέδρου της Ρωσίας, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι το θεωρουσαν ύποπτο ότι θα ήταν αντίθετος με τα συμφέροντα της Αμερικής ,κάθε κίνηση του αμφισβητήθηκε σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. 

 

Έτος 2001 

 

Ο πρέσβης Jack Gosnell εξήγησε τη σχέση του με τον Πούτιν, όταν ο τελευταίος ήταν αναπληρωτής δήμαρχος της Αγίας Πετρούπολης. Οι δυο τους συνεργάστηκαν στενά για τη δημιουργία κοινοπραξιών και άλλους τρόπους για την προώθηση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

 

Ο Jack αναφέρει ότι σχετιζόταν με τον Πούτιν  ήταν πάντα κατ 'ευθείαν επάνω, ευγενικός και εξυπηρετικός. Όταν η σύζυγος του Πούτιν, Λουντμίλα, έπαθε ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα, ο Jack πήρε την ελευθερία (πριν από την ενημέρωση του Πούτιν) για να κανονίσει τη νοσηλεία και αεροπορικά ταξίδια για να πάρει ιατρική περίθαλψη στη Φινλανδία. Όταν ο Jack το είπε στο Πούτιν, ανέφερε ότι επρόκειτο για πολύ γενναιόδωρη προσφορά, αλλά κατέληξε λέγοντας ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να δεχτεί αυτή τη χάρη, και ότι η Ludmila θα πρέπει να ανακάμψει σε ένα ρωσικό νοσοκομείο αν και ιατρική περίθαλψη στη Ρωσία ήταν απαίσια στη δεκαετία του 1990. 

 

Ένας ανώτερος αξιωματικός της CSIS που είμασταν φίλοι τη δεκαετία του 2000 συνεργάστηκε στενά με τον Πούτιν για μια σειρά από κοινές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Ανέφερε ότι δεν είχε σχέσεις με τον Πούτιν που θα τον εξέθεταν, αλλά τον σέβονταν και πίστευε ότι δέχοταν ένα άδικο πόλεμο από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Μάλιστα, ο ίδιος έκλεισε την πόρτα στο γραφέιο της CSIS, όταν αρχίσαμε να μιλάμε για τον Πούτιν. Υπέθεσα τα σχόλιά του δεν θα ήταν αποδεκτλα αν οι άλλοι άκουγαν.

 

 

Ένας άλλος πρώην αξιωματούχος των ΗΠΑ που δεν θα αναφέρω το όνομά του, ανέφερε, επίσης,ότι συνεργάζεται στενά με τον Πούτιν, λέγοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ καμία υπόδειξη δωροδοκίας, ή πίεσης, αλλά μόνο αξιοσέβαστες συμπεριφορές και εξυπηρετικότητα. 

 

Είχα δύο συναντήσεις το 2013 με αξιωματούχους του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τον Πούτιν: 

 

Στο πρώτο, ένιωσα ελεύθερη να ρωτήσω: «Γιατί ο Β.Πούτιν δεν είναι αποδεκτος από τους αξιωματούχους της Ουάσιγκτον; Χωρίς να διστάσει η απάντηση ήρθε άμεσα: ".« Τα μαχαίρια βγήκαν όταν ανακοινώθηκε ότι ο Πούτιν θα είναι ο επόμενος πρόεδρος »ρώτησα ΓΙΑΤΙ; Η απάντηση: «Δεν μπόρεσανα μάθω ποτέ το γιατί" - "ίσως επειδή ήταν KGB." Ανάφερα ότι ο Μπους ο Πρεσβύτερος, ήταν επικεφαλής της CIA. Η απάντηση ήταν, «Αυτό δεν θα έκανε καμία διαφορά, αν ήταν άνθρωπός μας." 

 

Ο δεύτερος ήταν ένα πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με τον οποίο μοιράστηκα πρόσφατα μια ραδιοφωνική συνέντευξη για τη Ρωσία. Στη συνέχεια, όταν κουβεντιάζαμε, μου παρατήρησε, "Μπορεί να σας ενδιαφέρει ότι σε περίοδο πολών ετών ρώτησα πολλούς ανθρώπους για τον Β.Πούτιν και όλοι λένε ότι δεν είχαν αρνητικές εμπειρίες μαζλι του και δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για δωροδοκία ». "Κανείς δεν μπόρεσε να τον κατηγορησει για δωροδοκία.

 

Από το 2001 μέχρι σήμερα, έχω παρακολουθήσει τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης με αρνητική τοποθέτηση εναντίον του Πούτιν .... ακόμη και κατηγορίες δολοφονιών, δηλητηριάσεις, και συγκρίσεις του με τον Χίτλερ. Κανείς όμως δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένα στοιχεία για αυτούς τους ισχυρισμούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​έχω ταξιδέψει σε όλη τη Ρωσία αρκετές φορές κάθε χρόνο, και έχω παρακολουθήσει τη χώρα να αλλάζει σιγά-σιγά κάτω από το ρολόι του Πούτιν.

