Ενεργειακή Κρίση στο ρυθμό της «Πράσινης» Μετάβασης

Καύσωνας-φονιάς του κορωνοϊού την ερχόμενη εβδομάδα: Μέχρι και 35° Κελσίου! - Δεν αντέχει πάνω από τους 27° (upd)

Καύσωνας-φονιάς του κορωνοϊού (αν αποδεχθούμε ότι στις θερμοκρασίες περιβάλλοντος από 27° και πάνω ο ιός πεθαίνει) είναι προ των πυλών, καθώς την ερχόμενη εβδομάδα η θερμοκρασία θα φτάσει κατά τόπους ακόμα και τους 35° Κελσίου!

Από την ερχόμενη Δευτέρα (και ιδιαιτέρως Τρίτη που θα κτυπήσει το 35άρι) θα ανέβει εντυπωσιακά ο υδράργυρος. Η διάρκεια της θερμής εισβολής, μπορεί να είναι 1-2 ή το πολύ 3 ημέρες, μπορεί όμως και παραπάνω. Όλα αυτά θα ξεκαθαρίσουν τις επόμενες ημέρες που θα πλησιάζουμε προς το ξεκίνημα της νέας εβδομάδας.

Μετά το ψυχρό μέτωπο που μας επηρέασε και που συντέλεσε στο να υποχωρήσει αρκετά ο υδράργυρος, αλλά και να σημειωθούν αρκετές τοπικές βροχές, φαίνεται ότι σταδιακά όλα θα αλλάξουν. Τα διαστήματα με ηλιοφάνεια θα γίνουν μεγαλύτερα, η θερμοκρασία θα ανέβει και θα εναρμονιστούμε με καθαρά ανοιξιάτικες (ακόμα και... καλοκαιρινές) καιρικές συνθήκες.

Θερμές αέριες μάζες από τη Βόρεια Αφρική

Φαίνεται ότι από την προσεχή Δευτέρα και στη συνέχεια (και ιδιαίτερα από την ερχόμενη Τρίτη) θα μας επισκεφτούν θερμές αέριες μάζες από τη βόρεια Αφρική οι οποίες, όπως χαρακτηριστικά φαίνεται στο χάρτη, θα επηρεάσουν μεγάλο τμήμα της κεντρικής και ανατολικής Μεσογείου, της νότιας Ιταλίας, της κεντρικής και νότιας Ελλάδας, της Τουρκίας και της Κύπρου.

Οι θερμοκρασίες θα προσεγγίσουν τους 35°C

Σε ότι αφορά στην Ελλάδα, από την ερχόμενη Τρίτη και στη συνέχεια, οι μέγιστες θερμοκρασίες στις ευπαθείς στη ζέστη περιοχές της κεντρικής και νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας θα αγγίξουν τους 34-35°C. Σε πολύ τοπικό όμως επίπεδο, υπάρχει το ενδεχόμενο να σημειωθούν ακόμη μεγαλύτερες θερμοκρασίες.

Η ΕΜΥ δίνει 30°-32° για την Αττική!

Στους πόσους βαθμούς «πεθαίνει» ο κορωνοϊός; Στις 27/03 είχαμε αποκαλύψει τα τότε κρούσματα σε χώρες με άνω των 27° Κελσίου. 

«H αντίδραση του κορωνοϊού στις χώρες όπου η μέση θερμοκρασία είναι άνω των 27 βαθμών Κελσίου:

- Στο Μάλι που η μέση θερμοκρασία είναι 28.25 βαθμοί τα κρούσματα είναι μόλις 4, χωρίς να υπάρχει κάποιος θάνατος.

- Στις Μαλδίβες με μέση θερμοκρασία 27.65 τα κρούσματα είναι 13 και οι θάνατοι 0.

- Η Μπουρκίνα Φάσο με μέση θερμοκρασία 28.25 έχει 152 κρούσματα, και 4 θανάτους (με πληθυσμό 20,107,509).

- Το Κατάρ με μέση θερμοκρασία 27.15 έχει 537 κρούσματα, χωρίς κανέναν νεκρό.

- Οι Σεϋχέλλες με μέση θερμοκρασία 27.15 βαθμούς έχει 7 κρούσματα και κανέναν θάνατο.

- Η Σενεγάλη, τέλος, με πληθυσμό μεγαλύτερο από εκείνον της χώρας μας (15,854,323) και μέση θερμοκρασία 27.85, βαθμούς έχει 105 κρούσματα και 0 θανάτους».

Από τότε αυξήθηκαν κάπως τα κρούσματα και θάνατοι σε αυτές τις χώρες, αλλά παρέμειναν απειροελάχιστα σε σχέση με αυτά των χωρών με θερμοκρασίες 5°-11° και υγρασία 45°-75° Κελσίου,pronews.gr 

Ανατράπηκε η κατάσταση στην Λιβύη: Μεγάλες νίκες πέτυχαν οι φιλότουρκοι του GNA - Κατέλαβαν πόλεις στρατηγικής σημασία

Ισχυρές τουρκικές ναυτικές δυνάμεις, με τέσσερις φρεγάτες κλάσης "G", αλλά και μικρότερα σκάφη προστασίας των φρεγατών έχουν αναπτυχθεί νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου, υποστηρίζοντας το φιλότουρκο καθεστώς της Τρίπολης και προβαίνοντας σε προβολή ισχύος και επίδειξη σημαίας της Τουρκίας σε όλη την Βόρειο Αφρική.

Οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στα ανοικτά της Λιβύης και  «για την προστασία των ακτών της χώρας και των διεθνών υδάτων», αλλά πλέον είναι σαφής απειλή για τις ελληνικές ναυτικές, δυνάμεις. Μην ξεχνάμε ότι οι φρεγάτες κλάσης "G" είναι οι εκσυγχρονισμένες αμερικανικές "Ο.Η.Perry" με έμφαση στην αντιαεροπορική άμυνα και εξοπλισμένες με πυραυλικό σύστημα SM-1 αλλά και πυραύλους ESSM, ακτίνας δράσης 80 και 50 χλμ. αντίστοιχα.

Το ζήτημα είναι ότι το φιλότουρκο καθεστώς της Τρίπολης του GNA, με την τουρκική βοήθεια κατάφερε να διαρρήξει σε αρκετά σημεία την πολιορκία της πόλης κατά τις μάχες των τελευταίων τριών εβδομάδων και να ανακαταλάβει δύο μεγάλες πόλεις στα δυτικά της Τρίπολης.

Εχουν αρκετές απώλειες, από το LNA, αλλά έχουν πετύχει σημαντικές στρατιωτικές νίκες με την τουρκική υποστήριξη εμπεδώνοντας ταυτόχρονα και την δορυφοροποίηση της δυτικής Λιβύης από την Αγκυρα και ενισχύοντας την θέση της απέναντι στην Τυνησία και την Αλγερία.

Συγκεκριμένα οι φιλότουρκες δυνάμεις ανακατέλαβαν δύο παράκτιες πόλεις-κλειδιά, τη Σορμάν και τη Σαμπράτα, 60 και 70 χιλιόμετρα δυτικά της Τρίπολης, τρέποντας σε φυγή της δυνάμεις του LNA του στρατηγού Χαφτάρ και ανοίγοντας χερσαίο διάδρομο προς την Τυνησία

Η Σαμπράτα και η Σορμάν ελέγχονταν κυρίως από πολιτοφυλακές των Σαλαφιστών που είχαν συμμαχήσει με τον στρατάρχη Χαφτάρ από την αρχή της επιχείρησής του κατά της Τρίπολης τον Απρίλιο του 2019.

Στη συνέχεια ο GNA ανακατέλαβε και άλλες μικρές πόλεις πιο νότια, επιφέροντας νέο πλήγμα στις δυνάμεις του Χ.Χάφταρ, ο οποίος πλέον έχασε ολοκληρωτικά τον έλεγχο των δυτικών ακτών της Λιβύης.

Ο LNA επιχείρησε να απαντήσει πυκνώνοντας τον βομβαρδισμό της Τρίπολης από τα ανατολικά, αλλά αυτό μικρή επιχειρησιακή σημασία είχε. Εκτοτε το μέτωπο σταθεροποιήθηκε, αλλά οι Τούρκοι και οι φιλότουρκοι, ενισχύουν καθημερινά τις δυνάμεις τους.

Ηδη έχει γίνει αδύνατη η εκτέλεση αεροπορικών επιχειρήσεων από τα ανατολικά ή από την θάλασσα, καθώς οι τουρκικές φρεγάτες καλύπτουν και ελέγχουν σε απόσταση 250 χλμ. το εναέριο μέτωπο.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα: Απομακρύνεται το ενδεχόμενο νίκης των δυνάμεων του στρατηγού (ή στρατάρχη;) Χ.Χαφτάρ και άρα η αμφισβήτηση της τουρκολιβυκής συμφωνίας για τις ΑΟΖ των δύο χωρών.

Υπενθυμίζεται ότι ο ΟΗΕ αναγνωρίζει το καθεστώς της Τρίπολης ως το νόμιμο καθεστώς της Λιβύης, όπως επίσης αναγνωρίζεται και από την Ελλάδα, η οποία ούτε καν τόλμησε να άρει την αναγνώριση.

Αρα η τουρκική ΑΟΖ στα 6 μίλια ανατολικά της Ρόδου, Καρπάθου και Κρήτης και όλα τα δυνητικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων που περιέχουν οι εν λόγω θαλάσσιες περιοχές αναγνωρίζονται επίσημα από τον ΟΗΕ, δεν υπάρχει περίπτωση να καταγγελθούν από την Τρίπολη αφού δεν αλλάζει το καθεστώς και το ερώτημα είναι «Τι θα κάνει η Αθήνα;».

 pronews.gr 

DW: «Ρίσκο για την Μέρκελ η διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη»

Παρά το ναυάγιο της Διάσκεψης στη Μόσχα η γερμανική καγκελαρία απέστειλε τις προσκλήσεις στους συμμετέχοντες της Συνάντησης Κορυφής του Βερολίνου για τη Λιβύη, που θα γίνει την Κυριακή 19.01.

