Powered By Blogger
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1821. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1821. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Μαΐου 2020

Ἀπάντηση στήν «Ἐπιτροπή 2021» καί στόν Κ. Χατζή

Ἀπάντηση στήν «Ἐπιτροπή 2021» καί στόν Κ. Χατζή
skal 
Μετά ἀπό πάρα πολλά χρόνια ἐπανέρχεται στό προσκήνιο ἡ προπαγάνδα τοῦ γερμανοῦ πράκτορα Φρειδερίκου Θείρσιου ὁ ὁποῖος εἶχε χαρακτηρίσει ὡς δικτάτορα τόν Καποδίστρια. Ἡ προπαγάνδα του τότε εἶχε νόημα, διότι ὁ συγκεκριμένος ἤθελε νά προλειάνει τό ἔδαφος γιά τήν θετική ὑποδοχή τοῦ Ὄθωνα στήν Ἑλλάδα. Γιά νά τό πετύχει αὐτό ἔπρεπε συκοφαντῶντας τήν προσωπικότητα τοῦ Καποδίστρια νά ἀποδομήσει τό ἔργο του.
Ἐνῶ ὁ Φρειδερίκος Θείρσιος εἶχε αὐτή τή δικαιολογία, δέν μποροῦμε νά καταλάβουμε σύγχρονοι «πνευματικοί» ἄνθρωποι ποιά δικαιολογία ἔχουν ὥστε νά ἀναμασοῦν ἐπιχειρήματα πού ἡ ἱστορική ἐπιστήμη ἐδῶ καί χρόνια ἔχει καταρρίψει. Διερωτώμεθα τί θέλει ὁ κύριος Χατζῆς καί ἡ κυρία Ἀγγελοπούλου νά πετύχουν μέσω τῆς ἐπιτροπῆς 2021 υἱοθετῶντας ἀστήριχτες ἐπιστημονικά ἀπόψεις;
Ἀπαντῶντας στήν θέση τῆς «Ἐπιτροπῆς 2021» ὅτι ὁ Καποδίστριας ἦταν δικτάτορας, μή δημοκράτης καί ὅτι ἀντιπαθοῦσε τά συντάγματα, θά θέλαμε χρησιμοποιῶντας ἱστορικά ντοκουμέντα καί ὄχι ἀνεύθυνες προσωπικές ἀπόψεις, νά παραθέσουμε τά παρακάτω.
Στή θητεία του ὡς Γενικός Γραμματέας τῆς Ἑπτανήσου Πολιτείας συνέταξε τό Σύνταγμα τῆς Ἑπτανήσου Πολιτείας. Ἕνα πρῶτο Σύνταγμα φιλελεύθερο καί προοδευτικό γιά τήν ἐποχή του στό ὁποῖο προβλεπόταν ἡ κατοχύρωση τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων καί ἡ διάκριση τῶν ἐξουσιῶν.
Ὁ Καποδίστριας ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Τσάρου, θεμελίωσε τό Σύνταγμα τῆς Ἑλβετίας καί κατοχύρωσε τήν οὐδετερότητα καί ἀνεξαρτησία της. Τό γεγονός τοῦ καθεστώτος τῆς οὐδετερότητας τῆς Ἑλβετίας, διατηρεῖται ἀκόμα στίς μέρες μας.
Ἐπίσης τάχθηκε μέ εἰδικό ὑπόμνημα ὑπέρ τῆς κατάργησης τοῦ δουλεμπορίου τῶν μαύρων τῆς Ἀφρικῆς ὑποστηρίζοντας τήν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια.
Πῶς ὅμως ἕνας δικτάτορας θά κυβερνοῦσε χωρίς στρατιωτική ἰσχύ; Ὁ Καποδίστριας ἦταν ἀντίθετος ἀκόμα καί στήν ἰδέα ὅτι γιά νά κυβερνήσει ἔπρεπε νά στηριχθεῖ στά ὅπλα. «….Δέν φρονῶ ὅτι ἡ νέα ἑλληνική κυβέρνησις πρέπει νά ἔλθη εἰς τήν Ἑλλάδα ἐπί κεφαλής λόχων καί πυροβόλων. Τοῦτο εἶναι ἔξω τῶν δυνάμεών μου, ἀλλά καί ἄν ἠδυνάμην, δέν θά ἠρχόμην τοιουτοτρόπως».
Ὀφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι ἀπό ἱστορικές πηγές ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Καποδίστριας δέν εἶχε πρόθεση νά ἐγκατασταθεῖ στήν Ἑλλάδα μετά τήν παραίτησή του ἀπό Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσίας, πόσο μᾶλλον νά τήν κυβερνήσει.
Ὁ Καποδίστριας δέχθηκε τήν ἐκλογή του ὡς Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος κατόπιν πολλαπλῶν προσκλήσεων καί πολλῶν πιέσεων. Ὁ ἴδιος δήλωνε πρός κάθε κατεύθυνση ὅτι ἄν εἶναι νά ἔρθει στήν Ἑλλάδα πρέπει νά εἶναι πρός ὄφελός της καί τήν κατάλληλη πολιτική στιγμή. Πρωτοφανές γιά «δικτάτορα» νά μήν βιάζεται νά κυβερνήσει.
Ἐνδεικτικά ἀναφέρουμε αὐτό πού γράφει πρός τόν φίλο του Μητροπολίτη Οὐγγροβλαχίας Ἰγνάτιο: « Περὶ τοῦ ἐρχομοῦ μου εἰς τὴν Ἑλλάδα χρειάζεται σκέψις…… Μ΄ ὅλα ταῦτα (πού λέγουν οἱ ἀντίπαλοί του) θεωροῦμαι ὡς Ρῶσσος, καὶ ἄν ἔλθω αὐτοῦ, θέλει στοχασθῆ ὅτι εἶναι σκοπὸς νὰ κάμωμεν τὴν Ἑλλάδα ἐπαρχίαν ῥωσσικὴν, καὶ πιθανόν περισσότερον νὰ βλάψω, παρὰ νὰ ὠφελήσω, καὶ μάλιστα τώρα ἐν ᾧ τὸ νέον Μινιστέρον τῆς Ἀγγλίας δὲν μᾶς ἔδωσεν ἀκόμη σημεῖα νὰ γνωρίσωμεν τὶ φρονεῖ περὶ Ἑλλάδος, καὶ ὁποῖα μέτρα θέλει λάβει εἰς ὅσα ἀποβλέπουν τὸ Γένος μας. Ὑποτάττω εἰς τὴν σοφίαν σας τοὺς στοχασμούς μου, καὶ ἐπειδὴ ἔχετε δοθέντα νὰ γνωρίζετε καλήτερα τὰ πράγματα, λάβετε μέτρα νὰ γενῇ ὁ ερχομός μου ἐν καιρῷ καὶ νὰ μὴ προξενηθῇ πολιτικῶς βλάβη
Γιά τό διάστημα πού μεσολαβεῖ μέχρι νά φθάσει ὁ Καποδίστριας στήν Ἑλλάδα διορίστηκε Ἀντικυβερνητική Ἐπιτροπή ἡ ὁποία ἀνέλαβε τήν διακυβέρνηση.
Οἱ ἀναφορές τῆς Ἐπιτροπῆς πού γίνονται γιά τό πρόσωπό του δηλώνουν τήν ἀναγνώριση, ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων, τοῦ ἦθους καί τῆς προσωπικότητός του.
«Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι διά νά διοικηθῶμεν καλῶς, ἔπρεπε νά ἔμβῃ ἐπί κεφαλῆς τῶν πραγμάτων ἄνθρωπος ἔμπειρος τῆς τέχνης τοῦ διοικεῖν. Τοῦτο ἐκπληροῦται σήμερον.
Ὁ Κόμης Κ. Ἰωάννης Καποδίστριας, διωρισμένος διά τοῦ ὑπ’ἀριθ. ΣΤ’ ψηφίσματος Κυβερνήτης, ἔφθασεν εὐτυχῶς εἰς τήν Πατρίδα μας.
Σπεύδομεν λοιπόν ν’ἀναγγείλωμεν τοῦτο πρός τό Πανελλήνιον, καί νά συγχαρῶμεν τό Ἔθνος, διότι ἀπολαμβάνει εἰς τούς κόλπους του ἄνδρα, τοῦ ὁποίου τά φῶτα, ὁ πατριωτισμός καί ἡ εἰς τά πράγματα ἐμπειρία, ὑπόσχονται βεβαίως ὅτι δέν θέλομεν ψευσθῆ εἰς τάς ἐλπίδας μας. Χαρῆτε λοιπόν, Ἕλληνες χαρῆτε, καί ἀποδώσατε εὐχαριστίας πρός τόν Ὕψιστον, ὅτι ἐπεσκέψατο ἡμᾶς καί ἀπέστειλε τῶν ἐπιθυμιῶν ἡμῶν τήν ἐκπλήρωσιν.
Ἐν Αἰγίνῃ τῇ 10 Ἰανουαρίου 1828
Ἡ Ἀντικυβερνητική Ἐπιτροπή
