Έξαλλος ο Βαρουφάκης με Χαφτάρ: «Είναι πολέμαρχος - Θυμίζει τον Κάρατζιτς»!

Την… ανησυχία του ότι η εμπλοκή της Ελλάδας εξελίσσεται στο «μεγαλύτερο ίσως διπλωματικό φιάσκο των τελευταίων ετών» εξέφρασε ο γραμματέας του ΜέΡΑ25, Γιάνης Βαρουφάκης μιλώντας στην ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου που αντιμετωπίζει τις συνέπειες του Brexit.

«Αγκαλιάζοντας τον πολέμαρχο Χάφταρ, θυμίζετε τους "υπερπατριώτες" που αγκάλιαζαν τον Κάρατζιτς τη δεκαετία του ‘90, πλήττοντας έτσι και την εικόνα της χώρας και την γεω-στρατηγική μας θέση» υποστήριξε ο κ. Βαρουφάκης.

Ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 είπε ότι «η ανίερη συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Exxon-Total ενίσχυσε τον Ερντογάν δίνοντάς του στο εσωτερικό της χώρας και στη Μέση Ανατολή το άλλοθι να μεταφέρει το πεδίο σύγκρουσης στη Λιβύη με τη συμφωνία με την αδύναμη κυβέρνηση της Τρίπολης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αμέσως έπεσε στην παγίδα του βάζοντας όλα τα αυγά της στο καλάθι της συμμαχίας με τον πολέμαρχο Χάφταρ» είπε ο κ. Βαρουφάκης.

Αναφερόμενος μάλιστα στην πρόσφατη «έκκληση ανακωχής» Πούτιν και Ερντογάν «την οποία αποδέχθηκαν και οι δύο πλευρές, η Ελλάδα μπήκε, με προσωπική ευθύνη του Έλληνα πρωθυπουργού, στο περιθώριο της ειρηνευτικής διαδικασίας που ξεκίνησε στην Μόσχα και συνεχίζεται στο Βερολίνο, όπου προφανώς δεν κλήθηκε ο κ. Μητσοτάκης», είπε ο κ. Βαρουφάκης.

Τόνισε επίσης ότι ο μόνος τρόπος τα συμφέροντα της Ελλάδας να εξυπηρετηθούν είναι η χώρα μας να απελευθερωθεί από την ανίερη συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Exxon-Total, να πάψετε να ονειρεύεστε μεγαλεία και πλούτη από υδρογονάνθρακες αγκαλιά με Νετανιάχου-Σίσι-Τραμπ και… Χαφτάρ, να δηλώσουμε ότι ο βυθός της Αν. Μεσογείου θα πρέπει να μείνει άθικτος από τρυπάνια, ότι μαζί με την ΕΕ που κινείται στους ρυθμούς της Πράσινης Συμφωνίας, θα καταστήσουμε την Ελλάδα κέντρο βάρους ενός διεθνούς δικτύου ανανεώσιμης ενέργειας που θα αγκαλιάζει όλη τη Μεσόγειο και μας δίνει πραγματικές δυνατότητες να παίξουμε ειρηνευτικό ρόλο και να περιθωριοποιήσουμε εκείνους που επιβουλεύονται την ειρήνη και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

Τέλος, αναφερόμενος στο νομοσχέδιο, είπε ότι τάσσεται υπέρ της αρχής του, ζήτησε ωστόσο να μην υπάρχει ημερομηνία λήξης στην παράταση-διατήρηση των δικαιωμάτων των Βρετανών πολιτών: «Μία κίνηση σαν αυτή, θα ήταν εξαιρετική κίνηση καλής θέλησης προς το Λονδίνο σε περίπτωση που, στο εγγύς ή απώτερο μέλλον, αναγκαστούμε να διαπραγματευτούμε ειδικό καθεστώς για τους Έλληνες που ζουν στη Βρετανία», είπε ο κ. Βαρουφάκης.

pronews.gr

Θυμιστε στη Μέρκελ την Ανατολική Γερμανία!

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Κανείς δεν βρέθηκε να θυμίσει στην κα. Μέρκελ, ότι η (δυτική) Γερμανία ποτέ δεν αναγνώρισε το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας! Παρά το γεγονός ότι το είχαν αναγνωρίσει, τελικά, ΟΛΕΣ οι άλλες χώρες στον κόσμο! Γιατί δεν αναγνώρισαν ποτέ το ανατολικογερμανικό καθεστως (της ούτω λεγομένης και υπό σοβιετικό έλεγχο «Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας»);

Γιατί δεν ήθελαν να νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων τον συντελεσθέντα διαμελισμό της χώρας τους μετά την στρατιωτική συντριβή τους (στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο)! Κι από μας ζητούν να αναγνωρίσουμε – και να προεξοφλήσουμε – το μελλοντικό διαμελισμό της χώρας μας αφότου πολεμήσαμε τέσσερις φορές μέσα σε πενήντα χρόνια, για να τον αποτρέψουμε (στο Μακεδονικό Αγώνα, στον Πρώτο Βαλκανικό, στο Δεύτερο Βαλκανικό και στον Εμφύλιο). Και νικήσαμε και τις τέσσερις! Οι Γερμανοί επί 40 χρόνια προσδοκούσαν ότι κάποτε θα ενωθούν! Όταν όλα τα τότε δεδομένα αυτό το απέκλειαν. Κι όμως αυτοί το προσδοκούσαν και δεν έκαναν πίσω ρούπι!

Κανείς δεν βρέθηκα αυτά να τα θυμίσει στην κα Μέρκελ! (Μάλλον κάποιος βρέθηκε, αλλά δεν είναι πια Πρωθυπουργός… Μόνο που τότε η Μέρκελ ήταν πανίσχυρη, ενώ τώρα βρίσκεται σε αποδρομή, πραγματικά σκιά του εαυτού της. Μας απειλούν οι «διαλυμένοι» και μας πιέζουν οι «τελειωμένοι». Γιατί εκλέξαμε να μας κυβερνούν «μπαχαλάκηδες»… Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που δεν βλέπουν όσοι δικοί μας «επείγονται» να λύσουν το Σκοπιανό…

–Πρώτον, δεν είναι συντριπτική η πίεση της «διεθνούς κοινότητας» για το ζήτημα αυτό, όπως ισχυρίζονται…

–Δεύτερον, η Ελλάδα, παρά τα μεγάλα οικονομικά της αδιέξοδα, έχει πολύ σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο (στα μάτια των συμμάχων της – και όχι μόνο), για να την αποσταθεροποιούν εσωτερικά προκειμένου να λύσουν ένα «περιφερειακό θέμα» …ανθυποτριτεύουσας σημασίας στη διεθνή σκηνή…

–Τρίτον, το πρόβλημα των Σκοπίων είχε «παγώσει» για χρόνια και δεν «εγκυμονούσε» καμία κρίση. Τώρα που το «ανακατεύουν» ξανά είναι πιθανότερο να προκαλέσει κρίση – ή να εκραγεί μετά από κρίση στο γειτονικό Κοσσοβο. –Τέταρτον, η «λύση» που πάει να προκύψει είναι χειρότερη από το πρόβλημα για την ίδια την Ελλάδα! Γιατί νομιμοποιείται και μέσα στη χώρα ο Σκοπιανός αλυτρωτισμός. Κάτι που είναι από τώρα υπονομευτικό για την κοινωνική μας συνοχή. Η «λύση» που ετοιμάζεται, θα αποτελέσει θρυαλλίδα εκρήξεων, όχι «παράγοντα σταθεροποίησης» μιας περιοχής, που ήταν σταθερή – τώρα την αποσταθεροποιούν! Άλλωστε, το έχουν ξανακάνει – και μάλιστα πρόσφατα…

Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

–Πρώτον, δεν υπάρχει καμία πρεμούρα να λυθεί το Σκοπιανό, ντέ και καλά. Αν δείτε τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη τα πραγματικά προβλήματα είναι άλλα και βρίσκονται αλλού: Τα τρία μεγαλύτερα προβλήματα σήμερα που εγκυμονούν κινδύνους για τη διεθνή σταθερότητα είναι: Συρία, Ιράν και Ουκρανία. Μια άλλη μεγάλη εστία εντάσεων βρίσκεται αρκετά μακρύτερα από μας, στην Κινεζική θάλασσα με τις Κινεζικές φιλοδοξίες για προσάρτηση της Ταϊβάν (ή για διακήρυξη ανεξαρτησίας της Ταϊβάν) πράγμα που έχει δημιουργήσει συναγερμό και στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία.

Στην Ευρώπη, η μεγάλη αγωνία είναι τι θα βγει από τις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαϊου, όπου κυοφορούνται μεγάλες ανατροπές στους εσωτερικούς ευρωπαϊκούς συσχετισμούς. Πρωτοφανείς για τις τελευταίες δεκαετίες. Να σημειωθεί ακόμα ότι στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και τη Σουηδία υπάρχει ουσιαστικά ακυβερνησία (αδύναμες κυβερνήσεις), ενώ Πολωνία, Ουγγαρία, και Ιταλία έχουν ισχυρές κυβερνήσεις εσωτερικά, αλλά βρίσκονται σε σύγκρουση με τις Βρυξέλλες. Για να μην αναφερθούμε ότι συμφωνία για το Brexit δεν υπάρχει, γεγονός που δημιουργεί άλλου είδους πονοκεφάλους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι στο χειρότερο σημείο εδώ και χρόνια… Και βεβαίως – άλλης τάξης βέβαια – η επερχόμενη νέα παγκόσμια ύφεση που είναι πιθανό να έχει σεισμικές επιπτώσεις και στους γεωπολιτικούς συσχετισμούς.

Όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως συνάφεια με το Σκοπιανό, ούτε συσχετίζονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο μαζί του. Ακόμα και στα ίδια τα Βαλκάνια το μεγάλο πρόβλημα δεν προέρχεται από τα Σκόπια, αλλά από το γειτονικό Κόσσοβο. Κι αυτό που πάει να γίνει στα Σκόπια τώρα, δεν θα εξουδετερώσει τους κινδύνους από το Κόσσοβο, αντίθετα μπορεί να πυροδοτήσει περαιτέρω εκρήξεις, αν το Κόσσοβο σκάσει… Οι Αλβανοί και στις δύο περιοχές, ευκαιρία περιμένουν. Και η Συμφωνία των Πρεσπών τους τη δίνει…

Η επίλυση του Σκοπιανού τώρα, δεν είναι προτεραιότητα κανενός! Την προωθούν γιατί βρήκαν τον «βολικό» στην Ελλάδα να του την περάσουν. Και τον έχουν και στο χέρι πια. Το λέει και η Handelsblatt… Τα περί ανακοπής της ρωσικής διείσδυσης στα Βαλκάνια είναι ανοησίες! Τόσα χρόνια που ήταν άλυτο το πρόβλημα γιατί δεν υπήρξε ρωσική διείσδυση; Και το ΝΑΤΟ πώς ακριβώς, θα «ανακόψει» τη ρωσική «διείσδυση»; Τα ’χουν βρει προηγουμένως μεταξύ τους, μέσα στο ΝΑΤΟ; Εδώ ΗΠΑ και Ευρωπαίοι – οι δυο βασικοί πυλώνες του ΝΑΤΟ – αλληλοκατηγορούνται για τη χρηματοδότησή του – χώρια που βρίσκονται ουσιαστικά στα πρόθυρα οικονομικού πολέμου! Αν θέλουν οι δυτικοί να αποκρούσουν «ρωσική διείσδυση», να κοιτάξουν να λύσουν τα εσωτερικά προβλήματα του ΝΑΤΟ. Κι όχι να διαλύουν τα Βαλκάνια, ενθαρρύνοντας τις αλυτρωτικές βλέψεις των Αλβανών, και προκαλώντας την αντίθεση και των Ελλήνων και των Βουλγάρων (που είναι μέλη του ΝΑΤΟ)… Και την Ουκρανία πήγαν να τη βάλουν στο ΝΑΤΟ και τη… διέλυσαν!

