Χρόνια Πολλά στον Ηλία μας

 

Έλληνες  20/07/2022  Της Αργυρώς (Ρίκας) Θωμάκου

″Φλόγα του Ταινάρου

Βιώνουμε ένα παράξενο καλοκαίρι. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, 

διατάχθηκαν να κάνουν ένα διάλλειμα στην τρομολαγνεία με τον κορωνοϊό 

και τώρα “βλέπουν” μόνο τα πλήθη των τουριστών 

που έρχονται. Σχεδόν μας διατάσσουν να κάνουμε διακοπές. Διακοπές! Μια χίμαιρα για τους περισσότερους Έλληνες. 

Διακοπές, μήπως και αυξήσουμε λίγο τα ψυχικά μας αποθέματα, που έντεχνα φρόντισαν να πέσουν στο ναδίρ. 

Ελάχιστοι Έλληνες έχουν την οικονομική δυνατότητα, έστω και για μία ολιγοήμερη απόδραση 

απ’ αυτή τη δυστοπική κοινωνία που ζούμε.

Μία “γκρίζα” κοινωνία, πρόγευση της παγκοσμοιοποιημένης, που μεθοδικά και διαχρονικά δημιούργησαν 

οι πολιτικάντηδες, όλων των αποχρώσεων. Δόμησαν ένα άθλιο μεταπολιτευτικό σύστημα

 ασύστολης κομματοκρατίας, διαπλοκής εγχώριων και ξένων παραγόντων, διαφθοράς, κατάπτωσης 

και ηθικής παρακμής, διάλυσης των θεσμών και πλήρους ατιμωρησίας, με ευθύνες τόσο της εκτελεστικής

 αλλά και της δικαστικής εξουσίας. Χρεοκόπησαν τη χώρα και κατάντησαν τον υπερήφανο Ελληνικό Λαό επαίτη.

 Με τρόμο πλέον οι Έλληνες ανοίγουν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ή πηγαίνουν στα βενζινάδικα και

 στα Super Market. Η ακρίβεια μαστίζει τα νοικοκυριά, με αποκλειστικούς υπευθύνους τους “άριστους” –

 άχρηστους του κ. Μητσοτάκη και όχι τον “κακό” Πούτιν.

Κατέστρεψαν τον γεωργικό και κτηνοτροφικό τομέα, 

διέλυσαν την υγεία και την κοινωνική πρόνοια. Αφήνουν ανεκμετάλλευτο το τεράστιο ενεργειακό

 μας πλούτο και μας 

βαυκαλίζουν με τα φληναφήματα περί ΑΠΕ και εσχάτως για το πανάκριβο και ρυπογόνο αμερικάνικο 

LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο). Δεν παρέλειψαν βέβαια εν όψει εκλογών να μοιράσουν “χάντρες και καθρεφτάκια”, 

τύπου «Power Pass» ή αντικατάστασης παλαιών ηλεκτρικών συσκευών. Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά 

πόσο ψεύτες και υποκριτές μας κυβερνούν. Δήθεν κόπτονται για το περιβάλλον και την υποτιθέμενη κλιματική αλλαγή, 

αλλά δεν μας λένε τι θα γίνουν όλα αυτά τα μη ανακυκλώσιμα και εξαιρετικά επιβλαβή για το περιβάλλον 

υλικά των συσκευών που αποσύρονται, όπως το Freon-r22 των κλιματιστικών. Χρεοκόπησαν

 τα ασφαλιστικά ταμεία, τους μεταφορικούς κολοσσούς της χώρας, τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες, 

τους μεγάλους κρατικούς οργανισμούς και τις ελληνικές τράπεζες. 

Έφτασαν την ανεργία στο 50% και έδιωξαν τα παιδιά μας στο εξωτερικό.

Κουρέλιασαν την Εθνική μας αξιοπρέπεια. 

Απέτυχαν να υποστηρίξουν τα εθνικά μας θέματα. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τολμήσουν 

ή δεν θα προλάβουν να παραδώσουν Εθνική επικράτεια στο Αιγαίο. Πρόδωσαν την Μακεδονία.

 Εγκατέλειψαν την Κύπρο και τον Ελληνισμό που ασφυκτιά στα όμορα Κράτη: Στη Βόρειο Ήπειρο, 

στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο, στην Τένεδο, στην Ιωνία, στον Πόντο, στα Σκόπια, στη Μακεδονία του Πιρίν. 

Πρόσφατα η Βουλγαρία, με την απειλή βέτο στην ένταξη στην ΕΕ, του κρατικού μορφώματος του Σόρος, 

που κάποιοι τέως μακεδονομάχοι, αποκαλούν «Βόρεια Μακεδονία», κατάφερε

 να αναγνωριστεί «βουλγαρική μειονότητα» στα Σκόπια. Για τους 300.000 Έλληνες της περιοχής 

του Μοναστηρίου, τι κάνατε κ. Μητσοτάκη; Οι εντολοδόχοι που μας κυβερνούν, αφήνουν

 πρακτικά αναπάντητες όλες αυτές τις πομφόλυγες του σουλτάνου και του υπέργηρου αρχηγού

 των «γκρίζων λύκων», περί «γαλάζιας πατρίδας» κλπ. Τι να κάνουμε; Προσωρινά έχουμε Μητσοτάκη 

και Δένδια. Μια γνήσια Εθνική κυβέρνηση θα τους “ανάγκαζε” έμπρακτα να συνειδητοποιήσουν 

ότι δεν είναι «γκρίζοι λύκοι» αλλά «παρδαλές κότες».

Κομματικοποίησαν τα πάντα, διέλυσαν την παιδεία και έκαναν τα πανεπιστήμια κομματικά γραφεία. 

Διαχειρίστηκαν σκανδαλωδώς αλλεπάλληλους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς και 

σκόρπισαν τα οικονομικά πακέτα της ΕΕ σε "ημέτερους". Ψήφισαν ειδικούς νόμους, 

παρέχοντας άσυλο στον εαυτό τους. Εξευτέλισαν τους θεσμούς και το Σύνταγμα, διέλυσαν τη Δικαιοσύνη, 

υποβάθμισαν το στρατό, τα σώματα ασφαλείας και την εκκλησία. Άφησαν ανοικτά τα σύνορα και γέμισε

 η Ελλάδα από λαθρομετανάστες. Έφτασαν τη χώρα στο σημείο οι πολίτες να μην ξέρουν πως

 να προστατέψουν τον εαυτό τους και την περιουσία τους. Σπείρουν τη διχόνοια και τον τρόμο στον Λαό, 

για να του καταβαραθρώσουν το φρόνημα και να ελαχιστοποιήσουν τις αντιδράσεις του. Αδιαφορούν 

για την καταστροφή της σωματικής και ψυχικής υγείας του λαού. Ενδιαφέρονται μόνο για τις “business” με την Pfizer, την Siemens, 

τους καναλάρχες και τους μεγαλοεργολάβους.

Δεν είχα πρόθεση να σας μαυρίσω την καρδιά και μάλιστα αυτές τις ημέρες της θερινής ραστώνης. 

Ήθελα απλώς να αναδείξω ότι το “colpo grosso” του "συστήματος″, ήταν η άδικη και ανερμάτιστη

 φυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη.

 Ήθελα να τονίσω την αδικία: Οι υπόλογοι, όλων αυτών των δεινών που συσσώρευσαν στο Έθνος μας,

 βρίσκονται σε εξωτικές παραλίες και πεντάστερα ξενοδοχεία σε εξωτικά νησιά, ενώ ο Ηλίας μας βρίσκεται σε φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Ήθελα με έναν άλλο τρόπο να πω Χρόνια Πολλά στον Ηλία μας.

 Βέβαια η κυβέρνηση φρόντισε με τον δικό της τρόπο να του πει «Χρόνια Πολλά», αφήνοντας 

για άλλη μια φορά την πυρκαγιά “ανενόχλητη” να κάψει όλη την περιοχή του πατρικού του σπιτιού στο Ντράφι. 

Δεν πειράζει Ηλία. Σύντομα θα λάμψει το Δίκαιο και ο Χατζηνικολάου θα βλέπει και άλλον εφιάλτη με 

τον Ηλία επικεφαλής ομάδας εθελοντών πυροσβεστών να ρίχνεται στη μάχη με τις φλόγες, την στιγμή 

που η «Πολιτική Προστασία» (σ.σ. μάλλον θα πρέπει να μετονομασθεί σε «Πολιτική Αδιαφορία») 

παρακολουθεί αμέτοχη την πυρκαγιά και στέλνει SMS εκκένωσης. Για άλλη μια φορά θα ξεπεράσεις 

νικηφόρα και αυτόν τον μεγάλο σκόπελο που σου έβαλε το "σύστημα". Η ευψυχία σου, 

η ακεραιότητα του χαρακτήρα σου, η ειλικρίνειά σου, η ευρυμάθειά σου, η άριστη διαπαιδαγώγηση

 που πήρες από το οικογενειακό σου περιβάλλον, είναι οι πολύτιμοι οδηγοί σου στην τελική νίκη.