Τις προσπάθειες για να συγκεντρώσει σε ένα τραπέζι τόσους ετερόκλητους εταίρους ανέλαβε προσωπικά η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, η οποία μιλώντας χθες στην Κ.Ο. των χριστιανικών κομμάτων, εξέφρασε τη συγκρατημένη αισιοδοξία ότι θα μπορούσε να προκύψει κάποια διαπραγματευτική λύση στον εμφύλιο της χώρας. «Έχει έρθει ο καιρός να εξετάσουμε εάν είμαστε σε θέση να καταλήξουμε σε κάποια απόφαση σε ανώτατο επίπεδο» τόνισε η Μέρκελ σύμφωνα με βουλευτές που συμμετείχαν στη συνεδρίαση.

Αντικρουόμενα συμφέροντα

Παρόλα αυτά, όπως τόνισε, οι προσδοκίες από μια τέτοια συνάντηση θα πρέπει να είναι πολύ χαμηλές, γιατί τα συμφέροντα όσων έχουν εμπλακεί στη λιβυκή κρίση, είναι πολύπλοκα. Από τη μια πλευρά βρίσκεται η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φαγέζ Σάρατζ στην Τρίπολη, τον οποίο στηρίζουν η Ιταλία και η Τουρκία.

Και από την άλλη πλευρά βρίσκεται ο στρατηγός Χαφτάρ, που δρα με τη βοήθεια της Ρωσίας, το περασμένο καλοκαίρι έγινε δεκτός στο Παρίσι από τον πρόεδρο Μακρόν και στηρίζεται από τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο.

Και ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα βρίσκεται η γερμανική κυβέρνηση (σσ. σύμφωνα πάντα με την DW) , η οποία με τη βοήθεια του ειδικού απεσταλμένου των ΗΕ Γκασάν Σαλαμέ ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2019 τη λεγόμενη διαδικασία του Βερολίνου, για να φέρει σε επαφή τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του διεθνούς οργανισμού με τις αντιμαχόμενες πλευρές. Υπό πέπλο μυστικότητας όλο αυτό το διάστημα οι διαμεσολαβητές έρχονταν στο Βερολίνο για διαβουλεύσεις στην καγκελαρία και το υπουργείο Εξωτερικών γύρω από τον καθορισμό του καλύτερου τρόπου και δρόμου προς τη συνάντηση κορυφής της ερχόμενης Κυριακής.

Οδικός χάρτης

Τι όμως μπορεί να περιμένει κανείς από τις εργασίες της; Το περίγραμμα έθεσε η ίδια η Άγκελα Μέρκελ μιλώντας χθες το απόγευμα στην Κ.Ο. «Η Διάσκεψη της Κυριακής για τη Λιβύη χρησιμεύει στο να δεσμεύσει όλες τις πλευρές να σεβαστούν το υπάρχον εμπάργκο όπλων, το οποίο συνεχώς παραβιάζεται, και έτσι να ανοίξει ο δρόμος για μια πολιτική λύση. Στη διάρκεια της λεγόμενης Διαδικασίας του Βερολίνου έγινε σαφές» συνέχισε η καγκελάριος, «ότι ξένες δυνάμεις που δρουν στη χώρα εμποδίζουν την επιστροφή στην ειρήνη. Και όσο καιρό μεταφέρεται στρατιωτικό υλικό στη χώρα από το εξωτερικό, θα συνεχίζονται οι σφαγές και δεν θα επέλθει κάποια πολιτική λύση».

Η καγκελάριος τόνισε ότι η απόφαση για τη διάσκεψη δεν έγινε από τη μια ημέρα στην άλλη, ότι ήταν απότοκο μιας μακράς διαδικασίας, «κάποια στιγμή έρχεται το χρονικό σημείο, στο οποίο ίσως μπορεί να επιτευχθεί κάτι» πρόσθεσε. Εκείνο που επιδιώκει η γερμανική κυβέρνηση είναι υιοθέτηση ενός οδικού χάρτη που θα οδηγήσει σε κάποια πολιτική λύση. Γι αυτό, αν και έχουν προσκληθεί στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός Σάρατζ και ο στρατηγός Χαφτάρ, δεν θα καθίσουν εξ αρχής στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μην θέσουν σε κίνδυνο οποιαδήποτε επιτυχία θα μπορούσε να επιτευχθεί.

Κίνηση υψηλού ρίσκου

Για τη Γερμανίδα καγκελάριο το στοίχημα της ειρήνευσης στη Λιβύη έχει κεντρική σημασία. Η Άγκελα Μέρκελ θέλει να αποδείξει ότι η Γερμανία αναλαμβάνει ευθύνες στην περιοχή, έτσι όπως δεν έκανε στη Συρία. Πολύ περισσότερο όμως είναι οι ανησυχίες της για ένα νέο προσφυγικό κύμα. Στην περίπτωση της Συρίας η Γερμανία έμεινε να παρακολουθεί από μακριά τις εξελίξεις και όταν το 2015 οι πρόσφυγες «χτύπησαν» κατά χιλιάδες την πόρτα της χώρας, ήταν ήδη πολύ αργά. Για τη Μέρκελ οι μήνες που ακολούθησαν προκάλεσαν την μεγαλύτερη κρίση της θητείας της με τραύματα που δεν έχουν ακόμη επουλωθεί.

Η συνεργασία της ΕΕ με τη λιβυκή ακτοφυλακή έχει γίνει στόχος επικρίσεων. Λόγω της κατάστασης ασφαλείας η επαναπροώθηση προσφύγων στη χώρα δεν είναι δυνατή. Εκτός αυτού πολλοί αρχηγοί κρατών της ζώνης του Σαχέλ (Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γκάμπια,, Μπουρκίνα Φάσο και Νίγηρας) έκαναν στη Μέρκελ σαφές ότι χωρίς λύση του προβλήματος στη Λιβύη είναι αδύνατον να επιτύχουν σταθερότητα μέσα στις χώρες τους.

Βέβαια, η DW ξέχασε να αναφέρει τα συμβόλαια της γερμανικής πετρελαϊκής εταιρείας Wintershall με την κυβέρνηση Σαράτζ που «ίσως» έπαιξαν κι αυτά τον ρόλο τους, στην κινητοποίηση του Βερoλίνου να πετύχει «πολιτική λύση» στη Λιβύη.

pronews.gr

Ο πρώτος άνθρωπος περπάτησε στην... Κρήτη!

Μια σπουδαία ανακάλυψη έκαναν επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουψάλα. Οι επιστήμονες εντόπισαν ίχνη ηλικίας 5,7 εκατομμυρίων ετών στην περιοχή του Καστελίου στα Χανιά. Τα ίχνη εντόπισε τυχαία το 2002, ο Πολωνός Παλαιοντολόγος Gerard Gierlinski και στη συνέχεια ο μαθητής του Grzegorz Niedzwiedzki άρχισε να τα μελετά συστηματικά και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πιθανόν ανήκουν σε πρόγονο του ανθρώπου.
Το πανεπιστήμιο της Ουψάλα δημοσίευσε τα ευρήματα στο περιοδικό του Οίκου Εlsevier.
Η έρευνα της ομάδας του πανεπιστημίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για δίποδη βάδιση κάποιου άγνωστου προγονικού είδους του ανθρώπου, που ζούσε πριν 5,7 εκατ. χρόνια. Έτσι, τα εν λόγω ίχνη θεωρούνται πλέον τα παλαιότερα που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα και ανατρέπουν την κρατούσα θεωρία για την ανθρώπινη εξέλιξη.

Από την ανακάλυψη, στα μέσα του 20ού αιώνα, των απολιθωμάτων του Αυστραλοπίθηκου στη Νότια και στην Ανατολική Αφρική, οι επιστήμονες είχαν διατυπώσει τη θεωρία ότι η συγκεκριμένη περιοχή αποτέλεσε την κοιτίδα των ειδών από τα οποία προήλθε ο άνθρωπος.
Η θεωρία αυτή ενισχύθηκε με τον εντοπισμό και άλλων απολιθωμάτων – μεταξύ αυτών τα ηλικίας 3,7 εκατομμυρίων ετών αποτυπώματα ποδιών του Λαετόλι στην Τανζανία, με εμφανή ανθρώπινα χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν όρθιο περπάτημα.

Τα τελευταία χρόνια η κρατούσα θεωρία υποστηρίζει πλέον ότι οι ανθρωπίνοι (από τους πρώτους προγόνους του ανθρώπου) όχι μόνο γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά έζησαν απομονωμένοι εκεί για αρκετά εκατομμύρια χρόνια προτού εξαπλωθούν στην Ευρώπη και στην Ασία. Η χρονολόγηση των αποτυπωμάτων της Κρήτης τόσο πίσω στο παρελθόν δείχνει ότι τα πράγματα δεν έγιναν έτσι.

TAGS Χανιά

Περισσότερα: Ο πρώτος άνθρωπος περπάτησε στην... Κρήτη! (pics) | E-Radio.gr Ειδήσεις

«Μια ζώνη, ένας δρόμος»: Πρόγραμμα «μαμούθ» ύψους 3 τρισ. δολαρίων από την Κίνα για την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία (χάρτης)

ΔΩΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΜΑΡΣΑΛ

Με το νέο πρόγραμμα «μαμούθ» 3 τρισ. δολαρίων σε επενδύσεις στο εξωτερικό η Κίνα επιδιώκει την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία και τη δημιουργία συμμαχιών. Το πρόγραμμα αυτό ονομάζεται  «Μια Ζώνη, Ένας Δρόµος» και είναι δώδεκα φορές μεγαλύτερο από το Σχέδιο Μάρσαλ
Όπως αναφέρει το Fortunegreece η παράκτια πόλη του Ντουμπάι φιλοξενεί όλα τα είδη πολυτελούς παραδοξότητας: πίστες σκι εσωτερικού χώρου, μηχανήματα αυτόματης πώλησης ράβδων χρυσού, τεράστια τεχνητά αρχιπελάγη σε σχήμα φοίνικα. Αλλά και εντός της ενδοχώρας κάτι εξίσου ασυνήθιστο, αν και πολύ λιγότερο φανταχτερό, γεννιέται: η πρώτη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω καύσης άνθρακα στη Μέση Ανατολή.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στα οποία ανήκει το Ντουμπάι, έχουν ανάγκη να διαφοροποιήσουν το ενεργειακό τους μείγμα. Μέχρι το 2030 το Ντουμπάι ελπίζει να έχει εξισώσει την ενέργεια από φυσικό αέριο με την ηλιακή ενέργεια και να λαμβάνει 7% της ενέργειάς του από τον άνθρακα. Το πρώτο βήμα; Ένα τεράστιο έργο «καθαρού άνθρακα». Οι εργάτες ξεκίνησαν να δουλεύουν στις αρχές Νοεμβρίου πάνω σε μια εγκατάσταση που αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2023.

