Ντ.Τραμπ: «Έδωσα εντολή στο Ναυτικό των ΗΠΑ να βυθίσει ιρανικά πλοία αν ξαναπλησιάσουν»

Η ένταση Ιράν με ΗΠΑ αυξάνεται συνεχώς τόσο στο Ιράκ, όσο και στον Περσικό κόλπο. 

Στο Ιράκ οι ιρανικές πολιτοφυλακές βομβαρδίζουν αμερικανικά στρατεύματα, ενώ στον Περσικό Κόλπο το ιρανικό Ναυτικό παρενοχλεί τα αμερικανικά πλοία.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή σήμερα Τετάρτη στο Ναυτικό των ΗΠΑ, να βυθίστε και να καταστρέψει όλα τα ιρανικά κανονιοφόρα εάν «παρενοχλήσουν τα πλοία μας στη θάλασσα».

Μια εβδομάδα νωρίτερα, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατηγόρησε το Ιρανικό Σώμα Επαναστατικών Φρουρών (IRGC) για «επικίνδυνες και προκλητικές» ενέργειες, ισχυριζόμενο ότι σχεδόν δώδεκα ιρανικά πλοία παρενόχλησαν μερικά αμερικανικά πλοία στον Περσικό Κόλπο. 

 pronews.gr 

Eκατοντάδες ρωσικά άρματα & ΤΟΜΠ σε πλοία στο Αιγαίο που πλέουν προς Συρία!

Το ρωσικό Γενικό Επιτελείο υλοποίησε άμεσα την απόφαση ενίσχυσης των ρωσικών δυνάμεων, αλλά και του συριακού Στρατού που μάχεται στην Συρία, μετά την συνεχιζόμενη αύξηση της τουρκικής παρουσίας (έφτασαν τους 30.000 άνδρες) στην βόρειο περιοχή της Συρίας.

Η ενίσχυση εντοπίζεται σε άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (APC).

Αυτή τη βδομάδα το ρουμανικών συμφερόντων πλοίο Tapir Brian και το αποβατικό LST Saratov απέπλευσαν με πορεία προς το λιμάνι της Ταρτούς φορτωμένα με άρματα μάχης και ΤΟΜΑ.

Φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στην δημοσιότητα δείχνουν το ρωσικό αποβατικό πλοίο να διέρχεται από το Στενό του Βοσπόρου και να εισέρχεται στο Αιγαίο με κατεύθυνση το λιμάνι της Ταρτούς.

Όπως επισημάνθηκε, τα δύο πλοία μεταφέρουν συνολικά 150 άρματα μάχης και ΤΟΜΑ που προορίζονται για το συριακό λιμάνι, με σκοπό  να παραδοθούν στην συνέχεια στις συριακές ένοπλες δυνάμεις που “φουλάρουν” τις μηχανές τους κατά των τουρκικών δυνάμεων. 

Άλλα 100 άρματα και ΤΟΜΠ θα ακολουθήσουν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Υπάρχει μια πολύ εύθραυστη κατάπαυση του πυρός στη βορειοδυτική Συρία και αναμένεται ότι ο συριακός στρατός θα επαναλάβει τις επιθετικές επιχειρήσεις του τις ερχόμενες εβδομάδες, καθώς οι φιλότουρκοι μαχητές αρνήθηκαν να αποσυρθούν από όλες τις περιοχές που βρίσκονται νότια της εθνικής οδού Μ-4 με κατεύθυνση την Λατακία.

Ο ξένος Τύπος εντωμεταξύ αναφέρει ότι μια νέα τουρκική φάλαγγα με σχεδόν 60 οχήματα, συμπεριλαμβανομένων θωρακισμένων οχημάτων, αρμάτων μάχης και ΤΟΜΑ, διέσχισε το συριακό έδαφος τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου,περνώντας από τη συνοριακή περιοχή Kherbet Al-Juz στην βόρειο -δυτική ύπαιθρο του Idlib.

Καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να αποστέλλει μεγάλη στρατιωτική ενίσχυση στην περιοχή, ο αριθμός των τουρκικών στρατιωτικών μονάδων οι οποίες εισήλθαν στη "ζώνη απαγόρευσης " από τότε που τέθηκε σε ισχύ η νέα κατάπαυση του πυρός, αυξήθηκε στα 2.460 οπλικά συστήματα, εκτός από την είσοδο εκατοντάδων Τούρκων στρατιωτών.

Από τις 2 Μαρτίου μέχρι σήμερα, οι ακτιβιστές της οργάνωσης SOHR παρακολούθησαν την είσοδο περισσότερων από 5.865 τουρκικών φορτηγών και στρατιωτικών οχημάτων στο έδαφος της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων αρμάτων μάχης, μεταφορικών μέσων, τεθωρακισμένων οχημάτων, και συστημάτων αεράμυνας. 

Εν τω μεταξύ, ο αριθμός των Τούρκων στρατιωτών που αναπτύχθηκαν κατά την ίδια περίοδο στο Idlib και στο Χαλέπι υπερέβη τους 10.300 στρατιώτες.

Επειδή στην στρατιωτική τακτική οι μετακινήσεις δυνάμεων και οι αναδιατάξεις στρατευμάτων προμηνύουν πολεμικές επιχειρήσεις, η σύγκρουση Άσαντ και Ερντογάν στην Ιντλίμπ είναι πλέον πιο πιθανή από ποτέ.

Στην περίπτωση αυτή αν επέμβει το ΝΑΤΟ, όπως έχει διαμηνύσει εμμέσως και ο γγ της συμμαχίας Γ.Στόλτεμπεργκ, τότε η αντίδραση της Ρωσίας μπορεί να είναι καταιγιστική παρά την πανδημία.

Η Συρία είναι χώρα δορυφόρος της Μόσχας και οποιαδήποτε δράση του ΝΑΤΟ θα επιφέρει εξελίξεις καταιγιστικές για ολόκληρη την Μ.Ανατολή αλλά και τον πλανήτη μας.

pronews.gr

Κορωνοϊός: Τα ΗΑΕ αποδεικνύουν πανηγυρικά ότι κλίμα & τεστ και όχι οι απαγορεύσεις καθορίζουν την πορεία της επιδημίας!

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έχουν τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα, πήραν μέτρα περιορισμού (και όχι απαγόρευσης) της κίνησης των πολιτών μετά την Ελλάδα και έχουν πολύ λιγότερα κρούσματα κορωνοϊού από την Ελλάδα και ελάχιστους θανάτους!

Με δυο λόγια αποδομούν πλήρως το κυβερνητικό επιχείρημα ότι η Ελλάδα έχει λίγα κρούσματα και χαμηλό αριθμό θυμάτων επειδή «έλαβε εγκαίρως μέτρα».

Ενα επιχείρημα που έτσι ή αλλιώς αποδομείται από τις άλλες μεσογειακές χώρες της ΕΕ που έχουν κτυπηθεί καίρια από την πανδημία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία, οι οποίες απαγόρευσαν την κυκλοφορία ακόμα και δύο εβδομάδες ενωρίτερα από την Ελλάδα και παρ'όλα αυτά έχουν 30.000 νεκρούς!

Ολα αυτά ενώ στην Ελλάδα κάθε μέρα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ που έλαβαν 11 εκατομμύρια ευρώ για διαφημίζουν το... «Μένουμε Σπίτι», λιβανίζουν την κυβέρνηση για το «πόσο γρήγορα πήρε μέτρα και... σωθήκαμε». 

Γιατί τα ΗΑΕ τα έχουν καταφέρει τόσο καλά; Πρώτον και κύριο γιατί σε αντίθεση με την Ελλάδα που είναι η προτελευταία σε τεστ ελέγχου του κορωνοϊού, τα ΗΑΕ, έχουν διεξάγει τα περισσότερα τεστ με βάση τον πληθυσμό της μετά την Ισλανδία και το Λουξεμβούργο.

Και έχει τα λιγότερα επιβεβαιωμένα κρούσματα βάσει του αριθμού αυτών των τεστ, ακριβώς γιατί  οι κλιματολογικές συνθήκες δεν έχουν επιτρέψει την ανάπτυξη του ιού.

Στα Η.Α.Ε. των 10 εκατομμυρίων κατοίκων περισσότεροι από 220.000 άνθρωποι, σύμφωνα με την τελευταία καταγραφή, έχουν υποβληθεί σε τεστ για τον κορωνοϊό. Μόλις 2.359 έχουν βρεθεί θετικοί, ποσοστό δηλαδή που ισούται σχεδόν με το 1/100 του πληθυσμού!

Εντυπωσιακά μικρό είναι και το ποσοστό θνητότητας στη χώρα, οι απώλειες έχουν περιοριστεί σε 12 ανθρώπους, ενώ μόνο ένας ασθενής θεωρείται ότι βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση (στην Ελλάδα που ο πληθυσμός και ο αριθμός κρουσμάτων είναι περίπου ίδιος το αντίστοιχο νούμερο είναι 90).