 Άλλωστε έχεις πάντα δίπλα σου δύο αήττητους μαχητές: «Το Δίκαιο και την Αλήθεια». Έχεις δίπλα και 

όλους εμάς τους ελεύθερα σκεπτόμενους ΕΛΛΗΝΕΣ. Όλους εμάς που μας συμβαίνει κάτι παράξενο: Αντί να 

σου δίνουμε κουράγιο, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εσύ μας δίνεις δύναμη 

να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, τις λίγες έστω στιγμές που το "σύστημα" 

επιτρέπει να ακούμε τη φωνή σου.

Ίσως δεν πρέπει να εξοργιζόμαστε και να στενοχωριόμαστε που για άλλη μια χρονιά θα γιορτάσεις 

μακριά από τους δικούς σου αγαπημένους ανθρώπους, μακριά από την οικογένειά σου. Ξέρω σήμερα εσύ θα έχεις

 καταπληκτική παρέα. Το κελί σου θα γεμίσει ΦΩΣ από την 

άϋλη παρουσία εκατοντάδων Ελλήνων Ηρώων,

 που κυνηγήθηκαν ή και σκοτώθηκαν από Έλληνες προδότες: Λεωνίδας, 

Σωκράτης, Καραϊσκάκης, Νικηταράς,

 Καποδίστριας, Μεταξάς και τόσοι άλλοι θα είναι δίπλα σου, ίσως για να σου ψιθυρίσουν με πικρία: 

«Στην Ελλάδα ουδεμία πατριωτική πράξις παραμένει ατιμώρητος». Σίγουρα θα έρθει και 

ο Κολοκοτρώνης, να σου κρατήσει το χέρι και να σου πει το δικό του παράπονο: «Μ έβαλαν εννέα μήνες φυλάκιση…., 

Δεν ήξερα γιατί μ’ έχουν φυλακισμένο…, μου σκότωσαν και τον γιό μου, τον Πάνο…». Τότε εσύ θα θυμηθείς τα λόγια 

του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη: «Η Ελλάδα επιζεί, μέσα από ατομικές περιπτώσεις που κάνουν θαύματα. … 

Αν είναι να λάμψει, η Ελλάδα θα το κάνει πάντα μέσα από μεμονωμένους ήρωες, 

που γίνονται παρανάλωμα, παρά κάθε προσδοκία».

Ευτυχώς η Ελλάδα σήμερα έχει έναν τέτοιο εορτάζοντα ήρωα. Μήπως είναι η πεταλούδα 

που βγήκε τελευταία 

από το κουτί της Πανδώρας; Μήπως είναι η τελευταία ελπίδα του Ελληνισμού για να επιζήσει;

 Δεν χρειάζεται κάποιος 

να διαθέτει τις μαντικές ικανότητες του εορτάζοντος σήμερα Προφήτη Ηλία, για να είναι σίγουρος, ότι αυτός ο ήρωας 

είναι πάντα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ (με την πραγματική έννοια του όρου). Ότι σύντομα θα δικαιωθεί, αφού αυτός ο τόπος δεν έπαψε ποτέ να βγάζει 

Τερτσέτιδες και Πολυζωίδιδες. Ότι δεν είναι μόνος. Είναι μαζί του οι καρδιές όλων όσων συνειδητοποιούν ότι η γη που πατάμε 

δεν είναι απλώς χώμα, αλλά η σκόνη από τα οστά των προγόνων μας, που θυσιάσθηκαν για την Ελευθερία. Είναι μαζί του όλοι όσοι 

νιώθουν στις φλέβες τους να τρέχει ελεύθερο, καθάριο αίμα εκατοντάδων γενεών Ελλήνων Ηρώων. 

Είναι μαζί του όλοι όσοι ακούν την καρδιά τους να λέει: «Δεν φοβάμαι, δεν συμβιβάζομαι, 

θα αγωνιστώ για να έχω τη ζωή που μου αξίζει, 

για να πάρω πίσω την πραγματική ζωή που μου έκλεψαν!».

Οι πραγματικοί ΕΛΛΗΝΕΣ είναι πάντα μαζί σου Ηλία και ειδικά σήμερα φωνάζουν

 με όλη τη δύναμη της ψυχής τους:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Ηλία.
Καλή Λευτεριά.
Καλή Λευτεριά στο Ελληνικό Έθνος.

ellhnes.net

Η Αναθεωρητική Τουρκία το «zero-sum-game», οι Ελληνικές Θέσεις και η κρίσιμη Σύνοδος του ΝΑΤΟ

 

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

            Χτες περπατώντας στην παραλιακή έπιασα συζήτηση με ένα εστιάτορα από την τοπική ταβέρνα, θέμα: οι εξελίξεις στην ενεργειακή κρίση και άκουσα έκπληκτος ότι ο κόσμος πιστεύει ότι τα πράγματα θα φτιάξουν σύντομα!!!!

          Μα τι πίνουν και δεν μας το δίνουν!

Η κρίση θα συνεχιστεί και θα κορυφωθεί το χειμώνα 2022-2023, ζούμε τις τελευταίες στιγμές ξεγνοιασιάς πριν η τιμές του πετρελαίου, βενζίνης ,τροφίμων πάει στα ύψη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία θα κλιμακωθεί και η επισιτιστική κρίση θα φανεί στον ορίζοντα.

       Είπε ακόμα ότι ο Ερντογάν γαυγίζει αλλά δεν δαγκώνει αν έρθει η αντιπολίτευση στην Τουρκία στα πράγματα, θα έχουμε πόλεμο. Ανάλυση ανάποδη από ότι λένε τα ΜΜΕ αλλά με δόση αλήθειας.

             Οδηγούμαστε σε εκλογές στην Ελλάδα για να προλάβουν το τσουνάμι κοινωνικών αντιδράσεων, ο κόσμος έχει εξαπατηθεί του έχουν δώσει φρούδες ελπίδες για την οικονομία , τα εθνικά θέματα, τον κατατρομοκράτησαν με τον κορωνοϊό και τον υποχρέωσαν σε αμφιλεγόμενο εμβολιασμό.

                  

                          Διέξοδος από τα αδιέξοδα είναι η συστράτευση και η ψήφος

                                        στους ΕΛΛΗΝΕΣ του Ηλία Κασιδιάρη!    

Κώστας Γρίβας: Η δουλοφροσύνη στους ξένους πάει με αποβλάκωση. Θα μας τιμωρήσουν διότι αυτοκτονήσαμε

 

Σε απόσταση ασφαλείας η Νέα Δημοκρατία

Η δημοσκόπηση της Ζούγκλας για την ιχνηλάτηση των τάσεων που κυριαρχούν στην κοινωνία μετά το lockdown και την υγειονομική κρίση και εν μέσω οικονομικής ανασφάλειας λόγω παγκόσμιας ύφεσης διήρκεσε έξι εικοσιτετράωρα. Συμμετείχαν ψηφίζοντας με έγκυρη ψήφο στην ψηφιακή κάλπη 4.498 πολίτες-ψηφοφόροι. Δηλαδή πρόκειται για δείγμα ασφαλές και αξιόπιστο, το οποίο ελέγχθηκε από την επιστημονική ομάδα η οποία συνεργάζεται με το zougla.gr. Το αποτέλεσμα σταθμίστηκε σύμφωνα με τα επίσημα δημογραφικά δεδομένα και ζυγίστηκε με βάση το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών του 2019. Στη δημοσκοπική έρευνα συμμετείχαν πολίτες, άνδρες και γυναίκες από 17 ετών και άνω. Παρακάτω μπορείτε να δείτε την ταυτότητα της δημοσκοπικής έρευνας.

Παρουσίαση της Μεγάλης Δημοσκόπησης

Στην ψηφοφορία το 89% των ψηφισάντων ήταν άνδρες και το 11% γυναίκες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που οι ίδιοι οι συμμετέχοντες κατέθεσαν, το 53% των ψηφισάντων ανήκουν στην ηλικιακή κατηγορία 45-64 ετών και το 35% στην κατηγορία των 25-44 ετών. Το 10% των συμμετεχόντων είναι 65 ετών, ενώ το 2% ανήκει στην κατηγορία των 18-24 ετών.

Οι ψηφίσαντες στη δημοσκοπική έρευνα της Ζούγκλας ζουν κατά 86% σε αστικά κέντρα, ενώ το 14% σε αγροτικές περιοχές.

