Powered By Blogger
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Ο «νέος πατριωτισμός» του εθνομηδενισμού του πρωθυπουργού και της Προέδρου της Δημοκρατίας


Αθηνά Κατσαφάδου
Με το κλείσιμο των συνόρων στον Έβρο και την αυτονόητη προστασία τους με Στρατό καί Αστυνομία ήλθε και ή αναστολή ασύλου των παρανόμως εισελθόντων. Φάνηκε πώς  ή κυβέρνηση άρχισε να συνειδητοποιεί πώς ή χώρα πρέπει να κλείσει επιτέλους τά σύνορα, αν θέλει να επιβιώσει όπως τά έχουνκλείσει όλες οί χώρες της Ευρώπης.  
Δυστυχώς, αυτό δεν διήρκησε πολύ. Με αφορμή  τον αναγκαστικό εγκλεισμό, βρήκε ευκαιρία ή κυβέρνηση  να  εποικίσει ύπουλα, με  λαθροεισβολείς, όλη την  χώρα. Άλλωστε, τά μηνύματα του  πρωθυπουργού  και  της Προέδρου Δημοκρατίας την  25η  Μαρτίου  ήταν  σαφή  για  τον  προσεκτικό  παρατηρητή, προς τά  πού οδηγούν  την χώρα.
Τά μηνύματα των  δηλώσεων  τους,  ήταν εξόχως  διχαστικά, την στιγμή  πού, επιμόνως ζητείται από  τον  ελληνικό  λαό  ομοψυχία, συλλογική  ευθύνη και συστράτευση.  Τά μηνύματα και των δύο,  εστιάζονται   σε  αυτό  πού  θα  έπρεπε να  ενώνει τους Έλληνες και όχι να διχάζει: στην ιστορικότητά του ελληνικού λαού και  στην πολιτισμική του συνοχή. 
Με  κυνικό, ανιστόρητο  και  ιδεοληπτικό, άρα διχαστικό λόγο, τόσο ή πρόεδρος όσο και ό πρωθυπουργός μάς  έδειξαν  το  στίγμα  τους  για  το  τι  μέλλει  γενέσθαι  στην   πατρίδα μας. Στο ίδιο μήκος κύματος  και  οί  δυό, σαν να είχε γράψει τις  δηλώσεις τους τό   ίδιο  χέρι,  ήταν, λές, και  σαν  κάπου  να  έδιναν  εξετάσεις…
Κάποιον ήθελαν να ευχαριστήσουν... όχι τον ελληνικό λαό. 
Ό μέν κύριος  πρωθυπουργός δήλωσε  ότι  το  1821: «Οί  Έλληνες  συγκρότησαν Έθνος καί  ίδρυσαν κράτος  Δημοκρατίας  και  Δικαιοσύνης». 
Ώστε, κατά  τον κύριο  Μητσοτάκη, οί  Έλληνες  το  1821 δημιούργησαν Έθνος. Και πιο πρίν  οί  Έλληνες  κύριε  Μητσοτάκη τι  ήταν;  Δεν ήταν  έθνος;  Και ποιοι έκαναν την  επανάσταση; Υιοθετείτε,  τις  απόψεις του Λιάκου ή του Γερμανού μισέλληνα Φαλμεράϋερ;  
Λησμονείτε πώς,  ό επίσκοπος  Λιουτπράνδος ήδη τον  δέκατο αιώνα μας «στόλιζε» εμάς τους Έλληνες ως  Ελληνες  στην  αναφορά  του  προς  τον Γερμανό αυτοκράτορα;  
Ή ό Γεώργιος  Γεμιστός Πλήθων, 15ος  αιών,πώς μας  ανέφερε, σε ποιους  απευθυνόταν; Ό  Ελ Γκρέκο, γιατί υπέγραφε ως  ό  Έλληνας  εάν  δεν είχε  εθνική συνείδηση; Έχετε διαβάσει τις  επιστολές των Αράβων χαλίφηδων  προς  τους αυτοκράτορες του  Βυζαντίου πώς τους προσφωνούν και  σε ποιους  απευθύνονται;  Ό Κορκόδειλος Κλαδάς  ήδη  από το 1460  αρχίζει  την  επανάσταση στην  Μάνη.  
Ως  τι  πήραν τά  άρματα, ως  ένα  εθνικό  τίποτα; Και στην τελική,  γιατί  επαναστατούσαν συνεχώς οί  Έλληνες αφού δεν είχαν  εθνική  συνείδηση  δηλαδή συνείδηση συλλογικής  ελευθερίας;   
Περιέργως κύριε πρωθυπουργέ, ακούγοντάς σας νομίζαμε πώς μιλούσε ό Τσίπρας.
Πλήρης ή ταύτιση Μητσοτάκη, Τσίπρα,  στην  οπτική  για  το  μέλλον  της  χώρας. Ό  διορισμός   της  επιτροπής  για  ΄21 ,  όλως  διόλου  ξένης   με  το  εθνικό  φρόνημα  και αίσθημα του  λαού  μας υπηρετεί  ακριβώς τον  εθνομηδενισμό  των  ιθυνόντων.  Οί  ξένοι,  ΕΕ, ΗΠΑ,  ΝΑΤΟ ,  δεν  θέλουν  το  ελληνικό Έθνος. Ούτε  ή  Τουρκία  το  θέλει. Ούτε οί εθνομηδενιστές  το  θέλουν.   
Γιατί  το Έθνος,  είναι  ή  κινητήριος  δύναμη   για  αντίσταση  και  επανάσταση  απέναντι  σε  κάθε  επιβουλή.  Ή  Τουρκία  κύριε  πρωθυπουργέ,  θέλει  να  τελειώνει  με  το Έθνος  μας. Το κράτος,  αποδυναμωμένο  από  το  έθνος  είναι  εύκολη   λεία   γι΄  αυτήν.   Άλλωστε,  την υποβοηθείτε  διευκολύνοντας  τον  εποικισμό. Κυρίως   με  μουσουλμάνους . Μία μουσουλμανική  σε  πολύ  λίγα  χρόνια  Ελλάδα  είναι  ήδη  τουρκική.  Δεν  το αντιλαμβάνεσθε ; Λειτουργείτε,  σαν  να  το  επιδιώκετε…
Και  ή  κυρία Σακελλαροπούλου,  σαν  δικαστής  του  ΣΤΕ  είχε  υποστηρίξει την ίδια «προοδευτική», «πολυπολιτισμική» εθνομηδενιστική άποψη.  Άλλο  Έλληνας,  και  άλλο  ελληνικό Έθνος.
Γιατί επελέγη  ή  κ.  Σακελλαροπούλου;  Περιέργως  στις  επιλογές για  την  ανάδειξη  προέδρου  στο  Συμβούλιο  Επικρατείας το  2018  δεν  την  θεωρήσατε ικανή  για  πρόεδρο και   υποστηρίξατε ως  πρόεδρο  τον  κύριο  Ράντο.  Την  κυρία  Σακελλαροπούλου την  υποστήριξε  ό  ΣΥΡΙΖΑ  και επελέγη  πρόεδρος. 
Πώς όμως, είναι  δυνατόν, ένα  πρόσωπο  πού  δεν  θεωρείται   ικανό  για  πρόεδρος δικαστηρίου, να  θεωρείται   ικανό  για  τον  ανώτερο  θεσμό  της  χώρας,  αυτόν  του  θεσμού  της Προεδρείας της   ελληνικής Δημοκρατίας;  
Περίεργα  πράγματα  συμβαίνουν  στην  αποικία  χρέους  ή  Ελλάς. Και  ως  γνωστόν,   ή  αποικία   χρέους,  έχει  και  τους  ανάλογους  πολιτικούς , δηλαδή  τους  πολιτικούς  πού  της επιτρέπεται  να  έχει…  Πρωθυπουργό έναν  Κυριάκο  Μητσοτάκη,  αρχηγό  αξιωματικής  αντιπολίτευσης  έναν Αλέξη  Τσίπρα και Πρόεδρο Δημοκρατίας την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου (και  όχι  Κατερίνα.  Ακόμα  και  οί αποικίες  οφείλουν να  σέβονται  τους  θεσμούς).  
Με  τέτοιας  ποιότητας  πολιτικούς  ταγούς πώς,  να  μην  αυθαδιάζει  ή  Ευρωπαία  επίτροπος  για  την  μετανάστευση  κυρία  Γιόχανσον  και  περιφρονητικά  να  δηλώνει « ή  Ελλάδα θα  κάνει  ότι  της  πούμε»!
Δηλαδή,  να  εποικιστεί  ή  Ελλάδα με  μουσουλμάνους  ,τους  αυριανούς  κατόχους  του  κράτους !  Γι΄ αυτό  το  έθνος  εξοβελίζεται. Χτίζεται  ή  Ελλάδα  χωρίς  Έλληνες. Ή Ελλάδα  όπως  την  ξέρουμε,  φεύγει  από  την  Ελλάδα . Αυτή  είναι  ή  επιδίωξη.
Ό εθνομηδενιστικός θύλακας, βοηθούντος του ξένου παράγοντα, ελέγχει πλήρως κυβέρνηση και αντιπολίτευση.Τώρα  κατέχει και τον ανώτατο θεσμό. Γι΄αυτό ό καθηγητής Αλεβιζάτος (στέλεχος του ιδρύματος Σόρος) έπλεκε το εγκώμιο της νύν προέδρου, περιχαρής πού ή Ελλάδα έχει πλέον για πρώτη φορά γυναίκα πρόεδρο Δημοκρατίας με «προοδευτικά»,πολυπολιτισμικά  χαρακτηριστικά και εκεί κάπου, κόλλησε ως προσόν, και την αγάπη της για τά γατιά!  
Αντιλαμβάνεσθε,  γιατί  χτυπιέται  από  τους  εθνομηδενιστές  -  τους  ιδεολόγους  της  διεθνούς  των  αγορών  -  ή   εθνική  πολιτισμική συλλογικότητά  μας και  γιατί  την  διαχωρίζουν από  το  κράτος;  Aντιλαμβάνεσθε  γιατί  ή  πρόεδρος  της  επιτροπής για  το  ΄21  αποδίδοντας  φόρο  τιμής  επισκέφτηκε,  προς  ενημέρωση  για  το  έργο  της επιτροπής,  τον Τούρκο πρέσβυ; (Ελπίζω,  να  μη  μίλησαν  και  για  γεωτρύπανα).
Αντιλαμβάνεσθε γιατί  δεν  έχει  καταθέσει συντεταγμένες  της  ΑΟΖ  στον ΟΗΕ  για  την  ανατολική  Μεσόγειο  ή  κυβέρνηση  Μητσοτάκη; Γιατί  δεν  απαντούμε στην πρόκληση του γεωτρύπανου του Γιαβούζ  εντός  της  ΑΟΖ  της  Κύπρου;  Γιατί  βγαίνει  στα  κανάλια,  ή  αδελφή  του  πρωθυπουργού, κυρία  Μπακογιάννη και  μας  προετοιμάζει ότι: καλύτερα  να σιγουρέψουμε  την  Ρόδο και  την Λέρο  και  άς  πάει  και το παλιάμπελο,  ε, άς  χάσουμε το Καστελόριζο;
Στο  μήνυμά  της  ή  πρόεδρος ,  συνειδητά  διαστρεβλώνοντας ,  αλλοιώνοντας  και  κατακρεουργώντας   τον  αγώνα  και  τις  θυσίες  του ελληνικού  λαού  για  την  λευτεριά  του ανάμεσα  σε  άλλα  είπε : «...Με  την  επανάσταση  του  1821 ενάντια  στον  οθωμανικό  δεσποτισμό , ό  λαός  μας  διεκδίκησε  και  κέρδισε  οριστικά  το  δικαίωμα  να  ορίζει  ό  ίδιος την  μοίρα  του...Ή  ατομική  ευθύνη ,  ή  συνεργασία  και  ή  αλληλεγγύη  βρίσκονται  στην  καρδιά  του  νέου  πατριωτισμού  πού  έχουμε   ανάγκη…».
Οί  Έλληνες  επαναστάτησαν  εναντίον  του  τουρκικού  δεσποτισμού!! Ενώ,  εάν  υπήρχε  ένα  πιο  δημοκρατικό  καθεστώς οί  Ελληνες  δεν  θα  επαναστατούσαν. Αυτό  το  πρόσωπο πρότεινε  ό  κ. Μητσοτάκης  και  εξέλεξε ή Βουλή  ως  πρόεδρο Δημοκρατίας. Πόσο πιό κάτω;
Διερωτώμαι, πώς αντιλαμβάνεται  αυτόν  τον  «νέο  πατριωτισμό»  ή κυρία  Σακελλαροπούλου;  Ό  απλός  πατριωτισμός   χωρίς  επιθετικούς  προσδιορισμούς  τι  είχε  πού   ενοχλούσε τήν  κυρία;  
Mήπως είχε πόνο, θυσία,  αποφασιστικότητα,  ελεύθερη  βούληση,  αγάπη    ελευθερίας, πατρίδας, ανεξαρτησίας;  Kαί  σε  αυτά  τά  τιμαλφή  του συλλογικού μας είναι, τι έχει να αντιπαραθέσει  ό  «νέος  πατριωτισμός» της; Την  ψήφο  της  υπέρ  της  συνταγματικότητας των  μνημονίων; Την  ψήφο απαλλαγής τού  Γιώργου Παπακωνσταντίνου;  
Tήν  ψήφο της υπέρ  της  συνταγματικότητας  του  άθλιου νόμου Ραγκούση; Και ποιόν ρώτησε για  να  εξαγγείλει  την  αναθεώρηση  του  λεκτικού και  πολιτισμικού κώδικα του πατριωτισμού των Ελλήνων; 

