Η επανάσταση της μεσαίας τάξης απέναντι στην παγκοσμιοποίηση - Γι' αυτό νίκησε ο Τραμπ

ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Πολλές είναι πλέον οι αναλύσεις για το «φαινόμενο Τραμπ». Για τον τυφώνα που ήρθε να σαρώσει τα πάντα και να αλλάξει τα δεδομένα σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι περισσότεροι αναλυτές επιχειρούν να εξηγήσουν την ψήφο των Αμερικανών, τι ήταν αυτό που τους ώθησε στη στήριξη ενός ζάμπλουτου με μηδαμινή εμπειρία στην πολιτική. Ο καναδός κοινωνιολόγος Mathieu Bock-Côté, καθηγητής στο Μόντρεαλ, γράφει στην Le Figaro:
Είχαν όλοι προβλέψει ότι η επικράτησή του ήταν αδύνατη. Ολοι θεωρούσαν τον Τραμπ σαν τον εκπρόσωπο της απελπισίας ενός όλο και αυξανόμενου αριθμού Αμερικανών. Οτι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν το σύμπτωμα μιας πολιτικής και πολιτισμικής μιζέριας που χτύπησε τις λαϊκές τάξεις των ΗΠΑ.
Πάρα πολλοί τον έβλεπαν ως τερατώδη κλόουν, σεξιστή, ρατσιστή και χυδαιολόγο. Τώρα θα πρέπει να αλλάξουμε το βλέμμα μας και να τον δούμε αλλιώς. Αυτός που ο Ομπάμα έλεγε ότι δυστυχώς μπορεί να πάρει τους πυρηνικούς κωδικούς, θα είναι για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο.

