Κεντρική Μακεδονία: 55 σχολεία τελούν υπό κατάληψη κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών

Οι διαμαρτυρίες για τη Συμφωνία των Πρεσπών κορυφώνονται όσο πλησιάζουμε στην κύρωσή της από τη Βουλή. Συνολικά 55 σχολεία στην Κεντρική Μακεδονία βρίσκονται υπό κατάληψη κατά της εκχώρησης της Μακεδονίας.

Σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, που έχουν στείλει οι διευθυντές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των περιφερειακών ενοτήτων της Κεντρικής Μακεδονίας στην Κεντρική Περιφερειακή Διεύθυνση, τα περισσότερα σχολεία υπό κατάληψη -γυμνάσια, γενικά και επαγγελματικά λύκεια- είναι στην Πέλλα (22 σε σύνολο 49 σχολικών μονάδων).

Στη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα, υπό κατάληψη τελούν 11 σχολεία -δέκα στη δυτική και ένα στην ανατολική- ενώ το ίδιο ισχύει για τρία σχολεία στη Χαλκιδική, τέσσερα στο Κιλκίς και πέντε στην Πιερία.

Ο διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας, Θωμάς Μπαχαράκης, διευκρίνισε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι δεν υπήρξαν αναφορές συλλόγων γονέων ή διευθυντών, που να υπονοούν πως οι μαθητικές κινητοποιήσεις είναι καθοδηγούμενες ή υποκινούμενες από εξωσχολικούς παράγοντες.

Φωτο: intime
 pronews.gr

Τα ΜΑΤ που στέκονταν σούζα σε Ειδομένη και Εθνικές Οδούς, "άδεισαν" στο πιτς φυτίλι το Βοτανικό

Freepen.gr - Όπως διαβάζουμε στο newsit.gr ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ περικύκλωσαν την τελούσα υπό κατάληψη περιοχή στην οποία πρόκειται να ανεγερθεί το τζαμί στο Βοτανικό και επιχείρησαν τα ξημερώματα για την εκκένωση του χώρου αππό τους καταληψίες με τις στολές παραλλαγής που αντιδρούν στην κατασκευήτου τεμένους.

Η αστυνομία εξακολουθεί να δίνει την επιχείρηση σε εξέλιξη ενώ η περιοχήο έχει ζωστεί από ισχυρή αστυνομική δύναμη, υπό τον φόβο να υπάρξει προσπάθεια ανακατάληψης, με την είσοδο άλλων ατόμων.

Όπως αναφέρουν στο αναλυτικό ρεπορτάζ τους οι Θ. Πάνου και Μ. Σακελλάρης ο χώρος ανήκε στο Πολεμικό Ναυτικό και τα διπλανά κτίρια φυλάσσονται από φαντάρους. Οι καταληψίες αυτοπροσδιορίζονται ως Κίνημα Ελλήνων εφέδρων πολιτών-οπλιτών και έχουν κάνει κατάληψη στην πρώην ναυτική βάση από τις 11 Ιουλίου μόλις δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ που προσδιόριζε το ακριβές σημείο όπου θα ανεγερθεί το μουσουλμανικό τέμενος.

Το αβίαστο ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το εξής. Τα ΜΑΤ παρεμβαίνουν για να πετάξουν έξω μια ομάδα πολιτών η οποία αντιδρά στην κατασκευή τεμένους στην περιοχή σε μια εποχή όπου υπάρχει έξαρση της ισλαμικής τρομοκρατίας ανά τον κόσμο.

Όταν όμως:

> Τελούσε υπό κατάληψη η σιδηδρομική γραμμή στην Ειδομένη με κόστος εκατομμυρίων ευρώ για τον ΟΣΕ και τις επιχειρήσεις

> Οι πρόσφυγες και οι λαθρομετανάστες λεηλατούσαν τις ιδιοκτησίες στην περιοχή

>  Οι πρόσφυγες και οι λαθρομετανάστες έστηναν μπλόκα στα εθνικά οδικά δίκτυα, ήλεγχαν τους Ελληνες οδηγούς των φορτηγών, δηλαδή οι παράνομοι ήλεγχαν τους νόμιμους και δεν τους άφηναν να εκτελέσουν το δρομολόγιό τους προς Ευρώπη

> Όταν μπαίνουν οι φωτιές σε Μυτιλήνη, Χίο και Λέρο από τους λαθρομετανάστες καθώς πλέον και ο υπουργός Γιάννης Μουζάλας παραδέχεται ότι το 75% των εισερχόμενων δεν είναι πρόσφυγες

Τα ΜΑΤ που ήταν;

Και πώς προέκυψε η "ανάγκη" ανέγερσης τζαμιού; Όλοι αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνων εισήλθαν νόμιμα στη χώρα;

Τα ΜΑΤ που στέκονταν σούζα σε Ειδομένη και Εθνικές Οδούς, "άδεισαν" στο πιτς φυτίλι το Βοτανικό. Τι δεν καταλαβαίνεις;
freepen.gr

η παρέμβαση της Χρυσής Αυγής στον Βοτανικό - 2 ΒΙΝΤΕΟ

Ο ΔΕΞΙΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΒΟΤΑΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ ΤΗΝ «ΣΤΕΓΗ ΑΣΤΕΓΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ», ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΕ «ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΛΗΤΟΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ. ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΚΑΠΕΛΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΦΡΑΞΙΕΣ

 «Ώσπου να ’ρθεί η Άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες… να φέρει το σεφέρι»…
 Τις τελευταίες ημέρες εφρύαξαν τα απανταχού τηλεσκύβαλα, μόλις αντελήφθησαν – κάπως αργά βέβαια – ότι υπάρχουν Έλληνες στον Βοτανικό οι οποίοι εδώ και μήνες αγωνίζονται να δημιουργήσουν έναν καταυλισμό για άστεγους Έλληνες. Έλληνες αλτρουϊστές αγωνιστές που αντί να τύχουν της στήριξης του Δήμου των Αθηναίων, και της πολιτείας γενικότερα, γεύονται σήμερα την χολή και το όξος των ελληνοφοβικών και των ξενόδουλων τηλεπαπαγάλων και αντιμετωπίζουν τις υστερικές κατακραυγές των τηλεοπτικών ορνίθων οι οποίες χύνουν μαύρο δάκρυ στο άκουσμα ότι μια τέτοια «κατάληψη» μπορεί και να καθυστερήσει την ανέγερση του μουσουλμανικού τεμένους. (Θα χαρώ πάντως να τις δω με μπούργκα).

