Ο «νέος πατριωτισμός» του εθνομηδενισμού του πρωθυπουργού και της Προέδρου της Δημοκρατίας

Αθηνά Κατσαφάδου

Με το κλείσιμο των συνόρων στον Έβρο και την αυτονόητη προστασία τους με Στρατό καί Αστυνομία ήλθε και ή αναστολή ασύλου των παρανόμως εισελθόντων. Φάνηκε πώς  ή κυβέρνηση άρχισε να συνειδητοποιεί πώς ή χώρα πρέπει να κλείσει επιτέλους τά σύνορα, αν θέλει να επιβιώσει όπως τά έχουνκλείσει όλες οί χώρες της Ευρώπης.  

Δυστυχώς, αυτό δεν διήρκησε πολύ. Με αφορμή  τον αναγκαστικό εγκλεισμό, βρήκε ευκαιρία ή κυβέρνηση  να  εποικίσει ύπουλα, με  λαθροεισβολείς, όλη την  χώρα. Άλλωστε, τά μηνύματα του  πρωθυπουργού  και  της Προέδρου Δημοκρατίας την  25η  Μαρτίου  ήταν  σαφή  για  τον  προσεκτικό  παρατηρητή, προς τά  πού οδηγούν  την χώρα.

Τά μηνύματα των  δηλώσεων  τους,  ήταν εξόχως  διχαστικά, την στιγμή  πού, επιμόνως ζητείται από  τον  ελληνικό  λαό  ομοψυχία, συλλογική  ευθύνη και συστράτευση.  Τά μηνύματα και των δύο,  εστιάζονται   σε  αυτό  πού  θα  έπρεπε να  ενώνει τους Έλληνες και όχι να διχάζει: στην ιστορικότητά του ελληνικού λαού και  στην πολιτισμική του συνοχή. 

Με  κυνικό, ανιστόρητο  και  ιδεοληπτικό, άρα διχαστικό λόγο, τόσο ή πρόεδρος όσο και ό πρωθυπουργός μάς  έδειξαν  το  στίγμα  τους  για  το  τι  μέλλει  γενέσθαι  στην   πατρίδα μας. Στο ίδιο μήκος κύματος  και  οί  δυό, σαν να είχε γράψει τις  δηλώσεις τους τό   ίδιο  χέρι,  ήταν, λές, και  σαν  κάπου  να  έδιναν  εξετάσεις…

Κάποιον ήθελαν να ευχαριστήσουν... όχι τον ελληνικό λαό. 

Ό μέν κύριος  πρωθυπουργός δήλωσε  ότι  το  1821: «Οί  Έλληνες  συγκρότησαν Έθνος καί  ίδρυσαν κράτος  Δημοκρατίας  και  Δικαιοσύνης». 

Ώστε, κατά  τον κύριο  Μητσοτάκη, οί  Έλληνες  το  1821 δημιούργησαν Έθνος. Και πιο πρίν  οί  Έλληνες  κύριε  Μητσοτάκη τι  ήταν;  Δεν ήταν  έθνος;  Και ποιοι έκαναν την  επανάσταση; Υιοθετείτε,  τις  απόψεις του Λιάκου ή του Γερμανού μισέλληνα Φαλμεράϋερ;  

Λησμονείτε πώς,  ό επίσκοπος  Λιουτπράνδος ήδη τον  δέκατο αιώνα μας «στόλιζε» εμάς τους Έλληνες ως  Ελληνες  στην  αναφορά  του  προς  τον Γερμανό αυτοκράτορα;  

Ή ό Γεώργιος  Γεμιστός Πλήθων, 15ος  αιών,πώς μας  ανέφερε, σε ποιους  απευθυνόταν; Ό  Ελ Γκρέκο, γιατί υπέγραφε ως  ό  Έλληνας  εάν  δεν είχε  εθνική συνείδηση; Έχετε διαβάσει τις  επιστολές των Αράβων χαλίφηδων  προς  τους αυτοκράτορες του  Βυζαντίου πώς τους προσφωνούν και  σε ποιους  απευθύνονται;  Ό Κορκόδειλος Κλαδάς  ήδη  από το 1460  αρχίζει  την  επανάσταση στην  Μάνη.  

Ως  τι  πήραν τά  άρματα, ως  ένα  εθνικό  τίποτα; Και στην τελική,  γιατί  επαναστατούσαν συνεχώς οί  Έλληνες αφού δεν είχαν  εθνική  συνείδηση  δηλαδή συνείδηση συλλογικής  ελευθερίας;   

Περιέργως κύριε πρωθυπουργέ, ακούγοντάς σας νομίζαμε πώς μιλούσε ό Τσίπρας.

Πλήρης ή ταύτιση Μητσοτάκη, Τσίπρα,  στην  οπτική  για  το  μέλλον  της  χώρας. Ό  διορισμός   της  επιτροπής  για  ΄21 ,  όλως  διόλου  ξένης   με  το  εθνικό  φρόνημα  και αίσθημα του  λαού  μας υπηρετεί  ακριβώς τον  εθνομηδενισμό  των  ιθυνόντων.  Οί  ξένοι,  ΕΕ, ΗΠΑ,  ΝΑΤΟ ,  δεν  θέλουν  το  ελληνικό Έθνος. Ούτε  ή  Τουρκία  το  θέλει. Ούτε οί εθνομηδενιστές  το  θέλουν.   

Γιατί  το Έθνος,  είναι  ή  κινητήριος  δύναμη   για  αντίσταση  και  επανάσταση  απέναντι  σε  κάθε  επιβουλή.  Ή  Τουρκία  κύριε  πρωθυπουργέ,  θέλει  να  τελειώνει  με  το Έθνος  μας. Το κράτος,  αποδυναμωμένο  από  το  έθνος  είναι  εύκολη   λεία   γι΄  αυτήν.   Άλλωστε,  την υποβοηθείτε  διευκολύνοντας  τον  εποικισμό. Κυρίως   με  μουσουλμάνους . Μία μουσουλμανική  σε  πολύ  λίγα  χρόνια  Ελλάδα  είναι  ήδη  τουρκική.  Δεν  το αντιλαμβάνεσθε ; Λειτουργείτε,  σαν  να  το  επιδιώκετε…

Και  ή  κυρία Σακελλαροπούλου,  σαν  δικαστής  του  ΣΤΕ  είχε  υποστηρίξει την ίδια «προοδευτική», «πολυπολιτισμική» εθνομηδενιστική άποψη.  Άλλο  Έλληνας,  και  άλλο  ελληνικό Έθνος.

Γιατί επελέγη  ή  κ.  Σακελλαροπούλου;  Περιέργως  στις  επιλογές για  την  ανάδειξη  προέδρου  στο  Συμβούλιο  Επικρατείας το  2018  δεν  την  θεωρήσατε ικανή  για  πρόεδρο και   υποστηρίξατε ως  πρόεδρο  τον  κύριο  Ράντο.  Την  κυρία  Σακελλαροπούλου την  υποστήριξε  ό  ΣΥΡΙΖΑ  και επελέγη  πρόεδρος. 

Πώς όμως, είναι  δυνατόν, ένα  πρόσωπο  πού  δεν  θεωρείται   ικανό  για  πρόεδρος δικαστηρίου, να  θεωρείται   ικανό  για  τον  ανώτερο  θεσμό  της  χώρας,  αυτόν  του  θεσμού  της Προεδρείας της   ελληνικής Δημοκρατίας;  

Περίεργα  πράγματα  συμβαίνουν  στην  αποικία  χρέους  ή  Ελλάς. Και  ως  γνωστόν,   ή  αποικία   χρέους,  έχει  και  τους  ανάλογους  πολιτικούς , δηλαδή  τους  πολιτικούς  πού  της επιτρέπεται  να  έχει…  Πρωθυπουργό έναν  Κυριάκο  Μητσοτάκη,  αρχηγό  αξιωματικής  αντιπολίτευσης  έναν Αλέξη  Τσίπρα και Πρόεδρο Δημοκρατίας την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου (και  όχι  Κατερίνα.  Ακόμα  και  οί αποικίες  οφείλουν να  σέβονται  τους  θεσμούς).  

Με  τέτοιας  ποιότητας  πολιτικούς  ταγούς πώς,  να  μην  αυθαδιάζει  ή  Ευρωπαία  επίτροπος  για  την  μετανάστευση  κυρία  Γιόχανσον  και  περιφρονητικά  να  δηλώνει « ή  Ελλάδα θα  κάνει  ότι  της  πούμε»!

Δηλαδή,  να  εποικιστεί  ή  Ελλάδα με  μουσουλμάνους  ,τους  αυριανούς  κατόχους  του  κράτους !  Γι΄ αυτό  το  έθνος  εξοβελίζεται. Χτίζεται  ή  Ελλάδα  χωρίς  Έλληνες. Ή Ελλάδα  όπως  την  ξέρουμε,  φεύγει  από  την  Ελλάδα . Αυτή  είναι  ή  επιδίωξη.

Ό εθνομηδενιστικός θύλακας, βοηθούντος του ξένου παράγοντα, ελέγχει πλήρως κυβέρνηση και αντιπολίτευση.Τώρα  κατέχει και τον ανώτατο θεσμό. Γι΄αυτό ό καθηγητής Αλεβιζάτος (στέλεχος του ιδρύματος Σόρος) έπλεκε το εγκώμιο της νύν προέδρου, περιχαρής πού ή Ελλάδα έχει πλέον για πρώτη φορά γυναίκα πρόεδρο Δημοκρατίας με «προοδευτικά»,πολυπολιτισμικά  χαρακτηριστικά και εκεί κάπου, κόλλησε ως προσόν, και την αγάπη της για τά γατιά!  