Όπως δείχνει και το παρακάτω γράφημα, το 48% των ψηφισάντων ζουν στην Αθήνα, το 11% στη Θεσσαλονίκη και το υπόλοιπο 41% ζει στην ελληνική περιφέρεια.

Από το σύνολο των 4.498 πολιτών που κατέθεσαν την ψήφο τους στην ψηφιακή κάλπη της Ζούγκλας, το 42% έχουν σπουδάσει σε ανώτατη σχολή, το 28% έχει ολοκληρώσει σπουδές στην ανώτερη εκπαίδευση και το 30% έχει τελειώσει τον κύκλο της Μέσης Εκπαίδευσης, όπως δείχνει και το παρακάτω γράφημα.

Οι απαντήσεις των πολιτών στα ερωτήματα

Το πρώτο ερώτημα επιχειρεί να εντοπίσει τον βαθμό ανησυχίας των πολιτών σε μία σειρά από σοβαρά ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα όπως η Οικονομία, η Υγειονομική Κρίση, αλλά και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και το ενδεχόμενο μίας κλιμάκωσης της έντασης. Η διαβάθμιση των ανησυχιών των πολιτών, όπως δείχνει και το γράφημα, έχει ως εξής:

Το 41% των πολιτών ανησυχεί για την πορεία της Οικονομίας και την παγκόσμια ύφεση.

Το 21% ανησυχεί για το ενδεχόμενο 2ου κύματος πανδημίας.

Στην τρίτη θέση ως προς τον βαθμό ανησυχίας με 18% έρχονται τα ελληνοτουρκικά και το ενδεχόμενο διμερούς σύγκρουσης, ενώ το 17% των ψηφισάντων θεωρεί πώς η ανεργία είναι το ζήτημα που τους ανησυχεί περισσότερο. Δηλαδή περίπου το 60% των συμπατριωτών μας θεωρεί πως η πορεία της Οικονομίας και ως εκ τούτου και η εκτόξευση ή όχι της ανεργίας μετά και την περίοδο του lockdown είναι το σημαντικότερο ζήτημα που απασχολεί ή που πρέπει να ανησυχεί την κοινωνία.

Το επόμενο ερώτημα αφορά τη στάση που τήρησε η Εκκλησία κατά τη διάρκεια της πανδημίας και ενώ η Πολιτεία επιχειρούσε να αντιμετωπίσει την επέλαση του κορωνοϊού. Όπως καταδεικνύεται και στο παρακάτω διάγραμμα, το 46% των πολιτών κρίνουν πως η στάση της Εκκλησίας ήταν αρνητική και μόλις το 26% εκτιμά πως η στάση της ήταν θετική. Ένα 25% εκτιμά πως η στάση των Εκκλησιαστικών Αρχών και του Κλήρου γενικά ήταν ουδέτερη.

Στην επόμενη ερώτηση οι πολίτες κλήθηκαν να τοποθετηθούν έναντι της απόδοσης της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Έτσι στο ερώτημα «Πώς θα χαρακτηρίζατε τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης από την κυβέρνηση» με μεγάλη πλειοψηφία, που φθάνει το 61,2%, οι πολίτες χαρακτηρίζουν το έργο της κυβέρνησης θετικό, ενώ το 30,1% αρνητικό. Μεγάλο είναι το ποσοστό που αγγίζει το 8% των πολιτών που δεν παίρνουν θέση και προτιμούν να δηλώσουν «Δεν ξέρω/Δεν απαντώ», παρ΄ ότι το ζήτημα της πανδημίας είναι εξαιρετικά κρίσιμο και αφορούσε το σύνολο του πληθυσμού στην καθημερινότητά του. Αυτό το 8% χρειάζεται μία πιο επισταμένη προσέγγιση για να εξηγηθεί.

Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έχουν οι απαντήσεις των πολιτών στο επόμενο ερώτημα που αφορά το πώς εξέλαβαν την επιβολή του ολικού lockdown λόγω Covid-19. Το 58% των πολιτών, μία ισχυρή πλειοψηφία δηλαδή αλλά καθόλου ισοπεδωτική, συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί με τον τρόπο που επιβλήθηκε το lockdown. Αντιθέτως το ένα τρίτο των πολιτών δηλώνει πως διαφωνεί πλήρως ή μάλλον διαφωνεί. Ένα αξιοσημείωτο ποσοστό της τάξης του 12% δηλώνει πως ούτε συμφωνεί ούτε και διαφωνεί και δεν παίρνει ξεκάθαρη θέση. Είναι προφανές πως αυτό το διάγραμμα πρέπει να βάλει σε σκέψεις τα κέντρα λήψης αποφάσεων ως προς τις μελλοντικές κινήσεις που θα χρειαστούν να γίνουν σε περίπτωση δεύτερου - απειλητικού κύματος κορωνοϊού. Το κατά πόσο δηλαδή θα πρέπει να εφαρμοστεί όπως εφαρμόστηκε το lockdown ή αν πρέπει να προκριθεί άλλη εναλλακτική εφαρμογή.

Στο παρακάτω γράφημα αποτυπώνεται η εκτίμηση για τον τρόπο δράσης του Σωτήρη Τσιόδρα κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης. Οι πολίτες κλήθηκαν να κρίνουν συνολικά τη συμπεριφορά και βεβαίως τον τρόπο διαχείρισης της μείζονος κρίσης, που αναδείχθηκε από τα Μέσα Επικοινωνίας κυρίαρχη προσωπικότητα στην αντιμετώπιση του Covid-19.

Οι απαντήσεις που δίνουν οι πολίτες όχι εν θερμώ, αφού η κρίσιμη περίοδος της πανδημίας έχει σε αυτή τη φάση ολοκληρωθεί και αποκαθίσταται σχετικά και βήμα βήμα η κανονικότητα, αλλά εν ψυχρώ, διαφέρουν από εκείνα τα ποσοστά που είχαν δημοσιοποιηθεί από συμβατικές δημοσκοπικές έρευνες κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Έτσι το 43,3% των πολιτών εκτιμά πως η διαχείριση της πανδημίας από τον Σωτήρη Τσιόδρα ήταν επαρκής και το 18% πως ήταν μάλλον επαρκής. Σύνολο θετικών εκτιμήσεων 61,6%. Το ποσοστό αυτό απέχει πολύ από τα σαρωτικά ποσοστά που άγγιζαν ακόμα και το 90% όπως προ αρκετών εβδομάδων αποτυπώθηκαν σε δημοσιευμένες έρευνες της κοινής γνώμης. Ένα μεγάλο ποσοστό της τάξης του 17,7% δεν παίρνει θέση και εκτιμά πως ο τρόπος διαχείρισης της κρίσης από τον πανεπιστημιακό καθηγητή δεν ήταν ούτε επαρκής ούτε και ανεπαρκής. (Μπορεί κανείς να διαγνώσει μία «νότα» αρνητικότητας σε αυτή τη συγκεκριμένη στάση των πολιτών.

Τέλος ένα 18,5% απαντά με αρνητικές εκτιμήσεις για τον κ. Τσιόδρα.

Με το επόμενο ερώτημα επιχειρείται να ιχνηλατηθεί ο τρόπος με τον οποίο ενημερώνονταν οι πολίτες κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης. Οι απαντήσεις έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και αποτυπώνουν μία νέα πραγματικότητα. Με σαρωτική πλειοψηφία οι πολίτες επέλεξαν το Διαδίκτυο για την ενημέρωσή τους. Το 70% προτίμησε να ενημερώνεται από τις ενημερωτικές ιστοσελίδες αφήνοντας σε απόσταση την Τηλεόραση, η οποία συγκέντρωσε μόνον το 23,9% των προτιμήσεων των πολιτών. Μόνον το 2% δήλωσε πως προτίμησε το Ραδιόφωνο για την ενημέρωση του, ενώ μόνον το 1,1% έκανε χρήση έντυπου τύπου. Τα συμπεράσματα είναι ξεκάθαρα. Σε περίπτωση μείζονος κρίσης οι πολίτες στρέφονται στο διαδίκτυο για την άμεση και πολυδιάστατη ενημέρωσή τους. Το ίντερνετ διαδραματίζει πλέον τον ρόλο που μονοπωλιακά διατηρούσε η τηλεόραση τις περασμένες δεκαετίες.