 

Οι φόροι μειώθηκαν, ο πληθωρισμός μειώνεται, και οι νόμοι μπαίνουν σιγα σιγά στη θέση τους. Τα σχολεία και τα νοσοκομεία άρχισαν να βελτιώνονται. Οι μικρές επιχειρήσεις αυξάνονται, η γεωργία εμφανίζει βελτίωση, και τα καταστήματα είναι εφοδιασμένα με τρόφιμα. Οι προκλήσεις με αλκοόλ ήταν λιγότερο εμφανείς, το κάπνισμα είχε απαγορευτεί εντός κτίρίων, και το προσδόκιμο ζωής άρχισε να αυξάνεται. Αυτοκινητόδρομοι κατασκευάστηκαν σε όλη τη χώρα, νέες σιδηροτροχιές και σύγχρονα τρένα εμφανίστηκαν, και ο τραπεζικός κλάδος έχει γίνει αξιόπιστος. Η Ρωσία είχε αρχίσει να μοιάζει με μια αξιοπρεπή χώρα σίγουρα όχι όσο οι Ρώσοι ήλπιζαν να είναι μακροχρόνια, αλλά βαθμιαία βελτίωση για πρώτη φορά στη μνήμη τους. 

 

Είναι εκπληκτικό για μένα πόσο πολύ πρόοδο η Ρωσία έχει κάνει τα τελευταία 14 χρόνια από τότε που ένας άγνωστος άνδρας με καμία εμπειρία ανέλαβε την προεδρίας της"

 

 

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ξηλώνουν τις πινακίδες με ελληνικά ονόματα στα Ιδρύματα της Κωνσταντινούπολης

Mε απόϕαση της τουρκικής κυβέρνησης όλες οι επιγραϕές μειονοτικών Ιδρυμάτων στην Κωνσταντινούπολη, πρέπει να είναι στην Τουρκική γλώσσα, όπως αναφέρει η εφημερίδα “Taraf”.Σε διαφορετική περίπτωση θα ξηλώνονται και θα μπαίνουν στην θέση τους επιγραϕές μόνο στην τουρκική γλώσσα, όπως δημοσιεύτηκε και στην τουρκική εϕημερίδα της κυβέρνησης.

 

Αναλυτικότερα, με απόϕαση του τουρκικού υπουργείου Παιδείας που επισημοποιήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση αλλάζει το μέχρι σήμερα καθεστώς της ονοματολογίας και των δημοσίων επιγραϕών που είναι αναρτημένες στις εισόδους των μειονοτικών σχολείων στην μητρική γλώσσα των μειονοτήτων .

 

Στο δημοσίευμα αναϕέρονται και κάποια μειονοτικά σχολεία και ιδρύματα από όπου θα αρχίσει αμέσως η εϕαρμογή του νέου νόμου της γλωσσικής τουρκοποίησης.

 

Τα σχολικά ιδρύματα ,σύμϕωνα με την τουρκική εϕημερίδα, είναι: το ελληνικό Ιωακείμιο Λύκειο Θηλέων, Το Ζάππειο Λύκειο, το Ζωγράϕειο Λύκειο και Εμπορική Σχολή, το Αρμένικο Λύκειο Esayan, το Αρμένικο Λύκειο Getronagan και τα αρμενικά σχολικά ιδρύματα, Nynyan και SurtHaç.

 

Η τουρκική κυβέρνηση υποστηρίζει πως οδηγήθηκαν σε αυτή την απόφαση, γιατί είχαν δημιουργηθεί πολλά γραφειοκρατικά ονόματα, με τις επιγραφές σε άλλες γλώσσες.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το ΙΚΑ δεν αφήνει ούτε τον Στ. Χατζηιωάννου να κάνει συσσίτια στην Αθήνα

Ούτε για τον φημισμένο φιλάνθρωπο δισεκατομμυριούχο, με την παγκόσμια ακτινοβολία, sir Στέλιο Χατζηιωάννου (γνωστό ως Stelios) της easyjet,  δεν ανοίγουν εύκολα οι «πόρτες» στην Ελλάδα όταν έχει να αντιμετωπίσει τη γραφειοκρατία.

 

Γιατί το τυφλό τέρας του ελληνικού κράτους δεν μπορεί να κάνει τα αυτονόητα για να διευκολύνει τον γνωστό σε όλη την υφήλιο Κύπριο επιχειρηματία, ακόμη και όταν προσφέρει αφιλοκερδώς βοήθεια εκατομμυρίων ευρώ.

 

Ο sir Stelios αγόρασε ένα κτίριο στον Κεραμεικό, στο κέντρο της αθηναϊκής εξαθλίωσης και πείνας, το ανακαινίζει και σκοπεύει να το αξιοποιήσει προσφέροντας 1.200 δωρεάν γεύματα καθημερινά σε ταλαιπωρημένους και ταπεινωμένους από την κρίση πολίτες.

 

Οι καλές προθέσεις όμως σκόνταψαν στο ΙΚΑ και άλλους κρατικούς φορείς: ο Στέλιος Χατζηιωάννου, ο δημιουργός ενός παγκόσμιου κολοσσού, της easyGroup, η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και τη γνωστή αεροπορική εταιρία easyJet, δεν έχει δραστηριότητα επί ελληνικού εδάφους, άρα ούτε δοσοληψίες με το κράτος.

 

Αυτό από μόνο του κρίθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες ως ανασταλτικός παράγοντας ενός τόσο σημαντικού φιλανθρωπικού έργου, με αποτέλεσμα η από καρδιάς δωρεά του να καθυστερεί τρεις μήνες.

 

Τόσο πολύ, δε, έχει κινητοποιήσει αυτή η αργοπορία τον μεγάλο και παγκοσμίου φήμης συμπατριώτη μας ώστε αποκλειστικά για την ανακοίνωση μιας ακόμα δωρεάς του, σε συνεργασία με τα Εκπαιδευτήρια Δούκα, αλλά και με στόχο να ξεμπλοκάρει την υπόθεση των συσσιτίων, ήρθε την περασμένη Δευτέρα στην Αθήνα.

