Ισραήλ και ΗΑΕ ενισχύουν τον Χαλίφα Χαφτάρ στη Λιβύη

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) προμηθεύουν τον αρχιστράτηγο Χαλίφα Χαφτάρ  με ένα εξελιγμένο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα τουρκικά ένοπλα μη ένοπλα επανδρωμένα αεροσκάφη, που έχουν παραχωρηθεί στην κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας που έχει έδρα την Τρίπολη, γράφει αραβικό δημοσίευμα.

Τα ΗΑΕ θεωρούνται ως ο μεγαλύτερος υποστηρικτής του Εθνικού Στρατού της Λιβύης υπό τον Χαλίφα Χαφτάρ, προκειμένου να λάβει τον έλεγχο της πρωτεύουσας, που εδώ και ένα χρόνο αντιστέκεται.

Πηγές της ιστοσελίδας The New Arab που έχει έδρα το Λονδίνο, αναφέρουν ότι τα ΗΑΕ κατέληξαν σε συμφωνία με το Ισραήλ, αυξάνοντας τη συνεργασία τους χωρίς να έχουν επίσημες σχέσεις, προκειμένου να τροφοδοτήσουν τον Χαφτάρ ένα προηγμένο σύστημα αεράμυνας που παράγεται από ισραηλινή εταιρεία.

Ήδη, το σύστημα αυτό έχει μεταφερθεί στην Αίγυπτο, όπου εκεί θα εκπαιδευτούν αξιωματικοί του Εθνικού Στρατού της Λιβύης, σε αναμονή της μεταφοράς του στη Λιβύη.

Τα ΗΑΕ, γράφει το δημοσίευμα, έχουν στείλει όπλα, πυρομαχικά και αεροσκάφη για να υποστηρίξουν την επίθεση του Χαφτάρ στην πρωτεύουσα, Τρίπολη, παρέχοντας περίπου 3.000 τόνους εξοπλισμού μόνο τον Ιανουάριο του 2020

Αρκετές αναφορές σχετικά με τη μυστική βοήθεια του Ισραήλ στον Χαφτάρ εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια, όπως εκπαίδευση των πολιτοφυλακών που πολεμούν υπέρ του Χαφτάρ «στον πόλεμο του δρόμου» από τον ισραηλινό στρατό το 2019.

 

Τα ΗΑΕ έχουν κάνει, επίσης, συμφωνίες με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ, τη Μοσάντ, για να παραδώσουν στις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ στρατιωτική βοήθεια, όπως τουφέκια ελεύθερου σκοπευτή και εξοπλισμό νυχτερινής όρασης.

pronews.gr 

Νέα «βόμβα» Snowden: Πράκτορας της Mossad ο «χαλίφης» του ISIL

Μετά τις αποκαλύψεις του τουρκικού τύπου ότι ο στρατιωτικός ηγέτης του ISIL, Ebu Bekir Bağdat, είναι πράκτορας εκπαιδευμένος από την CIA, τώρα μία ακόμα παρόμοια αποκάλυψη αφορά τον "πνευματικό" ηγέτη του ισλαμιστικού "χαλιφάτου", το "χαλίφη" «Abu Bakr al Baghdadi».

 

Ο Edward Snowden, ο πρώην υπάλληλος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA),  δήλωσε ότι η συνεργασία με τους ομολόγους του στη βρετανική MI6,  με το Ινστιτούτο Πληροφοριών και Ειδικών Αναθέσεων της «Mossad», δημιούργησε και άνοιξε το δρόμο για την εμφάνιση του «Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε» ISIL.

 

Οι δημοσιευμένες διαρροές αναφέρουν ότι ο «Abu Bakr al Baghdadi» (σχεδόν σίγουρα δεν είναι καν το αληθινό του όνομα) έχει υποβληθεί σε εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης, που διήρκεσε έναν ολόκληρο χρόνο από τη στρατιωτική πτέρυγα της Mossad, τόσο στην τέχνη της δημόσιας ομιλίας όσο και μαθήματα ισλαμικής θεολογίας.

 

Οι πληροφορίες προέρχονται από τη αραβική «αλ Χαντάθ» που επικαλείται την αγγλόφωνη ιστοσελίδα «The Andreasept», που δημοσιεύει διαρροές του Έντουαρτ Σνόουντεν που αναφέρει ότι η συνεργασία υπηρεσιών πληροφοριών τριών χωρών, δηλαδή, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και του Ισραήλ, έχουν δημιουργήσει την τρομοκρατική ισλαμική οργάνωση με σκοπό να προσελκύσουν εξτρεμιστές από όλον τον κόσμο, και να συγκεντρωθούν στο «χαλιφάτο» του, για προφανείς λόγους.

 

Σύμφωνα με έγγραφο της NSA το οποίο επικαλείται ο Σνόουντεν, το σχέδιο αυτό ήταν η εφαρμογή ενός παλαιού βρετανικού σχεδίου με την ονομασία «Σφηκοφωλιά», προκειμένου να προστατευτεί το Ισραήλ, δημιουργώντας την αντίθετη αντίληψη.

 

Σύμφωνα με τα έγγραφα του Σνόουντεν, αυτή ήταν η μόνη λύση για την προστασία του «εβραϊκού κράτους», η δημιουργία, δηλαδή, ενός εχθρού κοντά στα σύνορά του,  του οποίου τα όπλα να απευθύνονται και προς τις ισλαμικές χώρες χωρίς εξαίρεση.

 

(Πηγή)

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ: Το “Μαύρο Μνημόνιο” της Κλιντον και οι σφαγείς των εθνών!

ΤΟ “ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ” ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΜΠΑΡΑΚ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ μετά τον θάνατο του “φυγά” διοικητή τους, Ομάρ Σουλεϊμάν σε νοσοκομείο του Κλίβελαντ!

“ΣΧΕΔΙΟ ΠΥΘΙΑ” στην Αίγυπτο αποκαλύπτουν τα απόρρητα έγγραφα: “Egyptian Swamp” για να περιέλθει η χώρα στον εφιάλτη της μουσουλμανικής αδελφότητας!

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: “Ένοπλη, διεθνής φασιστικη οργάνωση η Μουσουλμανική Αδελφότητα με στόχο την εγκαθίδρυση αποικιακού ιμπεριαλισμού νέας μορφής στα ελεύθερα Έθνη”!

Στην Τουρκία το κέντρο των επιχειρήσεων. Κλίντον, Ερντογάν και Κατάρ τα κέντρα χρηματοδότησης της “πορτοκαλί επανάστασης” που έφερε τον Μόρσι στην εξουσία. Ο ρόλος της Μοσάντ.

Η Κλίντον απείλησε ευθέως στρατηγό κατά την διάρκεια των εκλογών ότι “Οι ΗΠΑ θα δεχθούν μόνον τον Μόρσι ως πρόεδρο και κανέναν άλλον!”

Αποδείξεις, ηχογραφημένο υλικό και φωτογραφίες από τις συναντήσεις στην Αιγυπτιακή δικαιοσύνη.

Πανομοιότυπες δράσεις με την Σερβία, την Ελλάδα το 2008 και σήμερα την Ουκρανία.

Η παλλαϊκή αντίσταση του Αιγυπτιακού λαού λύτρωσε την χώρα από τον ναζιστικό εφιάλτη και δείχνει τον δρόμο για Ελλάδα – Συρία.

Στην δημοσιότητα ήλθε το “μαύρο κουτί” του πρώην αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου, Ομάρ Σουλεϊμάν στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας για τον σφαγέα Μόρσι. Τα ντοκουμέντα περιλαμβάνουν τρομακτικά και σοκαριστικά μυστικά για γεγονότα που συνέβησαν μετά την επίσκεψη του Ομπάμα στην Αίγυπτο στις 4/6/2009.

Τότε ο Μουμπάρακ είχε αντιληφθεί ότι σκοπός της επίσκεψης ήταν να σταλεί μήνυμα στο καθεστώς του ότι ήταν η στιγμή να αποχωρήσει. Ήταν η έναρξη του σχεδίου κατάρρευσης του. Το υλικό χωρίζεται σε τρία μέρη.

ΜΕΡΟΣ 1: Μετά την επίσκεψη Ομπάμα, ο Μουμπάρακ κατάλαβε ότι ερχόταν το τέλος του. 

Ο αρχηγός των ΜΥ, Omar Suleiman είχε συντάξει έκθεση αμέσως μετά την εκλογή Ομπάμα, πως ένα “μαύρο σχέδιο” είχε ετοιμαστεί για την μέση Ανατολή που θα ανέτρεπε τα πάντα. Ο Σουλεϊμάν πληροφόρησε τον Μουμπάρακ ότι το νέο καθεστώς δεν έβλεπε την Αίγυπτο με το ίδιο μάτι που έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ενώ υπήρχε σχέδιο για ανατροπή ακόμα και των συνόρων στην Μ. Ανατολή. Ο σχεδιασμός ήταν πολύ πιο σκληρός από οποιαδήποτε “θεωρία συνωμοσίας” και περιελάμβανε το γεγονός ότι ολόκληρες χώρες θα εξαφανιζόντουσαν από τον χάρτη της περιοχής.