Ως προς τους τηλεοπτικούς σταθμούς τώρα τους οποίους εμπιστεύτηκαν οι πολίτες για την ενημέρωσή τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας (δείτε το παρακάτω γράφημα), εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στην πρώτη θέση των προτιμήσεων έρχεται η Δημόσια Τηλεόραση, η οποία συγκεντρώνει το ίδιο ποσοστό, 12,5%, με τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Στην τρίτη θέση έρχεται ο Τ/Σ OPEN και στην 4η θέση βρίσκεται το κανάλι KONTRA. Χαμηλότερα στην 5η και 6η θέση βλέπουμε το MEGA και τον ANT1. Στην 7η θέση είναι ο ALPHA και πιο κάτω ο σταθμός STAR.

Αποτυπώθηκε και ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της τάξης του 32,9%, το οποίο δηλώνει «Δεν ξέρω/Δεν απαντώ». Αυτό το ποσοστό που αντιστοιχεί στο ένα τρίτο της κοινής γνώμης προφανώς και δεν απαξιώνει την ενημέρωση ούτε και δηλώνει πως δεν ενημερωνόταν κατά την πανδημία από τη στιγμή που κάποιες πληροφορίες ήταν ζωτικής σημασίας για την καθημερινή ζωή του πολίτη. Θα μπορούσε αναμφίβολα κανείς να εκτιμήσει πως αυτό το 32,9% απαξιώνει τα συστημικά ΜΜΕ. Είναι θέμα προς συζήτηση και συστηματική ανάλυση και πάντως είναι βασικό ζήτημα προβληματισμού για το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία το μείζον ζήτημα της ενημέρωσης και το κατά πόσο η κοινωνία αυτή εμπιστεύεται τη συστημική παραγωγή της ενημέρωσης.

Στο επόμενο γράφημα αποτυπώνεται πώς οι πολίτες αντιμετωπίζουν την προοπτική ολοκληρωτικής απαλλαγής από τον κίνδυνο του Covid-19. Εμβόλιο ή φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία;

Το 14%, πολύ περιορισμένο ποσοστό, εναποθέτει τις ελπίδες του στην Παρασκευή εμβολίου, ενώ το 25% στην παρασκευή φαρμάκου κατά του κορωνοϊού. Το 50% δηλώνει πως ο συνδυασμός εμβολίου και φαρμάκου θα  ήταν η ασφαλέστερη προοπτική.

Τα επόμενα ερωτήματα αφορούν τη διαμόρφωση του γενικότερου πολιτικού σκηνικού και την απήχηση που είχαν στην κοινωνία τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση στην Οικονομία και στον τομέα της Εργασίας.

Έτσι στο επόμενο διάγραμμα βλέπουμε πως το 36% των πολιτών κρίνει πως τα μέτρα που ελήφθησαν για την προστασία των θέσεων εργασίας κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. To 12% κρίνει πως οι κινήσεις αυτές είναι ικανοποιητικές. Δηλαδή ένα σύνολο της τάξης του 48% έχει θετική στάση έναντι των κυβερνητικών χειρισμών. Αντιθέτως το 49% των πολιτών διατηρεί αρνητική στάση για τους κυβερνητικούς χειρισμούς εκτιμώντας πως τα εξαγγελθέντα μέτρα κινούνται σε λάθος κατεύθυνση (35%) ή δεν είναι ικανοποιητικά (14%).

Στο παρακάτω γράφημα αποτυπώνεται η άποψη των πολιτών για τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση για τη στήριξη της Οικονομίας. Οι θετικές απόψεις για την κυβέρνηση μειοψηφούν. Το 43% των πολιτών μόνον θεωρεί πως τα μέτρα αυτά κινούνται στη σωστή κατεύθυνση. Αντιθέτως το 46% των πολιτών εκτιμά πως τα μέτρα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση. Το 11% απαντά «Δεν ξέρω/Δεν Απαντώ». Είναι προφανές πως στον στίβο της πραγματικής πολιτικής (και Οικονομίας) και πέρα από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα η κοινωνία καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα που επιδιώκουν οι κυβερνητικοί επικοινωνιολόγοι.

Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών αδιαφορεί ή δεν θεωρεί απαραίτητο να ασχολείται με την υπόθεση «Ανασχηματισμός». Αντιλαμβανόμενοι οι πολίτες πως ο κάθε κυβερνητικός ανασχηματισμός είναι πρωτίστως ένα επικοινωνιακό παιχνίδι όλων των κυβερνήσεων παίρνουν τις αποστάσεις τους. Έτσι το καταλυτικό 45% αδιαφορεί πλήρως για το εάν θα πρέπει ή όχι να γίνει ανασχηματισμός, ενώ το χαρακτηριστικό 34,7% δηλώνει πως δεν υπάρχει λόγος να γίνει ανασχηματισμός. Μόνον ένα «σκληροπυρηνικό» και προφανώς κομματικής προέλευσης 15,4% κρίνει πως ο ανασχηματισμός είναι απαραίτητος.

Στο ερώτημα αν πρέπει να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές, το μήνυμα των πολιτών είναι σαφές και ξεκάθαρο. Το 70,2% θεωρεί πως δεν πρέπει να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές. Μόνον το 21,1% τάσσεται υπέρ της διεξαγωγής τους. Ακόμα και εντός της Νέας Δημοκρατίας το ποσοστό που δεν επιθυμεί πρόωρες εκλογές είναι συντριπτικό και φθάνει το 78,6%. Ούτε οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ επιθυμούν πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, αφού το 66,1% απορρίπτει μία τέτοια προοπτική.

Στο παρακάτω γράφημα αποτυπώνεται ο βαθμός απαισιοδοξίας των πολιτών ως προς τις οικονομικές προοπτικές. Το κλίμα είναι βαρύ και οι υφεσιακές προοπτικές για την παγκόσμια οικονομία επηρεάζουν και την ελληνική κοινωνία. Ήδη, όπως είδαμε και προηγουμένως, οι Έλληνες ανησυχούν πρωτίστως για την πορεία της Οικονομίας. Στο γράφημα που ακολουθεί η ανησυχία αυτή εκφράζεται και ως απαισιοδοξία για το μέλλον, αφού το 69% των συμμετεχόντων στη δημοσκόπηση δήλωσαν πως η κατάσταση της Οικονομίας θα είναι χειρότερη κατά την επόμενη περίοδο. Το 16% θεωρεί πως τα πράγματα θα είναι τα ίδια, ενώ μόνον ένα 12% εκτιμά πως η οικονομική κατάσταση θα είναι καλύτερη στο μέλλον.

Πώς σκέπτονται οι πολίτες για τον πρωθυπουργό.

Στο ερώτημα κατά πόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την έως σήμερα θητεία του είναι πετυχημένος ή αποτυχημένος, το 41,6% των ερωτηθέντων απαντά θετικά και θεωρεί πετυχημένη την πορεία του πρωθυπουργού. Το 30,2% θεωρεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη αποτυχημένο, ενώ ένα αξιοσημείωτο 26,3% θεωρεί πως ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι ούτε πετυχημένος ούτε και αποτυχημένος. Θεωρεί δηλαδή πως η μέχρι σήμερα θητεία του ανήκει στη φάση του πολιτικού λυκόφωτος.

Τα πράγματα δεν είναι ιδιαιτέρως θετικά και μάλλον εξελίχθηκαν αρνητικά για τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αφού το 52% των πολιτών κρίνουν πως αν ήταν ακόμη πρωθυπουργός θα διαχειριζόταν χειρότερα την κρίση του κορωνοϊού. Μόλις το 17% των ερωτηθέντων εκτιμά πως θα ήταν καλύτερος διαχειριστής της κρίσης. Το 21% κρίνει πως το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο και το αυτό. Διαπιστώνεται δηλαδή ένα έλλειμμα αξιοπιστίας ως προς τη διαχείριση με αποτελεσματικότητα και σοβαρότητα μεγάλων και σημαντικών κρίσεων. Πρόκειται για ένα πολιτικό ντεζαβαντάζ το οποίο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Κατόπιν όλων των προηγουμένων καταλήγουμε στο πάγιο ερώτημα περί καταλληλότητας πρωθυπουργού, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται με καθαρή διαφορά από τον Αλέξη Τσίπρα. Ο σημερινός πρωθυπουργός προηγείται με ένα 41,5% του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος συγκεντρώνει ένα 25,6%. Το ποσοστό των πολιτών που θεωρεί πως κανένας από τους δύο δεν είναι ο καταλληλότερος περιορίζεται στο 29,9% .

Πρόθεση ψήφου

Το «κρίσιμο» μέγεθος σε κάθε δημοσκόπηση είναι η πρόθεση ψήφου. Η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη συμπληρώσει -τυπικά τουλάχιστον- ένα έτος θητείας. Ωστόσο η πανδημία, η μεταναστευτική κρίση, καθώς και οι σοβαρότατες και αναπόφευκτες διεθνείς υφεσιακές πιέσεις δικαιολογούν την προσφυγή στη δημοσκοπική έρευνα για να ιχνηλατηθούν οι βασικές τάσεις της κοινωνίας.