«Χαῖρομεν ὅτι παραδίδομεν τάς ἡνίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς χεῖρας ἀνδρός, Σεβαστοῦ διά τήν ἀρετήν καί τά προτερήματά του, ἐμπείρου εἰς τά πράγματα, καί ἐν ἐνί λόγῳ τοιούτου, ὁποῖος μόνον ἐμπορεῖ νά φέρῃ τό Ἔθνος εἰς τήν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν τῆς διά τοσούτων αἱμάτων ἀποκτηθείσης ἐλευθερίας του.»
Ἐν Αἰγίνῃ τῇ 12 Ἰανουαρίου 1828
Ἡ Ἀντικυβερνητική Ἐπιτροπή
Ἀνταποκρινόμενος ὁ Καποδίστριας στήν πρόσκληση αὐτή ἔθεσε στήν Ἀντικυβερνητική Ἐπιτροπή καί στή Βουλή τῶν Ἑλλήνων τό σχέδιό του γιά τήν Προσωρινή κυβέρνηση, ζητῶντας ἄν συμφωνοῦν τήν ἐπικύρωση τοῦ σχεδίου του. Ἀναφέρει μάλιστα ὅτι: «Τοιαῦτα συλλογιζόμενος αἰσθάνομαι ζωηρὰν θλίψιν, ὅτι ἡ ἐν Τροιζῆνι Ἐθνικὴ Συνέλευσις δὲν ἐφωδίασε τὴν Βουλὴν μὲ ἀποχρώσας δυνάμεις, διὰ νὰ ἔχη τὴν ἐξουσίαν νὰ κυρώσῃ τὰ μέτρα, ἅτινα ἡ κοινὴ σωτηρία ἀποκαθιστᾷ εἰς τὸ ἑξῆς ἀνάγκης κατεπειγούσης ἀπαραίτητα.»
Τούς παρακαλεῖ δέ νά σκεφθοῦν αὐτά πού τούς λέει διότι: «οἱ ὑποθέσεις ἐπισωρεύονται, αἱ στιγμαί εἶναι πολύτιμοι σᾶς παρακαλῶ διά τοῦτο νά σκεφθῆτε περί τῆς παρούσης ἐπιστολῆς χωρίς καμία ἀναβολή καί νά μέ γνωστοποιήσετε τήν γνώμη σας ὅσο τάχος»»
Ἡ Ἀντικυβερνητική ἐπιτροπή ἀπαντᾶ:
«…Ἡ ἐπιθυμία, τήν ὁποίαν πάντοτε εἴχομεν, νά ἴδωμέν εἰς τήν πάσχουσαν πατρίδα τήν ποθητήν εὐνομίαν καί εὐταξίαν, καί ὁ ἐγνωσμένος διακαής ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῆς Ἑλλάδος ζῆλος καί τά λαμπρά φῶτα τῆς Ἐξοχότητός Σας, μᾶς πείθουσι ν’ ἀποδεχθῶμεν ἀσμένως τήν σωτήριον ἀπόφασίν Σας, καί νά προσφέρωμεν ἑαυτούς, καθ’ οἷον δήποτε ἐγκρίνετε τρόπον, συμμετόχους τῶν ἔργων Σας καί συνυπευθύνους καθ’ ὅλην τήν ἔκτασιν…»
Ἐν Αἰγίνῃ τῇ 17 Ἰανουαρίου 1828
Τό ἴδιο καί ἡ Ἑλληνική Βουλή:
«Ἐπειδή ὁ παρά τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους ἐμπεπιστευμένος τάς ἡνίας τῆς Κυβερνήσεως Κύριος Ἰωάννης Α. Καποδίστριας ἔφθασεν εἰς τήν Ἑλλάδα·
Ἐπειδή αἱ δειναί τῆς πατρίδος περιστάσεις, καί ἡ διάρκεια τοῦ πολέμου δέν ἐσυγχώρησαν, οὔτε συγχωροῦσι τήν ἐνέργειαν τοῦ ἐν Τροιζῆνι ἐπικυρωθέντος, καί ἐκδοθέντος Πολιτικοῦ Συντάγματος καθ’ ὅλην αὐτοῦ τήν ἔκτασιν·
Ἐπειδή ἡ σωτηρία τοῦ ἔθνους εἶναι ὁ ὑπέρτατος πάντων τῶν νόμων, καί ἐπειδή ἡ Βουλή ἀνεδέχθη παρά τῶν λαῶν τήν πρόνοιαν τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας·
Ἡ Βουλή μόνον σκοπόν ἔχουσα τό νά σωθῇ ἡ Ἑλλάς, καί ὡς ἱερώτερόν της χρέος θεωροῦσα τοῦτο, καί τήν εὐδαιμονίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους, τοῦ ὁποίου ἐνεπιστεύθη τήν φροντίδα·
Καί ἐπειδή ὁ Κυβερνήτης ἐπρόβαλε σχέδιον μεταβολῆς Διοικήσεως προσωρινῶς·
Ψηφίζει
Α. Ὁ Κυβερνήτης μετά τῆς Βουλῆς συγκαλοῦσι τόν Ἑλληνικόν λαόν εἰς Ἐθνικήν Συνέλευσιν κατά τήν παραγρ. Δ τῆς Κ συνεδριάσεως τῆς ἐν Τροιζῆνι τρίτης Ἐθνικῆς Συνελεύσεως.
Β. Ἡ Προσωρινή Διοίκησις τῆς ἐπικρατείας κανονίζεται κατά τά ἐφεξῆς ἄρθρα. (Ἐνταῦθα ἀκολοθεῖ τό ψήφισμα Α’ – τό ὁποῖο ὁρίζει τόν τρόπο συγκρότησης Προσωρινῆς Κυβέρνησης)
Γ. Ἀποτίθεται ἡ Βουλή τό ὁποῖον ἀνέλαβε χρέος τῆς Νομοδοτικῆς ἐξουσίας
Ἐν Αἰγίνῃ τῇ 18 Ἰανουαρίου 1828
Ἡ ἴδια ἡ Ἑλληνική Βουλή ἀνέστειλε τό Σύνταγμα τῆς Τροιζήνας, παρέδωσε τήν νομοθετική ἐξουσία στήν προσωρινή κυβέρνηση ἐπικυρώνοντας τήν πρόταση τοῦ Καποδίστρια.
Ποιός δικτάτορας παρακαλεῖ τήν Βουλή ὄχι μόνο νά συμφωνήσει ἀλλά καί νά ἐγκρίνει τή διάλυσή της; Εἶναι σαφές ὅτι ἄν ὁ Καποδίστριας δέν ἔπαιρνε τήν ἔγκριση τῆς Βουλῆς θά ἀποχωροῦσε ἀπό τήν Ἑλλάδα.
Ὁ κ. Χατζῆς θαυμάζει σέ ἄρθρο του τόν Ἀλέξανδρο Μαυροκορδάτο, ὡς τόν σημαντικότερο φορέα τῶν φιλελεύθερων ἰδεῶν κατά τή διάρκεια τῆς ἑλληνικῆς ἐπανάστασης ….
Ὁ Ἀλέξανδρος Μαυροκορδάτος ἦταν ἕνας ἀπό τούς βασικούς ἀντιπολιτευομένους τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια καί κατήγορος τοῦ Κυβερνήτη γιά τή μή ἐφαρμογή τοῦ Συντάγματος. Στήν ἀλληλογραφία τοῦ Σπ. Τρικούπη μέ τόν Ἀλ. Μαυροκορδάτο τό 1837, ὁ Σπ. Τρικούπης ἐλέγχει τόν Ἀλέξανδρο Μαυροκορδάτο γιά τήν ἄρνησή του νά ὑποστηρίξει τήν ἐφαρμογή τοῦ Συντάγματος θέτοντας ἕνα σωρό ὅρους καί προϋποθέσεις ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ πραγματοποίηση τοῦ Συντάγματος μπορεῖ νά ἀναβληθεῖ γιά τά ἑπόμενα ἔτη: «Ἄν εἰς τά 1831 ἐνόμιζες τούς Ἕλληνας ἀξίους εἰς ἄμεσον ἐνέργειαν συντάγματος καί ἔλαβες περί αὐτοῦ τούτου καί τά ὅπλα εἰς χεῖρας σου (ἐγώ δέν τά ἔλαβα), πῶς γίνεται μετά ἕξ χρόνους νά νομίζῃς ὅτι δέν εἶναι πλέον ἱκανόν;»
Εἶναι πολύ ὀφέλιμη αὐτή ἡ ἀλληλογραφία διότι ἀκριβῶς δείχνει τό ἦθος τοῦ Μαυροκορδάτου τόν ὁποῖο θαυμάζει ὁ κ. Χατζῆς.
Εἶναι κατανοητό ὅτι ὁ κ. Χατζῆς καί ἡ κα Ἀγγελοπούλου δέν μποροῦν νά καταλάβουν τήν προσωπικότητα τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια καί γι’ αὐτό συνεχῶς τήν διαστρέφουν. Δέν μποροῦν νά τήν καταλάβουν γιατί τό πιστεύω καί τό ἦθος του εἶναι ἄγνωστα σ’ αὐτούς. Ὅσο λοιπόν ἀσχολοῦνται μέ τό πρόσωπο τοῦ Μαρτυρικοῦ Κυβερνήτη, τό μόνο πού καταφέρνουν εἶναι νά ἀποδεικνύουν πόσο ἀποκομμένοι εἶναι ἀπό τήν Ἑλληνική καί Ὀρθόδοξη παράδοση, τῆς ὁποίας γνήσιος ἐκφραστής ἦταν ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας.
Καρζῆς Νικόλαος
Ἠλ/γος Μηχ/κος ΕΜΠ
Πηγή: Κοινωνία