Ο Ομπάμα είχε πειστεί πως υπήρχαν χώρες στην περιοχή που ενώ απολάμβαναν Αμερικάνικη βοήθεια, δεν εκτελούσαν τις Αμερικανικες εντολές, ως όφειλαν. Υπάρχει μάλιστα διάλογος Ομπάμα – Κλίντον πως η επίσκεψη αυτή θα ήταν η τελευταία στην Αίγυπτο γιατί …η χώρα δεν θα υπήρχε στο μέλλον όπως την γνώριζαν!

Ο Σουλεϊμάν παρακολουθούσε τις επαφές της “Μουσουλμανικής αδελφότητας” με την CIA έχοντας μάλιστα πληρη φάκελο με φωτογραφικό υλικό. Οι συναντήσεις γινόντουσαν στην Τουρκία και περιελάμβαναν την συμμετοχή “στρατηγικών σχεδιαστών” των μυστικών υπηρεσιών Αμερικής, Κατάρ και Τουρκίας! Οι συναντήσεις αφορούσαν και την οικονομική ενίσχυση της “επανάστασης” που θα έφερνε τους ναζιστές του Μόρσι στην εξουσία! Συμπεριλαμβάνονται και τα στοιχεία για τα εμβάσματα ύψους 8 δις δολαρίων σε μαύρους λογαριασμούς της μουσουλμανικής αδελφότητας.

Τα έγγραφα του Σουλεϊμάν αναφέρουν τα πλήρη στοιχεία (ακόμα και ορισμένων πρακτόρων της CIA) όσων συμμετείχαν στις συναντήσεις.

………

Μερος 2: Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας “Μουσουλμανικής αδελφότητας” – CIA στην Άγκυρα, για να έλθει ο Μόρσι στην εξουσία, λίγους μήνες πριν την “επανάσταση”

Τον Φεβρουάριο του 2010 οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας είχαν εντοπίσει συνεχείς συναντήσεις, που διαρκούσαν 3 ημέρες, σε ασφαλές στρατηγείο στην Άγκυρα. Ο Σουλεϊμάν έχει στην κατοχή του και το περιεχόμενο των συζητήσεων από ευρήματα στα γραφεία της μουσουλμανικής αδελφότητας, αλλά και ηχογραφημένο υλικό.

Σε μια από αυτές τις συναντήσεις, τρία μέλη της μουσουλμανικής αδελφότητας συζητούσαν με πράκτορες της CIA για τους “κοιμώμενους πυρήνες” της οργάνωσης εντός του Αιγυπτιακού στρατεύματος! Οι ισλαμοφασίστες διαβεβαίωναν τους πράκτορες ότι “υπάρχουν και είναι αρκετά ισχυροί, δεν υπήρχε όμως περίπτωση να δώσουν τα στοιχεία τους ούτε στους φίλους της Ουάσινγκτον”. Εδώ προκύπτει πως οι ισλαμοφασίστες ήταν καλά οργανωμένοι αφού εάν έδιναν τα στοιχεία, αυτομάτως θα τα μάθαινε και ο Σουλεϊμάν, που είχε καταφέρει να ηχογραφήσει τις συναντήσεις!

ισλαμοφασίστες πυροβολούν κατά της αστυνομίας. τα δυτικά μέσα έκαναν λόγο για ειρηνικούς ακτιβιστές

Ο Σουλεϊμάν είχε καταθέσει αυτά τα στοιχεία στον Μουμπάρακ και είχε επιμείνει να αρχίσει έρευνα από τα πολιτικά και όχι στρατιωτικά δικαστήρια για να εξαρθρωθεί η μουσουλμανική αδελφότητα αφού τα στοιχεία ήταν υπέραρκετα.

Ο Μουμπάρακ όμως ήταν κάθετος: “ΗΠΑ, Τουρκια και Κατάρ είναι “φιλικές χώρες”, πως θα μπορούσαμε εμείς να τινάξουμε στον αέρα την φιλία μας δίνοντας αυτά τα στοιχεία στην δικαιοσύνη;”

Συγκλονιστικά είναι και τα στοιχεία που είχαν υποκλαπεί από την Μοσάντ και οι αναφορές των Ισραηλινών διπλωματών προς το Τελ Αβιβ: Όλοι ενημέρωναν την κυβέρνηση του Ισραήλ να μην συνάψει ουδεμία συμφωνία με τον Μουμπάρακ, αφού σε λίγους μήνες “το καθεστώς δεν θα υπήρχε” και να προετοιμαστούν για την επόμενη μέρα.

Μέρος 3: Οι Αμερικανοι (Κλίντον) αρνούνται την εξουσία στον Khairat Alshater ή τον Mohamed Abu Elfotuh της μουσουλμανικής αδελφότητας και επιμένουν στον Μόρσι για πρόεδρο της Αιγύπτου!

Η συνάντηση έγινε κατά την διάρκεια των γεγονότων της 25/1/2011 στην Αίγυπτο και συμμετείχαν εκπρόσωποι των ΗΠΑ, ένας παρατηρητής της Μοσάντ και η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Σε αυτή την συνάντηση η ΜΑ εγγυήθηκε την ασφάλεια του Ισραήλ, προνομιακές εξαγωγές ορυκτού πλούτου, ενώ στον αντίποδα οι ΗΠΑ θα εξασφάλιζαν οικονομικη βοήθεια στην οργάνωση καθώς και διαγραφή χρεών από την Ευρώπη και την Αμερική.

Οι απεσταλμένοι της Κλίντον έθεσαν έναν οδικό χάρτη ώστε η εξουσία να περιερχόταν στην Μουσουλμανική αδελφότητα μεθοδικά χωρίς να προκαλέσει μαζικές αντιδράσεις από τους Αιγυπτίους.

Η Μουσουλμανική αδελφότητα θα έπρεπε να “καθαρίσει” μεθοδικά τους αντιπάλους της με επιλεκτικές συμμαχίες που θα υπαγορευόντουσαν από τα κλιμάκια των υπηρεσιών, ώστε να καθιερώσει την εξουσία της ευκολότερα (εδώ προκύπτει παράλληλη δράση των ΜΥ προς άλλες πολιτικές δυνάμεις της Αιγύπτου που θα τους εξαπατούσαν για να καμφθούν οι αντιδράσεις θεωρώντας ότι και αυτοί είναι μέρος της εξουσίας, εως ότου εξοντωθούν ολοκληρωτικά.)

Εδώ περιλαμβάνεται και ένα πολύ σκοντεινό σημείο: Κάποια στιγμή πριν τα απολέσματα των εκλογών, οι ισλαμοφασίστες ζητούν εσπευσμένα συνάντηση με τα ξένα κλιμάκια.

Εκεί αποκαλύπτουν πως δεχόντουσαν ισχυρές πιέσεις από τον στρατό ώστε να στηρίξουν υποψήφιο του στρατού για την προεδρία και όχι δικό τους.

Εντός λίγων ωρών από την επίμαχη συνάντηση αυτή, επεμβαίνει η ίδια η Κλίντον αφού προφανώς είναι σε ανοιχτή γραμμή με τα κλιμάκια και έρχεται σε επαφή με τον στρατηγό Mohammed Hussein Tantawy, τον οποίο απειλεί ευθέως. Είναι τέτοια η πίεση που η Χίλαρυ Κλίντον έρχεται εσπευσμένα στην Αίγυπτο και συναντιέται με τον στρατηγό συγκεκριμένα για να του καταστήσει ξεκάθαρο πως ο μόνος πρόεδρος που θα δεχθούν οι ΗΠΑ είναι ο Μοχάμεντ Μόρσι και κανένας άλλος!

Η Κλίντον ξεκαθάρισε στον Tantawy, πρώην υπουργό Άμυνας της Αιγύπτου πως οι επιπτώσεις θα ήταν τραγικές σε περίπτωση που οποιοσδήποτε άλλος πλην του Μόρσι κέρδιζε τις εκλογές στην Αίγυπτο. “οι ΗΠΑ δεν θα δεχθούν και θα αποτρέψουν οποιαδήποτε επαφή με την εξουσία προσώπων του καθεστώτος Μουμπάρακ”!