 

«Ο πατέρας μου ήθελε να γίνω δικηγόρος. Εγώ τελικά έγινα ο καλύτερος πελάτης τους για να μου λύνουν προβλήματα τέτοιου είδους», μας είπε γελώντας και συνέχισε: «Ο λόγος που δεν έχω δουλειές στην Ελλάδα είναι δυστυχώς αυτός. Η γραφειοκρατία ακόμα και στο πιο απλό και καθαρό πράγμα. Ακόμα και σε μια φιλανθρωπία κάτι θα βρουν», δηλώνει.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Επίθεση Nigel Farage σε Σαμαρά: «Να ονομάσετε το κόμμα σας No Democracy» (video)

Στο τέλος λέει:

«…Τώρα μας διοικούν μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλες τράπεζες και μεγάλοι γραφειοκράτες. Και οι επικείμενες ευρωεκλογές αυτό ακριβώς θα αποδείξουν. Το ποιος θα είναι ο νικητής στη μάχη: εθνική δημοκρατία εναντίον ευρωπαϊκής κρατικής γραφειοκρατίας.

Ό, τι και να πείτε, οι άνθρωποι εκεί έξω δεν αποζητούν τις Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης. Αλλά μία Ευρώπη με κυρίαρχα κράτη, μία Ευρώπη συναλλαγών και συνεργασίας.

Και προσωπικά θεωρώ ότι οι ευρωεκλογές θα σηματοδοτήσουν μία καμπή. Μέχρι τώρα, ο καθένας από εμάς, πίστευε ότι η ανάπτυξη της Ε.Ε. ήταν αναπόφευκτη. Αυτός ο “μύθος του αναπόφευκτου” θα συντριβεί στις ευρωπαϊκές εκλογές το τρέχον έτος. Θα το δείτε».

πηγή

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ: Η νέα πολιτική κίνηση του Ανδρέα Λοβέρδου