Σε αυτή την περιοχή του πλανήτη που κυριαρχείται από το πετρέλαιο δεν υπάρχει αρκετή εξειδικευμένη γνώση πάνω στην ενέργεια από την καύση άνθρακα. Αλλά αυτό δεν θα συνιστά πρόβλημα για το Ντουμπάι, χάρη στη βοήθεια που λαμβάνει από μάλλον… ασυνήθιστες πηγές. Το έργο με προϋπολογισμό σχεδόν 2 δισ. δολάρια υποστηρίζεται από χρηματοδότηση ύψους 1,4 δισ.δολαρίων από την κινεζική κυβέρνηση και κινεζικές τράπεζες, ενώ κατασκευάζεται από κινεζικά συνεργεία.
Γιατί τέτοια γενναιοδωρία για ένα εμιράτο που κολυμπάει στον πετρελαϊκό πλούτο; Επειδή το Ντουμπάι είναι μία από τις χώρες στις οποίες στοχεύει η Κίνα στο πλαίσιο του «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (One Belt, One Road), τoυ φιλόδοξου σχεδίου εξωτερικών επενδύσεων που στόχο έχει να ενισχύσει τους εμπορικούς και διπλωματικούς δεσμούς με περισσότερες από 60 χώρες στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και την Αφρική. Και η Κίνα ανοίγει το καρνέ των επιταγών της για αυτή την ομάδα πιθανών συμμάχων:
Δεσμεύει 1 τρισ. δολάρια μέσω του προγράμματος στην ερχόμενη δεκαετία –και 3 τρισ. δολάρια μακροπρόθεσμα– σε τεράστιες επενδύσεις σε υποδομές, σε περιοχές που εκτείνονται από τις ακτές της Κίνας μέχρι την Ισπανία και τη Σκανδιναβία, περνώντας μέσα από τις ερήμους της επαρχίας Xinjiang και της στέπες της κεντρικής Ασίας.
Ήδη έργα ύψους περίπου 900 δισ. δολαρίων βρίσκονται σε εξέλιξη ή σχεδιάζονται, σύμφωνα με την Αναπτυξιακή Τράπεζα της Κίνας, και τα πρώτα εξ αυτών έχουν σχεδόν τελειώσει. Μια μονάδα παραγωγής θερμικής ενέργειας, προϋπολογισμού 2,1 δισ. δολαρίων, στο Καράτσι θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του επόμενου έτους, ακριβώς 40 μήνες μετά την έναρξη της κατασκευής.
Το «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» αποτελεί για την Κίνα το μεγαλύτερο πρόγραμμα επενδύσεων στο εξωτερικό που υπήρξε ποτέ. Πρόκειται για έργο που, προσαρμοσμένο για τον πληθωρισμό, είναι τουλάχιστον 12 φορές το μέγεθος του Σχεδίου Μάρσαλ, του προγράμματος που άλλαξε την ιστορία βοηθώντας στην ανοικοδόμηση της δυτικής Ευρώπης από τα συντρίμμια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Η προσπάθεια ήδη γεννά σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, σιδηροδρομικές γραμμές και αγωγούς σε χώρες-αναδυόμενες αγορές που διψούν για τέτοιες βασικές επενδύσεις. Και, κυρίως, παράγει αισιοδοξία μεταξύ των μεγάλων δυτικών κατασκευαστικών ομίλων που διαβλέπουν μεγαλύτερες ευκαιρίες ανάπτυξης στις χώρες αυτές απ’ ό,τι στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ ή στην ίδια την Κίνα.
Ακριβώς όπως και με το Σχέδιο Μάρσαλ, υπάρχει κάτι πέραν του αλτρουισμού στη λογική του. Οι τεράστιες κρατικές εταιρείες υποδομών της Κίνας, οι οποίες παρεμποδίζονται από τη σταδιακή επιβράδυνση της οικονομίας της χώρας, χρειάζονται έργα που θα διατηρήσουν τα χυτήριά τους ζωντανά και τους εργαζομένους τους πληρωμένους καθώς η χώρα κάνει τη μετάβασή της σε μια λιγότερο βιομηχανική και περισσότερο καταναλωτική οικονομία. Και το πρόγραμμα «Ζώνη και Δρόμος» (όπως είναι ο ακριβής τίτλος με τον οποίο επαναλανσαρίστηκε από την κινεζική κυβέρνηση) βοηθά την Κίνα να κερδίσει διπλωματικά πλεονεκτήματα, σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ και η Ευρώπη εμφανίζονται λιγότερο πρόθυμες να επενδύσουν στην ανοικοδόμηση οικονομιών στο εξωτερικό.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ωφεληθούν δυτικές εταιρείες. Κατά την τελετή υπογραφής, τον Ιούλιο, που οριστικοποίησε τα τελικά σχέδια για το πρότζεκτ Hassyan, τη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα, δυναμικότητας 2.400 μεγαβάτ, στο Ντουμπάι, ο κινεζικός όμιλος που πρόκειται να κατασκευάσει το εργοστάσιο και οι Σαουδάραβες που θα το λειτουργήσουν συνοδεύονταν από έναν συνέταιρο: ένα στέλεχος της General Electric, που στεκόταν υπερήφανα κοντά σε ένα σκηνικό με το γνωστό μπλε λογότυπο της GE. Το προσωπικό της GE δεν θα έχει διακοσμητικό ρόλο· χωρίς τις επαφές και την τεχνογνωσία της, έργα όπως το Hassyan ίσως και να μην κατάφερναν ποτέ να υλοποιηθούν.
Το πρόγραμμα «Ζώνη και Δρόμος» είναι «μια πολύ μεγάλη υπόθεση για την GE» λέει στο Fortune η Rachel Duan, πρόεδρος και CEO της GE Greater China. Το τμήμα της, με κύκλο εργασιών ύψους 8 δισ. δολαρίων, έχει 23.000 εργαζομένους, η κύρια δραστηριότητα των οποίων είναι η συνεργασία με κινεζικές εταιρείες σε 34 κοινοπραξίες στην Κίνα, που κατασκευάζουν τα πάντα, από ανεμογεννήτριες μέχρι εξοπλισμό πετρελαιαγωγών. Οι μεγαλύτεροι πελάτες της GE στην Κίνα είναι τεράστιες κρατικές επιχειρήσεις και καθώς αυτές οι εταιρείες πηγαίνουν στο εξωτερικό, στο Ντουμπάι και αλλού, η Duan θεωρεί ότι η GE είναι ακριβώς η εταιρεία που μπορεί να τις βοηθήσει· ήδη δραστηριοποιείται σε 60 από τις 65 χώρες που συνδέονται με το έργο «Ζώνη και Δρόμος». Η GE κερδίζει τουλάχιστον 2 δισ. δολάρια τον χρόνο σε επιπλέον πωλήσεις εξοπλισμού – μια σημαντική ώθηση ακόμη και για μια εταιρεία της κλίμακάς της. «Αυτά είναι δύσκολα έργα» λέει η Duan, εξηγώντας γιατί οι Κινέζοι εταίροι στρέφονται στην GE. «Καμία μεμονωμένη εταιρεία ή χώρα δεν μπορεί να τα υλοποιήσει από μόνη της».
Το κατά πόσο τα έργα αυτά θα αποδώσουν τα αναμενόμενα παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα: Κάποιοι επικριτές υποστηρίζουν ότι η Κίνα τα χρηματοδοτεί αδιακρίτως σε μια παγκόσμια προσπάθεια οικοδόμησης συμμαχιών. Αλλά βραχυπρόθεσμα, το Belt and Road δημιουργεί ευκαιρίες για κινεζικές εταιρείες και μεγάλες πολυεθνικές εξίσου – ευκαιρίες που οι μέτοχοι των εταιρειών αυτών δεν μπορούν να αγνοήσουν.
Ο νέος δρόμος του Μεταξιού
Το Belt and Road έχει ένα ιστορικό προηγούμενο: τον αρχαίο Δρόμο του Μεταξιού, που για εκατοντάδες χρόνια συνέδεε τους Κινέζους εμπόρους με εκείνους στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη μέσω των ευρασιατικών στεπών, την Παλαιστίνη και την Τουρκία. Σε μια εποχή αμαξών και ιστιοφόρων, οι εμπορικές αυτές σχέσεις δεν συνέβαλαν ιδιαίτερα στην επέκταση της γεωπολιτικής επιρροής μιας απομονωμένης, τότε, Κίνας. Αλλά το «Ζώνη και Δρόμος» έχει στόχο να σφυρηλατήσει πολύ πιο δεσμευτικές σχέσεις σήμερα.
Το πρόγραμμα, που ανακοινώθηκε επίσημα το 2013, είναι το πνευματικό τέκνο του Κινέζου Προέδρου Xi Jinping. Ο Xi έχει ήδη συγκεντρώσει εξουσία επί στρατιωτικών και οικονομικών υποθέσεων πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλο σύγχρονο Κινέζο ηγέτη, λέει ο Willy Lam, ειδικός στην κινεζική πολιτική και καθηγητής στο Κινεζικό Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ. Η επέκταση της επιρροής της Κίνας στο εξωτερικό είναι η επόμενη προτεραιότητα του Xi, και το Belt and Road έχει σχεδιαστεί ώστε να κάνει ακριβώς αυτό. «Προβάλλει τη σκληρή και τη μαλακή ισχύ της Κίνας σε μέρη τόσο μακρινά όπως η ανατολική Αφρική» λέει ο Lam «και συνδέει την Κίνα με χώρες που μπορεί διαφορετικά να εξακολουθούσαν να παραμένουν εξαρτημένες από τις ΗΠΑ».
Ο Joe Ngai, διευθυντικό στέλεχος της McKinsey στο Χονγκ Κονγκ, αναφέρει ότι η ανάγκη για υποδομές στις αναδυόμενες αγορές στην κεντρική και νότια Ασία και στην Αφρική ανέρχεται σε 2 με 3 τρισ. δολάρια τον χρόνο. Η «Ζώνη» είναι η χερσαία συνιστώσα της στρατηγικής του Xi για να ανταποκριθεί στη ζήτηση αυτή. Πρόκειται για ένα δίκτυο σιδηροδρόμων, αγωγών πετρελαίου και άλλων έργων που εκτείνεται βορειοδυτικά από την Κίνα μέσω του Καζακστάν και της Ρωσίας. Η «Ζώνη» συναντά πολλαπλές ασιατικές χώρες πριν στραφεί δυτικά, μέσω της Λευκορωσίας και της Πολωνίας, στην Ευρώπη, και φέρνει επενδύσεις σε χώρες όπου η λιτότητα που ακολούθησε την οικονομική κρίση έχει περιορίσει τις δαπάνες για υποδομές.
Ο «Δρόμος» (κι αυτό προκαλεί μια κάποια σύγχυση) είναι μια θαλάσσια διαδρομή επενδύσεων για τη βελτίωση λιμένων κατά μήκος θαλάσσιων οδών, που εκτείνεται από τη νότια Κίνα στην Ινδονησία και δυτικά προς την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη νότια Ευρώπη. Πολλές απ’ αυτές τις περιοχές έχουν ήδη προσελκύσει εντατικές κινεζικές επενδύσεις κατά την τελευταία δεκαετία, ενώ κάποιοι ειδικοί λένε ότι το «Ζώνη και Δρόμος» είναι απλώς μια σικάτη ετικέτα που προστέθηκε στην υπάρχουσα κινεζική πολιτική. Αλλά τα χρηματικά ποσά που έχουν δεσμευτεί για το νέο αυτό πρότζεκτ είναι κάθε άλλο παρά αμελητέα.