Τετάρτη 6 Μαΐου 2020

Υπερκεράζοντας τις αθλιότητες των επιτρόπων, αυτή είναι η δημοκρατική κληρονομιά του Καποδίστρια

Υπερκεράζοντας τις αθλιότητες των επιτρόπων, αυτή είναι η δημοκρατική κληρονομιά του Καποδίστρια
Είναι δυστυχώς σκοτεινές οι ώρες για ένα έθνος όταν χρειάζεται να αντιμετωπίσει τις σκιερές ασημαντότητες οι οποίες, μέσα στη δική τους ζοφερή ανυπαρξία, επιχειρούν να αποδομήσουν, να διαστρεβλώσουν και να αμαυρώσουν τους φωτεινούς ήρωες του γένους.
Όπως συνέβη και με την ένδοξη Μακεδονική κληρονομιά του Ελληνισμού, ένα κράτος το οποίο δεν μπορεί να διαφυλάξει, αλλά αντιθέτως επιτίθεται στους ήρωες του, κηρύσσεται αυτομάτως έκπτωτο και οφείλει να διαλυθεί.
Φτάσαμε λοιπόν στο 2020, έναν χρόνο πριν την επέτειο της Ενδόξου Ελληνικής Επαναστάσεως, να υπερασπιζόμαστε την εθνική μας ταυτότητα από τα ιστορικά μιάσματα που εξαπολύουν οι κυβερνητικοί και τα φερέφωνά τους στις επιτροπές διχασμού του γένους.
Το να προσπαθούν τα μέλη της επιτροπής των γενίτσαρων να ψέξουν το πολιτικό ήθος του Ιωάννη Καποδίστρια, είναι βέβαια τόσο αποτελεσματικό, όσο ένα ερπετό το οποίο προσπαθεί να εξαπολύσει το σιχαμερό δηλητήριό του στον ήλιο.
Ξεκινώντας, ας ξεδιαλύνουμε την έννοια του «δικτάτορα» βάση της πολιτικής επιστήμης, μιας και αυτή ήταν κατηγορία που απηύθυναν με αστοχία οι επίτροποι της ΝΔ, στον Κυβερνήτη.
Η λέξη δικτάτωρ είναι λατινογενής, διαφέρει απόλυτα από την Ελληνική λέξη τύραννος και ως όρος δημιουργήθηκε στη Ρεπουμπλικάνικη Ρώμη (Roman Republic). Ο δικτάτορας ήταν ένα καθ’ όλα νόμιμο αξίωμα το οποίο αναλάμβανε ένας εκ των δύο Υπάτων της Ρώμης μετά από σχετική πρόταση της Ρωμαϊκής Γερουσίας. Συγκεκριμένα, η Γερουσία παρουσίαζε το νομοσχέδιο «senatus consultum ultimum» με το οποίο έδινε απεριόριστες εξουσίες (imperium magnum) σε έναν Ύπατο, για περιορισμένη χρονική διάρκεια. Περίπου εκατό Ρωμαίοι διετέλεσαν δικτάτορες στη Ρεπουμπλικάνικη περίοδο της Ρώμης. Επρόκειτο με άλλα λόγια για μία συνταγματικά προβλεπόμενη διαδικασία, αναγνωρισμένη στο ρωμαϊκό πολίτευμα της εποχής, με τον διακριτικό τίτλο “dictator”.
Καμία σχέση δηλαδή με ό,τι συνέβη το 1828 στην Ελλάδα. Προφανώς οι διαβάλλοντες επίτροποι, επιχείρησαν να ντύσουν τον Καποδίστρια στα χρώματα του τυράννου, αλλά είτε λόγω αδαημοσύνης, είτε λόγω δόλιας προπαγάνδας, επέλεξαν τον άστοχο και άσχετο τίτλο του δικτάτορα.
Το 1828 Ελλάδα μαστίζεται από εθνικό αλληλοσπαραγμό. Το αγγλογαλλοκίνητο πολιτικό προσωπικό αδυνατεί να φέρει την ομόνοια στη χώρα, πόσο μάλλον να συγκροτήσει υγιή και σταθερή κυβέρνηση για να διοικηθεί το νεοσύστατο κράτος. Ο ενωτικός χαρακτήρας του Καποδίστρια, θα εξασφαλίσει την δυνατότητα στον Κυβερνήτη να θέσει τις βάσεις του σύγχρονου Ελληνικού κράτους, δίχως να αψιμαχεί ή να σκιαμαχεί με τους πολιτικούς εκπροσώπους των δυτικών δυνάμεων. Ο πατριωτισμός του ήταν άλλωστε αδιαμφισβήτητος.
Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας μετά την επανάσταση ήταν καθαρά Ολιγαρχικό. Το ίδιο το Σύνταγμα της Τροιζήνας βασιζόταν σε πολιτικούς μεσάζοντες (αντιπροσώπους), με ασυλίες και ασυδοσία (οι βουλευτές ψήφιζαν κατά συνείδηση και απέφευγαν ρητά να συμβουλεύονται τους πολίτες που δήθεν εκπροσωπούσαν), απουσία της δημοκρατικής αρχής της διάκρισης των εξουσιών (η δικαστική αρχή βρισκόταν υπό τον έλεγχο της Βουλής), και συνεπώς αποτελούσε μια μορφή κοινοβουλευτισμού. Δεν είχε δηλαδή καμία σχέση με το Ελληνικό δημοκρατικό πολίτευμα. Επρόκειτο για αδιαμφισβήτητα καλύτερο πολίτευμα από τη σημερινή τραγική Ολιγαρχία του Συντάγματος του ’75, αλλά σε κάθε περίπτωση, αποτελούσε Ολιγαρχία.
Στην ολιγαρχική θέσμιση της εποχής, την πρωτοκαθεδρία είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί των ξενοκίνητων και ξενόδουλων κομμάτων. Βλέποντας απέναντι του τις κομματικές φατρίες και τους έξωθεν διορισθέντες φυλάρχους, ο Καποδίστριας συνειδητοποίησε πως τα Συντάγματα ήταν πρόωρα για το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, το οποίο αν και είχε απελευθερωθεί δεν ήταν ακόμα πολιτικά ανεξάρτητο.
Πολιτικά ανεξάρτητο δεν έγινε μάλιστα ποτέ, ακριβώς λόγω της δολοφονίας του Κυβερνήτη.
Για να θέσουμε τα πράγματα στο ιστορικό τους πλαίσιο, οι Επαναστάτες των Η.Π.Α., ενός απελευθερωτικού αγώνα που προηγήθηκε μονάχα λίγες δεκαετίες του δικού μας, χρειάστηκαν έντεκα ολόκληρα χρόνια για να συντάξουν Σύνταγμα (1776-1787), μιας και μέχρι τότε, προείχε η αντιμετώπιση της Βρετανικής απειλής και η ολοκληρωτική και απόλυτη ανεξαρτησία του κράτους τους.
Τη στιγμή λοιπόν που ανέλαβε την ηγεσία της χώρας ο Κυβερνήτης, η Ελληνική Επανάσταση ακροβατούσε, ενώ η χώρα είχε προσφάτως εξέλθει από εμφύλιες συρράξεις, τις οποίες υποκίνησαν οι ξένες δυνάμεις και ενορχήστρωσαν οι εγχώριοι δάκτυλοί τους (Μαυροκορδάτος, Κωλέττης κτλ.).
Σκοπός του Κυβερνήτη ήταν να ιδρύσει και να οικοδομήσει ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Υπό αυτούς τους όρους δέχθηκε να αναλάβει το βάρος του έργου του, και κάτω από αυτές τις συνθήκες η Βουλή με ψήφισμά της τον Ιανουάριο του 1828, ανέστειλε το Σύνταγμα της Τροιζήνας.