Έτσι και στη βάση ενός πολύ καλού δείγματος που αγγίζει τους 4.500 συμμετέχοντες στη δημοσκόπηση της Ζούγκλας, αν οι εκλογές διεξάγονταν την επόμενη Κυριακή, η Νέα Δημοκρατία θα ερχόταν πρώτη με 34% και ο ΣΥΡΙΖΑ δεύτερος με 26%, με τη μεταξύ τους διαφορά να ανέρχεται στις 8 ποσοστιαίες μονάδες. Τρίτο κόμμα το ΚΙΝΑΛ με ένα 5%, που σημαίνει πως διατηρεί απλώς το μίνιμουμ των δυνάμεών του χωρίς να καταφέρνει να συγκεντρώσει έστω και ένα μικρό ποσοστό δυσαρεστημένων από τα δύο μεγάλα κόμματα. Παρατηρείται πως το ΚΙΝΑΛ έναν χρόνο μετά τις εκλογές δεν βρίσκει βηματισμό και εξαντλείται από την ασφυκτική πίεση που του ασκείται από τα δεξιά και από τα αριστερά του.

Στην τέταρτη θέση είναι το ΚΚΕ με ένα 4,4%, βρίσκεται δηλαδή σε χαμηλά επίπεδα, κοντά στο κατώτερο ποσοστό που παραδοσιακά συγκεντρώνει. Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου δεν δείχνει δυναμική και ένα μεγάλο ποσοστό των ψηφοφόρων του έχει ήδη μεταναστεύσει προς το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη, όπως δείχνουν οι μετακινήσεις ψηφοφόρων. Με 2,1% η Ελληνική Λύση δεν θα κατάφερνε να εισέλθει στο Κοινοβούλιο αν οι εκλογές διεξάγονταν την επόμενη Κυριακή.

Αντιθέτως στα ίδια οριακά ποσοστά που του επιτρέπουν την είσοδο στη Βουλή κινείται το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη. Συγκεντρώνει το 3,1% των προτιμήσεων σε αυτή τη δημοσκόπηση.

Από τα υπόλοιπα εκτός Βουλής κόμματα αξιοσημείωτο ποσοστό που του επιτρέπει την είσοδο στο Κοινοβούλιο συγκεντρώνει το νεοϊδρυθέν κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη, ο οποίος με το 5,4% που επιτυγχάνει αθροίζει παλαιούς ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής που τον ακολουθούν, καθώς και περίπου το 25% των ψηφοφόρων της Ελληνικής Λύσης του Κυριάκου Βελόπουλου. Ο Ηλίας Κασιδιάρης αναδεικνύεται δηλαδή κυρίαρχος εκπρόσωπος της ελληνικής Άκρας Δεξιάς.

Η αδιευκρίνιστη ψήφος συγκεντρώνει συνολικά ένα 16,5%, πολύ χαμηλό ποσοστό αν σκεφτεί κανείς πως οι εκλογές είναι ακόμη αρκετά μακριά ως προοπτική. Πολύ χαμηλό είναι το ποσοστό της αποχής.

Υψηλό ποσοστό συσπείρωσης επιτυγχάνει η Νέα Δημοκρατία, που συγκεντρώνει ένα 77,6%. Το κυβερνητικό κόμμα παρουσιάζει διαρροές προς τα ακροδεξιά και το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη της τάξης του 6,4% και προς τον ΣΥΡΙΖΑ (7,7%). Μία πολύ μικρή διαρροή παρατηρείται από τη ΝΔ προς το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου, που δεν ξεπερνά το 1,2% και το οποίο δεν προσδίδει τίποτε στην Ελληνική Λύση, που τροφοδοτεί με το 25% των ψηφοφόρων της το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη (δείτε το παρακάτω γράφημα).

Σε ικανοποιητικό επίπεδο κινείται η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία είναι πολύ ισχυρότερη από εκείνη που σημείωνε λίγο πριν από τις εκλογές του 2019. Με 70,7% η Κουμουνδούρου δείχνει να έχει διαρροή ψηφοφόρων της τάξης του 3,1% προς το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη και πως ο μεγαλύτερος «εχθρός» του ΣΥΡΙΖΑ είναι η μη επιστράτευση αριστερών ψηφοφόρων (13,1% απαντούν «Δεν ξέρω/Δεν απαντώ», που είναι αν μη τι άλλο δυσεξήγητο).

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020, 12:56

zougla.gr

Αναλυτής: «Η μάχη στη Λιβύη είναι τώρα απευθείας μεταξύ της Τουρκίας και του Χαφτάρ»

Δυστυχώς το αποτυχημένο εμπάργκο της ΕΕ επέτρεψε στην Τουρκία τις τελευταίες εβδομάδες να γεμίσει τη Λιβύη, με οπλισμό, προσωπικό (μισθοφόρους, ΜΙΤ και ειδικές δυνάμεις) και προμήθειες, καταφέρνοντας έτσι ουσιαστικά να αναστήσει την κυβέρνηση-μαριονέτα της Τρίπολης.

Πλέον σύμφωνα με Λίβυο αναλυτή η συμμετοχή της Τουρκίας στη σύγκρουση είναι τόσο μεγάλη που η μάχη είναι απευθείας μεταξύ του Εθνικού Στρατού της Λιβύης και των Τούρκων, αφού οι Τούρκοι στρατιώτες και οι ΜΙΤ πλέον έχουν εξ' ολοκλήρου την ηγεσία των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Μάλιστα ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στις τελευταίες νίκες του GNA έπαιξαν τα τουρκικά drones ANKA-S τα οποία βομβάρδιζαν τους στρατιώτες του Χαφτάρ από χιλιόμετρα. Αυτός είναι και ο λόγος που ο αλ-Σαράτζ «διατάχθηκε» από την Άγκυρα να δηλώσει πως δεν διαπραγματεύεται με τον Χαφτάρ.

Οι τουρκικές δυνάμεις πολιορκούν τώρα τη βάση Watiya στην δυτική Λιβύη με συνεχείς βομβαρδισμούς drones, όπου αμύνονται ηρωικά οι άντρες του LNA. Η μάχη για τη βάση είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς αν «πέσει», οι ισλαμιστές της Τρίπολης θα ελέγχουν σχεδόν όλη τη δυτική Λιβύη.

Ο Λίβυος πολιτικός αναλυτής  Faraj Zidan δήλωσε ότι «η μάχη διεξάγεται τώρα μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων, με επικεφαλής τον Στρατάρχη Khalifa Haftar, και τις τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες ηγούνται τώρα των δυνάμεων που συνδέονται με την κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας».

Σε τηλεοπτικές δηλώσεις που μεταδόθηκαν στις 14 Απριλίου πρόσθεσε επίσης ότι οι Λίβυοι«αντιμετωπίζουν τώρα μια δύναμη γενιτσάρων που περιλαμβάνει μια ομάδα ή έναν συνδυασμό ομάδων, πολλές από τις οποίες δεν έχουν σχέση με τη Λιβύη».

Τις τελευταίες εβδομάδες, η εισροή τουρκικών στρατιωτικών στοιχείων στη Λιβύη υπό διάφορες ετικέτες, όπως σύμβουλοι και στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, επιταχύνθηκε, μαζί με την εισροή αξιωματικών πληροφοριών. Ο ρόλος της SADAT και των μισθοφόρων της στις μάχες που διεξήχθησαν στην περιοχή της Τρίπολης και της δυτικής περιοχής είναι πλέον δημόσιος αλλά και πρωταρχικός.

Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά και ενώ διακυβεύονται κύρια εθνικά συμφέροντα, η ελληνική κυβέρνηση έχει κρυφτεί πίσω από χλιαρές Ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες (IRINI) και αρνείται να βοηθήσει άμεσα και ουσιαστικά τον LNA και τον Χαφτάρ.pronews.gr 

Με σύμμαχος τον... κορονωϊό ετοιμάζεται η Άγκυρα να κάνει την επόμενη κίνησή της στο Αιγαίο

Στην πιο «θερμή« φάση μετά τον πόλεμο του 1974 στην Κύπρο εισέρχονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις το επόμενο δίμηνο, καθώς συγκλίνουσες πληροφορίες που περιέρχονται σε γνώση της ελληνικής πλευράς δείχνουν ότι η Άγκυρα κυριολεκτικά «έχει σπάσει φρένα» και επιχειρεί να εκμεταλλευθεί την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση που έχει περιέλθει η Ελλάδα λόγω των δύο μεγάλων κρίσεων: Του κορωνοϊού και του μεταναστευτικού.