Η περίπτωση των ΗΑΕ είναι δεδομένο ότι θα μελετηθεί από τους επιστήμονες όταν υπάρξει ο διαθέσιμος χρόνος. Είναι σαφές ότι η διασπορά του ιού στην κοινότητα έχει περιοριστεί κάτω και από αυτό που ο πιο αισιόδοξος θα χαρακτήριζε «ελάχιστο» όριο.

Στην Ελλάδα έχουν εντοπιστεί θετικοί στον ιό 1832 άνθρωποι σε σύνολο μόλις 28.584 τεστ. Τα Εμιράτα έχουν κάνει περίπου 300.000 παραπάνω ελέγχους και έχουν μόλις περίπου 500 περισσότερους νοσούντες.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό η χώρα μας θα είχε περίπου 15.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα αν έκανε τόσο εκτεταμένους ελέγχους, δηλαδή εννιά φορές περισσότερο απ’ όσους έχει κάνει έως τώρα.

Διάφοροι λόγοι μπορεί να έχουν επιδράσει για να έχει μείνει τόσο χαμηλά η εξάπλωση του ιού, από το ανοσολογικό DNA του λαού, το lifestyle (κοινωνικότητα στον τρόπο ζωής), τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση έως φυσικά τις κλιματολογικές συνθήκες.

Τα Η.Α.Ε. ήταν η πρώτη χώρα της Μέσης Ανατολής που ανακοίνωσε κρούσμα κορωνοϊού, στις 29 Ιανουαρίου, ωστόσο στα μέτρα απομόνωσης και καραντίνας ακολούθησε και δεν προηγήθηκε της Ελλάδας.

Επιπλέον σε τεστ διάγνωσης υποβάλλεται (δωρεάν) κάποιος που έχει έστω ένα «ύποπτο» σύμπτωμα, είτε ανήκει σε ευπαθή ομάδα (άνω των 65 ή επιβαρύνεται με υποκείμενο νόσημα), είτε πρόκειται για εγκυμονούσα γυναίκα.

Στη λίστα αυτών που μπορεί να υποβληθούν στο τεστ, ακόμα και σε σταθμούς drive-through – χωρίς καν να βγουν από το αυτοκίνητό τους – εντάσσονται και όσοι έχουν ιστορικό ταξιδιού τις τελευταίες 14 ημέρες. Από τα τέλη Μαρτίου ανοίγουν σωρηδόν σταθμοί drive-through. Υπάρχουν πλέον ήδη σε 8 διαφορετικές πόλεις, που έχουν τη δυνατότητα να τεστάρουν 600 ανθρώπους την ημέρα.

Προέκταση όλων αυτών ήταν και η κατασκευή μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες νέου υπερσύγχρονου εργαστηρίου διαγνωστικών ελέγχων στην υπό κατασκευή πόλη Μάσνταρ έξω από το Αμπού Ντάμπι. Το εργαστήριο, που έχει τη δυνατότητα να διεξαγάγει δεκάδες χιλιάδες ελέγχους ημερησίως με τη μέθοδο RT-PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης), άνοιξε στις 31 Μαρτίου.

Έως τις 20 Μαρτίου είχαν πραγματοποιηθεί στη χώρα 125.000 τεστ για τον κορωνοϊό.

Στις επόμενες εννιά ημέρες έγιναν άλλοι 95.000 έλεγχοι και από τις 29/03 και μέχρι σήμερα άλλοι 100.000!

Η μαζική εξάπλωση των τεστ δικαιολογεί και τα αυξημένα κρούσματα των έξι τελευταίων ημερών.

Έως τις 31 Μαρτίου η χώρα είχε υπερβεί μόνο μία φορά τα 100, ενώ το τελευταίο εξαήμερο ανακοινώνει σταθερά πάνω από 200, καταρρίπτοντας διαδοχικά ρεκόρ. Οι ειδικοί της Υγείας δηλώνουν ότι δεν ανησυχούν καθόλου και ότι αυτό είναι ξεκάθαρα αποτέλεσμα της εκθετικής αύξησης στη διενέργεια των τεστ.

Μια άλλη παράμετρος που πρέπει επίσης να επισημανθεί είναι ότι αντίθετα από αρκετές χώρες για να νοσηλευτεί κάποιος σε νοσοκομείο δεν χρειάζεται να αναπτύξει βαριά συμπτώματα (ή δύσπνοια όπως συμβαίνει στην Ελλάδα).

Ένα και μόνο σύμπτωμα είναι αρκετό για να βρει κλίνη σε κάποιο νοσοκομείο και να τεθεί υπό παρακολούθηση. Με αυτό τον προληπτικό τρόπο αντιμετώπισης του ιού είναι προφανές ότι πολλά περιστατικά προλαμβάνονται και δεν καταλήγουν ποτέ «βαριά». Είναι πιθανότατα και ο λόγος που αυτή τη στιγμή μόνο μία από τις 2161 ενεργές περιπτώσεις θεωρείται «serious critical».

Τελευταίος, αλλά πιο σημαντικός, όπως και στην Ελλάδα, ο παράγοντα των κλιματολογικών συνθηκών.

Χθες Τρίτη 07/04 π.χ., ο υδράργυρος έδειχνε 30° C ενώ τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο η μέση θερμοκρασία ήταν 22-25°C. Αντίστοιχα και η Ελλάδα είχε έναν θερμό χειμώνα και ειδικά τους μήνες από τις 20 Ιανουαρίου, μέχρι τις 20 Μαρτίου, το κρίσιμο χρονικό διάστημα εξάπλωσης του ιού.

pronews.gr

Τα «δακτυλικά αποτυπώματα» του Ισραήλ στη δολοφονία Σολεϊμανί

skal 

© AP Photo / Vahid Salemi

Άρης Χατζηστεφάνου

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού Σολεϊμανί από αμερικανικό drone, μπορούσες να αισθανθείς την αμηχανία στα κείμενα αρκετών αναλυτών που παρακολουθούν εδώ και δεκαετίες τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Η επίθεση είχε πάνω της τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ισραήλ, κανένας, όμως, δεν είχε ακόμη επαρκή στοιχεία να αποδείξει την εμπλοκή του Τελ Αβίβ.

Οι επιθέσεις από απόσταση με πυραύλους και εκρηκτικούς μηχανισμούς απέναντι σε ηγετικά στελέχη εχθρικών χωρών αποτελούν σήμα κατατεθέν των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ προτιμούν συνήθως την αποστολή ειδικών δυνάμεων (όπως συνέβη με την εκτέλεση του Οσάμα μπιν Λάντεν) και, πολύ σπάνια, στοχεύουν τον ηγετικό πυρήνα του αντιπάλου. Η επιλογή τους δεν στηρίζεται αναγκαστικά σε κάποιου είδους «ηθικής» του πολέμου, αλλά στο γεγονός, ότι προτιμούν να αναθέτουν τέτοιου είδους εκτελέσεις σε τοπικούς συνεργάτες και πραξικοπηματίες.

Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγουν και τις συνέπειες ενώπιων του διεθνούς δικαίου (αν υποθέσουμε ότι κάποιος ασχολείται ακόμη με αυτό). Συνήθως, μάλιστα, πριν ολοκληρωθεί μια σχετική επιχείρηση, προηγείται πολύμηνη προετοιμασία της κοινής γνώμης από δημοσιογραφικά φερέφωνα της Ουάσιγκτον, που μας ενημερώνουν πόσο ασφαλέστερος θα είναι ο κόσμος, εάν έλειπε από αυτόν ο τάδε ή ο δείνα αντίπαλος των ΗΠΑ. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη στην περίπτωση Σολεϊμανί.

Το σενάριο, όμως, περί εμπλοκής του Ισραήλ, που αποτελούσε απλώς μια διαίσθηση για δεκάδες αναλυτές, άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά όταν έγινε γνωστό, ότι η αμερικανική επίθεση στηρίχθηκε σε πληροφορίες που προσέφεραν στη CIA οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Σχεδόν ταυτόχρονα, πληροφορηθήκαμε ότι ο Βενιαμίν Νετανιάχου ήταν ο μόνος ηγέτης που είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων για την επερχόμενη δολοφονία, από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μάλιστα, έδειξε να είναι ενήμερος για το τι θα ακολουθούσε, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε πριν από την αναχώρησή του για την Αθήνα, λίγες μόλις ώρες πριν από την επίθεση.

«Οι ΗΠΑ έχουν το δικαίωμα να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους πολίτες τους» δήλωσε ο Νετανιάχου με μια φράση που λίγο αργότερα μετατράπηκε στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο που χρησιμοποιούσαν τα αμερικανικά ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, ο ίδιος, για ημέρες, άφηνε να διαρρέει μέσω υπουργών του ότι «η δολοφονία Σολεϊμανί δεν συνδέεται με το Ισραήλ».

Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ σχεδίαζε εδώ και χρόνια την εκτέλεση του Ιρανού αξιωματούχου και δεν έκρυψε ποτέ τις προθέσεις του. Πριν από περίπου ένα χρόνο, η εφημερίδα Al-Jarida, υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον έδωσε στο Ισραήλ το «πράσινο φως» που είχε ζητήσει για να εκτελέσει τον Σολεϊμανί. Η Al-Jarida, η οποία εκδίδεται στο Κουβέιτ, θεωρείται από πολλούς σαν ένα από τα όργανα που χρησιμοποιεί το ισραηλινό κατεστημένο για να προωθεί τις θέσεις του στον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, το Ισραήλ είχε βρεθεί στα πρόθυρα να δολοφονήσει τον Ιρανό στρατηγό και πριν από τρία χρόνια, αλλά δεν έλαβε τη σχετική έγκριση από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Παρόλα αυτά, μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας εξάρθρωσαν δίκτυο ξένων πρακτόρων, που σχεδίαζαν για χρόνια να σκοτώσουν τον Σολεϊμανί με εκρηκτικά, κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών εκδηλώσεων του μουσουλμανικού μήνα Μουχαρέμ. Σύμφωνα με τον Χουσεΐν Ταέμπ, επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας των Φρουρών της Επανάστασης, στόχος της επίθεσης θα ήταν η «πρόκληση θρησκευτικού πολέμου στο εσωτερικό του Ιράν».

Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής για τη δολοφονία εξυπηρετεί αρκετούς ακόμη στόχους πολιτικών και στρατιωτικών στο Ισραήλ:

• Καταρχήν, η επίθεση διέκοψε απότομα την ειρηνευτική αποστολή που φέρεται να πραγματοποιούσε ο Σολεϊμανί στην περιοχή και η οποία θα απομάκρυνε το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων στη Συρία, ενώ θα ενίσχυε περαιτέρω τον ρόλο της Τεχεράνης στο εσωτερικό του Ιράκ.  
• Ο Σολεϊμανί ήταν επίσης ο βασικότερος παράγοντας στην ανάσχεση του ISIS, που σύμφωνα με το κορυφαίο ισραηλινό ίδρυμα στρατηγικών ερευνών Begin-Sadat θα αποτελούσε «στρατηγικό λάθος» για τα συμφέροντα του Ισραήλ. 
• Παράλληλα, η ένταση που προκλήθηκε κατάφερε απομάκρυνε, έστω και προσωρινά, την προσοχή από τα σκάνδαλα που βαρύνουν τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και από τη διαδικασία άρσης της ασυλίας του. Ο ίδιος και το περιβάλλον του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ανησυχία που προκάλεσε η δολοφονία, για να στείλουν το μήνυμα ότι η χώρα δεν μπορεί να βρίσκεται σε καθεστώς πολιτικής αστάθειας, όταν ολόκληρη η περιοχή κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια ακόμη πολεμική σύγκρουση.

Φυσικά, το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να «σύρθηκαν» σε μια μέθοδο δολοφονίας, την οποία συνήθως αποφεύγουν, δεν σημαίνει ότι διαφωνούσαν με αυτή. Όπως έχουμε εξηγήσει από αυτή τη στήλη, οι χλιαρές διαμαρτυρίες των Δημοκρατικών στην Ουάσιγκτον και η ενορχηστρωμένη προσπάθεια των αμερικανικών ΜΜΕ να παρουσιάσουν τον Σολεϊμανί, μετά θάνατον, σαν τον διάολο επί της γης, αποδεικνύουν ότι το βαθύ πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο συμφωνεί με την απόφαση.

Σε βάθος χρόνου, η δολοφονία εξυπηρετεί τα σχέδια της Ουάσιγκτον για επιστροφή αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την αποτροπή της δημιουργίας ενός σιιτικού τόξου, που θα συνδέει την Τεχεράνη, με τη Δαμασκό και τη Βηρυτό. Το ρίσκο, όμως, από τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν, είναι τεράστιο και, μέχρι στιγμής, μόνο η σχετική «αυτοσυγκράτηση» του Ιράν (που απέφυγε να σκοτώσει Αμερικανούς στρατιώτες στις επιθέσεις στο εσωτερικό του Ιράκ) έχουν αποτρέψει μια πολεμική σύρραξη.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, με εντολή του Τραμπ, φαίνονται να εγκαταλείπουν πρακτικές δεκαετιών για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του Ισραήλ, αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης.

Η στιγμή που ο Λευκός Οίκος θα ακούει πρώτα τα καθεστώτα του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας και στη συνέχεια τους δικούς του στρατηγούς και διπλωμάτες, θα είναι η στιγμή που ο κόσμος ίσως βρεθεί στα πρόθυρα ενός ακόμη ολοκληρωτικού πολέμου.

Πηγή: Σπούτνικ

infognomonpolitics.gr

Ο Γεωτεχνολογικός Διάδρομος του Δακτυλίου του Ρίμλαντ με το Ιράν ως Θεμέλιο Λίθο

skal 

Του Χωριανόπουλου Άγγελου

Από την εποχή των ελληνιστικών χρόνων μέχρι σήμερα τεράστια σημασία δινόταν από τις δυνάμεις ισχύος στα μελλοντικά σχέδια των αναδυόμενων κρατών. Όπως το βασίλειο της Σπάρτης διεξήγαγε προληπτικό πόλεμο έναντι των εμπορικά αναδυόμενων Αθηνών έτσι και σήμερα στον πολυπολικό διεθνή κόσμο που ζούμε η αναδυόμενη Κίνα αμφισβητεί την εμπορικοπολιτική επιρροή των ΗΠΑ στον πλανήτη.

Μέσω των εμπορικών συμφωνιών BRICS (Brazil, Russia, India, China, South Africa) καθώς και μέσω διμερών κρατικών επενδύσεων η Κίνα σχεδιάζει τον νέο χερσαίο και θαλάσσιο δρόμο του μεταξιού για τα σχέδια παγκόσμιας επιρροής της. Οι ζωτικοί της στόχοι για τον επόμενο αιώνα φαίνεται να είναι η εξαγωγή των απύθμενων τεχνολογικά ηλεκτρονικών-εξοπλιστικών τεχνολογιών της (βασισμένες σε τεχνητή νοημοσύνη), σε χώρες της Ευρασίας και της Λατινικής Αμερικής, αλλά και η προμήθειά φυσικού αερίου και πετρελαίου από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, με σκοπό την αέναη ενεργειακά πρόοδό της.

Ο Νοτιοανατολικός γεωπολιτικός κινεζικός δρόμος
Μία σειρά από οικονομικά βιώσιμες και τεχνολογικά απύθμενες κινεζικές διακρατικές επενδύσεις έρχονται να μετουσιώσουν τα κινεζικά σχέδια θέλοντας να προσπεράσουν πλήρως τον Νατοϊκό αποκλεισμό στην θάλασσα του ινδικού ωκεανού και της νότιας Κίνας. Τα σημεία κλειδιά αποτελούν οι δύο Κόλποι του Ομάν και του Αντέν που ενώνουν την εμπορική-ενεργειακή ροή της Ανατολικής Ασίας με την Μέση Ανατολή και εν τέλη με την Μεσόγειο θάλασσα. Στον κόλπο του Ομάν η Κίνα επιχειρεί την επιρροή της μέσω διμερών οπλικών και τεχνολογικών συνεργασιών με το Ιράν και το Πακιστάν, ως απώτερο σκοπό έχουν την μεταφορά πυραυλικής τεχνογνωσίας αντίστοιχης με εκείνη που εχρησιμοποιήθη από την Κίνα για την κατασκευή του πυραύλου DF-41 (φονέας αμερικανικών αεροπλανοφόρων). Στόχος της Κίνας είναι η δημιουργία ναυτικής βάσης στο νότιο Πακιστάν έτσι ώστε να υποστηριχθεί στρατιωτικά ο εν διαμορφώσει θαλάσσιος εμπορικός δρόμος αποκλείοντας τις νατοϊκές δυνάμεις.