Και κάτι τελευταίο: Περνώντας με το ζόρι μια λύση που δεν την θέλει κανείς στην περιοχή (στα Σκόπια εξαγόρασαν βουλευτές για να την περάσουν, γιατί στο δημοψήφισμα δεν πήγαν οι Σκοπιανοί να ψηφίσουν),στην Ελλάδα προσπαθούν να την επιβάλουν κόντρα στη θέληση του 70% του Ελληνικού λαού με οριακές ψήφους από θνησιγενή κομματίδια που διαλύονται, ενώ στη Βουλγαρία έχει προκαλέσει κατακραυγή! Η Ρωσία ενοχλείται από την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ – περισσότερο για συμβολικούς λόγους – αλλά δεν φοβάται το παραμικρό απ’ αυτό. Αντίθετα τρίβει τα χέρια της που οι ΝΑΤΟϊκοί μόνοι τους αποσταθεροποιούν την επιρροή τους σε δύο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ στην περιοχής, (Ελλάδα και Βουλγαρία) και ενθαρρύνουν τον αλυτρωτισμό μιας τρίτης (της Αλβανίας), ενώ αποσταθεροποιούν εσωτερικά και διαλύουν ουσιαστικά τα ίδια τα Σκόπια. Τελικά όλη αυτή η πρεμούρα, για τους Ρώσους δουλεύει…

–Δεύτερον, η Ελλάδα ακόμα κι αν εναντιωθεί στη Συμφωνία, δεν έχει τίποτε να φοβάται. Ο γεωπολιτικός της ρόλος (μαζί με την Κύπρο) για τη στήριξη του Ισραήλ και του κοσμικού καθεστώτος στην Αίγυπτο είναι μακροχρόνια πολύ σημαντικότερος. Ιδιαίτερα τώρα που η Τουρκία μοιάζει όλο και λιγότερο αξιόπιστη (για τους δυτικούς), όλο και περισσότερο απρόβλεπτη (για όλους) και σε ρήξη με όλες τις άλλες αντι-ισλαμικές δυνάμεις της περιοχής (και το Ισραήλ και την Αίγυπτο). Η Ελλάδα είναι «φυσικό προπύργιο» για την σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής. Και είναι το απώτατο σύνορο της Δύσης σε μια ταραγμένη περιοχή. Το ρόλο αυτό πρέπει να τον εκμεταλλευτεί έναντι της Δύσης. Αλλά είναι ρόλος ισχύος, προϋποθέτει ισχύ – όχι κακομοιριά και οσφυοκαμψία… Η άρνηση της Ελλάδας να δεχθεί λύση που επιβραβεύει τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, δεν μειώνει στο παραμικρό τον πολύ σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στην ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι καν συγκρίσιμα τα μεγέθη. Απλά πρέπει να ξεκαθαρίζει κάθε στιγμή τι συζητά και τι όχι, τι προσφέρει και τι δεν δέχεται. Έτσι γίνονται οι σύγχρονες διακρατικές σχέσεις. Έτσι κάνουν όλοι.

Ο διεθνής παράγοντας «πιέζει» αυτόν που δέχεται να πιεστεί.

–Τρίτον, τα διεθνή προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν, παραμένουν ανοικτά για δεκαετίες. Αυτό δεν εμποδίζει τα κράτη να προκόβουν και να αναπτύσσονται, εφ’ όσον καταφέρνουν να «παγώσουν τα άλυτα προβλήματα μεταξύ τους και να βρουν ένα τρόπο να ζουν μαζί τους…

Το Παλαιστινιακό δεν έχει λυθεί ακόμα. Το Κυπριακό δεν έχει λυθεί. Μιλάμε για προβλήματα πολύ πιο σοβαρά.

Το θέμα του Γιβραλτάρ μεταξύ Ισπανίας και Βρετανίας δεν έχει λυθεί. Παρ’ ό,τι Ισπανία και Βρετανία ήταν για 30 χρόνια περίπου και οι δύο πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και του ΝΑΤΟ). Το Βορειοϊρλανδικό δεν λύθηκε τελειωτικά, παρ’ ό,τι Ιρλανδία και Βρετανία ήταν συμμετείχαν πλήρως στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση επί 40 χρόνια και πλέον. Μετά τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρόβλημα εξομαλύνθηκε – τώρα με το Brexit προκύπτουν νέες εμπλοκές και νέα αδιέξοδα ξανά. Όλα αυτά είναι πολύ πιο κρίσιμα από το Σκοπιανό. Όπου οι Έλληνες για δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον ήταν ο δεύτερος εμπορικός και επενδυτικός εταίρος τους, παρά την ΜΗ λύση του ονοματολογικού. Τώρα που πάει να λυθεί θα δυσκολέψουν τα πράγματα! Δεν θα εξομαλυνθούν!

–Τέταρτον, θα επιτρέψουν να δημιουργηθούν δίκτυα φροντιστηρίων της «Μακαδονικής γλώσσας» μέσα στη Βόρειο Ελλάδα; Θα απαγορεύσουν να διδάσκεται ο Μακεδονικός Αγώνας στα Σχολεία;

Θα προκαλέσουν αναμόχλευση παθών και αναζωπύρωση εντάσεων!

Θα κλείσουν τα Μουσεία Μακεδονικού Αγώνα; Θα αποκαθηλώσουν τον Παύλο Μελά, θα αποσύρουν από την κυκλοφορία τα «Μυστικά του Βάλτου» θα απαγορεύσουν το «Μακεδονία ξακουστή»; Εκεί οδηγούν όσα έχουν συμφωνήσει! Έχουν καταλάβει τη πολλαπλές «ωρολογιακές βόμβες» που τοποθετούν σε όλη την Ελλάδα;

Θα παραιτηθούν από τη διαπραγμάτευση της ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ; Η Βουλγαρία θα διαπραγματεύεται σκληρά μαζί τους (γιατί είναι μέλος της ΕΕ), αλλά η Ελλάδα δεν θα μπορεί να πει «κίχ»! Γιατί έχει δεσμευτεί να μην πει το παραμικρό, βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών…

Απέναντί μας ο «μεριοπαθής» Ζάεφ φωτογραφίζεται μπροστά σε σχολικούς χάρτες που εμφανίζουν τη «Μεγάλη Μακεδονία» να συμπεριλαμβάνει και τη Θεσσαλονίκη και την Καβάλα και την Έδεσσα και τη Χαλκιδική! Κι εδώ η κυβέρνηση Τσίπρα μας λέει ότι… «τέλειωσε» τον αλυτρωτισμό τους. Που τώρα έχει ξασαλώσει…

Ο ίδιος ο Ζάεφ δηλώνει με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους, ότι αναγνωρίστηκε από τους Έλληνες η μακεδονική εθνική ταυτότητα. Όχι η «ιθαγένεια» (δηλαδή η νομική σχέση των πολιτών με το κράτος τους), αλλά η μακεδονική ταυτότητα! Κι εμείς εδώ ακούμε την κυβέρνηση και τους πρόθυμούς της να βεβαιώνουν ότι είναι μια «καλή λύση». Ποια είναι «καλή λύση»; Η αναγνώριση από την Ελλάδα της Μακεδονικής ταυτότητας που αποτελεί προϋπόθεση και «όχημα» αλυτρωτισμού σε βάρος μας; Τρελαθήκαμε;

Όταν οι αλβανόφωνοι των Σκοπίων, διαπραγματεύονται πιο σθενερά τα συμφέροντά τους απ’ ό,τι οι Έλληνες συνολικά, καταλαβαίνουμε σε τι βόθρο αναξιοπιστίας έχουμε κατρακυλήσει διεθνώς;

Ο Ζάεφ βρίσκεται σε ντελίριο αλυτρωτισμού για να πείσει τους οριακούς βουλευτές που χρειάζεται προκειμένου να ψηφίσουν. Οι οποίοι παρ’ όλα αυτά διαπραγματεύονται σθεναρά και κερδίζουν πόντους, Κι εδώ ο Τσίπρας μας βεβαιώνει ότι… δεν υπάρχει αλυτρωτισμός, για να κερδίσει πέντε έξη ξέμπαρκους, υποψήφιους «χρήσιμους ηλίθιους», οι οποίοι δεν διαπραγματεύονται ΤΙΠΟΤΕ!

Ποιους γεωπολιτικούς ρόλους μπορεί να παίξει μια χώρα που την κατάντησαν «κλωτσοσκούφι», ανάμεσα στον… Παπαχριστόπουλο, τον Σταύρο και την Κουντουρά;

Τι γεωπολιτικά «ερείσματα» μπορεί να αναζητήσει μια χώρα στον περίγυρό της, όταν «ανταλλάσσει» την αναγνώριση εχθρικού αλυτρωτισμού προκειμένου να επιτύχει… αναβολή μιας ακόμα περικοπής συντάξεων;

Ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά, όταν γινόμαστε μόνοι μας ρεζίλι;

Και βέβαια όταν στείλουμε το μήνυμα ότι υποχωρούμε απέναντι σε μια μικρή, αδύναμη και απολύτως ευάλωτη χώρα που μας προκαλεί κι από πάνω, τότε τι μήνυμα στέλνουμε σε άλλες χώρες δίπλα μας πολύ πιο μεγάλες και απειλητικές; Ότι είμαστε έτοιμοι να τα δώσουμε όλα!

http://lastpoint.gr/thymiste-sti-merkel-tin-anatoliki-germania/

Κατάντια Ν.Κοτζιά: Εκλιπαρεί την ΕΕ «να δεχθεί ως μέλη την Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία»

