«Μας ετοιμάζουν συμφωνία μοιρασιάς του Αιγαίου»- Ο Πρ. Εμφιετζόγλου μιλά χωρίς περιστροφές για όλα

 

Κώστας Γρίβας: Η δουλοφροσύνη στους ξένους πάει με αποβλάκωση. Θα μας τιμωρήσουν διότι αυτοκτονήσαμε

 

Αποστρατιωτικοποίηση στο Αιγαίο με πρόσχημα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία;

ΚΡΙΝΙΩ ΚΑΛΟΓΕΡΙΔΟΥ

 Δεν είναι υπερβολή, αλλά θλιβερή διαπίστωση ότι όλο και πιο συχνά τελευταία έχω την αίσθηση της πολιτικής ανυπαρξίας  της κυβέρνησης στο θέμα της εθνικής στρατηγικής μας έναντι της Τουρκίας με αφορμή τα νέα δεδομένα που διαμόρφωσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Το λέω αυτό γιατί η καραμέλα στο στόμα του πρωθυπουργού εδώ και καιρό λέγεται ”Ρωσία” και η στοχοποίησή της από αυτόν βαίνει κλιμακούμενη, με τη δικαιολογία ότι ” Η Ρωσία αμφισβητεί το δικαίωμα των κρατών να ζουν ελεύθερα”, έστω και αν η Ουκρανία δεν ήταν ποτέ ελεύθερη με την κυριολεκτική έννοια του όρου στα 31 χρόνια ζωής της.

Κι αυτό γιατί μετατράπηκε εξαρχής (μετά την απόσχισή της απ’ την πρώην Σοβιετική Ένωση και την ανεξαρτητοποίησή της το 1991) σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ το οποίο ”φιλοξενεί” μάλιστα (αν αληθεύουν οι ρωσικές καταγγελίες) τα βιολογικά εργαστήριά τους στην Ευρώπη.

Κάθε εισβολή ασφαλώς σε ξένο έδαφος είναι καταδικαστέα ως άκρως επιθετική ενέργεια. Ωστόσο η σφοδρότητα της επίθεσης Μητσοτάκη (σε κρίσιμη για τα εθνικά μας θέματα περίοδο) ήταν τέτοια που έβαλε την Ελλάδα στο ”πεδίο της μάχης” μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας (βλ. αποστολή όπλων στην Ουκρανία) βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το μείζον πρόβλημα με την Τουρκία.

Γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα να περνούν ασχολίαστες οι απαράδεκτες και προκλητικές δηλώσεις σε βάρος μας Τούρκων Αξιωματούχων, όπως η τελευταία του Ομέρ Τσελίκ (εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος AKP) για ”βασανισμούς μεταναστών στην Ελλάδα”, ”έρευνες στη ”Γαλάζια Πατρίδα” και αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών.

Σαν συνέπεια αυτού, ενώ περιμέναμε να ακούσουμε από τον υπουργό Εξωτερικών και τον πρωθυπουργό δηλώσεις εθνικής ανάτασης και αξιοπρέπειας απέναντι σε τέτοιου είδους προκλήσεις, είδαμε αμφότερους να κάνουν γαργάρα τις τουρκικές προκλήσεις και να ξιφουλκούν κατά της Ρωσίας (μετά από παρασκηνιακή πίεση των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων, πολύ πιθανόν).

Στον αγώνα αποπροσανατολισμού φυσικά για ”απομυθοποίηση” του επικίνδυνου Τούρκου έχει επιστρατευθεί και η μιντιακή νομενκλατούρα η οποία — πριμοδοτούμενη χρόνια από κρατικές επιχορηγήσεις — συνδράμει ασμένως στο πλευρό της Νέας Δημοκρατίας, αν και μεγάλο μέρος του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση Τύπου όμνυε ”προχθές” στον Σημίτη και ”χθες” στον ΣΥΡΙΖΑ…

Έτσι η κυβέρνηση, τροχοδρομώντας στις ράγες των φιλικών προς αυτήν ΜΜΕ, βάλλει με μένος κατά της Ρωσίας με προφανή στόχο να ενσπείρει στην ελληνική κοινωνία αντιρωσικά συναισθήματα αφήνοντας στο απυρόβλητο τον τρις εισβολέα  (Κύπρος, Συρία, Ιράκ) εξ Ανατολών (ο οποίος κατονομάζει τα νησιά του Αιγαίου και τη Θράκη σαν διεκδικούμενα εδάφη απ’ το ’16) για το χατήρι των ΗΠΑ.

Έχει καταφέρει μάλιστα ο πρωθυπουργός, μετά τον διχασμό που επέφερε ο διαχωρισμός γύρω από τα εμβόλια, να διχάσει τους Έλληνες πολίτες εκ νέου με την πολεμική ρητορική του κατά της Ρωσίας, σε βαθμό που σε κάνει να πιστεύεις ότι είμαστε σε πόλεμο με αυτήν στο όνομα της καταστρατήγησης εκ μέρους της ”σειράς θεμελιωδών αξιών”, οι οποίες ωστόσο έχουν καταπατηθεί επανειλημμένα από τους συμμάχους της Δύσης.

Απόδειξη του αλόγου διχασμού που προξένησε η ανεκδιήγητη Εξωτερική πολιτική μας είναι το γεγονός ότι τα ΜΚΔ έχουν κατακλυστεί από ”ομάδες κρούσης” της κυβερνητικής προπαγάνδας οι οποίες έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο φανατισμού που κατηγορούν ως ρωσόφιλους (”πουτινικούς”) όσους δεν καθυβρίζουν τον Πούτιν .

Δαιμονοποίηση άκρως επικίνδυνη, η οποία θα πέσει ως κεραυνός επί της κεφαλής της Ελλάδας και της Κύπρου στα ανοιχτά θέματα που έχουν αμφότερες με την Τουρκία. Ωστόσο αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τον πρωθυπουργό, γιατί είναι το πιο αποτελεσματικό για να πετύχει τους δύο στόχους του:

Πρώτον, να δώσει τα διαπιστευτήριά του στον Λευκό Οίκο επιβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα κινείται στη… ”σωστή πλευρά της Ιστορίας” (επανάληψη του σημιτικού ”Ευχαριστώ τους Αμερικανούς” δια της πλαγίας) και Δεύτερον, να προλειάνει… συμφιλιωτικά το έδαφος με την Τουρκία ενόψει της επικείμενης συνάντησής του με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη (13 Μαρτίου).

Τώρα θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, ότι είναι μονόπλευρες αυτές οι προσπάθειες προσέγγισης απ’ τη στιγμή κατά την οποία υπονομεύονται μεθοδευμένα από την πλευρά της Τουρκίας, αφού μόνο τυχαία δεν ήταν η δήλωση Τσελίκ ότι η τουρκική πλευρά έχει τη δική της ατζέντα για βάση συζήτησης με την Ελλάδα.

Όλα αυτά, δυστυχώς, τα καταπίνει αμάσητα η ελληνική πλευρά η οποία ρίχνει το βάρος στην αντιρωσική ρητορεία αφήνοντας να ”κάνει παιχνίδι” η Τουρκία σε βάρος της χώρας μας ενισχύοντας ταυτόχρονα περαιτέρω τις σχέσεις της με τη Ρωσία.

Τρανταχτή απόδειξη γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έπεισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν για μεσολάβηση της Τουρκίας στο Ουκρανικό με συνάντηση των ΥΠΕΞ Ρωσίας-Ουκρανίας στην Αττάλεια.