Οι υπεύθυνοι λήψης των αποφάσεων
Η Κινεζική δαπάνη στο εξωτερικό για το Belt and Road αναμένεται να φτάσει τα 100 δισ. δολάρια ετησίως κατά την επόμενη δεκαετία και η Κίνα έχει δεσμεύσει 3 τρισεκατομμύρια δολάρια συνολικά. Τα χρήματα προέρχονται από κινεζικές αναπτυξιακές τράπεζες, κρατικές επιχειρήσεις και τοπικές αρχές. Η διαδικασία χρηματοδότησης είναι περίπλοκη, αλλά ένας κορυφαίος παίκτης είναι η νεοσυσταθείσα Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομών (AIIB), η απάντηση της Κίνας στην Παγκόσμια Τράπεζα· η AIIB ξεκινάει με 100 δισ. δολάρια διαθέσιμα για δανεισμό. Η Κίνα θα είναι υπεύθυνη για το ένα τρίτο έως και το μισό της χρηματοδότησης της τράπεζας, αλλά τα μέλη της περιλαμβάνουν σχεδόν 60 άλλες χώρες.
Το διοικητικό συμβούλιο της AIIB αναζητά αξιόλογα έργα – και το ίδιο κάνει και η εγχώρια γραφειοκρατία της Κίνας. «Επαρχίες και πόλεις έχουν λάβει ποσοστώσεις για το πρόγραμμα Belt and Road (από την κεντρική κυβέρνηση) και είναι απασχολημένοι με το να στέλνουν αντιπροσωπείες στο εξωτερικό για την εύρεση πρότζεκτ» έγραψε πρόσφατα ο Arthur Kroeber της ερευνητικής εταιρείας Gavekal Dragonomics με έδρα το Χονγκ Κονγκ.
Ουσιαστικά, εναποτίθεται στην κυβέρνηση Xi η επιλογή των έργων. Η κεντρική κυβέρνηση της Κίνας αποφασίζει ποιες είναι οι χώρες με τις οποίες επιθυμεί να συνεργαστεί, ενώ οι χώρες αυτές προτείνουν έργα για χρηματοδότηση. Οι επιλογές της Κίνας αντικατοπτρίζουν εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα, λένε οι αναλυτές. Εάν η χώρα υποδοχής είναι σημαντική για πολιτικούς λόγους, η Κίνα μπορεί να είναι πρόθυμη να αναλάβει τις ζημιές που προκύπτουν από την κατασκευή· εάν όχι, η Κίνα είναι πιο πιθανό να επενδύσει σε συνεργασίες που θα μπορούσαν εντέλει να προσφέρουν μια θετική απόδοση. Τα πολιτικά στοιχεία του Belt and Road έγιναν εμφανή στο τέλος Οκτωβρίου, όταν ο παράτολμος Πρόεδρος των Φιλιππίνων Rodrigo Duterte, ο οποίος έχει μιλήσει υποτιμητικά τόσο για τον Πρόεδρο Obama όσο και για τον Πάπα Φραγκίσκο, στην προσπάθειά του να στρέψει τις Φιλιππίνες μακριά από παλιές συμμαχίες, επισκέφθηκε την Κίνα για να πάρει τη… θεία χάρη του Χi. Η αντιπροσωπεία του Duterte έφυγε με χρηματοδότηση ύψους 24 δισ. δολαρίων και δεσμεύσεις για λιμάνια, ορυχεία και σιδηρόδρομους.
Που πάνε τα χρήματα
Ορισμένα πρότζεκτ του Belt and Road έχουν ήδη ξεκινήσει. Κάποια μέρα, μία σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας, προϋπολογισμού 23 δισ. δολαρίων, μπορεί να εκτείνεται από την Κίνα μέχρι τη Σιγκαπούρη μέσω Ταϊλάνδης. Στο νότιο Πακιστάν, κατασκευάζονται δύο μεγάλα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια. Επίσης, υπό κατασκευή είναι ένας αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Κίνα μέσω Σιβηρίας, με εκτιμώμενο κόστος άνω των 55 δισ. δολαρίων. Στην Ευρώπη υπάρχει ένα τεράστιο έργο για το άνοιγμα ενός καναλιού στην Τσεχία, το οποίο θα συνδέει ποτάμια από την Πολωνία έως τη Σλοβακία και την Αυστρία και το χρηματοδοτούν η Κίνα και η Τσεχία με 1 δισ. δολάρια η καθεμία.
Από τα 100 δισ. δολάρια που ξοδεύονται στο Belt and Road σχεδόν το 50% των χρημάτων θα χρησιμοποιηθούν για πρώτες ύλες, όπως τσιμέντο και ατσάλι, σύμφωνα με το τμήμα συμβουλευτικών υπηρεσιών της PwC. Για την Κίνα αυτό συνιστά ουσιαστικά μια εγχώρια τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας. Κορυφαίοι Κινέζοι αξιωματούχοι σημειώνουν ότι τα έργα του προγράμματος μπορεί να απορροφήσουν το ατσάλι και τον σίδηρο που περισσεύει από κινεζικές εταιρείες, οι οποίες έχουν πληγεί από την επιβράδυνση της οικοδομικής δραστηριότητας στη χώρα.
Ένα άλλο 30% με 40% της συνολικής δαπάνης θα πάει στην κάλυψη του κόστους κατασκευής, μελετών και εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας. Αυτές οι φάσεις θα τύχουν της επίβλεψης Κινέζων εργολάβων κατασκευαστικών έργων. Στόχος της Κίνας είναι η προσέλκυση ιδιωτών επενδυτών σε έργα που είναι οικονομικά βιώσιμα. Το κρατικό επενδυτικό ταμείο του Κατάρ, για παράδειγμα, εξασφάλισε μερίδιο 49% σε ένα έργο κατασκευής μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Πακιστάν, ενώ η κινεζική κατασκευαστική εταιρεία Power Construction έλαβε το 51%.
Όμως, οι Κινέζοι εργολάβοι –εταιρείες όπως οι State Construction International, Metallurgical Corp. of China και Energy Engineering Corp.– δεν διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με τις περισσότερες χώρες που εντάσσονται στο πρόγραμμα Belt and Road. Κάπου εκεί μπαίνει η Δύση. Πρακτικά, οι κρατικές κατασκευαστικές εταιρείες αναλαμβάνουν τον δανεισμό και την επένδυση, ενώ προσλαμβάνουν ως υπεργολάβους δυτικούς γίγαντες των κατασκευών. «Πολλές φορές οι δυτικές εταιρείες έχουν πλεονέκτημα» λέει ο Joshua Yau, επικεφαλής των πρωτοβουλιών One Belt, One Road στην PwC. «Μια δυτική εταιρεία φέρνει μαζί της τις τοπικές διασυνδέσεις, ενώ οι κινεζικές εταιρείες φέρνουν τα χαμηλά κόστη και τη χρηματοδότηση από την Κίνα».
Ποιος θα μπορούσε να κερδίσει στη Δύση
Πού θα βασιστούν οι Κινέζοι εργολάβοι; Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, καταρχήν θα στραφούν σε εταιρείες με τις οποίες συνεργάζονται ήδη στην Κίνα, συμπεριλαμβανομένων των GE και Honeywell από τις ΗΠΑ, της γερμανικής Siemens, της ελβετο-σουηδικής πολυεθνικής ABB και του ιταλο-αργεντίνικου Ομίλου Techint. Οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες έχουν έδρα σε χώρες που δεν έχουν προσχωρήσει στην AIIB, αλλά οι κυβερνήσεις των χωρών τους δεν τις έχουν παρεμποδίσει να συμμετάσχουν σε αυτό το κατασκευαστικό πάρτι. Τελικά, το Belt and Road πρόκειται να τροφοδοτήσει συνολικά πρόσθετες ετήσιες πωλήσεις, ύψους 10 έως 20 δισ. δολαρίων, για τις εταιρείες μέσα στα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με εκτιμήσεις της PwC.
Ορισμένες δυτικές εταιρείες εξακολουθούν να κυνηγούν πρώιμα έργα. Για τη Honeywell η Κίνα είναι πλέον η μεγαλύτερη διεθνής αγορά και ο μεγαλύτερος μοχλός ανάπτυξης. Στο Μακάο, τον Ιούνιο, η εταιρεία διαφήμισε τις υπηρεσίες της σε 20 κινεζικές επιχειρήσεις μηχανολογίας, λέγοντας ότι θα βοηθήσει όσες… πάσχουν από πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα εξαπλώνοντας το κεφάλαιό τους στο εξωτερικό. Στελέχη της Honeywell λένε ότι αισιοδοξούν πως θα εξασφαλίσουν συμβόλαια από συμφωνίες πετρελαίου και φυσικού αερίου και από νέες υποδομές, όπως ξενοδοχεία και νοσοκομεία, που θα βασίζονται σε υπηρεσίες της Honeywell.
 pronews.gr