Θα πρέπει να πούμε ότι οι φόβοι του Ομπάμα δεν ήταν αστήρικτοι. Η φήμη του μεγαλομανούς και περιπετειώδους Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι χωρίς επιχειρήματα. Μετά την νίκη του, τα πρόσωπα των παρουσιαστών στα κανάλια ήταν για κλάμματα. Δεν μπορούσαν να κρύψουν την βαθιά τους απογοήτευση. Η επίσημη εξήγηση έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί, και θα την ακούμε όπου κι αν σταθούμε τις επόμενες ημέρες: η παλιά, μουχλιασμένη Αμερική έφερε τον Τραμπ στην εξουσία. Οτι υπάρχει ταυτοτική σύγχιση, ότι υπάρχει κλείσιμο στον εαυτό μας, ότι φοβόμαστε τη διαφορετικότητα: όλες αυτές οι φράσεις είναι ήδη έτοιμες. Ορισμένοι θα βάλουν και σάλτσες και θα κουνήσουν το κουδουνάκι του αντιφασισμού. Θα αρχίσουν τις δήθεν ιστορικές συγκρίσεις και ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα ναζικοποιηθεί σε πολλές κουβέντες. Πολλοί θα αναρωτηθούν αν ο Τραμπ σηματοδοτεί την επιστροφή στον Δυτικό κόσμο του 1930. Κάποιοι θα πουν ότι οι αμερικανοί θα πρέπει να ντρέπονται. Δυστυχώς, είναι αναπόφευκτο. Αυτό είναι το συνηθισμένο ρεφρέν.
Κι όμως, κάτι άλλο έχει συμβεί, κατά τη γνώμη μου. Από την νίκη του Brexit ως την επανάσταση του Τραμπ, περνώντας από την άνοδο των λαϊκιστικών κινημάτων της Ευρώπης, είναι η ίδια επανάσταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης που μοιάζει να σχηματίζεται. Κάθε φορά, τα θέματα είναι τα ίδια: οι πολίτες ζητούν σύνορα, θέλουν να επανιδρύσουν την κυριαρχία των κρατών, θέλουν να συγκρατήσουν την μαζική μετανάστευση, θέλουν να υπερασπιστούν την εθνική ταυτότητα. Κάθε χώρα το κάνει με τον τρόπο της, λαμβάνοντας υπόψιν τις δικές της πολιτικές παραδόσεις και τα δικά της αρχέτυπα. Συχνά, κάποιες ατυπικές και εκκεντρικές προσωπικότητες αναλαμβάνουν να εκφράσουν αυτές τις έννοιες ή τουλάχιστον που κατορθώνουν να τις κατεβάσουν στη δημόσια σφαίρα, όπως έγινε στην περίπτωση του Νάιτζελ Φάρατζ, στο Brexit.
Μπορούμε να μιλάμε για το τέλος της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης; Ισως, το μόνο που μπορούμε να λέμε είναι ότι ποτέ η παγκοσμιοποίηση δεν έγινε θετικά δεκτή από τις λαϊκές τάξεις και τις μεσαίες τάξεις. Αλλά αυτή η απροθυμία τους ποτέ δεν ελήφθη στα σοβαρά και όλοι το έβλεπαν σαν σημάδι μιας κακής νοσταλγίας σε ένα σύμπαν ήδη παγκοσμιοποιημένο. Ξεχνούσαμε ότι οι ρίζες είναι μια ουσιώδης ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής και ότι μπορούμε να αδιαφορήσουμε ή να την παγώσουμε αλλά αυτή καταλήγει να επικρατήσει. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από πλαίσια, από όρια, από άγκυρες. Οταν θέλουμε να τον ξερριζώσουμε από τον κόσμο του, επαναστατεί. Η πολιτική επανάσταση δεν είναι πάντα όμορφη, ελαφριά ή ντελικάτη. Μπορεί να πάρει και τραγικές όψεις.
Ενας κόσμος μοιάζει να πεθαίνει, ένας άλλος μοιάζει να γεννιέται. Η επανάσταση Τραμπ είναι εν πολλοίς ένα είδος δημοψηφίσματος εναντίον του συστήματος -με την Χίλαρι Κλίντον να εκπροσωπεί το σύστημα. Αυτή η επανάσταση παραμένει ακατανόητη αν δεν καταλάβουμε ότι ο Τραμπ γύρισε την απόρριψη του συστήματος και των ελίτ υπέρ του. Κι αυτό γιατί συστηματικά το μιντιακό κατεστημένο έκανε εμετό πάνω στον «παραδοσιακό Αμερικανό», τον οποίο κατηγορούσε για όλες τις πιθανές και απίθανες δυστυχίες. Κι αυτό προκάλεσε μια βαθιά αντίδραση ή αν προτιμάτε, ένα ισχυρό αντίθετο αποτέλεσμα.
Το μιντιακό κατεστημένο παρουσίαζε τον «παραδοσιακό Αμερικανό» σαν καρτούν, σαν έναν μικρό λευκό ανθρωπάκο, ετεροφυλόφιλο, ο οποίος εμμένει στα αποκτήματά του και ποθεί να καταπιέσει τις μειονότητες. Αυτή η απαξίωση των μεσαίων και λαϊκών τάξεων γύρισε μπούμερανγκ στο μιντιακό και πολιτικό σύστημα. Αυτές οι τάξεις έβαλαν όλα τα λεφτά τους πάνω στον υποψήφιο τον πιο brutal και ριζοσπαστικό που υπήρχε. Η υποψηφιότητα του Τραμπ ήταν μια ευκαιρία διαμαρτυρίας που αυτές οι τάξεις άρπαξαν κυριολεκτικά, θέλοντας να καταργήσουν την αηδία που ο Τραμπ προκαλούσε σε άλλες τάξεις.
Κάποιοι ήδη ζητούν από το μιντιακό κατεστημένο να αναρωτηθεί μήπως συνεισέφερε στη νίκη του Τραμπ. Με άλλα λόγια, μήπως το γεγονός ότι δεν τον πήραν στα σοβαρά επιτάχυνε την επέλασή του. Αλλά τα μίντια ποτέ δεν έχασαν την ευκαιρία να τον κακολογήσουν. Και ο ίδιος έκανε ό,τι μπορούσε για να γίνει καρτούν. Αλλά στην πραγματικότητα, η δαιμονοποίησή του τον εξυπηρέτησε πολύ. Οσο περισσότερο ο Τραμπ κράσσαρε στην επικοινωνία, τόσο εκείνοι που ταυτίζονταν μαζί του τον έβλεπαν θετικότερα. Το politically correct είναι μια πραγματική ιδεολογική τυραννία. Αλλά από το Brexit ως την επανάσταση Τραμπ, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, αυτή η τυραννία κατέρρευσε.
Το μιντιακό κατεστημένο θα αντεπιτεθεί σύντομα και θα ξεκινήσει ένα ιδεολογικό αντάρτικο, χωρίς προηγούμενο, κατά τη γνώμη μου.
Ας βγάλουμε ένα γενικό συμπέρασμα από αυτές τις εκλογές. Οσοι στην πολιτική μιλούν για αδύνατα ή απίθανα πράγματα, θα πρέπει να σκεφτούν πολύ περισσότερο τις αμερικανικές εκλογές του 2016. Ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει μια θολή προσωπικότητα, συχνά χυδαίος, για να τα πούμε κομψά. Δεν ήταν φτιαγμένος για να κατοικήσει στον Λευκό Οίκο και πρέπει να διερωτηθούμε πώς από κλόουν διαμαρτυρίας θα γίνει ενωτικός πρόεδρος σε μια χώρα που είναι διχασμένη όσο ποτέ.
Η προσωπική πολιτική του σκέψη δεν είναι ιδιαίτερα καλά χτισμένη: θα βρει κατά τη διάρκεια της προεδρίας του την σταθερότητα που του λείπει; Ο ρόλος θα καταρθώσει να τον μεταμορφώσει; Γιατί η επανάσταση δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line