Και μπορεί να μη βγει τίποτα απ’ αυτό, αλλά δι’ αυτού η Τουρκία αναγορεύεται σε διαμεσολαβητή-ειρηνοποιό (οποία τραγική ειρωνεία) εξαλείφοντας απ’ την μνήμη της διεθνούς κοινής γνώμης τον όρο ”εισβολέας” που σκίαζε μέχρι τώρα το ”βιογραφικό” της.

Τα δεδομένα αυτά και οι εύλογοι συγκριτισμοί σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας σκιαγραφούν αρνητική εικόνα για την ελληνική κυβέρνηση η οποία με τις ενέργειές της δίνει την εντύπωση ότι έχει προσδέσει πισθάγκωνα την Ελλάδα στο άρμα των ΗΠΑ προτάσσοντας τα συμφέροντά τους έναντι των ελληνικών.

Ως φαίνεται, δυστυχώς — και σ’ αυτό συνηγορούν τα τουρκικά Μέσα και όχι μόνο — ο ”σουλτάνος” με το χαρτί του ”επιτήδειου ουδέτερου” βγήκε και πάλι κερδισμένος (τα ‘χει καλά και με Ρωσία και Ουκρανία), σε αντίθεση με εμάς που παρουσιάσαμε (κυβερνητικά) την Ελλάδα ως εμπλεκόμενη στον πόλεμο.

Και μάλιστα με διάθεση πολεμοχαρή, αφού είμαστε απ’ τους πρώτους που σπεύσαμε να στείλουμε όπλα (αμυντικό υλικό, πέραν του ανθρωπιστικού) στην Ουκρανία κατά την ώρα της σύγκρουσης εξοργίζοντας την πυρηνική δύναμη Ρωσία η οποία μας ενέταξε στη λίστα με τις μη φιλικές χώρες.

Θα έλεγα μάλιστα ότι ο Τούρκος Πρόεδρος μάς δίνει μαθήματα στρατηγικής, αφού προχωρά στην υλοποίηση των απειλών του μεθοδικά, χωρίς παλινωδίες και παρορμητικές ενέργειες. Όλα γίνονται βάσει σχεδίου. Γι’ αυτό και πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά τις προειδοποιήσεις του, όπως την τελευταία για την αγορά 4ου αεροπλανοφόρου και την πρόθεσή του για έναρξη των ερευνών στο Αιγαίο…

Ήδη εδώ και μήνες δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το καμουφλαρισμένο με ”φιλική σύσταση” αίτημα των ΗΠΑ και της Γερμανίας (βλ. δηλώσεις Μάικ Πομπέο, Σεπτέμβριος 2020) για ”μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στα νησιά του Αιγαίου” (χρόνια απαίτηση της Τουρκίας) δεν αποκλείεται να ικανοποιηθεί — εν μέρει τουλάχιστον — από την ελληνική πλευρά, δια της πλαγίας, λόγω ”ευνοϊκής συγκυρίας”.

Και η ευνοϊκή συγκυρία είναι η  ρωσική εισβολή στην Ουκρανία η οποία επισύρει κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Με πρόσχημα λοιπόν τις κυρώσεις αυτές, δεν αποκλείεται — λένε οι πηγές — η ”απόσυρση της ρωσικής  αντιαεροπορικής ομπρέλας” από τα νησιά μας.

Όπερ σημαίνει ότι, με την απομάκρυνση των ρωσικών TOR-M1 και OSA, θα εξασθενήσει επικίνδυνα η αντιαεροπορική άμυνα της Ελλάδας στο Αιγαίο και τα ”ευάλωτα” νησιά μας (που είναι ήδη ”γκριζαρισμένα” από τους Τούρκους ως στόχοι διεκδίκησης) θα μείνουν ακάλυπτα σε περίπτωση τουρκικής εισβολής.

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!

Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)

pronews.gr

Άρχισαν οι εθνικές «εκπτώσεις» στον Έβρο: «Δεν δημιουργούμε εντάσεις για μερικές δεκάδες μέτρα» λέει ο Ν.Δένδιας

Σε μία πρωτοφανή δήλωση προχώρησε ο ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας σε συνέντευξή του στο κρατικό ραδιόφωνο αναφορικά με την κατάληψη ελληνικού εδάφους από Τούρκους στρατοχωροφύλακες, λέγοντας πως «δεν θέλει να δημιουργεί εντάσεις για μερικές δεκάδες μέτρα». 

Για την κατάληψη ελληνικού εδάφους από την Τουρκία στον νότιο Εβρο, ο κ. Δένδιας δήλωσε ότι «υπάρχει ένα ζήτημα αμφισβήτησης του ακριβούς ορίου, εξαιτίας και των αλλαγών της κοίτης του ποταμού», ευχόμενος «να πάμε σε μια συνεννόηση».

«Δεν μου αρέσει να δημιουργώ εντάσεις ανάμεσα σε δύο χώρες οι οποίες είναι σύμμαχοι. Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή, όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα», είπε ο κ. Δένδιας.

Σημειώνουμε πως οι Τούρκοι αρνούνται κάθε διαπραγμάτευση για το... ελληνικό έδαφος και έχουν προχωρήσει σε de facto κατάληψη και προσάρτηση.

Συγκεκριμένα στην περιοχή Μελισσοκομείο στο Νότιο Έβρο σε θύλακα ελληνικού εδάφους έχουν στρατοπεδέυσει εδώ και ημέρες άντρες της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, οι οποίοι αρνούνται να αποχωρήσουν δηλώνοντας πως πρόκειται για τουρκικό έδαφος.

Η περιοχή τον χειμώνα πλημμυρίζει και συνήθως δημιουργείται μια μικρή νησίδα, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες που η στάθμη του ποταμού πέφτει εμφανίζεται μια έκταση περίπου             16 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, (και όχι μερικών δεκάδων όπως δήλωσε ο υπουργός).

Ας μας πουν τουλάχιστον για την κυβέρνηση πόσα μέτρα χαμένου ελληνικού εδάφους συνιστούν αιτία ουσιαστικής αντίδρασης στον τουρκικό επεκτατισμό. 

Άραγε αν κάποιος καταπατούσε «μερικά μέτρα» από το σπίτι του κ.Δένδια θα παρέμενε το ίδιο χαλαρός; θα καλούσε τον καταπατητή να φτιάξουν μία επιτροπή και να τα βρουν; pronews.gr

Άρχισε τη ρητορική για μοιρασιά η κυβέρνηση – Δένδιας στο Bloomberg: Να συνεργαστούμε με την Τουρκία για τους φυσικούς πόρους

ΧΑΚ 

Συνεργασία με την Τουρκία στον Τουρισμό και την Ενέργεια προτείνει ο κ. Δένδιας.

Τη βούληση για συνέργειες μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας σε πολλούς τομείς όπως είναι ο Τουρισμός και η Ενέργεια, εξέφρασε σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας.

«Πρέπει να βοηθήσουμε τις κοινωνίες μας να δημιουργήσουν ανάπτυξη, να δημιουργήσουν ευημερία, να δημιουργήσουν σταθερότητα στην περιοχή και επίσης στο τέλος της ημέρας να γίνουν φίλοι και πάλι”, δήλωσε ο υπουργός. «Υπάρχουν χιλιάδες συνέργιες από τον τουρισμό έως την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων», συμπλήρωσε.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος δήλωσε ότι η χώρα του θα μπορούσε να συνεργαστεί με την Τουρκία για να εκμεταλλευτεί φυσικούς πόρους προτρέποντας παράλληλα την Άγκυρα να διευθετήσει τη διαφωνία της με την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τις υπεράκτιες γεωτρήσεις στη Μεσόγειο.