Αντιλαμβάνεσθε,  γιατί  χτυπιέται  από  τους  εθνομηδενιστές  -  τους  ιδεολόγους  της  διεθνούς  των  αγορών  -  ή   εθνική  πολιτισμική συλλογικότητά  μας και  γιατί  την  διαχωρίζουν από  το  κράτος;  Aντιλαμβάνεσθε  γιατί  ή  πρόεδρος  της  επιτροπής για  το  ΄21  αποδίδοντας  φόρο  τιμής  επισκέφτηκε,  προς  ενημέρωση  για  το  έργο  της επιτροπής,  τον Τούρκο πρέσβυ; (Ελπίζω,  να  μη  μίλησαν  και  για  γεωτρύπανα).

Αντιλαμβάνεσθε γιατί  δεν  έχει  καταθέσει συντεταγμένες  της  ΑΟΖ  στον ΟΗΕ  για  την  ανατολική  Μεσόγειο  ή  κυβέρνηση  Μητσοτάκη; Γιατί  δεν  απαντούμε στην πρόκληση του γεωτρύπανου του Γιαβούζ  εντός  της  ΑΟΖ  της  Κύπρου;  Γιατί  βγαίνει  στα  κανάλια,  ή  αδελφή  του  πρωθυπουργού, κυρία  Μπακογιάννη και  μας  προετοιμάζει ότι: καλύτερα  να σιγουρέψουμε  την  Ρόδο και  την Λέρο  και  άς  πάει  και το παλιάμπελο,  ε, άς  χάσουμε το Καστελόριζο;

Στο  μήνυμά  της  ή  πρόεδρος ,  συνειδητά  διαστρεβλώνοντας ,  αλλοιώνοντας  και  κατακρεουργώντας   τον  αγώνα  και  τις  θυσίες  του ελληνικού  λαού  για  την  λευτεριά  του ανάμεσα  σε  άλλα  είπε : «...Με  την  επανάσταση  του  1821 ενάντια  στον  οθωμανικό  δεσποτισμό , ό  λαός  μας  διεκδίκησε  και  κέρδισε  οριστικά  το  δικαίωμα  να  ορίζει  ό  ίδιος την  μοίρα  του...Ή  ατομική  ευθύνη ,  ή  συνεργασία  και  ή  αλληλεγγύη  βρίσκονται  στην  καρδιά  του  νέου  πατριωτισμού  πού  έχουμε   ανάγκη…».

Οί  Έλληνες  επαναστάτησαν  εναντίον  του  τουρκικού  δεσποτισμού!! Ενώ,  εάν  υπήρχε  ένα  πιο  δημοκρατικό  καθεστώς οί  Ελληνες  δεν  θα  επαναστατούσαν. Αυτό  το  πρόσωπο πρότεινε  ό  κ. Μητσοτάκης  και  εξέλεξε ή Βουλή  ως  πρόεδρο Δημοκρατίας. Πόσο πιό κάτω;

Διερωτώμαι, πώς αντιλαμβάνεται  αυτόν  τον  «νέο  πατριωτισμό»  ή κυρία  Σακελλαροπούλου;  Ό  απλός  πατριωτισμός   χωρίς  επιθετικούς  προσδιορισμούς  τι  είχε  πού   ενοχλούσε τήν  κυρία;  

Mήπως είχε πόνο, θυσία,  αποφασιστικότητα,  ελεύθερη  βούληση,  αγάπη    ελευθερίας, πατρίδας, ανεξαρτησίας;  Kαί  σε  αυτά  τά  τιμαλφή  του συλλογικού μας είναι, τι έχει να αντιπαραθέσει  ό  «νέος  πατριωτισμός» της; Την  ψήφο  της  υπέρ  της  συνταγματικότητας των  μνημονίων; Την  ψήφο απαλλαγής τού  Γιώργου Παπακωνσταντίνου;  

Tήν  ψήφο της υπέρ  της  συνταγματικότητας  του  άθλιου νόμου Ραγκούση; Και ποιόν ρώτησε για  να  εξαγγείλει  την  αναθεώρηση  του  λεκτικού και  πολιτισμικού κώδικα του πατριωτισμού των Ελλήνων; 

Ή Πρόεδρος  της  Δημοκρατίας  οφείλει  να  τηρεί  το  Σύνταγμα.  Ως  πρόεδρος δεν  είναι  υπεράνω  του  συντάγματος  και  δεν νομίζω ότι είναι και υπεράνωτου λαού. 
Εμείς  οί  Έλληνες, ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ  ΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ  ΚΑΙ  ΝΑ  ΓΡΗΓΟΡΟΥΜΕ.  Μέ τέτοια  πολιτική  ηγεσία  πολλά  μπορούν  να  συμβούν…
  *Η Αθηνά Κατσαφάδου είναι Δικηγόρος

pronews.gr

Γ. Καραμπελιάς : Το Δίλημμα Κοινωνίες Μετα- ανθρώπων ή Εθνών και Λαών

Forreign Affairs: Γιατί ο πληθυσμός θα καθοδηγήσει την γεωπολιτική

ΧΑΚ 

Τα δημογραφικά στοιχεία μπορεί να μην αποτελούν πεπρωμένο, αλλά για τους μαθητές της γεωπολιτικής, μοιάζουν πολύ [με πεπρωμένο] [1]. Παρόλο που τα συμβατικά μεγέθη της οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος προσελκύουν συχνά περισσότερη προσοχή, λίγοι παράγοντες επηρεάζουν τον μακροπρόθεσμο ανταγωνισμό μεταξύ μεγάλων δυνάμεων τόσο όσο οι μεταβολές στο μέγεθος, τις δυνατότητες, και τα χαρακτηριστικά των εθνικών πληθυσμών.

Toυ Nicholas Eberstadt

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα σχετικό παράδειγμα. Το 1850, στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η πατρίδα για περίπου 23 εκατομμύρια ανθρώπους, 13 εκατομμύρια λιγότεροι από της Γαλλίας. Σήμερα, ο πληθυσμός των ΗΠΑ είναι κοντά στα 330 εκατομμύρια, μεγαλύτερος από τον βρετανικό, ολλανδικό, γαλλικό, γερμανικό και ιταλικό πληθυσμό συνολικά. Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν το μεγαλύτερο εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό στον κόσμο, και με μέτρα όπως ο μέσος όρος των ετών εκπαίδευσης ενηλίκων, είναι εδώ και πολύ καιρό ανάμεσα στους πιο μορφωμένους πληθυσμούς στον κόσμο [2]. Αυτά τα ευνοϊκά δημογραφικά στοιχεία, πέρα από την γεωγραφία ή τους φυσικούς πόρους, εξηγούν γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδύθηκαν ως η εξέχουσα οικονομική και στρατιωτική δύναμη του κόσμου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο -και γιατί εξακολουθούν να κατέχουν αυτή την θέση σήμερα.

————————————————————————–

Ωστόσο, οι προηγούμενες επιδόσεις δεν αποτελούν εγγύηση για μελλοντικά αποτελέσματα. Χάρη κυρίως στα δημογραφικά στοιχεία, αντίπαλες χώρες όπως η Κίνα έχουν γίνει πραγματικές ανταγωνίστριες μεγάλες δυνάμεις τις τελευταίες δεκαετίες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, εν τω μεταξύ, έχουν διαβρώσει ή σπαταλήσει το δημογραφικό τους πλεονέκτημα με πολλούς τρόπους, ακόμη και όταν οι παραδοσιακοί σύμμαχοί τους στην Ευρώπη και την Ασία παλεύουν με την στασιμότητα ή την παρακμή του πληθυσμού τους [3]. Μέχρι στιγμής, η ζημιά στην ισχύ των ΗΠΑ είναι περιορισμένη λόγω του γεγονότος ότι οι κύριοι γεωπολιτικοί αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών αντιμετωπίζουν δικά τους σοβαρά δημογραφικά προβλήματα. Ωστόσο, η αύξηση του πληθυσμού και η άνοδος του επιπέδου εκπαίδευσης μπορούν να ωθήσουν νέες χώρες προς την θέση της μεγάλης δύναμης.

Τα δημογραφικά στοιχεία προσφέρουν μια ένδειξη για τον μελλοντικό γεωπολιτικό κόσμο -και πώς πρέπει να προετοιμαστεί η Ουάσινγκτον για αυτόν. Για να διατηρήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αιχμή, οι Αμερικανοί ηγέτες πρέπει να λάβουν μέτρα για να επιβραδύνουν ή να αντιστρέψουν τις αρνητικές δημογραφικές τάσεις που τώρα κατατρώνε [4] τα θεμέλια της ισχύος των ΗΠΑ. Πρέπει επίσης να αρχίσουν να ξανασκέπτονται την παγκόσμια στρατηγική της Ουάσινγκτον, αναγνωρίζοντας ότι το μέλλον της υπό την ηγεσία των ΗΠΑ διεθνούς τάξης έγκειται στις νέες και αναπτυσσόμενες δημοκρατίες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Με την σώφρονα εσωτερική πολιτική και την οξυδερκή διπλωματία [5], οι ηγέτες των ΗΠΑ μπορούν να διασφαλίσουν ότι το ακόμα σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό της χώρας τους θα ενισχύει την αμερικανική ισχύ για μεγάλο διάστημα στον επόμενο αιώνα.