Μπορεί να φαίνεται παράδοξο το γεγονός ότι η Αγκυρα θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει την κρίση του κορωνοϊού για την προώθηση των σχεδιασμών της κατά της Ελλάδας, αλλά φαίνεται ότι όντως η πανδημία αποτελεί «παράθυρο ευκαιρίας»: Εκτός του ότι αποσυνθέτει σταδιακά τον εσωτερικό κοινωνικό ιστό και διαλύει τον κρατικό Προϋπολογισμό (με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για μια σειρά εξοπλιστικών προγραμμάτων - όλα «παγώσει» μέχρι νεωτέρας), θα εξαλείψει τον «τουριστικό παράγοντα».

Ποιος είναι αυτός; Ανέκαθεν από Απρίλιο μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, τα κύματα των τουριστών που κατέκλυζαν τις δύο πλευρές του Αιγαίου αποτελούσαν έναν ανασταλτικό παράγοντα για τυχόν μείζονα ενέργεια, για πολλούς και διάφορους λόγους που ξεκινούσαν από τηνοικονομική ζημιά της Τουρκίας και έφθαναν μέχρι τις αντικειμενικές δυσκολίες διαχείρισης στην διάρκεια επιχειρήσεων, της τουριστικής μάζας, πράγμα που θα σήμαινε εμπλοκή των χωρών τους κλπ κλπ.

Τώρα, αυτό δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να υπάρξει για το 2020, άρα... καθαρό το πεδίο.

Η πρώτη «κορυφή» της τουρκικής κίνησης θα γίνει εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Ηδη έφτασε χθες στην Τουρκία το τρίτο γεωτρητικό σκάφος που αγόρασε η Άγκυρα τον περασμένο μήνα, το «Κανουνί». Αγοράστηκε σε δημοπρασία από τη Βρετανία.

Ποια η ιδιαιτερότητα του «Κανουνί»: Έχει ικανότητα γεώτρησης σε βάθος 11.400 μέτρων, την μεγαλύτερη από τα άλλα δύο τουρκικά γεωτρύπανα.

Ευτυχώς το 35μελές προσωπικό, λόγω Βρετανίας, τέθηκε προληπτικά σε καραντίνα και θα παραμείνει στο σκάφος για 14 ημέρες. Μετά τη λήξη της περιόδου καραντίνας, θα αρχίσουν οι εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης του σκάφους, το οποίο πρόσθεσε ο Τούρκος υπουργός.

Το ζήτημα είναι αν θα έχει την έγκαιρη προειδοποίηση που απαιτείται η ελληνική πλευρά, όπως συνέβη στην περίπτωση του Εβρου και ο Κ.Μητσοτάκης με αφορμή τον... κορωνοϊό και την χρήση του Γενικού Κανονισμού περί υγείας της ΕΕ, έκλεισε τα σύνορα την Τετάρτη 26/02, το θέμα είναι αν θα προλάβει κάτι αντίστοιχο και σε αυτό που έρχεται, αφού πιθανότατα μια επιχείρηση π.χ. σε ένα νησί του συμπλέγματος της Μεγίστης δεν θα κάνει τέτοιο «θόρυβο» στην φάση της προετοιμασίας της, όπως έγινε στον Εβρο με τους χιλιάδες παράνομους μετανάστες όταν προωθήθηκαν χιλιάδες από αυτούς στις Καστανιές.

Άλλωστε και αυτή η κίνηση της Αγκυρας έγινε μετά την απίστευτα βλακώδη και διχαστική κίνηση της κυβέρνησης να προσπαθήσει να «καταλάβει» με τα ΜΑΤ Λέσβο και Χίο για να κατασκευάσει ανενόχλητη «δομές φιλοξενίας» κατ'ευφημισμόν «κλειστές» χιλιάδες επιπλέον παράνομους μετανάστες. Για την ακρίβεια, την επόμενη ημέρα από την επιστροφή των ΜΑΤ από τα δύο νησιά.

Εχοντας υποστεί δύο μεγάλες ήττες, στο θέμα των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης και στην κατάρρευση των σχεδιασμών για «κλειστές δομές φιλοξενίας», η Αθήνα κατάφερε στο «παρά 1'» να αποτρέψει την διάρρηξη της αμυντικής διάταξης στον Εβρο, συνεγείροντας το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων και περιορίζοντας σε μερικές εκατοντάδες τους εισερχόμενους από Εβρο και νησιά.

Η Αγκυρα τώρα είναι έτοιμη για το τελικό κτύπημα: Σε έκτακτη σύσκεψης που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνο Φλώρο, όλα τα στοιχεία δείχνουν επικείμενη κλιμάκωση.

Το ερώτημα είναι, «Πού»; Έμπειροι αξιωματικοί καταθέτουν την άποψή τους στο pronews.gr και όλοι -και των τριών Κλάδων- συμφωνούν στο εξής: Αν γίνει κάποια ενέργεια στον Εβρο, θα είναι κίνηση αντιπερισπασμού. Η κύρια ενέργεια θα γίνει σε νησί με οποιαδήποτε αφορμή. Και ο Απρίλιος για μία σειρά λόγων, φαίνεται ο πλέον πρόσφορος μήνας...

 pronews.gr

Η προπαγάνδα των Τούρκων, του Σόρος και των ενεργούμενών του ενάντια στην Ελλάδα

Ag Ch 

 Ελληνική Εξωτερική Πολιτική , Τουρκία

Η ξαφνική έξαρση των ανθελληνικών δημοσιευμάτων και εκπομπών σε όλη την Ευρώπη δεν πρέπει να αποδοθεί αποκλειστικά στην δύναμη της ΜΙΤ ή των τουρκικών λόμπυ αλλά κατ’ εξοχήν σε εκείνη των εκτεταμένων παγκόσμιων δικτύων του Σόρος (Βλέπε το άρθρο του στους FinancialTimes στις 4 Μαρτίου: Τζ. Σόρος: “Να στηρίξουμε τον Ερντογάν”.

Ακολούθησαν αμέσως μετά και συκοφαντικά δημοσιεύματα στους NYT, τα οποία αποκάλυψε ο Απόστολος Δοξιάδης ως κατασκευασμένα, και ο δημοσιογράφος που τα δημοσίευσε ζήτησε συγνώμη, κατόπιν εορτής· τα εμετικά ανθελληνικά άρθρα της LeMonde, και οι εξ ίσου εμετικές τοποθετήσεις των Συριζαίων στο εξωτερικό: Μετά τον αδελφό του Τζανακόπουλου και σύμβουλο της κυβέρνησης Τσίπρα για τη Συμφωνία των Πρεσπών, που διαδήλωνε στο Λονδίνο ενάντια στους «Έλληνες φονιάδες των λαών», πρόσφατο δείγμα αποτελούν οι δηλώσεις του γνωστού φιλάνθρωπου ευρωβουλευτή του Σύριζα, Στέλιου Κουλογλου στηFrance 24· (δηλώσεις τις οποίες κατήγγειλε στο Liberal ο Δημήτρης Κούρκουλας: Ρεσιτάλ προπαγάνδας κατά της χώρας από τον Στ. Κούλογλου, παραθέτοντας και τα σχετικά αποσπάσματα).

Ωστόσο το αποκορύφωμα αυτής της προπαγάνδας αποτελεί κείμενο «Ευρωπαίων διανοουμένων» κατά της Ελλάδας το οποίο δημοσιεύτηκε στη Le Monde στις 10 Μαρτίου και απηχεί ανοικτά τις τουρκικές θέσεις. Κείμενο συντεταγμένο προφανώς από τους Έλληνες υπογράφοντες, τους περισσοτέρους νυν ή πρώην στελέχη του Σύριζα (Γιάννη Βαρουφάκη, Δημήτρη Χριστόπουλο, Αριστείδη Μπαλτά, Κώστα Δουζίνα, Αθηνά Αθανασίου, Καλυψώ Νικολαΐδη). Επειδή αυτό κείμενο κρατήθηκε «μυστικό» στην Ελλάδα, όπου και δεν μεταφράστηκε, για να μη τους πάρουν χαμπάρι, αποφασίσαμε να το δημοσιοποιήσουμε, ακολουθούμενο από σχετικό σχολιασμό των Γιώργου Καραμπελιά και Γιώργου Ρακκά.