Η ήδη στενής σχέσης της Τουρκίας με την ΕΕ έχει παραμορφωθεί περαιτέρω από τότε που η κυβέρνηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεσμεύθηκε να προχωρήσει με τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο εντείνοντας τη διαμάχη με την Κύπρο, η οποία είναι μέλος της ΕΕ, επεσήμανε.

Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ – συμπεριλαμβανομένου και του κ. Δένδια- συμφώνησαν να παγώσουν τις επαφές υψηλού επιπέδου με την Τουρκία και να μειώσουν τη ροή κεφαλαίων στη χώρα, ενώ ταυτόχρονα δεν θα προχωρήσουν σε κυρώσεις που θα μπορούσαν να στοχεύουν στις τουρκικές εταιρείες που ασχολούνται με τις υπεράκτιες γεωτρήσεις στην περιοχή.

infognomonpolitics.gr

«Ο Τσίπρας θα πληρώσει ακριβά...»: Ο Γ. Τράγκας για την "προδοσία" των Πρεσπών (27/1/19)

Μ.Κωσταράκος για «Πρέσπες»: «Εγκλημα εθνικής μειοδοσίας από μέλη του ΕΑΜ -Οι σταλινικοί σας πρόγονοι θα ήταν περήφανοι»

Σφοδρή επίθεση στους 153 που ψήφισαν την συμφωνία εκχώρησης της Μακεδονίας εξαπέλυσε ο πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Μιχάλης Κωσταράκος.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Ένα προσχεδιασμένο έγκλημα εθνικής μειοδοσίας… Η Συμφωνία των Πρεσπών»

"Η Συμφωνία των Πρεσπών κυρώθηκε σήμερα (σσ χτες) από την Βουλή των Ελλήνων με 153 ψήφους υπέρ. Υποστήκαμε μια ξεκάθαρη εθνική ήττα χωρίς καν να δώσουμε μάχη. Ταυτόχρονα δείξαμε ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πρόβλημα όταν 153 βουλευτές ψηφίζουν υπέρ και συμφωνούν σε κάποιο εξαιρετικά σημαντικό, εθνικό θέμα, στο οποίο αντιτίθεται το 66% τουλάχιστον του Ελληνικού Λαού.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εγγυητής του πολιτεύματος και προστάτης του λαού μας από παρεκτροπές των κυβερνώντων επιλέγει τη σιωπή (συμφωνώντας ή διαφωνώντας, ποιος ξέρει) ευελπιστώντας σε μια δεύτερη προεδρική θητεία.

Όλοι οι πολιτειακοί θεσμοί και δικλείδες ασφαλείας γκρεμίστηκαν μπροστά στην επιμονή της κυβέρνησης να υλοποιήσει το «συμβόλαιο» της με κάποιους φίλους της στο εξωτερικό.

Διότι περί αυτού πρόκειται, και όχι περί υποχώρησης σε πιέσεις από κάποιους αόριστους ξένους παράγοντες. Αυτή η βολική αλλά συγχρόνως εξευτελιστική δικαιολογία είναι αβάσιμη και ψευδής. Πιέσεις δεν υπήρξαν.

Μια μικρή ανάλυση της μεγαλύτερης εθνικής τραγωδίας από την εποχή της Κύπρου, μόνο που στη κυπριακή τραγωδία ευελπιστούμε ότι κάποια στιγμή θα αναστρέψουμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα αποτελέσματα. Εδώ τα αποτελέσματα εκτείνονται στους αιώνες των αιώνων.

Πρωταγωνιστές και υπεύθυνοι: οι κ.κ. Τσίπρας, Κοτζιάς και Καμμένος.

Οι δυο πρώτοι, πιστοί και συνεπείς στα αριστερά (κομμουνιστικά) διεθνιστικά τους «πιστεύω». Και ειλικρινείς με το ακροατήριό τους. Ποτέ δεν προσποιήθηκαν ότι ήταν κάιτι διαφορετικό, κάτι μεγαλύτερο.

Το ξεπούλημα της Μακεδονίας αποτελούσε κύριο σημείο του πολιτικού αφηγήματος της αριστεράς στον Εμφύλιο Πόλεμο.

Το 1949 τους σταμάτησε ο Ελληνικός Στρατός. Τώρα τα κατάφεραν με οριακές δημοκρατικές, το τελευταίο εντός ή εκτός εισαγωγικών, διαδικασίες. Μπράβο κύριοι. Οι «σταλινικοί» σας πρόγονοι θα ήταν περήφανοι για σας. Η Ελλάδα όμως δεν είναι, γιατί προδόθηκε για μια ακόμα φορά. Λυπάμαι που δεν το καταλαβαίνετε.

Ο τρίτος, ο κ. Καμμένος είναι απλά ένας νικημένος «στρατηγός». Ελπίζω να κατάλαβε τώρα ότι στρατιωτικοί δεν είναι αυτοί που φοράνε ανδροπρεπείς στολές με ωραία σηματάκια, αλλά αυτοί που από μικροί γαλουχούνται στα εθνικά ιδεώδη και στην επιδίωξη της νίκης. Όχι για τον εαυτό τους ή την καρέκλα τους αλλά «φυλάττοντας πίστη είς την πατρίδα….».

Είχε το δικό του «παράθυρο ευκαιρίας» να σταματήσει την προδοσία εν τη γενέσει της και μόνος του το έκλεισε για προσωπικούς λόγους. Δεν κατάφερε καν να αναγνωρίσει ποιος ήταν ο πραγματικός αντίπαλος.

Ο «φίλος» του Αλέξης τον ξεγέλασε, τον νίκησε, του διέλυσε το κόμμα, του πήρε τους βουλευτές, τον απαξίωσε και κατά τη γνώμη μου τον ρεζίλεψε για πάντα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Όσοι γνωρίζουν και τους δύο δεν εξεπλάγησαν. Ο κ. Τσίπρας επιδεικνύει ένα εντυπωσιακό σερί εκμετάλλευσης περιστασιακών συνοδοιπόρων και ευεργετών. Ο κ. Καμμένος απέμεινε να κλαψουρίζει για την «απιστία» του πρώην φίλου του και με άναρθρες κραυγές να προσπαθεί να σώσει την πατριωτική του ταυτότητα, αυτήν που ξεπουλούσε επί τέσσερα χρόνια για την θέση του Υπουργού. Η ευθύνη του όμως στο ζήτημα του ονοματολογικού του βόρειου γείτονά μας δεν παραγράφεται και δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Οι λοιποί 143 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον ευτυχείς που ξεπούλησαν τη Μακεδονία γιατί συνεχίζουν να θεωρούν τον εαυτό τους μέλη του ΕΑΜ που μετέχουν στον 4ο γύρο του Εμφυλίου.

Κι αυτό ήταν μέσα στις προσταγές της Κεντρικής Επιτροπής τότε. Και οι δικοί τους σταλινικοί πρόγονοι θα είναι υπερήφανοι. Εμείς όμως δεν είμαστε υπερήφανοι για αυτούς. Απλά τους θεωρούμε προδότες.

Η γοητεία και τα θρασύτατα ψέματα του κ. Τσίπρα τους έδωσαν μια τετραετία κοινοβουλευτική εξουσίας. Ελπίζω η Ελλάδα να μπορέσει να συνέλθει μετά από αυτήν την καταστροφική τετραετία τους. Ανάμεσά τους και ένας εν αποστρατεία Αντιστράτηγος που φαίνεται ότι δεν του έφτασαν 35 χρόνια για να καταλάβει τι σημαίνει ο όρκος του. Κρίμα. Ο στρατός τον έκανε και ανώτατο αξκό. Μας κορόιδεψε όλους.