 
 Γράφει: Γεράσιμος Χουντάλας
Η Ελλάδα πρωτοστατεί ώστε να καμφθούν οι αντιρρήσεις χωρών μελών της ΕΕ για να αποδεχθούν την ένταξη Βόρειας Μακεδονίας (έτσι αποκαλεί παντού πλέον τα Σκόπια ο Ν.Κοτζιάς και ας μην έχει κυρωθεί η συμφωνία από την ελληνική Βουλή» και Αλβανίας.
Έτσι η Αθήνα ελέω ΥΕΠΞ εμφανίζεται ως ο πιο φανατικός σύμμαχος για να ενταχθούν δύο χώρες στην ΕΕ, οι οποίες δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν πολύ σοβαρά προβλήματα στην ελληνική εξωτερική πολιτική αλλά και στην ελληνική κυριαρχία αυτή καθεαυτή.
Οι Σκοπιανοί με την «βούλα» της ελληνικής κυβέρνησης πλέον διεκδικούν και την «Νότια Μακεδονία» και οι Αλβανοί ουδέποτε έκρυψαν ότι διεκδικούν την Ήπειρο (που παρεμπιπτόντως είναι και αυτή Νότια καθώς υπάρχει και η Βόρεια εντός αλβανικού εδάφους)
«Έκκληση προς όλες τις πλευρές να κατανοήσουν ότι υπάρχουν πράγματι προβλήματα με αυτές τις χώρες (πΓΔΜ και Αλβανία) -εμείς πρώτοι τα θέσαμε- αλλά αυτά μπορούν να λυθούν πιο αποτελεσματικά εάν ενταχθούν σε μια διαδικασία monitoring και screening» απηύθυνε μέσω συνέντευξής του στην EURACTIV ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με αφορμή την αυριανή συζήτηση στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ που πραγματοποιείται στο Λουξεμβούργο για το θέμα της διεύρυνσης των δυτικών Βαλκανίων.
«Θεωρώ ότι υπάρχουν κράτη σημαντικά που έχουν μια διαφορά: το αν θα πρέπει να συνεχίσει η Ευρώπη με διεύρυνση, ή εμβάθυνση. Επίσης, για την πορεία προς τις ευρωεκλογές, αν θα δώσουμε αφορμές και θα διευκολύνουμε τον λαϊκισμό, ή όχι. Κατά τη γνώμη μας- από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε και έθεσε τον ορίζοντα- φέτος το καλοκαίρι θα πρέπει να ξεκινήσουμε τις τυπικές διαπραγματεύσεις με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, θα πρέπει την υπόσχεση που δώσαμε να την υλοποιήσουμε» είπε ο υπουργός.
«Λέω στους συναδέλφους μου ότι μπορούν να είναι όσο πιο αυστηροί θέλουν. Αλλά δεν πρέπει να κόψουμε αυτή την προοπτική. Φοβάμαι ότι εάν δεν δοθεί ημερομηνία ένταξης των διαπραγματεύσεων στη Βόρεια Μακεδονία, όλη αυτή η προσπάθεια που κάναμε με μεγάλες θυσίες και συμβιβασμούς, θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο. Επίσης, εάν ξεκινήσει η διαδικασία για μια από τις δύο χώρες και μείνει πχ η Αλβανία εκτός, θα δημιουργηθεί κατάσταση αστάθειας στην περιοχή. Εάν κάποιοι είχαν προβλήματα, καλό θα ήταν να μη φθάσουμε στην έκθεση της Επιτροπής και στην πρόταση να εξετάσουμε το άνοιγμα της διαπραγμάτευσης. Τώρα φθάσαμε και πρέπει να το κάνουμε. Η Ευρώπη πρέπει να κρατάει τον λόγο της» ανέφερε.
Ο υπουργός Εξωτερικών επισήμανε επίσης ότι «η Γερμανία πρέπει να ανταποκριθεί περισσότερο στις προτάσεις Μακρόν ή να τις απαντήσει τουλάχιστον αναφορικά με το μέλλον της Ευρώπης. Η κ. Μέρκελ έδωσε μια απάντηση, αλλά υποθέτω χρειάζονται περισσότερες διευκρινίσεις. Και η γαλλική πλευρά θα πρέπει να συναινέσει να ξεκινήσουν αυτές οι διαπραγματεύσεις λαμβάνοντας υπόψη και μια πιο θετική διάθεση που θα δείξει το Βερολίνο. Δεν έχουμε να χάσουμε ή να κερδίσουμε ή να χωριστούμε σε δύο στρατόπεδα ηττημένων και κερδισμένων. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προωθήσουμε το ευρωπαϊκό όραμα».
Ερωτηθείς ειδικότερα για τις χώρες που εξέφρασαν ενστάσεις ο Ν. Κοτζιάς είπε ότι ξεκίνησαν με τη Δανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γαλλία.
«Υπήρξαν ορισμένες αντιφάσεις στη γερμανική πολιτική. Στη Γερμανία υπάρχει μια σύγκρουση εντός του κυβερνητικού συνασπισμού και αυτό κάνει την κ. Μέρκελ αρκετά επιφυλακτική σε μέτρα που θα ενσωματώνουν τρίτους ή στον τρόπο που θα αντιμετωπιστεί το Μεταναστευτικό. Εγώ το καταλαβαίνω. Οι Γάλλοι δεν είναι ευχαριστημένοι από το πώς προχωρά η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Και οι Ολλανδοί έχουν εκφράσει διαφωνίες, αλλά νομίζω θα είναι πιο εύκολο να τις ξεπεράσουν. Συνεπώς, το θέμα είναι να συνεννοηθεί η Γαλλία με τη Γερμανία και να μην οδηγήσουμε σε αποσταθεροποίηση τα Βαλκάνια».
Σχετικά με τις διαδικασίες ένταξης των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ, εξέφρασε την άποψη ότι «ο συσχετισμός των δυνάμεων που τάσσονται υπέρ και αυτών που έχουν αμφιβολίες είναι διαφορετικός».
Απαντώντας σε ερώτηση για τη θετική στάση των κρατών μελών της ΕΕ για τη συμφωνία των Πρεσπών ο υπουργός Εξωτερικών είπε ότι «ήταν το καλύτερο νέο της Ευρώπης εδώ και μια 5ετία. Σε μια εποχή που είχαμε κρίση της ευρωζώνης, κρίση ταυτότητας, εμβάθυνσης ή διεύρυνσης, το brexit, έχουμε και το Μεταναστευτικό, σε αυτήν την εποχή λύθηκε ένα πρόβλημα που αφορούσε και στην ΕΕ. Αναγνωρίστηκε η δυνατότητα της διπλωματίας να λύνει προβλήματα και να μην κοιτάει η Ευρώπη προς τα πίσω». Ο Ν. Κοτζιάς εξέφρασε, δε, τη βαθιά του πεποίθηση: «Μαζί με τις άλλες βαλκανικές χώρες αποτελούμε το καλύτερο συγκρότημα κρατών για να αναπτυχθούμε μαζί και να βγούμε με αισιοδοξία στο μέλλον». 
Pronews.gr

Πώς Ρ.Τ.Ερντογάν και Γ.Βίλντεερς βγαίνουν κερδισμένοι από την σύγκρουση Ολλανδίας-Τουρκίας

Ο Φ.ΟΛΑΝΤ ΕΠΕΛΕΞΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ Μ.ΜΑΚΡΟΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗΣ «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Η σύγκρουση Ολλανδίας-Τουρκίας έδωσε στην Ευρώπη ένα γερό μάθημα και μια εις βάθος κατανόηση για το πως σκέφτεται η Άγκυρα το τι είναι δίκαιο και τι άδικο, αλλά και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα με την αναγκαστική, λόγω γεωγραφίας, γειτονία μαζί της.

 

Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι: Έκανε καλά η Ολλανδία που αμέσως μετά την Γερμανία απαγόρευσε τις ομιλίες Τούρκων υπουργών υπέρ του τουρκικού δημοψηφίσματος με αποτέλεσμα να φανεί ο Ρ.Τ.Ερντογάν ως διωκόμενος από ΕΕ και γενικά όλους τους ξένους;

 

Είναι σαφές ότι ο Τούρκος πρόεδρος κερδίζει τις εντυπώσεις αφού φαίνεται πως οι ευρωπαϊκές χώρες δεν θέλουν να κερδίσει το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου και να μην συγκεντρωθούν οι υπερεξουσίες στο πρόσωπό του και να μην μετατραπεί η τουρκική Δημοκρατία σε προεδρική.

 

Το κακό είναι ότι τη διάθεσή τους αυτή την αποκαλύπτουν στους Τούρκους ψηφοφόρους και δεν έχουν πάρει το μάθημα τους ακόμα από τις περιπτώσεις Ν.Τραμπ και Βrexit.

 

Και στις 2 περιπτώσεις ο κόσμος ψήφισε το αντίθετο επειδή δεν τους άρεσε να του επιβάλλουν τα ΜΜΕ τι θα ψηφίσει και ακόμα περισσότερο δεν του άρεσαν οι απειλές με βάση τις οποίες επιχειρούσαν να τον εκβιάσουν ΤΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ.

 

Η ταραχή αυτή με την Ολλανδία έδωσε μια «ξεκούραστη» και «ολόφρεσκη» κρίση στον Ρ.Τ.Ερντογάν για να επιχειρήσει συσπείρωση των ψηφοφόρων του και να συγκεντρώσει εκείνους του MHP του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος.

 

Ο Ρ.Τ.Ερντογάν πολύ πονηρά έστησε παγίδα στους Ευρωπαίους και αυτοί έπεσαν μια χαρά μέσα της.

 

Το ίδιο το MHP έχει δώσει γραμμή υπέρ του «ΝΑΙ», τώρα έχει και το «πάτημα» για να στηρίξει μια ιστορία συνωμοσίας κατά της Τουρκίας από τους ξένους.

 

Το φρόντισε αυτό και ο Β.Σόιμπλε που ζήτησε από την Τουρκία να επιστρέψει στην λογική (δεν ξέρει με ποιους έχει να κάνει);

 

«Η συνέχιση της συνεργασίας με την Τουρκία στο θέμα της οικονομικής βοήθειας, εξαιτίας της διαμάχης για την καμπάνια Τούρκων υπουργών σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τη σύλληψη του τουρκο-γερμανού δημοσιογράφου στην Τουρκία είναι εξαιρετικά δύσκολη» δήλωσε στο δίκτυο ZDF. 

 

«Δεν θέλουμε να το κλιμακώσουμε, όλοι στη γερμανική κυβέρνηση είναι σύμφωνοι, αυτό που θέλουμε είναι η Τουρκία να επιστρέψει στη λογική» είπε χαρακτηριστικά.

 

Την ιστορία συνωμοσίας κατά της Τουρκίας φρόντισαν με την σειρά να την επιβεβαιώσουν και άλλοι

 

Ο πρωθυπουργός της Δανίας, πρότεινε να αναβληθεί μια προγραμματισμένη γι' αυτόν τον μήνα επίσκεψη του πρωθυπουργού της Τουρκίας, Μπιναλί Γιλντιρίμ. 

 

«Με τις σημερινές τουρκικές επιθέσεις κατά της Ολλανδίας, η συνάντηση δεν μπορεί να διαχωριστεί από αυτές. Γι' αυτό πρότεινα στον Τούρκο συνάδελφό μου την αναβολή της συνάντησης», ανέφερε ο Ράσμουσεν σε ανακοίνωσή του.

 

«Η Τουρκία δεν κινείται προς την κατεύθυνση της Ευρώπης, αλλά σε αντίθετη τροχιά. Είμαστε νομικά δεσμευμένοι να συσχετίζουμε την οικονομική στήριξη με την πρόοδο που καταγράφει κάθε (υποψήφια) χώρα», τόνισε από την πλευρά του ο επίτροπος Χαν στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA). 

 

Όπως είπε, «η αρνητική πορεία της Άγκυρας ξεκίνησε να καταγράφεται ακόμα και πριν την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου και η πορεία της Τουρκίας δεν κινείται ενάντια μόνο στα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ενάντια και στα πρότυπα του διεθνούς δικαίου»

 

Δεν κερδίζει όμως μονάχα ο Ρ.Τ.Ερντογάν

 

Κερδισμένος δύο ημέρες πριν τις εκλογές σαφώς είναι και ο Γκέερτ Βίλντερς.

 

Υποτίθεται ότι ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε δεν ήθελε να γίνουν οι ομιλίες των Τούρκων υπουργών στην Ολλανδία για να μη δοθεί πάτημα στον Βίλντερς και αυξήσει τα ποσοστά του ενόψει των εκλογών.

 

Όλες οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν να προηγείται σταθερά.

 

Τι κατάφερε ο ΡΟύτε; Ξέχασε ότι έχει στην χώρα του 400.000 Τούρκους μετανάστες έτοιμους για όλα; Τα επεισόδια που έγιναν χθες σε όλη την χώρα με την ολλανδική αστυνομία να κάνει χρήση σκύλων και να... δαγκώνει Τούρκους διαδηλωτές έκανανα τον γύρο του κόσμου.

 

Η Ολλανδία φάνηκε ως μια χώρα ανυπεράσπιστη απέναντι στον ισλαμικό κίνδυνο αλλά και αντιδημοκρατική απέναντι στο δικαίωμα του συναθροίζεσθε.