«Λόγος μίσους». Το βαρύ όπλο του συστήματος

Το σύστημα είναι αμείλικτο.

Πρόσφατα έτυχε να δω στο διαδίκτυο το κείμενο που υπέγραφε ένα αριστεροειδές, το οποίο θρηνούσε διότι οι εφημερίδες και οι ιστοσελίδες έγραψαν για την επιτυχία της αθλήτριας του στίβου Βούλας Παπαχρήστου, που γύρισε από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ με χάλκινο μετάλλιο στο τριπλούν, χωρίς όμως να «θυμηθούν» το περιβόητο «ρατσιστικό» της σχόλιο στο twitter 4 χρόνια πριν. Το ιεροεξεταστικής έμπνευσης λιβελογράφημα ζητούσε η Παπαχρήστου να κάνει δήλωση ότι «αλλαξοπίστησε» (έτσι ακριβώς το έγραφε!) για να λάβει «συγχώρεση» (έτσι ακριβώς!) και να γίνει δεκτή στο αμόλυντο club των - κατά τα άλλα – «άθρησκων» ψευτοανθρωπιστών της αριστεράς. Τι κι αν η κοπέλα δεν έδωσε δικαιώματα από τότε και μένει προσηλωμένη στον αθλητισμό και στην οικογένειά της. Ο κανιβαλισμός τους δεν έχει ικανοποιηθεί.   

Το σύστημα κάνει το χαζό.

Κατά σύμπτωση, στο ίδιο Πόρτλαντ των ΗΠΑ, πρόσφατα ένας Αφροαμερικάνος πανεπιστημιακός καθηγητής ιστορίας, ονόματι James Harrison, σε ομιλία του σε φοιτητές είπε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος χωρίς την …. «λευκότητα» (τους Λευκούς ανθρώπους, με άλλα λόγια).

Ουδείς έδειξε να στενοχωριέται για τα σχόλια του καθηγητή που δεν έγιναν βέβαια, σε κάποιο twitter, εν είδει αστείου, αλλά δημοσίως από επίσημο πρόσωπο σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Είναι ένα ακόμα περιστατικό το οποίο αποδεικνύει ότι ο «αντιρατσισμός» σε όλες τις δυτικές χώρες, είναι μία λέξη - έννοια καμουφλάζ πίσω από την οποία εξυπηρετείται η πολεμική κατά του Λευκού ανθρώπου. Σωρεία εγκλημάτων με ρατσιστικά κίνητρα στις ΗΠΑ από μαύρους αποκρύπτονται ή υποβαθμίζονται. Το ίδιο και στις ευρωπαϊκές χώρες από τριτοκοσμικούς (λαθρο)μετανάστες. Οι μαύροι πετάνε με τις κλωτσιές τους λευκούς από τη Ζιμπάμπουε, σκοτώνουν τους λευκούς στη Νότια Αφρική και κυκλοφορούν άνετα στα πανεπιστήμια (!) με μπλουζάκια που ζητούν την δολοφονία όλων των λευκών (φώτο), αρνούνται την ιθαγένεια σε μη-μαύρους στη Λιβερία, αλλά όχι, δεν κουνιέται (αντιρατσιστικό) φύλλο. Ακόμα και μεταξύ τους όταν σκοτώνονται και μισιούνται θανάσιμα, δεν θα ακούσεις την λέξη «ρατσισμός». Οι Λευκοί που θα τολμήσουν να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους επειδή δεν θέλουν γίνουν μειονότητα στις χώρες τους, είναι όλοι «ρατσιστές» και «ναζί». Όπου δείτε την λέξη «ρατσισμό», θα παρατηρήσετε ότι με αυτή ενοχοποιούνται - στοχοποιούνται μόνο Λευκοί.

Επιστρέφοντας στον. κ. καθηγητή, μιλώντας σε φοιτητές στο Community College του Πόρτλαντ, είπε:

«Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να ζουν ειρηνικά. Ο John Lennon έγραψε αυτά τα λόγια το 1971, και η δική μου ερμηνεία είναι ότι λέει να φανταστούμε όλους τους ανθρώπους να ζουν μαζί ειρηνικά. Αυτός θα ήταν όχι απαραίτητα ένας τέλειος κόσμος, αλλά ένας καλός κόσμος και πώς μπορούμε να φτάσουμε σε αυτόν τον καλό κόσμο είναι η ερώτηση. Ένας κόσμος χωρίς συγκρούσεις και για μένα, η δική μου ερμηνεία αυτών των λέξεων είναι να υπήρχε ένας κόσμος για τις ΗΠΑ χωρίς Λευκότητα. . . από την άποψη της δομής της εξουσίας. Και έτσι το ερώτημα είναι: ποια είναι η Λευκότητα;»

Το σύστημα είναι πονηρό.

Σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, το σύστημα προβλέποντας τις αντιδράσεις που θα προέκυπταν από την εν εξελίξει αντικατάσταση του λευκού (γηγενούς στην Ευρώπη) πληθυσμού μέσω της μαζικής εισβολής αλλοφύλων, έσπευσε, με τις διάφορες κεντρο-δεξιο-αριστερές κυβερνήσεις του να θεσπίσει «αντιρατσιστικούς» νόμους ή νόμους «κατά του μίσους», τους οποίους θα κράδαινε σαν δαμόκλειο σπάθη επάνω από τα κεφάλια των «απίστων». Οι ηχηρές λέξεις είναι το ατού του συστήματος και λειτουργούν όχι βέβαια για να πολεμήσουν τον ρατσισμό ή το… μίσος, αλλά για φοβίσουν τους αντιρρησίες και να πάψουν εν τη γενέσει κάθε σκέψη αντίστασης. 

Το σύστημα είναι σε νευρικότητα.

Ήλπιζε ότι με τον τρόπο αυτό θα πετύχαινε να έχει καθολική κυριαρχία επάνω στους υπηκόους, αλλά κάποια σημάδια νευρικότητας που δείχνει τελευταία, μαρτυρούν τον φόβο του για την διαφαινόμενη αποτυχία του. Το σχέδιό του για καθολική φίμωση κάθε αντιλογίας στην επιχειρούμενη Γενοκτονία μέσω της ασταμάτητης λαθρομετανάστευσης με την χρήση νόμων περί "ρητορική μίσους" δεν δείχνει να αποδίδει. Πολλοί ήδη νιώθουν το βαρύ χέρι της «δημοκρατίας». Υποτίθεται ότι ζούμε σε «δημοκρατίες» που θεωρείται δεδομένη η «ελευθερία του λόγου», αλλά στην πραγματικότητα το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αυτή η «ελευθερία» εφαρμόζεται μόνο επί ορισμένων απόψεων και μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Εάν πεις τις «λάθος» λέξεις ή αν εκφράσεις τις «λάθος απόψεις», θα στιγματιστείς για «ρητορική μίσους» και ενδέχεται να χάσεις τη δουλειά σου, ενδέχεται το όνομά σου να διασυρθεί ή ενδέχεται να σου επιβληθεί κάποια χρηματική ποινή ή ακόμα και να καταλήξεις στη φυλακή.

Το σύστημα είναι υποκριτικό. 

Η αλήθεια είναι ότι οι νόμοι περί «ρητορικής μίσους» χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο ως δικαιολογία για τη λογοκρισία των ατόμων που αντιτίθενται σε αυτό το νεοταξικό αντι-Λευκό κατεστημένο. Αν πραγματικά τους ενδιέφερε να βάζουν ανθρώπους στη φυλακή για έκφραση λόγου μίσους, παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου έχουν το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, τότε γιατί ποτέ δεν βλέπουμε κάποιον να του επιβάλλεται χρηματική ποινή ή να οδηγείται στη φυλακή επειδή είπε κάτι απεχθές για τους Λευκούς; Ο εβραϊκής καταγωγής καθηγητής του Χάρβαρντ, Noel Ignatiev είπε κάποτε: «Το κλειδί για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων της εποχής μας είναι να καταργηθεί η λευκή φυλή» και «η προδοσία στην λευκή φυλή είναι η πίστη στην ανθρωπότητα». Ενώ ανοιχτά υποστηρίζει την Λευκή γενοκτονία, εξακολουθεί να επιτρέπεται να εργάζεται ως καθηγητής του Χάρβαρντ.