4 μήνες πατριωτικής κατάληψης

Η ιστορία δεν είναι τωρινή, απλά τα ανακλαστικά των βοοειδών, λόγω της δομικής συγκρότησης του εγκεφάλου τους, καθυστερούν να καταγράψουν τα σημαίνοντα ερεθίσματα, με τον ίδιο τρόπο που αδυνατούν να προσλάβουν το οθωμανικό που τους έρχεται (εξαιρούνται οι τοιούτοι παντός φύλου, τόπου, τρόπου και χρόνου που το προσμένουν πώς και πώς). Για να πιάσουμε την ιστορία από την αρχή, σας θυμίζω το τι έγραφα το καλοκαίρι που μας πέρασε, όταν πρωτοεκδηλώθηκε – επιτέλους – ο φιλελληνισμός των Ελλήνων: » …Απέναντι στα συμπτώματα της καλπάζουσας πολιτικής μογγολοειδούς ιδιωτίας που προσέβαλε την χώρα μας, Έλληνες πατριώτες με προεξάρχοντες τους έφεδρους καταδρομείς αλεξιπτωτιστές, κατέλαβαν χθες, 11 Ιουλίου 2016, στην Ιερά Οδό, στον Βοτανικό, τον χώρο μιας εγκαταλελειμμένης ναυτικής βάσης με σκοπό να την μετατρέψουν σε τόπο αξιοπρεπούς διαμονής Ελλήνων αναξιοπαθούντων και όχι σε ισλαμικό τέμενος, όπως «οραματίζεται» η (ανθ)ελληνική πολιτική νομενκλατούρα της μάσας, της ευτέλειας και της υποταγής. Είθε οι σύγχρονοι αυτοί Έλληνες Δονκιχώτες να αποτελέσουν τον καταλύτη μιας αυθεντικής λαϊκής εθνικής αντίστασης, η οποία μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν έχει εκδηλωθεί, ίσως διότι εκτονώνεται μέσα από κατάλληλα μασκαρεμένους κομματικούς φορείς που με τον τρόπο τους (και κυρίως με την απραξία τους) δημιουργούν τελικά την υποψία ότι στηρίζουν και στηρίζονται από το «καθεστώς», εγκλωβίζοντας τις προσδοκίες του χειμαζόμενου ελληνικού έθνους στις δικές τους ιδιοτελείς ποντικοπαγίδες”.

Θα πέσουν κατά την επίθεση

Σήμερα το σκηνικό είναι σαφέστερο. Μια δράκα Ελλήνων μακράν των ξενοδουλικών κομμάτων και των «λόγω αλλά όχι έργω» αυτοαποκαλούμενων εθνικιστικών κομματιδίων, σήκωσαν την σημαία της αντίστασης σε μια χώρα που οι αυθεντικοί Έλληνες αποτελούν πλέον μειονότητα. Ένα είδος Custer’s Last Stand στην επίθεση των πολυάριθμων και αλαλαζόντων ερυθροδέρμων. Το τι θα γίνει, δεν είναι δύσκολο να το μαντέψουμε. Θα πέσουν κατά την επίθεση που θα διαταχθούν να εξαπολύσουν οι δυνάμεις ασφαλείας, κάτι που δεν διατάσσονται να το κάνουν εναντίον των πάσης φύσεως ταραξιών, ποινικών και πολιτικών, λαθραίων και παράτυπων, και άτυπων και ανάτυπων κινούμενων, υποκινούμενων και χρηματοδοτούμενων (;) από τίς οίδε ποιούς φιλάνθρωπους της παγκοσμιοποίησης, για να καλλιεργούν, με την ανοχή των κυβερνώντων, την ανασφάλεια στον λαό μας, με τελικό αποτέλεσμα την αποδοχή της φυλετικής και πολιτισμικής του νόθευσης.
Το έργο έχει ξαναπαιχτεί πολλές φορές στην μακραίωνα ιστορία της Ελλάδος. Και πάντα αυτή η μειονότητα των Ελλήνων, των οποίων τη χώρα βεβηλώνουν με την παρουσία τους οι υπερχειλίζοντες ελληνόφωνοι και ξενόφωνοι καταπατητές της, υψώνει το ανάστημά της στο Σούλι, στα Σφακιά, στον Πόντο και στη Μάνη. Οι Έλληνες αναγκασμένοι να συρρικνωθούν γεωγραφικά, αμύνονται περί πάτρης. Και μην ξεχνάτε. Η Μάνη δεν έπεσε ποτέ στους Τούρκους. Σήκωσε, αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης την σημαία της αυτονομίας της, μαύρη κατάμαυρη με τον λευκό σταυρό καβάλα στο σπαθί της, κι έγινε το εφαλτήριο της παλιγγενεσίας.
Εδώ και μήνες τώρα, αυτήν την σημαία έχω υψώσει κι εγώ στο ταπεινό πυργόσπιτο των προγόνων μου. Και περιμένω «ώσπου να ’ρθεί η Άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες… να φέρει το σεφέρι»…
 Στη φωτο ο Γιάννης Ιωαννίδης των “Εφέδρων Πολιτών Οπλιτών”
Γράφει ο καθηγητής Χρίστος Γούδης
Δημοτικός Σύμβουλος
Δήμου Αθηναίων
***Σημείωση ΜΑΚΕΛΕΙΟ: Λίγο μετά τη συγγραφή του κειμένου η κατάληψη διαλύθηκε από τις δυνάμεις των ΜΑΤ
 makeleio.gr

Εικόνες από τον χώρο στο Βοτανικό που εκκενώθηκε για το τέμενος (φωτο - βιντεο)

Δείτε τις φωτογραφίες και το βίντεο

Εκκενώθηκε μετά από επιχείρηση της Αστυνομίας ο χώρος όπου θα ανεγερθεί το
τέμενος στο Βοτανικό, ο οποίος βρισκόταν επί μέρες υπό κατάληψη.

Οι αστυνομικοί απομάκρυναν και προσήγαγαν τους 11 καταληψίες που βρίσκονταν στο χώρο.

Το οικόπεδο θα φρουρείται συνεχώς από δυνάμεις της Αστυνομίας, για να αποτραπούν τυχόν νέες καταλήψεις.