Εντέλει, οι εκλογές εξελίχθηκαν μέσα σε κλίμα πρωτοφανούς τρομοκρατίας και νοθείας, μία πραγματική αιματοχυσία προκειμένου με το ζόρι να εκλεγεί πρόεδρος ο Μόρσι. Σε όλα αυτά η Δύση δεν έκλεισε απλώς επιδεικτικά τα μάτια αλλά ενίσχυσε τις αθλιότερες “εκλογες” που είχαν γίνει ποτέ σε δημοκρατική χώρα ώστε ένας στυγνός δικτάτορας να αποκτήσει “δημοκρατικη νομιμοποίηση”

Αυτό ίσως ήταν και το πιο φρικτό σημείο της ιστορίας αφού η Αίγυπτος σύρθηκε ερήμην της θέλησης του λαού, αλλά με τον σχεδιασμό μιας τρομοκρατικής οργάνωσης και ξένων μυστικών υπηρεσιών σε έναν εφιάλτη. “Δεν έχει σημασία τι θέλει ο λαός, αλλά ποιός θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα μας. Ποιός νοιάζεται για την θέληση 87 εκ. Αιγυπτίων, εδώ προέχει το δόγμα Κίσινγκερ! Ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να λειτουργεί την Μ. Ανατολή σαν μαγαζί του! Αυτό ακριβώς συνέβη με την Αίγυπτο”, συμπληρώνει η αναφορά του Σουλεϊμάν.

Μέρος 4: Ο Λευκός Οίκος δίνει το πράσινο φως στην επιχείρηση “The Egyptian Swamp”, παρέχοντας απόλυτη εξουσία στην Κλίντον για να διαχειριστεί την κατάσταση.

Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα, το πράσινο φως δόθηκε αμέσως μετά την επίσκεψη Ομπάμα στο Ισραήλ. Εκεί εγγυήθηκε η δυνατότητα του Ισραηλινού στρατού να αποτρέψει οποιαδήποτε τρομοκρατική απειλή μπορεί να προέλθει από τις εξελίξεις… Δηλαδή το Ισραήλ έδωσε πράσινο φως σε μία εξέλιξη που απειλούσε ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ολίγων!

“Η αθωότητα των νέων της Αιγύπτου που πίστεψαν πως η 25 Ιανουαρίου 2011 ήταν μία επανάσταση για κοινωνικη δικαιοσύνη, ελευθερία και αξιοπρέπεια δίνοντας ακόμα και την ζωή τους, δεν ήταν τίποτε άλλο από τη νέα στρατηγική κύκλων των ΗΠΑ για το νέο χάρτη της Μ. Ανατολής.”!

Το σχέδιο Egyptian Swamp ήταν η επιχειρησιακή δράση του σχεδιασμού και περιελάμβανε σύμφωνα με τα ντοκουμέντα:

Ονόματα, προσωπικό, ομάδες και υποστηρικτικές εγκαταστάσεις.

Οικονομικά μεγέθη, που έφταναν ακόμα και στο σημείο διαχείρισης πληθωριστικών τάσεων.

Τεστ “αντάρτικου” από συγκεκριμένους εκπαιδευμένους που θα μετρούσαν την ταχύτητα αντίδρασης σε διαφορετικες συνθήκες και τοποθεσίες από τις δυνάμεις ασφαλείας της Αιγύπτου.

Δημιουργία μίσους μεταξύ των πολιτών και του καθεστώτος Μουμπάρακ που θα οδηγούσε στο σημείο αποκλεισμού κάθε συναλλαγής με στέλεχος του καθεστώτος.Προετοιμασία ανθρώπων να συγκρουστούν με τις τοπικές δυνάμεις ασφαλείας.Εξασφάλιση ατιμωρησίας με την υποστήριξη ομάδων παραστρατιωτικής λειτουργίας.Δαιμονοποίηση κάθε εμπλοκής του στρατού κατά την διάρκεια των επεισοδίων, ώστε να χαρακτηριστεί “πραξικόπημα”

 

Μέρος 5: Η Αμερικάνικη Africom σε ετοιμότητα να επιτεθεί στην Αίγυπτου με το πρόσχημα δημιουργίας “ζωνών ασφαλείας”!

Η AFRICOM θα μπορούσε να καλύψει στρατιωτικα την όλη επιχείρηση με το πρόσχημα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περίπτωση που ο Αιγυπτιακός στρατός θα είχε εμπλοκή για να ανακόψει την επέλαση των ισλαμοφασιστών!

Η AFRICOM θα μπορούσε να κινητοποιήσει 45 χιλιάδες στρατιώτες από διάφορα κράτη της Αφρικής που ήδη έχουν εκπαιδευθεί και διοικούνται από 3200 Αφρικανούς αξιωματούχους.

Η επιχείρηση θα γινόταν μέσω Λιβύης σε περίπτωση αντίδρασης του Αιγυπτιακού στρατού και θα χαρακτηριζόταν “ανθρωπιστική αποστολή” ώστε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ντόπιων και να μην χαρακτηριστεί στρατιωτικη εισβολή στην Αίγυπτο. 

Μέρος 6: Η τελευταία ευκαιρία επιβίωσης του Αιγυπτιακού κράτους.

Τα ντοκουμέντα που έχουν περιέλθει στην δικαιοσύνη ξεπερνούν και την δολιότερη θεωρία συνωμοσίας.

Η αλήθεια έιναι ότι η Αίγυπτος περιλήθε στα χέρια μίας μυστικής, διεθνούς τρομοκρατικής οργάνωσης (Μουσουλμανική Αδελφότητα) με την βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών. Σκοπός της διεθνούς τρομοκρατικής οργάνωσης ΜΑ, η δημιουργία νέας ιμπεριαλιστικής κατοχής Εθνών.

Στα έγγραφα αποκαλύπτεται η ιστορική διαφωνία του Σουλεϊμάν των υπηρεσιών και του Tantawy, υπουργού άμυνας. Ο πρώτος καθώς και στελέχη του στρατεύματος πίεσαν τον Tantawy να γυρίσει την πλάτη στις πιέσεις των ΗΠΑ και να αποτρέψει την εκλογή του Μόρσι. Διαβεβαίωσαν τον ΥΠΕΘΑ ότι ο στρατός της Αιγύπτου θα μπορούσε να συντρίψει τόσο την Μουσουλμανική αδελφότητα αλλά και την AFRICOM σε περίπτωση επέμβασης.

Ακόμα και τα νοθευμένα αποτελέσματα των εκλογών, ηταν συντριπτικά για την μουσουλμανική αδελφότητα γεγονός που νομιμοποιούσε τον στρατό να υποστηρίξει δημοκρατικα εκλεγμένο ηγέτη και να απορρίψει τους εκβιασμούς της Κλίντον. Ακόμα και αν έπρεπε να έλθει σε απ’ ευθείας επαφή με τον Ομπάμα.

Εκεί ο ΥΠΕΘΑ αποκάλυψε πως η Κλίντον απειλώντας τον του ξεκαθάρισε πως ο Ομπάμα δεν έχει καμμία δουλειά πλέον με την Αίγυπτο και πως τον φάκελο τον χειρίζεται αποκλειστικά εκείνη!

Ο Ομάρ Σουλεϊμάν πέθανε τον Ιούλιο του 2012 σε νοσοκομείο του Κλίβελαντ, αφού είχε φυγαδευθεί από την Κλίντον, ώστε να μην αποκαλύψει όλο το παρασκηνιο επέμβασης στην Αίγυπτο! Είχε όμως ήδη στείλει το “μαύρο κουτί” στην Αιγυπτιακή δικαιοσύνη κάτω από απόλυτη μυστικότητα, το οποίο αξιοποιεί μετά την παλινόρθωση της δημοκρατίας. Ο ίδιος, δεν πρόλαβε να επιστρέψει.

Το “Μαύρο κουτί του Σουλεϊμάν” κλείνει ως ακολούθως (αντιγράφουμε από την πηγή):

- The swamp plan need  many elements which were mentioned previously. There are already fears from the plan failure which will be based on unexpected changes.

- Fears that Israel in a recklessness moment may invade Sinai, or start small operations on the borders. Israel wants to get rid of the bigger neighbor that they fear even in their weakest moments.

- Fears that Mohamed Morsi will step down. But he is not going to step down because he will realize that stepping down means the signal to start many operations that won’t be neither in favor of his Organization nor in favor of Brotherhood supporters. Morsi will hold strongly to the authority after he will commit a lot of bloodshed even until the end of the state itself.

- Fears that the Oppositions will manage to adopt popular situations and practice the same pressures that Islamist were already practicing against them. But this possibility have vaporized on the real ground because the Egyptian opposition is nothing but a jarred entity against each other and it doesn’t really care for anything except its own safety.

- Fears that Egypt will get big amounts of funding and financing which will contribute in calming down the situations before they explode. These funding won’t be from Qatar nor loans from IMF and not even businessmen reconciliations money, but it will be funding that the normal man in the street may feel. This amount of money is going to be equal to Egypt’s deficit budget. But maybe it won’t happen at all!

- Fears that the Egyptian Military move in the suitable moment. They feared this moment that the military move because this move will cause the collapse of the whole conspiracy.

www.olympia.gr

Άλλαι μεν αι βουλαί του Αλλάχ, άλλα δε η κατασκοπία κελεύει….

Ξεβρακώθηκαν οι σύμμαχοι και δεν ξέρουν που να κρυφτούν από προσώπου αλλάχ. 