ΛΑΪΚΗ ΙΣΧΥΣ

Για τις αρχικές αυτοκρατορίες και τα βασίλεια, ένας μεγαλύτερος πληθυσμός σήμαινε περισσότερους ανθρώπους που φορολογούνται και στέλνονται τον πόλεμο. Αλλά χάρη στην σύγχρονη οικονομική ανάπτυξη, τα δημογραφικά στοιχεία είναι πιο σημαντικά τώρα από ποτέ άλλοτε. Από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, οι τεχνολογικές καινοτομίες και άλλες βελτιώσεις στην ανθρώπινη παραγωγικότητα οδήγησαν σε μακροπρόθεσμη μείωση της τιμής των φυσικών πόρων και των βασικών αγαθών όπως τα τρόφιμα. Ταυτόχρονα, έχουν αυξήσει σημαντικά τις αμοιβές στο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μπορεί να αποδοθεί σε δύο παράγοντες: Την βελτίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου [6] –ένας γενικός όρος για την εκπαίδευση, την υγεία, την διατροφή, την κατάρτιση και άλλους παράγοντες που καθορίζουν την δυναμική ενός μεμονωμένου εργαζόμενου- και το ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα, που επέτρεψε το ξεκλείδωμα της αξίας αυτών των ανθρώπινων πόρων. Ειδικότερα, το ανθρώπινο κεφάλαιο έχει εξαιρετικές επιπτώσεις στις οικονομίες. Για κάθε έτος αυξημένου προσδόκιμου ζωής, για παράδειγμα, μια χώρα βλέπει μια μόνιμη αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος περίπου 4%. Και για κάθε επιπλέον έτος σχολικής φοίτησης που αποκτούν οι πολίτες μιας χώρας, η χώρα βλέπει κατά μέσο όρο αύξηση κατά 10% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Οι έντονες διαφορές μεταξύ της ανάπτυξης του ανθρώπινου κεφαλαίου στις διάφορες χώρες έχουν προκαλέσει χάσματα στην οικονομική παραγωγικότητα που είναι μεγαλύτερα σήμερα από όσο σε οποιοδήποτε προηγούμενο σημείο της ιστορίας. Για παράδειγμα, το 2017, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, το κατά κεφαλή ΑΕΠ της Ιρλανδίας ήταν περίπου 100 φορές υψηλότερο από εκείνο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (όταν προσαρμόστηκε για την σχετική αγοραστική δύναμη). Ωστόσο, αυτές οι ανισότητες δεν είναι θέσφατα: Χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις, τα έθνη μπορούν τώρα να αυξήσουν το ανθρώπινο κεφάλαιό τους ταχύτερα από ποτέ. Η Σουηδία χρειάστηκε από το 1886 έως το 2003 να αυξήσει το προσδόκιμο ζωής από 50 στα 80 χρόνια˙ η Νότια Κορέα ολοκλήρωσε τον ίδιο άθλο σε λιγότερο από τον μισό χρόνο, ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και το 2009.

Ο NICHOLAS EBERSTADT κατέχει την έδρα Henry Wendt στην Πολιτική Οικονομία στο American Enterprise Institute.

infognomonpolitics.gr

Η εμφάνιση του Αγίου Παΐσίου σε ιερέα: «Παπά σήκω να κάνεις προσευχή, γιατί η Πατρίδα κινδυνεύει»

…Επεσήμαινε τους εθνικούς κινδύνους, πριν ακόμη φανούν. Βοήθησε πολλούς να δουν ξεκάθαρα τις ξένες προπαγάνδες σε βάρος της Πατρίδος, και όσοι είχαν θέσεις και ευαισθησία έλαβαν τα ανάλογα μέτρα.

Σχετικά με το Μακεδονικό, αναφέρει ανώτατος αξιωματικός: «Εγώ ήμουν μέσα στα πράγματα και δεν είχα πάρει είδηση. Ο Γέροντας μου άνοιξε τα μάτια. Στην αρχή παραξενευόμουν και έλεγα: ¨Τι είναι αυτά που λέγει ο Γέροντας και από πού τα ξέρει; Έπειτα κατάλαβα». Ο Γέροντας ήδη από το 1977, όταν πήγε στην Αυστραλία, ανέφερε το Μακεδονικό θέμα. Αυτά κάποιοι «ειδικοί» τα θεώρησαν «ανεύθυνες φανατικές κινδυνολογίες».

Υπερασπιζόμενος την ελληνικότητα της Μακεδονίας, ανήρτησε στο Αρχονταρίκι του το κείμενο του προφήτου Δανιήλ που αναφέρεται στον βασιλέα των Ελλήνων Αλέξανδρο και δίπλα του μια μεγάλη εικόνα ενός Αγγέλου από Σερβικό Μοναστήρι, να δείχνει το κείμενο.

Παρωμοίαζε το κράτος των Σκοπίων με οικοδόμημα που είναι χτισμένο με τούβλα και με φαρσαλινούς χαλβάδες, που είναι που είναι κομμένοι σε σχήμα τούβλων, και που φυσικό είναι κάποτε να καταρρεύσει.

Το βιβλίο του πρώην υπουργού Βορείου Ελλάδος κ. Νικολάου Μάρτη, «Η πλαστογράφηση της Μακεδονίας», όταν το διάβασε, τον ενθουσίασε. «Δόξα τω Θεώ», είπε, «υπάρχουν και πατριώτες». Πήρε πολλά βιβλία και τα μοίραζε ευλογία. Έγραψε και ένα επαινετικό ποιηματάκι, το οποίο ο κ. Μάρτης συμπεριέλαβε σε νέα έκδοση του βιβλίου του…

…Όταν η Πατρίδα περνούσε περίοδο πολιτικής αστάθειας, λόγω αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως, ο Γέροντας πονούσε και ευχόταν πολύ.
Την τρίτη φορά που θα γίνονταν εκλογές σε μικρό χρονικό διάστημα συνέβη το εξής, όπως διηγήθηκε: «Ήταν παραμονή εκλογών. Καθόμουν στο ξυλοκρέββατο στο Αρχονταρίκι και έλεγα την ευχή. Ξαφνικά παρουσιάστηκε ο διάβολος με την μορφή του … (ανωτάτου πολιτικού προσώπου της εποχής εκείνης του οποίου κατέκρινε ενέργειες καταστρεπτικές) και με απειλούσε. Αλλά δεν μπορούσε να πλησιάσει. Ήταν σαν δεμένος, κάτι τον κρατούσε και σφιγγόταν».

Το ίδιο βράδυ ο Γέροντας παρουσιάσθηκε σ’ έναν έγγαμο ιερέα στον ύπνο του. Του είπε αυστηρά : «Παπά- … τι κοιμάσαι; Σήκω να κάνεις προσευχή, γιατί η Πατρίδα κινδυνεύει».

Την σωτηρία του Έθνους την περίμενε από τον Θεό. Έλεγε : «Αν ο Θεός άφηνε την τύχη του Έθνους στους πολιτικούς θα καταστρεφόμασταν. Αλλά αφήνει λίγο τα πράγματα, για να φανούν οι διαθέσεις του καθενός».

Για τους πολιτικούς που έκαναν κακό στο Έθνος έλεγε: «Με αναπαυμένη συνείδηση παρακαλώ τον Θεό να τους δίνει μετάνοια και να τους παίρνει, για να μην κάνουν μεγαλύτερο κακό, και να αναστήσει Μακκαβαίους».

Πίστευε ότι ένας μοναχός μπορεί να βοηθήσει ολόκληρο το Έθνος. «Άλλον ο Θεός τον κάνει μοναχό για να βοηθήσει μια οικογένεια και άλλον για να βοηθήσει ολόκληρο το Έθνος. Το Άγιον Όρος πολλά μπορεί να προσφέρει. Μπορεί να δημιουργήσει πάλι το Βυζάντιο από το οποίο προήλθε».

Από το βιβλίο: Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, – Ιερονάχου ΙΣΑΑΚ
pronews.gr

Γιώργος Κοντογιώργης: Η συνθηκολόγηση των Πρεσπών και η λέσχη των προθύμων

του Γιώργου Κοντογιώργη

1.  Η συμφωνία των Πρεσπών ως συνθηκολόγηση

Η λεγόμενη συμφωνία των Πρεσπών είναι στην πραγματικότητα μια συνθήκη συνθηκολόγησης που μια χώρα υπογράφει μόνο μετά από μια ολική πολεμική ήττα. Όντως, η κυβέρνηση της Ελλάδας εκχωρώντας αμαχητί το σύνολο των απαιτήσεων που προέβαλε ο πιο ακραίος εθνικισμός της γείτονος έγινε οργανικός φορέας του. Παρέδωσε περισσότερα από όσα είχε αξιώσει ο Κίρο Γκλιγκόροφ.

Στο παρελθόν το ελληνικό κράτος γνώρισε πολλές ήττες οι οποίες ουσιαστικά οργανώθηκαν όλες στην Αθήνα. Η εθνική της ταυτότητα όμως, όσο και αν συρρικνωνόταν ο ελληνισμός,  δεν ετέθη ποτέ υπό αμφισβήτηση. Με τη συνθηκολόγηση των Πρεσπών για πρώτη φορά εκχωρείται σε τρίτη χώρα ελληνική εθνική ταυτότητα. Διότι, η Μακεδονία δεν είναι πια μια απλή γεωγραφία, που μπορεί κανείς να την μοιράσει χωρίς πρόβλημα μεταξύ διαφόρων χωρών που κατοικούνται από τους λαούς τους. Με το να αναγνωρίζεται εθνικό πρόσημο στη γεωγραφία της Μακεδονίας, το οποίο το μονοπωλεί μια μόνο εθνότητα, η οποία επιπλέον διεκδικεί τα ιμάτια του ελληνικού εθνικού κορμού, η εθνότητα αυτή μεταβάλλεται σε όχημα διαμοιρασμού του ελληνικού πολιτισμού, δηλαδή της εθνικής ταυτοτικής βάσης του ελληνισμού. Ο διαμοιρασμός αυτός δεν αφορά όπως νομίζεται μόνο την αρχαία ιστορία, αλλά το σύνολό της, αδιάπτωτα μέχρι τον 20ο αιώνα

2. Η ιδεολογία της συνθηκολόγησης, πίσω από τη συμφωνία

Το επιχείρημα της συνθηκολόγησης και του διαμοιρασμού του έθνους διατυπώθηκε στη Βουλή: «δεν μας ενοχλεί, είπε βουλευτής του Σύριζα, ο εθνικισμός των γειτόνων αλλά ο εθνικισμός των Ελλήνων». Πρέπει να κοντύνουμε λοιπόν το εθνικό μέγεθος των Ελλήνων για να μην ενοχλούν την «πολιτική ορθότητα» των  εξωνημένων της ελλαδικής πολιτικής νομενκλατούρας.