Ή Πρόεδρος  της  Δημοκρατίας  οφείλει  να  τηρεί  το  Σύνταγμα.  Ως  πρόεδρος δεν  είναι  υπεράνω  του  συντάγματος  και  δεν νομίζω ότι είναι και υπεράνωτου λαού. 
Εμείς  οί  Έλληνες, ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ  ΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ  ΚΑΙ  ΝΑ  ΓΡΗΓΟΡΟΥΜΕ.  Μέ τέτοια  πολιτική  ηγεσία  πολλά  μπορούν  να  συμβούν…

  *Η Αθηνά Κατσαφάδου είναι Δικηγόρος

Τρίτη 7 Απριλίου 2020

Η εκδίκηση του Δράμαλη 56 χρόνια μετά στην Ανατολική Ρωμυλία

Η εκδίκηση του Δράμαλη 56 χρόνια μετά στην Ανατολική Ρωμυλία
ΧΑΚ 
Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης



                Είναι άγνωστο, αλλά ο Δράμαλης, ο μεγάλος
ηττημένος πασάς της μάχης των Δερβενακίων, πήρε εκδίκηση από τους Χριστιανούς,
που τον κατενίκησαν και τον οδήγησαν στο θάνατο, πολλά χρόνια αργότερα, όταν…
δεν ζούσε πια!!! Και πήρε εκδίκηση μέσω ενός γιου του το 1877.
                Ας δούμε όμως τα γεγονότα από την αρχή.
                Η Μάχη των Δερβενακίων, είναι μια από τις σημαντικότερες μάχες της Επανάστασης του
1821, γιατί έκρινε αποφασιστικά την πορεία του αγώνα των επαναστατημένων
Ελλήνων και επέτρεψε να λάμψει ο στρατηγικός νους του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
                  Ήταν αρχές Ιουλίου του 1822, όταν ισχυρή
τουρκική δύναμη υπό τον Μαχμούτ Πασά, γνωστότερο ως Δράμαλη (λόγω της καταγωγής
του από τη Δράμα) άρχισε να κατεβαίνει προς την Πελοπόννησο για να καταπνίξει
στο αίμα την εξέγερση των Ελλήνων. Η δύναμη αυτή εντυπωσίαζε και τρομοκρατούσε
τους πάντες απ’ όπου περνούσε. Ο Δράμαλης απέβλεπε στην ανακατάληψη της
Τριπολιτσάς και στον τερματισμό  της
Επανάστασης στον Μοριά.