Στον Κόλπο του Άντεν η κινεζική μεθοδολογία συνδυάζεται άμεσα με την αυξημένη ρωσική γεωπολιτική επιρροή στην περιοχή. Η Κίνα δημιουργώντας την τρομακτικά εξελιγμένη υπερπόντια ναυτική βάση στο Τζιμπουτί επιδιώκει και επισήμως να συνδεθεί στενότερα με τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά θάλασσα. Ως φυσικό επακόλουθο έρχεται η θαλάσσια πορεία στην νότια Μεσόγειο με εξέχουσα επένδυση στρατηγικής σημασίας στο λιμάνι του Πειραιά και μετέπειτα στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα κινεζικά ναυτικά σχέδια εξοπλιστικά υποστηρίζονται από τον δορυφόρο Yaogan-3 ο οποίος σε συνδυασμό με τα ναυτικά ραντάρ δημιουργούν ένα ηλεκτρονικό αντιδυτικό μωσαϊκό παρενοχλώντας νατοϊκές βάσεις της περιοχής. Αναμφίβολα στο μωσαϊκό αυτό συμβάλει και η αυξανόμενη εμπλοκή της Ρωσίας μέσω του ‘’υπόγειου’’ διαδρόμου που σταδιακά δημιουργεί μεταξύ Συρίας, Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας και Αιγύπτου θέτοντας στην περιοχή ως κυρίαρχο άξονα τον ευρασιατικό έναντι του νατοϊκού. Για να παγιοποιηθούν σχεδόν εξ ολοκλήρου τα παραπάνω σχέδια εμπορικής-ενεργειακής ένωσης της Κίνας με τις νοτιοευρασιατικές δυνάμεις θεμέλιος λίθος τόσο χερσαία, όσο και θαλάσσια είναι το Ιράν. Ένα Ιράν το οποίο πάλλεται μεταξύ ανατολικού και δυτικού άξονα εκμεταλλευόμενο την γεωπολιτική του θέση αλλά και θρησκευτική του επιρροή από τα σύνορα με το Πακιστάν μέχρι το διαιρεμένο Ιράκ.

Το γεωπολιτικό νατοϊκό αντίδοτο
Ο νατοϊκός άξονας εν έτη 2019 τρέχει να καλύψει ένα γεωπολιτικό-εξοπλιστικό κενό 16 ετών σύμφωνα με τον διοικητή διακλαδικών στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Στα κινεζικά θαλάσσια σχέδια στους Κόλπους του Ομάν και του Αντέν έρχονται να απαντήσουν οι ΗΠΑ μέσω διμερών οικονομικών συμφωνιών και τοπικών στρατιωτικών ενισχύσεων με χώρες όπως η Σομαλία, η Υεμένη, η Ινδία αλλά και η Τουρκία που λειτουργεί ως ‘’νατοϊκός φορέας σταθερότητας’’ στην περιοχή.

Η αμερικανική ενίσχυση του ινδικού λιμανιού Cuahar έχει ως κύριο στόχο την ανακοπή του εμπορικού διαύλου Κίνας-Πακιστάν αλλά και την πιθανή μελλοντική επέκταση της Κίνας στα νοτιοϊρανικά λιμάνια θέτοντας τις ΗΠΑ ως κυρίαρχη δύναμη αλλά και το Ιράν ως θεμέλιο λίθο για το μέλλον της περιοχής. Εξοπλιστικά τα νατοϊκά σχέδια έπεται να υποστηριχτούν μέσω μίας μελλοντικά ανερχόμενης κινητής θαλάσσιας ‘’φυσαλίδας’’ που θα αποκόπτει ηλεκτρονικά και δορυφορικά οποιαδήποτε επαφή του εν διαμορφώσει ανατολικού άξονα με τα θαλάσσια αμερικανικά εμπορεύματα.

Η ‘’φυσαλίδα’’ αυτή θα περιλαμβάνει ραντάρ κυβερνοπολέμου αλλά και μετάδοσης off data σημάτων με σκοπό την θαλάσσια νατοϊκή ανεξαρτητοποίηση. Ένας πρόσθετος δυτικός φορέας αποσταθεροποίησης της περιοχής φαίνεται να είναι οι τουρκόφωνοι πληθυσμοί που κατοικούν στις περιοχές (τουρκομάνοι) καθώς και οποιαδήποτε ισλαμικά ριζοσπαστική πληθυσμιακή ομάδα φίλα προσκείμενη με την Τουρκία.

Συμπεράσματα
Συμπερασματικά βλέπουμε πως ο εν διαμορφώσει ανατολικός ευρασιατικός άξονας έχει κάνει τεράστια οικονομικά και εξοπλιστικά ανοίγματα στην νότια Ευρασία. Τα βιώσιμα επενδυτικά σχέδια και δάνεια της Κίνας στην Μέση Ανατολή καθώς και ο ρόλος της Ρωσίας ως δούρειος ίππος σπεύδουν να θέσουν τις ΗΠΑ εκτός περιοχής. Ο κινεζικός One Belt Road συνδέει μεθοδικά την θάλασσα της Μεσογείου με αυτήν της Νότιας Κίνας και εν τέλη με την φιλόδοξη προσθήκη της Λατινικής Αμερικής.

Το εξοπλιστικό προσωπείο του πάλαι κάποτε Σινοσοβιετικού άξονα φαίνεται να δένει αρμονικά με την εμπορική γεωπολιτική αρχιτεκτονική που δημιουργείται διά κινεζικού χειρός. Σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα όπου όλοι οι δείκτες μεταβάλλονται μία είναι η σταθερά, η ιστορία και ως επικρατέστερος άξονας δύναται να μετουσιωθεί ο ορθότερος γνώστης της.

infognomonpolitics.gr

Αλί Χαμενεΐ για Αλβανία: «Πολύ μικρή αλλά πολύ διαβολική χώρα» - Προσβλήθηκαν στα Τίρανα

Δεν άρεσαν στα Τίρανα οι δηλώσεις του Ιρανού ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ στις οποίες «φωτογράφισε» την Αλβανία για συνδρομή εναντίον του Ιράν χαρακτηρίζοντάς της «διαβολική χώρα» (και μικρή).

Στη δήλωσή του, ο Αλί Χαμενεΐ αναφέρει ότι «υπάρχει μία πολύ μικρή, αλλά πολύ διαβολική ευρωπαϊκή χώρα, όπου αμερικανικά στοιχεία συνεργάζονται με Ιρανούς προδότες και σχεδιάζουν κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας».

Όπως είπε, στις πρόσφατες διαδηλώσεις στην Τεχεράνη, μερικοί από τους Μουτζαχεντίν, μέλη της Ιρανικής αντιπολίτευσης ΜΕΚ που στεγάζονται στα Τίρανα, μετείχαν σε αυτές με στόχο τις δολιοφθορές, τις δολοφονίες και την ανατροπή της κυβέρνησης και της συνταγματικότητας.

Στον κ. Χαμεϊνί απάντησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ιλίρ Μέτα, ο οποίος τόνισε ότι «η Αλβανία δεν είναι μία διαβολική χώρα, αλλά δημοκρατική, που υπέφερε από μία χωρίς προηγούμενο διαβολική δικτατορία». Ο κ. Μέτα εξέφρασε την αποφασιστικότητα της Αλβανίας στο πλευρό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κατά της διεθνούς τρομοκρατίας και κάθε ενέργειας που θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και την ειρήνη στον κόσμο, όπως σημείωσε.

Στο ίδιο μήκος κύματος κυβέρνηση και αντιπολίτευση, που προέβαλλαν την αμερικανική ασπίδα για την εγγύηση της ασφάλειας της χώρας. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Έντι Ράμα, επισήμανε ότι η φιλοξενία των 3.000 μουτζαχεντίν στα Τίρανα έχει ένα ρίσκο και πρόσθεσε πως η κάθε επίθεση κατά τις Αλβανίας αποτελεί επίθεση κατά του ΝΑΤΟ.

Παράλληλα, το αλβανικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία καλεί τους Αλβανούς πολίτες να αποφεύγον τα ταξίδια στη Μέση Ανατολή, ενώ οι Αρχές αύξησαν τα μέτρα ασφαλείας στον καταυλισμό όπου στεγάζονται οι παλαιοί μουτζαχεντίν. Η Αλβανία από καιρό τώρα αναπτύσσει σχέσεις έντασης με την Τεχεράνη.

Όπως είναι γνωστό, η Αλβανία, από το 2013, μετά από αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στεγάζει περίπου 3.000 μέλη της MEK που βρίσκονταν στο Ιράκ. Συγκεκριμένα, ζουν σε καταυλισμό έξω από τα Τίρανα.

Τον Οκτώβριο του 2019, η αλβανική αστυνομία ανακοίνωσε την εξάρθρωση τρομοκρατικού πυρήνα στα Τίρανα, που -όπως ανακοινώθηκε- είχε στόχο Ιρανούς αντιφρονούντες της ΜΕΚ στην Αλβανία.