Ποια είναι η πολιτική κίνηση του Λοβέρδου

Την ανακοίνωση της δημιουργίας της Ριζοσπαστικής Κίνησης
 Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ έκανε νωρίτερα
ο Ανδρέας Λοβέρδος, μια πολιτική πρωτοβουλία για τη δημιουργία
ενός «σύγχρονου ευρωπαϊκού κόμματος» στο χώρο της κεντροαριστεράς.
Στο site rikssy.gr μπορεί κανείς να διαβάσει την ιδρυτική
διακήρυξη της νέας πρωτοβουλίας:
«Το ελληνικό έθνος, εντός και εκτός του ελληνικού κράτους, έχει περάσει
δια πυρός και σιδήρου επί χιλιετίες. Σήμερα για μια ακόμη φορά,
ο ελληνικός λαός, αν και δεν βρίσκεται σε εθνικό ή εμφύλιο πόλεμο,
δεινοπαθεί κάτω από μία πολυετή οικονομική κρίση με δραματικές
διαστάσεις. Η δοκιμασία είναι σκληρή, αλλά θα την ξεπεράσουμε.
Η εθνική διάρκεια υπήρξε ανέκαθεν πρώτος και κύριος στόχος
των προγόνων μας . Δεν το ξεχνούμε, αλλά και δεν ξεχνούμε
ότι χωρίς δίκαιους κανόνες, κινδυνεύει η εθνική και η λαϊκή ενότητα.
Δεν ξεχνούμε επίσης ότι οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση
της οικονομικής κρίσης είχαν έντονα στοιχεία οικονομικής και
κοινωνικής αδικίας. Τα βάρη και οι ζημίες δεν κατανεμήθηκαν
 με δίκαιο τρόπο. Και αυτό βεβαίως υπονομεύει την ίδια τη συνοχή
του ελληνικού λαού. Πρέπει να ξεπεράσουμε την κρίση αλλά και,
ταυτοχρόνως, να αποκαταστήσουμε την Δικαιοσύνη σε όλους
 τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Πρέπει δηλαδή
να διασώσουμε την ενότητα του λαού για να προστατεύσουμε
την εθνική του διάρκεια.
Αυτό είναι σήμερα το ύψιστο χρέος μας. Είμαστε Έλληνες
στην Ενωμένη Ευρώπη. Οφείλουμε να δώσουμε όλο μας τον εαυτό,
ώστε να ξαναβρεθεί ο δρόμος της ευημερίας και της αξιοπρέπειας
για όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες.
Είναι γεγονός ότι η οικονομική κρίση δεν αντιμετωπίστηκε
όσο γρήγορα χρειαζόταν. Η ύφεση πρωτοεκδηλώθηκε το 2008,
ενώ η κρίση του δημοσίου χρέους είχε προβλεφθεί πολύ νωρίτερα .
 Έως, όμως, το 2010 η Ελλάδα κοιτούσε αμήχανα. Όταν
την χρονιά εκείνη αποφασίσαμε να ριχτούμε στον αγώνα, είχαμε
ανοικτά δύο δύσκολα μέτωπα. Από την μια πλευρά, το υπερβολικό
δημόσιο χρέος και από την άλλη, η καταστροφική έλλειψη
ανταγωνιστικότητας των προϊόντων και της οικονομίας μας.
Χάρη στις θυσίες του λαού και τον αγώνα ορισμένων πολιτικών,
 τα δημόσια οικονομικά έχουν πάρει πια το δρόμο της εξυγίανσης
 με την ισορροπία εσόδων και εξόδων. Μπορούμε δηλαδή μέχρις
ενός βαθμού να ζούμε με όσα παράγουμε. Για όσα μας λείπουν
 θα έχουμε σύντομα, εφόσον βεβαίως εφαρμοσθούν οι απαιτούμενες
 πολιτικές, και πάλι τη δυνατότητα να βγαίνουμε στις αγορές με όρους
 αξιοπρεπείς. Τη μάχη αυτή την κερδίζουμε, αδικήθηκε όμως ο λαός
 και πικράθηκε. Γι’ αυτό και πρέπει να αποκατασταθεί επειγόντως
 η Δικαιοσύνη.
Το μέτωπο της ανταγωνιστικότητας παραμένει ανοικτό, ενώ
 η ύφεση συνεχίζει να κατατρώει τα σωθικά της Ελλάδας. Το κόστος
 εργασίας μειώθηκε, και μάλιστα υπέρ του δέοντος, δεν αποτελεί
 πια εμπόδιο στις επενδύσεις. Αλλά η οικονομία εξακολουθεί
να ποδηγετείται από τη γραφειοκρατία της διοίκησης και της δικαιοσύνης,
και εδώ η ατολμία των πολιτικών είναι ασυγχώρητη.
 Πρέπει επιτέλους να επικεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στο δεύτερο
αυτό μέτωπο. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος, διότι η ύφεση απειλεί
τα δημοσιοοικονομικά μας επιτεύγματα και συνεπώς την ίδια
την ύπαρξή μας. Ο πολίτης που πνίγεται στα χρέη και δεν μπορεί
 να ανταποκριθεί στις ανάγκες της οικογένειάς του, οι νέοι που
απαξιώνονται μέσα στην ανεργία, δεν μπορούν να περιμένουν.
Ο μύθος του Σισύφου δεν είναι το σύμβολό μας. Όσο, όμως,
καθυστερεί η ανάληψη των κατάλληλων πρωτοβουλιών, θα μας
 απειλεί το φάσμα της φτώχειας, της δυστυχίας και της εγκληματικότητας
είτε μέσα, είτε έξω από τη ζώνη του ευρώ. Βαθμιαία στην πρώτη
 περίπτωση, ακαριαία στην δεύτερη. Πρέπει να σταματήσουμε
την ύφεση και να ξαναβρούμε τον δρόμο της ανάπτυξης.
Κατά την περίοδο της ευδαιμονικής Δημοκρατίας των τελευταίων
 δεκαετιών πολλά ξεχάσαμε και ξεχνώντας, πολλά χάσαμε. Κυρίως
χάσαμε την αίσθηση των πραγμάτων, την αίσθηση των αναλογιών.
Επιδιώξαμε και πετύχαμε την ευημερία, χωρίς να στηριζόμαστε
στις δυνάμεις μας. Αρκεστήκαμε στην κατανάλωση με δανεικά.
 Δεν υπήρξε ποτέ σοσιαλδημοκρατική παρέμβαση στην οικονομία,
ενώ ατόνησε η πολύτιμη διεργασία κοινωνικής αναδιανομής,
που είχε οδηγήσει στην καθολίκευση της κοινωνικής ασφάλισης
 και στη δημιουργία του ΕΣΥ. Η παρασιτική οικονομία
κυριάρχησε ανενόχλητη. Οι ρυθμίσεις της αγοράς ήταν