Αποφεύγοντας τις πολιτικές μηχανορραφίες των προκρίτων και το καθεστώς διαφθοράς, εκβιασμού και προσωπικών συμφερόντων που είχαν εγκαθιδρύσει (επικουρούμενο από κατάλοιπα Οθωμανοκρατίας), ο Καποδίστριας προχώρησε ως σύγχρονος Σόλων, στην ανασύσταση του έθνους.
Τα επιτεύγματα του Καποδίστρια ήταν τόσο εντυπωσιακά όσο και αναρίθμητα: εγκαθίδρυσε θεσμούς δημόσιας εκπαίδευσης χτίζοντας εκατό νέα σχολεία, πάταξε την πειρατεία, αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις σε τακτικό στρατό, ιδρύοντας τη σχολή Ευελπίδων, ίδρυσε εθνικό νόμισμα καταργώντας το απεχθές τουρκικό γρόσι και τα ξένα νομίσματα που κυκλοφορούσαν, ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, αντιμετώπισε επιτυχώς την επιδημία του τύφου, στήριξε την αγροτική παραγωγή, και ακολούθως την οικονομία και τη σίτιση των πολιτών, και τέλος αντιμετώπισε αποτελεσματικά τη διαφθορά και τον μηδισμό των κοτζαμπάσηδων που ήθελαν να αντικαταστήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα τους Οθωμανούς αξιωματούχους. Αυτοί ήταν που τον κατηγορούσαν και για αυταρχισμό.Πολιτικά τέκνα αυτών είναι και τα θρασίμια του κοινοβουλίου και της καθεστηκυίας τάξης που λοιδορούν τον Κυβερνήτη μέχρι και σήμερα.
Πριν αναλάβει την εξουσία, αυτός που η επιτροπή εθνικού διχασμού για την επέτειο του ’21  αποκαλεί «δικτάτορα», είχε υποθηκεύσει την περιουσία του στην Κέρκυρα για να προμηθεύσει τον Ελληνικό λαό με προμήθειες ίσες με το φορτίο δυο μεγάλων εμπορικών πλοίων. Επιπροσθέτως, ως Κυβερνήτης, ο Καποδίστριας αρνήθηκε να δεχθεί τον κρατικό μισθό. Αυτό που οι απατεώνες βουλευτές του σήμερα αποδέχονται με λαιμαργία και αποκαλούν «αποζημίωση», λες και τους ζημιώνει το έθνος.
Ο Καποδίστριας αποτελεί υπόδειγμα πολιτικού προσώπου. Ενός πολιτικού ο οποίος διάγει λιτό και ενάρετο βίο, αφοσιωμένος στην πατρίδα και τους συνανθρώπους του. Μοναδική ανταμοιβή του η εμπιστοσύνη και η αγάπη του έθνος. Πρόκειται για ένα πρότυπο που χαλάει την εικόνα γι’ αυτούς που κυβερνούν και μας επιβουλεύονται σήμερα.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε αυτή τη χώρα, ακούμε όλο και περισσότερους κατάπτυστους πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, προερχόμενους από ολόκληρο το πολιτικοϊδεολογικό φάσμα, να διολισθαίνουν στο θανάσιμο αμάρτημα λοιδορίας των ηρώων του γένους. Το γιατί αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στις ηγετικές θέσεις της χώρας μας, χρήζει περαιτέρω ανάλυσης σε νέο άρθρο, αλλά σίγουρα εξηγεί την καθημαγμένη εικόνα της σημερινής Ελλάδας.
Αλήθεια, πόσο χρεοκοπημένη μπορεί να είναι μια πολιτεία όταν καταστρέφει τις ιδεολογικές μας πυξίδες, τα πρότυπα που εμπνέουν την νέα γενιά, τις ιστορίες που μας ενώνουν, και την υπερηφάνεια που μας κάνει να ονειρευόμαστε και να προσπαθούμε για κάτι καλύτερο;
Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και της επιτροπής, άδικα μοχθείτε. Όσο και αν επαναλαμβάνετε τις αθλιότητες σας, το μίσος σας για αυτή τη χώρα και τους ανθρώπους της ποτέ δεν θα επικρατήσει. Η μειοδοτική πολιτική σας κουλτούρα δεν πρόκειται να περάσει. Δυστυχώς για εσάς, απέναντι σας έχετε την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες.
Η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια από τους πολιτικούς πατέρες των σημερινών συκοφαντών του, αυτών δηλαδή που καταφεύγουν στις ξένες πρεσβείες όταν αποκαλύπτονται τα εγκλήματά τους, δεν μας επέτρεψε να δούμε εμπράκτως τις συνταγματικές προτάσεις του Καποδίστρια για την Ελλάδα.
Ωστόσο, υπήρξε ευτυχώς γραφή των πολιτικών ιδεών του Κυβερνήτη, στο ομόσπονδο Ελβετικό κράτος το οποίο ο Καποδίστριας βοήθησε να συσταθεί, με γνώμονά του την ειρήνη, τη δημοκρατία και την αδελφοσύνη.
Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, ο Καποδίστριας υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αξίωμά του, καθώς είχε διαφωνήσει ανοιχτά με τον τσάρο Αλέξανδρο Α’ Ρομανόφ, σχετικά με την Ελληνική Επανάσταση. Το 1822, και ύστερα από ευθεία ρήξη με τον Τσάρο, ο Καποδίστριας εγκαταστάθηκε στη Γενεύη όπου έχαιρε υπόληψης για την προσφορά του στη δημιουργία της Ελβετικής Ομοσπονδίας, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Συμβάλλοντας στην γέννηση της επιτομής της σύγχρονης δημοκρατίας (συμμετοχικής και ενισχυμένης και όχι κοινοβουλευτικής), ο Καποδίστριας τιμήθηκε και τιμάται σχεδόν σε κάθε καντόνι της Ελβετίας.
Αυτή ήταν η ιδεολογία του, αυτή και η κληρονομιά του.
Έχοντας πλέον καταφέρει να χτίσουμε ένα σύγχρονο κράτος, οι Έλληνες πολίτες οφείλουμε στον Κυβερνήτη, να πράξουμε αυτό που η δολοφονία του, τον απέτρεψε να ολοκληρώσει. Να συντάξουμε έναν Ελληνικό καταστατικό χάρτη, ένα νέο Σύνταγμα, όχι του κοινοβουλευτισμού και της Ολιγαρχίας όπως αυτό της Τροιζήνας ή του 1975, αλλά ένα Σύνταγμα Δημοκρατίας, στα χνάρια των Ελβετών, οι οποίοι όμως βασίστηκαν στην Ελληνική, ελεύθερη και κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία.
Αυτό είναι το χρέος μας, αυτή και η κληρονομιά μας.