Το επιχείρημα αυτό, που εκφράσθηκε συγκεκριμένα από την Συριζαία Αριστερά στην πράξη («να αναγνωρισθούν τα Σκόπια ως Μακεδονία ακόμη και χωρίς επιθετικό προσδιορισμό, με επισκέψεις υποστήριξης στη γειτονική χώρα, κλπ), συνοδεύεται από την άποψη που διατύπωσε σε μια αποστροφή του λόγου του ο Τσιπραίος πρωθυπουργός, ότι δεν δικαιούται να στερήσει από τον «άλλον» το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Ως ιδεολογικά προδιατεθειμένος να αποτελέσει το  όχημα στην υπηρεσία του εθνικισμού των γειτόνων, και μετά βεβαιότητος ως αμαθής, συγχέει το καθόλα εύλογο αυτό δικαίωμα με το εγχείρημα των Σκοπιανών όχι να αυτοπροσδιορισθούν με βάση το δικό τους εθνοτικό/ταυτοτικό  ιδίωμα (λχ ως Σλαβομακεδόνες), αλλά με γνώμονα την ταυτότητα του γείτονά του, δηλαδή με την υφαρπαγή της δικής του ταυτότητας. Εν προκειμένω η υφαρπαγή αυτή αφορά ένα σημαίνον μέρος της ελληνικής εθνικής ταυτότητας που ενσαρκώνει ο ιστορικός βίος των Ελλήνων της Μακεδονίας από την αρχαιότητα έως τις ημέρες μας. Με άλλα λόγια, οι Σκοπιανοί δεν αρκούνται στο δικό τους εθνοτικό/πολιτισμικό ιδίωμα, ουδέ καν σε εκείνο το μέρος του που βιώθηκε επί μακεδονικού εδάφους, ώστε να αυτοπροσδιορισθούν έστω ως Σλαβομακεδόνες. Διεκδικούν το σύνολο του πολιτισμικού κεκτημένου που εμπραγματώθηκε επί του μακεδονικού εδάφους. Το διεκδικούν με τρόπο άμεσο, ιδιοποιούμενοι το μέρος του ελληνικού πολιτισμού που παρήχθη από τον ελληνισμό της Μακεδονίας, από την αρχαιότητα έως σήμερα (και όχι μόνο στην εποχή του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου). Το διεκδικούν όμως και κατά τρόπο έμμεσο, πλην όμως απολύτως σαφή, με την οικειοποίηση του όλου της Μακεδονίας ως θεμελίου του εθνικού τους ιδιώματος.

Το ζήτημα ωστόσο δεν είναι τι διεκδικούν αυτοί. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αφενός εκχωρεί την αρχαία ελληνική μακεδονική ιστορία με την επισήμανση ότι οι Σκοπιανοί δεν πρέπει να επιδεικνύουν «λαιμαργία» και να την διεκδικούν ολόκληρη («να αποδεχθούν ότι ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος δεν είναι μόνο δικοί τους» sic). Και αφετέρου, δεν δείχνει ότι ενοχλείται από το γεγονός ότι η βυζαντινή και η νεότερη ελληνική ιστορία της Μακεδονίας η σκοπιανή πλευρά θεωρεί ότι της ανήκει εξ ολοκλήρου.

3. Η πολυσημία της εθνικής ταυτότητας και η άρνησή της ως πολιτισμικής «συνείδησης κοινωνίας»

Οι πρόθυμοι θεράποντες του εθνικισμού των γειτόνων με πρώτους τους χρήσιμους ηλίθιους της Αριστεράς, προσποιούνται ότι αγνοούν πως η σύνολη εθνική ταυτότητα συντίθεται από πλήθος επιμέρους ταυτοτικές/πολιτισμικές συλλογικότητες, τις οποίες εάν αρνηθείς είναι σαν να ακρωτηριάζεις το όλον του εθνικού σώματος. Ο Μακεδόνας Έλληνας, όπως ο Ηπειρώτης, ο Πελοποννήσιος, ο Κρητικός Έλληνας ανήκει στο έθνος των Ελλήνων ως Μακεδόνας Έλληνας κλπ. Δεν είναι απλώς Έλληνας.

Συγχρόνως, οι χρήσιμοι αυτοί ηλίθιοι της Αριστεράς, εμποτισμένοι με τα ιδεολογήματα της άλλοτε ολιγαρχικής και εφεξής βαθιά αντιδραστικής νεοτερικότητας (του Διαφωτισμού), αρνούνται να προσλάβουν το έθνος ως κοινωνικό φαινόμενο, συμφυές με τις κοινωνίες που συγκροτούνται με όρους ελευθερίας (οι ανθρωποκεντρικές κοινωνίες). Εμφανίζοντάς το ως «επινόηση» του κράτους, το στοχοποιούν ως μείζονα εχθρό τους, και μαζί του τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία. Η στοχοποίηση αυτή του έθνους και της κοινωνίας, αποκτά πολιτικές διαστάσεις στο μέτρο που η εθνική συλλογικότητα λειτουργεί ως η μήτρα της πολιτισμικής/πολιτικής συνοχής μιας κοινωνίας και επομένως ως η βάση της αντίστασής της ενάντια σε εκείνους που αξιώνουν την ηγεμονία της, την δήωσή της, εντέλει την ιδίω δικαιώματι νομή του κράτους.

Το γεγονός αυτό εξηγεί γιατί η άρχουσα σήμερα Αριστερά εκδηλώνει τόσο μένος και τόση απέχθεια απέναντι σε μια κοινωνία που διεκδικεί ρόλο στα πολιτικά πράγματα. Η τσιπραία Αριστερά, όντας εθισμένη να διαχειρίζεται τον δημόσιο ως ιδιωτικό της χώρο, αλλεργιάζεται με την ιδέα ότι είναι δυνατόν η κοινωνία να μην συντάσσεται ως αγέλη πίσω από την ηγεσία της, δηλαδή τις αποφάσεις της. Η κοινωνία ούτε δικαιούται ούτε είναι ικανή να έχει άποψη. Και στο ζύγι της αξιολόγησης η άποψη της κοινωνίας είναι εξ αντικειμένου αντιδραστική, οπισθοδρομική και επικίνδυνη. Την πρόοδο τη γνωρίζει εξ αποκαλύψεως και την εκφράζει αυθεντικά μόνο η κομματική νομενκλατούρα! Ακόμη και στα ζητήματα που αγγίζουν τον πυρήνα του αξιακού συστήματος της κοινωνίας, η τελευταία δεν δικαιούται να έχει άποψη. Μόνο να ακολουθεί τους καθοδηγητές της (όπως η εθνική της ταυτότητα, αξιοπρέπεια ή ελευθερία κλπ).

Τούτο εξηγεί την οργή της τσιπραίας Αριστεράς απέναντι σε μια κοινωνία που ορθώνει το ανάστημά της στην ιδεολογική της εθελοδουλεία και στην αναίδεια της να βαφτίζει ως αριστερή πολιτική την φτωχοποίησή της, τον φασιστικό τρόπο του φέρεσθαι και την αλαζονική προσέγγιση της άρνησης της κοινωνίας να λειτουργήσει συντεταγμένη στο μαντρί της κομματοκρατίας  («ετερόκλητος όχλος» κ.α.)

4. Το γεωπολιτικό διακύβευμα της συνθηκολόγησης

Η συνθηκολόγηση των Πρεσπών, θα έχει επίσης ολέθριες συνέπειες στη σταθερότητα της περιοχής και ιδίως για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας. Διότι ως έθνος των Μακεδόνων που κατοικεί στο Βόρειο τμήμα της Μακεδονίας, δεν θα μπορεί κανείς να εμποδίσει τους Σκοπιανούς να εγείρουν διεκδικήσεις επί του συνόλου της Μακεδονίας, να ονειρεύονται την απελευθέρωση και των άλλων Μακεδόνων αδελφών. Το ανασφαλές και μικρό του κράτους αυτού δεν ακυρώνει τους κινδύνους, όπως νομίζεται. Αντιθέτως, θα ενθαρρύνει όσους αντλούν συμφέρονται από την περιοχή να διατηρούν ή να επαναφέρουν το ζήτημα αυτό. Μακάρι δε να μην γίνει το διακύβευμα αυτό μέρος της υφέρπουσας αντίθεσης μεταξύ βορείων και νοτίων στην εσωτερική πολιτική ζωή της Ελλάδας.

5. Το χάσμα μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής, η νεοτερική ολιγαρχική δυστροπία και η ελληνική κακοδαιμονία

Από τη συνθηκολόγηση των Πρεσπών αναδεικνύεται τέλος η ενδημική αντίθεση μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής που δημιουργεί το φύσει αναντίστοιχο προς την πολιτική ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας. Μια αιρετή μοναρχία που ταυτοποιείται με το κράτος και τους κατόχους του, ενώ η κοινωνία διατηρείται εγκιβωτισμένη στην ιδιωτεία. Το σύστημα αυτό, καλεί να το λειτουργήσει ένα πολιτικό προσωπικό, το οποίο όπως μαρτυρεί η νεοελληνική ιστορία αποτελεί ξένο σώμα προς την κοινωνική συλλογικότητα. Που επειδή η νομιμοποίησή του στα μάτια της κοινωνίας παραμένει μηδαμινή, έχει γαλουχηθεί με ιδεολογίες εθελοδουλείας, διαπλοκής και ιδιοποίησης του δημόσιου αγαθού. Που ακριβώς γι’αυτό αναζητεί νομιμοποίηση έξωθεν, για να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση της κοινωνίας. Την οποία κοινωνία σπεύδει να ενοχοποιήσει για τα δικά του πεπραγμένα. Προς την οποία ωστόσο τρέφει μια υψηλή περιφρόνηση, την διαχειρίζεται ως «ετερόκλητο όχλο» δηλαδή ως αγέλη. Το νέο της Συριζαίας Αριστεράς είναι ότι θεωρεί πως κατέχει ως μύστης της αυθεντίας την απόλυτη αλήθεια και ως «Μέγας Ιεροεξεταστής» το δικαίωμα να ταξινομεί ό,τι αντιτείνει στις αποφάσεις της έξω από τη δημοκρατική έννομη τάξη, ως κατ’ελάχιστον ακροδεξιό.