Πηγή: hnewsbeast.gr

Πηγή: http://www.greek-inews.gr/2016/11/ikones-apo-ton-choro-sto-votaniko-pou-ekkenothike-gia-to-temenos.html#ixzz4P4M7Fr3X

Τούρκος υπουργός από την Αθήνα απαιτεί να σταματήσει η κατάληψη στον Βοτανικό!

Παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας επιχείρησε ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, Ομέρ Τσελίκ, ο οποίος ουσιαστικά απαίτησε να σταματήσει η κατάληψη Ελλήνων πολιτών στον Βοτανικό και  κατά δεύτερον προειδοποίησε την ελληνική κυβέρνηση ότι «θύλακες γκιουλενιστών δρουν στη Δυτ. Θράκη».
 «Ξέρουμε πως δραστηριοποιούνται για να διαιρέσουν την τουρκική κοινότητα στη δυτική Θράκη», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο κ. Τσελίκ μετά τις συναντήσεις που είχε στην Αθήνα με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά.
Επισήμανε πως η τουρκική πλευρά παραμένει έντονα ευαισθητοποιημένη όσον αφορά τα ζητήματα της τουρκικής κοινότητας στην περιοχή και προειδοποίησε πως οι γκιουλενιστές μπορεί να επιχειρήσουν να διασπείρουν περαιτέρω ταραχές στους «ανάμεσα στους συμπατριώτες μας και την κοινότητά μας».
Η Τουρκία θεωρεί πως ο 75χρονος ιμάμης Γκιουλέν είναι ο εγκέφαλος πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και θεωρεί το ισλαμικό φιλανθρωπικό τάγμα του τρομοκρατική οργάνωση.
Ο τούρκος υπουργός ρωτήθηκε και για την κατάληψη του χώρου όπου θα ανεγερθεί το τέμενος στον Βοτανικό, όπου συμμετέχουν και άτομα με στολές παραλλαγής, εκφράζοντας την έντονη ενόχληση της Άγκυρας και, εμμέσως, την «προσδοκία» της ότι το ζήτημα θα λυθεί.
«Το να οικοδομήσει κανείς πλουραλισμό σε μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα συμβάλει στην εσωτερική και κοινωνική ειρήνη. Ποτέ δεν θα δεχτούμε δράσεις παρά μόνο αυτές που συνεισφέρουν στην κοινωνία μέσα στους νόμους της κάθε χώρας», είπε.
Δυστυχώς οι πολιτικές των τζαμιών και των ανοικτών συνόρων οδηγούν σε αυτά τα θλιβερά αποτελέσματα.
 

pronews.gr

Κατάληψη του χώρου που πρόκειται να κτιστεί το τζαμί στο Βοτανικό από πολίτες που διαμαρτύρονται για τους Έλληνες αστέγους

Σε κατάληψη του χώρου που πρόκειται να κτιστεί το τζαμί (το πρώτο μετά από το 1830) στην περιοχή η του Βοτανικού έχουν προχωρήσει δ πολίτες οι οποίοι διαμαρτύρονται με αυτ΄πιν τον τρόπο για άστεγους Έλληνες.
Οι πολίτες αποκαλούν τον χώρο «Hotspot για Έλληνες» και οι καταληψίες είναι μέλη συλλόγου που είχε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της ανέγερσης του τζαμιού στον Βοτανικό.
Για το θέμα ρωτήθηκε από το ΑΜΠΕ ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης. «Οι απόψεις μου για τις καταλήψεις είναι συγκεκριμένες και γνωστές» ήταν η δήλωσή του.
Υπενθυμίζεται πως η κυβέρνηση προχώρησε στην απόφαση για να ανεγερθεί το τζαμί ύστερα από πιέσεις της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ και προορίζεται για χρήση από μουσουλμάνους μέρος των οποίων έχει νομιμοποιηθεί –κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες- μετά την παράνομη είσοδό τους στην Ελλάδα.
Η κατάληψη του χώρου που προορίζεται για αλλοδαπούς συνιστά, όπως λένε οι ίδιοι μια δίκαιη αντίδραση απέναντι στις χιλιάδες των Ελλήνων αστέγων που είτε έχουν χάσει τα σπίτια τους είτε πρόκειται να τα χάσουν μέσα από τους πλειστηριασμούς.

pronews.gr

«Ξετινάζει» τον ΣΥΡΙΖΑ ο Ράμφος! «Μας κυβερνούν καταληψίες- Αποτυχημένοι στη ζωή παίρνουν ρεβάνς τώρα»

Μετά τη χθεσινή συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ , όπου ανέφερε για τον Αλέξη Τσίπρα πως δεν σκέφτεται την κοινωνία, αλλά τη διατήρηση της εξουσίας, ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος επανήλθε σήμερα με νέα συνέντευξη στον Alpha 9,89.

Ο κ. Ράμφος έκανε λόγο για τρομερό ψυχικό έλλειμμα που έχει ο Πρωθυπουργός και εκτίμησε ότι «έχουμε μπλέξει με «ομάδα ψυχοθεραπείας, ένα group therapy ως κυβέρνηση και πρέπει να τα βγάλουμε πέρα».
Μιλώντας στον Alpha 989 ο κ. Ράμφος αναφέρει ότι «διψά κανείς για εντύπωση όταν ο εαυτός του έχει ελλείμματα. Αυτό τον ψευτο-ψυχολογικό ρόλο έρχεται να διαδραματίσει ο πολιτικός».
Προσθέτει για τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα ότι «η κίνηση που έκανε πάντα δεν ήταν του κόπου, ήταν της κατάληψης. Εκφράζεται και με την αποφυγή γραβάτας. Μπορεί να υποδεικνύει και την αδυναμία του».
«Κυβερνώμεθα από καταληψίες. Εκθέτουν την ψυχή τους που είναι σκουπιδότοπος», συνέχισε ο ίδιος και σχολίασε ότι «οι πιο πολλοί απ’ αυτούς είναι αποτυχημένοι στη ζωή και τώρα παίρνουν ρεβάνς. Εμείς στην πραγματικότητα βγάζουμε την ουρά μας απέξω».
 thecaller.gr

ΙΣΠΑΝΙΑ: Δεν πέρασε η έξωση του Hogar Social στην Μαδρίτη

Η κομμουνίστρια δήμαρχος της Μαδρίτης, Manuela Carmena, απέτυχε στην προσπάθειά της να αναγκάσει το Hogar Social Madrid («Κοινωνικό Σπίτι Μαδρίτης» ή HSM) να εγκαταλείψει τις εγκαταστάσεις του στην πόλη. Το έργο του Hogar Social Madrid γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2014, ως μια εθνικιστική κατάληψη. Διάβασε άρθρο εδώ.