*Ο ηττηθείς Δράμαλης πασάς.
                   Στις 26 Ιουλίου 1822 στα στενά των Δερβενακίων, κοντά
στη Νεμέα, οι Τούρκοι ηττήθηκαν αφήνοντας στο πεδίο της μάχης, πλέον των 3.000
ανδρών και άφθονα εφόδια, που πέρασαν ως λάφυρα στα χέρια των Ελλήνων. Ο
Δράμαλης με τα υπολείμματα του ηττημένου στρατού του υποχωρώντας άτακτα, έφθασε
στην Κόρινθο, όπου στις 26 Οκτωβρίου πέθανε από την απογοήτευσή του σε ηλικία
42 ετών. Φυσικά κάποια παιδιά του, μικρά σε ηλικία, μεγάλωσαν στη Δράμα και
ένας από τους γιους του έγινε πασάς της Δράμας. ‘Έτσι φτάνουμε στην εποχή του
ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-78.
*Από τις μάχες της Σίπκας. Πίνακας του Βασίλι Βερεσχαγίν
Η εμφάνιση του γιου του Δράμαλη
                Βρισκόμαστε
στην κορύφωση του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-78 με σφοδρές συγκρούσεις
Ρώσων και Τούρκων στην ευρύτερη περιοχή του Αίμου, τον οποίο επιχειρούν να
διαβούν οι Ρώσοι. Πολύνεκρες μάχες διεξάγονταν στην Πλέβνα και στη διάβαση της
στενωπού της Σίπκα.
                Στις 14
Αυγούστου 1877 ξεκίνησε από τη Δράμα ο γιος του Δράμαλη, ο Χατζή Ταχίρ Ομέρ
πασάς, επικεφαλής 1400 ιππέων και 500 πεζών και έφτασε στο Οτλούκιοΐ, της
Ανατολικής Ρωμυλίας. Σύμφωνα με λιτά δημοσιεύματα των εφημερίδων έφτασε
απόγευμα και στρατοπέδευσε σ’ αυτή την κωμόπολη. Οι κάτοικοι
κατατρομοκρατημένοι για να τον εξευμενίσουν προκαταβολικά, προσφέρθηκαν να του
παραχωρήσουν τα καλύτερα σπίτια για τη διαμονή του και να του διαθέσουν τρόφιμα
για τους άνδρες του και ζωοτροφές για τα άλογα. Φυσικά οι άνδρες του
κατασκήνωσαν  έξω από την κωμόπολη. Το
Οτλούκιοϊ, είχε μικτό πληθυσμό. Ελληνικό και βουλγαρικό κυρίως.
                Κατά
τις 9 το βράδυ και ενώ οι πάντες ησύχαζαν, όρμησαν οι Τούρκοι του Χατζή Ταχίρ
Ομέρ μέσα στο χωριό με πυροβολισμούς και αλαλαγμούς και άρχισαν να σπάζουν
πόρτες και παράθυρα των σπιτιών. Έκαναν δηλαδή αυτό που συνήθιζαν. Έκλεβαν τα
νοικοκυριά και κακοποιούσαν τους χωρικούς. Οι πράξεις τους ήταν ανήκουστες.
Λεηλασίες, πυρπολήσεις, κακοποιήσεις και βιασμοί νεανίδων. «Ουδεμία οικία έμεινεν αλήστευτος» έγραψαν οι εφημερίδες στην
Αθήνα.
                Ανάμεσα
στους κακοποιημένους κατοίκους του Οτλούκιοϊ ήταν και ο ογδοντάχρονος Θεόδωρος
Τσανέλης, που τον σέβονταν όλοι οι συμπολίτες του.
*Από τις μάχες στην Πλέβνα. Πίνακας του Ντιμίταρ Γκιουζένωφ
 
                «Τοιαύτα πάσχουσιν οι κάτοικοι των εκ της
πυρκαϊάς και της γενικής λεηλασίας διασωθέντων χωρίων, 
τηλεγραφούσαν από τη
Φιλιππούπολη στην Αθήνα, οι ανταποκριτές των εφημερίδων. Αι δε εκ των πυρποληθέντων χωρίων γυναίκες και παίδες, εκτός
τριακοσίων περίπου ψυχών ενταύθα εισέτι διαμενουσών, είχον σταλή εις τα διάφορα
χωρία προς εγκατάστασιν και εξοικονόμησιν. Και αύται τα πάνδεινα υποφέρουσι.
Στερούνται ενδυμάτων και καλυμμάτων δια τον χειμώνα και απειλούνται υπό γενικού
εξολοθρευμού. Μέχρι τούδε 25% απέθανον εκ των κακουχιών».
                Ενώ οι
ατυχείς χωρικοί υπέφεραν τα πάνδεινα, στα χωράφια είχαν εγκαταλειφθεί τα
δεμάτια με το σιτάρι και το καλαμπόκι. Κανένας δεν μπορούσε να βγει έξω να πάει
για να κάνει τις απαιτούμενες αγροτικές εργασίες, από το φόβο των ληστών, αλλά
και των βασιβουζούκων.
                Τελικά
η τουρκική κυβέρνηση έδωσε το σιτάρι για αλώνισμα και το καλαμπόκι για
κοπάνισμα, σε Τούρκους με την προϋπόθεση να παραδώσουν τα προϊόντα κατά το μισό
στο κράτος και το άλλο μισό να το κρατήσουν αυτοί. Δηλαδή αδιαφόρησε εντελώς
για την τύχη των ιδιοκτητών των χωραφιών, που τα είχαν καλλιεργήσει…
                Εκείνες
τις μέρες τα οθωμανικά στρατοδικεία εξακολουθούσαν να καταδικάζουν και να
απαγχονίζουν Χριστιανούς, κυρίως Βουλγάρους, που τοποθετήθηκαν στο πλευρό των
Ρώσων, σε διάφορα μέρη, ακόμα και στην ίδια τη Στενήμαχο.
                Στις
μάχες εκείνες σημειώθηκαν πολλές βαρβαρότητες, κυρίως από τους άτακτους που
ακολουθούσαν τον τακτικό στρατό Ρώσων και Τούρκων.
*Εικόνα του ρωσοτουρκικού πολέμου 1877-78 
 
                Όπως
για παράδειγμα, η άγρια δολοφονία δύο τραυματιών Ρουμάνων, ενός ταγματάρχη και
ενός λοχαγού, στην Πλέβνα, που τραυματίσθηκαν σε μάχη, και τραυματίες πεσμένοι
στο έδαφος, κατακρεουργήθηκαν άγρια από βασιβουζούκους με τσεκούρια! Για την
ίδια μάχη η «Αμάλθεια» της Σμύρνης έγραφε ότι «την αυτήν τύχην έλαβον πολυάριθμοι άλλοι τραυματίαι, εμπεσόντες εις
τας χείρας των ανθρωπομόρφων εκείνων θηρίων. Οι νοσοκόμοι οι αποπειρώμενοι να
συλλέξωσι τους τραυματίας, όσοι σήπονται επί του πεδίου της μάχης,
πυροβολούνται εκ των τουρκικών χαρακωμάτων».
                Για να
αντιληφθεί κανείς το κλίμα που επικρατούσε, λίγους μήνες αργότερα, τον
Ιανουάριο του 1878, οι μητροπολίτες Ραιδεστού, Καλλιπόλεως και Διδυμοτείχου με
τηλεγραφήματά τους προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατήγγειλαν ότι οι Οθωμανοί στρατιωτικοί
διοικητές των περιοχών αυτών καταπιέζουν αφόρητα τους κατοίκους, παρά τις
αντίθετες διαταγές της κυβέρνησης. Ήδη οι Τούρκοι είχαν κατανικηθεί και οι Ρώσοι
είχαν αρχίσει να καταλαμβάνουν τη Θράκη. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ζήτησε από
την Υψηλή Πύλη να σταματήσουν αμέσως οι καταπιέσεις και τα βίαια μέτρα. 
                Τον
Σεπτέμβριο του 1877 τηλεγραφούσαν από τη Φιλιππούπολη ότι την πόλη συντάραζαν
οι συχνοί απαγχονισμοί Βουλγάρων και πρόσθεταν: «Αλλ’ εν τοις περιχώροις η κατά των χριστιανών εκ μέρους των Τούρκων
καταδίωξις εξακολουθεί, ήδη μάλιστα επεξετάθη αύτη και εις τα εντεύθεν του
‘Εβρου χωρία (Σ.Σ. εννοεί τον άνω ρου του ποταμού Έβρου)».
                Η ζωή
στη Θράκη κατά τον 19ο αιώνα ήταν δυσχερής…
 
Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης
ΠΗΓΕΣ
Αρχεία εφημερίδων «Αιών»,
«Αμάλθεια», «Εφημερίς», «Μέλλον», «Μέριμνα», « Ώρα» του 1877.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

Ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ως φιλόσοφος και νομικός

Ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ως φιλόσοφος και νομικός
skal 
Ο Γέρος μας του Μοριά είναι γνωστός ως «εθνεγέρτης» και ευρύτερα, ως πολέμαρχος των Ελλήνων. Αυτά έχουν λεχθεί – και λέγονται και ξαναλέγονται. Εγώ δεν σας μιλήσω σήμερα για αυτά· θα σας μιλήσω για κάτι άλλο, για τη σκέψη του και τις εκλάμψεις αυτής της σκέψης· και η εμβάθυνση σε αυτές τις εκλάμψεις είναι απαραίτητη σε οποιονδήποτε θέλει να καταλάβει όχι μόνο τους Νεοέλληνες αλλά ευρύτερα τους ανθρώπους.
Γράφει ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος.
Θα αρχίσω με μια επισήμανση γενική. Η Επανάσταση του καπετάν-Θοδωράκη μας δεν ήτανε η Επανάσταση του 1821. Σε αυτήν, είχε καταλάβει πολύ καλά τους ανθρώπους, ήξερε πως οι Μεγάλες Δυνάμεις υπέθαλπαν την τάση των Ελλήνων για Ελευθερία – άρα το θέμα μπορούσε να θεωρηθεί πως ήτανε εξαρχής σε λίγο-πολύ «καλό δρόμο». Για αυτό και απέφευγε να εκτίθεται στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων και άφησε ακώλυτη να εκδηλωθεί η έντονη τάση του για χιούμορ. Είναι εν προκειμένω  γνωστό το πώς διεύθυνε τις επιχειρήσεις κατά τη πολιορκία  του Ακροκόρινθου. Καθόταν σε ένα βράχο κι έδινε διαταγές με μια…ομπρέλλα. Είναι γνωστό επίσης τι είπε κατά τις παραμονές της συντριβής του Δράμαλη. Οι Έλληνες το είχανε ρίξει στο γλέντι (πριν από τη μάχη), οπότε αυτός τρύπησε τη στέγη ενός σπιτιού, ανέβηκε στα κεραμίδια και άρχισε να τους μιλάει με την ανεπανάληπτη ρητορική ερώτηση: «Τι γίνεται, παλληκάρια; Γάμους γιορτάζουμε;» Και το άλλο το αξέχαστο, που πρέπει να το έχουμε στο μυαλό μας ιδίως σήμερα: «Τα τροπάρια, αν δεν  συντροφεύονται από πέτρες και λιθάρια είναι άχρηστα». Καλή, με άλλα λόγια, είναι η προσευχή και η  επίκληση της Θείας Πρόνοιας, αλλά πρέπει ο άνθρωπος να μάχεται μόνος, να ματώνει στον αγώνα, προκειμένου να γίνει άξιος της βοήθειας του Θεού. Ακριβώς,  δηλαδή,  αυτό που λέγανε οι Αρχαίοι: Συν Αθηνά και χείρα κίνει.
Και εδώ θέλω, να σας μιλήσω για τη Φιλοσοφία του Κολοκοτρώνη. Ξέρετε, τα μεγάλα πνεύματα, όπως συχνά μου έλεγε και ένας –μακαρίτης  πια- πολιτικός από τη Λακωνία, συνομιλούν μεταξύ τους καθισμένα το καθένα στις  κορυφές του δικού του καιρού. Ο Κολοκοτρώνης λοιπόν έδωσε τον βραχύτερο και περιεκτικότερο ορισμό της Φιλοσοφίας: Φιλοσοφία, είπε, σημαίνει παρατήρηση. Ή – για να το πούμε διαφορετικά: Ο άνθρωπος αρχίζει να φιλοσοφεί, από τη στιγμή κατά την οποία παύει να πιστεύει τα αυτιά του (δηλαδή το τι λένε οι άλλοι) και πιστεύει τα μάτια του. Και τούτο, επειδή όπως είπε και ο Μακιαβέλλι: «Πολλοί βλέπουνε, λίγοι καταλαβαίνουνε». Και –όσο και αν αυτό πάλι ακούγεται περίεργο- με αυτόν τον βραχύτατο αφορισμό του ο Γέρος μας συνέδεσε τη Σύγχρονη Ελλάδα με την Αρχαία. Σας υπενθυμίζω, στο σημείο αυτό, πως ο Αριστοτέλης άρχισε να θεμελιώνει τη Βιολογία και ευρύτερα τις  Φυσικές Επιστήμες, απλώς παρατηρώντας τι κάνανε οι γαρίδες στα νερά της Μιτυλήνης.
      Φιλοσοφία λοιπόν σημαίνει παρατήρηση – και όλα τα άλλα είναι απλώς ‘παραμυθιάσματα’ του πολιτικοκοινωνικού και οικονομικού κατεστημένου. Και εφόσον η Φιλοσοφία είναι παρατήρηση αξίζει να παρατεθεί εδώ και ένα απόσπασμα από τα Απομνημονεύματα του Γέρου μας. Μετά το τέλος της Επανάστασης και τη δικαίωσή του από τον Όθωνα όλοι τον λιβάνιζαν: Όπως και ο ίδιος δήλωσε, «ενδοξότατο» τον έλεγαν, «γενναιότατο» τον αποκαλούσαν, «εξοχότατο» τον  υμνολογούσαν, μόνο «σεβασμιώτατο» και «παναγιώτατο» δεν τον είπανε. Και αυτός απάντησε ως εξής:
Τώρα οπού ενικήσαμεν, οπού ετελειώσαμεν με το καλό τον πόλεμό μας, την Επανάστασή μας, μακαριζόμεθα, επαινώμεθα. Αν δεν ευτυχούσαμε όμως ηθέλαμε τρώγει κατάραις, αναθέματα. Ομοιάζομεν σαν να είναι εις ένα λιμένα πενήντα-εξήντα καράβια φορτωμένα, ένα από αυτά ξεκόβει, κάνει πανιά, πηγαίνει εις την δουλειά του με μια μεγάλη φορτούνα, με μεγάλο άνεμο, πηγαίνει, πουλεί, κερδίζει, γυρίζει οπίσω σώον. Τότε ακούς όλα τα επίλοιπα καράβια να λέγουν: «Ιδού άνθρωπος, ιδού παλληκάρια, ιδού φρόνιμος και όχι σαν εμείς οπού καθόμεθα έτσι δειλοί, χαϊμένοι», και κατηγορούνται οι καπεταναίοι ως ανάξιοι. Εάν όμως ευδοκιμούσε το καράβι ήθελε είπουν: «Μα τι τρελλός να σηκωθή με τέτοια φορτούνα, με τέτοιον άνεμο, να χαθή ο παλιάνθρωπος, επήρε τον κόσμο στον λαιμό του».
Και πάλι, η σκέψη του εν προκειμένω είναι σαφέστατη. Οι πολλοί, αυτοί δηλαδή που, κατά κανόνα, πιστεύουνε τα αυτιά τους και όχι τα μάτια τους, κρίνουνε από τα αποτελέσματα. Αυτό είναι λάθος – και μάλιστα πολύ μεγάλο. Το δίκαιο, πράγματι, ενός αγώνα δεν έχει να κάνει με την έκβασή του. Τα Ορλωφικά, για να φέρουμε παράδειγμα πρόχειρο, απέτυχαν. Και τι σήμαινε αυτό; Πως, επειδή απέτυχε ο ξεσηκωμός του 1769-1770, δεν είχε ηθική βάση η Επανάσταση του 1821; Όχι βέβαια! Οι πολλοί όμως έτσι κρίνουνε: ο νικητής –προσωρινός έστω- έχει δίκιο. Για αυτό και ο Κολοκοτρώνης, προσεγγίζοντας στο σημείο αυτό, τη σκέψη του Σωκράτη και του Πλάτωνα, δυσπιστούσε βαθύτατα -και δικαιολογημένα- προς κάθε μορφή  κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Πίστευε ότι το –κάθε- σύνταγμα είναι σύντριμα και –επίσης ορθότατα- ότι, εφόσον υπάρχει σύνταγμα, δημοκρατία κ.λπ., κ.λπ., ο Λαός κατά κανόνα εκλέγει ό,τι χειρότερο υπάρχει. Αυτό ακριβώς που ζούμε σήμερα. Και, τέλος, έχει σημασία ο χαρακτηρισμός από αυτόν των πολλών, δηλαδή του κόσμου: Ο κόσμος συχνά είναι προδότης. Και αυτό, διότι κυττάει να προσαρμοστεί στις καταστάσεις που διαμορφώνουνε οι εκάστοτε νικητές. Αυτό το έζησε πολύ έντονα, κατά την πρώτη μεγάλη, τη δική του, προσωπική επανάσταση, εκείνη δηλαδή των ετών  1806-1807, οπότε τον κυνήγησαν κατά πρώτο λόγο οι Χριστιανοί και επικουρικώς  οι Τούρκοι – με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο αδερφός του Δημητράκης και ο Γιάννης, ο περίφημος Ζορμπάς, με τον οποίο είχε δεσμό ιδιαίτερο. Ο Κολοκοτρώνης ορθώς θεώρησε υπεύθυνους για τον θάνατο αυτόν τους καλόγερους της Μονής Αιμυαλών, κοντά στη Δημητσάνα, και επίσης ορθώς τους καταράστηκε. Εκεί και τότε άρχισε και περάτωσε τη διαμόρφωση της προσωπικής του φιλοσοφίας.
Για να κλείσει αυτή η βραχύτατη αναδρομή στη φιλοσοφική σκέψη του Κολοκοτρώνη, θα μου επιτρέψετε μία αναφορά στον τρόπο με τον οποίο διαμόρφωνε και αποκρυστάλλωνε τις αντιλήψεις του. Χωρίς να το ξέρει, ίσως, πλήρως ακολουθούσε το αρχαίο ρητό: Γηράσκω αεί διδσσκόμενος. Ποτέ του δεν έκανε τον έξυπνο. Και εδώ θα σας δώσω δύο παραδείγματα:
Α) Όλοι ξέρουμε τη στρατηγική του σκέψη που έσωσε τον Αγώνα του 1821 και προξένησε έκπληξη από την οποία ακόμη και ο Χένρυ Κίσσινγκερ άργησε να συνέλθει. Καθώς, πράγματι, άρχιζε η Επανάσταση, σε αντίθεση με όλους τους άλλους, αυτός πρότεινε να χτυπηθεί όχι η περιφέρεια αλλά η Τροπολιτζά, δηλαδή το κέντρο της οθωμανικής ισχύος στην Πελοπόννησο. Τη σκέψη αυτήν την είχε πάρει από τους Άγγλους.  Και τούτο, διότι όταν βρισκότανε στα Επτάνησα, οι Άγγλοι σχεδίασαν μία ναυτική επιδρομή κατά της Κωνσταντινούπολης. Ο Κολοκοτρώνης, αντίθετα, ήθελε να αρχίσει η κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκστρατεία από τον Ισθμό της Κορίνθου. Και οι Άγγλοι του εξήγησαν ότι η Κωνσταντινούπολη είναι το κεφάλι· εάν, επομένως, χτυπηθεί το κεφάλι, τα μέλη παραλύουν. Οι Άγγλοι είχανε δίκιο· και αυτό το αναγνώρισε ο Κολοκοτρώνης τονίζοντας ότι, εάν τότε οι Άγγλοι είχανε πραγματικά σκοπό να καταστρέψουν την ισχύ του Σουλτάνου, θα το είχανε κατορθώσει με τη ναυτική τους εκστρατεία. Αλλά αυτοί, όπως και πάλι ορθότατα επεξήγησε ο Γέρος μας, πήγανε τότε στην Κωνσταντινούπολη δια βίζιτα, δηλαδή για επίσκεψη, όχι για πόλεμο, ό,τι δηλαδή έμελλε να κάνουνε αργότερα, το 1915, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ο Κολοκοτρώνης όμως το είχε πάρει το μάθημά του.
Β) Όταν μπήκε στον Μοριά ο Ιμπραΐμ και δεδομένου ότι η εισήγησή του για την καταστροφή της Τροπολιτζάς δεν εισακούστηκε, έκανε βάση του την Καρύταινα, χωρίς όμως ποτέ του ο ίδιος να κλειστεί μέσα. Αυτό το είχε πάρει από τον Γεώργιο Καστριώτη, τον Σκεντέρμπεη, εθνικό ήρωα των Αλβανών. Διάβασε ο Γέρος τα κατορθώματά του, εντρύφησε σε αυτά και κατάλαβε το μυστικό της επιτυχίας του Σκεντέρμπεη: Ποτέ του δεν εκλείστηκε στην Κρόια. (Η Κρόια είναι οχυρή και δυσπρόσιτη πόλη της Αλβανίας που τότε υπήρξε η πολεμική βάση του Σκεντέρμπεη.)
Έτσι, για ένα πράγμα κυρίως καμάρωνε: Για όσα είχε μάθει στη ζωή του. Και είπε το περίφημο: Ο άνθρωπος είναι ανώτερος από τον διάβολο. Και τούτο, επειδή ο διάβολος είναι απέθαντος και τι έχει καταλάβει; Ενώ ο άνθρωπος πόσα χρόνια ζη, πενήντα, εξήντα, εβδομήντα, ογδόντα… και πόσα πράγματα μαθαίνει στη ζωή του και πόσα, συνακολούθως, κατορθώνει. Έρχεται tabula rasa (άδειο τραπέζι) στον κόσμο αυτόν και φεύγει φορτωμένος εμπειρίες. Ο βίος των ανθρώπων είναι ένα σχολείο όπως θα έλεγε και ο Πλάτωνας.
Θα κλείσω το κομμάτι αυτό με αναφορά στην περίφημη περικεφαλαία του. Η περικεφαλαία του δεν είχε να κάνει με τη –δήθεν- αρχαιολατρεία του. Έλεγε, βέβαια, το περίφημο έξω οι Περσιάνοι, εννοώντας τους Τούρκους, αλλά ποτέ του δεν λησμόνησε ότι ήτανε Χριστιανός – και κατά συνέπεια παιδί του Μεσαίωνα. Το να πιστεύει κανείς πως έβαλε να του φτιάξουνε περικεφαλαία, για να θυμίζει τον Λεωνίδα της Σπάρτης ή τον Μεγαλέξανδρο είναι παράλογο. Τι ήταν λοιπόν η περικεφαλαία του;
Λοιπόν, εδώ σας καλώ όλους σας να δείτε μια από τις κλασσικές προσωπογραφίες τους και να πιστέψετε όχι τα αυτιά σας αλλά τα μάτια σας. Βλέπετε, πράγματι, ότι ο Κολοκοτρώνης, εκτός από την περικεφαλαία, φορούσε χρυσές επωμίδες, σπαλέττες όπως λέγονται και τώρα ακόμα στο Πολεμικό Ναυτικό. Αυτά δεν είναι στοιχεία ελληνικής φορεσιάς: Αποτελούνε μέρη στολής Βρεταννού αξιωματικού – διότι ο Κολοκοτρώνης, σας το θυμίζω αυτό, είχε καταταγεί στον Βρεταννικό Στρατό ως λοχαγός αρχικά  και μετά πήρε προαγωγή σε ταγματάρχη. Με λίγα λόγια, η περικεφαλαία του και οι χρυσές επωμίδες ήτανε εξαρτήματα στολής ανώτερου αξιωματικού του Βρεταννικού Στρατού.
 Γιατί όμως τις φορούσε, περικεφαλαία και επωμίδες, συνεχώς και επιδεικτικώς; Διότι ήξερε πολύ καλά τον Ελληνικό Λαό – και τον κάθε Λαό. Πώς θα τον δέχονταν το 1821 αυτοί που τόσο άγρια τον είχανε κυνηγήσει κατά την περίοδο 1806-1807; Φόρεσε λοιπόν τη στολή του Άγγλου ταγματάρχη, για να μπορέσει να τους επιβληθεί με το αξίωμα που του είχανε δώσει οι Λόρδοι, και να τους ποδηγετήσει.
Τι προκύπτει από όλα αυτά; Ο Κολοκοτρώνης υπήρξε χαρακτηριστικός εκπρόσωπος του πραγματιστικού κλάδου της Ηθικής Φιλοσοφίας· και τούτο, επειδή αναζητούσε την απόλυτη αλήθεια μέσω της προσεκτικής παρατήρησης εκείνων που γίνονταν γύρω του. Η απόλυτη αλήθεια για τον Κολοκοτρώνη ταυτιζόταν με τη χριστιανική του πίστη και τη βεβαιότητά του ότι υπάρχει ένας κόσμος αόρατος, ένα επέκεινα  που είναι αντιληπτό μόνο στους ήρωες και τους αγίους. Και κλείνω θυμίζοντάς σας ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, κατέστρωνε τα σχέδια των πολεμικών του επιχειρήσεων βάσει των ονείρων που είχε στον ύπνο του. Άμα π.χ. έβλεπε χορούς και τραγούδια, καταλάβαινε πως έρχονταν Τούρκοι, σηκωνόταν και ετοιμαζότανε για πόλεμο.
                                                                               * * *
Ετοιμάζω βιβλίο για όλα αυτά που τώρα σας λέω· έτσι δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Θα τελειώσω όμως επισημαίνοντάς σας τα χαρακτηριστικά στοιχεία της νομικής του σκέψης, που βέβαια επήγαζαν από την ευρύτερη φιλοσοφική του τοποθέτηση. Κύριο νομικό του αξίωμα  υπήρξε ο βασικός  κανόνας του  Δικαίου: pacta sunt servanda, δηλαδή οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. Είναι γνωστό με πόση σχολαστικότητα τηρούσε τις συμφωνίες που έκανε ακόμη και με τον εχθρό. Είναι γνωστό επίσης ότι δεχόταν pacta, δηλαδή συμβάσεις, μόνο μεταξύ ομοίων μερών, εξ ου και απέρριπτε τυχόν σύναψη συμφωνιών κρατικών αρχών με ληστές. Το κυριότερο όμως ‘επιστημονικό’ του επίτευγμα υπήρξε η νομική θεμελίωση της Ελληνικής Επανάστασης: Εφόσον, τόνιζε ο Γέρος μας, ο τελευταίος Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, είχε προτιμήσει να σκοτωθεί παρά να υπογράψει  συνθήκη με τους Τούρκους, η οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα δεν ήτανε νόμιμη. Από αυτήν την –επίσης ορθότατη- επιστημονική σύλληψη και παρά τη χριστιανική του Πίστη, πήγαζε και η απέχθειά του προς τους ιεράρχες της Ελληνικής Εκκλησίας, οι οποίοι, με την όλη στάση τους απέναντι στους Οθωμανούς, προσέφεραν στην κυριαρχία αυτών των τελευταίων  επίχρισμα νομιμοποίησης.
Αλλά αυτά θα αναλυθούν ευρύτερα στο βιβλιαράκι που ετοιμάζω. Εδώ θα κλείσω υπενθυμίζοντάς σας πως σήμερα, η ενοποιημένη Γερμανία, στηριγμένη στη σκέψη ακριβώς του δικού μας Κολοκοτρώνη, αρχίζει να προωθεί την άποψη ότι ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος τυπικώς δεν έχει τερματιστεί· και τούτο, διότι, την άνοιξη του 1945, είχε συναφθεί απλώς συμφωνία κατάπαυσης των εχθροπραξιών, χωρίς όμως να έχει υπογραφεί και συνθήκη ειρήνης.
Αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία…
          Κυρίες και Κύριοι, ευχαριστώ που με ακούσατε – και όλους σας που τώρα με διαβάσατε.
Ομιλία του Δημήτρη Μιχαλόπουλου στην εκδήλωση της Κυριακής, 17ης Φεβρουαρίου 2013, στην Παλιά Βουλή.
 Πηγή: Θεόδοτος, cognoscoteam.gr