Οι «Ιορδανοί» ,με άνωθεν εντολή των αμερικανών «έκαψαν» τον αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών της σαουντικής Αραβίας ,πρίγκιπα Bandar bin Sultan bin Abdulaziz Al Saud και διέρρευσαν τη μυστική συνάντηση που έγινε στην Άκαμπα ανάμεσα σε εκείνο και τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, τον διευθυντή της Μοσάντ Tamir Bardo. 
Από τη στιγμή που έσκασε το «παραμύθι» η οικογένεια σαούντ και ιδίως ο διάδοχος Salman bin Abdulaziz, είναι επισήμως «έξαλλοι» με τον Μπαντάρ, και μάλιστα λέγεται ότι ο διάδοχος, διέταξε τους μουλάδες να οδηγήσουν τον «αδελφό κατάσκοπο» σε θρησκευτικό δικαστήριο. 
Οι εφημερίδες στο Αμάν «έμαθαν» πάντως και γράφουν ότι ο διάδοχος Σαλμάν είχε ενημερωθεί και γνώριζε την μυστική συνάντηση με τη Μοσάντ , αφού άλλωστε ο ίδιος είχε δώσει εντολή στον αρχηγό της αντικατασκοπείας πρίγκιπα Μπαντάρ, «να συμβουλεύεται έμμεσα το καθεστώς του Ισραήλ σε στρατηγικά ζητήματα της Μέσης Ανατολής».
Η υπόθεση φωτίζεται περισσότερο από την αποκάλυψη ότι ο πρίγκιπας Μπαντάρ ήταν διοικητής και συμπολεμιστής του Οσάμα στον πόλεμο με τους σοβιετικούς στο Αφγανιστάν, διότι ηγείτο ως βασιλόπαις, του επιτελείου επιχειρήσεων της Αλ Κάιντα στο μέτωπο, που τότες ευρίσκετο τότε υπό την άμεση καθοδήγηση της CIA

Δελτίο των 11

Συμφιλίωση Τουρκία–Ισραήλ. Η τελική επίθεση κατά της Συρίας

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις... η Ισραηλινή αεροπορική επιδρομή εναντίον συριακού στρατιωτικού κτιρίου το 2007

Αυτή η συμφιλίωση είναι το άμεσο αποτέλεσμα της επίσκεψης του Ομπάμα στο «Ισραήλ», με τις συνομιλίες του με τον Νετανιάχου για να τελειοποιηθούν οι ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των δήθεν χώρων αποθήκευσης χημικών όπλων στη Συρία, όλα αυτά υπό την προστασία των συστοιχιών Πάτριοτ του ΝΑΤΟ που εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στο βόρειο τμήμα της Συρίας πριν από την μεγάλη επίθεση των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ. 

Προφανώς, η επίσκεψη του Ομπάμα στο «Ισραήλ» επιβεβαιώνει τη στενή αμερικανοσιωνιστική συνεργασία για να επιτεθούν κατά της Συρίας. 

Οι ΗΠΑ / ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο της προετοιμασίας τους για τον πόλεμο κατά της Συρίας και τον διαμελισμό της στο βορρά και στο νότο, θεωρούσαν ως εμπόδιο τις εντάσεις μεταξύ της Τουρκίας και του σιωνιστικού καθεστώτος που συνδέονται με τη δολοφονία των φιλο-παλαιστινιακών Τούρκων ακτιβιστών στις 31 Μαΐου 2010, μετά την ισραηλινή επίθεση εναντίον ενός στολίσκου που προσπαθούσε να σπάσει τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας. Εννέα Τούρκοι επιβάτες   -μεταξύ των οποίων ένας με διπλή τουρκική και αμερικανική υπηκοότητα-  στο πλοίο Mavi Marmara πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ από τους ισραηλινούς κομάντος πριν το πλοίο τους να συλληφθεί στα διεθνή ύδατα από τους Ισραηλινούς στρατιωτικούς πειρατές.

Η διπλωματική κρίση μεταξύ των δύο χωρών μετά από αυτές τις δολοφονίες είχε ως συνέπεια  η Άγκυρα να χαμηλώσει το επίπεδο της διπλωματικής εκπροσώπησης της στο Ισραήλ, έδιωξε τον πρέσβη του Ισραήλ, και μείωσε τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο στρατών των δυο χωρών.

Η ισραηλινή πολεμική αεροπορία είχε τακτικά γυμνάσια με την τουρκική πολεμική αεροπορία. Αυτό της επέτρεπε να κάνει εκπαίδευση σε αποστάσεις μεγαλύτερες από ό, τι στο δικό της εναέριο χώρο.

Άλλο πλεονέκτημα της ανανεωμένης τουρκο-ισραηλινής στρατιωτικής συνεργασίας είναι η πιθανή χρήση του τουρκικού εναέριου χώρου για τον βομβαρδισμό της Συρίας. Η ισραηλινή πολεμική αεροπορία έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τον τουρκικό εναέριο χώρο για να επιτεθεί σε συριακές τοποθεσίες. 

Μετά από μακρές συζητήσεις με τον Ομπάμα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου ζήτησε επίσημα συγγνώμη από τον επικεφαλής της τουρκικής κυβέρνησης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το θάνατο των εννέα Τούρκων επιβατών του Marvi Μαρμαρά. 

Ο Νετανιάχου ο ίδιος δικαιολόγησε την προσέγγισή του στο λογαριασμό Facebook του επικαλούμενος την κατάσταση στη Συρία. 

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δικαιολόγησε με αυτόν τον τρόπο το κίνητρο για την απόφασή του το Σάββατο για να εξομαλύνει τις σχέσεις με την Άγκυρα από την ανάγκη να διαθέτει έναν στρατιωτικά ισχυρό περιφερειακό σύμμαχο   -και πολύ περισσότερο επειδή η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ-   για την αντιμετώπιση των ψευδό-απειλών που μπορούν να προέρχονται από τη Συρία. 

«Το γεγονός ότι η συριακή κρίση επιδεινώνεται ώρα σε ώρα ήταν αποφασιστικής σημασίας για την έκδοση της απόφασης (για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ). Είναι σημαντικό ότι το Ισραήλ και η Τουρκία, γειτονικές χώρες της Συρίας, είχαν την ευκαιρία να συνεργάζονται για να ενεργούν από κοινού εναντίον κάθε περιφερειακή απειλή», έγραψε ο Νετανιάχου στη σελίδα του Facebook του. 

Ο Νετανιάχου ανέδυε ξανά την απειλή των χημικών όπλων που θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια των ισλαμιστών στη Συρία. 

«Η Συρία βρίσκεται στη διαδικασία της κατάρρευσης και μεγάλα αποθέματα εξελιγμένων όπλων αρχίζουν να πέφτουν στα χέρια διαφόρων στοιχείων. Αυτό που φοβόμαστε  περισσότερο είναι τρομοκρατικές ομάδες να αδράξουν χημικά όπλα». 

Η απειλή των χημικών όπλων που πέφτουν στα χέρια των τρομοκρατών είναι το κυριότερο άλλοθι της κυβέρνησης Νετανιάχου για να ξεκινήσει αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της συριακής κυβέρνησης του Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ) και οι θυγατρικές του Αλ Κάιντα, Αλ Νούσρα και Σία, είναι σε άμεση επαφή με τη CIA, τη Μοσάντ και Σία, και ως εκ τούτου μπορούν   -όπως ήδη έκαναν πρόσφατα-  να ξεκινήσουν μια επίθεση με χημικά όπλα για να δικαιολογηθεί μια ισραηλινή αεροπορική επίθεση.

Τέτοια αεροπορική επίθεση μπορεί να γίνει μόνο μέσω του τουρκικού εναέριου χώρου.

Η τελευταία ισραηλινή αεροπορική επιδρομή εναντίον ενός στρατιωτικού ερευνητικού κέντρου στα νότια της Δαμασκού έγινε μέσω των κατεχόμενων συριακών υψιπέδων του Γκολάν κατά μήκος των συνόρων με το Λίβανο. Από τότε, ο συριακός στρατός έχει αναπτύξει συστοιχίες πυραύλων Scud κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός του 1974, γεγονός που καθιστά πλέον αδύνατη τη χρήση αυτού του εναερίου διαδρόμου από ισραηλινά μαχητικά αεροπλάνα. 

Εξάλλου, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν η ένταση των συγκρούσεων μεταξύ του εθνικού συριακού στρατού και των μισθοφόρων του ΕΣΣ και Σία στα νότια της Συρίας, συμπεριλαμβανομένου και του Γκολάν, δεν προορίζεται για την εξουδετέρωση αυτών των συστοιχιών και τις γύρω συριακές στρατιωτικές θέσεις. 

Εδώ και 48 ώρες υπήρξε ανταλλαγή πυρών στην περιοχή αυτή   -πυρά άγνωστης προέλευσης, αλλά πιθανώς από μαχητές του ΕΣΣ, ως βοηθό του ισραηλινού στρατού-   που είχαν στόχο μια ισραηλινή περίπολο χωρίς τραυματισμούς. Ο ισραηλινός στρατός, με την ευκαιρία, σε αντίποινα, βομβάρδισε μια θέση του συριακού στρατού,  τραυματίζοντας δύο Σύρους στρατιώτες. 