 

Ο Φ.Ολάντ τα «είδε» όλα αυτά και γνωρίζοντας ότι έχει εκατομμύρια μουσουλμάνων στην Γαλλία δεν το ρίσκαρε. Όπως επίσης γνώριζε ότι εάν συνέβαιναν παρόμοιες καταστάσεις στην Γαλλία η Μ.Λεπέν σαφώς θα έβγαινε κερδισμένη και αυτή.

 

Προτίμησε να στείλει περίπατο την υποτιθέμενη «ευρωπαϊκή αλληλεγύη» άλλωστε ποτέ δεν την υπολόγιζε και ιδιαίτερα και να στηρίξει τον «πραγματικό» του υποψήφιο για την προεδρία της Γαλλίας που τον παρουσιάζει ως δήθεν «ανεξάρτητο», τον Μ.Μακρόν.

 

Εν τέλει πάντα ισχύει το περιβόητο ρητό «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» κάτι στο οποίο ο Ολάντ έχει εντρυφήσει.

pronews.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ: Συμφωνία διάλυσης της ΕΕ όπως την ξέρουμε σήμερα στις Βερσαλλίες

ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΜΕΡΚΕΛ, ΟΛΑΝΤ, ΡΑΧΟΙ, ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ

της Μαρίνας Νικολάκη

 

Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στην ΕΕ τουλάχιστον όπως τη ξέρουμε μέχρι σήμερα μετά τη τετραμερή συνάντηση Κορυφής όπου οργανώσε απόψε στις Βερσαλλίες, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και στην οποία συμμετείχαν η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ και οι πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Ιταλίας, Μαριάνο Ραχόι και Πάολο Τζεντιλόνι... ως μια προσπάθεια να σώσουν ότι σώζεται μετά το Brexit.

 

Το περίεργο βέβαια είναι ότι σε λίγο καιρό Ολάντ και Τζεντιλόνι θα αποτελούν παρελθόν όπως και ο Ζ.Κ.Γιούνκερ που τις προάλλες παρέδωσε σχέδιο... για το μέλλον της ΕΕ! Η Σύνοδος των Βερσαλλιών είναι η απόδειξη ότι η έννοια της "Ευρώπης πολλών ταχυτήτων" δρομολογείται και αποφασίστηκε και αυτό θα είναι το τέλος της ΕΕ. Οι νέες δυνάμεις που θα έρθουν απλώς δεν θα δέχονται την γερμανική πρωτοκαθεδρία.

 

Ολα αυτά, μόλις 10 μήνες μετά το Brexit, που σύμφωνα με πολλούς “ειδήμονες”, και στην Ευρώπη και εδώ … ” δεν θα επηρέαζε και πολύ την πορεία της ΕΕ, προς την ενοποίηση! Καταλαβαίνουμε τώρα πόσο σημαντικός ήταν και είναι ο ρόλος της Ελλάδας στην ΕΕ που μας εκβιάζει διαρκώς με Grexit αν δεν δεχτούμε τα ολοένα και αυξανόμενα μέτρα λιτότητας;

 

Οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας τάχθηκαν υπέρ μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων που θα επέτρεπε σε ορισμένες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προοδεύσουν πιο γρήγορα από άλλες.

 

«Η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία" υπογράμμισε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο οικοδεσπότης αυτής της μίνι συνόδου κορυφής στις Βερσαλλίες.

 

"Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τάσσομαι υπέρ της ύπαρξης νέων μορφών συνεργασίας, υπέρ νέων σχεδίων, υπέρ αυτού που αποκαλούμε διαφοροποιημένες συνεργασίες", εξήγησε ο Ολάντ στην κοινή ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από το δείπνο εργασίας.

 

Με αυτόν τον τρόπο, εξήγησε, "ορισμένες χώρες" θα μπορούσαν "να προχωρήσουν πιο γρήγορα και πιο μακριά σε τομείς όπως η άμυνα, η ευρωζώνη, μέσω της εμβάθυνσης της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, όπως είναι η φορολογική και κοινωνική εναρμόνιση, όπως είναι ο πολιτισμός ή η νεολαία".

 

Ορισμένες χώρες θα μπορούσαν "να προχωρήσουν γρηγορότερα και ισχυρότερα χωρίς οι άλλες να αποκλείονται αλλά και χωρίς να μπορούν να αντιταχθούν", διευκρίνισε.

 

«Χρειαζόμαστε μια κοινωνική Ευρώπη, η οποία να έχει ως στόχο τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, η οποία να προσφέρει απαντήσεις σε όποιον έχει μείνει πίσω. Δεν έχουμε φτάσει, ακόμη, σε αυτό το επίπεδο», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι, κατά την λήξη της τετραμερούς συνόδου των Βερσαλλιών. «Χρειάζονται βήματα προόδου στην κοινή άμυνα», συνέχισε ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός, «για να προστατέψουμε την ασφάλειά μας» (δηλαδη να μη καταρρεύσουνε) εξηγώντας, παράλληλα, ότι «Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία και Ισπανία συμφωνούν».

 

Ο Πάολο Τζεντιλόνι τάχθηκε υπέρ «μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης με μεγαλύτερη ολοκλήρωση και διαφορετικά επίπεδα ολοκλήρωσης» με την λογική ότι «τα κράτη–μέλη μπορεί να έχουν διαφορετικές φιλοδοξίες και η Ένωση πρέπει να προσφέρει, στις διαφορετικές αυτές φιλοδοξίες, διαφορετικές απαντήσεις. Διατηρώντας, βέβαια, το ενιαίο σχέδιο».

 

Ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης δήλωσε ότι στην επετειακή σύνοδο της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου, «η Ένωση θα ξεκινήσει, και πάλι, από τον ευρωπαϊκό λαό». Κάλεσε, τέλος, όλες τις 27 χώρες μέλη να κάνουν τις επιλογές τους, μέσα στο πλαίσιο της Λευκής Βίβλου της Επιτροπής, χωρίς τις οποίες κινδυνεύουμε να θέσουμε σε κίνδυνο το ίδιο το μέλλον του ευρωπαϊκού σχεδίου».

 

Για την Άγγελα Μέρκελ οι Ευρωπαίοι θα πρέπει "να έχουν το θάρρος να αποδεχτούν ότι ορισμένες χώρες προχωρούν πιο γρήγορα από τις άλλες" χωρίς ωστόσο να κλείνει το δρόμο "για εκείνες που έχουν καθυστερήσει". "Όμως θα πρέπει να μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά", επέμεινε.

 

Ο Ιταλός πρωθυπουργός από την πλευρά του τάχθηκε υπέρ "μιας πιο ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης" αλλά με "διαφορετικά επίπεδα ολοκλήρωσης".

 

Όσο για τον Μαριάνο Ραχόι, δήλωσε απλά ότι "η Ισπανία είναι διατεθειμένη να προχωρήσει στην ολοκλήρωση με όλους εκείνους που θα θελήσουν να την ακολουθήσουν".

 

Πάντως, προκειμένου να μην προκαλέσουν ανησυχίες, καθώς κάποιες χώρες μέλη κυρίως της ανατολικής Ευρώπης φοβούνται ότι θα μείνουν πίσω, οι ηγέτες των τεσσάρων χωρών δεν θα κάνουν καμία συγκεκριμένη επίσημη ανακοίνωση σήμερα μετά τη σύνοδό τους, μετά την οποία θα ακολουθήσει δείπνο εργασίας.

 

Το «κουαρτέτο» στο τραπέζι των αποφάσεων...

 

 

pronews.gr

ΕΚΤΑΚΤΟ: Το βρετανικό κοινοβούλιο αποφάσισε την ενεργοποίηση του άρθρου 50 για την αποχώρηση από την Ε.Ε.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2017 του Πάνου Σπαγόπουλου

Η Βρετανή πρωθυπουργός διασφάλισε μια ουσιαστική όσο και συμβολική νίκη στο βρετανικό κοινοβούλιο καθώς υπερψηφίστηκε η πρότασή της για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 που αφορά την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε.

Όπως έγινε γνωστό το βρετανικό Κοινοβούλιο υπερψήφισε την πρόταση της Theresa May για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 με 461 ψήφους υπέρ και μόλις 89 κατά, κάτι που σημαίνει ότι η διαδικασία αποχώρησης της χώρας από την Ε.Ε. ξεκινά στις 31 Μαρτίου του 2017.

Η Βρετανή πρωθυπουργός έφερε το θέμα του Brexit στο Βουλή ζητώντας από τους βουλευτές να πάρουν θέση για το αν θα σεβαστούν την ετυμηγορία του βρετανικού λαού που αποφάσισε την έξοδο από την Ε.Ε. με το δημοψήφισμα της 23 Ιουνίου του 2016 και αποφάσισε να στηρίξει τις διαδικασίες εξόδου με πλειοψηφία 372 ψήφων.

Έτσι και σύμφωνα με τα αποτελέσματα το βρετανικό Κοινοβούλιο αποφάσισε «ότι θα πρέπει να σεβαστεί την επιθυμία του βρετανικού λαού η οποία εκφράστηκε με το δημοψήφισμα της 23^ηςΙουνίου καλώντας την κυβέρνηση να ενεργοποιήσει το Άρθρο 50 στιε 31 Μαρτίου του 2017».

Αν και η απόφαση του κοινοβουλίου δεν αλλάζει κάτι σε νομικό επίπεδο εντούτοις συνιστά μια πολύ σημαντική νίκη για την May καθώς έτσι υποχρεώνει τους βουλευτές ότι θα στηρίξουν το Brexit σε περίπτωση που το ανώτατο δικαστήριο της χώρας αποφανθεί διαφορετικά.

Τι θα συμβεί από εδώ και τώρα

Αύριο το ανώτατο δικαστήριο  του Ηνωμένου Βασιλείου θα αποφανθεί εάν η Theresa May έχει τη δυνατότητα να ενεργοποιήσει το Άρθρο 50 βάσει του βασιλικού προνομίου αντί μιας απόφασης της Βουλής.

Ιανουάριος: Το ανώτατο δικαστήριο θα ανακοινώσει την απόφασή του

Μάρτιος 31 2017: Είναι η τελική προθεσμία σύμφωνα με την οποία η Βρετανή πρωθυπουργός θα πρέπει να ενημερώσει την Ε.Ε. ότι ξεκινά τη διαδικασία αποχώρησης

Σεπτέμβριος 30 2018: Η τελική προθεσμία σύμφωνα με την οποία ο επικεφαλής διαπραγματευτής της Βρετανίας Michel Barnier θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει τις διαδικασίες σε τεχνικό επίπεδο για την αποχώρηση

Μάρτιος 31 2019: Ημερομηνία όπου η Theresa May θέλει να έχει ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις σε πολιτικό επίπεδο

Μάιος 2019: Η Βρετανία και επίσημα αποχωρεί από την Ε.Ε. μετά και την επικύρωση της αποχώρησης από τα όλα τα υπόλοιπα μελή της Ένωσης.

pronews.gr

Focus: «Γιατί το τέλος της ευρωζώνης και ίσως της ΕΕ μπορεί να έρθει το 2017...»

Το γερμανικό περιοδικό Focus Economics, παραδέχεται (για πρώτη φορά το κάνει ένα γερμανικό Μέσο Ενημέρωσης με τόση μεγάλη σαφήνεια) ότι μπορεί και έρχεται το τέλος της Ευρωζώνης, αν όχι και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με μία ανάλυση τεκμηριωμένη και ρεαλιστική.

 

Ας δούμε τα κυριότερα σημεία της:

 

“Σε λίγες ώρες ή λίγες ημέρες, ο Ματέο Ρέντσι θα πάψει να είναι πρωθυπουργός της Ιταλίας, μετά τη συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ στο ιταλικό δημοψήφισμα. Η εξέλιξη αυτή είναι ικανή να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου στην Ευρωζώνη και να σημάνει την σταδιακή της αποδιάρθρωση.