Είναι πιο εύκολο να δικαιολογήσεις τη λογοκρισία με το να την χαρακτηρίζεις δήθεν, «ρητορική μίσους». Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο κανόνας στις αποκαλούμενες «free speech δημοκρατίες». Σε πολλές «ελεύθερες» χώρες η λογοκρισία είναι πολύ αυστηρή και η γραμμή μεταξύ ελευθερίας του λόγου και ρητορικής μίσους είναι πολύ θολή.

Το σύστημα παίζει τα ρέστα του.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι το περιστατικό της Κολωνίας, όπου ένας μεγάλος αριθμός γερμανίδων κακοποιήθηκε σεξουαλικά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς από χιλιάδες τριτοκοσμικούς μετανάστες. Υπήρχε, φυσικά, αντίδραση από τον κόσμο και πολλοί εξέφρασαν δημόσια τη δυσαρέσκειά τους για την τρέχουσα πολιτική μετανάστευσης της Μέρκελ, με τις γυναίκες να θεωρούν ότι τα δικαιώματά τους παραβιάστηκαν και αγνοήθηκαν. Πώς το σύστημα στη Γερμανία ανταποκρίθηκε σε αυτές τις φωνές; Απλώς κολλώντας την ταμπέλα του «ρατσιστή» σε όποιον διαμαρτύρονταν και χαρακτηρίζοντας «ρητορική μίσους» τις ανησυχίες του, ενώ μετά το έργο συνέχισαν τα social media όπως το Facebook, το Google και το Twitter, που συνεργάστηκαν με τις γερμανικές αρχές στην λογοκρισία και τον έλεγχο του λόγου. Η δε αστυνομία (σκέψης) ήδη κάνει επισκέψεις σε σπίτια ανθρώπων που δεν θέλουν να δεχτουν παθητικά την γενοκτονία τους.

Το σύστημα αρχίζει να φοβάται.

Το περιστατικό της Κολωνίας δείχνει πόσο φοβάται το σύστημα την δύναμη που ορισμένες απόψεις και λέξεις μπορούν να μεταφέρουν αν εκφράζονται αρκετά συχνά.

Παρ’ όλες τις λυσσαλέες προσπάθειές για τον έλεγχο της έκφρασης και τον περιορισμό της ελευθερίας του λόγου με τους νόμους περί "ρητορικής μίσους", το σύστημα φοβάται τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που αυτοί οι νόμοι και οι μέθοδοι προκαλούν. Οι συνέπειες της αναγκαστικής πολιτικής τους άρχισαν να γίνονται φανερές σε όλους και όποια περιατέρω κατήχηση ή προπαγάνδα και αν εξαπολύσουν, πολύς κόσμος πλέον έχει αρχίσει να αντιδράει. Πατριωτικά και εθνικιστικά κόμματα βρίσκονται σε άνοδο σε σχεδόν όλες τις χώρες της Ευρώπης και περισσότεροι άνθρωποι σε γενικές γραμμές αρχίζουν να μιλούν και να αναλαμβάνουν δράση. Η Λευκή γενοκτονία και το να γίνουμε μειοψηφία στις χώρες μας δεν αποτελεί αποδεκτό μέλλον.

Οι λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογηθούν αυτές οι πολιτικές κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών έχουν αρχίσει να χάνουν την ισχύ τους. Λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν εκ του πονηρού, μόνο και μόνο για να δικαιολογηθεί ακόμα περισσότερη μετανάστευση, όπως η «ανοχή» και η «διαφορετικότητα», έχουν αρχίσει να ακούγονται σαν κλισέ στα αυτιά των ανθρώπων.

Όλο και λιγότεροι άνθρωποι φοβούνται μήπως τους κολλήσουν την ταμπέλα του «ρατσιστή», επειδή αρχίζουν να κατανοούν ότι με τον «αντι-ρατσισμό» θέλουν να φιμώσουν και να δαιμονοποιήσουν οποιονδήποτε ανησυχεί για αυτές τις πολιτικές γενονοκτονίας. Άλλωστε, κανείς δεν έχει κατηγορήσει ποτέ έναν Αφρικανό ως "ρατσιστή" επειδή δεν θέλει στην Αφρική να κυριαρχήσουν οι μη-Αφρικανοί ή έναν Γιαπωνέζο ως "ναζί" επειδή δεν θέλει στην Ιαπωνία να κυριαρχήσουν οι μη-Γαπωνέζοι.

Το σύστημα δεν θα πέσει μόνο του. 

Όσο πιο πολύ οι άνθρωποι τολμούν και μιλούν χωρίς φόβο, τόσο πιο δύσκολο θα είναι για αυτούς να επιβάλλουν την φίμωση. Όσο πιο πολλοί άνθρωποι τολμούν και μιλούν, τόσο πιο γρήγορα το σύστημά τους θα καταρρεύσει.. 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (με ολίγη έμπνευση από εδώ)

Κοτζιάς: Διεθνής συνδιάσκεψη τον Μάιο για τις χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική

Κοτζιάς: Διεθνής συνδιάσκεψη τον Μάιο για τις χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική «Η Ελληνική Κυβέρνηση παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή, την υπόθεση απαγωγής, από τον Απρίλιο του 2013, των δύο Αρχιερέων Χαλεπίου, του Ελληνορθόδοξου Μητροπολίτη του Πατριαρχείου Αντιοχείας κ. Παύλου και του Συρορθόδοξου Μητροπολίτη κ. Ιωάννη, ευρισκόμενη σε επαφή και στενή συνεργασία -μεταξύ άλλων- με το Πατριαρχείο Αντιοχείας, προς το οποίο έχει επανειλημμένως εκφράσει τη συνεχή και αμέριστη υποστήριξή της», αναφέρει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή μετά από ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Νικήτα Κακλαμάνη για την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Όπως εξάλλου τονίζει ο υπουργός Εξωτερικών, σε ευρύτερο πλαίσιο το υπουργείο επιδεικνύει το μέγιστο δυνατό ενδιαφέρον για την κατάσταση των χριστιανικών κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. «Έχω επανειλημμένα τονίσει σε επαφές μου με θεσμικούς παράγοντες της ΕΕ, ομολόγους μου υπουργούς Εξωτερικών εντός και εκτός ΕΕ, την αναγκαιότητα ανάληψης συντονισμένης δράσης για την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών», αναφέρει ο κ. Κοτζιάς και ενημερώνει, ότι «στο πλαίσιο αυτό, το υπουργείο Εξωτερικών αναλαμβάνει, τον προσεχή Μάιο, την πραγματοποίηση Διεθνούς Συνδιάσκεψης, που θα θέσει στο επίκεντρο της προσοχής αυτούς τους πληθυσμούς, δίνοντας έμφαση στην πολυεθνικότητα, την πολυθρησκευτικότητα και την πολυπολιτισμικότητα που η Ελλάδα υποστηρίζει σε ό,τι αφορά αυτές τις περιοχές».

 Πρόκειται για μια καταρχήν θετική πρωτοβουλία, αναφέρει σε δήλωσή του ο κ. Κακλαμάνης και προσθέτει, ότι θα περιμένει με ενδιαφέρον την πραγματοποίησή της και τα αποτελέσματα που θα προκύψουν στο μείζον αυτό ζήτημα.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Ινφογνώμων Πολιτικά

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ-ΑΛΒΑΝΟΥΣ-ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ! Ο Θ. ΔΡΟΥΓΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΟΛΑ

Η συνέντευξη του στρατιωτικού αναλυτή στην εφημερίδα "Το Χωνί"

Θα έχετε ενημερωθεί σχετικά με τις δηλώσεις Μπερίσα αναφορικά με τη Μεγάλη Αλβανία που φτάνει μέχρι την... Πρέβεζα. Η Ελλάδα θα πρέπει να ανησυχεί από τις επεκτατικές κορώνες που φαίνεται να ηχούν από τη γειτονική χώρα;

ΔΡΟΥΓΟΣ: Αναφορικά με τις δηλώσεις ΜΠΕΡΙΣΑ θεωρώ ότι είναι θρασύτατες και προκλητικές, δεδομένου ότι η χώρα του είναι μέλος του ΝΑΤΟ και χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης. Προς την κατεύθυνση ενδυνάμωσης του Αλβανικού παράγοντα στη ΝΑ ΕΥΡΩΠΗ συντονίζεται με τα πιο εξτρεμιστικά στοιχεία του ΚΟΣΟΒΟΥ, καθώς και με αποσταθεροποιητικούς παράγοντες στη ΝΟΤΙΑ ΣΕΡΒΙΑ(ΠΡΕΣΕΒΟ-ΜΕΝΤΒΕΝΤΑ-ΜΠΟΥΓΙΑΝΟΒΑΤΣ), στο ΝΔ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, και φυσικά στην αδύναμη και χωρίς συνοχή FYROM. Από πρόσφατη επίσκεψη μου στα Βαλκάνια έχω διαπιστώσει ότι υποστηρίζεται από πλούσιους κύκλους ανά τον κόσμο , καθώς και από ύποπτα Μουσουλμανικά κεφάλαια. Σε εσωτερικό επίπεδο προσπαθεί να αναβαθμίσει τον Αλβανικό παράγοντα, σε μια χρονική στιγμή που λαμβάνουν χώρα σημαντικότατες εξελίξεις παγκόσμια, ειδικά στην Μ ΑΝΑΤΟΛΗ-Β.ΑΦΡΙΚΗ.

Στρατιωτικά η χώρα μας δεν μπορεί να απειληθεί από την αδύναμη Αλβανία σε καμία περίπτωση. Μπορεί να έχουμε χαοτική κατάσταση στο εσωτερικό, υποβαθμισμένη ως αναιμική διπλωματία, πρωτοφανή οικονομική καχεξία, αλλά παρά τα προβλήματα σε ότι αφορά τις ένοπλες δυνάμεις μας, απέναντι στα Τίρανα δεν βλέπω κάποια εμφανή απειλή. Οι στόχοι των Μπερίσα-Χαραντινάι είναι να προκαλέσουν κρίση για να μας πιέσουν σε διάφορα θέματα. Δυστυχώς και η Αλβανική αντιπολίτευση του ΕΝΤΙ ΡΑΜΑ δεν είναι καλύτερη. Πιο πολύ ανησυχώ από εκδήλωση βίαιων μεθοριακών επεισοδίων από ακραία στελέχη των Τσάμηδων, ή κάποια ενέργεια Αλβανών στην χώρα μας με στόχο την πρόκληση εσωτερικής ανασφάλειας.. Δεν αποκλείω την περίπτωση ασύμμετρων απειλών από τον Αλβανικό χώρο, δράση παραστρατιωτικών οργανώσεων, ή κάποιες κινήσεις στοιχείων του οργανωμένου εγκλήματος για πρόκληση εντάσεων.