6. Ο φασισμός είναι τρόπος, πριν γίνει σύστημα

Η διαχείριση της λαϊκής αντίθεσης στη συνθηκολόγηση από τον πρωθυπουργό με την προβολή από αυτόν του δόγματος ότι το «έθνος είμαι εγώ», συνομολογεί ότι η ελληνική χώρα ζει την καθόλα εκφυλισμένη εκδοχή της αιρετής μοναρχίας με τον πολιτικό τρόπο του φασισμού. Πριν από λίγες εβδομάδες, συνεκτιμώντας τον πολιτικό τρόπο της τσιπραίας διακυβέρνησης είχα πει ότι ο φασισμός είναι πρώτα τρόπος και μετά σύστημα. Ο τρόπος που διαχειρίσθηκε το προχθεσινό συλλαλητήριο (αλλά και τα προηγούμενα), αν αθροισθεί με άλλες πολιτικές, όπως  στο πεδίο της επιλεκτικής εφαρμογής του νόμου, της εκκόλαψης του αυγού του φιδιού της ανομίας, της στοχευμένης  φτωχοποίησης ευρέων κοινωνικών στρωμάτων και της μεταβολής τους σε (επιδοματούχους) διακονιάρηδες της ζωής, η μεταβολή της πολιτικής ευτέλειας σε πολιτική κανονικότητα κατά τη διαχείριση των πολιτικών πραγμάτων, οι σκοτεινές διαδρομές της με το παρακράτος του κράτους και των δυνάμεων του περιθωρίου, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα που λίγο απέχει από του να γίνει ο φασισμός από τρόπος σύστημα.

7. Η εφιαλτική θεμελίωση της λογικής του πολιτικού συστήματος. Η ανάγκη αλλαγής πολιτείας

Η συνθηκολόγηση στο μείζον μακεδονικό ζήτημα δεν αποκάλυψε απλώς το χαοτικό χάσμα που χωρίζει το ουσιώδες της άρχουσας πολιτικής τάξης από τη κοινωνία και το κοινό συμφέρον. Χάσμα που διασφαλίζει η λογική του πολιτεύματος που καθιερώνει το ίδιο το Σύνταγμα. Άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου, τις συνέπειες του οποίου, η απλή εναλλαγή στην εξουσία δεν δύναται να θεραπεύσει.

Στον πυρήνα της, η κρίση που διέρχεται η ελληνική χώρα σήμερα, περισσότερο από ποτέ, δεν είναι ανατάξιμη, χωρίς μια αλλαγή πολιτείας. Μια αλλαγή, που θα υποχρεώνει θεσμικά την πολιτική τάξη να ακολουθεί εκ του σύνεγγυς την βούληση της κοινωνίας. Που θα μεταφέρει τη συνάντηση της κοινωνία με την πολιτική εντός της πολιτείας και όχι στους δρόμους και στις πλατείες. Που θα μεταβάλει εν ολίγοις το πολιτικό σύστημα, από αιρετή μοναρχία σε αντιπροσωπευτική πολιτεία.

Είναι πια καιρός η ελληνική κοινωνία να δραπετεύσει από τα ιδεολογικά δεσμά που ύφαναν από κοινού στο μυαλό της οι εντόπιοι και οι ξένοι κατακτητές της. Να αναλογισθεί την σημασία της διερώτησης, αντί να διαδηλώνει στους δρόμους για να εμποδίσει την κυβέρνηση να βλάψει την ίδια και τη χώρα, να αξίωνε να συναινεί κατ’ελάχιστον για τις μείζονες αποφάσεις της. Πιστεύει άραγε ότι το μίγμα της συμφωνίας για το μακεδονικό ζήτημα θα ήταν το ίδιο εάν έπρεπε να ερωτηθεί γι’αυτό; Διερωτώμαι με τη σειρά μου γιατί δεν βρίσκει εξ ορισμού εφιαλτικό να εμπιστεύεται τις τύχες της, τις τύχες της χώρας, σε ένα άτομο, παραιτούμενη συγχρόνως από το ελάχιστο δικαίωμα του ελέγχου, της ανάκλησης, της συναίνεσής της στην καθημερινή πολιτική διαδικασία, να λειτουργεί εντέλει ως εντολέας.

Εάν η συνθηκολόγηση την οποία υπέγραψε η τσιπραία διακυβέρνηση, δεν την οδηγήσει στη συνειδητοποίηση ότι το πρόβλημα της χώρας είναι θεμελιωδώς πολιτικό, θα συνεχίσει μετά βεβαιότητος να απορεί για τα κοινωνικά απόβλητα που θα καλούνται να ορίσουν το μέλλον της, κυρίως όμως για τις επερχόμενες σε τελική ανάλυση καταστροφές που θα συσσωρεύουν στη χώρα οι νομείς της.

Πηγή: slpress.gr και contogeorgis.blogspot.com 

Ινφογνώμων Πολιτικά

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος: Σήμερα είναι Μεγάλη Παρασκευή για το έθνος των Ελλήνων!

«Κλήρωσε» η Μακεδονία στα Σκόπια: Πέρασε κατά πλειοψηφία από την επιτροπή Εξωτερικών δια κληρώσεως

"Κλήρωσε" η Μακεδονία στα Σκόπια καθώς εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία στην αρμόδια κοινοβουλευτική Επιτροπή η Συμφωνία των Πρεσπών.

Αυτό έγινε χάρη στην κλήρωση που εμπνεύστηκε ο Ν.Βούτσης προκειμένου να τοποθετηθούν οι Δανέλλης και Μαυρωτάς στην Επιτροπή.

Οπως ανέφερε χτες το pronews.gr, ακολούθησε κλήρωση για την επιλογή των δύο που θα έμπαιναν στην επιτροπή, ανάμεσα στους Σπύρο Δανέλλη, Γρηγόρη Ψαριανό και Γιώργο Μαυρωτά. Από την κλήρωση προέκυψε ότι τις δύο θέσεις θα καλύψουν οι κ. Δανέλλης και Μαυρωτάς

Επικαλούμενος τις τοποθετήσεις των βουλευτών που έλαβαν το λόγο από χθες το απόγευμα, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων Κ. Δουζίνας ανέφερε κλείνοντας τις εργασίες ότι προκύπτει έγκριση «κατά πλειοψηφία» του κυρωτικού προς τη Συμφωνία, νομοσχεδίου.

Για «επιτυχημένη συμφωνία» μίλησε στην καταληκτική του ομιλία ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλο.

Νωρίτερα, εντάσεις είχαν προκαλέσει αφενός η άρνηση της κυβέρνησης να καταθέσει επίσημο έγγραφο της ΠΓΔΜ, με το κείμενο του Συντάγματος, όπως αυτό διαμορφώνεται μετά από τις πρόσφατες τροποποιήσεις οι οποίες θα πρέπει να ανταποκρίνονται στο περιεχόμενο της Συμφωνίας των Σκοπίων, αλλά και ορισμένες αναφορές του κ. Γ.Κατρούγκαλου αναφορικά με τον «αυτοπροσδιορισμό» των γειτόνων ως προς την εθνότητα και το όνομά τους.

Η συμφωνία πέρασε «δια βοής» καθώς δεν υπήρξε ψηφοφορία, όπου έτσι κι αλλιώς το αποτέλεσμα ήταν δεδομένο: 29 υπέρ και 26 κατά την ψήφισής της.

Ετσι, η συμφωνία των Πρεσπών έρχεται αύριο Τετάρτη στις 10 το πρωί στην ολομέλεια και ψηφίζεται τα μεσάνυχτα της Πέμπτης – εφόσον φυσικά δεν μεσολαβήσει κάτι έκτακτο, όπως η κατάθεση πρότασης μομφής από την ΝΔ.

Μετά τη χθεσινή συζήτηση που διεξήχθη σε υψηλούς τόνους με κυρίαρχες τις έντονες αντιδράσεις για τη σύνθεση της Επιτροπής και για τη συνταγματικότητα του κειμένου της Συμφωνίας, σήμερα η Ν.Δ. και οι ΑΝ.ΕΛΛ. εστίασαν στη χρήση του όρου nationality.

Αρχικά ο τομεάρχης Εξωτερικών της Ν.Δ., Γιώργος Κουμουτσάκος, επισήμανε ότι «η Επιτροπή Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας δεν μπορεί να συνεδριάζει για 2η ημέρα, χωρίς να έχουν κατατεθεί από την κυβέρνηση το ενοποιημένο συνολικό κείμενο του συντάγματος της γείτονος και χωρίς να μπορούν να λάβουν γνώση οι βουλευτές της επιστολής παραίτησης του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά».

Δεν μπορεί η Επιτροπή να βασιστεί μόνο στις τροπολογίες χωρίς να έχει τη συνολική εικόνα του Συντάγματος, με το προοίμιο και όλα του τα άρθρα, είπε, επίσης ο κ. Κουμουτσάκος και χαρακτήρισε αδιανόητο να γίνεται συζήτηση, σε ένα κενό.

Κατρούγκαλος: «Τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη, όχι λαούς»

Λαμβάνοντας το λόγο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Κατρούγκαλος, ξεκαθάρισε πως «η Συμφωνία δεν μπορεί να ρυθμίσει θέματα λαού ή έθνους» και εξήγησε πως ο λόγος είναι απλός: «Τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη, όχι λαούς».

Ο αναπληρωτής υπουργός σημείωσε πως «τα θέματα ιθαγένειας είναι νομικά θέματα που αφορούν στον δεσμό πολίτη με κράτος, ενώ, αντιθέτως, τα θέματα εθνικής ταυτότητας και ένταξης σε μία εθνότητα είναι θέματα συνείδησης και αυτοπροσδιορισμού».