 προσχηματικές. Η αγορά παρέμεινε ανελεύθερη, νοθευμένη,
παρασιτική, με έντονες τάσεις αισχροκέρδειας έτσι ώστε να χάνει
κάθε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Και ναι μεν ωφελήθηκαν
οι κρατικοδίαιτοι και οι λοιπές βεντούζες, πλην όμως η Ελλάδα
κατέρρευσε.
Υπάρχει πράγματι μία σκοτεινή και μία φωτεινή πλευρά της
Μεταπολίτευσης. Θα ήμασταν όντως ανιστόρητοι αν
λησμονούσαμε τα φωτεινά επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης,
όπως η αποκατάσταση της Δημοκρατίας σε δύο φάσεις
κατά τη δεκαετία του ’70 και ολοτελώς μέσα στη δεκαετία
 του ’80, η διαμόρφωση μεσαίας εύπορης τάξης, η δημιουργία
 και η καθολίκευση υποδομών κοινωνικής πολιτικής, που έως
και τη δεκαετία του 1980 ήταν σχεδόν ανύπαρκτες, και τέλος
η ένταξη στην ΕΟΚ και την Ευρωζώνη.
Η ιλιγγιώδης ταχύτητα με την οποία καταρρέει η ελληνική οικονομία
 και οι τρομακτικές επιπτώσεις της για την πλειονότητα
 των ελλήνων πολιτών είναι εν πολλοίς συνέπεια της
ευδαιμονικής Δημοκρατίας, του σκοτεινού προσώπου
της Μεταπολίτευσης που μας οδήγησε στον γκρεμό.
Πλην όμως, θέλοντας και μη, άνοιξαν τα μάτια μας. Είδαμε από
τί πάσχουμε ακριβώς. Κανείς δεν μπορεί πλέον να πει πως
 δεν βλέπει. Και όποιος επιμένει να κρατάει κλειστά τα μάτια,
λοιδορείται. Αλλά τα κλειστά μάτια ευνοούν φαινόμενα ακόμη
 πιο δυσάρεστα για τη Δημοκρατία. Το μεταναστευτικό αποτελεί
μείζον πρόβλημα της κοινωνίας μας και δεν πρόκειται να το
αφήσουμε στα χέρια εκείνων που ξέρουν να καλλιεργούν και να
εκμεταλλεύονται την παρασιτική ψυχολογία της ανασφάλειας.
 Γνωρίζουμε τα ασυγχώρητα σφάλματα του πρόσφατου
 παρελθόντος ως προς τη διαχείριση του τεράστιου αυτού προβλήματος,
αλλά δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μεταβάλει τους Έλληνες σε όχλο.
Πολιτικοί και κόμματα μιλούν ασταμάτητα για την κατεπείγουσα
ανάγκη ενός εθνικού προγράμματος εξόδου από την κρίση,
το οποίο όμως, ούτε καταρτίζεται, ούτε εφαρμόζεται. Αναλάβαμε
να το καταρτίσουμε και ήδη εργαζόμαστε με πίστη και αφοσίωση .
Πρόκειται για ένα σχέδιο άμεσης δράσης. Ο πολίτης που ταλαιπωρείται
θέλει σχέδια για το αύριο, που να αρχίζουν από το σήμερα.
Είμαστε σοσιαλδημοκράτες και συνεπώς βασικό μας μέλημα είναι
το κοινωνικό κράτος και οι δίκαιες ρυθμίσεις στη λειτουργία της αγοράς.
 Ταυτοχρόνως, ο ριζοσπαστισμός είναι η έκφραση της πολιτικής
 μας βούλησης και η ενοποιητική μας δύναμη. Είμαστε
 αποφασισμένοι να προχωρήσουμε αμέσως σε πολιτικές,
οικονομικές και θεσμικές αλλαγές.
Η Ελλάδα είναι χώρα πλούσια, αρκεί να μη σπαταλά τους ανθρώπινους
και υλικούς πόρους της στις μικροεπιδιώξεις των λίγων πονηρών.
Η εφαρμογή του εθνικού μας προγράμματος θα απεγκλωβίσει
 από το κράτος την πραγματική οικονομία με τις μικρές και μεγάλες
επιχειρήσεις της. Θα την απελευθερώσει από τη γραφειοκρατία
 και τους βραδύτατους ρυθμούς που χαρακτηρίζουν την απόδοση
της Δικαιοσύνης. Οι αδειοδοτήσεις θα καταργηθούν,
οι δικαστικοί έλεγχοι των οικονομικών δραστηριοτήτων θα διενεργούνται
γρήγορα και ορθολογικά βάσει μιας μικρότερης αλλά κατά πολύ
 πιο αποδοτικής κλίμακας. Ταυτοχρόνως, η ρύθμιση της αγοράς θα είναι
 και η σφραγίδα της σοσιαλδημοκρατικής μας ταυτότητας. Είναι σκάνδαλο
 να πέφτουν οι μισθοί, να ανεβαίνουν οι τιμές και να αυξάνεται η ανεργία,
 οι δε τράπεζες να αρνούνται τη στήριξη των νέων επιχειρήσεων
 και των έξυπνων και αποδοτικών επιχειρηματικών ιδεών, χωρίς
 να λογοδοτούν σε κανέναν.
Το κοινωνικό κράτος αναδιανομής, παρά την αισθητή αύξηση
των χρηματοδοτικών πόρων του, λειτούργησε μάλλον υπέρ των
 προμηθευτών και των υπαλλήλων του και σε βάρος των
ασφαλισμένων και των ασθενούντων. Πρέπει να συνεχισθεί
 ο εξορθολογισμός του συστήματος, να δημιουργηθεί δε ένα δίκτυο
 προστασίας για τους ανέργους και τους ανήμπορους. Αυτές είναι
 οι πολιτικές που χαρακτηρίζουν την σοσιαλδημοκρατική παράταξη.
Αυτές είναι οι πολιτικές που προσδίδουν πολιτική ταυτότητα.
 Η καλλιέργεια ψευδαισθήσεων είναι δουλειά των δημαγωγών
 και των λαϊκιστών της πολιτικής και των μίντια, που αντιτάσσονται
λυσσαλέα σε κάθε προσπάθεια ριζοσπαστικής αλλαγής.
Σκοπός των ριζοσπαστικών αλλαγών είναι να εξουδετερωθούν
οι αγκυλώσεις και οι στρεβλώσεις που έχουν υποστεί οι θεσμοί.
 Η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία ολοκλήρωσε πλέον τον κύκλο ζωής της.
 Τώρα πρέπει να παραδώσει τη θέση της στη Δ΄ Ελληνική Δημοκρατία.
Γραφειοκρατικά κόμματα, αναχρονιστικές ιδέες, εκφάνσεις
της διοίκησης και της δικαιοσύνης που παραμένουν εχθρικές