«Τι αξίζει η Ευρώπη, αν γίνει εχθρός του δικαιώματος ασύλου;»

Δημοσιεύθηκε στον Monde στις 10 Μαρτίου 2020

«Το ερώτημα είναι αν εμείς, οι πολίτες της Ευρώπης, μπορούμε να απαλλαγούμε από τη ντροπή και την ατιμία» (στρατόπεδο προσφύγων στη Λέσβο, 7 Μαρτίου). COSTASBALTAS / REUTERS

Εμείς, πολίτισσες και πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζουμε τις εκκλήσεις που έχουν ήδη απευθύνει διάφορες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ώστε να προσφερθεί προσωρινή προστασία στα άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο, στα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, τα οποία αποτελούν επίσης τα κοινά εξωτερικά μας σύνορα, ή στα άτομα που συνωστίζονται σε απερίγραπτες συνθήκες στα στρατόπεδα του Αιγαίου.

Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε κάποια απατηλή ομοφωνία γι’ αυτή την προσωρινή προστασία, που συνιστά μια πράξη στοιχειώδους ευπρέπειας. Ένα μόνο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρκεί για να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο. Εάν κανένα από αυτά δεν το πράξει, η Πρόεδρος της Επιτροπής, η οποία είναι θεματοφύλακας των Συνθηκών, οφείλει να αναλάβει τις υποχρεώσεις της εντολής της – και, εάν χρειαστεί, εναπόκειται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να θέσει την Επιτροπή ενώπιον των ευθυνών της.

Το ζήτημα για εμάς δεν είναι να συζητήσουμε για την πολιτική μορφή που πρέπει να πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε ακόμα να τοποθετηθούμε σε πολύπλοκα γεωπολιτικά ζητήματα. Το ζήτημα είναι αν εμείς, πολίτες της Ευρώπης, μπορούμε να απαλλαγούμε από την ντροπή και την ατιμία.

Μια συλλογική χρεοκοπία

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού μετέθεσε τις ευθύνες της στην Τουρκία, χαιρετίζει τον ρόλο της «ασπίδας» (σύμφωνα με την έκφραση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν) ενός κράτους μέλους της, της Ελλάδας, εναντίον του κύματος των μεταναστών, καθιστώντας αδύνατη την υποδοχή αυτών που δραπετεύουν από τη φρίκη ενός πολέμου που διεξάγεται εναντίον τους από ένα εγκληματικό κράτος.

Το νησί της Λέσβου αποτελούσε ήδη το σύμβολο ενός ηθικού και πολιτικού σκανδάλου: « Pushbacks » και « hotspots » (απωθήσεις και ζώνες συγκέντρωσης) είναι οι όροι που χρησιμοποιούνται για να συγκαλύψουν την απάνθρωπη στάση, αυτό που ο [Ελβετός κοινωνιολόγος] Ζαν Ζιγκλέρ περιγράφει ως εφαρμογή μιας «στρατηγικής του τρόμου» που αποσκοπεί στο να εμποδίσει τους πρόσφυγες να απαιτήσουν τον σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Αυτό το σκάνδαλο παίρνει πλέον τη μορφή μιας συλλογικής χρεοκοπίας. Αυτό που ουσιαστικά εξαφανίζεται είναι το ίδιο το δικαίωμα του ασύλου. Πρόκειται για το άρθρο 14 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα: «Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και του παρέχεται άσυλο σε άλλες χώρες».

Τι χρησιμεύει η Ευρώπη αν μεταβληθεί σε εχθρό αυτού του πρώτου και θεμελιώδους δικαιώματος; Σε τι χρησιμεύουν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα εάν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να αρνούνται τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλονται από το ευρωπαϊκό δίκαιο, τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951; Τι σημαίνει «Ένωση» εάν, μεταξύ των χωρών που την αποτελούν, κάποιοι μπορούν να αναστέλλουν την εξέταση των αιτήσεων ασύλου –εξέταση υποχρεωτική σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης– και να εξαιρούνται από την αλληλεγγύη κατά την υποδοχή και την κατανομή των θυμάτων της δίωξης;

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, που προήλθε από τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τις ταυτοτικές καταστροφές του 20ού αιώνα, νομιμοποιείται αποκλειστικά μέσα από τον σεβασμό του ιδρυτικού της νόμου. Το να φαντάζεται κανείς ότι θα προστατευτεί από την άνοδο του εθνο-λαϊκισμού καταπατώντας τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελεί τον χειρότερο υπολογισμό. Υπενθυμίζουμε στα κράτη μέλη, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις ευθύνες και τις δεσμεύσεις τους.

Υπογράφοντες: Maurizio Acerbo, πολιτικός, Ιταλία· Michel Agier, ανθρωπολόγος, Γαλλία· Αθηνά Αθανασίου, φιλόσοφος, Ελλάδα· Αλμπένα Αζμανόβα, πολιτικός επιστήμονας, Βουλγαρία, Βέλγιο· BertrandBadie, πολιτικός επιστήμονας, Γαλλία· Etienne Balibar, φιλόσοφος, Γαλλία· Αριστείδης Μπαλτάς, φιλόσοφος, Ελλάδα· Thomas Berns, φιλόσοφος, Βέλγιο· Massimo Cacciari, φιλόσοφος, Ιταλία· Paolo Cacciari, δημοσιογράφος, Ιταλία· Claude Calame, ανθρωπολόγος, Γαλλία· Barbara Cassin, φιλόλογος, φιλόσοφος, Γαλλία· LucianaCastellina, δημοσιογράφος, Ιταλία· IsoldeCharim, φιλόσοφος, KreiskyForum, Αυστρία· MoniqueChemillier–Gendreau, δικηγόρος, Γαλλία· Δημήτρης Χριστόπουλος, πολιτικός επιστήμονας, Ελλάδα· Olivier DeFrance, πολιτικός επιστήμονας, Γαλλία· Olivier DeSchutter, δικηγόρο, Βέλγιο· Boaventura DeSousa Santos, κοινωνιολόγος, Πορτογαλία· AlexDemirovic, κοινωνιολόγος, Γερμανία· Katja Diefenbach, φιλόσοφος, Γερμανία· Κώστας Δουζίνας, δικηγόρος, Ελλάδα· Vincent Engel, συγγραφέας, Βέλγιο· Jean–Marc Ferry, φιλόσοφος, Γαλλία· Stefano Galieni, Πρόεδρος του ADIF (AssociazioneDirittieFrontiere), Ιταλία· Jürgen Habermas, φιλόσοφος, Γερμανία· Gunter Gebauer, φιλόσοφος, Γερμανία· Gregor Gysi, βουλευτής, Γερμανία· Sabine Hark, κοινωνιολόγος, Βερολίνο· François Héran, κοινωνιολόγος, δημογράφος, CollègedeFrance· Sabine Hess, κοινωνιολόγος, Γερμανία· Axel Honneth, φιλόσοφος, Γερμανία· Rahel Jaeggi, κοινωνιολόγος, Γερμανία· Michal Kozlowski, φιλόσοφος, Πολωνία· Justine Lacroix, πολιτικός επιστήμονας, Βέλγιο· Camille Louis, φιλόσοφος, Γαλλία· Giacomo Marramao, φιλόσοφος, Ιταλία· Christoph Menke, φιλόσοφος, Γερμανία· Sandro Mezzadra, φιλόσοφος, Ιταλία· Tomaso Montanari, ιστορικός τέχνης, Ιταλία· Edgar Morin, φιλόσοφος, Γαλλία· Kalypso Nicolaïdis, πολιτικός επιστήμονας, Γαλλία, Ελλάδα· Gérard Noiriel, ιστορικός, Γαλλία· Soraya Nour, φιλόσοφος, δικηγόρος, Πορτογαλία· Moni Ovadia, άνθρωπος του θεάτρου, Ιταλία· Thomas Piketty, οικονομολόγος, Γαλλία· René Pollesch, σκηνοθέτης, Γερμανία· Jean–Yves Pranchère, φιλόσοφος, Βέλγιο· Josep Ramoneda, φιλόσοφος, Ισπανία· Andrea Rea, κοινωνιολόγος, Βέλγιο· Isabelle Rorive, δικηγόρος, Βέλγιο· Pierre Rosanvallon, ιστορικός, Γαλλία· Roberto Saviano, συγγραφέας, Ιταλία· Gianfranco Schiavone, αντιπρόεδρος της ASGI (AssociazionepergliStudiGiuridicisull’Immigrazione), Ιταλία· Barbara Spinelli, δημοσιογράφος, Ιταλία· Maryse Tripier, κοινωνιολόγος, Γαλλία· Michel Tubiana, δικηγόρος, Γαλλία· Françoise Tulkens, δικηγόρος, Βέλγιο· Γιάνης Βαρουφάκης.