 

Το ιταλικό δημοψήφισμα στόχευε εν πολλοίς στην συρρίκνωση του ενός εκ των δύο σωμάτων του ιταλικού κοινοβουλίου. Παρόλα αυτά, ο Μπέμπε Γκρίλο και το αντιευρωπαϊκό κίνημά του, το “Κίνημα των 5 Αστέρων”, ήταν αποφασιστικός παράγοντας στην επικράτηση του ΟΧΙ, γεγονός που προστίθεται στην άνθηση του πατριωτισμού σε όλη την Ευρώπη.

 

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, σηματοδοτεί την έναρξη μιας ιδιαίτερα κρίσιμης χρονιάς για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στην χειρότερη περίπτωση, μπορεί να οδηγήσει στην διάλυση της νομισματικής ένωσης.

 

Στην χρονιά που έρχεται, υπάρχουν μια σειρά εκλογικών αναμετρήσεων ή άλλων γεγονότων που μπορούν να εκτροχιάσουν την Ευρωζώνη.

 

Στις 15 Μαρτίου, η Ολλανδία έχει κοινοβουλευτικές εκλογές. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις το ακροδεξιό, αντιμεταναστευτικό Κόμμα της Ελευθερίας, με επικεφαλής τον Γκερτ Βίλντερς, αναμένεται να κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών.

 

Στα τέλη του Μάρτη, η Τερέσα Μέι αναμένεται να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η περίοδος της διαπραγμάτευσης μπορεί να φτάσει ακόμη και τα δύο χρόνια, όμως πολλά θα εξαρτηθούν από την φύση του ίδιου του Brexit, αν δηλαδή θα είναι ένα διαζύγιο ήπιο ή συνολικής ρήξης. Ανάλογα λοιπόν με το είδος του Brexit θα έχουμε και αντίστοιχο αντίκτυπο στην οικονομία που μπορεί να οδηγήσει σε έξαρση του αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού.

 

Λίγο αργότερα, στις 23 Απρίλη και στις 7 Μάη, πραγματοποιούνται οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Εκεί το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο, της Μαρίν Λε Πεν αναμένεται κατ' αρχάς να μπει στον δεύτερο γύρο. Η Λε Πεν έχει υποσχεθεί δημοψήφισμα για το Frexit αν κερδίσει, και παρά το γεγονός πως το Brexit ήταν ένα πολύ μεγάλο γεγονός, η Γαλλία είναι μέλος και της Ευρωζώνης, κάτι που θα έκανε μια πιθανή αποχώρησή της ακόμη μεγαλύτερο θέμα για την ευρωπαϊκή οικονομία.

 

Το χειρότερο σενάριο

Παρά το γεγονός πως σύμφωνα με τους αναλυτές, το χειρότερο σενάριο στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις, είναι δύσκολο να προκύψει, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα, ιδιαίτερα έπειτα από την ψήφο υπέρ του Brexit αλλά και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

 

Ο Κάρστεν Μπρζεσκι, Γερμανός οικονομολόγος, θεωρεί ότι ακόμη και σε μια από αυτές τις περιπτώσεις το χειρότερο σενάριο γίνει πραγματικότητα, υπάρχει κίνδυνος για ολόκληρο το οικοδόμημα της Ευρωζώνης. “Από τις 9 Νοεμβρίου και έπειτα, όλα έχουν αλλάξει [...] Πιστεύω ότι οποιοδήποτε από αυτά τα γεγονότα έχει την δυνατότητα να εκτροχιάσει την Ευρωζώνη, να την αποσυνθέσει, ίσως ακόμα και να οδηγήσει άμεσα στη διάλυσή της.”

 

Μετά την ψήφο υπέρ του “ΟΧΙ” στο ιταλικό δημοψήφισμα, ο Ματέο Ρέντσι παραιτείται. Η νέα κυβέρνηση βραχείας διάρκειας, θα επικεντρωθεί στο να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές. Οι επιπτώσεις του αποτελέσματος όμως θα μπορούσαν να είναι πολύ μεγαλύτερες σύμφωνα με τον Μάσιμο Μπασέτι του “FocusEconomics”. “Το μεγαλύτερο ρίσκο θα είναι να οδηγηθούμε άμεσα σε εκλογές, που θα κερδίσει το λαϊκό, προστατευτικό και κρατικίστικο “Κίνημα των 5 Αστέρων”. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα νέο δημοψήφισμα, αυτή τη φορά για το ευρώ και την υιοθέτηση προστατευτικών μέτρων καθώς και μεγάλη αύξηση των κρατικών δαπανών.”

 

Αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι παρά τις ανησυχίες για την άνοδο του λαϊκισμού, η παγκόσμια χρηματαγορά παραμένει σταθερή δείχνοντας ακόμα και σημάδια ανάκαμψης παρά τα σοκ που προκάλεσαν τα αποτελέσματα σε ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία.

 

Πολλοί πίστευαν ότι η παγκόσμια αγορά θα κατέρρεε έπειτα από την εκλογή Τραμπ και το Brexit, όμως κανένα από τα δύο γεγονότα δεν κατάφερε να αποσταθεροποιήσει τις αγορές, ενώ ούτε το αποτέλεσμα του ιταλικού δημοψηφίσματος μοιάζει να έχει προς το παρόν τέτοιες επιπτώσεις στις ιταλικές αγορές που προς το παρόν, δείχνουν σταθερές.

 

O Craig McKenzie επικεφαλής επενδυτικής στρατηγικής στην Aberdeen Asset Management, το θέτει ως εξής: “Τα αποτελέσματα αυτά, διδάσκουν τις αγορές ότι τα πολιτικά “σοκ” δεν είναι ανάγκη να σηματοδοτούν την αρχή του τέλους. Η αγορά είναι πια αρκετά σκληρή για να σοκάρεται”.

 

Παρότι ο χρόνος που έχει περάσει από τα εν λόγω αποτελέσματα είναι λίγος, οι αναλυτές πιστεύουν ότι ο όχι και τόσο αρνητικός αντίκτυπος στις αγορές μετά από τις εν λόγω ψηφοφορίες ίσως ανάψει την φωτιά των λαϊκίστικων κινημάτων.

 

Ο δεξιός υποψήφιος στην Αυστρία, μπορεί να έχασε, όμως τον ερχόμενο χρόνο έχει βουλευτικές εκλογές και το κόμμα του είναι πρώτο και με διαφορά. Επίσης η η Ολλανδία μπορεί να οδηγηθεί σε μια πλειοψηφία που ίσως οδηγήσει σε αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προσθέστε σ' αυτό την πιθανότητα για ένα Frexit με επικεφαλής την Λε Πεν και τότε οι ευρωπαϊστές πολιτικοί και οικονομολόγοι, ίσως αρχίσουν να νιώθουν μια νευρικότητα, δεδομένου μάλιστα του Brexit και της εκλογής Τραμπ.

 

Πως η πιθανότητα πραγματοποίησης κάποιου από αυτά τα σενάρια μπορεί να επηρεάσει την οικονομία; Είναι δύσκολο να το προβλέψει κανείς. Αυτή τη στιγμή, οι επενδυτές και οι επιχειρήσεις, δεν μοιάζουν να περιμένουν κάποια κρίση. Το οικονομικό κλίμα στην Ευρωζώνη ήταν σε ιστορικό υψηλό από τον Δεκέμβρη του 2015, τον περασμένο Οκτώβρη και τον Νοέμβριο ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο. Οι γερμανικές επιχειρήσεις, στην μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, έπιασαν ιστορικό υψηλό διετίας τον Οκτώβρη.

 

Η οικονομία της Ευρωζώνης δείχνει να απορροφά την πιθανότητα μετάδοσης των συνεπειών του Brexit καθώς η ανάπτυξη παρέμεινε σταθερή στο τρίτο τρίμηνο του 2016. Η ανάπτυξη στα πλαίσια της νομισματικής ένωσης ήταν στο 0,3%, ενώ τα ποσοστά της ανεργίας έδειχναν να μειώνονται στο ίδιο τρίμηνο.

 

Η οικονομία της Γαλλία ανακάμπτει, της Ιταλίας το ίδιο και η Ελλάδα μπήκε σε ανάπτυξη στο τρίτο τρίμηνο. Η Ισπανία παρότι δεν είχε κυβέρνηση τους τελευταίες 9 μήνες είναι ακόμα μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ευρώπης.

 

Οι οικονομίες της Ευρωζώνης μοιάζουν λοιπόν να απορροφούν τους πολιτικούς κραδασμούς. Η νομισματική ένωση, δείχνει να βρίσκεται σε ανάκαμψη, μόλις λίγα χρόνια μετά την κρίση χρέους του 2009-2012 που χτύπησε κυρίως τη Νότια Ευρώπη και απείλησε να διαλύσει την Ευρωζώνη.

 

Παρόλα αυτά μια νέα κρίση χρέους μπορεί να βρίσκεται στον ορίζοντα καθώς χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία φαίνεται πως δεν θα πιάσουν τους στόχους τους σε χρέος και έλλειμμα ούτε το 2016, αλλά ούτε και το 2017 και το ιταλικό Κίνημα των 5 Αστέρων, ίσως παίξει έναν ρόλο σε αυτό.

 

Η οικονομική αναλύτρια, Caroline Gray, θεωρεί πως η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να παραβιάζει τους κανόνες της για το αυξανόμενο χρέος των χωρών του Νότου, ώστε να αποφύγει τη διάλυση της νομισματικής Ένωσης.

 

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Commerzbank, Jörg Kraemer ισχυρίζεται πως η Ιταλία είναι ίσως η μεγαλύτερη απειλή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα μετά την ήττα του Ρέντσι. Αν και θα χρειαστεί μια σειρά συγκυριών για να προκύψει κάτι τέτοιο, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων θα μπορούσε να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, αν όχι άμεσα μέχρι τον Μάη του 2018.

 

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια κυβέρνηση Γκρίλο θα μπορούσε να αυξήσει τις κρατικές δαπάνες παραβιάζοντας τους κανόνες της Ευρωζώνης για τα ελλείμματα, αυξάνοντας το ιταλικός χρέος το οποίο είναι ήδη στο 133% του ΑΕΠ. “Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τεράστια σύγκρουση με τους δημοσιονομικούς κανόνες και την Κομισιόν. Σε ένα τέτοιο κλίμα, οι επενδυτές θα μπορούσαν να αρνηθούν να αγοράσουν ιταλικά κρατικά ομόλογα. Αυτό σημαίνει ότι θα δούμε την κρίση χρέους στο Νότο να επιστρέφει αν ο Μπέπε Γκρίλο συνεχίσει να προηγείται στις δημοσκοπήσεις και οι εκλογές έρθουν γρήγορα.”