Επωφελούμενος από αυτό το νέο περιστατικό, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Μοσέ Αγιαλόν δήλωσε αμέσως ότι σε κάθε πυροβολισμό προερχόμενο από τη συριακή πλευρά της γραμμής εκεχειρίας, η Τσαχάλ θα απαντήσει αυτόματα. Η ισραηλινή απάντηση σε αυτή την περίπτωση γίνεται με πυραύλους. 

Για να βομβαρδίσει τη Συρία, η ισραηλινή αεροπορία πρέπει κατ 'ανάγκη να χρησιμοποιήσει  ένα εναέριο διάδρομο στα τουρκικά σύνορα με τη Συρία. Η τουρκική Πολεμική Αεροπορία είχε δοκιμάσει χωρίς επιτυχία   -δύο Τούρκοι πιλότοι έχασαν τη ζωή τους-   τη συριακή αεράμυνα. Μετά από αυτό το περιστατικό, η Τουρκία ζήτησε και κατάφερε την εγκατάσταση των αντιπυραυλικών συστοιχιών  Πάτριοτ στο έδαφος της δήθεν για την αντιμετώπιση της ιρανικής απειλής. 

Στην πραγματικότητα, αυτά τα συστήματα πάτριοτ έχουν εγκατασταθεί στη νότια Τουρκία για την προστασία των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στη Συρία προοίμιο για τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στο βόρειο τμήμα της Συρίας, ανοίγοντας το δρόμο για την επέμβαση των ΗΠΑ / ΝΑΤΟ.

Μια τέτοια συνεργασία θα επιβραβευόταν δήμόσια και συγκεκριμένα με την είσοδο του Ισραήλ στο ΝΑΤΟ. 

Πράκτορες της CIA, Μοσάντ και Σία που διείσδυσαν στη Συρία μέσω Τουρκίας προσπαθούν από καιρό να χαρτογραφήσουν τις πιθανές θέσεις αποθήκευσης των συριακών χημικών και βιολογικών όπλων. Μια ισραηλινή επίθεση θα γινόταν χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες απ’ αυτούς τους πράκτορες.

Ο ισραηλινός στρατός θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον τουρκικό εναέριο διάδρομο   -βλ. παραπάνω χάρτη-  που χρησιμοποιήθηκε το 2007 για να βομβαρδίσουν ένα στρατιωτικό κτίριο στη βορειοανατολική Συρία, κτίριο το οποίο το Ισραήλ δήλωνε ότι ήταν μια πυρηνική εγκατάσταση.

Αντιμέτωπη με μια τέτοια επίθεση, η συριακή αεράμυνα θα απαντήσει και η πολεμική αεροπορία της Συρίας θα μπορούσε επίσης να επέμβει για να προστατεύσει την επικράτειά της.  Τότε θα έμπαιναν σε λειτουργία τα συστήματα Πάτριοτ που έχουν εγκατασταθεί στην Τουρκία.

Κατά τη διάρκεια πρόσφατης ομιλίας ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Υπηρεσιών της Γερουσίας των ΗΠΑ, ο ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, επικεφαλής της Αμερικανικής Ευρωπαϊκής Διοίκησης (EUROCOM) δήλωσε ότι με μια πιο επιθετική συμπεριφορά των ΗΠΑ και των σύμμαχων τους θα μπορούσε να απεμπλακεί η κατάσταση στη Συρία. 

«Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι θα βοηθήσει στην επίλυση της κατάστασης και θα προκαλέσει την πτώση του καθεστώτος».

 Απαντώντας σε ερωτήσεις από το γερουσιαστή McCain, υποστηρικτή της αμερικανικής επίθεσης κατά της Συρίας, ο Σταυρίδης δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ ετοιμάζει διάφορα σχέδια επέμβασης.

«Μελετάμε ένα ευρύ φάσμα επιχειρήσεων και είμαστε έτοιμοι, εάν μας ζητηθεί, να επιχειρήσουμε όπως κάναμε στη Λιβύη».

Ο Σταυρίδης είπε επίσης ότι οι συστοιχίες πυραύλων Patriot του ΝΑΤΟ που αναπτύχθηκαν στην Τουρκία ως μέρος ενός σχεδίου για να υπερασπιστεί ο τουρκικός εναέριος χώρος, θα μπορούσαν , εάν είναι απαραίτητο, επίσης να καταρρίψουν αεροπλάνα στο συριακό εναέριο χώρο. Ερωτηθείς για το γεγονός ότι αυτό μπορεί να ενεργήσει σαν αποτρεπτικό παράγοντα για την πρόληψη επιθέσεων από τη συριακή αεροπορία κατά των θέσεων του ΕΣΣ στο έδαφος, ο Σταυρίδης απάντησε:  

«Νομίζω ότι από τη στιγμή που καταρρίπτεται  ένα αεροπλάνο, αυτό το γεγονός περιέχει ένα ισχυρό αποτρεπτικό αποτέλεσμα».

Ο Σταυρίδης πρόσθεσε ότι αν πέφτει η κυβέρνηση Άσαντ, η κατάσταση στη Συρία θα μπορούσε να συγκριθεί με τα Βαλκάνια στη δεκαετία του '90, με τις αιματοχυσίες που συνδέονται με πράξεις εκδίκησης. 

Εξάλλου, η Διοίκηση των Χερσαίων Δυνάμεων του ΝΑΤΟ  βρίσκεται στη Σμύρνη, στη Τουρκία, και σύμφωνα με τον Gl Frederick Ben Hodges, επικεφαλής της,  αυτή η βάση θα είναι σε πλήρη λειτουργία στα τέλη Αυγούστου.

 «Θα έχουμε φθάσει στο πλήρες δυναμικό μας που προγραμματίστηκε αρχικά στις 30 Αυγούστου 2013... και ως εκ τούτου θα έχουμε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να εκτελέσουμε την πλειονότητα των καθηκόντων που θα μας έχουν ανατεθεί».

Με άλλα λόγια, μια χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ / ΝΑΤΟ εναντίον της Συρίας από την Τουρκία έχει προγραμματιστεί και τα πάντα είναι έτοιμα για την εκτέλεση της.

Είναι σαφές ότι το λιβυκό σενάριο για τη Συρία δραστηριοποιείται εδώ και καιρό και σε αυτό, το Ισραήλ και η Τουρκία διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο. 

Εξ ου και η επείγουσα ανάγκη για την κυβέρνηση Ομπάμα ΙΙ που «διοικεί από πίσω» αυτόν τον πόλεμο κατά της Συρίας να αναβιώσει πολύ γρήγορα τη στενή στρατιωτική τουρκοισραηλινή συνεργασία.

Πηγή

Ινφογνώμων Πολιτικά

O Ιταλικός κόλαφος

του Τάκη Φωτόπουλου

Τον Νοέμβρη του 2011 η υπερεθνική ελίτ 
που διαχειρίζεται την νεοφιλελεύθερη 
παγκοσμιοποίηση καθιέρωσε και
 επίσημα τoν θεσμό της κοινοβουλευτικής 
Χούντας στην Ελλάδα και την Ιταλία.
 Όπως έγραφαν τότε οι Financial Times, 
το Ευρωπαϊκό τμήμα της ελίτ αυτής απέστειλε 
δύο νέους κυβερνήτες: «στη θέση του αλλοπρόσαλλου 
Παπανδρέου τον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ (Παπαδήμο), 
και στη θέση του απείθαρχου Μπερλουσκόνι τον Μόντι, πρώην 
επικεφαλής της πολιτικής ανταγωνισμού στην Κομισιόν». Και οι δύο, μέλη της 
Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission), δηλ. της επιτροπής που είχε 
ιδρύσει ο Ροκφέλλερ για τη διαχείριση της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς, 
οι οποίοι μαζί με τον Ντράγκι (που ακόμη διευθύνει την ΕΚΤ) ανήκουν, σε διαφόρους 
βαθμούς, στο Ευρωπαϊκό τμήμα της Goldman Sachs, κύριου «στελέχους» της 
υπερεθνικής ελίτ! Και ο μεν Παπαδήμος αντικαταστάθηκε από τους αντάξιους,
 ως προς την δουλικότητά τους στην υπερεθνική ελίτ, σημερινούς μας κυβερνήτες,
 ο δε Μόντι ήταν η μεγάλη ελπίδα της υπερεθνικής ελίτ για να συγκρατηθεί η Ιταλία 
στο ίδιο χαλινάρι με την Ελλάδα.