Πρόσθεσε ότι «όπως έχει πολλές φορές εξηγηθεί και σαφώς αναφέρεται και στη ρηματική ανακοίνωση, η Συμφωνία δεν αναφέρεται σε εθνότητα, αλλά σε ιθαγένεια. Άλλωστε, σε όλα τα διεθνή κείμενα, ξεκινώντας από την Οικουμενική Διακήρυξη έως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Ιθαγένεια, ρητά ο όρος "ιθαγένεια" αποδίδεται με τον όρο "nationality" και δεν προσδιορίζει την εθνική ένταξη του ατόμου».

«Στο διεθνές δίκαιο», όπως αποσαφήνισε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, «δεν υπάρχουν γενικώς παραδεδεγμένα χαρακτηριστικά ή γενικά αποδεκτοί ορισμοί του έθνους ή του λαού. Το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού είναι δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου και δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο συμβατικής ρύθμισης. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει και δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει "μακεδονικό έθνος" ή "λαό" με αυτήν τη Συμφωνία».

Ο κ. Κατρούγκαλος επισήμανε ότι «βάσει του διεθνούς δικαίου, την ίδια στιγμή, δεν θα μπορούσε η χώρα μας να επέμβει σε θέματα αυτοπροσδιορισμού των πολιτών του γειτονικού κράτους. Η συμφωνία, όμως, διευκρινίζει ότι οι γείτονές μας αποδέχονται ότι δεν έχουν σχέση με την ελληνική ιστορία και την ελληνική πολιτισμική κληρονομιά. Για τον λόγο αυτόν προβλέπεται ρητά στο άρθρο 7(4) ότι και τα δύο μέρη αναγνωρίζουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά (δηλαδή πολιτιστικά, εθνοτικά κ.λπ.) της ΠΓΔΜ δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κληρονομιά, την κουλτούρα και τα σύγχρονα χαρακτηριστικά της ελληνικής Μακεδονίας».

Αντίδραση Ν.Δ. και ΑΝ.ΕΛ.

Η τοποθέτηση του Γ. Κατρούγκαλου προκάλεσε την αντίδραση του τομεάρχη Εξωτερικών της Ν.Δ., Γιώργου Κουμουτσάκου, αναφορικά με τη χρήση του όρου nationality. Η παρέμβαση του αναπληρωτή υπουργού σχολιάστηκε και από τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνο Καμμένο.

«Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη μας σε αυτή τη συζήτηση ότι ο όρος nationality στα αγγλικά σημαίνει και τα δύο. Είναι ένας ασαφής όρος. Σημαίνει και ιθαγένεια αλλά και εθνικότητα. Όταν, λοιπόν, εντάχθηκε στο κείμενο της Συμφωνίας, θέλουμε να γνωρίζουμε αν η ελληνική πλευρά επέμεινε στο ότι θα πρέπει και ότι θα ήταν προτιμότερο το citizens ή αν αποδέχθηκε αυτόν τον ασαφή και διττής έννοιας όρο;», είπε ο τομεάρχης της ΝΔ, Γ. Κουμουτσάκος, και πρόσθεσε: «Αν είναι αποκλειστικά ιθαγένεια, γιατί χρειάζεται ο όρος "Macedonians" δίπλα; Διότι η ιθαγένεια είναι δεσμός με το κράτος. Αφού το κράτος, βάσει της Συμφωνίας λέγεται Βόρεια Μακεδονία, γιατί η ιθαγένεια δεν έγινε αποκλειστικά ιθαγένεια της Βόρειας Μακεδονίας αλλά προστέθηκε και το "Μακεδονικός"; Προφανώς γιατί η άλλη πλευρά στη διαπραγμάτευση ήθελε ο όρος αυτός να καλύπτει και την εθνικότητα. Γι΄αυτό μπήκε και το Μακεδονία και η ελληνική κυβέρνηση το αποδέχθηκε».

Ο τομεάρχης Εξωτερικών της Ν.Δ. επισήμανε στο σημείο αυτό: «Οι Αλβανοί των Σκοπίων επειδή ανησυχούν από τον όρο αυτό κατέθεσαν τροπολογία για να διευκρινίσουν ότι το nationality δεν σημαίνει εθνικότητα αλλά ιθαγένεια. Ποιοι; Οι Αλβανοί και όχι εμείς».

Την παρέμβαση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών σχολίασε και ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος. «Παρεμβαίνω διότι άκουσα τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών να δηλώνει στην Επιτροπή ότι είναι δικαίωμα τους να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδονικός λαός. Εάν είναι δικαίωμά τους αυτό τότε για ποιο λόγο γίνεται η Συμφωνία;» είπε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και πρόσθεσε ότι με την επιχειρηματολογία αυτή του υπουργού καταρρέει το ζήτημα της Συμφωνίας. «Είτε ο υπουργός θα επαναλάβει αυτό που είπε προηγουμένως και άρα δικαιώνονται οι διαφωνίες μας είτε, αν δεν είναι έτσι, να το ανακαλέσει και να πει ότι το είπε κατά λάθος».

«Ήμουν σαφής και το αντελήφθη και ο κ. Κουμουτσάκος», απάντησε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Κατρούγκαλος, και εξήγησε: «Είπα τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη, και έχουμε επίλυση erga omnes, της ονομασίας του γειτονικού κράτους, όχι μόνο για την ονομασία αυτή καθεαυτή -Βόρεια Μακεδονία - αλλά υποχρεώνεται το γειτονικό κράτος να αλλάξει σε όλους τους δημόσιους φορείς, σε όλους τους Οργανισμούς, σε όλα τα δημόσια κτίρια, την ονομασία που έχουν τώρα, από Μακεδονία σε Βόρεια Μακεδονία. Με αυτό τον τρόπο τελειώνει η εκκρεμότητα αυτή και η μονοπώληση του ονόματος Μακεδονία από το γειτονικό κράτος. Αυτή η δέσμευση δεν αφορά μόνο δημόσιους οργανισμούς, δημόσιους φορείς, αφορά και εκείνους τους ιδιωτικούς οι οποίοι χρηματοδοτούνται από το κράτος. Οπουδήποτε λοιπόν υπάρχει ονομασία κράτους, εκεί η συμφωνία είναι ρητή».

Ενστάσεις της ΔΗΣΥ

Στο μεταξύ, το πλήρες κείμενο του συντάγματος της ΠΓΔΜ ζήτησε και ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος επανέλαβε την απόφαση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για καταψήφιση της συμφωνίας και της κύρωσης του Πρωτοκόλλου Προσχωρήσεως της FYROM στο ΝΑΤΟ, όταν αυτό θα έλθει στη Βουλή.

«Αν ήταν όλα τέλεια όπως ισχυρίζεστε, τότε γιατί παρέχουν συνταγματικές διευκρινήσεις για τα θέματα της εθνικότητας και της γλώσσας οι της ΠΓΔΜ; Πρέπει να απαντήσετε αμέσως σε αυτό», είπε κατά την εισήγησή του, σημειώνοντας πως υπάρχουν προβληματικά στοιχεία των συνταγματικών τροποποιήσεων που έγιναν στην ΠΓΔΜ, όπως περιλαμβάνονται ως μέρος της ρηματικής της διακοίνωσης.

pronews.gr

Ιερά Κοινότητα Αγίου Ορους: «Καταδικάζουμε την εκχώρηση της Μακεδονίας - Θα είμαστε στο Σύνταγμα - Ζητάμε δημοψήφισμα»

Tην καταδίκη της Συμφωνίας των Πρεσπών ανακοίνωσε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Ορους και ζητάει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Ανακοινώνεται πως εκπρόσωποι της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Ορους θα κατέβουν στην Αθήνα την Κυριακή, 20 Ιανουαρίου, προκειμένου να συμμετάσχουν στο Συλλαλητήριο για την Μακεδονία στον αγώνα κατά της εκχώρησης της Μακεδονίας.

Η ανακοίνωση

Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους εν συνεχεία της από 26ης Ιουνίου 2018 ανακοινώσεως αυτής, με την οποία είχε εκφρασθεί η αντίθεσίς της προς την υπογραφείσα Συμφωνία των Πρεσπών, μετά την επικείμενη κατάθεση της Συμφωνίας προς ψήφιση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, τονίζει εκ νέου ότι το Άγιον Όρος θεωρεί ως περιφρόνηση της ιστορίας και της αληθείας την αναγνώριση «μακεδονικής γλώσσης» και «μακεδονικής εθνικότητος» υπό της Ελληνικής Πολιτείας εις το γειτονικό Κράτος.

Ζητεί από την Ελληνική Κυβέρνηση να σεβασθεί την βούληση του Ελληνικού λαού προχωρώντας εις την δειξαγωγή δημοψηφίσματος προ της κυρώσεως τής Συμφωνίας, δεδομένου ότι με αυτήν παραχωρείται το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας εις γειτονικό έθνος με όλες τις συνέπειες τούτου. Επομένως θα πρέπει οπωσδήποτε να εκφρασθεί ο Ελληνικός λαός.

Επίσης η Ιερά Κοινότης απεφάσισε να αποστείλει εκπροσώπους της εις την συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία διοργανώνεται εις Αθήνας την ερχομένη Κυριακή, 20ή Ιανουαρίου, ενώνοντας την φωνή του Αγίου Όρους με την φωνή των Ελλήνων κατά της σχεδιαζομένης κυρώσεως της Συμφωνίας.

Δεόμενοι προς τον Θεόν και προς την προστάτιδα του Αγιωνύμου Τόπου Κυρίαν Θεοτόκον να διαφυλάττουν το Γένος μας, ποιούμεν υστάτην έκκλησιν προς τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, έστω και κατά την εσχάτην στιγμήν, να μην προχωρήσουν εις την κύρωση της Συμφωνίας, προ της διενεργείας δημοψηφίσματος.

Καταδικαστική ανακοίνωση για την Συμφωνία των Πρεσπών περί της ονομασίας των Σκοπίων εξέδωσε και στις 26 Ιουνίου η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, καλώντας και τότε την Κυβέρνηση να σεβασθεί την βούληση του ελληνικού λαού και την ιστορική αλήθεια.