Τρίτη 5 Μαΐου 2020

Ιωάννης Καποδίστριας, τον δολοφόνησαν Έλληνες το 1831 και τον ξαναδολοφονούν σήμερα οι εντεταλμένοι της ελληνικής κυβέρνησης!

Ιωάννης  Καποδίστριας, τον δολοφόνησαν Έλληνες το 1831 και τον ξαναδολοφονούν σήμερα οι εντεταλμένοι της ελληνικής κυβέρνησης! 
skal 
Ιωάννης  Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης: Το έργο και η δολοφονία του 27 Σεπτέμβρη 1831 από Έλληνες! 
Γράφει ο ΣΩΤΗΡΗΣ Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
 Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και πρώτος Κυβερνήτης του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους, το οποίο ίδρυσε εκ θεμελίων και παραχώρησε σε αυτό, την προσωπική του περιουσία.  
Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν η κορυφαία από τις διαπρεπέστερες πολιτικές και διπλωματικές μορφές της Ευρώπης, που κυριάρχησε στις αρχές του 19ου αι. Ήταν ο κύριος συντελεστής της προσπάθειας για εθνική χειραφέτηση της υπό αναγέννηση πατρίδας.                                                    
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα 10 Φεβρουαρίου 1776. Ήταν το έκτο παιδί του Αντωνίου και της Διαμαντίνας Καποδίστρια. Ο πατέρας του Αντώνιος καταγόταν από οικογένεια ευγενών, καθώς ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ τον Β’. Ο πατέρας του Αντώνιος ήταν από τους πιο αξιόλογους δικηγόρους της Κέρκυρας, με ενεργό ανάμιξη στα πολιτικά δρώμενα της εποχής τα οποία διαμόρφωσαν την τοπική ιστορία.
Ο νεαρός Ιωάννης σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Παταβίας (Πάντοβα) της Ιταλίας. Το 1797 εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του, Κέρκυρα και άσκησε το επάγγελμα του ιατρού – χειρουργού. Προσέφερε δωρεάν τις υπηρεσίες του στους φτωχούς πατριώτες του, αγοράζοντάς τους ακόμη και τα φάρμακα. 
Δύο χρόνια αργότερα, όταν η Ρωσία και η Τουρκία κατέλαβαν για λίγο τα Επτάνησα, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου. Το 1801 τα Επτάνησα αυτονομούνται και ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται ένας από τους δύο διοικητές της Ιονίου Πολιτείας, σε ηλικία 25 ετών.
Τον Μάρτιο του 1807 εστάλη στη Λευκάδα, την οποία απειλούσε με κατάληψη ο Αλή Πασάς. Αναδιοργάνωσε την άμυνα του νησιού, αποτρέποντας την απειλή. Εκεί γνωρίστηκε με τους οπλαρχηγούς Κολοκοτρώνη, Νικηταρά, Ανδρούτσο και Μπότσαρη, οι οποίοι αργότερα θα πρωτοστατούσαν στην Επανάσταση του ’21.
Τον Ιανουάριο 1809 ο Καποδίστριας εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία της Ρωσίας, κατόπιν προσκλήσεως του Τσάρου Αλέξανδρου Α’. Το 1813, διορίστηκε εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία. Τον Σεπτέμβριο του 1813, η Ελβετία είναι κατακερματισμένη και σπαράσσεται από πολιτικούς διχασμούς, από διαμάχες επιρροών και εδαφικές διεκδικήσεις. Ήταν η πρώτη αποστολή του Καποδίστρια στην Ελβετία από τον Σεπτέμβριο 1813 ως τον Νοέμβριο του 1814. Πρόκειται για μια πολύ οδυνηρή μεταβατική περίοδο, η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή, και η χώρα βρίσκεται στο μεταίχμιο ενός εμφυλίου πολέμου.
Ο Κερκυραίος, ο οποίος, απαντώντας στον Τσάρο, δηλώνει ότι μόνο από τα βιβλία γνωρίζει την Ελβετία  και πως δεν μιλά γερμανικά, «πέφτει στα βαθιά» αλλά αναπτύσσει μια αξιοθαύμαστη  δραστηριότητα. Σε λίγο καιρό, γίνεται γνώστης των ελβετικών πραγμάτων.  Στο τέλος της μεγάλης προσπάθειας, όχι μόνο η Ελβετία, αλλά και το κάθε καντόνι της έχει το δικό του Σύνταγμα. Συνέβαλε αποφασιστικά στη δημιουργία ενός βιώσιμου και σχετικά ανεξάρτητου κράτους. Το 1814, όλα τα ξένα στρατεύματα εγκατέλειψαν τη χώρα και η Ελβετία βρέθηκε πλέον υπό την παρακολούθηση των συμμαχικών Δυνάμεων, αλλά όχι υπό την κηδεμονία τους.
Μια νέα κατάσταση ξεκινά το 1814 και 1815, χάρη στη θέληση των νικητών Συμμάχων έναντι του Ναπολέοντα και συγκεκριμένα χάρη στη Ρωσία, αλλά κυρίως χάρη στη διπλωματική και ανθρώπινη ιδιοφυία του Καποδίστρια. Ο Καποδίστριας ανακηρύσσεται επίτιμος δημότης της Γενεύης το 1815 και ένα χρόνο αργότερα, του καντονιού του Vaud. Το 1817 δέχεται την ελβετική υπηκοότητα σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.
Μετά τις μεγάλες του διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως το 1822. 
Το 1822 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου έχαιρε υπόληψης για την προσφορά του στη δημιουργία της Ελβετικής Ομοσπονδίας, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Παρέμεινε εκεί έως το 1827, βοηθώντας ποικιλοτρόπως το επαναστατημένο έθνος.
Δεν ξέχασε τη γενέτειρά του Κέρκυρα και τα Επτάνησα, που είχαν περάσει κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1819 μετέβη στο Λονδίνο και προσπάθησε ματαίως να πείσει τη βρετανική κυβέρνηση να μετριάσει το αυταρχικό καθεστώς που είχε επιβάλει στα Ιόνια Νησιά.
Φέρει τον τίτλο του έκτακτου απεσταλμένου και εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του Τσάρου της Ρωσίας. Η Γενεύη, από την πλευρά της, έδωσε το όνομά του σε μία από τις ωραιότερες όχθες της και μια αναμνηστική πλακέτα αναρτήθηκε στο σπίτι όπου διέμενε κατά το έτος 1820.
Όταν έφτασε στην Ελλάδα ο Καποδίστριας, η επανάσταση βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη. Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μία δύσκολη περίοδο για την Επανάσταση. Ύστερα από επίπονες διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση υποστήριξης για το ελληνικό κράτος, έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828.Τον υποδέχτηκε ο λαός με ενθουσιώδεις ζητωκραυγές. Μετά δυο μέρες μετέβη στην Αίγινα, η οποία είχε κριθεί καταλληλότερη από το Ναύπλιο ως προσωρινή έδρα της Κυβέρνησης.  
-Η πρώτη επαφή του με την ηπειρωτική Ελλάδα υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω φατριασμού που επικρατούσε στο πολιτικό σκηνικό, η χώρα είχε καταστραφεί.
-Ο Καποδίστριας εκλήθη να κυβερνήσει με βάση το Δημοκρατικό Σύνταγμα της Τροιζήνας, όμως πίστευε ότι τα Συντάγματα και τα Κοινοβουλευτικά Σώματα ήσαν πρόωρα για το ασύστατο ακόμα κράτος. Πρέσβευε εις την αρχή του ενός ανδρός, έστω και υπό προθεσμία. Έτσι στις 18 Ιανουαρίου 1828 πέτυχε ψήφισμα της Βουλής περί αναστολής του Συντάγματος. 
-Έθεσε ως στόχο να βάλει τέλος στις εμφύλιες διαμάχες και επιδόθηκε αμέσως στο έργο της δημιουργίας Κράτους εκ του μηδενός, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτη δραστηριότητα.
-Στις 28 Ιουλίου 1828 καθιέρωσε ως εθνική νομισματική μονάδα τον Φοίνικα και ίδρυσε Εθνικό Νομισματοκοπείο. 24 Σεπτεμβρίου οργάνωσε και την πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία.
-Ενδιαφέρθηκε προσωπικά για τη δημιουργία σώματος Δικαιοσύνης, δικαστηρίων και τη στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό, για τη δημιουργία μιας ευνομούμενης πολιτείας. Οργάνωσε, ακόμη, τη διοίκηση του κράτους και ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, η οποία διενήργησε την πρώτη απογραφή.
-Αντιμετώπισε επιτυχώς την πειρατεία, αναθέτοντας στον ναύαρχο Μιαούλη την καταστολή της. 
-Ενδιαφέρθηκε αποφασιστικά για τη γεωργία, ως βάση της ελληνικής οικονομίας. Εισήγαγε πρώτος την καλλιέργεια της πατάτας.
-Αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση, πετυχαίνοντας αφενός να καταπολεμήσει το κατεστημένο των οπλαρχηγών και αφετέρου να παρεμποδίσει την Οθωμανική προέλαση, όπως έδειξε η Μάχη της Πέτρας Βοιωτίας 12 Σεπτεμβρίου 1829, όπου ο ελληνικός στρατός εμφανίσθηκε πειθαρχημένος και συγκροτημένος στην τελευταία μάχη του Αγώνα.  
Η Ελλάδα όχι μόνο αναγνωρίστηκε κράτος ανεξάρτητο, αλλά και διεύρυνε τα σύνορά της ενσωματώνοντας όλα τα εδάφη νοτίως της γραμμής Αμβρακικού κόλπου-Παγασητικού κόλπου (συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, 1832). Το ελληνικό κράτος θα περιελάμβανε τη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο, τα νησιά του Αργοσαρωνικού, την Εύβοια, τις Κυκλάδες και τις Σποράδες.
Πάνω από όλα ο Ι. Καποδίστριας είχε βάλει την πατρίδα, την ανασυγκρότηση και ισχυροποίηση του κράτους (χωρίς δάνεια) και προέτρεπε για κάποιες οικονομικές θυσίες από εκείνους που είχαν την δυνατότητα!
Η Αγγλία και Γαλλία άρχισαν να υποκινούν αντικαποδιστριακές κινήσεις με προφάσεις ότι ο κυβερνήτης ήταν όργανο της Ρωσίας.  Υπήρχαν βέβαια Έλληνες φίλοι τους που είχαν όλη την «καλή προαίρεση» να ταυτιστούν με τις απόψεις τους για διάφορους λόγους, όπως ενδεχομένως και οικονομικούς.
Εναντιώθηκαν ανοιχτά ο Π. Μαυρομιχάλης, οι Φαναριώτες με τον Α. Μαυροκορδάτο, ακόμη και ο διανοούμενος  Αδ. Κοραής. Πρόφασή τους ο αυταρχισμός του Κυβερνήτη και αξίωναν παραχώρηση συνταγματικών ελευθεριών.
Από τις αρχές του 1830 σημειώθηκαν εξεγέρσεις και αργότερα ο Α. Μιαούλης, αντίπαλος πλέον του Κυβερνήτη, ανατίναξε στον Πόρο τα δύο μεγαλύτερα ελληνικά πολεμικά πλοία. Στην Ύδρα, κέντρο της αντιπολίτευσης, η εφημερίδα Απόλλων προπαγάνδιζε τη δολοφονία του Κυβερνήτη. Η ένταση κορυφώθηκε όταν ο Καποδίστριας φυλάκισε τον πρόκριτο της Μάνης, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη ως υπεύθυνο για αντικυβερνητικές κινήσεις.
Πριν δεχτούμε ότι ο Καποδίστριας είχε αυταρχικές τάσεις, ας έχουμε υπ’ όψιν ότι οι σύγχρονες αντιλήψεις μας δεν είχαν θέση σε εκείνες τις μακρινές εποχές, όπως και οι σύγχρονες έννοιες και να λάβουμε υπ’ όψιν ότι οι αντιλήψεις περί δημοκρατίας ήταν πολύ διαφορετικές από τη σημερινή. Η αντίδραση ωστόσο δεν άργησε.