Το HSM χρησιμοποιεί το κτίριο ως χώρο αποθήκευσης και διαμονής για άπορους Ισπανούς, αλλά η αντίθεσή της ομάδας στην εισβολή των λαθρομεταναστών τους έχει φέρει σε αντίθεση με την 72χρονη Carmena.

Ως αποτέλεσμα, η Carmena (φώτο), η οποία ισχυρίζεται ότι έχει παραιτηθεί από μέλος του Partido Comunista de España (Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας, PCE), υπέβαλλε μια πρόταση στην πιο πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Μαδρίτης ζητώντας την έξωση του HSM από το κατεχόμενο κτίριο του.

Ενώ ήταν σε εξέλιξη η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, περίπου τριάντα μέλη του HSM διαδήλωναν έξω από το κτίριο, με δύο από τα πιο εξέχοντα μέλη τους να έχουν δεθεί με αλυσίδες στα κάγκελα του κτιρίου.

Τα άλλα μέλη του HSM ξεδίπλωσαν ένα πανό που έγραφε «Ένοχοι μόνο επειδή βοηθάμε τους δικούς μας ανθρώπους».

Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Jorge García Castaño είπε ότι το HSM "χρησιμοποιεί το κτίριο για να παίρνει και να παραδίδει τρόφιμα, αλλά αυτό είναι ένα κάλυμμα για τις βίαιες δραστηριότητες του". Αυτές οι "βίαιες δραστηριότητες", όπως ισχυρίστηκε, περιλαμβάνουν "επιθέσεις, απειλές και εκφοβισμό κατά προσώπων λόγω εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού και προπαγανδιστικές εκστρατείες με συνθήματα όπως «τρομοκράτες Καλώς ήρθατε»."

Ο Castaño κατηγόρησε επίσης το HSM ότι «ποινικοποιεί ολόκληρη την μουσουλμανική κοινότητα και τα εκατομμύρια των ανθρώπων που, φεύγουν εξ αιτίας του πολέμου."

Παρά αυτές τις στομφώδεις, κοινότυπες και υπερβολικές δηλώσεις, κανένα μέλος του HSM δεν έχει καταδικαστεί για εγκλήματα, και, όπως το κίνημα τονίζει στη σελίδα του στο Facebook, η μόνη βία σε οποιαδήποτε από τις δημόσιες εμφανίσεις του είχε προέλθει από την άκρα αριστερά.

Παρά τις προσπάθειές τους, η προσπάθεια έξωσης του HSM απέτυχε να συγκεντρώσει αρκετές ψήφους για να περάσει και η οργάνωση-που έχει εκδιωχθεί από άλλες κτιριακές εγκαταστάσεις, -είναι ασφαλής προς το παρόν.

Το HSM δημοσίευσε μια σειρά φωτογραφιών στη σελίδα του στο Facebook που δείχνουν ακριβώς τι κάνουν, βοηθώντας ηλικιωμένους και άπορους να επιβιώσουν. Οι εθνικιστές του HSM έχουν ορκιστεί να συνεχίσουν το έργο τους, ό,τι και να γίνει – ενώ σταθερά αυξάνονται σε αριθμό η υποστήριξη και οι ακτιβιστές.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τι έκρυβαν οι καταληψίες μέσα στη «Βίλα Αμαλία»

Γιγαντιαία επιχείρηση της αστυνομίας στο κτήριο της οδού Αχαρνών και Χέυδεν

Δεκάδες αστυνομικοί περικύκλωσαν τη «Βίλα Αμαλία», που βρίσκεται στην οδό Χέυδεν και Αχαρνών, η οποία βρισκόταν εδώ και χρόνια υπό κατάληψη.

Το κτίριο είχε περικυκλωθεί από άνδρες των ΜΑΤ, ενώ αστυνομικοί εισέβαλαν στη βίλα Αμαλία.

Έξι Έλληνες και δύο αλλοδαποί προσήχθησαν, ενώ οι αστυνομικοί ανακάλυψαν χιλιάδες αντικείμενα στο χώρο - 1.500 άδειες φιάλες, ένα δοχείο με εύφλεκτο υγρό, αντιασφυξιογόνες μάσκες, κροτίδες μεγάλου μεγέθους, ένα πτυσσόμενο γκλομπ, μαχαίρια, σφεντόνες, μεταλλικά σφαιρίδια, ένα σφυρί και μικροποσότητες κάνναβης.

Μόλις έγινε γνωστή η αστυνομική επιχείρηση, περίπου 100 με 150 άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο φωνάζοντας συνθήματα εναντίον των αστυνομικών.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Νικός Δένδιας δήλωσε: "Το μήνυμά μας είναι σαφές: Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Δεν μπορεί να είναι χώρος ανομίας. Και τα χιλιάδες μπουκάλια για την παρασκευή βομβών μολότοφ και τα άλλα υλικά που βρέθηκαν στη “Βίλα Αμαλία” αποδεικνύουν ότι ο χώρος αυτός υπήρξε για πάρα πολλά χρόνια ένα εργαστήριo ανομίας".

Περισσότερα: Τι έκρυβαν οι καταληψίες μέσα στη «Βίλα Αμαλία» | E-Radio.gr Blog 

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης γράφει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

“Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες. Και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες…”

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

Ακούω διάφορους σήμερα να βρίζουν τη λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου».

Ανήκω – θέλοντας και μη – σε εκείνη της γενιά.