Πριν από ένα μόλις μήνα, στο Νταβός όπου συγκεντρώνεται κάθε χρόνο άτυπα
 η υπερεθνική....
ελίτ, υποδεχόντουσαν τον Μόντι σαν τον «σωτήρα της Ευρώπης». Οι στημένες 
δημοσκοπήσεις της ίδιας ελίτ τον έφερναν φαβορί να σχηματίζει κυβέρνηση μαζί με 
τον Μπερσάνι, τον Ιταλό...Τσίπρα, και την εκφυλισμένη τέως κομμουνιστική 
Αριστερά που εκπροσωπείται από το Δημοκρατικό κόμμα της Ιταλίας, που δεν 
διανοείται μεν, ακριβώς όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, να θέσει θέμα εξόδου από την ΕΕ, 
αλλά τουλάχιστον δεν εξαπατά τον Λαό ότι ακόμη και μέσα στην ΕΕ θα μπορούσε
 να παραβεί τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας! Οι πολιτικές αυτές έχουν 
ήδη προκαλέσει σημαντική φτωχοποίηση που δεν συγκρίνεται βέβαια 
με την Ελληνική καταστροφή. Γι’ αυτό και οι αγορές, προεξοφλώντας τη νίκη 
του διδύμου της υπερεθνικής ελίτ (Μόντι/Δημοκρατικό κόμμα) ήταν ιδιαίτερα 
αισιόδοξες στην αρχή, μέχρι να έλθουν τα νέα για τη πανωλεθρία του Μόντι που 
δεν κατάφερε να συγκεντρώσει παρά μόνο το 10% των ψήφων, αλλά και την αντίστοιχη
 βαριά ήττα του Δημοκρατικού κόμματος που έχασε το 30% των ψήφων του
 σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές. Και εδώ έγκειται ο κόλαφος του 
Ιταλικού λαού στην υπερεθνική ελίτ. Όχι μόνο το νεοσύστατο «κίνημα» του Γκρίλλο 
δεν διστάζει να θέσει θέμα δημοψηφίσματος για την έξοδο από το Ευρώ (που η 
δυναμική του σε μια χώρα του μεγέθους της Ιταλίας, θα έθετε και θέμα εξόδου
 και από ΕΕ) αλλά και το κόμμα του Μπερλουσκόνι δεν το έχει αποκλείσει, 
εισπράττοντας τη λυσσασμένη επίθεση της υπερεθνικής ελίτ. Έτσι πάνω από 55% 
του Ιταλικού λαού (και πολύ περισσότεροι αν συνυπολογίσουμε την αποχή-ρεκόρ)
 δεν διστάζουν να αγγίξουν την πραγματική αιτία των δεινών τους, την ένταξη 
στην ΕΕ, ενώ στην Ελλάδα χάρις κυρίως στην αξιωματική αντιπολίτευση 
που διαθέτουμε, η υπερεθνική ελίτ δεν έχει λόγο να ανησυχεί για την χώρα μας, 
όπως άλλωστε διαπίστωσε και «ιδίοις όμμασιν» από τις επισκέψεις του αρχηγού 
του ΣΥΡΙΖΑ σε Βερολίνο και Ουάσιγκτον για να επιδώσει τα «διαπιστευτήρια» του!

Φυσικά, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι ήδη γίνεται κάποια ριζική αλλαγή στην Ιταλία,
 ιδιαίτερα αν πάρουμε υπόψη τη σύνθεση και τον χαρακτήρα των δύο λαϊκιστικών 
κομμάτων που ήταν οι νικητές. Απλά, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει 
η δυναμική για ριζικές αλλαγές, η οποία απουσιάζει σήμερα στην Ελλάδα.
 Έτσι, η παράταξη Μπερλουσκόνι εκπροσωπεί μεν τα συμφέροντα της Ιταλικής
 ελίτ και των προνομιούχων στρωμάτων, τα οποία όμως δεν συμπίπτουν
 πάντα με αυτά της υπερεθνικής ελίτ γιατί η Ιταλία δεν παύει να είναι μια 
χώρα της Ευρωπαϊκής περιφέρειας που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα
 απώλειας της ανταγωνιστικότητάς της εξαιτίας της ένταξής της στην
 ΕΕ/Ευρωζώνη. Αυτό σημαίνει ότι στην Ιταλία, σε αντίθεση με την Ελλάδα 
που δεν διαθέτει καν αξιόλογη παραγωγική δομή, ένα κόμμα σαν αυτό 
του Μπερλουσκόνι δεν θα δίσταζε να έλθει σε σύγκρουση με την
 Ευρωπαϊκή ελίτ για να προστατεύσει τα συμφέροντα της Ιταλικής ελίτ. 
Ανάλογα ισχύουν για το «κίνημα» του Γκρίλλο που, καθεαυτό, είναι 
εντελώς ακίνδυνο για την υπερεθνική ελίτ, αφού δεν καταδικάζει το ίδιο
 το σύστημα αλλά απλά την διαφθορά του από παραδόπιστους πολιτικούς. 
Είναι, δηλαδή, το κόμμα των «αγανακτισμένων» το οποίο, χωρίς πολιτικό 
πρόταγμα, ανάλυση που να το στηρίζει, και συνακόλουθη στρατηγική, 
εκφράζει την οργή του Ιταλικού λαού με εντελώς ανοργάνωτο (και επομένως 
ελέγξιμο από τις ελίτ) τρόπο ―όπως συνέβαινε γενικά με τους «αγανακτισμένους».

Το μεγάλο ερώτημα επομένως που αφορά όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς
 είναι αν ο Ιταλικός λαός θα ξεπεράσει τις συστημικές παγίδες που 
εκφράζουν τα κόμματα Μπερλουσκόνι και Γκρίλλο, καθώς και τα ψευτοδιλήμματα 
για τις πολιτικές λιτότητας και την «κακή» Μέρκελ, και θα προχωρήσει στη
 δημιουργία ενός παλλαϊκού Μετώπου με στόχο την έξοδο από την
 ΕΕ και την οικονομική αυτοδυναμία, ώστε να ξανακτίσει την παραγωγική 
δομή της χώρας. Γεγονός που, αντικειμενικά, θα μπορούσε να θέσει τις 
βάσεις μελλοντικής συστημικής αλλαγής.

από την «Ελευθεροτυπία» 

Πρόσω ολοταχώς για ρώσο-αμερικανική συμφωνία Sykes-Picot στη Μέση Ανατολή

από τον Τιερί Μεϊσάν στο περιοδικό Odnako (Ρωσία)   (μτφ. Κριστιάν)

Ο Πρόεδρος Ομπάμα ετοιμάζεται να αλλάξει τελείως τη διεθνή στρατηγική του, παρά την αντίθεση της ίδιας της διοίκησής του.

Το 1916, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία μοίραζαν τη Μέση Ανατολή (συμφωνίες Sykes-Picot). Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία συζητούν για ένα νέο σχέδιο διχοτόμησης σε σφαίρες επιρροής που θα τους επιτρέψει να εκδιώξουν προς όφελος τους τα κέρδη της γαλλο-βρετανικής επιρροής.

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου στη Ρωσία, ο Τιερί Μεϊσάν αποκαλύπτει το νέο σχέδιο μοιράσματος στη Μέση Ανατολή που επεξεργάζεται από το Λευκό Οίκο και το Κρεμλίνο. 

Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τα κύρια δεδομένα των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων χωρίς να προεξοφλήσει  τη τελική συμφωνία ή την εφαρμογή της. Το ενδιαφέρον του άρθρου είναι ότι επιτρέπει να κατανοήσουμε τις διφορούμενες θέσεις της Ουάσινγκτον η οποία πιέζει τους συμμάχους της σε αδιέξοδο, έτσι ώστε να μπορέσει να επιβάλει προσεχώς μια νέα τάξη πραγμάτων από την οποία θα αποκλειστούν.

Τα δεδομένα είναι απλά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να γίνουν ενεργειακά ανεξάρτητες χάρη στην ταχεία εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου των σχιστόλιθων άμμων. 
Συνεπώς το δόγμα του Κάρτερ (1980) ότι η εξασφάλιση της πρόσβασης στο πετρέλαιο του Κόλπου αποτελεί εθνική επιτακτική ανάγκη για την ασφάλεια είναι νεκρό. Όπως και η συμφωνία του Quincy (1945) σύμφωνα με την οποία η Ουάσιγκτον δεσμευόταν για την προστασία της δυναστείας Σαούντ, αν η τελευταία εγγυούταν την πρόσβασή στο πετρέλαιο της Αραβικής Χερσονήσου.

Ήρθε ο καιρός για μαζική απόσυρση των ΗΠΑ που θα επιτρέπει την μεταφορά των GI’s στην Άπω Ανατολή για την συγκράτηση της  κινεζικής επιρροής.

Από την άλλη πλευρά, τα πάντα πρέπει να γίνουν για να αποφευχθεί μια σινο-ρωσική στρατιωτική συμμαχία. Πρέπει ως εκ τούτου να προσφερθούν ευκαιρίες στη Ρωσία για να εκτραπεί από την Άπω Ανατολή.