Τον Δεκέμβριο του 2018, τα Τίρανα απέλασαν τον Ιρανό πρεσβευτή και άλλον έναν διπλωμάτη για την υποτιθέμενη συμμετοχή τους σε «δραστηριότητες που υπονομεύουν την εθνική ασφάλεια», ενέργεια την οποία χαιρέτησε η Ουάσινγκτον.

pronews.gr

Κυρίαρχος ο Ερντογάν στη Μέση Ανατολή - Διχοτομούν ΗΠΑ και Ρωσία τη Λιβύη

Παναγιώτης Αποστόλου

Η Μέση Ανατολή είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται σε περιοχές της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Τα όρια της Μέσης Ανατολής δεν είναι αυστηρώς καθορισμένα, διαφέρουν ανά ιστορική περίοδο και ποικίλουν ανάλογα την εθνολογική, πολιτισμική, ή γεωπολιτική σκοπιά. Κατά κανόνα όμως περικλείουν την αραβική χερσόνησο και χώρες γύρω από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο.

Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί αποκαλούσαν “Εγγύς Ανατολή” (Near East) τον χώρο που περιελάμβανε πρώην κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε αντίθεση με τον όρο “Άπω Ανατολή” (Far East) που ήταν συνεπέστερος και περιελάμβανε την Κίνα, την Ινδονησία και την Ιαπωνία.

Κατά τη διάρκεια όμως των στρατιωτικών επιχειρήσεων, με την εγκατάσταση του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής στην Αίγυπτο, ο όρος Μέση Ανατολή (Middle East) ενώ χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τη Συρία και το Ιράκ, άρχισε να επεκτείνεται σ' όλα τα εδάφη όπου εκτείνονταν βαθμιαία και η δράση των βρετανικών δυνάμεων, συμπεριλαμβάνοντας έτσι τελικά από μεν την Ευρώπη τη Δωδεκάνησο, τις χώρες, πρώην κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Γαλλίας, (Λίβανο, Παλαιστίνη), χώρες της Αφρικής, όπως Σουδάν, Σομαλία μέχρι και τη Λιβύη. Σήμερα στον όρο αυτό θεωρείται ότι ανήκουν οι χώρες: 

Συρία, Λίβανος, Κύπρος, Ιορδανία, Παλαιστινιακά Εδάφη, Ισραήλ, Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Κατάρ, Ομάν, ΗΑΕ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιράκ, Ιράν, Αρμενία και Τουρκία (πληροφορίες από την ηλεκτρονική Βικιπαίδεια).

Χάντρες στο κομπολόι Ερντογάν η Ρωσία και οι ΗΠΑ…

Από τα μέσα του περασμένου αιώνα, αλλά και κατά τα πρώτα 20 χρόνια του τρέχοντος αιώνα, η Μέση Ανατολή σπαράσσεται από πολέμους, που όταν σε κάποιο από τα κράτη του θεωρητικά κλείνει ο πόλεμος αφήνοντας συντρίμμια και δυστυχία, σε κάποιο άλλο κράτος της Μέσης Ανατολής ανοίγει ένας νέος πόλεμος.

Υπαίτιοι αυτών των πολέμων οι δυο υπερδυνάμεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που για χάρη των άφθονων πετρελαιοπηγών και τις οποίες θέλουν να ελέγχουν, δεν αφήνουν πολλά από τα κράτη της Μέσης Ανατολής σε ησυχία, προκαλώντας τον όλεθρο.

Οι φιλορωσικές κυβερνήσεις ανατρέπονται από φιλοαμερικανικές και τανάπαλιν. Με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο χωρών της Μέσης Ανατολής. Πιο πρόσφατα τα παραδείγματα της Συρίας και της Λιβύης.   

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια σε κυρίαρχο παίχτη στη Μέση Ανατολή αναγορεύτηκε και η Τουρκία. Αφού πολλά από τα εδάφη της Μέσης Ανατολής τα θεωρεί κτήσεις της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας της και την οποία προσπαθεί να αναβιώσει στις ημέρες μας ο “αιώνιος” ηγέτης της Ρ. Τ. Ερντογάν.

Παίζοντας έξυπνα όσο και επικίνδυνα παιχνίδια για την παγκόσμια ανθρωπότητα, ακροβατώντας σε τεντωμένο σχοινί μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Ένα παιχνίδι που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, εγκυμονώντας απίστευτους κινδύνους για την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.

Το “έξυπνο”, επικίνδυνο, αλλά και βρώμικο αυτό παιχνίδι κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή του Τούρκου Σουλτάνου, δυστυχώς το υποστηρίζουν τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία. Οι οποίοι “χαϊδεύουν” την όποια εγκληματική ενέργεια του Ρ. Τ. Ερντογάν εναντίον τους.

Θυμηθείτε την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στις 24 Νοεμβρίου 2015 από την Τουρκία, επιχειρηματολογώντας η Τουρκία πως αυτό βρισκόταν σε δικό της έδαφος και το οποίο συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Συρία. Αυτό το τεράστιο διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας πολύ γρήγορα εξαϋλώθηκε!    

Θυμηθείτε τη δολοφονία εν ψυχρώ στις 20 Δεκεμβρίου 2016 του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα, Αντρέι Καρλόφ και την οποία ο Ρώσος ηγέτης Βλαδιμίρ Πούτιν την χαρακτήριζε ως ακραία πρόκληση από την πλευρά της Τουρκίας και διαμήνυε πως θα δημιουργούσε διατάραξη των διπλωματικών σχέσεων της Ρωσίας με την Τουρκία. 

Αλήθεια τι απέγινε η διερεύνηση της υποθέσεως από την ρωσική επιτροπή ερευνών; Είχαμε αποτέλεσμα αυτής της δολοφονικής ενέργειας;

Παραπάνω σας θύμισα δυο τρανταχτά παραδείγματα τουρκικής προκλητικότητας προς τη Ρωσία, που δεν ήταν ικανά όμως να βάλουν τη Ρωσία απέναντι της Τουρκίας. Απεναντίας, οι σχέσεις τους στην πορεία μετετράπησαν σε απόλυτα φιλικές. Έχουν γίνει φίλοι, σύμμαχοι και στάζει μέλι ο Βλαδιμίρ Πούτιν όταν μιλάει για τον Ρ. Τ. Ερντογάν.

Με αποκορύφωμα της “αγαπησιάρικης” αυτής σχέσης τους, να είναι η πώληση από τη Ρωσία στην Τουρκία του συστήματος αεράμυνας S-400, και η οποία πώληση έχει προκαλέσει την αντίδραση των ΗΠΑ! Μια αντίδραση που ακόμη αναμένεται παρά τις πολλές και συνεχείς απειλές για πιθανές κυρώσεις της Αμερικής προς την Τουρκία.

Η οποία αψήφησε και συνεχίζει να αψηφά τις όποιες αμερικανικές προειδοποιήσεις. Αμερικανικές “βολές” στο νερό, παρ΄ ότι βλέπουν οι ΗΠΑ πως η Τουρκία δεν κάνει πίσω. Η Τουρκία, μια χώρα του ΝΑΤΟ! Της Συμμαχίας που είναι στρατιωτικά απέναντι από τη Ρωσία! Έτσι, παρ΄ ότι ο Ρ. Τ. Ερντογάν “ξευτιλίζει” καθημερινά Τραμπ και Πούτιν, εκείνοι όχι μόνο τον “λατρεύουν” αλλά του έχουν αναθέσει και τον κυρίαρχο ρόλο στη Μέση Ανατολή.

Ο Ρώσος φόρεσε φερετζέ…

Ανέχονται και σιωπηρά αναγνωρίζουν (ΗΠΑ και Ρωσία) την παράνομη και αντιβαίνουσα στο διεθνές δίκαιο Συμφωνία Τουρκίας – Κυβέρνησης της Τρίπολης και η οποία δυναμιτίζει το κλίμα στην ΝΑ Μεσόγειο.   

Και αντί ουσιαστικών αμερικανικών και ρωσικών πρωτοβουλιών κατά αυτής της εχθρικής προς εμάς ενέργειας του Ερντογάν, αλλά και της αυθαίρετης αποστολής στρατευμάτων στη Λιβύη στο πλευρό της κυβερνήσεως της Τριπόλεως υπό τον Φάγεζ αλ Σάρατζ, αυτοί διακηρύσσουν την αγάπη τους προς το πρόσωπο του Τούρκου Σουλτάνου.

Και να φανταστούμε, πως η Ρωσία από αρχής του εμφυλίου πολέμου στη Λιβύη στηρίζει τον φιλέλληνα Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, τον αντίπαλο του Φάγεζ αλ Σάρατζ. Να φανταστούμε, πως ο Ερντογάν έχει κατηγορήσει πρόσφατα δημόσια τη Μόσχα για την παρουσία στη Λιβύη ιδιωτικής εταιρείας ασφαλείας στο πλευρό του Χαλίφα Χάφταρ.      