''Ούτως η επίλυσις του χρονίζοντος προβλήματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων και η πλήρης αποκατάστασις των σχέσεων των δύο χωρών είναι επιθυμητή, πολλώ μάλλον καθώς το Αγιώνυμον Όρος επισκέπτονται κατ' έτος πολλοί προσκυνηταί εκ της γείτονος χώρας, οι οποίοι ευρίσκουν εις αυτό πνευματικήν ανάπαυσιν, εις ατμόσφαιραν γνησίας πνευματικής ενότητος και αγάπης'' αναφέρει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση η Ιερά Κοινότητα.

Σε άλλο σημείο η Ιερά Κοινότητα τονίζε: ''Εν τούτοις, δεν είναι δυνατόν, εν ονόματι των ως άνω αγαθών στόχων, η επίλυσις αυτού του μείζονος εθνικού προβλήματος να επιχειρήται με προχείρους, αδιαφανείς και συνοπτικάς διαδικασίας, με την υιοθέτησιν θέσεων αντιθέτων προς την επιστημονικήν αλήθειαν, την ιστορικήν πραγματικότητα και την ιστορικήν μνήμην, με τρόπον ο οποίος προσβάλλει την εθνικήν συνείδησιν του ελληνικού λαού.''

''Αδυνατούμεν να κατανοήσωμεν ότι είναι δυνατόν Έλληνες πολιτικοί, κάτοχοι πανεπιστημιακών πτυχίων, μεταξύ αυτών δε Καθηγηταί Πανεπιστημίου, να συνυπογράφουν την εκχώρησιν της μακεδονικής γλώσσης και ιθαγενείας εις λαόν αποδεδειγμένως σλαβικής, ως επί το πλείστον, γλώσσης και εθνικής καταγωγής! Καλούμεν το Ελληνικόν Κοινοβούλιον και την Ελληνικήν Κυβέρνησιν να σεβασθούν την βούλησιν του ελληνικού λαού και την ιστορικήν αλήθειαν'' προσθέτει η Ιερά Κοινότητα στην ανακοίνωσή της.

Διαβάστε παρακάτω την σχετική ανακοίνωση:

Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους μετά πολλής συνοχής καρδίας και θλίψεως επληροφορήθη την, παρά τας αντιδράσεις συσσώμου του ελληνικού λαού, συνυπογραφήν της Συμφωνίας των Πρεσπών περί της ονομασίας της γείτονος χώρας των Σκοπίων.

Ασφαλώς ως χριστιανοί οφείλομεν να επιδιώκωμεν με όλας τας δυνάμεις μας την ενότητα όλων των Ορθοδόξων, την θεραπείαν των σχισμάτων, την ειρηνικήν κατάστασιν και την παντί τρόπω αποφυγήν δημιουργίας εστιών θρησκευτικού και εθνοφυλετικού φανατισμού και μίσους.

Ούτως η επίλυσις του χρονίζοντος προβλήματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων και η πλήρης αποκατάστασις των σχέσεων των δύο χωρών είναι επιθυμητή, πολλώ μάλλον καθώς το Αγιώνυμον Όρος επισκέπτονται κατ' έτος πολλοί προσκυνηταί εκ της γείτονος χώρας, οι οποίοι ευρίσκουν εις αυτό πνευματικήν ανάπαυσιν, εις ατμόσφαιραν γνησίας πνευματικής ενότητος και αγάπης.

Εν τούτοις, δεν είναι δυνατόν, εν ονόματι των ως άνω αγαθών στόχων, η επίλυσις αυτού του μείζονος εθνικού προβλήματος να επιχειρήται με προχείρους, αδιαφανείς και συνοπτικάς διαδικασίας, με την υιοθέτησιν θέσεων αντιθέτων προς την επιστημονικήν αλήθειαν, την ιστορικήν πραγματικότητα και την ιστορικήν μνήμην, με τρόπον ο οποίος προσβάλλει την εθνικήν συνείδησιν του ελληνικού λαού.

Δεν είναι δυνατόν να υιοθετώνται υπό της Ελληνικής Πολιτείας δεσμευτικαί διεθνείς συμφωνίαι, αι οποίαι, όπως αποδεικνύουν και αι συνεχιζόμεναι και κλιμακούμεναι λαϊκαί αντιδράσεις, δεν είναι αποδεκταί υπό της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας. 

Ειδικώτερον, ως Αγιορείται μοναχοί, φορείς και φύλακες μιας υπερχιλιετούς ιστορικής, πνευματικής και πολιτιστικής παραδόσεως και κληρονομίας, δεν είναι δυνατόν να αποδεχθώμεν την εκχώρησιν της μακεδονικής ταυτότητος εις γλώσσαν και εις έθνος ουδεμίαν σχέσιν έχοντα προς την αρχαίαν ελληνικήν μακεδονικήν διάλεκτον και το ελληνικόν φύλον των αρχαίων Μακεδόνων.

Αδυνατούμεν να κατανοήσωμεν ότι είναι δυνατόν Έλληνες πολιτικοί, κάτοχοι πανεπιστημιακών πτυχίων, μεταξύ αυτών δε Καθηγηταί Πανεπιστημίου, να συνυπογράφουν την εκχώρησιν της μακεδονικής γλώσσης και ιθαγενείας εις λαόν αποδεδειγμένως σλαβικής, ως επί το πλείστον, γλώσσης και εθνικής καταγωγής!

Καλούμεν το Ελληνικόν Κοινοβούλιον και την Ελληνικήν Κυβέρνησιν να σεβασθούν την βούλησιν του ελληνικού λαού και την ιστορικήν αλήθειαν.

Το Άγιον Όρος, ως εν ανεκτίμητον πνευματικόν και ιστορικόν κέντρον της Μακεδονίας και της πατρίδος μας, ένθα από αρχής της συστάσεως αυτού συνυπάρχουν ειρηνικώς Ορθόδοξοι διαφορετικής γλώσσης και εθνοφυλετικής καταγωγής, θεωρεί ως περιφρόνησιν της ιστορίας και της αληθείας και ως προδοσίαν της εθνικής συνειδήσεως του Ελληνισμού, την αναγνώρισιν «μακεδονικής γλώσσης» και «μακεδονικής εθνικότητος» υπό της Ελληνικής Πολιτείας.

Είθε η Έφορος του Αγίου Όρους Υπεραγία Θεοτόκος να φωτίση τους κρατούντας, ώστε να συνειδητοποιήσουν τα σφάλματά των, να προβούν εις την διόρθωσίν των και να επιτευχθή εν τέλει μία συμφωνία, η οποία θα σέβεται την αλήθειαν και θα αποτελέση την βάσιν δια την ενότητα και την ειρηνικήν συμπόρευσιν των δύο ομοδόξων λαών, εντός των κόλπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι
των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.

pronews.gr

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913, η Μακεδονία και τα ασύστολα ψεύδη του Τσίπρα και του Κοτζιά

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου
Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.
Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.
Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.
Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους:
Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Δεύτερον, ακόμα και αν επιλεγεί μία (παντελώς απροσδιόριστη από όλους όσους επικαλούνται αυτό το επιχείρημα) συγκεκριμένη χρονική στιγμή Α, η οποία πρέπει να σχετίζεται με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κατείχε την Μακεδονία από τον 15ο αιώνα ως το 1913, τότε είναι αναμφισβήτητο ότι ουδέποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για οποιαδήποτε περιοχή. Ουδέποτε. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποιούσε τους όρους βιλαέτια. Υπήρχαν λοιπόν το βιλαέτι Θεσσαλονίκης, το βιλαέτι Μοναστηρίου, το βιλαέτι Αδριανουπόλεως, το βιλαέτι Κοσσυφοπεδίου. Αν υποτεθεί ότι ολόκληρα ή μέρος αυτών των βιλαετίων, ή 2 ή 3 ή και των τεσσάρων από αυτά, συγκροτούν με μοναδικό, αποκλειστικό και αποδεκτό τρόπο την μία κάποια Μακεδονία, τότε η αυθαιρεσία εκτός από προφανής, είναι και αστεία! Αν δεν είχε τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, θα αποτελούσε ανέκδοτο μεταξύ Ιστορικών.

Τρίτον, ακόμα και αν δεχθούμε τον ορισμό μίας συγκεκριμένης Μακεδονίας, η οποία μοιράστηκε με τα συγκεκριμένα ή άλλα ποσοστά αυτά σε 3 ή 4 χώρες (συγγνώμη αν κουράσω τον αναγνώστη, αλλά θα επαναλάβω ότι στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου δεν υπάρχει ούτε μία φορά ο όρος Μακεδονία), τότε ποια αυθεντία είναι αυτή που ορίζει και δίνει το δικαίωμα όχι σε μία από αυτές τις χώρες (η οποία τότε ήταν το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων), αλλά σε ένα μικρό τμήμα από αυτές τις χώρες 100 χρόνια μετά, να είναι το πρώτο και το μόνο που θα χρησιμοποιεί αυτό το όνομα στο κράτος του; Όταν είσαι ο μοναδικός που χρησιμοποιείς ένα όνομα στο κράτος σου, έστω και «με γεωγραφικό προσδιορισμό», τότε οικοδομείς ένα μονοπώλιο. Υπάρχει βόρεια, αλλά και νότια Κορέα. Υπάρχει βόρεια αλλά και σκέτη Ιρλανδία. Υπάρχει όμως μόνο Ανατολική Ουρουγουάη! Γι’ αυτό και κανείς δεν χρησιμοποιεί τον γεωγραφικό προσδιορισμό και όλοι την αποκαλούν σκέτη Ουρουγουάη! Εάν υπάρξει λοιπόν μία μόνο Βόρεια Μακεδονία, χωρίς καμία άλλη Μακεδονία, δεν δημιουργείται μονοπώλιο; Ποιος δίδει στο όποιο 38% αυτό το μονοπώλιο;

Εδώ θα πρέπει να γίνει σαφής η διάκριση εσωτερικού από εξωτερικό όνομα. Όσο το όνομα είναι εσωτερικό (πχ, ως πΓΔΜ ή ως περιφέρεια της Κεντρικής ή Δυτικής ή Ανατολικής Μακεδονίας, ή ως Μακεδονίας του Πιρίν), το όνομα παραμένει αποκλειστικά για εσωτερική χρήση. Δεν υπάρχουν ούτε διεθνείς σχέσεις, ούτε υποχρεώσεις, ούτε εκπροσώπηση σε διεθνείς φορείς με το αμφισβητούμενο ή όχι όνομα. Όταν όμως μόνο ένας διεκδικητής, αναβαθμίζει τη χρήση του όρου αυτού σε όνομα κράτους, σε όνομα πολιτικής οντότητας με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις στην διεθνή σφαίρα, τότε αυτομάτως δημιουργεί και συνθήκες μονοπωλίου όταν είναι ο μόνος. Εάν ήταν έτσι, ας το κάναμε εμείς, που στο κάτω κάτω είχαμε βάσει των συγκεκριμένων ποσοστών το 51%, δηλαδή «απόλυτη πλειοψηφία» όπως θα λέγαμε εάν επρόκειτο για εκλογική αναμέτρηση ή κατοχή μετοχών.