 

Τα αντιευρωπαϊκά λαϊκά κινήματα που ανθίζουν και μια ακόμα ευρωπαϊκή κρίση χρέους, θα μπορούσαν να σημάνουν ένα ακόμα βήμα προς τη διάλυση της ΕΕ. Όλα αυτά προς το παρόν είναι υποθετικά, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε τι θα συμβεί.”

pronews.gr

Η επανάσταση της μεσαίας τάξης απέναντι στην παγκοσμιοποίηση - Γι' αυτό νίκησε ο Τραμπ

ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Πολλές είναι πλέον οι αναλύσεις για το «φαινόμενο Τραμπ». Για τον τυφώνα που ήρθε να σαρώσει τα πάντα και να αλλάξει τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι περισσότεροι αναλυτές επιχειρούν να εξηγήσουν την ψήφο των Αμερικανών, τι ήταν αυτό που τους ώθησε στη στήριξη ενός ζάμπλουτου με μηδαμινή εμπειρία στην πολιτική. Ο καναδός κοινωνιολόγος Mathieu Bock-Côté, καθηγητής στο Μόντρεαλ, γράφει στην Le Figaro:
Είχαν όλοι προβλέψει ότι η επικράτησή του ήταν αδύνατη. Ολοι θεωρούσαν τον Τραμπ σαν τον εκπρόσωπο της απελπισίας ενός όλο και αυξανόμενου αριθμού Αμερικανών. Οτι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν το σύμπτωμα μιας πολιτικής και πολιτισμικής μιζέριας που χτύπησε τις λαϊκές τάξεις των ΗΠΑ.
Πάρα πολλοί τον έβλεπαν ως τερατώδη κλόουν, σεξιστή, ρατσιστή και χυδαιολόγο. Τώρα θα πρέπει να αλλάξουμε το βλέμμα μας και να τον δούμε αλλιώς. Αυτός που ο Ομπάμα έλεγε ότι δυστυχώς μπορεί να πάρει τους πυρηνικούς κωδικούς, θα είναι για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο.

Θα πρέπει να πούμε ότι οι φόβοι του Ομπάμα δεν ήταν αστήρικτοι. Η φήμη του μεγαλομανούς και περιπετειώδους Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι χωρίς επιχειρήματα. Μετά την νίκη του, τα πρόσωπα των παρουσιαστών στα κανάλια ήταν για κλάμματα. Δεν μπορούσαν να κρύψουν την βαθιά τους απογοήτευση. Η επίσημη εξήγηση έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί, και θα την ακούμε όπου κι αν σταθούμε τις επόμενες ημέρες: η παλιά, μουχλιασμένη Αμερική έφερε τον Τραμπ στην εξουσία. Οτι υπάρχει ταυτοτική σύγχιση, ότι υπάρχει κλείσιμο στον εαυτό μας, ότι φοβόμαστε τη διαφορετικότητα: όλες αυτές οι φράσεις είναι ήδη έτοιμες. Ορισμένοι θα βάλουν και σάλτσες και θα κουνήσουν το κουδουνάκι του αντιφασισμού. Θα αρχίσουν τις δήθεν ιστορικές συγκρίσεις και ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα ναζικοποιηθεί σε πολλές κουβέντες. Πολλοί θα αναρωτηθούν αν ο Τραμπ σηματοδοτεί την επιστροφή στον Δυτικό κόσμο του 1930. Κάποιοι θα πουν ότι οι αμερικανοί θα πρέπει να ντρέπονται. Δυστυχώς, είναι αναπόφευκτο. Αυτό είναι το συνηθισμένο ρεφρέν.
Κι όμως, κάτι άλλο έχει συμβεί, κατά τη γνώμη μου. Από την νίκη του Brexit ως την επανάσταση του Τραμπ, περνώντας από την άνοδο των λαϊκιστικών κινημάτων της Ευρώπης, είναι η ίδια επανάσταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης που μοιάζει να σχηματίζεται. Κάθε φορά, τα θέματα είναι τα ίδια: οι πολίτες ζητούν σύνορα, θέλουν να επανιδρύσουν την κυριαρχία των κρατών, θέλουν να συγκρατήσουν την μαζική μετανάστευση, θέλουν να υπερασπιστούν την εθνική ταυτότητα. Κάθε χώρα το κάνει με τον τρόπο της, λαμβάνοντας υπόψιν τις δικές της πολιτικές παραδόσεις και τα δικά της αρχέτυπα. Συχνά, κάποιες ατυπικές και εκκεντρικές προσωπικότητες αναλαμβάνουν να εκφράσουν αυτές τις έννοιες ή τουλάχιστον που κατορθώνουν να τις κατεβάσουν στη δημόσια σφαίρα, όπως έγινε στην περίπτωση του Νάιτζελ Φάρατζ, στο Brexit.
Μπορούμε να μιλάμε για το τέλος της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης; Ισως, το μόνο που μπορούμε να λέμε είναι ότι ποτέ η παγκοσμιοποίηση δεν έγινε θετικά δεκτή από τις λαϊκές τάξεις και τις μεσαίες τάξεις. Αλλά αυτή η απροθυμία τους ποτέ δεν ελήφθη στα σοβαρά και όλοι το έβλεπαν σαν σημάδι μιας κακής νοσταλγίας σε ένα σύμπαν ήδη παγκοσμιοποιημένο. Ξεχνούσαμε ότι οι ρίζες είναι μια ουσιώδης ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής και ότι μπορούμε να αδιαφορήσουμε ή να την παγώσουμε αλλά αυτή καταλήγει να επικρατήσει. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από πλαίσια, από όρια, από άγκυρες. Οταν θέλουμε να τον ξερριζώσουμε από τον κόσμο του, επαναστατεί. Η πολιτική επανάσταση δεν είναι πάντα όμορφη, ελαφριά ή ντελικάτη. Μπορεί να πάρει και τραγικές όψεις.
Ενας κόσμος μοιάζει να πεθαίνει, ένας άλλος μοιάζει να γεννιέται. Η επανάσταση Τραμπ είναι εν πολλοίς ένα είδος δημοψηφίσματος εναντίον του συστήματος -με την Χίλαρι Κλίντον να εκπροσωπεί το σύστημα. Αυτή η επανάσταση παραμένει ακατανόητη αν δεν καταλάβουμε ότι ο Τραμπ γύρισε την απόρριψη του συστήματος και των ελίτ υπέρ του. Κι αυτό γιατί συστηματικά το μιντιακό κατεστημένο έκανε εμετό πάνω στον «παραδοσιακό Αμερικανό», τον οποίο κατηγορούσε για όλες τις πιθανές και απίθανες δυστυχίες. Κι αυτό προκάλεσε μια βαθιά αντίδραση ή αν προτιμάτε, ένα ισχυρό αντίθετο αποτέλεσμα.
Το μιντιακό κατεστημένο παρουσίαζε τον «παραδοσιακό Αμερικανό» σαν καρτούν, σαν έναν μικρό λευκό ανθρωπάκο, ετεροφυλόφιλο, ο οποίος εμμένει στα αποκτήματά του και ποθεί να καταπιέσει τις μειονότητες. Αυτή η απαξίωση των μεσαίων και λαϊκών τάξεων γύρισε μπούμερανγκ στο μιντιακό και πολιτικό σύστημα. Αυτές οι τάξεις έβαλαν όλα τα λεφτά τους πάνω στον υποψήφιο τον πιο brutal και ριζοσπαστικό που υπήρχε. Η υποψηφιότητα του Τραμπ ήταν μια ευκαιρία διαμαρτυρίας που αυτές οι τάξεις άρπαξαν κυριολεκτικά, θέλοντας να καταργήσουν την αηδία που ο Τραμπ προκαλούσε σε άλλες τάξεις.
Κάποιοι ήδη ζητούν από το μιντιακό κατεστημένο να αναρωτηθεί μήπως συνεισέφερε στη νίκη του Τραμπ. Με άλλα λόγια, μήπως το γεγονός ότι δεν τον πήραν στα σοβαρά επιτάχυνε την επέλασή του. Αλλά τα μίντια ποτέ δεν έχασαν την ευκαιρία να τον κακολογήσουν. Και ο ίδιος έκανε ό,τι μπορούσε για να γίνει καρτούν. Αλλά στην πραγματικότητα, η δαιμονοποίησή του τον εξυπηρέτησε πολύ. Οσο περισσότερο ο Τραμπ κράσσαρε στην επικοινωνία, τόσο εκείνοι που ταυτίζονταν μαζί του τον έβλεπαν θετικότερα. Το politically correct είναι μια πραγματική ιδεολογική τυραννία. Αλλά από το Brexit ως την επανάσταση Τραμπ, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, αυτή η τυραννία κατέρρευσε.
Το μιντιακό κατεστημένο θα αντεπιτεθεί σύντομα και θα ξεκινήσει ένα ιδεολογικό αντάρτικο, χωρίς προηγούμενο, κατά τη γνώμη μου.
Ας βγάλουμε ένα γενικό συμπέρασμα από αυτές τις εκλογές. Οσοι στην πολιτική μιλούν για αδύνατα ή απίθανα πράγματα, θα πρέπει να σκεφτούν πολύ περισσότερο τις αμερικανικές εκλογές του 2016. Ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει μια θολή προσωπικότητα, συχνά χυδαίος, για να τα πούμε κομψά. Δεν ήταν φτιαγμένος για να κατοικήσει στον Λευκό Οίκο και πρέπει να διερωτηθούμε πώς από κλόουν διαμαρτυρίας θα γίνει ενωτικός πρόεδρος σε μια χώρα που είναι διχασμένη όσο ποτέ.
Η προσωπική πολιτική του σκέψη δεν είναι ιδιαίτερα καλά χτισμένη: θα βρει κατά τη διάρκεια της προεδρίας του την σταθερότητα που του λείπει; Ο ρόλος θα καταρθώσει να τον μεταμορφώσει; Γιατί η επανάσταση δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line

Καλοσώρισμα από Β.Πούτιν στο νέο Αμερικανό Πρόεδρο: «Πάμε για σύντομη αποκατάσταση των αμερικανορωσικών σχέσεων» (upd)

«ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ» ΛΕΝΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ - ΕΛΠΙΔΑ ΟΤΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μ.ΟΜΠΑΜΑτου Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ο πρώτος ηγέτης που συνεχάρει τον Ντόναλντ Τραμπ με τηλεγράφημά του για τη νίκη του και την ανάδειξή του ως ο 45ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ελπίζει σε σύντομη αποκατάσταση των ρωσοαμερικανικών σχέσεων. 

 

«Ο πρόεδρος Πούτιν εξέφρασε την ελπίδα για κοινή προσπάθεια αποκατάστασης των ρωσοαμερικανικών σχέσεων από την κρίση την οποία περνούν, καθώς και για αντιμετώπιση σημαντικών διεθνών ζητημάτων, αναζητώντας απαντήσεις στις προκλήσεις που θέτει η ανάγκη για παγκόσμια ασφάλεια», ανέφερε το Κρεμλίνο.

Ο επικεφαλής του ρωσικού κράτους σημείωσε τέλος ότι ένας εποικοδομητικός διάλογος μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο χωρών και του ευχήθηκε και καλή υγεία για να ανταπεξέλθει στα νέα του καθήκοντα

 

Στη συνεδρίαση της ρωσικής Δούμας επικράτησαν πανηγυρισμοί όταν ο πρόεδρος του σώματος ανακοίνωσε την ήττα της Χίλαρι Κλίντον.

 

«Συνάδελφοι πριν από τρια λεπτά η Χίλαρι Κλίντον παραδέχθηκε την ήττα της στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ» ανακοίνωσε ο Βιάτσεσλαβ Νικόνοφ με τους Ρώσους βουλευτές να χειροκροτούν και να πανηγυρίζουν στο άκουσμα της θετικής ια τον πλανήτη και την παγκόσμια οικονομία είδηση 

 

Με μία δήλωση που επίσης προδιαγράφει πολύ θετικές διεθνείς εξελίξεις υποδέχτηκαν οικονομικοί κύκλοι από την Μόσχα το Ν.Τραμπ μετά τον σημερινό εκλογικό θρίαμβο του στις ΗΠΑ με τον Κίριλ Ντμίτριεφ, επικεφαλής του ρωσικού κρατικού επενδυτικού ταμείου και στενό φίλο του Β.Πούτιν να δηλώνει ότι «η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ θα μειώσει τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις».