Τέλος, η Ουάσιγκτον καταπνίγει τη υπερβολικά στενή σχέση της με το Ισραήλ. 
Αυτή η σχέση είναι εξαιρετικά δαπανηρή, διεθνώς αδικαιολόγητη και στρέφει ενάντια στις ΗΠΑ το σύνολο των μουσουλμανικών πληθυσμών. 

Περαιτέρω, πρέπει να τιμωρηθεί η Τελ Αβίβ η οποία παρενέβη με τόσο απίστευτο τρόπο στην αμερικανική  προεδρική προεκλογική εκστρατεία, περισσότερο δε αφού ποντάρισε εναντίον του υποψήφιου που κέρδισε τις εκλογές.

Αυτά τα τρία στοιχεία οδήγησαν τον Μπαράκ Ομπάμα και τους συμβούλους του να προτείνουν ένα σύμφωνο στον Βλαντιμίρ Πούτιν: η Ουάσιγκτον, η οποία αναγνωρίζει έμμεσα ότι απέτυχε στη Συρία, είναι έτοιμη να αφήσει τη Ρωσία να εγκατασταθεί στη Μέση Ανατολή, χωρίς αντάλλαγμα, και να μοιράσει μαζί της τον έλεγχο της περιοχής.

Με αυτό το πνεύμα, ο Κόφι Ανάν σύνταξε το Ανακοινωθέν της Γενεύης  της 30ης Ιουνίου 2012. 

Εκείνη την εποχή, ήταν μόνο για να βρεθεί μια λύση για το θέμα της Συρίας. 

Αλλά αυτή η συμφωνία υπονομεύτηκε αμέσως από εσωτερικούς παράγοντες της διοίκησης Ομπάμα. Άφησαν να διαρρεύσουν προς το ευρωπαϊκό τύπο  διάφορα στοιχεία του μυστικού πολέμου στη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης μιας  Προεδρικής Εκτελεστικής Εντολής (PresidentialExecutive Order) που έδινε εντολή στη CIA να αναπτύξει  τους άνδρες και μισθοφόρους της στο έδαφος της Συρίας. 

Παγιδευμένος, ο Κόφι Ανάν παραιτήθηκε από τη θέση του ως μεσολαβητή. Από την πλευρά του, ο Λευκός Οίκος εφάρμοσε ένα χαμηλό προφίλ, έτσι ώστε να μην εκτεθούν οι εσωτερικές διαιρέσεις του στη μέση της εκστρατείας για την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα.

Στη σκιά, τρεις ομάδες αντιτίθονταν στο Ανακοινωθέν της Γενεύης:

• Οι παράγοντες που εμπλέκονταν στο μυστικό πόλεμο

• Οι στρατιωτικές μονάδες για την αντιμετώπιση της Ρωσίας

• Οι ρελέδες (ηλεκτρονόμοι) του Ισραήλ.

Τη μεθαύριο της εκλογής του, ο Μπαράκ Ομπάμα ξεκίνησε τη μεγάλη εκκαθάριση. 

Το πρώτο θύμα ήταν ο στρατηγός Ντέιβιντ Πετρέους, σχεδιαστής του μυστικού πολέμου στη Συρία. Παγιδευμένος σε σεξουαλικό σκάνδαλο που στήθηκε από μια υπάλληλο της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο διευθυντής της CIA αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Στη συνέχεια, μια ντουζίνα ανώτερων αξιωματικών τέθηκαν υπό έρευνα για διαφθορά.

Ανάμεσα τους, ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ (Ναύαρχος James G. Stravidis) και ο ήδη διορισμένος διάδοχός του (Στρατηγός  John R. Allen), καθώς και ο διοικητής της Υπηρεσίας Πυραυλικής  Άμυνας  -ήτοι της «Πυραυλικής Ασπίδας»-  (Στρατηγός Patrick J. O'Reilly). 

Τέλος, η Σούζαν Ράις και η Χίλαρι Κλίντον ήταν το αντικείμενο έντονων επιθέσεων επειδή έκρυψαν στο Κογκρέσο τα  κρυμμένα στοιχεία για το θάνατο του Πρέσβη Chris Stevens στη Βεγγάζη, που δολοφονήθηκε από ισλαμιστική ομάδα, πιθανότατα υπό την αιγίδα της Μοσάντ.

Έχοντας εξουδετερώσει η παραλύσει αυτές τις εσωτερικές αντιστάσεις, ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε την ανανέωση σε βάθος της ομάδας του. 

Κατ 'αρχάς, τον Τζον Κέρι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ο άνθρωπος είναι δεδηλωμένος υποστηρικτής της συνεργασίας με τη Μόσχα σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Είναι επίσης προσωπικός φίλος του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Μετά, τον Chuck Hagel στο Υπουργείο Άμυνας. 

Πρόκειται για έναν από τους πυλώνες του ΝΑΤΟ, αλλά ρεαλιστής. Κατήγγειλε πάντα τη μεγαλομανία των νεοσυντηρητικών και το όνειρό τους για παγκόσμιο ιμπεριαλισμό. Είναι νοσταλγός του Ψυχρού Πολέμου, αυτή η ευλογημένη εποχή όταν η Ουάσιγκτον και η Μόσχα μοιράζονταν τον κόσμο με ελάχιστα έξοδα. Μαζί με τον φίλο του τον Κέρι, ο Χάγκελ είχε οργανώσει το 2008 μια προσπάθεια διαπραγμάτευσης για την επιστροφή από το Ισραήλ των Υψωμάτων του Γκολάν στη Συρία. 

Τέλος, τον John Brennan στη CIA. 

Αυτός ο εν ψυχρώ δολοφόνος είναι πεπεισμένος ότι η πρώτη αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ότι δημιούργησαν και ανάπτυξαν το διεθνές τζιχάντ. Η εμμονή του είναι να εξαλείψει τον σαλαφισμό και τη Σαουδική Αραβία, γεγονότα που θα βοηθούσαν τη Ρωσία στο Βόρειο Καύκασο.

Παράλληλα, ο Λευκός Οίκος συνέχισε τις διαπραγματεύσεις του με το Κρεμλίνο. 

Αυτό που έπρεπε να ήταν μια απλή λύση για τη Συρία έγινε ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο αναδιοργάνωσης και κατανομής της Μέσης Ανατολής.

Υπενθυμίσουμε ότι το 1916, μετά από οκτώ μήνες διαπραγματεύσεων, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία μοιράστηκαν μυστικά τη Μέση Ανατολή (Συμφωνίες Sykes-Picot).

Το περιεχόμενο των συμφωνιών αυτών είχε αποκαλυφθεί στον κόσμο από τους Μπολσεβίκους, μόλις ανέλαβαν την εξουσία. Συνέχισε για σχεδόν έναν αιώνα. 

Η κυβέρνηση Ομπάμα εξετάζει το ενδεχόμενο αναδιαμόρφωσης της Μέσης Ανατολής για το εικοστό πρώτο αιώνα, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρότι ο Ομπάμα διαδέχτηκε τον εαυτό του, δεν του επιτρέπεται κατά την τρέχουσα περίοδο (σμτ. Ιανουάριος 2013) παρά να τρέξει τις τρέχουσες υποθέσεις. Θα αναλάβει τα πλήρη καθήκοντά του μετά τον όρκο του στις 21 Ιανουαρίου. Μέσα στις επόμενες μέρες, η Γερουσία θα ακούσει τη Χίλαρι Κλίντον για το μυστήριο της δολοφονίας του πρέσβη στη Λιβύη (23 Ιανουαρίου), μετά θα ακούσει τον Τζον Κέρι για να επιβεβαιωθεί ο διορισμός του (24 Ιανουαρίου). Αμέσως μετά, τα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας θα συναντηθούν στη Νέα Υόρκη για να συζητήσουν τις προτάσεις Λαβρόφ- Μπερνς για τη Συρία.

Οι τελευταίες  περιλαμβάνουν την καταδίκη κάθε εξωτερικής επέμβασης, και την ανάπτυξη μιας ειρηνευτικής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, μια έκκληση προς τους διάφορους πρωταγωνιστές να σχηματίσουν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να προγραμματίσουν εκλογές. Η Γαλλία αναμένεται να αντιταχθεί χωρίς όμως να χρησιμοποιήσει το βέτο της εναντίον του αμερικανικού επικυρίαρχού της.

Το πρωτότυπο του σχεδίου αποτελεί η πρόταση για τη δύναμη του ΟΓΕ που θα χρησιμοποιήσει στρατιώτες κυρίως από την Οργάνωση της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (ΟΣΣΑ). 
Ο Πρόεδρος Μπασάρ Αλ-Άσαντ θα παραμείνει στην εξουσία. Θα πρέπει όμως γρήγορα να διαπραγματευτεί έναν εθνικό χάρτη με τους ηγέτες της μη-ένοπλης αντιπολίτευσης επιλεγμένους με την έγκριση της Μόσχας και της Ουάσιγκτον, και ο ίδιος θα πρέπει να οργανώσει δημοψήφισμα για την επικύρωση αυτού του Χάρτη υπό τον έλεγχο παρατηρητών.