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Τουρκολαγνεία στον Σοχό Θεσσαλονίκης

Τουρκολαγνεία στον Σοχό Θεσσαλονίκης
ΧΑΚ 
Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020 είδαμε Οθωμανούς γενιτσάρους να κραδαίνουν τις σπάθες τους και να μετακινούνται με στρατιωτικό βήμα κρατώντας την (πράσινη) πολεμική σημαία με την ημισέληνο… Κι όλα αυτά στα πλαίσια τουρκικού “εθίμου” σύμφωνα με το οποίο οι Τούρκοι παίρνουν “υποχρεωτικά” μια χριστιανή για νύφη, ΈΞΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ…
Αν αυτό είναι πολιτιστική εκδήλωση και συναδέλφωση των λαών τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Σημείωση: Σε επικοινωνία που είχαμε με παράγοντες του Σοχού, μας διαβεβαίωσαν ότι οι δημότες αντέδρασαν σ’ αυτήν την προκλητική ενέργεια, ο αρχιερατικός Επίτροπος, παπά Χρυσάφης Τσολάκης χτύπησε την καμπάνα πένθιμα και ο κόσμος αποχώρησε από την πλατεία.
Γίνεται έρευνα για να αποδοθούν ευθύνες στον υπεύθυνο γι’ αυτό το πρωτοφανές φιάσκο.
Πηγή: Αλήθεια21

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

Δεχόμαστε πλέον επίθεση σε όλα τα μέτωπα - Θα αντιδράσουμε;
























Νίκος Χειλαδάκης

Η κατάσταση ήδη από τον περασμένο χρόνο στα ελληνοτουρκικά έχει ξεφύγει τελείως και όπως διαμορφώνεται τώρα, το κύριο χαρακτηριστικό της είναι πως η Άγκυρα έχει εξαπολύσει επίθεση κατά της Ελλάδας σε όλα τα μέτωπα, προσδοκώντας να προετοιμάσει έδαφος για μια τελική έφοδο που θα κατοχυρώσει το περίφημο σχέδιο της Γαλάζιας Πατρίδας, βλέπε ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Υφαλοκρηπίδα Κυπριακής Δημοκρατίας, ύπαρξη μειονότητας στα Δωδεκάνησα και αμφισβήτηση ύπαρξης Καστελόριζου, ανάδυση ζητήματος συνδιοικητής δυτικής Θράκης, αποστρατικοποίηση νησιών του ανατολικού Αιγαίου, συνεχείς παραβάσεις όχι μόνο εθνικού εναέριου χώρου αλλά τώρα τα τουρκικά μαχητικά πετούν πάνω από χερσαίο ελληνικό έδαφος. Και παράλληλα σε εξέλιξη μα άνευ προηγουμένου λαθρό - μουσουλμανική εισβολή, που διαβρώνει το εσωτερικό σαν μια εν δυνάμει πέμπτη φάλαγγα.
Τι έχει να απαντήσει η ελληνική πλευρά όταν που κυβερνά ένα κατοχικό πολιτικό καθεστώς ;
Ψελλίσματα και ευχολόγια, αυταπάτες ότι η διεθνής κοινότητα καταδικάζει την τουρκική προκλητικότητα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ καταδικάζουν την Τουρκία ενώ από την άλλη ενισχύσουν και άλλο τις σχέσεις τους με την Άγκυρα και όλα αυτά για να γελά ο κάθε πικραμένος, που βλέπει την χώρα να κλυδωνίζεται και κανείς να μην την παίρνει στα σοβαρά.
Το αν θα γίνει θερμό επεισόδιο με την Τουρκία δεν είναι πια το ζητούμενο, αφού αυτό φαντάζει σχεδόν αναπόφευκτο, το ζητούμενο είναι τι θα γίνει στη συνέχεια με την χώρα μας μετά από 10 χρόνια μνημονιακής καταστροφής και πενήντα σχεδόν χρόνια κρατικής λεηλασίας από ένα προδοτικό πολιτικό σύστημα.
Το ελπιδοφόρο είναι πως η ιστορία διδάσκει ότι οι κάτοικοι αυτής της χώρας «ξυπνούν» όταν δεχτούν ένα ηχηρό χαστούκι.

Το πρόβλημα είναι πόσο θα μας κοστίσει αυτό το χαστούκι.

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020

Oruc Reis: Ο εξωμότης από τον οποίο πήρε το όνομά του το τουρκικό ερευνητικό πλοίο

Oruc Reis: Ο εξωμότης από τον οποίο πήρε το όνομά του το τουρκικό ερευνητικό πλοίο «Ορούτς Ρέις» είναι το όνομα του ερευνητικού πλοίου, το οποίο το πρωί της Παρασκευής πέρασε εντός της ελληνικής Υφαλοκρηπίδαςμε στόχο τότε να συνδράμει στις παράνομες δραστηριότητες του «Μπαρμπαρός». 
Το άκουσμα του ονόματός του παραπέμπει ευθέως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο Ορούτς από τον οποίο πήρε το όνομά του το πλοίο ήταν μπέης του Αλγερίου και Μπεηλέρμπεης της Δυτικής Μεσογείου. Ήταν ο πρώτος αδερφός με το προσωνύμιο Μπαρμπαρός (όπως επίσης και το Μπαμπά Ορούτς, με το οποίο έμοιαζε ηχητικά), το οποίο πέρασε στον μικρότερο αδερφό του, από τον οποίο πήρε το όνομά του και το τουρκικό πλοίο Μπαρμπαρός.
Ο Χιζρ (Χαϊρεντίν Μπαρμπαρός) ήταν ναύαρχος και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα που πέρασαν από τον οθωμανικό στόλο, ενώ έμεινε στην ιστορία για τη βαρβαρότητα και τις σφαγές του (περιλαμβανομένων και χιλιάδων Ελλήνων). Σήμερα θεωρείται ο πατέρας του τουρκικού ναυτικού.
Ο Ορουτς Ρέις γεννήθηκε στη Μυτιλήνη όταν ο πατέρας του, που υπήρξε Ελληνας γενίτσαρος, παντρεύτηκε στο νησί τη μητέρα του Κατερίνα. Η Κατερίνα, που ήταν χήρα παπά, από αυτό τον γάμο απέκτησε δύο κόρες και τέσσερις γιους, μεταξύ των οποίων ο Χαϊρεντίν και ο Ορουτς.
Από τους δύο αδελφούς Μπαρμπαρόσα ο μεγαλύτερος, ο Ορούτς, ήταν ο ο πρώτος που ακολούθησε τον δρόμο της πειρατείας, γινόμενος μέλος σε μια κουρσάρικη γαλέρα που είχε ως βάση της το νησί της Λέσβου, κρησφύγετο για τους Έλληνες και μουσουλμάνους πειρατές, σύμφωνα με τη Wikipedia. Αιχμαλωτίστηκε από τους Ιππότες της Ρόδου και υποχρεώθηκε να υπηρετεί ως σκλάβος, μέχρις ότου τον αγόρασε ένας Αιγύπτιος εμίρης. Τα αδέλφια ξανάσμιξαν στην Αλεξάνδρεια και με τη βοήθεια του εμίρη αποδείχθηκαν επιτυχημένοι επιδρομείς.
Οι δυο τους μετέφεραν τις επιχειρήσεις τους στη δυτική Μεσόγειο το 1505 και επανεγκατεστάθηκαν στη νήσο Ντζέρμπα, στην Τυνησία. Από εκεί ασκούσαν πειρατεία ενάντια στα χριστιανικά έθνη, συλλαμβάνοντας παπικές γαλέρες, ισπανικά πολεμικά πλοία και εμπορικά. Κατόπιν, εξαιτίας μιας διαφωνίας τους με τον Μπέη της Τυνησίας, αναγκάστηκαν να αλλάξουν ορμητήριο, τραβώντας για το Ντζιντζελί, κοντά στο Αλγέρι, το 1511.
Το 1512 ο Ορούτς έχασε το ένα του χέρι σε μια προσπάθεια να καταλάβει ένα ισπανικό οχυρό στη βορειοαφρικανική ακτή, ενώ νικήθηκε πάλι μετά από δύο χρόνια. Από τότε σημειώθηκε αλλαγή στη δραστηριότητα των δύο αδελφών. Οι επιθέσεις τους εστιάζονταν όλο και περισσότερο στον ισπανικό στόλο και τις παράκτιες εγκαταστάσεις του. Όταν ο σουλτάνος του Αλγερίου απέτυχε να ανταποκριθεί κατάλληλα στην ισπανική απειλή το 1516, ο Ορούτς τού επιτέθηκε με μια κουρσαρική δύναμη και αφού τον σκότωσε, αυτοανακηρύχθηκε σουλτάνος.