Ο θάνατος του “μοναδικού” Κυβερνήτη της Ελλάδος
Επίσημα για την ιστορία, οι Μαυρομιχαλαίοι, που το προηγούμενο βράδυ ετοίμαζαν κάθε λεπτομέρεια το σχέδιό τους, μαζί με  Λόντο και Καλαμογδάρτη, ξεκινούσαν με δυο παλικάρια τους και δυο πολιτοφύλακες, τον Ανδρέα Γεωργίου και τον Γιάννη Καραγιάννη, που είχαν οριστεί από το κράτος να τους παρακολουθούν (αλλά έγιναν όργανά τους), για τον Άγιο Σπυρίδωνα.
Μόλις τους είδε στην είσοδο της εκκλησίας ο Καποδίστριας, κοντοστάθηκε και σκέφτηκε να φύγει. Προχώρησε όμως προς το μέρος τους και τους χαιρέτησε με ένα νεύμα. Τότε, ο Κωνσταντής άρπαξε τον Κυβερνήτη και τον πυροβόλησε πίσω από το αφτί, ενώ ο Γιώργης τον μαχαίρωσε δύο φορές κάτω από την κοιλιά. Και ο Καραγιάννης πυροβόλησε κατά του Καποδίστρια, ωστόσο αστόχησε. Ο Καποδίστριας πέθανε ακαριαία. Ο Κωνσταντής καταδιώχθηκε κι αφού τραυματίστηκε από τον Κοζώνη και τον Φωτομάρα, πέθανε μερικές ώρες αργότερα. Ο Γιώργης κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία.
Υπάρχει η άποψη ότι οι Μαυρομιχαλαίοι ενήργησαν σαν όργανα των Αγγλογάλλων, οι οποίοι είχαν υποσχεθεί ότι θα τους φυγαδεύσουν.  Ο κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από την πρεσβεία και απειλούσε ότι θα την κάψει. Ο Γάλλος πρέσβης Ρουάν κι ο Άγγλος αντιπρεσβευτής Ντόκινς διαμαρτυρήθηκαν στον Πορτογάλο φιλέλληνα Αλμέιδα, φρούραρχο του Ναυπλίου, ο οποίος τους ζήτησε επιτακτικά να παραδώσουν τον Γιώργη ή Μπεϊζαντέ, (θυμίζουμε) Μαυρομιχάλη, για να παραπεμφθεί σε δίκη.
Πραγματικά, ο Γιώργης παραδόθηκε και φυλακίστηκε αρχικά στο Ιτς Καλέ και αργότερα στο Παλαμήδι. Στις 7 Οκτωβρίου 1831, έγινε η δίκη του Μαυρομιχάλη και των δύο πολιτοφυλάκων Γεωργίου και Καραγιάννη. Ο Γιώργης Μαυρομιχάλης, που είχε συνήγορο υπεράσπισης τον Σκωτσέζο φιλέλληνα Μάσον, και ο Γιάννης Καραγιάννης καταδικάστηκαν σε θάνατο και ο Ανδρέας Γεωργίου σε φυλάκιση δέκα ετών.
Ο Μαυρομιχάλης εκτελέστηκε στις 10 Οκτωβρίου, ενώ η εκτέλεση του Καραγιάννη αναβλήθηκε, καθώς υποσχέθηκε ότι θα μαρτυρήσει κι άλλους ενόχους. Αργότερα, στους δύο πολιτοφύλακες δόθηκε αμνηστία και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Οι αγωνιστές του 1821, πολλοί από τους οποίους έβαψαν μαύρα τα φέσια τους, και ο απλός κόσμος θρήνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια. Λίγο πριν τη δολοφονία του, οι Υδραίοι αντίπαλοί του, με επικεφαλής τον Λάζαρο Κουντουριώτη, είχαν αποφασίσει να συμφιλιωθούν μαζί του αλλά δεν πρόλαβαν.
Από τη δολοφονία του Καποδίστρια 1831 ως σήμερα η Αγγλία συνεχίζει να θεωρεί τον φάκελο της υπόθεσης, που υπάρχει στα Βρετανικά Αρχεία, «άκρως απόρρητον», μη επιτρέποντας την πρόσβαση σε αυτόν. Σφραγισμένος δε ο φάκελος από τότε, έξωθεν γράφει: «Never open» (Ποτέ δεν ανοίγει).  Τι έχουν λοιπόν να κρύψουν οι Άγγλοι, οι οποίοι σε άλλες περιπτώσεις δίνουν πολύ εύκολα στη δημοσιότητα απόρρητα αρχεία τους και μάλιστα νεώτερων χρόνων;
Αντίθετα με τη θλιβερή μας πραγματικότητα, ότι ενώ οι Ελβετοί τιμούν τον Καποδίστρια και τον έχουν ανακηρύξει και εθνικό τους ήρωα, για την προσφορά του στη χώρα τους, στην Ελλάδα οι «πατριώτες» του τον δολοφόνησαν, τη στιγμή που σχεδίαζε και έχτιζε από το μηδέν ένα νέο ελεύθερο κράτος.
Ορειχάλκινη προτομή, που είναι έργο του Ρώσου γλύπτη Βλαντιμίρ Σουρόβτσεφ, τοποθετήθηκε στη Λωζάννη «ως ένδειξη τιμής στον πρώτο Επίτιμο Δημότη της πόλης». Επρόκειτο για μια πράξη που έγινε από κοινού από τη Ρωσία και την πόλη της Λωζάννης, τα δε αποκαλυπτήρια συνέπεσαν με την επίσημη επίσκεψη στην Ελβετία του Ρώσου Προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ.   
Ο Δ. Κοκκινάκης, ιστορικός ερευνητής, στο βιβλίο του «Ποιοι δολοφόνησαν τον Καποδίστρια;» δηλώνει ότι ασχολήθηκε επί χρόνια με το θέμα της δολοφονίας του κυβερνήτη. Διαφωνεί και παρουσιάζει στοιχεία ότι οι Αγγλογάλλοι ήθελαν να φανεί πως οι δολοφόνοι ήσαν οι Μαυρομιχαλαίοι, ενώ ήσαν άλλοι. Στο βιβλίο του παρουσιάζει ανάλυση με στοιχεία.
Όποιοι και να είναι οι δολοφόνοι όμως, το βέβαιο είναι ότι ήσαν Έλληνες και τον σκότωσαν κατ’ εντολήν των Αγγλογάλλων.           
Έτσι έφυγε από την ζωή ο αναμορφωτής της Ελβετίας Ι. Καποδίστριας, η οποία κυβερνάται ακόμη με νόμους και αρχές του και είναι ένα κράτος πρότυπο, ενώ εκείνος τιμάται δεόντως από τους Ελβετούς ως σήμερα.
Σε αντιδιαστολή, κάποιοι «πατριώτες» του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια , με περισσή αχαριστία και βλέποντας μόνο τα πολύ στενά τους και μίζερα μικροσυμφέροντα, τον δολοφόνησαν. Ως σήμερα δυστυχώς, συνεχίζει να «εκτελείται» από τους πατριώτες του, ο μοναδικός Έλληνας κυβερνήτης.
Μετά τον θάνατο του κυβερνήτη μας, στις 27 Σεπτέμβρη 1831, κυβερνιόμαστε από ξένους. Όμως ποτέ δεν φταίνε, πρώτα και περισσότερο οι ξένοι!
Σημειωτέον δε να μη τρέφουμε αυταπάτες. Δεν υπήρξε άλλος εθνάρχης στην νεώτερη ιστορία της Ελλάδος ως σήμερα!
Για τον Καποδίστρια είπαν και έγραψαν:
«Κείνοι που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια, δολοφόνησαν την Ελλάδα», Ζαν Εϊνάρ, Γαλλοελβετός τραπεζίτης και φιλέλληνας.
«Ο Κυβερνήτης κέρδισε πολύ μετά τον θάνατό του. Αν σηκωνόταν από τον τάφο του, όλη η Ελλάδα θα ‘τρεχε να τον προσκυνήσει», Ανδρέας Ζαΐμης.
«Πολλαί αρεταί, εκόσμουν τον άνδρα. Σεμνά ήσαν τα ήθη του, ακέραιος ο χαρακτήρ του και αγαθή η διάθεσίς του», Σπυρίδων Τρικούπης.
«Ναι, κύριε, η Γαλλία και η Αγγλία είναι που δολοφόνησαν τον αδερφό μου», Αυγουστίνος Καποδίστριας, απευθυνόμενος προς τον φιλέλληνα και ιστορικό Φρίντριχ Τιρς.
«Δεν μετράς καλά φιλόσοφε… Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου και το Έθνος έναν άνθρωπο που δεν θα τονε ματαβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα…» Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (1840) προς τον ιατροφιλόσοφο Πύρρο, που κατηγόρησε τον Ι. Καποδίστρια.
«Όποτες ήτανε στην Ελλάδα αυτός ο Μαυροκορδάτος, την έφαγε… Ποιος σκότωσε τον Καποδίστρια παρ’ αυτός; Και θέλει να μιλάει ακόμα!» Θεόδωρος Γρίβας, οπλαρχηγός του 1821 στη Βουλή (26/1/1845), παρουσία του Μαυροκορδάτου.
 «Ενάρετος ανήρ […] όστις εθυσίασε το παν δια την πατρίδα του, απέθανε θύμα ιδιεταίρας εκδικήσεως […]. Οι Έλληνες πάσης φατρίας θέλουν γνωρίσει αργότερα την αμέτρητον ζημίαν, την οποίαν υπέφερον, θέλουν ιδεί εντός ολίγου, ότι δεν υπάρχει άνθρωπος ικανός ν’ αναπληρώση την έλλειψιν του Κόμητος Καποδίστρια, και όταν εξετάσουν όλα όσα έπραξε δια την πατρίδα του, θέλουν τον αναγνωρίσει ως τον αγαθώτερον άνθρωπον».Εϋνάρδος, φιλέλληνας συνεργάτης του Καποδίστρια.