Τέταρτον, ακόμα και αν δεχτούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, το τεράστιο πρόβλημα παραμένει και είναι το εξής: είναι δυνατόν ένα τέτοιο όνομα αυστηρά γεωγραφικού όρου (διότι για γεωγραφική περιοχή μιλάμε τόση ώρα), να προσδίδει και χαρακτηριστικά ταυτότητας, αλλά και χαρακτηριστικά γλώσσας; Από πού κι ως πού;

Όπως είδαμε πιο πάνω, εθνικά Μακεδόνες δεν υπήρχαν ποτέ. Δεν διεκδίκησε ποτέ κανείς μέχρι την περίοδο υπό συζήτηση, να ονομαστεί «εθνικά Μακεδόνας». Το ότι Έλληνες και Βούλγαροι διεκδίκησαν μία γεωγραφική περιοχή, πολέμησαν μεταξύ τους σε «ήπιο πόλεμο» κάτω από το βλέμμα των Οθωμανών και πολέμησαν εναντίον των Οθωμανών για να κατακτήσουν τα εδάφη της (γεωγραφικής περιοχής της) Μακεδονίας, δεν στοιχειοθετεί την γέννεση κανενός έθνους «Μακεδόνων» και καμίας σχετικής ταυτότητας.

Ούτε όμως και γλώσσας! Όπως βλέπουμε στις πηγές της προηγούμενης περιόδου 1878-1913, οι Σλαβόφωνοι ονομάζονται συχνά και Βουλγαρόφωνοι. Το ότι δεν ονομάζονται μόνο Βουλγαρόφωνοι οφείλεται στο ότι αυτός ο όρος θα τους έστελνε απ’ ευθείας στους Βουλγάρους. Σημειώνω δηλαδή ότι αυτή η περίοδος συνιστά μία μετάβαση από τις ρευστές εθνικές συνειδήσεις κάτω από μία προ-νεωτερική πολιτική οντότητα όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις εθνικές ταυτότητες των εθνών-κρατών που βρίσκονται υπό διαμόρφωση ακόμα: την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία. Εάν ο όρος για να περιγράψει τους Σλαβόφωνους ήταν «Βουλγαρόφωνοι», θα τους έστελνε απ’ ευθείας στην εθνική συνείδηση της Βουλγαρίας. Ενώ έτσι, υπήρχαν και πάρα πολλοί Σλαβόφωνοι μη ακέραια εθνική ελληνική συνείδηση, όπως για παράδειγμα ο Καπετάν Κώτας (Κώστας Χρήστου), ο οποίος μαζί με τον Παύλο Μελά θεωρούνται οι προπομποί του Μακεδονικού Αγώνα το 1904-08. Ο δε Καπετάν Κώτας βρισκόταν και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΜΕΟ (VMRO, όπως το λένε οι Βούλγαροι και οι Σκοπιανοί) έχων ελληνική εθνική συνείδηση, μέχρι κάποια στιγμή να διαχωρίσει την θέση του.

Εθνικά Μακεδόνας δεν βρέθηκε κανείς μέχρι το 1943 όταν ο Τίτο αποφάσισε για λόγους που θα συζητήσουμε παρακάτω να δώσει αυτό το όνομα στο νότιο τμήμα του κράτους του και να εμφανίσει 840,000 «Μακεδόνες». Ως προς αυτό το σημείο, υπάρχει μία δεδομένη αντίρρηση. Υπάρχουν ορισμένοι (πιθανώς εκατοντάδες) άνθρωποι, οι οποίοι βρέθηκαν στο μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των πρώτων δύο δεκαετιών του 20ου αιώνα και μετανάστευσαν στην Αμερική. Κατά την είσοδό τους στην Αμερική δήλωσαν «Μακεδόνες». Αυτοί ήταν και οι μόνοι, διότι όπως είπαμε, ούτε στα σημερινά σύνορα της Ελλάδας, ούτε της πΓΔΜ, ούτε αλλού υπήρξε τέτοια επίσημη δήλωση. Το γεγονός αυτό τυγχάνει εκμετάλλευσης από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι λένε «ορίστε, κακώς λέτε ότι δεν υπήρχαν εθνικά Μακεδόνες τότε, δείτε τα μεταναστευτικά έγγραφα ανθρώπων της εποχής που δήλωναν Μακεδόνες στις ΗΠΑ».

Αφήνω στην άκρη ότι η συγκρότηση ενός έθνους δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο, μακρυά από την πατρίδα τους, αλλά από συγκεκριμένη και διαχρονική πορεία μέσα στους αιώνες με διακριτά χαρακτηριστικά σε γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις, έθιμα κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας (φαγητό, ρούχα, αρχιτεκτονική σπιτιών, μουσική, χορούς, τέχνες, λογοτεχνία, πολιτισμό εν γένει), ανάγνωση της Ιστορίας με αναφορές κλπ, κριτήρια με τα οποία ασχολούνται πολιτικοί επιστήμονες προκειμένου να αποδώσουν το όνομα «έθνος» σε μία δεμένη ομάδα ανθρώπων με συνοχή. Το αφήνω στην άκρη και πιάνω μόνο το συγκεκριμένο δεδομένο.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι που δήλωναν «Μακεδόνες» μόνο κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες εισαγωγής τους στις ΗΠΑ και πουθενά αλλού, όχι μόνο δεν το έκαναν επειδή είχαν την συγκεκριμένη «εθνική συνείδηση», αλλά το έκαναν για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, επειδή δηλαδή δεν είχαν καμία εθνική συνείδηση. Ήταν πληθυσμοί με ρευστή συνείδηση, έφευγαν από μία περιοχή η οποία βρισκόταν σε διπλό πόλεμο, πρώτα μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ως προς το ποια μεριά έπρεπε –σχεδόν υποχρεωτικά- να διαλέξουν και δεύτερον μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων (και Σέρβων) απέναντι στους κατακτητές Οθωμανούς. Έφευγαν από αυτές τις συνθήκες, όπου κάποιος ρευστής εθνικής συνείδησης που αρνείτο να ενταχθεί και στο (ελληνικό) Πατριαρχείο και στην (βουλγαρική) Εξαρχία, και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το μουσουλμανικό στοιχείο, είχε δυσμενέστερες προοπτικές από καποιον που επέλεγε ένα από αυτά τα «στρατόπεδα».

Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από όλα αυτά, και ίσως οι μειωμένες προοπτικές να τους ωθούσαν κι όλας να μεταναστεύσουν, ώστε να αποτελούν ως ποσοστό μεγαλύτερο τμήμα από όσους ένιωθαν είτε Έλληνες, είτε Βούλγαροι, οι συγκεκριμένοι ρευστής εθνικής συνείδησης άνθρωποι αναζητούσαν με δυσκολία μία εύλογη απάντηση στο ερώτημα «από ποια χώρα έρχεσαι;» όταν τους το ζητούσαν οι αρχές. Και επέλεγαν έναν αδιευκρίνιστο γεωγραφικό χώρο στο όνομα «Μακεδονία», τον οποίον ούτε που θα γνώριζαν σε βάθος αρχές, αν δεν συμπονούσαν κι όλας μαζί τους όταν άκουγαν τις δραματοποιημένες προσωπικές τους ιστορίες.

Πέμπτον, ακόμα και αν δεχθούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, και την ανυπαρξία «Μακεδόνων», ουσιαστικά ή τυπικά, μέχρι την περίοδο αυτή, το παράδοξο είναι ότι Μακεδόνες υπάρχουν! Και είναι οι Έλληνες. Δεν είναι εθνικά Μακεδόνες, αλλά είναι Μακεδόνες. Χρησιμοποιούν αυτό το όνομα χιλιάδες χρόνια. Αδιάλειπτα. Στα κείμενα της περιόδου που εξετάστηκε προηγουμένως 1878-1913, οι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτά Μακεδόνες. Έτσι υπογράφουν τα κείμενά τους. Στο Μακεδονικόν Ημερολόγιον του 1908 διαβάζουμε ότι επίτιμο μέλος του συλλόγου «Ο Μέγας Αλέξανδρος», ο οποίος το εκδίδει, είναι ο Στέφανος Δραγούμης. Τότε βουλευτής, πρώην υπουργός εξωτερικών και μέλλων πρωθυπουργός το 1910. Υπογράφει ένα βαρυσήμαντο άρθρο του, το οποίο αναδημοσιεύεται από εφημερίδα της Ιταλίας, ως «Μακεδών». Όχι ασφαλώς εθνικά Μακεδών, αλλά Μακεδών ως Έλλην. Ακόμη λοιπόν και να δεχτούμε όλα τα παραπάνω (απαράδεκτα), δημιουργία ταυτότητας Μακεδόνων είναι αυθαίρετη και επικίνδυνη, διότι αν είναι αυτοί Μακεδόνες, τότε εμείς τι είμαστε;
Πηγή: Αντίβαρο

Ινφογνώμων Πολιτικά