Εν τούτοις όλα αυτά τα καμώματα του Ερντογάν στη Λιβύη, τα κάνει γαργάρα ο Βλαδιμίρ Πούτιν, όπως και στο ζήτημα της Συρίας. Αφού θα ενθυμείστε ότι είχε συναντηθεί με τον Σουλτάνο Ρ. Τ. Ερντογάν (ο Β. Πούτιν) στις 22 Οκτωβρίου 2019 στο Σότσι για το ζήτημα της Συρίας, μια συνάντηση που κράτησε άνω των πέντε ωρών, και ενώ ο Πούτιν δήλωνε πως “η κατάσταση στην περιοχή είναι τεταμένη και αυτό το αντιλαμβανόμαστε όλοι”, στο τέλος κερδισμένη βγήκε η Τουρκία, η οποία έβαλε φραγή και στη δημιουργία κουρδικού κράτους!

Εν μέσω λοιπόν της κλιμακούμενης έντασης στη Λιβύη, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαδιμίρ Πούτιν μετέβη στην Άγκυρα για να συναντήσει τον Τούρκο ομόλογό του (8/1/2020).         

Μετά τη δίωρη συνάντηση των δυο ηγετών δεν πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου, αν αυτό λέγει κάτι. Η μη συνέντευξη Τύπου δεν εμπόδισε Πούτιν και Ερντογάν να εγκαινιάσουν τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream, ο οποίος θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στην Τουρκία και τη νότια Ευρώπη και να χαρακτηρίσουν το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας ως υπόδειγμα συνεργασίας των δυο χωρών. Ο δε Ρ. Τ. Ερντογάν δεν παρέλειψε να πετάξει κατάμουτρα στον Β. Πούτιν, πως κανένα πρότζεκτ στην ΝΑ Μεσόγειο δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας!

Διχοτομούν ΗΠΑ και Ρωσία τη Λιβύη… 

Αλλά το πιο εξωφρενικό που βγήκε από αυτή τη συνάντηση, είναι το γεγονός πως Πούτιν και Ερντογάν αποφάσισαν να ζητήσουν από τις εμπλεκόμενες πλευρές του εμφυλίου στη Λιβύη, να κηρύξουν εκεχειρία από τα μεσάνυχτα της 12ης Ιανουαρίου 2020. Δηλαδή ο Βλαδιμίρ Πούτιν, που στηρίζει τον Στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, ζητεί να σταματήσει η προέλαση των στρατευμάτων του Στρατάρχη προς την Τρίπολη, λίγες ημέρες πριν την καταλάβει και αποκαθηλώσει το Καθεστώς του ανθέλληνα και φιλότουρκου Φάγεζ αλ Σάρατζ.  

Αυτό το γεγονός μυρίζει από μακριά, πως Ρωσία και ΗΠΑ αποφάσισαν τη διχοτόμηση της Λιβύης για να επωφεληθούν τον πετρελαϊκό της πλούτο και βεβαίως με συνέταιρο την Τουρκία. Κάτι που τουλάχιστον επιδιώκουν οι ΗΠΑ – προς το παρών - και για το Αιγαίο μας!

Σύντομα θα φανούν τα αποτελέσματα της συνάντησης Τραμπ – Μητσοτάκη…

Μια ημέρα πριν από τη συνάντηση Πούτιν – Ερντογάν, πραγματοποιήθηκε (7/1/2020) στις ΗΠΑ η συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.  

Εξ όσων φάνηκαν, ήταν άνθρακες ο θησαυρός για την ελληνική πλευρά! Λόγια, λόγια, λόγια από τον Αμερικανό Πρόεδρο. Καμιά μα καμιά ουσιαστική υπόσχεση…

Ωστόσο, επειδή τέτοιων υψηλών συναντήσεων τα αποτελέσματα φαίνονται μακροπρόθεσμα και όχι άμεσα, έχουμε την υπομονή να περιμένουμε, παρ΄ ότι είμαστε ιδιαίτερα ανήσυχοι…

Μια ανησυχία που πηγάζει κι από το πρόσφατο παρελθόν. Της συνάντησης του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ με τον προηγούμενο Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στις 13 Οκτωβρίου 2017. Όταν και στη συνέχεια φάνηκαν τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης! 

Που δυο μήνες μετά (Δεκέμβριο 2017), ο Τούρκος Σουλτάνος Ρ. Τ. Ερντογάν “περιόδευσε” ως ηγεμόνας με τις ευλογίες του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά την Θράκη μας και μιλώντας στα μουσουλμανικά πλήθη της μειονότητας, τους είπε, πως πάντοτε τους νοιάζεται η “μητέρα πατρίδα”, αποκαλώντας τους Τούρκους!

Που λίγους μήνες μετά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Κώστας Γαβρόγλου) προχώρησε στην καρατόμηση των νόμιμων Μουφτήδων της Κομοτηνής και της Ξάνθης, τοποθετώντας Τοποτηρητές Μουφτήδες, που ήταν και η πάγια επιθυμία του Τούρκου Σουλτάνου Ρ. Τ. Ερντογάν!

Που στον ίδιο χρόνο (2018) συνομολογήθηκε με τα Σκόπια η μετονομασία τους σε “Βόρεια Μακεδονία”! Με ταυτόχρονη παραχώρηση και της εθνότητας και της γλώσσας!

*Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι πολιτικός αναλυτής

pronews.gr

Οπλοστάσιο του Ιράν: Πυραυλική ισχύς η αιχμή του δόρατος- Πως μπορεί να πλήξει τις ΗΠΑ

Tο θερμόμετρο στη Μέση Ανατολή ανεβαίνει επικίνδυνα μετά τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ, αφού το Ιράν ορκίστηκε να πάρει εκδίκηση.

«Αδυσώπητη εκδίκηση περιμένει τους εγκληματίες που έβαψαν τα χέρια τους με το αίμα του και με αυτό των άλλων μαρτύρων», διεμήνυσε χθες ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αγιατολάχ Χαμενεΐ.

Και μολονότι τα επόμενα βήματα της Τεχεράνης παραμένουν αδιευκρίνιστα ο Ντόναλντ Τραμπ άρχισε ήδη να ενισχύει τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή με την αποστολή άλλων 3.500 στρατιωτών και την ενεργοποίηση συστοιχιών Patriot στο Μπαχρέιν.

Aλλά πόσο ισχυρό είναι στρατιωτικά το Ιράν και τι θα επιλέξει να πλήξει σε περίπτωση ένοπλης σύγκρουσης με τις ΗΠΑ;

Αρχικά στόχος του Ιράν θα είναι να καταφέρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες απώλειες πιο άμεσα, καθώς γνωρίζει πως τόσο ο αμερικανικός προϋπολογισμός όσο και κυρίως η αμερικανική κοινή γνώμη δεν «αντέχουν» πολλές απώλειες, άρα οι πρώτοι στόχοι πιθανόν να είναι ο στόλος των ΗΠΑ, ειδικά τα αεροπλανοφόρα και οι βάσεις στη Μέση Ανατολή κυρίως στο Ιράκ.

Σύμφωνα με το Globalfirepower.com η πολεμική μηχανή του Ιράν 14η ισχυρότερη στον κόσμο το 2019 μπροστά από το Ισραήλ (18ο) και τη Σαουδική Αραβία (25η), αλλά πολύ πίσω από την πρώτη τριάδα (ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) διαθέτει:

Συνολικό στρατιωτικό προσωπικό: 873.000 εκ των οποίων 523.000 ενεργοί και 350.000 έφεδροι.

Πολεμική Αεροπορία: 509 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα 142 μαχητικά, τα 165 επιθετικά, τα 89 μεταγωγικά, τα 104 εκπαιδευτικά, συν 126 ελικόπτερα εκ των οποίων τα 12 επιθετικά.

Βέβαια τα περισσότερα είναι παλιά αεροπλάνα περασμένων γενεών όπως F-14, Su-22, Su-25 και F-4

Οι χερσαίες δυνάμεις του Ιράν διαθέτουν 1.634 άρματα μάχης, 2345 θωρακισμένα, 570 αυτοπροωθούμενες συστοιχίες πυροβολικού, 2.128 ρυμουλκούμενες και 1.900 εκτοξευτήρες ρουκετών.

Πολεμικό Ναυτικό: Συνολικά 398 σκάφη, που περιλαμβάνουν 6 φρεγάτες, 3 κορβέτες, 88 σκάφη περιπολίας, 3 ναρκαλιευτικά και 34 υποβρύχια.

Η πυραυλική ισχύς η αιχμή του δόρατος για το Ιράν

Ενώ η αεροπορία του Ιράν δεν μπορεί να ανταγωνιστεί αυτή των ΗΠΑ ή των δυτικών χωρών, όσον αφορά την πυραυλική ισχύ έχει ένα σημαντικό οπλοστάσιο που μπορεί να κάνει «ζημιά», καθώς μπορεί να πλήξει βάσεις των ΗΠΑ και αεροπλανοφόρα.