Πηγές:
Τάκη Λάππα: «Καποδίστριας» (ο κυβερνήτης) 1972
Γ. Ι. Σκλαβούνος, «Ο άγνωστος Καποδίστριας» Εκδόσεις Παπαζήση – 2011
Πάπυρος Λαρούς-Μπριτάνικα Τ. 27 –  2007
Παγκόσμιο βιογραφικό λεξικό τ. 4 -Εκδοτική Αθηνών            
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΒ΄, σελ. 562.
Η Καθημερινή-βιβλίο
protothema
tovima
iefimerida
enikos
users.sch ©Γιάννης Παπαθανασίου
Η δολοφονία του Καποδίστρια – Ποιοι ήταν οι πραγματικοί αυτουργοί; Από το βιβλίο του Δ. Κοκκινάκη

«Εξωφρενική» ανάρτηση της επιτροπής «Ελλάδα 2021»: «Ο Καποδίστριας ήταν ένας δικτάτορας - Αντιστάθηκαν οι φιλελεύθεροι»

«Εξωφρενική» ανάρτηση της επιτροπής «Ελλάδα 2021»: «Ο Καποδίστριας ήταν ένας δικτάτορας - Αντιστάθηκαν οι φιλελεύθεροι»
Η επιτροπή «Ελλάδα 2021» προχώρησε χθες βράδυ σε ένα tweet με το οποίο χαρακτηρίζει τον Ιωάννη Καποδίστρια ως δικτάτορα(!) στον οποίον «αντιστάθηκαν» οι φιλελεύθεροι Έλληνες.
Και όμως, δεν πρόκειται για «τρολάρισμα» ή κάποιον ψεύτικο λογαριασμό, ο επίσημος φορέας που έχει αναλάβει να τιμήσει τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση, αντί να ενώνει, προχωρά σε αναθεωρητικές δηλώσεις με έντονη ιδεολογική χροιά, οι οποίες παρουσιάζουν ίσως τον σημαντικότερο Έλληνα πολιτικό με αρνητικό τρόπο.
Το απόσπασμα προέρχεται από άρθρο του καθηγητή Αριστείδη Χατζή, ο οποίος είναι μέλος της επιτροπής και επικεφαλής του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών.
«Για τον Ιωάννη Καποδίστρια, τα πρώτα δημοκρατικά και φιλελεύθερα συντάγματα αποτελούν “ξυράφι στα χέρια μικρού παιδιού”. Ο Καποδίστριας φτάνει τον Ιανουάριο του 1828 στην Αίγινα ενώ έχει αποδεχτεί ήδη από τον Αύγουστο του 1827 τη θέση του Κυβερνήτη.
Καθώς λοιπόν θεωρεί ιδιαίτερα επικίνδυνο ξυράφι το Σύνταγμα της Τροιζήνας, το αναστέλλει & κηρύσσει ουσιαστικά δικτατορία. Αυτό είναι το τέλος της Πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Όμως οι δημοκρατικοί και φιλελεύθεροι Έλληνες δεν το έβαλαν κάτω.
Συνέχισαν να αγωνίζονται για δημοκρατία και δικαιώματα. Ούτε η εκσυγχρονιστική δικτατορία Καποδίστρια, ούτε οι Βαυαροί, ούτε οι ξένες δυνάμεις μπόρεσαν να τους αναγκάσουν να ανεχθούν ένα αυταρχικό καθεστώς.
Με αγώνες & αίμα κατόρθωσαν το 1844 να κάνουν την Ελλάδα το πρώτο κράτος στον κόσμο που καθιερώνει την καθολική ψηφοφορία των ανδρών & το 1864 μία από τις πρώτες φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Ευρώπης».
Δηλαδή για την επιτροπή το πιο σημαντικό είναι το αν ο Καποδίστριας ήταν «φιλελεύθερος» και όχι αν ευεργέτησε την Ελλάδα.
Μερικές φορές είναι να σηκώνεις τα χέρια ψηλά...
Μάλιστα η απάντηση της επιτροπής έκανε τα πράγματα ακόμα χειρότερα, καθώς δεν απέσυρε τους χαρακτηρισμούς αλλά υποστήριξε πως πρέπει να γίνονται στο πλαίσιο μίας «νηφάλιας» συζήτησης», προσθέτοντας πως «εθνικό είναι το αληθές».

«Με αφορμή το θόρυβο που δημιουργήθηκε για την ανάρτηση της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» σχετικά με τα σχόλια του Ι.Καποδίστρια για το Σύνταγμα της Τροιζήνας, διευκρινίζουμε τα εξής: Για την Επανάσταση του 1821 έχουν γράψει πολλοί και έχουν αποδοθεί οι τιμές στους μεγάλους ηγήτορες εκείνης της εθνεγερτήριας περιόδου.
Προφανώς, κάποιες από τις αποφάσεις όλων αυτών, ηχούν παράξενα μέσα στο ασφαλές σημερινό περιβάλλον. Το χρέος όλων μας, και συγκεκριμένα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», είναι να αναδειχθούν όλες οι απόψεις, όλες οι κριτικές, για τις δράσεις και τις αποφάσεις εκείνης της εποχής, γιατί, όπως έλεγε και ο Διονύσιος Σολωμός, «Εθνικό είναι το Αληθές».
Με πρόγραμμα και συνέπεια, από τον περασμένο Φεβρουάριο και για τους επόμενους 20 μήνες, τα social media και το site της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», υπηρετούν αυτόν τον σκοπό. Με την έννοια αυτή, οι συζητήσεις που γίνονται, στο βαθμό που είναι νηφάλιες, πιστεύουμε ότι είναι εξαιρετικά γόνιμες.
Αλίμονο, αν 200 χρόνια μετά, δεν μπορούμε να συζητάμε με ψυχραιμία για την περίοδο της Επανάστασης. Αρκεί, ο στόχος να παραμένει ένας: να την τιμήσουμε, γιατί αυτή, σε μεγάλο βαθμό, προσδιόρισε αυτό που είμαστε σήμερα». 



pronews.gr 

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Θέλω να τα πω και … να ξεσπάσω