 προς την ανάπτυξη και τους ίδιους πολίτες πρέπει να αντικατασταθούν
 από θεσμούς προόδου, ανάπτυξης και Δικαιοσύνης.
Είμαστε σοσιαλδημοκράτες και πιστεύουμε ακράδαντα
ότι η πολιτική έχει νόημα. Παρά τους κλυδωνισμούς της,
η Δημοκρατική Παράταξη είναι ο πολιτικός χώρος που συνενώνει
την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Θέλουμε
 να ανασυγκροτήσουμε τον σοσιαλδημοκρατικό χώρο με τη συγκρότηση
ενός μεγάλου και ριζοσπαστικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.
Σήμερα είμαστε πολλοί, μα δυστυχώς διασπασμένοι.
 Η συλλογικότητα και οι δημοκρατικές διαδικασίες πρέπει να γίνουν
η δύναμή μας. Η ματαιοδοξία των πολιτικών, που ποτέ
δεν υπήρξε χρήσιμη, σήμερα είναι άκρως επικίνδυνη και μπορεί
 να αποβεί καταστροφική. Μόνο με συλλογική ηγεσία, χωρίς
αποκλεισμούς, με συγκεκριμένο σχεδιασμό για την έξοδο
 από την κρίση και συγκεκριμένα μέτωπα κατά του κομματικού
 και του οικονομικού παρασιτισμού μπορεί να αντιμετωπισθεί
 ο σημερινός κατακερματισμός των δυνάμεών μας, η αδράνεια
 και η αμηχανία.
Η κρίση έδειξε σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες τί ακριβώς
σημαίνει να μεταβάλλονται σε δανειστές οι εταίροι, και, άρα, πόσο
μεγάλη σημασία έχει να ξαναβρούμε το δρόμο μας. Η κρίση μας έδωσε
την ευκαιρία να καταλάβουμε πολύ καλά τι παθαίνει ένας λαός
 όταν χάνει τον μπούσουλά του, την πυξίδα του, όταν παραμελεί
τα καθήκοντά του και λατρεύει μόνο τα δικαιώματα.
Κάθε λαός, έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. Κατά τη δεκαετία
 του 2000 κυρίως, περίσσεψαν τα αρνητικά. Ταυτοχρόνως
 όμως πλήθυναν και τα αρνητικά της Ευρώπης. Ο συνδυασμός
των ριζοσπαστικών αλλαγών σε τοπικό, περιφερειακό
και ευρωπαϊκό επίπεδο καθίσταται σήμερα η επιτακτικότερη πολιτική ανάγκη.
Δεν αρκεί να δηλώνεις ευρωπαϊστής. Ήδη η πρώτη οικονομική
 δύναμη της Ευρώπης συμπεριφέρεται με «ευρωσκεπτικισμό»,
 σε μία στιγμή που η ευρωπαϊκή ιδέα θα έπρεπε να αποτελεί
το δραστικότερο κίνητρο στο ξέφραγο αμπέλι της παγκοσμιοποίησης.
 Ο ευρωπαϊστής δεν μπορεί να θυσιάζει τα πάντα στο βωμό
του βραχυπρόθεσμου οικονομικού, κρατικού ή κομματικού κέρδους
και γι’ αυτό οφείλει να κατανοεί την ανάγκη ριζοσπαστικών αλλαγών
 στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, την ανάγκη
 μιας κοινωνικής ένωσης. Ταυτοχρόνως, ως Έλληνας πρέπει
να συναισθάνεται πόσο απαραίτητη είναι η συμμετοχή μας
στον κεντρικό ευρωπαϊκό συσχετισμό δυνάμεων, παρά τις σημερινές
του διαιρέσεις.
Θέλουμε να ξαναβρούμε το συλλογικό σθένος και να δώσουμε
λογική ελπίδα στη χώρα και τους πολίτες, στηριγμένοι στα πράγματα
 και στις δυνάμεις μας. Δεν θέλουμε να μας εμπαίζουν
 οι δημαγωγοί ούτε να εμπαίζουμε, ως δημαγωγοί,
τους συμπολίτες μας. Τα λόγια χωρίς έργα, τα ψεύδη και το εμπόριο
 φρούδων ελπίδων κούρασαν κι απογοήτευσαν τους πολίτες,
ιδίως τους νέους. Πρέπει να γκρεμίσουμε το τοίχος
της αναξιοπιστίας. Εμείς, που υπογράφουμε αυτό το κείμενο,
πιστεύουμε πως η πατρίδα μας μπορεί να ανορθωθεί,
να επιστρέψει σύντομα στο δρόμο της ευημερίας και της αξιοπιστίας.
Οι πολίτες δεν έχουν χρόνο. Είναι ανάγκη να δράσουμε αμέσως.
 Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, το χιλιοειπωμένο πολιτικό
σύνθημα «εδώ και τώρα» αποκτά όλη τη σημασία
που έχασε στο στόμα των φυγόμαχων πολιτικών.
Έχουμε συναίσθηση ότι για την επίτευξη αυτού του στόχου,
απαιτείται καθολική ρήξη με τον οικονομικό παρασιτισμό,
 τη γραφειοκρατία, το πελατειακό και παρασιτικό
κομματικό σύστημα. Γι’ αυτό προτείνουμε να συγκροτηθεί
 ένα ριζοσπαστικό, μεταρρυθμιστικό, ευρωπαϊκό,
 σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που θα πείσει τους πολίτες και
θα υλοποιήσει τις αναγκαίες και ανατρεπτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα.
Απευθυνόμαστε με θάρρος και πίστη στους ανέργους,
σε αυτούς που φοβούνται πως θα χάσουν τη δουλειά τους,
στους εργαζόμενους του πρωτογενούς τομέα και σε αυτούς
 που θέλουν να εργαστούν σε αυτόν, στους επιχειρηματίες
 που καταδικάζουν τον παρασιτισμό και την αισχροκέρδεια,
στις υγιείς δυνάμεις του δημόσιου τομέα, στους υπαλλήλους
που εντάχθηκαν στο Δημόσιο μέσω εξετάσεων και των
 Εθνικών Σχολών, στους συνανθρώπους μας που έχουν
 ανάγκη τη στοργή και τη μέριμνα του κράτους και, πρώτα
 από όλους, στις νέες και τους νέους. Θέλουμε η Ελλάδα 
της δημιουργίας να νικήσει την άλλη πλευρά μας, τη σκοτεινή,
 την παρασιτική και να επικρατήσει το ελληνικό πρόσωπο 
της προκοπής, της αξιοκρατίας και της αλληλεγγύης».