Το 1518 οι μάχες με τους Ισπανούς εντάθηκαν. Σε μια επίθεση εναντίον των ισπανικών εγκαταστάσεων στο Οράν, ο Ορούτς δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση και αναγκάστηκε να κλειστεί στην αλγερινή πόλη Τλέμτσεν. Προσπαθώντας να σπάσει τον κλοιό σκοτώθηκε.

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

ΑΠΕΙΛΕΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΛΙΒΥΗ ΚΑΙ ΠΟΥΤΙΝ





















Ο Ερντογάν είπε πριν από λίγο ότι η Λιβύη είναι Οθωμανική κληρονομιά και υπάρχουν τα παιδιά της εκεί και η Τουρκία θα τα υπερασπιστεί.

Πιο πριν είπε ότι: " από εδώ και πέρα ο Πούτιν είναι υπεύθυνος για να υπογράψει ο Χαφτάρ την συμφωνία κατάπαυσης πυρός"


Έχουμε προαναγγελία τούρκικης επέμβασης στην Λιβύη και διατάραξης των καλών σχέσεων Πούτιν -Ερντογάν οπότε και Ρωσίας- Τουρκίας.


παραπομπές από εδώ και εδώ

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2020

Θανάσιμος εθνικισμός: Η Γενοκτονία των Ελλήνων από τους Τούρκους 1913-1923 (βίντεο)

Θανάσιμος εθνικισμός: Η Γενοκτονία των Ελλήνων από τους Τούρκους 1913-1923 (βίντεο)
skal 
(Φωτ.: lethalnationalism.com)
Μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τη φρίκη αλλά τελικά τα κατάφεραν. Ανθρώπων που γλίτωσαν από τη δολοφονική μανία των Νεότουρκων στις αρχές του 20ού αιώνα αλλά και τις πορείες θανάτου που η Οθωμανική Αυτοκρατορία επέβαλε για να τους εξοντώσει, περιλαμβάνει το ντοκιμαντέρ Lethal Nationalism: Genocide of the Greeks 1913-1923 (Θανάσιμος Εθνικισμός: Γενοκτονία των Ελλήνων 1913-1923), του  Ελληνικού Κέντρου Έρευνας για τη Μικρά Ασία και τον Πόντο (ΕΛΚΕΜΑΠ / AMPHRC), με έδρα το Ιλινόις των ΗΠΑ. Οι ιστορίες τους είναι πλημμυρισμένες στο αίμα, ωστόσο περιγράφουν με ακρίβεια αυτό που πλέον έχει τεκμηριωθεί: οι Έλληνες του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης έπεσαν θύματα Γενοκτονίας από το 1913 έως το 1923.
Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί ιδιωτικά την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, από τις 19:00 έως τις 21:00, στο Pickwick Theatre στο Παρκ Ριτζ του Ιλινόις στις ΗΠΑ.
Αφηγητής στο ντοκιμαντέρ που γυρίζεται εδώ και 8 χρόνια, είναι ο διάσημος παρουσιαστής ειδήσεων Μπιλ Κούρτης.
Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν πρόσκληση για να μπουν στο χώρο προβολής αλλά η είσοδος είναι ελεύθερη. Περισσότερες πληροφορίες στο ΕΛΚΕΜΑΠ.