Όπως αναφέρει έκθεση της αμερικανικής Defence Intelligence Agency ένα από τα πιο δυνατά «χαρτιά» του Ιράν είναι η πυραυλική ισχύς του, που του δίνει μεγάλο μεγάλο πλεονέκτημα σε σύγκριση με άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, πέρα από τον μεγαλύτερο εν ενεργεία στρατό στην περιοχή και τις σιϊτικές πολιτοφυλακές που το υποστηρίζουν και τρέφουν βαθύ μίσος προς τις ΗΑ και τους συμμάχους τους.

Το Ιράν έχει δώσει έμφαση στην εγχώρια παραγωγή οπλικών συστημάτων λόγω του διεθνούς εμπάργκο όπλων που του έχει επιβληθεί εδώ και μια δεκαετία.

Πολλά από τα εισαγόμενα συστήματά του θεωρούνται ξεπερασμένα, ανάμεσά τους και δυτικά όπλα που κατασκευάστηκαν πριν την ανατροπή του Σάχη κατά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, αλλά και σοβιετικής και κινεζικής κατασκευής. Έτσι έχει αναπτύξει αντιαεροπορικά συστήματα, όπως το Khordad 3, που λέγεται ότι κατέρριψε ένα προηγμένο αμερικανικό κατασκοπευτικό drone τον περασμένο Ιούνιο, το Mersad-16 και το Bavar-373.

Παράλληλα ενισχύει σταθερά το πυραυλικό του οπλοστάσιο, που περιλαμβάνει από ρουκέτες όπως οι Fajr-5 και οι Zelzal, μέχρι πυραύλους μικρού έως μεσαίου βεληνεκούς όπως οι νέοι Khorramshahr (περίπου 2.000 χλμ) αλλά και μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι Soumar (2.500 χλμ) που μπορούν θεωρητικά να πλήξουν ακόμη και τη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Τα «drones αυτοκτονίας» του Ιράν

Το Ιράν έχει επενδύσει επίσης μαζικά και στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, όχι μόνον κατασκοπευτικών και μαχητικών, αλλά και των λεγόμενων “drones αυτοκτονίας”, όπως το Raad 85.

Μάλιστα φέρεται να έχει παραδώσει τέτοια drones σε συμμαχικές πολιτοφυλακές σε χώρες της Μέσης Ανατολής από το Λίβανο, τη Συρία και το Ιράκ μέχρι τη Σαουδική Αραβία αποκτώντας έτσι το λεγόμενο «στρατηγικό βάθος» έναντι των ΗΠΑ και των περιφερειακών συμμάχων τους, Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ

Μη κρατικοί δρώντες

Ένα άλλο σημαντικό όπλο που διαθέτει το Ιράν είναι μία σειρά από ένοπλες μη κρατικές οργανώσεις η οποίες δρουν σε άλλες χώρες με σημαντικότερη τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο, η οποία αποτελεί κράτος εν κράτει και κατά καιρούς συμμετέχει και στην κυβέρνηση. Επιπλέον υπάρχει και η PMF στο Ιράκ η οποία αποτελεί μέρος των ενόπλων δυνάμεων του Ιράκ κι αριθμεί περίπου 100.000 μέλη.

Υπό αυτή την έννοια αντιλαμβανόμαστε πως οι οργανώσεις αυτές μπορούν να πετύχουν σημαντικά πλήγματα σε αμερικανικούς στόχους χωρίς με ασύμμετρες μεθόδους, όπως πχ. επιθέσεις αυτοκτονίας χωρίς το Ιράν να εμπλακεί άμεσα αλλά με την επίθεση να φέρει την «σφραγίδα» του.

Ιρανική άσκηση του 2015 με στόχο ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο.

Το παίγνιο πολέμου που ανησυχεί τα αμερικανικά επιτελεία - Βυθίστηκε ο μισός αμερικανικός στόλος.

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν συνεχώς πολεμικά παίγνια σχετικά με μία πιθανή σύγκρουση με το Ιράν.

To καλοκαίρι του 2002 έλαβε χώρα μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες ασκήσεις (με κόστος 250 εκατ. δολ.), η Millennium Challenge 2002. Από την μία ήταν οι «Μπλε» που αποτελούσαν τις αμερικανικές δυνάμεις και από την άλλη οι «Κόκκινοι» που συμβόλιζαν τον εχθρό, δηλαδή τους Ιρανούς υπό την διοίκηση του 64χρονου στρατηγού Van Riper, βετεράνου του Πολέμου του Βιετνάμ.

Οι Ιρανοί του Viper προσέγγισαν τον αμερικανικό στόλο χρησιμοποιώντας ένα στόλο μικρών σκαφών για να εντοπίσουν τη θέση του εχθρού. Οι Ιρανοί χτύπησαν πρώτοι εξαπολύοντας ομοβροντία πυραύλων κρουζ παρακάμπτοντας τους ηλεκτρονικούς αισθητήρες των Αμερικανών και καταστρέφοντας δεκαεννιά πολεμικά πλοία τους, συμπεριλαμβανομένου ενός αεροπλανοφόρου.

Σε πραγματικές συνθήκες μάχης το αμερικανικό ναυτικό θα έχανε 20.000 άτομα προσωπικό.

Τι έκαναν οι Αμερικανοί επιτελείς μετά από αυτή την ανησυχητική ήττα; Απλό, επανέλαβαν το παίγνιο αλλάζοντας τους κανόνες κι απαγορεύοντας στον Βαν Ρίπερ να χρησιμοποιήσει αντισυμβατικές μεθόδους.

Ως αποτέλεσμα οι ΗΠΑ κυριάρχησαν πλήρως, βέβαια υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για το αν οι Ιρανοί θα φανούν τόσο... συνεργάσιμοι.

pronews.gr

Δολοφονία Σουλεϊμανί: Το Ιράν διαμαρτυρήθηκε στην Γερμανία για σχόλια Γερμανών αξιωματούχων

Το Ιράν κάλεσε τον επιτετραμμένο της Γερμανίας στην Τεχεράνη για να του εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τα «επιζήμια» σχόλια που έκαναν ορισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι με αφορμή τον φόνο του Ιρανού στρατιωτικού διοικητή Κασέμ Σουλεϊμανί.

¨Το Ιράν επικρίνει δριμύτατα τα ακατάλληλα, ασύστατα και επιζήμια σχόλια ορισμένων Γερμανών αξιωματούχων», μετέδωσε η ιρανική τηλεόραση.

Μια εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης είπε την Παρασκευή ότι το αμερικανικό πλήγμα από το οποίο σκοτώθηκε ο Σουλεϊμανί ήταν μια απάντηση στις στρατιωτικές προκλήσεις των Ιρανών στη Μέση Ανατολή.

pronews.gr

Γρίβας: Γιατί ο Τραμπ διέταξε την εκτέλεση του Σουλεϊμανί

ΧΑΚ 

Η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη από τις ΗΠΑ κλείνει με τον χειρότερο τρόπο για την αμερικανική στρατηγική μια σειρά παράλογων στρατηγικών αποφάσεων που είχε ξεκινήσει με την (αυτο)καταστροφική επίθεση στο Ιράκ το 2003. Και ας μην βιαστούμε να κατηγορήσουμε τον πρόεδρο Τραμπ για οτιδήποτε.

Γράφει ο Κώστας Γρίβας

Γιατί η ενέργεια αυτή προέκυψε ως περίπου νομοτελειακό αποτέλεσμα κωμικοτραγικών λαθών της αμερικανικής πολιτικής που είχαν ξεκινήσει από τότε. Συγκεκριμένα, με τη δολοφονία του Σουλεϊμανί οι ΗΠΑ προσπαθούν (;) να ελέγξουν την ιρανική παρουσία στο Ιράκ, την οποία όμως αυτοί προκάλεσαν με την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Ήδη από τότε, μια στοιχειωδώς λογική ανάλυση των δεδομένων, η οποία δεν απαιτούσε παρά βασικές γνώσεις ιστορίας και διεθνούς πολιτικής, κατέληγε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν θα οδηγούσε στη δραστική ενίσχυση του Ιράν.

Όχι μόνο γιατί το Ιράκ αποτελούσε φράγμα του Ιράν, αλλά και γιατί το καθεστώς του Σαντάμ στηριζόταν στους Σουνίτες και κρατούσε υπό έλεγχο τη σιιτική πλειοψηφία του ιρακινού πληθυσμού. Η καταστροφή του καθεστώτος Σαντάμ απελευθέρωσε το Ιράν από τον πιο επίφοβο εχθρό του και του προσέφερε την ευκαιρία να αξιοποιήσει τους Σιίτες του Ιράκ και να το μετατρέψει, εν πολλοίς, σε προέκτασή του.