Από δικής μας πλευράς και παρά την κατάργηση στρατιωτικών σχηματισμών στην Δυτική Ελλάδα από το ΓΕΣ, θα πρέπει να διατηρούμε μια σχετικά ικανοποιητική στελέχωση της VIII ΤΑΞΙΑΡΧΙΑΣ ΠΕΖΙΚΟΥ στα Γιάννενα, καθώς και ορισμένες μονάδες καταδρομών σε σχετική ετοιμότητα για τον χερσαίο και θαλάσσιο χώρο στην ευρύτερη περιοχή της Κέρκυρας. Παράλληλα σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο ειδικά στο ΝΑΤΟ, να στέλνουμε τα απαραίτητα μηνύματα προς την πλευρά των Τιράνων να είναι προσεκτική...Πάντως μη-συμβατικές/μη-γραμμικές και ασύμμετρες απειλές και κινήσεις ας τις έχουμε υπόψη....έχουν άλλη φιλοσοφία που δυστυχώς στην πατρίδα μας δεν έχουν μελετηθεί....

Η Τουρκία συνεχίζει την πολιτική που ασκεί τα τελευταία χρόνια απέναντι στην Ελλάδα. Παραβιάσεις εναερίου χώρου, κορβέτες που φτάνουν μέχρι το Σούνιο. Δηλώσεις περί μιας ελεύθερης θάλασσας (Αιγαίο). Όλα αυτά σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, θα πρέπει να μας τρομάζουν, έχοντας πάντα ως δεδομένο και το ότι Τούρκοι επιχειρηματίες αποκτούν δικαιώματα στις μαρίνες μας;

ΔΡΟΥΓΟΣ: Αν και οι Τούρκοι έχουν εστραμμένα τα βλέμματα τους προς τις αναμενόμενες δραματικές εξελίξεις σε ΣΥΡΙΑ-ΙΡΑΝ μέσα στο 2013, εν τούτοις στον θαλάσσιο και εναέριο χώρο του ΑΙΓΑΙΟΥ δεν δείχνουν να μειώνουν την προκλητική κατά καιρούς παρουσία τους. η τραγική οικονομική κρίση που αντιμετωπίζουμε δυστυχώς έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην λειτουργία των ΕΔ της πατρίδα μας. Δεν προμηθευόμαστε νέα οπλικά συστήματα, δεν συντηρούμε σωστά το υπάρχον υλικό, έχουμε μειώσει σε μεγάλο βαθμό την εκπαίδευση των στελεχών, ενώ η βαθιά οικονομική κρίση ταλαιπωρεί τα στελέχη των ΕΔ. Με κάποιες ξαφνικές εξάρσεις ορισμένων ...δεν επιλύονται τα θέματα. Θα περίμενα η στρατιωτική ηγεσία της χώρας να ήταν πιο απαιτητική σε τέτοια ζητήματα από την πολιτική, καθώς και πιο συμμετοχική. Έχει αδυνατίσει σημαντικά ο αμυντικός χώρος, ενώ είναι απαράδεκτο το ότι δειχθήκαμε την τρόικα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Αυτά επηρεάζουν πολύ τα στελέχη σε ξηρά-θάλασσα και αέρα, εκτός βέβαια εκείνων που είναι μόνιμα βολεμένοι με τα γνωστά κομματικά κριτήρια. Άρα απέναντι στην ΑΓΚΥΡΑ θα πρέπει να διατηρούμε υψηλή ετοιμότητα και να παρακολουθούμε τους τρόπους κινήσεων της προς ΣΥΡΙΑ-ΙΡΑΝ. Ας μην λησμονούμε ότι η ΤΟΥΡΚΙΑ είναι στο G-20, ΣΥΜΜΕΤΈΧΕΙ ΔΥΝΑΜΙΚΆ ΠΑΝΤΟΎ,, έχει υπολογίσιμο ρόλο στο Αφγανιστάν, στο Κέρας της Αφρικής, στην Μεσόγειο, αρκετές περιφερειακές συμμαχίες με κράτη της Αραβικής Άνοιξης, ενώ στο ΝΑΤΟ καταφέρνει να έχει πλήρη κάλυψη, όπως φάνηκε στην πρόσφατη περίπτωση της ανάπτυξης του αντιπυραυλικού συστήματος στα σύνορα της με την Συρία.(PATRIOT MISSILES) κλπ. Δεν φέραμε-έστω για τα μάτια του κόσμου-μία οριακή αντίδραση στο Βορειοατλαντικό Συμβούλιο. Προσθέτω επίσης ότι δεν γνωρίζουν οι επικεφαλής μας και τα θέματα του ΝΑΤΟ επαρκώς....

Δεν αποκλείω, η Άγκυρα όταν σε κάποια φάση κλείσουν τα ανοικτά μέτωπα με το καθεστώς ΑΣΑΝΤ και το προβληματικό πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης , να στραφούνε ακόμα πιο πολύ προς εμάς...και την Κύπρο. Και τότε θα έχουμε πολλά μα πάρα πολλά προβλήματα. Και αναφέρομαι σε ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας ...Επίσης με τους Τούρκους πρέπει να προσέξουμε τα μείζονα θέματα κυβερνοασφάλειας/προστασίας υποδομών στα όποια υστερούμε σημαντικά...Οι Τούρκοι έχουν πάγιους σχεδιασμούς για όλους τους γείτονες τους....

Σκόπια και Τουρκία δείχνουν να έχουν πλησιάσει πολύ κοντά. Μάλιστα η Τουρκία φαίνεται να στηρίζει τον »αγώνα» των Σκοπίων για την ονομασία. Υπάρχει κίνδυνος για την Ελλάδα και από την πλευρά των Σκοπίων;

ΔΡΟΥΓΟΣ: Σχετικά με τα ΣΚΟΠΙΑ, σε στρατιωτικό επίπεδο δεν βλέπω κάτι το απειλητικό. Το γειτονικό κράτος έχει θεμελιώδες εσωτερικό πρόβλημα. Μπορεί προπαγανδιστικά να έχει σημειώσει κάποιες ας πούμε επιτυχίες, αλλά είναι μία αδύναμη περίκλειστη χώρα. Βέβαια πρέπει να προσέξουμε τις κινήσεις των Αλβανών και Βούλγαρων, γιατί κινούνται αποσταθεροποιητικά κατά καιρούς. Το βλέπουμε στο ΤΕΤΟΒΟ, καθώς και σε σχολικά-εκπαιδευτικά εγχειρίδια. Υπάρχουν ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η ΑΥΣΤΡΙΑ που προωθούν πολλά προγράμματα στα ΣΚΟΠΙΑ, με εκδηλώσεις εκεί ή στην ΟΧΡΙΔΑ.

Δεν βλέπω κάτι πολύ ουσιαστικό από πλευράς του ειδικού διαμεσολαβητή ΜΑΘΙΟΥ ΝΙΜΙΤΣ. Το θέμα του ονόματος θα σέρνεται... όπως και το αν θα καταστούν μέλος του ΝΑΤΟ. Θέλει προσοχή από δικής μας πλευράς γιατί λόγω της χαοτικής οικονομικής κρίσης είμαστε πολύ τρωτοί σε πιέσεις των ισχυρών της Ευρώπης.

Οι Τούρκοι έχουν στενές πολιτικές , πολιτιστικές και στρατιωτικές σχέσεις με τους Σκοπιανούς. Προφανώς χρησιμοποιούν αυτούς και τους Αλβανούς ως επιπρόσθετους μοχλούς πιέσεων προς εμάς, ειδικά τώρα που είναι απασχολημένοι με τον ΑΣΑΝΤ και την ΤΕΧΕΡΑΝΗ. Όπως προανέφερα από τα βόρεια σύνορα της χώρας μας θα πρέπει να δίνουμε κυρίως έμφαση στις ασύμμετρες απειλές, οι οποίες θέλουν προσοχή. Ειδικά η διακίνηση ελαφρών όπλων, ο ισλαμικός εξτρεμισμός, η σχέση τρομοκρατών με το οργανωμένο έγκλημα, η διακίνηση επικίνδυνων φορτιών η λαθρομετανάστευση, η ύπαρξη κρατών με αβέβαιο στάτους κλπ. κλπ.

Από την πλευρά μας θα πρέπει να διατηρούμε στενές τις σχέσεις με την Σερβία, να προωθούμε την χαλάρωση των εντάσεων σε ενδο-βαλκανικές μεθοριακές ζώνες, να έχουμε ενισχυμένη διπλωματική και πολιτιστική παρουσία, να έχουμε συχνές επαφές σε θέματα ασφαλείας, πληροφοριών και αντιμετώπισης μη-συμβατικών απειλών με την ΡΟΥΜΑΝΙΑ, την ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, και το ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, ενώ θεωρώ ότι ήταν λάθος η απόφαση για κάθετη μείωση της στρατιωτικής μας δύναμης στο ΚΟΣΟΒΟ. Δυστυχώς πολλοί ας πούμε υπεύθυνοι δεν αντιλαμβάνονται κάποια πράγματα ή κακοί σύμβουλοι τους συμβουλεύουν λαθεμένα... Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι ο κυρίαρχος παίκτης στη ΝΑ ΕΥΡΩΠΗ και δεν είναι... Παντού απομονωμένη....Δείτε και στα ενεργειακά... κάποιο ενεργούν βλακωδώς ή κατ εντολή...

Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία... Τρεις χώρες που με τις κινήσεις τους μοιάζουν να ζητούν »πράγματα» από την Ελλάδα. Είναι γενικότερα επικίνδυνη η κατάσταση για την χώρα μας, που φαίνεται να έχει ανοικτά μέτωπα με τόσους γείτονες και παράλληλα πολλά προβλήματα στα οικονομικά και όχι μόνο;

ΔΡΟΥΓΟΣ: Ασφαλώς κίνδυνοι υπάρχουν. Ας μην λησμονούμε ότι το ΝΑΤΟ-πέραν των όσων λέει ο γγ της ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ-δεν ασχολείται πολύ με τη ΝΑ ΕΥΡΩΠΗ. Εδώ στην Αθήνα δεν έχουμε αντιληφθεί ότι το ΝΑΤΟ για να παραμείνει σε ύπαρξη , παγκοσμιοποιείται και ασχολείται με άλλα θέματα. Μην περιμένουμε να ασχοληθεί έντονα με τα εδώ. Επίσης είναι λάθος να έχει ενισχυθεί πολύ στα Βαλκάνια ο Γερμανικός παράγοντας. Επειδή οι ΗΠΑ στρέφονται προς ΑΣΙΑ-ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ-ΙΝΔΙΚΟΣ-ΑΦΡΙΚΗ και βεβαία στα Μεσανατολικά, αφήνετε ελεύθερος χώρος στο Βερολίνο. Δείτε πχ ότι οι 3 τελευταίοι διοικητές της KFOR/NATO στο Κόσσοβο, είναι Γερμανοί στρατηγοί. Αυτό λέει κάτι... Και οι Γερμανοί δεν είναι και οι πλέον φανατικοί υποστηριχτές μας στα εθνικά ζητήματα. Άρα πρέπει να δούμε στρατηγικά και εν μέσω κρίσης που κινούμαστε... Έχουμε ανοικτά θέματα, όπως το Κυπριακό, η περίπτωση της ΑΟΖ, προκλήσεις εξτρεμιστών ανατολικά του Νέστου κλπ. Επίσης θέλει προσοχή η σχέση μας με το ΙΣΡΑΗΛ...γιατί ανά πάσα στιγμή-παρά τα λεγόμενα-οι Αμερικανοί μπορούν υπό σκληρές πιέσεις να φέρουν πίσω ΤΟΥΡΚΟΥΣ και ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ, όποτε εμείς τι κάνουμε.... Δεν έχουμε στρατηγικό ορίζοντα, δεν έχουμε ενέργεια για θετική στρατηγική σκέψη, ερασιτεχνίζουμε, ενώ οι κίνδυνοι ελλοχεύουν... Είμαι ανήσυχος. Δεν έχουν μελετηθεί οι επιπτώσεις στην Ελλάδα από τον γενναίο Αραβικό ξεσηκωμό. Δεν έχουμε ενεργειακή στρατηγική και διαρκώς παραμένουμε σε απομόνωση. Πρέπει να κοιτάξουμε και προς αλλού, γιατί η ΕΥΡΩΠΗ είναι και θα είναι σε παρακμή... Τα Βαλκάνια χρειάζονται Ευρωπαικοπoίηση και όχι Γερμανοποίηση. Άλλα φταίμε και εμείς γιατί κινούμαστε χωρίς πυξίδα, σοβαρότητα κλπ. Μπροστά μας θα βρούμε πολλά και δύσκολα θέματα σταδιακά από τα νησιά βόρεια της Κέρκυρας μέχρι την ΝΑ. ΜΕΣΟΓΕΙΟ.
makeleio.gr

ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

CECIL RHODES(1853-1902) O "ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ"...Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΗΠΕΙΡΟ

O Cecil Rhodes είναι πιο γνωστός ως ιδρυτής και κύριος ιδιοκτήτης εταιρίας διαμαντιών De Beers, ως δημιουργός των αποικιών της Βόρειας και Νότιας Ροδεσίας (σήμερα Ζάμπια και Ζιμπάμπουε , αντίστοιχα), και προθυπουργός της Αποικίας του Ακρωτηρίου απο το 1890 ως το 1896. Ο Rhodes ταξίδεψε την δεκαετία του1870 στη Νότια Αφρική, όπου δημιούργησε την περιουσία του κατά την έκρηξη της αδαματνωρυχίας στην περιοχή Κimberly. Eκεί επέδειξε, για πρώτη φορά την επιθυμία του για συγκεντρωτικό έλεγχο.


Πίστευε πως ο έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των εκατοντάδων μικρών εταιριών εξόρυξης ζημίωνε τη βιωσιμότητα της αδαμαντοβιομηχανίας. Η λύση στην οποία έκλινε ήταν η ίδρυση μια εταιρίας με μονωπολιακό έλεγχο στη ροή των διαμαντιών, κάτι που θα απέβαινε επικερδές μακροπρόθεσμα. Το 1888, ο Rhodes πραγματοποίησε το όραμα του, συνεργαζόμενος με τον χρηματιστή Alfred Beit και τον
τραπεζίτη Nathaniel Rothchild, προκειμένου να εξαγοράσει τις αντίπαλες εταιρίες εξόρυξης σε όλη την περιοχή του Kimberly. Προιόν αυτής τησ δράσης ήταν η De Beers Consolidated Mines.

Αυτή η τολμηρή κίνηση έδωσε στον Rhodes και στους υποστηρικτές του "έλεγχο της επιβλητικής Οικονομίας του Ακρωτηρίου " και τον έκανε σχεδόν, εν μία νυχτί, τον πιο ισχυρό άντρα στην Αφρική".

Ως πρωθυπουργός της Αποικίας του Ακρωτιρίου, πρόεδρος της De Beers και ένας απο τους πλουσιότερους και πιο επιθετικούς ιπεριαλιστές στη Νότια Αφρική, ο Rhodes διέθετε σημαντική δύναμη, ενώ τα επιτεύγματα του υπήρξαν η αιτία για να αποκτήσει το προσωνύμιο "Κολοσσός της Αφρικής". Οδηγούμενος απο ιμπεριαλιστικό ζήλο, ο "Κολοσσός' επιδόθηκε σε τολμηρά σχέδια, με 
στόχο την επέκταση και τη σταθεροποίηση  της βρετανικής διοίκησης στην Αφρική.


Κάποια από τα σχέδια αυτά συνάντησαν μερική επιτυχία, όπως η προσάρτηση της Matabeleland και της Mashonaland προκειμένου να στηρίξουν την τον στόχο της βρετανικής εταιρίας Νότιου Αφρικής για ελεγχο της περιοχής μεταξύ του Λιμπόμπο και του Νείλου. Άλλα σχέδια, όπως η απόπειρα του για ανατροπή της κυβέρνησης των Μπόερ στο ελεύθερο κράτος της Οράγγης με την επιτροπή Τζέιμσον, και την δημιουργιά ενός διαφρικανικού σιδηροδρόμου που θα εκτείνοταν από το Ακρωτήριο ως το Κάιρο, υπήρξαν για τον ίδιο προσωπικά δαπανηρές και καταφανείς αποτυχίες.

Ωστόσο, ο Rhodes δέν ενεργούσε βάσει των δικών του ιδεών, αλλά χρησιμοποιούσε σχέδια άλλων προκειμένου να εκπληρώσει το όραμα του. Όπως παρατήρησ κάποιος ιστορικός "ο Rhodes δέν ήταν άνθρωπος   της σκέψης ήταν άνθρωπος της δράσης. Ιδιοποιούνταν τις ιδέες άλλων, αντί να συλλαμβάνει ο ίδιος". Η μοναδική εξαίρεση στον κανόνα αυτο ήταν και το πιό φιλόδοξο απ' όλα τα σχέδια του η "Αυτοκρατορική Ομοσπονδία".

Απο την άλλη, οι επιρροές που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ιμπεριαλιστικού σκεπτικού του Rhodes ήταν ευρήτατες , στα αγαπημένα του βιβλία συνγκαταλέγονταν τα έργα κλασικών Ελλήνων και Ρωμαίων λόγιων, όπως τα Ηθικα του Αριστοτέλη, η Πολιτελια του Πλάτωνα , οι Βίοι του Πλουτάρχου, οι Στοχασμοί του Μάρκου Αυρηλίου και η Ιστορία του Θουκυδίδη. Αυτά τα βιβλία είχαν εκθέσει τον Rhodes στον κοσμοπολιτισμο των Στωικών, αλλά και στα επιχειρήματα με τα οποία εκθειάζοταν οι αρετές του ιμπεριαλισμού. Φαίνεται λοίπον ότι, εξαιτίας αυτών των αναγνωσμάτων, είχε καταλήξει πως πεπρωμένο της Βρετανίας ήταν να διαδεχθεί τη Ρώμη ως κυρίαρχη του Κόσμου.

Άλλη μια σημαντική επιρροή υπήρξε για τον Rhodes και το βιβλίο του William Winwoood Reade, Το μαρτύριο του άνθρωπου (1872) ένας νέο -δαρβινικός τόμος, όπου παρουσιάζεται μία παγκόσμια Ιστορία της Ανθρωπότητας που στηρίζει το επιχείρημα πως οι κακουχίες είναι απαραίτητες για την επίτευξη προόδου. Ο Rhodes περιέγραφε το Μαρτύριο ως ένα " ανατριχιαστικό" βιβλίο αναφέροντας παράλληλα "αυτό με έκανε ότι είμαι".

Ακόμη, έμπνευση γι΄αυτόν αποτελούσε και ο ιμπεριαλιστικός ζήλος που είχε δημιουργήσει η επέκταση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας απο τον πρωθυπουργό Benjamin Disraeli στη δεκαετία του 1870. Ο ίδιος ο Disraeli ήταν οπαδός της "Αυτοκρατορικής Ομοσπονδίας".

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ WILL BANYAN
"ΣΤΟΓΓΥΛΗ ΤΡΑΠΕΖΑ"
wwwaporrito