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2020

Κυρίαρχος ο Ερντογάν στη Μέση Ανατολή - Διχοτομούν ΗΠΑ και Ρωσία τη Λιβύη






















Παναγιώτης Αποστόλου


Η Μέση Ανατολή είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται σε περιοχές της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Τα όρια της Μέσης Ανατολής δεν είναι αυστηρώς καθορισμένα, διαφέρουν ανά ιστορική περίοδο και ποικίλουν ανάλογα την εθνολογική, πολιτισμική, ή γεωπολιτική σκοπιά. Κατά κανόνα όμως περικλείουν την αραβική χερσόνησο και χώρες γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.
Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί αποκαλούσαν “Εγγύς Ανατολή” (Near East) τον χώρο που περιελάμβανε πρώην κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε αντίθεση με τον όρο “Άπω Ανατολή” (Far East) που ήταν συνεπέστερος και περιελάμβανε την Κίνα, την Ινδονησία και την Ιαπωνία.
Κατά τη διάρκεια όμως των στρατιωτικών επιχειρήσεων, με την εγκατάσταση του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής στην Αίγυπτο, ο όρος Μέση Ανατολή (Middle East) ενώ χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τη Συρία και το Ιράκ, άρχισε να επεκτείνεται σ' όλα τα εδάφη όπου εκτείνονταν βαθμιαία και η δράση των βρετανικών δυνάμεων, συμπεριλαμβάνοντας έτσι τελικά από μεν την Ευρώπη τη Δωδεκάνησο, τις χώρες, πρώην κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Γαλλίας, (Λίβανο, Παλαιστίνη), χώρες της Αφρικής, όπως Σουδάν, Σομαλία μέχρι και τη Λιβύη. Σήμερα στον όρο αυτό θεωρείται ότι ανήκουν οι χώρες: 
Συρία, Λίβανος, Κύπρος, Ιορδανία, Παλαιστινιακά Εδάφη, Ισραήλ, Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Κατάρ, Ομάν, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιράκ, Ιράν, Αρμενία και Τουρκία (πληροφορίες από την ηλεκτρονική Βικιπαίδεια).
Χάντρες στο κομπολόι Ερντογάν η Ρωσία και οι ΗΠΑ…
Από τα μέσα του περασμένου αιώνα, αλλά και κατά τα πρώτα 20 χρόνια του τρέχοντος αιώνα, η Μέση Ανατολή σπαράσσεται από πολέμους, που όταν σε κάποιο από τα κράτη του θεωρητικά κλείνει ο πόλεμος αφήνοντας συντρίμμια και δυστυχία, σε κάποιο άλλο κράτος της Μέσης Ανατολής ανοίγει ένας νέος πόλεμος.
Υπαίτιοι αυτών των πολέμων οι δυο υπερδυνάμεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που για χάρη των άφθονων πετρελαιοπηγών και τις οποίες θέλουν να ελέγχουν, δεν αφήνουν πολλά από τα κράτη της Μέσης Ανατολής σε ησυχία, προκαλώντας τον όλεθρο.
Οι φιλορωσικές κυβερνήσεις ανατρέπονται από φιλοαμερικανικές και τανάπαλιν. Με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο χωρών της Μέσης Ανατολής. Πιο πρόσφατα τα παραδείγματα της Συρίας και της Λιβύης.   
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια σε κυρίαρχο παίχτη στη Μέση Ανατολή αναγορεύτηκε και η Τουρκία. Αφού πολλά από τα εδάφη της Μέσης Ανατολής τα θεωρεί κτήσεις της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας της και την οποία προσπαθεί να αναβιώσει στις ημέρες μας ο “αιώνιος” ηγέτης της Ρ. Τ. Ερντογάν.
Παίζοντας έξυπνα όσο και επικίνδυνα παιχνίδια για την παγκόσμια ανθρωπότητα, ακροβατώντας σε τεντωμένο σχοινί μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Ένα παιχνίδι που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, εγκυμονώντας απίστευτους κινδύνους για την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.
Το “έξυπνο”, επικίνδυνο, αλλά και βρώμικο αυτό παιχνίδι κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή του Τούρκου Σουλτάνου, δυστυχώς το υποστηρίζουν τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία. Οι οποίοι “χαϊδεύουν” την όποια εγκληματική ενέργεια του Ρ. Τ. Ερντογάν εναντίον τους.
Θυμηθείτε την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στις 24 Νοεμβρίου 2015 από την Τουρκία, επιχειρηματολογώντας η Τουρκία πως αυτό βρισκόταν σε δικό της έδαφος και το οποίο συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία. Αυτό το τεράστιο διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας πολύ γρήγορα εξαϋλώθηκε!    
Θυμηθείτε τη δολοφονία εν ψυχρώ στις 20 Δεκεμβρίου 2016 του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα, Αντρέι Καρλόφ και την οποία ο Ρώσος ηγέτης Βλαδιμίρ Πούτιν την χαρακτήριζε ως ακραία πρόκληση από την πλευρά της Τουρκίας και διαμήνυε πως θα δημιουργούσε διατάραξη των διπλωματικών σχέσεων της Ρωσίας με την Τουρκία. 
Αλήθεια τι απέγινε η διερεύνηση της υποθέσεως από την ρωσική επιτροπή ερευνών; Είχαμε αποτέλεσμα αυτής της δολοφονικής ενέργειας;
Παραπάνω σας θύμισα δυο τρανταχτά παραδείγματα τουρκικής προκλητικότητας προς τη Ρωσία, που δεν ήταν ικανά όμως να βάλουν τη Ρωσία απέναντι της Τουρκίας. Απεναντίας, οι σχέσεις τους στην πορεία μετετράπησαν σε απόλυτα φιλικές. Έχουν γίνει φίλοι, σύμμαχοι και στάζει μέλι ο Βλαδιμίρ Πούτιν όταν μιλάει για τον Ρ. Τ. Ερντογάν.
Με αποκορύφωμα της “αγαπησιάρικης” αυτής σχέσης τους, να είναι η πώληση από τη Ρωσία στην Τουρκία του συστήματος αεράμυνας S-400, και η οποία πώληση έχει προκαλέσει την αντίδραση των ΗΠΑ! Μια αντίδραση που ακόμη αναμένεται παρά τις πολλές και συνεχείς απειλές για πιθανές κυρώσεις της Αμερικής προς την Τουρκία.
Η οποία αψήφησε και συνεχίζει να αψηφά τις όποιες αμερικανικές προειδοποιήσεις. Αμερικανικές “βολές” στο νερό, παρ΄ ότι βλέπουν οι ΗΠΑ πως η Τουρκία δεν κάνει πίσω. Η Τουρκία, μια χώρα του ΝΑΤΟ! Της Συμμαχίας που είναι στρατιωτικά απέναντι από τη Ρωσία! Έτσι, παρ΄ ότι ο Ρ. Τ. Ερντογάν “ξευτιλίζει” καθημερινά Τραμπ και Πούτιν, εκείνοι όχι μόνο τον “λατρεύουν” αλλά του έχουν αναθέσει και τον κυρίαρχο ρόλο στη Μέση Ανατολή.
Ο Ρώσος φόρεσε φερετζέ…
Ανέχονται και σιωπηρά αναγνωρίζουν (ΗΠΑ και Ρωσία) την παράνομη και αντιβαίνουσα στο διεθνές δίκαιο Συμφωνία Τουρκίας – Κυβέρνησης της Τρίπολης και η οποία δυναμιτίζει το κλίμα στην ΝΑ Μεσόγειο.   
Και αντί ουσιαστικών αμερικανικών και ρωσικών πρωτοβουλιών κατά αυτής της εχθρικής προς εμάς ενέργειας του Ερντογάν, αλλά και της αυθαίρετης αποστολής στρατευμάτων στη Λιβύη στο πλευρό της κυβερνήσεως της Τριπόλεως υπό τον Φάγεζ αλ Σάρατζ, αυτοί διακηρύσσουν την αγάπη τους προς το πρόσωπο του Τούρκου Σουλτάνου.
Και να φανταστούμε, πως η Ρωσία από αρχής του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη στηρίζει τον φιλέλληνα Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, τον αντίπαλο του Φάγεζ αλ Σάρατζ. Να φανταστούμε, πως ο Ερντογάν έχει κατηγορήσει πρόσφατα δημόσια τη Μόσχα για την παρουσία στη Λιβύη ιδιωτικής εταιρείας ασφαλείας στο πλευρό του Χαλίφα Χάφταρ.      
Εν τούτοις όλα αυτά τα καμώματα του Ερντογάν στη Λιβύη, τα κάνει γαργάρα ο Βλαδιμίρ Πούτιν, όπως και στο ζήτημα της Συρίας. Αφού θα ενθυμείστε ότι είχε συναντηθεί με τον Σουλτάνο Ρ. Τ. Ερντογάν (ο Β. Πούτιν) στις 22 Οκτωβρίου 2019 στο Σότσι για το ζήτημα της Συρίας, μια συνάντηση που κράτησε άνω των πέντε ωρών, και ενώ ο Πούτιν δήλωνε πως “η κατάσταση στην περιοχή είναι τεταμένη και αυτό το αντιλαμβανόμαστε όλοι”, στο τέλος κερδισμένη βγήκε η Τουρκία, η οποία έβαλε φραγή και στη δημιουργία κουρδικού κράτους!
Εν μέσω λοιπόν της κλιμακούμενης έντασης στη Λιβύη, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαδιμίρ Πούτιν μετέβη στην Άγκυρα για να συναντήσει τον Τούρκο ομόλογό του (8/1/2020).         
Μετά τη δίωρη συνάντηση των δυο ηγετών δεν πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου, αν αυτό λέγει κάτι. Η μη συνέντευξη Τύπου δεν εμπόδισε Πούτιν και Ερντογάν να εγκαινιάσουν τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream, ο οποίος θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στην Τουρκία και τη νότια Ευρώπη και να χαρακτηρίσουν το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ως υπόδειγμα συνεργασίας των δυο χωρών. Ο δε Ρ. Τ. Ερντογάν δεν παρέλειψε να πετάξει κατάμουτρα στον Β. Πούτιν, πως κανένα πρότζεκτ στην ΝΑ Μεσόγειο δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας!
Διχοτομούν ΗΠΑ και Ρωσία τη Λιβύη… 
Αλλά το πιο εξωφρενικό που βγήκε από αυτή τη συνάντηση, είναι το γεγονός πως Πούτιν και Ερντογάν αποφάσισαν να ζητήσουν από τις εμπλεκόμενες πλευρές του εμφυλίου στη Λιβύη, να κηρύξουν εκεχειρία από τα μεσάνυχτα της 12ης Ιανουαρίου 2020. Δηλαδή ο Βλαδιμίρ Πούτιν, που στηρίζει τον Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, ζητεί να σταματήσει η προέλαση των στρατευμάτων του Στρατάρχη προς την Τρίπολη, λίγες ημέρες πριν την καταλάβει και αποκαθηλώσει το Καθεστώς του ανθέλληνα και φιλότουρκου Φάγεζ αλ Σάρατζ.  
Αυτό το γεγονός μυρίζει από μακριά, πως Ρωσία και ΗΠΑ αποφάσισαν τη διχοτόμηση της Λιβύης για να επωφεληθούν τον πετρελαϊκό της πλούτο και βεβαίως με συνέταιρο την Τουρκία. Κάτι που τουλάχιστον επιδιώκουν οι ΗΠΑ – προς το παρών - και για το Αιγαίο μας!
Σύντομα θα φανούν τα αποτελέσματα της συνάντησης Τραμπ – Μητσοτάκη…
Μια ημέρα πριν από τη συνάντηση Πούτιν – Ερντογάν, πραγματοποιήθηκε (7/1/2020) στις ΗΠΑ η συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.  
Εξ όσων φάνηκαν, ήταν άνθρακες ο θησαυρός για την ελληνική πλευρά! Λόγια, λόγια, λόγια από τον Αμερικανό Πρόεδρο. Καμιά μα καμιά ουσιαστική υπόσχεση…
Ωστόσο, επειδή τέτοιων υψηλών συναντήσεων τα αποτελέσματα φαίνονται μακροπρόθεσμα και όχι άμεσα, έχουμε την υπομονή να περιμένουμε, παρ΄ ότι είμαστε ιδιαίτερα ανήσυχοι…
Μια ανησυχία που πηγάζει κι από το πρόσφατο παρελθόν. Της συνάντησης του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ με τον προηγούμενο Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στις 13 Οκτωβρίου 2017. Όταν και στη συνέχεια φάνηκαν τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης! 
Που δυο μήνες μετά (Δεκέμβριο 2017), ο Τούρκος Σουλτάνος Ρ. Τ. Ερντογάν “περιόδευσε” ως ηγεμόνας με τις ευλογίες του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά την Θράκη μας και μιλώντας στα μουσουλμανικά πλήθη της μειονότητας, τους είπε, πως πάντοτε τους νοιάζεται η “μητέρα πατρίδα”, αποκαλώντας τους Τούρκους!
Που λίγους μήνες μετά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Κώστας Γαβρόγλου) προχώρησε στην καρατόμηση των νόμιμων Μουφτήδων της Κομοτηνής και της Ξάνθης, τοποθετώντας Τοποτηρητές Μουφτήδες, που ήταν και η πάγια επιθυμία του Τούρκου Σουλτάνου Ρ. Τ. Ερντογάν!
Που στον ίδιο χρόνο (2018) συνομολογήθηκε με τα Σκόπια η μετονομασία τους σε “Βόρεια Μακεδονία”! Με ταυτόχρονη παραχώρηση και της εθνότητας και της γλώσσας!

*Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι πολιτικός αναλυτής