Μιλάω σπάνια για τα γεγονότα εκείνα, κι όταν το κάνω αμφισβητώ όλους τους μύθους που επικράτησαν έκτοτε. Κυρίως για το ρόλο που διαδραμάτισε η τότε Αριστερά…

Αυτή η αμφισβήτηση εκ μέρους μου εκφράζεται δημόσια και γίνεται από τότε, όταν δεν ήταν εύκολο να ειπωθούν, να γραφούν ή να ακουστούν, πράγματα που τώρα τα λένε πολλοί. Και κάποιοι, μάλιστα, καθ’ υπεροβολήν…

Και δεν εξαργύρωσα τη συμμετοχή μου στα «γεγονότα του Πολυτεχνείου». Συνειδητά, από την πρώτη στιγμή, κράτησα τις αποστάσεις μου και αποδοκίμασα όσους το έκαναν. Και μάλιστα σε εποχές που αυτό είχε και κόστος και ρίσκο:

Το κόστος να απομονωθείς από παντού. Και το ρίσκο να φανείς «γραφικός».

Ό,τι έκανα στη ζωή μου το έκανα όχι επικαλούμενος τη «συμμετοχή» μου σε εκείνη την εξέγερση, αλλά μάλλον… αποσιωπώντας την.

Ό,τι έκανα έκτοτε το κατάφερα όχι επειδή «ήμουν κι εγώ εκεί», αλλά παρά το γεγονός ότι ήμουν κι εγώ εκεί…

Και τέλος μίλησα από τους πρώτους για τη χρεοκοπία της μεταπολίτευσης του 1974 και για την ανάγκη μιας «νέας μεταπολίτευση». Σε καιρούς (πριν δέκα χρόνια περίπου) που κι αυτό δεν ήταν εύκολο να το πει κανείς…

Νιώθω, λοιπόν, την ανάγκη να γράψω σήμερα αυτές τις γραμμές, όχι «απολογητικά» με την έννοια της «απολογίας», ούτε καν με την έννοια του «απολογισμού». Μάλλον «παρεμβατικά», με την έννοια να βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους.

Κάποτε ήταν «μόδα» να δηλώνεις «γενιά του Πολυτεχνείου» ακόμα κι αν δεν πέρασες ούτε απ’ έξω. Τώρα έγινε μόδα να βρίζεις τη «γενιά του Πολυτεχνείου». Ακόμα κι αν δεν ξέρεις πολλά για το τι ακριβώς έγινε τότε…

Ποτέ δεν μου άρεσε να ακολουθώ τους «συρμούς». Δεν το έκανα τότε, όταν ήταν «πολιτικώς ορθόν» να γράφεις κατεβατά επικολυρικού θαυμασμού για ό,τι έγινε στο «Πολυτεχνείο». Δεν το κάνω ούτε και τώρα, όταν «γύρισαν» τα πράγματα και είναι «πολιτικώς ορθόν» να αναθεματίζουμε όλοι μαζί, ότι ως πριν λίγο προσκυνούσαμε.

Η αλήθεια – και εν πάση περιπτώσει η δική μου, γιατί αυτήν μόνο μπορώ να καταθέσω  – είναι αρκετά διαφορετική:

* Την εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν την ήθελε κανείς. Και δεν την «προετοίμασε» κανείς. Η ίδια η Αριστερά που βροντοφώναζε και υπερηφανευόταν για τη συμμετοχή της και για τον… «καθοδηγητικό της ρόλο», εκ των υστέρων, στη διάρκεια της εξέγερσης την είδε με επιφυλακτικότητα και καχυποψία. Κάποιοι μάλιστα ζήτησαν από τους φοιτητές να βγουν έξω και αμέσως μετά καταδίκασαν την εξέγερση ως έργο «300 προβοκατόρων»…

Ξέρετε τι θα πει να είσαι 19 ετών στην πιο βαθιά παρανομία μετά την εξέγερση, και κάποια κόμματα της Αριστεράς να σε θεωρούν «προβοκάτορα» την ώρα που η χούντα σε κυνηγάει παντού;

* Δεύτερον, τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όντως κάποιοι πήγαν να τα εκμεταλλευτούν. Τα εκμεταλλεύθηκε πρώτος ο δικτάτορας Ιωαννίδης για να ρίξει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Μετά τα εκμεταλλεύθηκε η Αριστερά κυρίως (αλλά και το ΠΑΣΟΚ πλαγίως), για να εδραιώσουν την παρουσία τους μετά την κατάρρευση της χούντας. Αλλά στην εξέγερση δεν πρωτοστάτησε ούτε ο… Ιωαννίδης, ούτε το ΠΑΣΟΚ (που δεν υπήρχε τότε), ούτε η Αριστερά (μέρος της οποίας απέσυρε τις δυνάμεις της, ενώ κάποιο άλλο μέρος είχε ταυτιστεί με το «πείραμα Μαρκεζίνη» που το ακύρωσε η εξέγερση).

* Τρίτον, το «Πολυτεχνείο» σίγουρα δεν έριξε τη χούντα. Αλλά την κλόνισε σοβαρά, και έπαιξε το ρόλο του «καταλύτη» για την εσωτερική της διάσπαση. Η «πολιτικοποίηση» της δικτατορίας (με τις εκλογές Μαρκεζίνη που ήταν προγραμματισμένες για τον Ιανουάριο του 1974) ματαιώθηκε μια βδομάδα μετά την εξέγερση. Ενώ η κατάρρευση της δικτατορίας προέκυψε μετά την τραγωδία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.

Για το Πολυτεχνείο το μόνο που μπορούμε να πούμε ήταν ότι κλόνισε το δικτατορικό καθεστώς, το διέσπασε, το αποδυνάμωσε και επέτεινε τις εσωτερικές του αντιφάσεις. Κι αυτό δεν ήταν λίγο. Αλλά ήταν πολύ διαφορετικό απ’ το μύθο που πλάστηκε όλα τα επόμενα χρόνια…

* Τέταρτον, η «αντίσταση του λαού κατά της χούντας» δεν υπήρξε τόσο «παλλαϊκή», τόσο «μαζική» και τόσο «ομόθυμη» όσο παρουσιάστηκε μετά. Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ενέκριναν τη δικτατορία τα πρώτα χρόνια. Αρκετοί ακόμα την ανέχονταν αγόγγυστα. Ακόμα περισσότεροι ένιωθαν απλώς φόβο. Πολλοί λίγοι είχαν διάθεση για αντίσταση. Όπως λίγοι ήταν κι αυτοί που είχαν διάθεση να βοηθήσουν τους τότε αντιστασιακούς…

Στις αρχές του 1973 αυτό άρχισε να αλλάζει. Και καταλύτης υπήρξε το φοιτητικό κίνημα, πράγματι. Με την κατάληψη (τις δύο καταλήψεις για την ακρίβεια) της Νομικής Σχολής, το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 1973. Και, βέβαια, με την κατάληψη του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο της χρονιάς εκείνης. Αλλά απλώς άρχισε να αλλάζει το κλίμα…

* Μετά τον Ιούλιο του 1974 γεμίσαμε με «αντιστασιακούς κατόπιν εορτής»! Από ανθρώπους που υπηρέτησαν το δικτατορικό καθεστώς και ύστερα διαφήμιζαν την αντιδικτατορική τους δράση, μέχρι ανθρώπους που απλώς δεν έκαναν τίποτε και ύστερα εμφανίζονταν ως περίπου… «οπλαρχηγοί» μιας «παλλαϊκής αντίστασης» που δεν υπήρξε ποτέ!