Οι οκτώ «πρόθυμοι» είναι η απτή απόδειξη της πολιτικής παρακμής μας. Πολιτικοί γυρολόγοι, χωρίς κανένα σεβασμό προς εκείνους που τους ψήφισαν, ξεπούλησαν την ψήφο και την συνείδησή τους έναντι υπουργικών θώκων ή μελλοντικών εκλόγιμων θέσεων. Θα ήθελα να δω τα πρόσωπα των δεξιών ψηφοφόρων των κυριών Υπουργών δεξιάς προέλευσης οι οποίες συντάχθηκαν και στήριξαν τις αριστερές εμμονικές επιδιώξεις με προφανή ανταλλάγματα. Γιατι κυρίες μου;

Τελική δυσάρεστη έκπληξη, ο νέος ΥΕΘΑ κ. Αποστολάκης. Πέρασε πολύ εύκολα από το ρόλο του άτυπου αλλά ουσιαστικού «Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων» της χώρας στο ρόλο του υπουργού της μειοδοτικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλος ένας που δεν κατάλαβε τι ορκίστηκε το 1976 σαν Ναυτικός Δόκιμος. Για όλους εμάς ήταν απογοήτευση Κύριε Υπουργέ!! Το χειροκρότημά του στην τελική ανακοίνωση της ολοκλήρωσης του ξεπουλήματος της Μακεδονίας θα τον συνοδεύει και πρέπει να τον συνοδεύει για πάντα.

Δυστυχώς, η Συμφωνία κυρώθηκε, και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Όσο όμως οι βασικοί πρωταγωνιστές αλληλοσυγχαίρονται και θριαμβολογούν για μια εθνική μειοδοσία, φοβάμαι ότι δεν φτάσαμε ακόμα στο τέλος του δράματος.

Στο κλείσιμο αυτής της αποφράδας ημέρας, δεν θα υποκύψω στην απογοήτευση. Ελπίζω ότι η σημερινή θυσία μας έκανε συλλογικά σαν λαό, ωριμότερο, σοφότερο και πλέον αποφασισμένο. Θεωρώ ότι είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στο έθνος, την ιστορία, την κληρονομιά μας και το πεπρωμένο μας, σηκωθούμε όρθιοι να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Για μια ισχυρότερη Ελλάδα, την Ελλάδα που μας αξίζει».

 pronews.gr

«Ουράνιο Τόξο»: «Είμαστε μέλη εθνικής Μακεδονικής μειονότητας & θα βοηθήσουμε τους Βορειοελλαδίτες να "απελευθερωθούν"»

Τα "έργα" της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έρχονται στην επιφάνεια ακόμη δεν κυρώθηκε η συμφωνία των Πρεσπών. Προκαλούν τα μέλη του σλαβόφωνου κόμματος «Ουράνιο Τόξο» μιλώντας για «εθνική Μακεδονική μειονότητα στη βόρεια Ελλάδα» ενώ μιλούν εμμέσως για "απελευθερωτικό" αγώνα!

Με ανάρτησή του στο facebook ο επικεφαλής του σλαβόφωνου φορέα με έδρα την Φλώρινα Παύλος Βοσκόπουλος τονίζει ότι «τα μέλη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στη βόρεια Ελλάδα και ειδικά στο κόμμα ΕΕΣ-ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ» είναι έτοιμα να βοηθήσουν την Ελλάδα στην «ιδεολογική της μεταρρύθμιση σχετικά με τη σύγχρονη Ελληνική εθνική ταυτότητα». 

Οπως σημειώνει ο κ. Βοσκόπουλος, η βοήθεια(!) αυτή μπορεί να παρασχεθεί και στους «Βορειοελλαδίτες συμπολίτες που θέλουν να επιθυμούν να δηλώνουν Έλληνες και Μακεδόνες με ελληνική εθνική συνείδηση...

Αυτοί Έλληνες-Μακεδόνες αν το επιθυμούν, (στο εξωτερικό είναι απλά Έλληνες), εμείς Μακεδόνες-Μακεδόνες ως μέλη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στη βόρεια Ελλάδα....Όπως λέμε Καρέτα-Καρέτα...». 

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Βοσκόπουλου έχει ως εξής: 

«Και μετά την επικύρωση της Συμφωνίας στην Ελληνική Βουλή και το ανάλογο Νατοϊκό Πρωτόκολλο ώστε η γειτονική χώρα θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ σύντομα..."σφραγίδα" σταθεροποίησης της χώρας στη περιοχή... Εμείς τα μέλη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στη βόρεια Ελλάδα και ειδικά στο κόμμα ΕΕΣ-ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ, είμαστε ανοιχτοί και με καλή διάθεση να βοηθήσουμε τη χώρα μας την Ελλάδα να κάνει την ιδεολογική της μεταρρύθμιση σχετικά με τη σύγχρονη Ελληνική εθνική ταυτότητα.

Ακόμη και τους Βορειοελλαδίτες συμπολίτες που θέλουν να επιθυμούν να δηλώνουν Έλληνες και Μακεδόνες με ελληνική εθνική συνείδηση, είμαστε ικανοί και αυτούς να τους βοηθήσουμε να προβληματιστούν για το εθνικό τους (μας) αφήγημα-Ευαγγέλιο που χρόνια ακούνε...

Αυτοί Έλληνες-Μακεδόνες αν το επιθυμούν, (στο εξωτερικό είναι απλά Έλληνες), εμείς Μακεδόνες-Μακεδόνες ως μέλη της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στη βόρεια Ελλάδα. Όλοι βέβαια Έλληνες πολίτες.

Όπως λέμε Καρέτα-Καρέτα, επίσης ως τελευταίοι των Μοϊκανών και "Τοξότες" ταυτόχρονα, ενεργά βοηθάμε την Ελλάδα να απαλλαγεί από τα εθνικά της κόμπλεξ μεταξύ αυτών το Μακεδονικό.

Со здравје...Με τις υγείας σας».

pronews.gr

Η Ελλάς υποχωρούσα

Των Παναγιώτη Γκλαβίνη και Ιωάννη Στεφανίδη

Καθηγητών της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ

Τα γεγονότα ανατρέχουν πίσω στο 2007. Ο Nicolas Sarkozy έχει μόλις εκλεγεί στη Γαλλία και, από 1ης Ιουλίου, η χώρα του ετοιμαζόταν να ασκήσει την προεδρία της Ε.Ε. Ο φιλόδοξος νέος Πρόεδρος ήθελε ν’ αρχίσει τη θητεία του με ένα επίσης φιλόδοξο σχέδιο, που μάλιστα συνιστούσε και προεκλογική του δέσμευση: την Ένωση της Μεσογείου. Η Angela Merkel, αρχικά, ήταν αρνητική στο σχέδιο του νέου Γάλλου Προέδρου, ο οποίος συμπεριφερόταν στα ευρωπαϊκά πράγματα ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Εν τέλει, όμως, όπως πάντοτε, ο γαλλογερμανικός άξονας τα βρήκε, ο Sarkozy κάπου υποχώρησε και η Merkel τού επέτρεψε να οργανώσει μια συνδιάσκεψη grandiose στο Παρίσι την παραμονή της επετείου της κατάληψης της Βαστίλης το 2008, απ’ όπου δεν έλειψε κανείς. Η «Ένωση για τη Μεσόγειο» ήταν γεγονός, σύμφωνα με την επιθυμία της Γαλλίας. Τα ακριβή ανταλλάγματα που προσέφερε αυτή στη Γερμανία φάνηκαν πολύ αργότερα και επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα.