Περισσότερα: ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ: Η νέα πολιτική κίνηση του Ανδρέα Λοβέρδου | E-Radio.gr Blog 

Bloomberg: "Πρώτη σε παραγωγή χρυσού στην Ευρώπη μέχρι το 2016 η Ελλάδα"

Τελικά έπρεπε να χάσουμε την εθνική κυριαρχία μας και να τεθούμε υπό ξένη κηδεμονία με τα Μνημόνια, για να αποκαλυφθεί το τι έκρυβε η ελληνική γη στα έγκατά της: Όταν το Bloomberg χαρακτηρίζει την Ελλάδα "χρυσωρυχείο της Ευρώπης το οποίο στα επόμενα τέσσερα χρόνια θα ξεπεράσει την Φινλανδία σε παραγωγή χρυσού", επικαλούμενο στοιχεία που περιήλθαν στην κατοχή τους από τις πρώτες μεταλλευτικές αναλύσεις που έχουν γίνει κυρίως σε ορυχεία της Μακεδονίας, τότε το θέμα είναι όχι απλά υπαρκτό, αλλά η προοπτική είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική. 

Όπως μετέδωσε λοιπόν πριν λίγο το Bloomberg, "Η Ελλάδα μπορεί να μετεξελιχθεί στη μεγαλύτερη χώρα παραγωγό χρυσού, καθώς έχουν εντοπιστεί τεράστια κοιτάσματα για τα οποία υπήρχαν ενδείξεις, αλλά τώρα υπάρχει βεβαιότητα για την ύπαρξη μεγάλων ποσοσήτων χρυσού. Έτσι αναγκαστικά πλέον και με την πίεση των ξένων δανειστών, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές «ξεμπλοκάρουν» συμφωνίες που παρέμεναν «στον πάγο» για περισσότερο από μία δεκαετία, λόγω της γραφειοκρατίας και των περιβαλλοντικών κανονισμών".

Στα τέσσερα ορυχεία που λειτουργούν δύο εταιρείες θα παραχθούν περίπου 425.000 ουγκιές χρυσού μέχρι το 2016, αξίας 757 εκατ. δολαρίων (τιμή spot 5ης Οκτωβρίου), ενώ μέχρι σήμερα παράγονται 16.000 ουγκιές, όταν η Φινλανδία, που κατέχει την πρώτη θέση παραγωγής χρυσού στην Ευρώπη, εξόρυξε πέρυσι 220.000 ουγκιές χρυσού. Από εκεί και πέρα η εξόρυξη αναμένεται να σταθεροποιηθεί στις 270-350.000 ουγγιές το χρόνο με τα έσοδα μέσα σε μία δεκαετία να ξεπερνούν τα 5 δισ. ευρώ!

Το τραγικό, επαναλαμβάνουμε είναι ότι η χώρα έπρεπε να τεθεί, υπό ξένη κατοχή για να αξιοποιηθεί ο πλούτος της. Και ποιος μπορεί πλέον να μην υποθέσει ότι όπως και στην περίπτωση των κοιτασμάτων δεν χρησιμοποιήθηκε η εγχώρια πολιτική ελίτ για να ¨θάψει¨όλο αυτό τον πλούτο και να τον ξεθάψουν εν συνεχεία οι ξένοι όταν θα είχαν τον απόλυτο έλεγχο της χώρας;

 defencenet.gr

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ. Του Nigel Farage. Ευρωβουλευτή και Προέδρου του UKIP

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν ψηφίζει νόμους και δεν ανακαλεί νόμους. Οι νόμοι, με την μορφή οδηγιών, κανονισμών κλπ., που ήδη έχουν φθάσει τους 30.000, (!) αποφασίζονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους(οι οποίοι μαζί με τους υπαλλήλους φθάνουν τους 30.000 περίπου), με πλήρη μυστικότητα και αδιαφάνεια μετά από παρασκηνιακές πιέσεις και διαπραγματεύσεις, για τις οποίες κανείς δεν είναι υπόλογος.

Οι υπουργοί των χωρών-μελών υποχρεώνονται να αποδεχθούν τις προ- κανονισμένες αποφάσεις των μονίμων αντιπροσώπων, και πολλές φορές το «ανακοινωθέν» γίνεται δεκτό πριν (!)… την «συζήτηση» των Υπουργών, η οποία λαμβάνει χώρα μόνο για προσχηματικούς λόγους.

Οι Δημοσιογράφοι που επικρίνουν αυτήν την κατάσταση απομακρύνονται έντεχνα από τις Βρυξέλλες, και παραμένουν όσοι συμφωνούν με το σύστημα…

Όταν οι ευρωβουλευτές καλούνται να ψηφίσουν, πληροφορούνται στις 8 τοπρωί για την ημερήσια διάταξη ψηφοφορίας επί εκατοντάδων θεμάτων, πουδιεξάγεται στις 12.00 με πατήματα κουμπιών ”ναι”, ”όχι”,”αποχή”. Αλλά οι φάκελοι των θεμάτων έχουν χιλιάδες σελίδες στην Γαλλική γλώσσα, και κανείς Ευρωβουλευτής δεν προλαβαίνει να τους μελετήσει.

Έτσι, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν από τα ευρωπαϊκά κόμματα, στα οποία ανήκουν, μια μεγάλη «λίστα» με το τι πρέπει να ψηφίσουν μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας!!!»