Μετάφραση από τα γαλλικά Χρηστίνα Σταματοπούλου

ardin-rixi.gr

Εκτός από τη Μακεδονία σκότωσαν και τη Δημοκρατία - Όχι, δεν πούλησε τη Μακεδονία η Δημοκρατία, η αριστερή Ολιγαρχία την πούλησε

Του Σάββα Καλεντερίδη

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 35,46 % των εκλογέων

 που προσήλθαν στις κάλπες και ψήφισαν. Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι η συμμετοχή 

στις εκλογές ανήλθε στο 56,16 %, με μια απλή αναγωγή προκύπτει ότι η κυβέρνηση

 σήμερα, στην ιδανική περίπτωση που δεν έχει καμία φθορά, αντιπροσωπεύει το

 19% του συνόλου των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αν δε ληφθεί υπ’ όψιν ότι στις

 δημοσκοπήσεις η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στο 54%, τότε δικαιούμαστε

 να πούμε ότι η κυβέρνηση αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Για όσους ενδεχομένως θα ήθελαν να προσμετρήσουμε 

στην αντιπροσωπευτική δυναμική της κυβέρνησης τα… ρετάλια, με την πολιτική έννοια, 

που την συναπαρτίζουν, είναι τέτοια η απαξίωσή τους στην ελληνική κοινωνία, 

που είναι ζήτημα αν αντιπροσωπεύουν όλοι μαζί μερικές χιλιάδες ψηφοφόρους.

Αυτή η κυβέρνηση λοιπόν, που αντιπροσωπεύει το 10% του ελληνικού λαού, 

χωρίς να εξασφαλίσει συνθήκες εθνικής συναίνεσης σε επίπεδο κομμάτων 

και κοινωνίας, όπως επιβάλλεται για ένα μείζον εθνικό θέμα, για το οποίο 

χύθηκαν ποταμοί αίματος, υπέγραψε την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών 

και την έφερε στη Βουλή, όπου αναμένεται να υπερψηφιστεί από τους βουλευτές 

του ΣΥΡΙΖΑ και τους λοιπούς πρόθυμους (το άρθρο γράφεται το μεσημέρι της Πέμπτης, 

λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία στη βουλή).

Οι Έλληνες πολίτες, όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις και από τη 

συμμετοχή του κόσμου στα συλλαλητήρια που διοργανώθηκαν εναντίον 

της συμφωνίας αλλά και από την ισχνή συμμετοχή στις εκδηλώσεις, που γίνονται

 υπέρ της συμφωνίας, έχουν δείξει με κάθε τρόπο που επιτρέπεται από το πολιτικό 

μας σύστημα, ότι είναι εναντίον της συμφωνίας. Το 70% των Ελλήνων είναι εναντίον 

της συμφωνίας, ενώ εκείνοι που είναι σαφώς υπέρ, δεν ξεπερνούν το 10%.

Το ερώτημα που τίθεται είναι: Από πού αντλεί νομιμοποίηση η κυβέρνηση 

και φέρνει αυτήν την συμφωνία προς κύρωση, η οποία συμφωνία δεσμεύει 

τις επόμενες κυβερνήσεις για δεκαετίες και… αιώνες, αφού δεν έχει 

όριο λήξης και απαγορεύεται να αναθεωρηθεί (!), λες και πρόκειται για ένα

 νέο «θείο βιβλίο», μια καινούργια Αγία Γραφή; Από πού αντλεί νομιμοποίηση

 η κυβέρνηση και φέρνει προς κύρωση μια συμφωνία που αναγνωρίζει μια 

ανύπαρκτη γλώσσα και εθνότητα, προκαλώντας τεράστιο πλήγμα στην εθνική 

μας ταυτότητα και δημιουργώντας συνθήκες για την εμφάνιση μιας «εθνικής

 μακεδονικής» μειονότητας στην ελληνική επικράτεια, που αργά ή γρήγορα 

θα επιδιώξει να απελευθερώσει τη «Μακεδονία του Αιγαίου»;

Δεν μπορεί, οι ίδιοι θα πρέπει να θυμούνται τα πρωτοσέλιδα του Ριζοσπάστη

 για την «ανάγκη απελευθέρωσης των Μακεδόνων από τους Έλληνες», 

για την ανάγκη δημιουργίας της «Ενιαίας και Ανεξάρτητης Μακεδονίας».

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, 

αλλά και άλλα στελέχη της κυβέρνησης, θήτευσαν στις τάξεις του ΚΚΕ 

και κάτι θα έχουν ακούσει για τις παλιές πολιτικές του κόμματος αυτού και τα προαναφερθέντα πρωτοσέλιδα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι τώρα το ΚΚΕ έχει αλλάξει θέση και δηλώνει ότι

 «δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα και εθνότητα», ενώ αυτοί που 

το έχουν εγκαταλείψει την έχουν αναγνωρίσει, ερήμην του ελληνικού 

λαού και κόντρα στα εθνικά μας συμφέροντα.

Το εξωφρενικό είναι ότι αυτή η ισχνή μειοψηφία, που πρέπει να ομολογήσουμε

 ότι κυβερνά νομότυπα την Ελλάδα -και λέμε νομότυπα γιατί αυτά που έγιναν

 με τα πολιτικά ρετάλια που στηρίζουν την κυβέρνηση μπορούν να ενταχθούν 

στα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και αποστασίες- έχει το θράσος

 να κατηγορεί τους πολίτες επειδή διαμαρτύρονται για τη συμφωνία.

-Ύβρεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό εναντίον των διαδηλωτών, 

-αισχρή προπαγάνδα αμαύρωσης των κινητοποιήσεων και των 

συλλαλητηρίων, 

-ιδεολογική τρομοκρατία από συμμορίες στρατευμένων 

και αμειβόμενων τρολς του ΣΥΡΙΖΑ, 

είναι τα όπλα αυτής της ισχνής αντιδημοκρατικά φερόμενης μειοψηφίας,

 εναντίον των Ελλήνων πολιτών, που είναι αποκλεισμένοι από παντού 

και προσπαθούν να εκφράσουν την αγωνία τους για μια απόφαση

 που δεν βρίσκει σύμφωνο το 70% του ελληνικού λαού.

Αυτοί που παίρνουν αποφάσεις με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο,

 κατηγορούν τους πολίτες που διαμαρτύρονται, αφού δεν έχουν κανένα 

άλλο μέσο να εκφραστούν και να δηλώσουν τη βούλησή τους, κατηγορούν 

τους πολίτες με αισχρούς χαρακτηρισμούς, όπως φασίστες, ακροδεξιοί,

 όχλος κλπ,χαρακτηρισμούς τους οποίους προφανώς δανείζονται 

κοιτάζοντας τους εαυτούς τους στον καθρέφτη.

Όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, πέραν του ότι συνιστούν μια καθαρή 

και αδιαμφισβήτητη δημοκρατική εκτροπή, αποκαλύπτουν και τις αδυναμίες

 του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο αντί για δημοκρατία, έχει καταντήσει 

ένα στυγνό ολιγαρχικό σύστημα, που δίνει τη δυνατότητα σε

 στυγνούς αντιδημοκράτες να αποφασίζουν ερήμην του λαού.

Με την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ακυρώνεται 

ο Μακεδονικός Αγώνας και προδίδονται εθνικοί αγώνες δεκαετιών

 που δόθηκαν για τη Μακεδονία.

Αυτά που έχουμε να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια, θα θυμίζουν εφιάλτη.

Και μια που αναφέραμε αυτή τη λέξη, να πούμε στους αναγνώστες μας

 ότι ο Εφιάλτης (- 461 π.Χ.), γιος του Σοφωνίδη, ήταν διαπρεπής πολιτικός 

στην αρχαία Αθήνα, μέντορας του Περικλή και πολύ σημαντικός νομοθέτης.

Ένας άλλος Εφιάλτης, γιος του Ευρυδήμου, ήταν εκείνος που υπέδειξε

 στους Πέρσες τη στενή διάβαση που οδηγούσε από το όρος Καλλίδρομο 

στις Θερμοπύλες και ανέλαβε να οδηγήσει από 'κει τους Πέρσες, 

για να χτυπήσουν έτσι από τα νώτα τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα (480 π.Χ.).

Μετά από αυτήν την πράξη, το όνομα Εφιάλτης αμαυρώθηκε 

και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από κανέναν Έλληνα, αφού κατάντησε 

να είναι συνώνυμο της προδοσίας.

Οι βουλευτές που ενέκριναν με την ψήφο τους αυτό το έκτρωμα,

 αυτήν την προδοτική συμφωνία, θα μπουν σε έναν κατάλογο 

και τα ονόματά τους θα μείνουν ανεξίτηλα στην εθνική μνήμη για πάντα. 

Είναι οι νέοι «Εφιάλτες» που σκότωσαν τη Μακεδονία και τη Δημοκρατία.