Μετά από πολλά χρόνια γνώρισα κάποιο γνωστό άρθρογράφο – μακαρίτη εδώ και καιρό – που τόλμησε να γράψει: «εγώ παιδιά δεν ήμουν αντιστασιακός επί χούντας!» Ξαφνικά τον εκτίμησα πολύ. Όχι γιατί δεν έκανε αντίσταση. Αλλά γιατί δεν ήταν «δήθεν»….

* Η Γιορτή του Πολυτεχνείου – και όλη η μυθολογία που πλάστηκε σχετικά – υπήρξε έναςκαθεστωτικός μύθος. Ήταν η τελετουργία που νομιμοποιούσε την εγκαθίδρυση της Κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αναδείκνυε «σύμβολα» και «ήρωες» – θεμέλια απαραίτητα για κάθε καθεστώς που διψά για νομιμοποίηση.

Άλλα καθεστώτα θεμελιώθηκαν σε αληθινά μεγάλα γεγονότα. Εδώ βολεύτηκαν με ένα «συμβάν»! Το οποίο είχε και μια ακόμα λυτρωτική λειτουργία. Ξέπλυνε τις τύψεις ενός λαού, που δίψαγε για αντιστασιακούς μύθους στη διάρκεια μιας περιόδου που ελάχιστοι έκαναν πραγματική αντίσταση.

* Το Πολυτεχνείο δεν συγκρίνεται – ούτε θα μπορούσε, άλλωστε – με κανένα από τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν τη νεοΕλληνική Ιστορία. Η 25^η Μαρτίου και η 28^η Οκτωβρίου δεν μπορούν να έχουν την παραμικρή σύγκριση με την 17^η Νοεμβρίου. Είναι γελοίο και να το λέμε…

Δεν συγκρίνεται ούτε με άλλα ιστορικά γεγονότα, όπως οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και ο Κυπριακός αγώνας της δεκαετίας του ’50, ή με μεγάλες στιγμές όπως η παλλαϊκή αντίσταση του 1943 κατά της «πολιτικής επιστράτευσης» που προσπάθησαν να επιβάλουν τότε οι αρχές της Κατοχής. Η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες χώρες της κατεχόμενης Ευρώπης, όπου οι Ναζί δεν μπόρεσαν να κάνουν πολιτική επιστράτευση. Και η μόνη, ίσως, που αυτό ματαιώθηκε μετά από αληθινά παλλαϊκή και όντως πολυαίμακτη εξέγερση του λαού. Κι όμως, όλα αυτά αποσιωπώνται και γιορτάζουμε κάθε χρόνο το …Πολυτεχνείο! Αυτό δεν είναι γελοίο πια. Είναι τραγικό! Και καθόλου κολακευτικό για όλους μας.

* Η γιορτή του Πολυτεχνείου, λοιπόν, δεν έχει καμία ιστορική αντιστοίχηση με τα πραγματικά γεγονότα. Υπήρξε καθαρά καθεστωτικό σύμβολο και για ένα λόγο ακόμα: Σηματοδοτεί μια περίοδο, όπου οι «ηττημένοι» του Εμφύλιου, κερδίζουν την ηγεμονία μέσα στη χώρα. Δεν άσκησαν ποτέ την διακυβέρνηση, αλλά επέβαλαν τη δική τους λογική στο καθεστώς και στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του: τα Πανεπιστήμια, τα σχολεία, τη διανόηση, τον Τύπο, τα ΜΜΕ. Είμαστε μια μοναδική περίπτωση που την πρόσφατη ιστορία την έγραψαν τελικά οι ηττημένοι, όχι οι νικητές. Και την έγραψαν εξ ίσου στρεβλά…

Το Πολυτεχνείο λοιπόν, όχι ως γεγονός αλλά ως επέτειος, μύθος, σύμβολο, υπήρξε μια «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», για να δώσει στην Αριστερά, μετά από 27 χρόνια παρανομίας, μια «ηθική νίκη».

Ήταν μια «νίκη», μετά από μια εξέγερση που η ίδια η Αριστερά δεν την ήθελε, δεν τη στήριξε, κάποια στιγμή την κατήγγειλε κι όλα, και στη συνέχεια τν οικειοποιήθηκε πλήρως!

Κρίμα, γιατί η Αριστερά είχε πραγματικούς αγώνες, σύμβολα και ήρωες, που τους παραμέρισε, για να τιμήσει ένα πολύ μικρότερης σημασίας γεγονός από το οποίο η ίδια επισήμως μάλλοναπείχε.

Ή μάλλον ακριβώς γι’ αυτό: Διότι όλα τα άλλα που είχε στο «ενεργητικό» της ήταν γραμμένα ταυτόχρονα και στο «παθητικό» της! Ήταν γεγονότα και σύμβολα που δίχαζαν τον ελληνικό λαό. Ενώ το Πολυτεχνείο, ή μάλλον ο μύθος που πλάστηκε γι’ αυτό, λειτουργούσε ενωτικά ως σύμβολο.

Και γι’ αυτό ήταν πολύ βολικό. Αλλά ελάχιστα αληθινό…

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξε ένα «ψέμα»! Ήταν μια εξέγερση της νεολαίας για Δημοκρατίακαι Ελευθερία. Τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο. Και δεν είναι μικρό πράγμα.