Πράγματι, στις 28.8.2014, έξι χρόνια μετά την ίδρυση της Ένωσης για τη Μεσόγειο, η Γερμανία υποδεχόταν στο Βερολίνο τους εκπροσώπους της Αλβανίας, της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, της Κροατίας, του Κοσσόβου, τηςFYROM, του Μαυροβουνίου, της Σερβίας και της Σλοβενίας σε μια σύνοδο κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια. Στη σύνοδο αυτή, η οικοδέσποινα Angela Merkel εγκαινίασε το λεγόμενο «Berlin Process». Στα συμπεράσματα της συνόδου, εξέφραζε τη βούληση της Γερμανικής Κυβέρνησης να στηρίξει την προοπτική ενσωμάτωσης των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. και, για το σκοπό αυτό, ευχήθηκε τα τέσσερα επόμενα χρόνια να λυθούν όλες οι διμερείς και εσωτερικές διαφορές στην περιοχή, μεταξύ των οποίων ρητή αναφορά γινόταν στη διένεξη μεταξύ Σερβίας και Κοσσόβου, από τη μια μεριά, και στο ονοματολογικό μεταξύ Ελλάδος και FYROM, από την άλλη. Για το τελευταίο, μάλιστα, τονίζονταν τα εξής: «The participating States agreed that this dispute must urgently be resolved by a willingness to compromise on all sides». Ήταν Αύγουστος του 2014 και στην Ελλάδα Πρωθυπουργός ήταν ακόμη ο εθνικιστής Σαμαράς και στα Σκόπια ο αδιάλλακτος Γκρούεφσκι.

Τα συμπεράσματα της συνόδου του Βερολίνου όριζαν, επίσης, πως κάθε χρόνο θα έπρεπε να συγκαλείται μια σύνοδος κορυφής για να διαπιστώνει την πρόοδο που θα είχε στο μεταξύ σημειωθεί σε όλα τα προενταξιακά μέτωπα στην περιοχή. Η Αυστρία, διάδοχος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και γνώστης της περιοχής, προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει την αμέσως επόμενη σύνοδο του 2015. Η τελευταία έγινε στο Λονδίνο, στις 10.7.2018, στην οποία μόνοι παρευρέθησαν, σε επίπεδο πρωθυπουργών, οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος και της Βουλγαρίας. Λιγότερο από ένα μήνα πριν, στις 17.6.2018, είχε υπογραφεί η Συμφωνία των Πρεσπών, που έλυνε το ένα από τα δυο ακανθώδη ζητήματα, στα οποία αναφερόταν η κυρία Merkel στα συμπεράσματα της Συνόδου του Βερολίνου το 2014.

Στις 10.1.2019, λίγο πριν την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από τα Κοινοβούλια της FYROM και της Ελλάδος, η Angela Merkel επισκέφθηκε την Αθήνα για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της στον Έλληνα Πρωθυπουργό, επειδή έλυσε ένα ζήτημα που στεκόταν εμπόδιο στην έναρξη των διαπραγματεύσεων με τηFYROM για την ένταξή της στην Ε.Ε. Ήταν, φαίνεται, προσωπικό στοίχημα της κυρίας Merkel να βάλει το τραίνο των Δυτικών Βαλκανίων στις ράγες για την Ε.Ε. πριν αποχωρήσει από την Καγκελαρία. Και μάλιστα, εντός του χρονοδιαγράμματος που έθεσε η ίδια στη σύνοδο του Βερολίνου!

Η Ελλάδα ήταν μια ευάλωτη και εξαρτημένη από τους εταίρους της χώρα, τη στιγμή ακριβώς που κλήθηκε να επιλύσει το ονοματολογικό ζήτημα με τη FYROM. Το ισχυρό μέρος στις διαπραγματεύσεις δεν ήταν η Αθήνα στην προκειμένη περίπτωση, αλλά η πολύφερνη νύφη των Σκοπίων, που υπό τη νέα κυβέρνηση του μετριοπαθούς Ζόραν Ζάεφ, έπαιξε έξυπνα το ευρωπαϊκό χαρτί, αντί για το ρωσικό. Έτσι, μοιραία πιέστηκε η Ελλάδα να αναγνωρίσει το κράτος αυτό στο εξής με διπλή ονομασία, αφενός ως «Βόρειο Μακεδονία» για επίσημη χρήση, αφετέρου ως σκέτη «Μακεδονία» και σκέτο «Μακεδονικός, -ή, -ό» για κάθε χρήση (κακά τα ψέματα). «Βορειομακεδονικός, -ή -ό» δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνον «Μακεδονικός, -ή, -ό», και θα χρησιμοποιείται με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδος τώρα πια, κάτι που θα έχει συνέπειες και για την ίδια.

Από ’κει και πέρα, επιστρατεύθηκε η φαντασία των νομικών του Υπουργού των Εξωτερικών για να δικαιολογηθεί η άτακτη υποχώρηση από την εθνική γραμμή τριών περίπου δεκαετιών.

Πρώτον, το επίσημο κράτος και οι κρατικές δομές της γείτονος υποχρεούνται, λέει, να χρησιμοποιούν μόνον το «Βόρεια Μακεδονία», την ίδια στιγμή που το άρθρο 7 επιτρέπει την χρήση (γενικώς) και του όρου «Μακεδονία», όπως επίσης και, κατ’ εξοχήν, του όρου «Μακεδονικός -ή, -ό», ως το μόνο επιτρεπτό επίθετο για κάθε χρήση.

Ως γνωστόν, όμως, το κράτος έχει ενότητα. Η Ελλάδα είναι γνωστή στην οικουμένη ως Ελλάς, Grecia,Hellas, Greece, Hellenic Republic, και όλα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά σημαίνουν Ελλάδα. Έτσι και η FYROM θα ονομάζεται και «Βόρειος Μακεδονία» και «Μακεδονία», πολύ περισσότερο που κάθε τι δικό της θα λέγεται (μόνον) «Μακεδονικό» και σε καμιά περίπτωση «Βορειομακεδονικό». Δεν μπορούν ένα κράτος, αλλιώς να το αποκαλούν οι υπηρεσίες του κι αλλιώς οι πολίτες του ή οι τρίτοι, και να εννοούν ένα διαφορετικό κράτος κάθε φορά. Το ίδιο κράτος θα εννοούν, χρησιμοποιώντας ονομασίες που θα επιτρέπονται. Ονομασίες που ΤΙΣ επιτρέψαμε.

Θα πείτε, αυτό γινόταν ήδη. Ε, λοιπόν, ας γινόταν! Επειδή, όμως, ΕΜΑΣ πίεσαν κι όχι ΑΥΤΟΥΣ, φαίνεται πως, τελικά, δεν αρκούσε που όλοι αποκαλούσαν την FYROM «Μακεδονία» εκτός από εμάς. Διαφορετικά, δεν εξηγείται γιατί τόσο πολύ πιέσανε ΕΜΑΣ, τη στιγμή μάλιστα που, αν θέλανε να την βάλουν στο ΝΑΤΟ, θα μπορούσαν να το κάνουν και με το FYROM, μιας και το Δικαστήριο της Χάγης μάς είχε ήδη καταδικάσει γι’ αυτό.