 

«Μια αμερικανική εξωτερική πολιτική με λιγότερες αντιπαραθέσεις θα προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες για το κοινό (ρωσο-αμερικανικό) εμπόριο και τις επενδύσεις», ανέφερε ο Ντμίτριεφ, επικεφαλής του Russian Direct Investment Fund, σε ανακοίνωση.

 

Πρόσθεσε ότι πιστεύει πως οι χρηματοπιστωτικές αγορές θα ανακάμψουν γρήγορα, «όπως συνέβη και μετά την ψήφο του Brexit».

 

Τα ρωσικά ΜΜΕ που παρακολουθούσαν την εκλογική διαδικασία όλο το βράδυ εστίασαν στο γεγονός πως τα αντίστοιχα αμερικανικά ΜΜΕ μέχρι την τελευταία στιγμή προσεύοχνταν καταφανώς για να βγει η Χ.Κλίντον πρόεδρος ακόμα και όταν ήταν σαφές (φαινότανε αλλά κι τα δικά μας ελληνικά ΜΜΕ προσποιούνταν ότι δεν το έβλεπαν) ότι ο Ν.Τραμπ θα κέρδιζε τις κρίσιμες πολιτείες

 

«Τι πρέπει να γίνει στην τάδε Πολιτεία για να κερδίσει η Χίλαρι; Πώς μπορεί να αλλάξει η ροή των πραγμάτων σε τρεις ακόμα για να έρθει πρώτη η Χίλαρι;».

 

Αυτές τις αναφορές των αμερικανικών ΜΜΕ μετέδιδαν από τις ΗΠΑ απεσταλμένοι μεγάλων ρωσικών ραδιοτηλεοπτικών καναλιών 

 

Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι το ρωσικό ΥΠΕΞ εξέφρασε την δυσφορία του για την πίεση των αμερικανικών αρχών προς Ρώσους διπλωμάτες εκεί, να μην επιχειρήσουν να πλησιάσουν προς εκλογικά κέντρα.

 

Από το Κρεμλίνο δεν υπάρχει ακόμα κάποια επίσημη αντίδραση ωστόσο, στις αναλύσεις εκφράζεται ικανοποίηση από την «παταγώδη αποτυχία» μιας εκστρατείας από την πλευρά της Κλίντον η οποία στηριζόνταν στην ρωσοφοβία 

 

Ο πρόεδρος της κάτω βουλής του ρωσικού κοινοβουλίου δήλωσε πως η Μόσχα ελπίζει πως θα υπάρξει ένας πιο εποικοδομητικός διάλογος με τις ΗΠΑ τώρα που εξελέγη ένας νέος πρόεδρος, μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.

 

Ο Βιατσεσλάβ Βολόντιν, πρόεδρος της ρωσικής Δούμας και στενός σύμμαχος του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε πως το κοινοβούλιο θα καλωσόριζε οποιαδήποτε βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Πολλοί πιστεύουν ότι μόλις ο Ν.Τραμπ αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ θα υπάρξει άμεσα συνάντηση των δύο αντρών που άλλωστε δεν κρύβουν ό ένας για τον άλλο τον αμοιβαίο σεβασμό τους.

 

 pronews.gr

Πώς παραλίγο οι γηγενείς Βρετανοί να ηττηθούν από τους μετανάστες στο δημοψήφισμα - Στοιχεία-σοκ για το προφίλ των ψηφοφόρων

ΑΣΙΑΤΗΣ 'Η ΑΦΡΙΚΑΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ 18-35 ΕΤΩΝ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΟΥ BREMAIN!του Γιάννη Πετρίδη

Ιδιαίτερης σημασίας έχουν τα στοιχεία των ψηφορόρων του βρετανικού δημοψηφίσματος που επιβεβαιώνουν πανηγυρικά αυτό που έγραψε το pronews.gr από τις πρώτες ώρες που έκλεισαν οι κάλπες.

 

Και έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατί καταδεικνύεται πώς οι αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι μετανάστες, σε σχέση με το θρησκευτικό και φυλετικό προφίλ του μέσου παραδοσιακού Βρετανού, παραλίγο να χαράξουν μια εντελώς διαφορετική πορεία στην Βρετανία από αυτή που επιθυμούσαν οι γηγενείς κάτοικοι, οι οποίοι όμως γερνούν επικίνδυνα: Αντίθετα με τους ψηφοφόρους του Brimain, Ασιάτες, Αφρικανούς κλπ. που είναι 18-35 ετών, οι Βρετανοί που ψήφισαν κατά της ΕΕ είναι βασικά πάνω από 45 ετών!

 

Και μάλιστα οι μετανάστες δεύτερης ή και τρίτης γενιάς, όχι οι "ελληνοποιηθέντες" μια εβδομάδα πριν τις εκλογές, όπως συνέβη στις ελληνικές εκλογές του 2000 που άλλαξαν το αποτέλεσμα υπέρ της τότε κυβέρνησης Σημίτη (σχετική "μαύρη βίβλο" είχε εκδώσει τότε η ΝΔ).

 

Βάσει λοιπόν των στοιχείων που δημοσίευσε ο Guardian, οι γηγενείς ψηφοφόροι ψήφισαν συνολικά σε ποσοστό 60-40 υπέρ της εξόδου. Αν περιληφθούν σε αυτούς, όμως και οι μετανάστες από τις χώρες της Ευρώπης, που είχαν αποκτήσει υπηκοότητα και δικαίωμα ψήφου, εδώ το ποσοστό των Καυκάσιων (λευκών) πέφτει στο 53% για το Brexit ενώ το 47% ψήφισε το Bremain.

 

Οι ασιατικής καταγωγής ψηφοφόροι (Ινδοί, Πακιστανοί, Κινέζοι, κλπ.) ψήφισαν σε ποσοστό 67%, υπέρ της παραμονής, όπως ακριβώς έπραξε και το 73% των αφρικανών και Αράβων! 

 

Δηλαδή, λίγο ακόμα και οι γηγενείς Βρετανοί θα έχαναν τη χώρα μέσα από τα χέρια τους, λόγω της αθρόας "βρετανοποίησης" των μεταναστών!

 

Οσο για το θρήσκευμα, το 58%  των Χριστιανών τάχθηκε υπέρ του Brexit, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του Μουσουλμάνων (70%) ψήφισε υπέρ της Ε.Ε.! Παραλίγο η ψήφος των μουσουλμάνων να καθορίσει το αποτέλεσμα.

 

Αν ένα ποσοστό 10% επιπλέον ψήφιζε υπέρ του Bremain η Βρετανία θα είχε μείνει στην ΕΕ, παρά την συντριπτική υπεροχή στην αρνητική ψήφο των γηγενών χριστιανών, Καυκάσιων κατοίκων!

 

Κατά κάποιο τρόπο οι πρώην αποικίες (βασικά, οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι προέρχονται από τις πρώην βρετανικές αποικίες) παραλίγο να πάρουν την "εκδίκησή" τους για την αποικιοκρατία αιώνων και να χαράξουν ένα διαφορετικό μέλλον στην Βρετανία από αυτό που ήθελε η πλειοψηφία των γηγενών Βρετανών.

 

Σε ότι αφορά τα εισοδηματικά κριτήρια τα μεσαία και τα χαμηλά οικονομικά στρώματα, ψήφισαν υπέρ του Brexit. Αντίθετα το 57% των υψηλά αμειβόμενων κοινωνικών στρωμάτων τάχθηκε υπέρ του Remain, ενώ αντίθετα, τα μέσα και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, σε ποσοστό 64%, στήριξαν το Brexit.

 

Σε ότι αφορά τις ηλικίες το 73% των νέων έως 25 ετών (που βρίσκονται εκτός παραγωγικής διαδικασίας και αγνοούν τα δεδομένα επιβίωσης, αλλά συγκεντρώνουν και μεγάλες μάζες μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς) τάχθηκε υπέρ της Ε.Ε., ενώ το 60% ηλικιών άνω των 60 ετών ψήφισε υπέρ της εξόδου από την Ε.Ε.

 

 Το 56% των ηλικιών 45 έως 54 ετών και το 57% των ηλικιών 55 έως 64 ετών υποστήριξε το Brexit.

 

νώ το ίδιο ποσοστό στις ηλικίες 35 έως 44 ετών περιορίστηκε στο 52%.

 

Με το Bremain τάχθηκε και το 62% των ηλικιών 25 έως 34 ετών, όπου εντοπίζεται και η μεγάλη μάζα των μεταναστών που είχαν δικαίωμα ψήφου.

 pronews.gr

Η αναξιοπιστία των δημοσκοπήσεων χτυπάει "κόκκινο": Μετά το φιάσκο στη Βρετανία για το Brexit ήρθαν τα τραγικά exit polls στην Ισπανία

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ 

Η αναξιοπιστία των δημοσκοπήσεων, καθώς επίσης και των exit polls χτύπησε και την Ισπανία μετά την Μεγάλη Βρετανία και βεβαίως τα όσα τραγικά γίνονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Αποδεικνύεται ότι πλέον τα γκάλοπ από ένα χρήσιμο εργαλείο έχουν μετατραπεί σε μοχλό άσκησης πολιτικών σκοπιμοτήτων και οι πολίτες αντιδρούν σε αυτό δίδοντας λανθασμένες απαντήσεις όχι μόνο όσον αφορά στην πρόθεση ψήφου, αλλά και το τι έπραξαν πάνω από την κάλπη.
Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά το φαινόμενο που παρατηρήθηκε και χθες στις βουλευτικές εκλογές της Ισπανίας, όπου ενώ οι Podemos έρχονταν στη δεύτερη θέση και με μικρή διαφορά από το κόμμα του Μαριάνο Ραχόι σύμφωνα με τα exit polls, τελικώς αναδείχθηκαν τρίτο κόμμα, πίσω από τους Σοσιαλιστές. Ούτε επίσης και οι μεγάλες αποκλίσεις όσον αφορά στα ποσοστά των κομμάτων.
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα το Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι πήρε την πρώτη θέση με ποσοστό 33%, λαμβάνοντας 137 έδρες, 14 παραπάνω από τον περασμένο Δεκέμβρη, οι Σοσιαλιστές ακολουθούν στη δεύτερη θέση με ποσοστό 22,68% και 85 έδρες, 5 λιγότερες από τον Δεκέμβρη. Δύο παραπάνω έδρες (71) και ποσοστό 21,11% καταγράφουν οι Podemos, ενώ οι Ciudadanos χάνουν σημαντικές δυνάμεις με τις έδρες τους να μειώνονται από τις 40 στις 32 έδρες και ποσοστό 13,04%.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα γιατί όπως είπαμε προηγήθηκε το φιάσκο των exit polls που έδειχναν λίγα λεπτά αφού έκλεισαν οι κάλπες πώς το Λαϊκό κόμμα του Μαριάνο Ραχόι λαμβάνε 28,48%, οι Unidos Podemos 25,61%, τo Σοσιαλιστικό κόμμα 21,98% και οι Ciudadanos 11,78%.
Είναι συνέχεια των αποτυχημένων δημοσκοπήσεων στη Μεγάλη Βρετανία που ενώ λίγες ώρες πριν το δημοψήφισμα φέρονταν τον Bremain να κυριαρχεί με τουλάχιστον 4 μονάδες διαφορά και τα προγνωστικά μέχρι την τελευταία στιγμή έδειχναν το ίδιο ακριβώς, ακόμη και όταν εξελίσσονταν η καταμέτρηση, τελικά επικράτησε το Brexit και μάλιστα με μεγάλη διαφορά 51,9% έναντι 48,1%.
Δεν μιλάμε βεβαίως για τις δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα. Εδώ η κατάσταση έχει ξεφύγει προ πολλού και κανείς πλέον δεν μπορεί να εμπιστευτεί τα γκάλοπ. Σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις οι δημοσκοπήσεις έχουν πέσει τραγικά έξω. Στο πιο κόμμα θα βγει πρώτο πρωτιές, τι ποσοστά θα πάρουν τα κόμματα, πόσα κόμματα θα μπουν στη Βουλή.
Η εξήγηση γι' αυτό που συμβαίνει είναι πώς οι εταιρείες δημοσκοπήσεων έγιναν ένα με το πολιτικό σύστημα και εξυπηρετούν προεκλογικά πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτό οι πολίτες το έχουν καταλάβει και αντιδρούν με το δικό τους τρόπο, δίδοντας λανθασμένος απαντήσεις και ξεφτιλίζοντας όσους θέλουν να λέγονται δημοσκόποι.
Τώρα όσον αφορά στις εκλογές στην Ισπανία, η πολιτική αβεβαιότητα θα συνεχίσει, αφού το κόμμα του Μαριάνο Ραχόι μπορεί να ενισχύθηκε αλλά οι 137 έδρες σε καμία περίπτωση δεν αρκούν για το σχηματισμό κυβέρνησης, όπως επίσης και η συνεργασία με τους Ciudadanos. Απαιτούνται 170 έδρες για τον σχηματισμό κυβέρνησης και αν τα δύο αυτά κόμματα τελικώς τα βρουν συγκεντρώνουν συνολικά 169 έδρες.
Η Ισπανία λοιπόν είναι πολύ πιθανό να συνεχίσει να είναι ακυβέρνητη με την Ευρωπαϊκή Ένωση να βρίσκεται σε μία από τις πιο δύσκολες φάσεις της ιστορίας της, αφού το Brexit έχει δημιουργήσει κλίμα γενικότερων αλλαγών ή ακόμη και διάλυσης της. 