Η «γενιά του Πολυτεχνείου», δηλαδή οι άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν δεν είναι αυτές οικαρικατούρες που εμφανίζονται σήμερα, που άρχισε η αποδόμηση του μύθου. Ήταν παιδιά ανάμεσα στα 19 και τα 25 χρόνια τους τότε, που διψούσαν για Ελευθερία, οργανώθηκαν χωρίς βοήθεια, εξεγέρθηκαν και ρίσκαραν, όταν κάθε συμβατική λογική γύρω τους – αριστερή και δεξιά – τους έλεγε «να κάτσουν στα αυγά τους»! Γιατί αυτό τους έλεγαν.

Κι από τότε παραμένουν, όπως θα ’λεγε ο Άρης Αλεξάνδρου:

«Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες»

Το τι έκανε ο καθένας τους μετά δεν έχει και πολύ σημασία. Οι ήρωες είναι «τυχεροί» όταν πεθαίνουν. Γιατί μένει το «φωτοστέφανο». Όσοι αγωνίστηκαν για κάτι μεγάλο κι έχουν την… «ατυχία» να επιζήσουν, τότε ακολουθούν ο καθένας τον δρόμο του, άλλος καλύτερο άλλο χειρότερο, άλλος αξιοπρεπέστερο, άλλος όχι. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πράξη της νιότης τους απαξιώνεται. Κάποιοι από τους «πρωταγωνιστές» μπορεί να απαξιώθηκαν. Το ξέσπασμα Ελευθερίας, όχι…

Όσους αληθινά πρωτοστάτησαν στα γεγονότα τότε, δεν τους ξέρετε. Γιατί προτίμησαν να μείνουν στην αφάνεια. Οι περισσότεροι αηδιασμένοι από τη μυθοπλασία, δηλαδή από το προπαγανδιστικό «περιτύλιγμα» με το οποίο περιβλήθηκε η δική του νεανική εξέγερση. Άλλοι, πάλι, διακρίθηκαν στη ζωή τους, χωρίς να διαφημίσουν την τότε συμμετοχή τους. Ελάχιστοι – αληθινά ελάχιστοι – έκαναν το Πολυτεχνείο καριέρα. Και σήμερα το έχουν μετανιώσει.

Είναι, λοιπόν, κατάντημα, να φτύνουμε σήμερα εκεί που κάποτε όλοι προσκυνούσαν.

Οι περισσότεροι που έπαιξαν κάποιο ρόλο τότε, δεν προσκύνησαν ποτέ το είδωλο – το φετίχ – που περιφέρεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα στους δρόμους.

Κι αυτοί που προσκύνησαν το «φετίχ», κατά κανόνα δεν είχαν καμία σχέση με το «έγκλημα». Γίνονταν φαντασιακοί μέτοχοι ενός μύθου, ακριβώς γιατί δεν μετείχαν στα πραγματικά γεγονότα…

* Η χρεοκοπία της μεταπολίτευσης, είναι γεγονός. Η νέα μεταπολίτευση που έχει ανάγκη ο τόπος είναι ακόμα ζητούμενο. Σε αυτό το μεσοδιάστημα καταρρέουν οι παλαιοί μύθοι, χωρίς να εδραιώνονται οι νέες αλήθειες.

Αυτό αναδεικνύει μια σύγχυση αναπόφευκτη. Αλλά για κάποιους είναι λυτρωτικό. Κυρίως για την ίδια «τη γενιά του Πολυτεχνείου»…

Ναι, συμφωνώ προφανώς, με όσους υποστηρίζουν ότι πρέπει να τελειώνουμε με τέτοιες επετειακές εκδηλώσεις. Να βρούμε το κουράγιο να εξηγήσουμε ότι τιμούμε κάθε ξέσπασμα ελευθερίας της Ελληνικής νεολαίας, αλλά δεν διογκώνουμε τα γεγονότα, ούτε προσβάλλουμε τη μνήμη άλλων σημαντικότερων αγώνων που έχουν περιέλθει στη λήθη. Το έχω υποστηρίξει ενυπόγραφα, εδώ και πολλά χρόνια. Όταν ακόμα ήταν δύσκολο. Κι εγώ απελπιστικά μόνος τότε…

Αλλά όχι να περνάμε από τη μυθοποίηση στο… ανάθεμα!

Πρέπει άραγε, να ντρεπόμαστε που αγωνιστήκαμε κάποτε για Ελευθερία;

Πρέπει να απολογούμαστε, γιατί κάποιοι, ελάχιστοι, οικειοποιήθηκαν τους αγώνες μας ή τους μετέτρεψαν σε εφαλτήριο καριέρας;

Ως πότε σε αυτή τη χώρα όσοι αγωνίστηκαν για κάτι σημαντικό θα πρέπει συνεχώς να καλούνται σε απολογία;

Φυσικά κάθε λαός έχει ανάγκη από σύμβολα.

Αλλά εδώ δεν κατεδαφίζουμε φθαρμένα σύμβολα. Τρώμε τα παιδιά μας!

Και τώρα τα τρώμε όταν έχουν πάψει προ πολλού να είναι «παιδιά».

Η «γενιά του Πολυτεχνείου» μπήκε πράγματι, μαζικά, στα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς το 1974 και λίγο αργότερα.

Όπως μπήκε-βγήκε! Οι περισσότεροι τουλάχιστον…

Γιατί όσοι έχουν ζήσει από τα μέσα μια εξέγερση εκτός από απροσκύνητοι ήταν πλέον καιψυλλιασμένοι.

Κι ανθρώπους που είναι απροσκύνητοι και ψυλλιασμένοι, δεν μπορούν να τους «φάνε» έτσι εύκολα. Ιδιαίτερα οι άκαπνοι…

Και παραμένουμε από τότε «για τους Σπαρτιάτες Είλωτες, και για τους Είλωτες Σπαρτιάτες». Παλαιότερα μας πετροβολούσε η Αριστερά για την είχαμε ξεπεράσει ή εγκαταλείψει. Σήμερα μας πετροβολούν και πολλοί άλλοι, γιατί ήμασταν τα θύματα ενός μύθου, που κάποιοι άλλοι έπλασαν στην καμπούρα μας…

Όσοι από μας δεν καταδέχθηκαν να γίνουν «παιδιά του κομματικού σωλήνα» και δεν ενέδωσαν στις σειρήνες του life style – δηλαδή οι συντριπτικά περισσότεροι – έχουν κρατήσει δύο πράγματα. Που το καθένα από μόνο τους είναι πολύτιμο, αλλά και τα δύο μαζί «δεν παίζονται»:

–Έχουν εμπειρία ρήξης με ένα ανελεύθερο καθεστώς. Δηλαδή έχουν γευτεί αυτό που λέμε«Ελευθερία» και το ξέρει μόνο όποιος ρίσκαρε γι’ αυτό. Όχι όποιος έμαθε να το θεωρεί «δεδομένο»…

–Κι έχουν κρατήσει κάτι άλλο, που το λένε Αξιοπρέπεια. Και που μπορεί να το καταλάβειμόνον όποιος το έχει.