Όσο δε για τους Ιρακινούς Σουνίτες, ούτε αυτοί έγιναν φιλοαμερικανοί. Αντιθέτως οδηγήθηκαν προς το ISIS και διάφορες άλλες ένοπλες αντιαμερικανικές οργανώσεις. Ακόμη και οι ξεκάθαρα φιλοαμερικανοί Κούρδοι, μετά το “άδειασμά” τους από την Ουάσινγκτον, έχουν καταστεί αμφίβολος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Όμως, το “φλερτάρισμα” με τους Κούρδους είχε προφτάσει να δηλητηριάσει ανεπανόρθωτα τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις.

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι Αμερικανοί, δαπανώντας τρισεκατομμύρια δολάρια και θυσιάζοντας τη ζωή και την αρτιμέλεια χιλιάδων στρατιωτών τους, εν τέλει αυτό που κατάφεραν ήταν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με τους πάντες και να δημιουργήσουν ένα μεγάλο Ιράν. Και τίθεται ένα πολύ απλό ερώτημα. Πώς μπόρεσαν να τα κάνουν τόσο χάλια; Ένα μέρος της απάντησης είναι ότι, σε αντίθεση με την κυρίαρχη αντίληψη, οι ΗΠΑ ποτέ δεν είχαν ορθολογική και συγκροτημένη μακρόπνοη στρατηγική.

Ανορθολογισμός Αμερικανών στρατηγιστών

Ίσως ο πιο καθιερωμένος και επίμονος μύθος στον μηχανισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας, αλλά και στην συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν έναν συγκροτημένο, ορθολογικό και μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό, τον οποίο ακολουθούν με συνέπεια. Αυτή η αντίληψη δεν σχετίζεται με το πόσο “φιλοαμερικανός” ή “αντιαμερικανός” είναι κανείς.

Ακόμη και οι πιο παθιασμένοι επικριτές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής πιστεύουν ακράδαντα ότι κάποια ιερατεία σοφών στην Ουάσιγκτον σχεδιάζουν με παγερό και κυνικό ρεαλισμό τις κινήσεις των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκακιέρα με ορίζοντα δεκαετιών. Στην πραγματικότητα, όπως αναφέρουν και πλείστοι Αμερικανοί αναλυτές, η αμερικανική στρατηγική μαστίζεται από “προσήλωση σε ένα σημείο” (focalism) και από “μονοχρονική” (monochronic) ανάγνωση των τεκταινομένων.

Δηλαδή, οι Αμερικανοί δυσκολεύονται να δουν τη συνολικότερη συστημική δομή μέσα στην οποία λειτουργεί κάποιο σημείο στον πλανήτη και συνακόλουθα δεν μπορούν να αντιληφθούν τις ευρύτερες συνέπειες των ενεργειών τους στο σημείο αυτό, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου, πολλώ δε μάλλον να κάνουν μακροχρόνιους σχεδιασμούς.

Επιπροσθέτως, οι ΗΠΑ είναι ένα νεαρό έθνος, η σχηματοποίηση του οποίου ολοκληρώθηκε πολύ πρόσφατα, μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα. Αποτέλεσμα είναι να έχουν μια “νεανική ορμή” που δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό. Αντιθέτως, κυριαρχεί μια υπερβάλλουσα πίστη στις ικανότητες του έθνους να αντιμετωπίσει αυτοσχεδιάζοντας κάθε απρόβλεπτη πρόκληση.

Θεός, αλαζονεία και νεοσυντηρητικοί

Την κατάσταση επιδεινώνει με ακραίο τρόπο, το “θεολογικό” στοιχείο, το οποίο είναι κυρίαρχο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ, από τη γέννησή τους μέχρι και σήμερα, θεωρούν ότι είναι ένα έθνος με σαφώς ανώτερη ηθική ποιότητα από ότι τα υπόλοιπα, το οποίο έχει λάβει από τον Θεό την αποστολή να επιβάλει “πανανθρώπινες” αξίες στον υπόλοιπο κόσμο.

Η έτσι και αλλιώς τεράστια αλαζονεία που προκαλεί αυτή η θρησκευτικού τύπου ανάγνωση του ρόλου της χώρας στα διεθνή γεωπολιτικά δρώμενα, έφθασε σε δυσθεώρητα ύψη μετά τη “νίκη” της Δύσης στον Ψυχρό Πόλεμο. Το γεγονός αυτό όχι μόνο επιβεβαίωσε τη “θεϊκή αποστολή” των ΗΠΑ αλλά δημιούργησε μια παρανοϊκή αίσθηση απόλυτης παντοδυναμίας.

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η κυριαρχία στο πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ των λεγόμενων νεοσυντηρητικών (neocons). Οι άνθρωποι αυτοί προέρχονταν, εν πολλοίς, από την αμερικανική τροτσκιστική αριστερά και για τον λόγο αυτό αντιμετωπίζονταν με μεγάλη καχυποψία, έως και απέχθεια, από τους “κανονικούς” συντηρητικούς.

Παραθέτοντας μια προσωπική εμπειρία, κατά τη διάρκεια ενός ακαδημαϊκού προγράμματος στην Ουάσινγκτον το 2006, ένα στέλεχος της συντηρητικής δεξαμενής σκέψης CATO είχε χαρακτηρίσει στον υπογράφοντα τους νεοσυντηρητικούς, που κυριαρχούσαν τότε στην κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους του νεότερου, ως “νεοριζοσπάστες” (neoradicals).

Αν θα θέλαμε να περιγράψουμε την επίδραση των ανθρώπων αυτών στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ με όσο το δυνατόν πιο απλά λόγια, θα λέγαμε ότι πήραν τις θεωρίες της “εξαγωγής της επανάστασης” του Τρότσκι και της δημιουργίας “επαναστατικών εστιών” (foco) του Τσε Γκεβάρα, αντικατέστησαν τη λέξη «επανάσταση» με τη λέξη “δημοκρατία” (όπως αυτοί την εννοούν φυσικά) και προσπάθησαν να την εφαρμόσουν στη Μέση Ανατολή αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου. Ξεκίνησαν με την αυτοκαταστροφική εισβολή στο Ιράκ και συνέχισαν με την υποδαύλιση της λεγόμενης “Αραβικής Άνοιξης”. Τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε.

Ψευδαισθήσεις και παραλογισμός

Επίσης, εν μέρει αίτιο και εν μέρει αποτέλεσμα αυτού του κοκτέιλ παρανοϊκού ανορθολογισμού στην αμερικανική γεωστρατηγική, ήταν ο λεγόμενος “Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία” στον οποίο (αυτό)εγκλωβίστηκαν οι ΗΠΑ μετά την 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Αυτός ήταν ένας απροσδιόριστος πόλεμος, με απροσδιόριστους στόχους, εναντίον απροσδιόριστων αντιπάλων, ο οποίος, για να δικαιολογήσει τον εαυτό του, θα έπρεπε να αναπαράγεται διαρκώς με “νίκες” εναντίον υπαρκτών και ανύπαρκτων εχθρών. Έτσι, η καταστροφή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσείν “ορθολογικοποιήθηκε” μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Για να γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράγματα, η γρήγορη επιτυχία που πέτυχε το μείγμα Ειδικών Δυνάμεων, αεροπορικών “έξυπνων” όπλων προσβολής ακριβείας και φίλιων ντόπιων δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ενίσχυσε έτι περαιτέρω την αυτοπεποίθηση των ΗΠΑ. Έτσι, οι μικρόνοες νεοσυντηρητικοί θεώρησαν ότι η κατάληψη και καθυπόταξη του Ιράκ ήταν θέμα εβδομάδων και θα ακολουθούσε το Ιράν.

Το αποτέλεσμα ήταν οι ΗΠΑ να εγκλωβιστούν σε έναν παρατεταμένο και παράλογο πόλεμο χωρίς καθαρές στοχοθετήσεις, να διαταράξουν τις σχέσεις τους σχεδόν με τους πάντες στη Μέση Ανατολή, να δημιουργήσουν το ISIS και κυρίως να ενισχύσουν το Ιράν καθιστώντας το κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή. Και τώρα με σπασμωδικές κινήσεις, όπως ήταν η δολοφονία του Σουλεϊμανί, προσπαθούν να ξαναμπούν στον παιχνίδι.

Εν κατακλείδι, δεδομένου ότι η καρικατούρα υψηλής στρατηγικής που υπάρχει στη χώρα μας κυριαρχείται από την αντίληψη ότι η Ελλάδα θα πρέπει να λειτουργεί ως εξάρτημα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο αφέντης μας ίσως να μην είναι και τόσο έξυπνος όσο έχουμε την τάση να πιστεύουμε…

ΠΗΓΗ: slpress.gr

infognomonpolitics.gr