Αυτό το πολιτικό πραξικόπημα ετοιμάζεται από πολύ καιρό από τους Στρατηγούς  Χασάν Τουρεκμάνι (δολοφονήθηκε στις 18 Ιουλίου 2012) και Νικολάι Bordyuzha. 

Κοινή αποδοχή των υπουργών Εξωτερικών του ΟΣΣΑ υπεγράφη στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 και υπεγράφη ένα πρωτόκολλο μεταξύ του Τμήματος των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της ειρήνης και του ΟΣΣΑ.  Ο τελευταίος απολαμβάνει τώρα τις ίδιες εξουσίες με το ΝΑΤΟ. Κοινές ασκήσεις προσομοίωσης των Ηνωμένων Εθνών / ΟΣΣΑ πραγματοποιήθηκαν στο Καζακστάν με τίτλο «Απαραβίαστη Αδελφότητα» (8 έως 17 Οκτωβρίου 2012). Τέλος, συζητήθηκε ένα σχέδιο ανάπτυξης  των «Γαλάζιων Τραγιασκών» στη Στρατιωτική Επιτροπή του ΟΗΕ (8 Δεκεμβρίου 2012).

Μόλις σταθεροποιηθεί η Συρία, ένα διεθνές συνέδριο πρέπει να πραγματοποιηθεί στη Μόσχα για μια συνολική ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των γειτόνων του. 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι δεν είναι δυνατόν να διαπραγματευτεί μια ξεχωριστή ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και της Συρίας, καθώς οι Σύροι απαιτούν πρώτα μια λύση για την Παλαιστίνη στο όνομα του παναραβισμού. 

Αλλά δεν είναι ούτε δυνατόν να διαπραγματευτεί η ειρήνη με τους Παλαιστινίους, επειδή οι ίδιοι είναι εξαιρετικά διχασμένοι, εκτός εάν η Συρία εξουσιοδοτηθεί να τους αναγκάσει να συμμορφωθούν με μια πλειοψηφική συμφωνία. 

Συνεπώς, κάθε διαπραγμάτευση πρέπει να είναι ολοκληρωμένη στο μοντέλο της Διάσκεψης της Μαδρίτης (1991). 

Σε αυτή την περίπτωση, το Ισραήλ θα αποσυρόταν όσο γίνεται  στα σύνορά του 1967.

Τα παλαιστινιακά εδάφη και η Ιορδανία θα ενωθούν για να σχηματιστεί το τελικό παλαιστινιακό κράτος. Η κυβέρνησή του θα ανατεθεί στους Αδελφούς Μουσουλμάνους, γεγονός που έκανε τη συμφωνία πιο  αποδεκτή από τις σημερινές αραβικές κυβερνήσεις.

Στη συνέχεια, τα υψώματα του Γκολάν θα επιστραφούν στη Συρία με αντάλλαγμα την εγκατάλειψη της Θάλασσας της Γαλιλαίας, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονταν μία φορά και έναν καιρό από τις διαπραγματεύσεις του Shepherdstown (1999). 

Η Συρία θα ήταν η εγγυήτρια για το σεβασμό των συνθηκών από το ιορδανο-παλαιστινιακό μέρος.

Όπως και στο παιχνίδι του ντόμινο, θα φτάσουμε τότε στο κουρδικό ζήτημα. 

Το Ιράκ θα διαλυθεί για να γεννηθεί  το ανεξάρτητο Κουρδιστάν και η Τουρκία θα προοριστεί να γίνει ομοσπονδιακό κράτος με χορήγηση αυτονομίας στην κουρδική περιοχή της.

Από τη πλευρά των ΗΠΑ, θα ήθελαν να επεκτείνουν την αναδιαμόρφωση στο σημείο να θυσιαστεί η Σαουδική Αραβία που θα τις ήταν άχρηστη. 

Η χώρα φέρεται να χωρίζεται σε τρία μέρη, ενώ ορισμένες επαρχίες θα ενώνονται είτε με την ιορδανοπαλαιστινιακή ομοσπονδία ή με το σιιτικό Ιράκ, σύμφωνα με ένα παλιό σχέδιο του Πενταγώνου («Taking Saudi out of Arabia, αφανίζοντας τους Σαούντ από την  Αραβία», 10 Ιουλίου 2002). 

Η επιλογή αυτή θα επέτρεπε στην Ουάσιγκτον να αφήσει ένα ευρύ πεδίο επιρροής στη Μόσχα, χωρίς να χρειάζεται να θυσιάσει κάποια από τη δική της επιρροή. 

Η ίδια συμπεριφορά είχε παρατηρηθεί στο ΔΝΤ όταν η Ουάσινγκτον συμφώνησε να αυξηθούν τα δικαιώματα ψήφου των BRICS. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν παραχώρησαν τίποτα από τη  δύναμή τους και ανάγκασαν τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν ένα ποσοστό των ψήφων τους για να τις παραχωρήσουν στους BRICS.

Η εν λόγω πολιτικο-στρατιωτική συμφωνία συνοδεύεται με μια οικονομο-ενεργειακή συμφωνία, καθώς το πραγματικό διακύβευμα του πολέμου κατά της Συρίας ήταν για τους περισσότερους πρωταγωνιστές να κατακτήσουν τα αποθέματα φυσικού αερίου της. Μεγάλα αποθέματα βρέθηκαν πράγματι στα νότια της Μεσογείου και στη Συρία. 

Με την τοποθέτηση των στρατευμάτων της στη χώρα, η Μόσχα θα εξασφάλιζε έναν ευρύτερο έλεγχο της αγοράς του φυσικού αερίου τα επόμενα χρόνια.

Το δώρο της νέας κυβέρνησης Ομπάμα στον Βλαντιμίρ Πούτιν συνοδεύεται με μερικούς υπολογισμούς. 

Όχι μόνο να εκτραπεί η Ρωσία από την Άπω Ανατολή, αλλά επίσης να την χρησιμοποιήσει για να εξουδετερώσει το Ισραήλ. 

Αν ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί έχουν τη διπλή υπηκοότητα ΗΠΑ-Ισραήλ, ένα άλλο εκατομμύριο είναι ρωσόφωνοι.

Εγκατεστημένα στη Συρία, τα ρωσικά στρατεύματα θα μπορούσαν να αποτρέψουν τις επιθέσεις των Ισραηλινών κατά των Αράβων και των Αράβων κατά του Ισραήλ. 

Ως εκ τούτου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα ήταν πλέον υποχρεωμένες να ξοδεύουν τεράστια ποσά για την ασφάλεια του εβραϊκού αποικισμού.

Η νέα συμφωνία θα απαιτήσει από τις ΗΠΑ να αναγνωρίσουν επιτέλους το περιφερειακό ρόλο του Ιράν.

Ωστόσο, η Ουάσιγκτον επιθυμεί να πάρει διαβεβαιώσεις ότι η Τεχεράνη θα αποσυρθεί από τη Λατινική Αμερική, όπου ίδρυσε πολλούς συνδέσμους, μεταξύ άλλων με τη Βενεζουέλα.

Αγνοούμε την ιρανική αντίδραση σε αυτήν την πτυχή της διαδικασίας, αλλά ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ έσπευσε να γνωρίσει στον Μπαράκ Ομπάμα ότι θα κάνει ό, τι μπορεί για να τον βοηθήσει για να πάρει αποστάσεις από το Τελ- Αβίβ.

Το παρόν σχέδιο έχει όμως χαμένους. 

Κατ 'αρχάς, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο των οποίων η επιρροή εξασθενίζεται.

Στη συνέχεια, το Ισραήλ, που χάνει την επιρροή του στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα επιστρέψει στο μερίδιο που του αναλογεί, ήτοι αυτού ενός μικρού κράτους.

Τέλος, το Ιράκ, που θα αποσυναρμολογηθεί. 

Και ίσως η Σαουδική Αραβία, η οποία αγωνίζεται τις τελευταίες εβδομάδες να τα βρει με τους μεν και με τους δε για να ξεφύγει από την μοίρα που της επιφυλάσσεται.

Υπάρχουν επίσης νικητές.

Πρώτα ο Μπασάρ αλ-Άσαντ, χθες εγκληματίας κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με τη Δύση, και αύριο δοξασμένος ως νικητής των ισλαμιστών.

Και φυσικά, ειδικά ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος, με την επιμονή του σε όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, καταφέρνει να βγάλει τη Ρωσία από τη «συγκράτηση της, containment», και να της ανοίξουν εκ νέου τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή και να αναγνωριστεί η υπεροχή της στην αγορά του φυσικού αερίου.

Thierry Meyssan

Πηγή Odnako (Ρωσική Ομοσπονδία) Εβδομαδιαία επιθεώρηση γενικών πληροφοριών. Επιμέλεια: ΜιχαήλLéontieff. 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου 2013 στην εβδομαδιαία ρωσική επιθεώρηση Odnako .

Réseau Voltaire

Ινφογνώμων Πολιτικά