pronews.gr

Ήταν Δολοφονία του Brexit, Η Σφαίρα κατά της Τζο Κοξ;

Με το ερώτημα καταπιάνεται ο Αμερικανός Μάρτιν Άρμστρονγκ -μαθηματική διάνοια, πολυεκατομμυριούχος μάγος των οικονομικών προβλέψεων, σύμβουλος επενδύσεων- στην ιστοσελίδα του,« Άρμστρονγκ Οικονόμικς», που έχει εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες. Και ιδού τι γράφει:

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Υπάρχει μια ανησυχητική γνώμη που κυκλοφορεί ότι η Κοξ μπορεί να δολοφονήθηκε για να εμποδιστεί μια πλειοψηφία του Βrexit. Πολλοί έχουν αρχίσει να πιστεύουν πως υπάρχει μια συνωμοσία επηρεασμού για την εξασφάλιση μιας ψήφου συμπάθειας για την παραμονή στην ΕΕ. Οι άνθρωποι αναφέρονται στο γνωστό εργαλείο της δολοφονίας, που χρησιμοποιείται συχνά για την πραγμάτωση πολιτικών σχεδίων.

Φυσικά υπάρχει η δολοφονία του Κέννεντυ, που πολλοί πιστεύουν ότι οργανώθηκε για να προκαλέσει κλίμα ευνοϊκό για τον πόλεμο του Βιετνάμ, όταν στην πραγματικότητα ο Κέννεντυ έβαλε βέτο εναντίον αυτού του πολέμου.

Αλλά υπάρχει η πιο πρόσφατη δολοφονία , στις 10 Σεπτεμβρίου 2003, της Άννας Λιντ, βουλευτού του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Σουηδίας. Η Άννα προήχθη σε υπουργό των Εξωτερικών από τον πρωθυπουργό Γκόραν Πέρσον το 1998, εθεωρείτο μελλοντική διάδοχός του επικεφαλής του κόμματος και ελπίζετο ότι θα γινόταν πρωθυπουργός.

Η Λιντ υποστήριζε την ένταξη της Σουηδίας στο Ευρώ. ΄Εγινε η προσωποποίηση της παράταξης υπέρ του ευρώ και επρόκειτο να συμμετάσχει σε μια συζήτηση στη τηλεόραση για το δημοψήφισμα με ερώτημα την ένταξη στο ευρώ, όταν στις 4 μμ της 10ης Σεπτεμβρίου υπέστη επίθεση με μαχαίρι ενώ εψώνιζε στο τμήμα γυναικείων ρούχων πολυκαταστήματος. Την ώρα της επίθεσης η Λιντ δεν προστατευόταν από τους σωματοφύλακες της Σουηδικής Ασφάλειας.

Υπάρχει ακόμη η αδιαλεύκαντη δολοφονία του πρωθυπουργού ‘Ολοφ Πάλμε, το 1986. Ο Πάλμε κατηγορείτο ότι είναι εναντίον της ΕΕ και περισσότερο φιλοσοβιετικός. Η δολοφονία του πράγματι άνοιξε τον δρόμο για να ενταχθεί η Σουηδία στην ΕΕ, που προτάθηκε στο δημοψήφισμα του 1994 και εγκρίθηκε, με πλειοψηφία μόνο 52%.

Ενώ ο Σύλβιο Μπερλουσκόνι δεν δολοφονήθηκε, η ΕΕ πράγματι έστησε ένα πραξικόπημα εναντίον του, επειδή αυτός ήθελε να βγάλει την Ιταλία από το ευρώ. Έπειτα ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου, στον οποίο οι Βρυξέλλες είπαν δεν θα γίνει δημοψήφισμα.

Η πρόσφατες εκλογές στην Αυστρία νοθεύτηκαν, με τον πιο αμφίρροπο αγώνα στην ιστορία να κρίνεται από τις ταχυδρομικές ψήφους. Με το πέρασμα των ημερών, τα αποτελέσματα των αυστριακών εκλογών κατέστησαν πολύ πιο ύποπτα. Τα επίσημα αποτελέσματα παρουσίαζαν τον υποψήφιο της άκρας αριστεράς Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν να έχει νικήσει τον Νόρμπερτ Χόφερ του Κόμματος Ελευθερίας με μόλις 31.000 ψήφους, 50,35% έναντι 49,65%. Και εκεί η τύχη της ΕΕ κρεμόταν από το αποτέλεσμα. Το προβλεπόμενο αποτέλεσμα, από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις προ των εκλογών, έδινε στον Χόφερ μια άνετη πλειοψηφία 53% έναντι 47%.

Η Σκωτική νεολαία είχε αποκαλέσει «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» το δημοψήφισμα για τον αποχωρισμό από την Βρετανία και αισθάνθηκε προδομένη από την άνω των 65 γερουσία, που νοιαζόταν μόνο για τις επιταγές με τη σύνταξη, από το Λονδίνο. Είναι φανερό πως όταν οι άνθρωποι ψηφίζουν με ψηφοδέλτια σε χαρτί, η ψήφος τους εύκολα νοθεύεται. Υπάρχουν αναρίθμητες φωτογραφίες από απροκάλυπτη νοθεία, προκειμένου να αποκλεισθεί ένα αποτέλεσμα υπέρ του ΝΑΙ.

Ο Νταίηβιντ Κάμερον βασικά είπε, διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές «η νέα γενιά έχασε και η τύχη της σφραγίστηκε «για μια γενιά». Αυτός ο βαθμός αλαζονείας δεν θα βοηθήσει. Οι κυβερνήσεις δεν θα συμμορφωθούν και αυτό μας οδηγεί στο σημείο μιας διογκούμενης κοινωνικής αναταραχής, που τελικά θα διαρρήξει τα συστήματα. Κανένας στην εξουσία δεν αντιμετωπίζει τα μακροπρόθεσμα. Όλοι αφοσιώνονται στις επόμενες εκλογές.

Ώστε υπήρξε συνωμοσία; ΄Ισως. Ποτέ δεν θα το ερευνούσαν οι ίδιοι, ώστε ό,τι υπάρχει είναι υποψίες. Αυτό που είναι ξεκάθαρο, ήταν ότι η ΕΕ θα καταρρεύσει εάν επιτραπεί η έξοδος της Βρετανίας. Διακυβεύονται πάρα πολλά, για να επιτραπεί τέτοια ψήφος. Το καυτό ερώτημα είναι πως θα το κρύψουν και με ποιο κόστος;

Ανατροπή του ρεύματος για ΕΞΟΔΟ μετά την δολοφονία.

Martin Armstrong On Assassination Conspiracies: "There's Too Much At Stake To Allow Brexit"

by Tyler Durden - Jun 20, 2016 10:19 AM

Submitted by Martin Armstrong via ArmstrongEconomics.com,

There is disturbing opinion circulating about Jo Cox may have been assassinated to prevent a BREXIT vote. Many are starting to believe there is a conspiracy plot connecting the dots to ensure a sympathy vote to remain within the EU. People are pointing to the familiar tool of assassination often used to achieve political agendas.

Of course there is the Kennedy assassination that many believe was orchestrated to create the sympathy vote to start the Vietnam War when in fact Kennedy vetoed such a measure.

But the more recent assassination was on September 10th, 2003. Anna Lindh  (1957 – 2003), was a Swedish Social Democratic politician who was a member of parliament from 1982 to 1985 and 1998 to 2003. Anna was elevated to minister for foreign affairs by prime minister Göran Persson in 1998. She was widely considered to be his successor as party chairman and there was much hope that she would become prime minister.

Lindh was a supported of adopting the euro. She became the face of joining the new EU and was to be on a TV debate when in Stockholm on the afternoon of September  10th around 4 pm, she was attacked with a knife while shopping in the ladies’ section of the Nordiska Kompaniet department. Lindh was to appear on a televised debate later that night on the referendum about Sweden’s adoption of the euro. At the time of the attack, Lindh was not protected by bodyguards from the Swedish Security Service.

Then there is the unsolved assassination of prime minister Olof Palme in 1986. Palme was accused of being anti-EU and more pro Soviet. His assassination did clear the way for Sweden to join the EU, which was finally presented in the Swedish European Union membership referendum of 1994 approved, which gain only a 52% majority.
While Silvio Berlusconi was not assassinated, the EU did stage a coup against him because he wanted to take Italy out of the euro. Then there was the Greek Prime Minister Georgios Andreas Papandreou who wanted the Greek people to vote on any bailout to stay in the euro. He was told by Brussels there would be no referendum.
The recent Austrian election was rigged with the closest race in history decided by the mailed-in ballots. As the days have passed, the results of the Austrian presidential election have become far more suspicious.  The official results claimed the far-left candidate Alexander Van der Bellen defeated Norbert Hofer from the Freedom Party of Austria by just 31,000 votes, 50.35% to 49.65%. Again, the fate of the EU hung in the balance. The provisional result in voting reflected major polls released in the last days before the election, which all showed Hofer with the clear majority of public support over his rival coming in at 53% to 47%.

The Scottish youth called their referendum to leave the UK a “REVOLUTION” and felt very betrayed by what they called the over “65” crowd who just wanted their pension checks from London. It is clear that when people are voting with paper ballots, they vote can easily be rigged. There were countless photos of how they committed outright fraud to ensure there would be no “yes” vote.

David Cameron basically said reading between the lines – the younger generation lost and their fate is now settled “for a generation.” This degree of arrogance is not going to be helpful. Governments will not reform and that brings us only to the point of our rising civil unrest that will rip the systems apart. No one in charge will address the long-term. They are only concerned about one vote at a time.

So is there a conspiracy? Perhaps. They would never investigate themselves, so all this is has been suspicion. What is clear, has been that the EU will collapse if BREXIT is allowed. There is far too much at stake to allow this vote. The burning question will be, just how they cover it up and at what cost?

Ινφογνώμων Πολιτικά