Θέλω να τα πω και … να ξεσπάσω
skal 
Γράφει ο Θόδωρος   Βαρίκος
Ως γνήσιος  Αρκάς (όχι ο σκιτσογράφος) πάντοτε με ενέπνεαν οι συντοπίτες  μου: 1ος  Ο  μέγας ιστορικός Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης(203 –130 Π .Χ), 2ος ο  Θόδωρος Κολοκοτρώνης ,3ος ο ιστορικός του γένους  Κων/νος  Παπαρηγόπουλος  4ος ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος(Σιδηρά Διαθήκη), 5ος  ο πιο αγνός , ανιδιοτελής  και μαχητικός Έλληνας, με κεφαλαίο, δημοσιογράφος  Ηλίας Δημητρακόπουλος , ως πολιτικός αυτοεξόριστος  στην Αμερική (πέθανε το 2016), που  αρνήθηκε να πάρει την υπηκοότητα , γιατί  κατά το Αμερικανικό Σύνταγμα(άρθρο 2) πρέπει να αποκηρύξεις  την ελληνικότητά σου, σε  περίπτωση πολέμου με την Αμερική.  6ος  ο  ποιητής­­στιχουργός  Γκάτσος,  που έγραψε το  θρυλικό  ποίημα « Αμοργός» , χωρίς να έχει πατήσει το πόδι του στο νησί,  οι  ποιητές  Καρυωτάκης,  Ουράνης,  Στρατήγης  κ. άλλοι πολλοί – είπαμε, η Αρκαδία είναι  πνευματική δεξαμενή της  χώρας, κατά τον Μάνο  Χατζηδάκη.
Υπόδουλοι στους Ρωμαίους
Τι  πρόβλεψη-βόμβα για την τότε υπογεννητικότητα  και την  υποδούλωσή μας στους Ρωμαίους έκανε ο αθεόφοβος νομίζετε;  Έγραφε: «Συνέβη στον καιρό μας να επικρατήσει σε όλη την Ελλάδα, έλλειψη παιδιών και γενικώς ανθρώπων. Οι  πόλεις ερημώθηκαν τελείως και επήλθε  αφορία  των καρπών της γης. Αν και, ούτε συνεχείς πόλεμοι  μας κατέλαβαν, ούτε  περιστάσεις  μεταδοτικών ασθενειών, η αιτία ήταν φανερή και η διόρθωση στα χέρια μας. Διότι οι άνθρωποι είχαν εκτραπεί στην αλαζονεία, τη  φιλοχρηματία, στη διαφθορά και στην τεμπελιά. Έτσι  το κακό αυξήθηκε, χωρίς να γίνει αντιληπτό.» Σε  καμιά  τριανταριά χρόνια, το 146 πχ. υποδουλωθήκαμε στους Ρωμαίους.  Και τι σχέση έχουν αυτά με τη σημερινή κατάσταση , θα αναρωτηθείτε. Αν έχουν  λέτε; Είναι  αλήθεια η ψέμα :
1ον. Ότι  καλωσορίζουμε  72  ξένες εθνικές-θρησκευτικές  μειονότητες, για να … «μπολιαστούμε», λόγω υπογεννητικότητας, κατά την Ντόρα Μπακογιάννη,  και να νοιώθουμε «υπερήφανοι για την πολυπολιτισμικότητα (σ.σ πολλοί πολιτισμοί, φυλές, χρώματα και θρησκείες) της Ελλάδας», όπως  λέει και ο Πρωθυπουργός  αδελφός της;  Ναι η όχι; 
2ον.  Τους  πληρώνουμε τα πάντα (επιδόματα, ενοίκια  σε  55 ξενοδοχεία, διαμερίσματα,  φως, γιατρούς , φάρμακα, νερό, συγκοινωνίες), ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση, ΟΗΕ (Ύπατη Αρμοστεία), Διεθνής Οργανισμός  Μετανάστευσης (ΔΟΜ) τους πετάνε  ένα 500αρι το άτομο το χρόνο ναι η ου ;
3ον. Το να δεχτεί μία, όποια  κυβέρνηση , την  παραχώρηση εδάφους  της, ως  ουδέτερη ζώνη στην Ε.Ε., για να εγκαταστήσει  μετανάστες  είναι  εγκληματική  εγκατάλειψη  εθνικού εδάφους ναι η όχι;  Και  αυτό έναντι 700 εκατ., ευρώ, σε δύο  δόσεις,  είναι  διαφθορά η κάτι  ειδεχθέστερο;
4ον.  Τι γίνεται με τις  Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), που αποδείχθηκε,  ότι είναι το μακρύ χέρι του αρχιερέα της παγκοσμιοποίησης Σόρος και του Ισλαμοφασίστα  δουλέμπορου Τούρκου Ερντογάν;  Όταν  τρία μέλη συγγενείς πρώτου βαθμού   του Κ. Μητσοτάκη , συμμετέχουν σε τέτοιες οργανώσεις , πιστεύετε  ότι θα διαλύσει τις  άλλες  25 που χρηματοδοτούνται,  από Ευρωπαϊκή  Ένωση, ΔΟΜ, Σόρος, και Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ;
50ν. Γιατί  εν μέσω  κορονοϊού, έγινε  προσπάθεια να μεταφερθούν, σε  28 ΧΟΤ ΣΠΟΤ, στην  υπόλοιπη Ελλάδα μετανάστες  από τα νησιά; Θα  σας αποκαλύψω  εγώ το … μυστικό. Διότι  η εκπρόσωπος της Κομισιόν Νατάσα Μπερτό, το ξέκοψε, πως δεν επιστρέφουν στις πατρίδες τους, οι μετανάστες, που  μεταφέρονται από τα νησιά. Ούτε  στην υπόλοιπη Ευρώπη,  διότι οι  πιστωτικές κάρτες των επιδομάτων  ισχύουν μόνον στη χώρα που τις εξέδωσε. Δηλαδή  ήλθαν για να μείνουν.
6ον. Γιατί οι Γερμανοί  «κόπτονται» για τη προστασία των Μ.Κ.Ο , και ο  πρωθυπουργός  κάθεται  κλαρίνο  και…  κιοτεύει,  φθάνοντας στο σημείο, να δέχεται τώρα στη Κρήτη και μετανάστες από  τη Λιβύη, κάτι που αρνήθηκε  η  Ιταλία,  Ισπανία, ακόμη και η μικρούλα Μάλτα; (καλά με τους κρητικούς θα  έχουμε …γλέντια από τις 4 Μαίου και μετά). Σημείο αυτό να αναφερθεί, ότι  το 2019  εισήλθαν στη ψώρα 61.000, και στη Κύπρο 6.812. Αύξηση 95 τοις εκατό, και 572 στην Κύπρο. Άσυλο  ζητούν  100.00. Αυτό  προκύπτει γιατί έχουμε και τους άλλους 700.000 απρόσκλητους  μουσαφιραίους, από τα  προηγούμενα  χρόνια. Και  μια τελευταία  βασανιστική απορία:  Τώρα που έκλεισε τον Έβρο με  σύρμα και τη θάλασσα με δίχτυα, και παραμέρισε τους  Τουρκολάγνους  θαλάσσιους   ταξιτζήδες της Ευρώπης   είναι καλύτερα; Εάν ναι, είναι ακραίοι, φασίστες, ρατσιστές, ξενόφοβοι, ακροδεξιοί,  γραφικοί  και  …Ελληνάρες   αυτοί που έσκουζαν χρόνια τώρα; Πείτε λοιπόν οι «Έλληνες  αεί  παίδες (μωράκια) εισί). Πλάτων.
Αρκετά με κούρασε ο κύριος Πολύβιος. Σας  παραδίδω  τώρα, στον γέρο του Μωριά για να καπνίσω και να τον απολαύσω. Ξέρετε τι έκανε ο λεβεντόγερος  ; Ζήτησε να του βάλλουν  την Τούρκικη σημαία  στις  πατούσες του , όταν πεθάνει και την έβαλαν, οι … Ελληνάρες του. Ο ποιητής –δημοσιογράφος  Παν Σούτσος  δεν εκφώνησε λόγο στην Αγία Ειρήνη  Αθηνών,  αλλά στο  πρώτο  νεκροταφείο,  γιατί ήταν  εκεί ο Βασιλιάς Όθωνας (είχε φυλακίσει τον Κολοκοτρώνη) και ο Τούρκος  πρέσβης , και για να μη δυσαρεστηθεί, ο  μεμέτης,  εκφώνησε το λόγο …δαντελωτά,  ένας Οικονόμου. Μάλλον  από εκείνα τα χρόνια ξεκινάει  η δουλοπρέπεια μας , το σκύψιμό μας , η εξαχρείωσή μας, και τα σαλιαρίσματά μας.
 Κατ’ αρχήν  πρέπει να ξέρουμε για ποιόν «λαό» μιλάμε, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι,  θα τον έχουμε πάντα μπροστά μας.  Τον  καλύτερο  ορισμό μου τον έδωσε ένας Βορειοηπειρώτης  στη Χειμάρρα: «Τουρκοαλβανός είναι γρόσια θέλει, τόσα του δίνεις, άλλα τόσα θέλει ,και με το στόμα… πάντα ανοικτό». Θ’ ακούσατε ο γενίτσαρος … Ερντογαν (Ποταμιά Ριζαίου) μας λέει Ναζιστές, γιατί δεν δεχόμαστε τους τζιχαντιστές του. Λοιπόν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με συμβούλους Γερμανούς  «εξαφάνισαν»  από το 1914 έως 1923  Αρμένιους, Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, Ασσύριους (Αραβόφωνους). Και τώρα τους Κούρδους.
Στον Β΄ Παγκόσμιο  Πόλεμο, αποφάσισαν να μπουν στις 23 Φεβρουαρίου 1945. Όταν πλέον είχε τελειώσει ο πόλεμος, αφού η  διαβόητη συμφωνία της Γιάλτας και το μοίρασμα του κόσμου είχε γίνει στις 4 Φεβρουαρίου 1945. Το έκανε εκ τους ασφαλούς  για να αρπάξει τα Δωδεκάνησα. Στις 18 Ιουνίου 1941, είχε υπογράψει  σύμφωνο μη επίθεσης  με τη Γερμανία.  Και αυτό  4 ημέρες πριν την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα  κατά της Ρωσίας. Το έπαιζε  επιτήδεια (κουτοπόνηρη)… ουδέτερη, ενώ η Ελλάδα πολεμούσε  τρεις χώρες. Κατά τα άλλα είμαστε Ναζιστές.
Να τι είπε ο γεροντόμαγκας (έκανε και παιδί μετά τα  60 του με την καλόγρια Βελήσσαρη) στον Άγγλο  ναύαρχο Χάμιλτον,  απολαύστε τον:
«Μίαν φοράν, όταν επήραμεν το  Ναύπλιο, ο… Αμιλτον (προφορά  Μωραΐτικη) μου είπε ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό  και η Αγγλία θα μεσιτεύσει. Εγώ του αποκρίθηκα: «Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία η θάνατος». 
Και συνεχίζει. 
«Εμείς καπετάν Άμιλτον ποτέ  δεν εκάμαμεν συμβιβασμόν  με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους  εσκλάβωσε με το σπαθί,  και  άλλοι, καθώς εμείς εζούσαμεν  ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς  μας εσκοτώθη, (σ.σ εννοεί τον  Κ. Παλαιολόγο στην άλωση της Πόλης) και καμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο  φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα. Μου  είπε, ο ναύαρχος. Και ποία η  βασιλική φρουρά  του, και ποια τα φρούρια . Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη, το Σούλι, και τα βουνά.  Έτζι  δεν  μου ομίλησε πλέον».
Ύστερα  από αυτά τι να γράψω εγώ;
Ότι  υπουργός εξωτερικών Δένδιας  συγχαίρει  τους Σκοπιανούς, που μπήκαν στο ΝΑΤΟ, με προίκα το ιερό όνομα της Μακεδονίας, ή τους Αλβανούς  που κουβαλάνε  τζιχαντιστές στην Βόρειο Ήπειρο για να διώξουν και τους υπόλοιπους Έλληνες; Καλά αυτοί θα πληρώσουν  και για την συμφωνία Πρεσπών (στυγνή εξαπάτηση του ελληνικού λαού) αλλά και για το μεταναστευτικό. Θεωρώ τους Νεοδημοκράτες ποιο πατριώτες και ποιο. . . έντιμους δημοκρατικούς  πολίτες, από πολλούς άλλους.  Προς το παρόν περαστικά μας.