Ελευθερία και Αξιοπρέπεια δεν είναι μόνο δύο λέξεις. Το πρώτο είναι εμπειρία ζωής και το δεύτερο είναι τρόπος ζωής.

Αυτά τα δύο κουβαλάμε. Κι αυτά τα δύο παραδίδουμε σε όποιους τα θέλουν. Και σε όποιους τα εκτιμούν.

Οι υπόλοιποι μπορούν να μας πετροβολούν.

Αντέξαμε απέναντι σε θηρία. Δεν μας φοβίζουν οι ψείρες…

Είμαστε και Σπαρτιάτες και Είλωτες!

            «Σπαρτιάτες» γιατί μάθαμε να πολεμάμε.

            Και «Είλωτες» γιατί μάθαμε να υπομένουμε…        

Και δεν έχουμε πει ακόμα την τελευταία μας λέξη…

antinews

Κάτοικοι Κυψέλης: Χαιρετίζουμε το τέλος της κατάληψης της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης

Από το Γραφείο Τύπου

Οι κάτοικοι του 6ου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου της Αθήνας χαιρετίζουμε τις ενέργειες της Πολιτείας να σπάσει επιτέλους την... πολυετή κατάληψη της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης και να την αξιοποιήσει προς όφελος όλων των δημοτών. 

Επί σειρά ετών περιθωριακά στοιχεία με την στήριξη διαφόρων δήθεν αριστερών, δήθεν προοδευτικών και δήθεν γενικώς κομμάτων και οργανώσεων είχαν καταλάβει το κτίριο και αρνούνταν να το παραδώσουν στον Δήμο. Συγχρόνως παρουσιάζονταν ως δήθεν εκπρόσωποι των κατοίκων, οι οποίοι δήθεν επίσης ήθελαν έναν «ελεύθερο» χώρο. Ο συγεκριμένος χώρος δεν ήταν καθόλου «ελεύθερος» όπως διατείνονταν. Φασιστοειδή αναρχικά στοιχεία επέτρεπαν την είσοδο σε όποιον ήταν αρεστός και ταιριαστός στις ιδεοληψίες τους και τα ψυχοπαθητικά τους σύνδρομα, ενώ κατά διαστήματα προέβαιναν σε απίστευτους τραμπουκισμούς προς κατοίκους ή αιρετούς, που δεν συμφωνούσαν με την κατάληψη. 

Το θράσος τους ήταν τέτοιο, που έφτασαν σε σημείο να προπαγανδίζουν πως στον εν λόγω χώρο είχαν γίνει εκατοντάδες πολιτιστικές εκδηλώσεις, πως ήταν χώρος κοινωνικής αλληλεγγύης και άλλα ευτράπελα. Και λέμε ευτράπελα, γιατί ήταν γνωστό τοις πάσι στις γειτονιές μας πως ένα μάτσο αλήτες βάφτιζαν τις συνελεύσεις περιθωριακών στοιχείων και τις προβολές που έκαναν για την πάρτη τους πολιτιστικές εκδηλώσεις. Σε καμία βέβαια ανακοίνωση δεν αναφέρεται πως αυτός ο «ελεύθερος» χώρος των «κοινωνικά αλληλέγγυων» λειτουργούσε εις βάρος των δημοτών, καθώς οι «αλληλέγγυοι» της προόδου και των «λαϊκών αγώνων» δεν ήταν τίποτα παραπάνω από κλασικοί τζαμπατζήδες. Ετρωγαν, έπιναν, γλένταγαν, μέχρι και καντίνα είχαν μέσα που πουλούσε καφέδες, και έστελναν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού και του νερού στον Δήμο, σε εμάς δηλαδή, να πληρώσει. 

Είναι ντροπή κόμματα του κοινοβουλίου να υποστηρίζουν αυτά τα αίσχη προβαίνοντας σε βαρύγδουπες δηλώσεις περί «επιτυχούς λειτουργίας ενός αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου από συλλογικότητες», όταν γνωρίζουν πολύ καλά πως αυτές οι συλλογικότητες είναι ένα μάτσο περιθωριακοί και προβληματικοί τύποι, ενώ η «λειτουργία και η αυτοδιαχείριση» βασίζεται στην θεωρία του «κάνω τον τζάμπα μάγκα εις βάρος της κοινωνίας». 

Εμείς οι κάτοικοι του 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος δηλώνουμε ότι 
Κανένας από αυτούς που βγάζει ανακοινώσεις υπέρ της κατάληψης δεν αντιπροσωπεύει τους κατοίκους, που είναι ρητά και κατηγορηματικά υπέρ της αξιοποίησης της αγοράς από τον Δήμο. Αντιθέτως αντιπροσωπεύει αποκλειστικά και μόνο τους καταληψίες τζαμπατζήδες. 
Ολοι αυτοί που μιλάνε για «ελεύθερο χώρο» και άλλα γελοία ψεύδονται ασυστόλως. Οπως ήδη αναφέραμε ένα παρεάκι έκανε τον τζάμπα μάγκα σε χώρο που δεν του ανήκε. Αυτή είναι η αλήθεια. 
Είμαστε κατά οποιασδήποτε μορφής βίας ασκηθεί, συμπεριλαμβανομένης και της λεκτικής, από όσους διαφωνούν με το εν λόγω εγχείρημα. 

Η Δημοτική Αγορά δεν έκλεισε, όπως αρέσκονται μερικοί να ανακοινώνουν. 

Η Δημοτική Αγορά μόλις άνοιξε για όλους. 

Αυτή είναι η αλήθεια όσο και εάν πονάει τζαμπατζήδες και μπαχαλάκηδες, που το μόνο που «προσέφεραν» στην γειτονιά τόσα χρόνια ήταν βανδαλισμοί και φασαρίες. 
Κάτοικοι και επαγγελματίες 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος
tro-ma-ktiko