Ενιαίο, συνεπώς, είναι ένα κράτος και η Συμφωνία των Πρεσπών κατοχυρώνει και τις δυο ονομασίες. ΗFYROM θα δικαιούται, συνεπώς, να τις χρησιμοποιεί και τις δυο, και αυτό θα κάνει. Και με τη δική μας βούλα αυτή τη φορά. Και θα δείτε πως και τη Δημοκρατία τους θα την αποκαλούν «Μακεδονική» αντί για «Βόρειο» και δεν θα μπορούμε τίποτε να κάνουμε επ’ αυτού, γιατί στο μεταξύ θα έχουμε παραχωρήσει το επίθετο. Γιατί το κράτος, όπως προαναφέραμε, είναι μια ενιαία οντότητα, τελικά!

Δεύτερον, το άρθρο 7 παράγραφος 3 (και η ρηματική διακοίνωση που διάβασε ο Πρωθυπουργός στη Βουλή), έρχονται να μας καθησυχάσουν ότι δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Όχι. Δεν είναι η δική μας Μακεδονία αυτή που αποκαλούν ως Μακεδονία οι βόρειοι γείτονές μας. Η δική μας Μακεδονία είναι αυτή του άρθρου 7 παράγραφος 2! Η δική τους Μακεδονία είναι μια εντελώς άλλη Μακεδονία και είναι (προσέξτε μην μπερδεύεστε!) αυτή του άρθρου 7 παράγραφος 3!

• -          Τι γλώσσα μιλάς;
• -          Μακεδονική!
• -          Δηλαδή Ελληνικά;
• -          Όχι, νοτιοσλαβικά!
• -          Α, είπα κι εγώ…

Μπορούν, άραγε, να το κάνουν αυτό οι διεθνείς συνθήκες; Να βαφτίσουν το κρέας, ψάρι;

Mπορεί μερικές φορές οι διεθνείς συνθήκες να γράφουν ιστορία. Δεν μπορούν, όμως, να ξαναγράψουν την Ιστορία. Αυτή γράφτηκε από άλλους. Τι Αναφορά θα δώσουμε εμείς στον Γκρέκο, αναλογιστήκατε;

Η υποχώρηση της Ελλάδος, ωστόσο, δεν σταματάει εδώ. Διότι, θάλεγε κανείς (όπως και λέει) ότι, βρε αδελφέ, όλοι «Μακεδονία» την λένε, ας πάει και το παλιάμπελο, αφού επιμένουν τόσο οι εταίροι μας, ας πάρουμε τουλάχιστον το «Βόρεια» κι ευχαριστημένοι νάμαστε.

Δυστυχώς, δεν είν’ έτσι! Διότι, επιπλέον, ΕΜΕΙΣ θα κληθούμε να αλλάξουμε τις επωνυμίες μας, τελικά! ΕΜΕΙΣ, κι όχι αυτοί, θα κληθούμε να βάλουμε πρόθεμα (π.χ. ελληνομακεδονικό) στα προϊόντα μας, στις υπηρεσίες μας και σε ό,τι προέρχεται από την δική μας Μακεδονία προκειμένου να τα διακρίνουμε ως ελληνικά όταν η ονομασία τους προκαλεί σύγχυση ως προς την προέλευση. Αυτοί θα έχουν το «Μακεδονικός, -ή, -ό» για να δηλώνει την εθνικότητα (nationality) και την κρατική προέλευση (origin) σε ο,τιδήποτε «προέρχεται» από την «Βόρειο Μακεδονία», είτε είναι εταιρία ή επιχείρηση, είτε εμπόρευμα ή υπηρεσία.

Διότι αυτοί είναι κράτος. Η δική μας Μακεδονία δεν είναι κράτος. Όταν, λοιπόν, τα δικά μας επίθετα θα προκαλούν διεθνή σύγχυση ως προς την (κρατική) προέλευση του προσώπου ή του αντικειμένου του οποίου την προέλευση θα προσδιορίζουν κάθε φορά (προϊόν, υπηρεσία, εταιρία, επιχείρηση, κοκ.), τότε ΕΜΕΙΣ θα κληθούμε να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ τα δικά μας επίθετα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, τα μόνα «Μακεδονικά Ροδάκινα» που θα υπάρχουν, θα είναι αυτά που θα παράγονται στη «Βόρειο Μακεδονία». Αν ο όρος «Μακεδονικά Ροδάκινα» χρησιμοποιείται από τους Βεροιώτες παραγωγούς στις διεθνείς συναλλαγές τους, και η χρήση του προκαλεί σύγχυση ως προς την προέλευση των προϊόντων τους, θα υποχρεωθούν να τον αλλάξουν. Διότι, όταν η χρήση των δικών μας επιθετικών προσδιορισμών θα προκαλεί σύγχυση ως προς την προέλευση, ΕΜΕΙΣ θα υποχρεωθούμε να τους αλλάξουμε, κι όχι αυτοί.

Με λίγα λόγια, συνάδελφοι, εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και το βόδι!

Πείτε μας, τώρα, τι ακριβώς λύσαμε; Πείτε μας καλύτερα ότι υποχωρήσαμε!

Ινφογνώμων Πολιτικά

Η Τύχη των Γραμματέων του ΚΚΕ - Ποιοί "αποκεφαλίστηκαν" για τις θέσεις τους στο "Μακεδονικό"

 Αρίστος Αρβανίτης (Νοέμβριος 1918) (καθαιρέθηκε)

Ο πρώτος ηγέτης του ΚΚΕ(πρώην Σ.Ε.Κ.Ε),  το 1919 καθαιρέθηκε με την κατηγορία του «οπορτουνιστή» (=καιροσκόπου), επειδή αντιτάχθηκε στην ιδεολογική και οργανωτική υποδούλωσι του Σ.Ε.Κ.Ε. στην Κομιντέρν (Κομμουνιστική Διεθνή) πού ήταν απλό όργανο της Μόσχας.Nίκος Δημητράτος (1919) (καθαιρέθηκε)

Δικηγόρος, πού διαδέχθηκε τον καθαιρεθέντα Α. Αρβανίτη στην θέση του γενικού γραμματέως του κόμματος. Πολύ γρήγορα
όμως και αυτός εξεδήλωσε τάσεις «απειθαρχίας» στις εντολές της Κομιντέρν και γι'
αυτό το 1922 διαγράφηκε με τη σειρά του από το κόμμα σαν «οπορτουνιστής» και
«ύποπτος».

Γιάννης Κορδάτος (Φεβρουάριος 1922) (καθαιρέθηκε)

Ιστορικός συγγραφεύς πού πρώτος εισήγαγε την μαρξιστική μέθοδο στην μελέτη της ιστορίας Το αξίωμα αυτό ο Κορδάτος το διατήρησε ως τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, όποτε καθαιρέθηκε σαν «οπορτουνιστής» και«σωβινιστής», επειδή τόλμησε να εκφράσει την άποψη ότι το σύνθημα για «ανεξάρτητη Μακεδονία—Θράκη» πού έριξε η Μόσχα, ήταν ακόμη «ανώριμο» για την Ελλάδα. Αργότερα κατηγορήθηκε και για «υμνητής της Ελληνικής μπουρζουαζίας και τοΰ σοσιαλφασισμού», «τροτσκιστής», «διαστρεβλωτής του μαρξισμού», «εξιδανικευτής της αστικής τάξης» κ.λ.π. («Κομμουνιστική Επιθεώρηση» Δεκεμβρίου 1933, «Νέος Κόσμος» Απριλίου 1951 κ.λ.π.).