Δηλαδή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μόνο μία μεγάλη φάρσαεξαπατήσεως των Ευρωπαϊκών λαών.

Το «Ευρωπαϊκό Σχέδιο» οδηγεί σε ένα ενιαίο ομοσπονδιακό κράτος βάσειτου Γάλλο-Γερμανικού άξονα, το οποίο συντρίβει την διαφορετικότητα και τις εθνικές παραδόσεις των λαών των χωρών-μελών χωρίς να τουςενημερώσει ή να τους ρωτήσει.

Όποιος διαφωνήσει στο μέλλον, θα έχει να αντιμετωπίσει την ενιαίαευρωπαϊκή «ταυτότητα», την ευρωπαϊκή αστυνομία, την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη και τον ευρωπαϊκό στρατό.

Ας αναλογιστούμε τις συνέπειες αυτού του αντιδημοκρατικού πειράματος που πλήττει την κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το εθνικό κράτος. Η κοινωνική δυσαρμονία, η ανελευθερία και η πίεση που θα δεχθούν οιλαοί της Ευρώπης θα έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα:

Ή θα οδηγήσουν σε μεγάλη ανάπτυξη της άκρας δεξιάς και άκρας αριστεράς με απρόβλεπτα αποτελέσματα, ή θα οδηγήσουν σε εμφύλιο ευρωπαϊκό πόλεμο.

Η Ελλάς οφείλει να αντιδράσει στα τερατώδη ψεύδη, στην απίστευτη γραφειοκρατία, στην ουσιαστική αντιδημοκρατικότητα και ανελευθερία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ώστε οι Ευρωπαϊκοί λαοί να διατηρήσουν την εθνική και δημοκρατική τους ταυτότητα σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας και συνεννοήσεως.

Τους προηγούμενους μήνες, έγινε εμφανές από τις προτάσεις που προωθήθηκαν από την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με υποστήριξη από την Γαλλία, την Γερμανία και άλλα κράτη, ότι θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω αποφασιστικό βήμα προς την συγκόλληση των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε ένα κράτος με την δική του κεντρική κυβέρνηση, νόμισμα, φορολόγηση, ένοπλες δυνάμεις και νομικό σύστημα.

Τρία πράγματα κτυπούν το καμπανάκι, για τον τρόπο που το νέο σύστημα διακυβερνήσεως θα επιβληθεί στα έθνη της Ευρώπης.

Το πρώτο είναι το πόσο λίγο οι Ευρωπαϊκοί λαοί, συμπεριλαμβανομένου του Ελληνικού, όντως γνωρίζουν ακριβώς σε τι σύστημα διακυβερνήσεως θα βρεθούν να ζουν.

Το δεύτερο, είναι το πόσο εξαιρετικά αντιδημοκρατικό είναι αυτό το σύστημα.

Οι περισσότεροι νόμοι και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εγκρίνονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς να δίνουν λόγο στα κοινοβούλια.

Έχει λεχθεί ότι οι μόνες χώρες του κόσμου, των οποίων οι νομοθετικές διαδικασίες είναι τόσο αποκρυπτικές, όπως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,είναι η Κούβα και η Βόρειος Κορέα.

Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος γιατί πρέπει όλοι μας να φοβόμαστε αυτό το σύστημα διακυβερνήσεως της Ε.Ε. είναι απλά ότι στην πράξη το σύστημα δεν δουλεύει.

Οπουδήποτε να κοιτάξεις στις πρακτικές λειτουργίες της, είτε είναι οι πολιτικές της στην απασχόληση, στην γεωργία, στην αλιεία, στον ανταγωνισμό, στην διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, και σε οτιδήποτε άλλο, ανακαλύπτεις ότι η Ε.Ε. δεν επιτυγχάνει τους διακηρυγμένους στόχους της.

Όποια πλευρά πολιτικής και αν εξετάσει κανείς, βρίσκει να συμβαίνει το ίδιο.

Πάντα ξεκινούν με ευγενείς σκοπούς και ωραίες υποσχέσεις για το πόσουπέροχα θα πάνε όλα.

Τότε ανακαλύπτεις ότι αυτό οδηγεί σε ένα βουνό γραφειοκρατίας μεγέθους Ολύμπου, σε μια πλήρη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα,σε μνημειώδη αναποτελεσματικότητα και κακή διαχείριση ανακατεμένη με διαφθορά, έως ότου, τελικώς, βλέπεις ότι κανένας από εκείνους τους γενναίους στόχους δεν επιτυγχάνεται στην πραγματικότητα.

Καταλαβαίνουμε γιατί οι Βρυξέλλες επιθυμούν τώρα απεγνωσμένα η Ελλάς να εισέλθει στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή για τους δικούς τους προπαγανδιστικούς λόγους.

Αλλά φοβόμαστε, ότι αν τον εντάξουν σ’ αυτό πείραμα, ο Ελληνικός λαός θα το μετανιώσει.

Το πραγματικό πρόβλημα με το αντιδημοκρατικό όνειρο της Ε.Ε., είναι ότι βασίζεται σε μια κολοσσιαία πράξη ευσεβούς πόθου. Ήδη αρχίζουμε να διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με αυτήν την κατασκευασμένη πίστη.

Μια ημέρα όλοι οι λαοί της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι οφείλουν ναπληρώσουν ένα τρομερό τίμημα.

Nigel Farage

Ευρωβουλευτής και Προέδρος του UKIP

(Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου)

πηγη

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