Νίκος Σαργολόγος (Νοέμβριος 1922) (διαγράφηκε)

Εμποροϋπάλληλος στην Θεσσαλονίκη, πού εκλέχθηκε γενικός γραμματέας του Κ.Κ.Ε. από το έκτακτο κομματικό συνέδριο του Νοεμβρίου 1922. Διατήρησε αυτή την θέση ως τον Σεπτέμβριο του 1923. Το 1923 στάλθηκε στην Μόσχα για να μετάσχει στο Γ' συνέδριο της Κομιντέρν. Εκεί ψήφισε
την ,αυτονόμηση της Μακεδονίας και Θράκης και παντρεύτηκε μία γερμανίδα δακτυλογράφο της Κομιντέρν. Λίγο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα απομακρύνθηκε από κάθε κομματική δουλειά και, σε συνέχεια διαγράφηκε σαν «πράκτορας». Ταυτόχρονα το Κ.Κ.Ε. τον κατηγόρησε ότι στην Μόσχα του είχε δοθεί ένα χρηματικό ποσό (7.500 δολάρια της εποχής) για να το φέρει στην Ελλάδα ως ενίσχυση προς το Κ.Κ. Ε. και ότι, αντί να φέρει τα χρήματα, τα έστειλε στην Αμερική όπου λίγο αργότερα μετανάστευσε και ο ίδιος μαζί με την γυναίκα του.

Θωμάς Αποστολίδης (Σεπτέμβριος 1923) (διαγράφηκε)

Εργάτης τυπογράφος από τον Βόλο, εκλέχθηκε γενικός γραμματέας από συνέδριο του Κ.Κ.Ε. τον Σεπτέμβριο του 1923. Αντιτάχθηκε όμως λίγο αργότερα στο σύνθημα για «ανεξάρτητη Μακεδονία—Θράκη» και διαγράφηκε και αυτός από το κόμμα σαν «οπορτουνιστής» και «σωβινιστής». Εκτελέσθηκε το 1944 από τους Γερμανούς.

Παντελής Πουλιόπουλος (Δεκέμβριος 1924) (διαγράφηκε)

 Εκλέχθηκε γενικός γραμματεύς του Κ.Κ.Ε. από το τρίτο έκτακτο συνέδριο, τον Νοέμβριο του 1924. Αργότερα διαγράφηκε και αυτός από το κόμμα σαν «τροτσκιστής» «προβοκάτορας» καί «λικβινταριστής» (=διαλυτικό στοιχείο). Αιτία ήσαν το γεγονός ότι αυτός μαζί με άλλους παλαιούς ηγέτες του Κ.Κ.Ε. αντιτάχθηκε στους «ανθρώπους της Μόσχας», τους περιβόητους «Κούτβηδες», δηλ. τους αποφοίτους της σοβιετικής κομματικής σχολής ΚΟΥΤΒ, πού ήρθαν από την Ρωσία και πού το Κρεμλίνο ήθελε να καταλάβουν όλα τα πόστα του Κ.Κ. Ε. και να ελέγχουν ολόκληρο τον μηχανισμό του.

Αργότερα, ο Πουλιόπουλος προσχώρησε στον τροτσκισμό και ίδρυσε τροτσκιστικό κόμμα πού καταπολεμήθηκε με λύσσα από το Κ.Κ.Ε. Εκτελέσθηκε από τους Ιταλούς κατά την κατοχή. Μετά τον θάνατο του το Κ.Κ.Ε. διέδωσε ότι «πέθανε σαν δειλός». 

 Λευτέρης Σταυρίδης (1924-1926) (αποχώρησε)

 

Αριστερά με το παπιγιόν.

Δραστήριο στέλεχος του Κ.Κ.Ε., ανέβηκε όλη την κλίμακα προς την ηγεσία. Υπήρξε υπεύθυνος της κομμουνιστικής οργανώσεως
στο μέτωπο της Μ. Ασίας, διετέλεσε αρχισυντάκτης του (Ριζοσπάστη», βουλευτής
του Κ.Κ.Ε. και ανέλαβε την γενική γραμματεία του κόμματος όταν συνελήφθη Ο Π.
Πουλιόπουλος επί κυβερνήσεως Πάγκαλου. Το 1928 ενώ ήταν βουλευτής του κόμματος αποχώρησε από αυτό γιατί διαφώνησε με την γραμμή πού του επέβαλε ή Μόσχα και αηδίασε από την όλη κατάσταση.

Παστιάς Γιατσόπουλος (Σεπτέμβριος 1926) (διαγράφηκε)

 Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. μετά την πτώση του Πάγκαλου. Διαγράφηκε αργότερα σάν«λικβινταριστής» καί «πράκτορας».

Ανδρόνικος Χαϊτάς (Μάρτιος 1927) (τουφεκίσθηκε)

Βασικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε., υπήρξε αντιπρόσωπος του στην Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν). Άσκησε για ένα διάστημα το 1928 τα καθήκοντα του γενικού γραμματέως. Το 1935 τουφεκίσθηκε στην Ρωσία όπου είχε
καταφύγει μετά από μια δραπέτευση του από τις Ελληνικές φυλακές.

Γιώργης Σιάντος (Ιανουάριος 1928-31,1938-39, 1941-1945)(δολοφονήθηκε) 

Καπνεργάτης από την Καρδίτσα. Διετέλεσε ηγέτης του Κ.Κ.Ε. στις περιόδους 1928—31, 1938—39 και 1941—45. Στην περίοδο της κατοχής και του Ε.Α.Μ., ή κομμουνιστική προπαγάνδα τον έκανε θρύλο και όλα τα μέλη του Κ.Κ.Ε. τον έλεγαν με αγάπη «ο γέρος». Μετά τον θάνατο του το Κ.Κ.Ε. τον χαρακτήρισε επίσημα σαν«πράκτορα της Ασφάλειας», «προδότη», «προβοκάτορα» και σαν«άνθρωπο πού έστειλε ο εχθρός μέσα στο Κ.Κ.Ε. πριν τριάντα χρόνια». Κυκλοφόρησε και ή φήμη ότι ό θάνατος του οφείλεται σε δολοφονία, πού εξετέλεσε κατ' εντολή του Κ.Κ.Ε. ο κομμουνιστής ιατρός του πού τον θεράπευε.

Νίκος Νεφελούδης (1936-38) (διαγράφηκε)

 Εργάτης, συνδικαλιστής. Υπήρξε γραμματεύς του Κ.Κ.Ε. κατά την περίοδο 1936—38. Διαγράφηκε από το κόμμα σαν «όργανο του ταξικού εχθρού», «δειλός», «λιγόψυχος», «προδότης» και με την κατηγορία ότι αυτός προκάλεσε το κομμουνιστικό στασιαστικό κίνημα στον Ελληνικό στρατό της Μ. Ανατολής σαν«όργανο του εχθρού», ο οποίος και επίτηδες τον έστειλε από την Ελλάδα στην Αίγυπτο !

 Δημήτρης  Παπαγιάννης (1939). (απομονώθηκε)

Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. μετά την σύλληψη του Γ. Σιάντου το 1939. Χαρακτηρίσθηκε λίγο αργότερα σαν «πράκτορας της Ασφάλειας» και απομονώθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να πεθάνει φυματικός στην Ακροναυπλία. Υπάρχει η εκδοχή ότι τον κατέδωσαν στην Ασφάλεια οι Ζαχαριαδικοί για να τον εξοντώσουν.

 Ανδρέας Τσίπας (Ιούλιος 1941-Σεπτέμβριος 1941).  (καταγγέλθηκε) 
Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. το 1941. Αργότερα το Κ.Κ.Ε. τον κατήγγειλε σαν «τυχοδιωκτικό και αλήτικο στοιχείο» πού «δεν είχε καμιά εκτίμηση στους Σλαβομακεδόνες».

Νίκος Ζαχαριάδης (1931-1936) (1945-1956). (αυτοκτόνησε) 
Ανέλαβε την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. το 1931 με εντολή της Κομιντέρν. Το 1934 ανακηρύχθηκε «αρχηγός»τίτλο πού διατήρησε ως το 1951.
Άσκησε την ηγεσία ως το 1936 πού συνελήφθη, και μετά από το 1945 ως το 1956.

(φωτογραφία από την αυτοκτονία του.) 
Το 1956 με επέμβαση της Μόσχας καθαιρέθηκε βιαίως από την ηγεσία του Κ.Κ.Ε. κατηγορούμενος για «αντισοβιετισμό»,«τυχοδιωκτισμό» κ.λ.π. Μετά την καθαίρεση του διατυπώθηκαν εναντίον του πολλές κατηγορίες και χαρακτηρίσθηκε σαν (καταστροφέας του Κ.Κ.Ε.», «βρομόνερο», «τυχοδιώχτης» «χωρίς αρχές», «κακός δαίμονας του κινήματος», «υποκριτής», «φραξιονιστής», «συκοφάντης», «προβοκάτορας», «ύποπτος» και «φωνή του εχθρού» (Λεπτομέρειες  στο άρθρο «Γιατί και πώς καθαιρέθηκε ο Ν. Ζαχαριάδης» στην «Σοβιετολογία» του Φεβρουαρίου 1960).

Απόστολος Γρόζος (1956).

 Συνδικαλιστής και στέλεχος του ΚΚΕ. Γεννήθηκε το 1892 στην Κομοτηνή και σύντομα αναδείχθηκε σε υψηλόβαθμο στέλεχος του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως στέλεχος του ΕΑΜ, ενώ στον Εμφύλιο διετέλεσε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Παρτσαλίδη (Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 1949). Το 1956, μετά την καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη, έγινε γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, επικεφαλής συλλογικής ηγεσίας.

Πέθανε το 1981 στην Αθήνα.

Κώστας Κολιγιάννης (1956-1972) (Ο Γραμματέας της διάσπασης, παραιτήθηκε) 

Το 1945 εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος και το 1949 τακτικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής (ΚΕ) του ΚΚΕ. Έλαβε ενεργά μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο και διέφυγε κατόπιν στην Ανατολική Ευρώπη. Τον Νοέμβριο του 1952 εξελέγη μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του κόμματος.
Το 1955 τάχθηκε κατά του Ζαχαριάδη και, όταν ο τελευταίος καθαιρέθηκε το 1956, ανέλαβε τα καθήκοντα του γραμματέα του κόμματος. Επισήμως διετέλεσε α΄ γραμματέας του ΚΚΕ από το1961 έως το 1972.
Το 1965, ο Κολιγιάννης ήρθε σε ρήξη με τον Μήτσο Παρτσαλίδη και άλλα στελέχη του ΚΚΕ για το θέμα της σύνθεσης της ΚΕ από εκπροσώπους του «εσωτερικού» (τα μέλη του εκτός νόμου ΚΚΕ που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα, κυρίως μέσω της ΕΔΑ) και εκπροσώπους του «εξωτερικού» (τους πολιτικούς προσφύγες στην Ανατολική Ευρώπη). Η ρήξη αυτή είχε ρίζες ιδεολογικές και σχετίζονταν περισσότερο με τις σχέσεις του ΚΚΕ με το αντίστοιχο κόμμα της ΕΣΣΔ καθώς και τη θέση του ΚΚΕ απέναντι στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις της εποχής εκείνης.
Κατά την 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, στο Βουκουρέστι τον Φεβρουάριο του 1968, ο φιλοσοβιετικός Κολιγιάννης και η ομάδα του επικράτησαν, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί το κόμμα σε διάσπαση και να δημιουργηθεί τελικά το ΚΚΕ Εσωτερικού από τους διαφωνούντες. Το 1972 παραιτήθηκε από τη θέση του γραμματέα «λόγω ασθένειας». Η 17η Ολομέλεια της ΚΕ, που έγινε εν απουσία του τον Δεκέμβριο του 1972, εξέλεξε ως αντικαταστάτη του τον Χαρίλαο Φλωράκη. 
Έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην Ουγγαρία, όπου και πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 1979. Η κηδεία του και η ταφή της σορού του έγιναν λίγες ημέρες μετά στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ελλοπία Βοιωτίας

Χαρίλαος Φλωράκης (1972-1989) 

Ο μόνος ίσως που τιμήθηκε από το κόμμα έως το τέλος του. Η αλήθεια είναι ότι ο Χ. Φλωράκης διατέλεσε γραμματέας του κόμματος σε περίοδο ειρήνης και σε συνθήκες Δημοκρατίας , πράγμα που σημαίνει ότι δεν εκτέθηκε σε ιστορικές αποφάσεις που εκ των υστέρων θα κρινόντουσαν από το κόμμα.

Ήταν όμως κύριος υπεύθυνος στην επανένωση της Αριστεράς το 1989, χωρίς όμως να αποφύγει και τους εσωκομματικούς κραδασμούς (διάσπαση της ΚΝΕ)

Σε αυτό όμως που πρέπει να απαντήσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος είναι η δήλωση μετανοίας το 1974 που υπέγραφε έγγραφο μη ανατροπής του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.

Γρηγόρης Φαράκος (1989-1991)(κατηγορήθηκε και απεχώρησε) 

Το ΚΚΕ τον κατηγόρησε σαν «Μπουρζουά» γιατί τόλμησε με τα κείμενα του να ισχυριστεί ότι η απόφαση του κόμματος για τον εμφύλιο ήταν λάθος.

Τον Ιούλη του 1989 εκλέχτηκε ΓΓ του ΚΚΕ, θέση στην οποία παρέμεινε περίπου 19 μήνες, μέχρι το 13ο Συνέδριο του Κόμματος το 1991. Δραστηριοποιήθηκε έντονα και από τη θέση του ΓΓ της ΚΕ για τη διάλυση του Κόμματος και τη διάχυσή του στον τότε ενιαίο Συνασπισμό, τασσόμενος με την ομάδα των στελεχών που αποχώρησαν και πολέμησαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εκτοτε, με την αποχώρησή του, το 1991, από το ΚΚΕ, δραστηριοποιούνταν πολιτικά στο Συνασπισμό

 Αλέκα Παπαρήγα (1991- 2013)

Ακόμα δεν την έχουν κατηγορήσει για το χαμηλότερο ποσοστό που έχει πάρει το ΚΚΕ ιστορικά στις εκλογές του 2012 (4,5%). Μικρότερο και από αυτό που είχε πάρει το 1989 με την κατάρρευση των κομμουνιστικών κρατών, ενώ εξελισσόταν ήδη η μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση όλων των εποχών.

Φαίνεται όμως η αποχώρηση της από την ηγεσία του ΚΚΕ είχε και το στοιχείο αυτό, την απαξίωση του ΚΚΕ στην κοινωνία. 

Στις 13/4/2013 η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος εξέλεξε τον οικονομολόγο Δ. Κουτσουμπά.

Πρόβλεψη μου είναι ότι ο εν λόγω νέος Γ.Γ. θα είναι αυτός που θα ηγηθεί ενός κόμματος που δεν θα εκπροσωπείται πλέον  στη βουλή.  

Αντώνης Κρούστης

Fileleftheros1966.blogspot.com

Ινφογνώμων Πολιτικά