Υμνοι για τους Ελληνες από Μ.Λεπέν και Ν.Φάρανζ: "Είναι φανταστικό να βλέπεις το κουράγιο των Ελλήνων απέναντι στο bullying των Βρυξελλών"

"ΝΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ"

Ενθουσιασμός σε όλα τα ευρωπαϊκά κόμμτα που αντιστρατεύονται την διεφθαρμένη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και την μονοκρατορία του Βερολίνου. Μετά την θερμή δήλωση του "συγγενούς" στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικού σχηματισμού των Podemos, ήρθε η  άλλη πλευρά του ευρωπαϊκού πολιτικού φάσματος του βρετανικού UKIP του Νάιτζελ Φάρατζ και του γαλλικού Εθνικού Μετώπου της Μαρί Λεπέν.
Η πρώτη δήλωση του του Ν.Φάρατζ έγινε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter και ήταν σαφώς ενθουσιώδης: "Το σχέδιο της ΕΕ πεθαίνει. Είναι φανταστικό να βλέπεις το κουράγιο του ελληνικού λαού απέναντι στο πολιτικό και οικονομικό bullying από τις Βρυξέλλες», έγραψεο Φαράτζ του εθνικιστικού βρετανικού κόμματος".
Ενώ λίγη ώρα αργότερα, η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, Μαρίν Λεπέν έγραψε: "Η νίκη του "όχι" στο ελληνικό δημοψήφισμα είναι μία νίκη του λαού ενάντια στην ευρωπαϊκή ολιγαρχία. Είναι ένα "όχι" ελευθερίας, επανάστασης κατά των ευρωπαϊκών όρων που θέλουν να επιβάλλουν το κοινό νόμισμά τους με κάθε κόστος, παρά την πιο απάνθρωπη και αντιπαραγωγική λιτότητα".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Το κόμμα του Nigel Farage προκαλεί την μεγαλύτερη αναστάτωση στην πολιτική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η αύξηση της υποστήριξης στο UKIP συνεχίζεται. Εν μέσω αυξανόμενης λαϊκής  απογοήτευσης από την προοδευτική κυβερνώσα ελίτ, το κόμμα του Nigel Farage είναι στα πρόθυρα να προκαλέσει μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην βρετανική πολιτική σκηνή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο .

Μια δημοσκόπηση το Σαββατοκύριακο έδειξε ότι το 31 τοις εκατό των ανθρώπων σχεδιάζει να ψηφίσει το UKIP στις ευρωεκλογές, αρκετά μπροστά από τους Εργατικούς και τους Συντηρητικούς.

Αυτή η δραματική αύξηση της δημοτικότητας είναι αξιοσημείωτη για ένα κόμμα χωρίς ούτε μια έδρα στο Westminster. Αλλά η αυξανόμενη δημοφιλία του UKIP είναι μια καθαρή ένδειξη της ευρείας οργής ​​στην προδοσία της χώρας μας από μία στενή, ιδιοτελή πολιτική ελίτ που υπονόμευσε συστηματικά την εθνική μας ταυτότητα και επέτρεψε στην ΕΕ να κάνει κουρέλι την δημοκρατία μας.

Όσο πιο πολύ ανεβαίνει το UKIP τόσο πιο πολύ ταρακουνιέται το πολιτικό κατεστημένο. Ένα κλίμα υστερίας και απόγνωσης έχει συμπαρασύρει τα τρία κύρια κόμματα και μεγάλα τμήματα των μέσων ενημέρωσης, καθώς προσπαθούν να σταματήσουν τον Farage.

Τα ορθολογικά επιχείρημα έχουν αντικατασταθεί από μια μορφή Μακαρθισμού, και η πολιτική συζήτηση με παιδαριώδεις προσβολές. Έτσι, μας λένε ότι οι αφίσες της εκστρατείας του UKIP, που εκθέτουν τις καταστροφικές επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης είναι «ρατσιστικές».

Έψαξαν και βρήκαν αυτή την φωτογραφία του 22χρονου Alex Wood υποψηφίου του UKI, για να αποδείξουν τον "ρατσισμό". Ο Wood διώχθηκε από το κόμμα

Ομοίως, μια ψεύτικη καταιγίδα παράγεται από ανθρώπους που βγάζουν στην δημοσιότητα σχόλια σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ακόμα και από τα πιο σκοτεινά μέλη του UKIP. Σε ένα τέτοιο κλίμα κυνηγιού μαγισσών και καλλιέργεια ενοχής, κάθε αμφιλεγόμενη παρατήρηση ή πονηρή συμπεριφορά από έναν υποστηρικτή του UKIP προβάλλεται ως αντιπροσωπευτική συνολικά του κόμματος.

Αλλά όλη αυτή η τακτική εκτόξευσης λάσπης απέτυχε θεαματικά. Η επίθεση το μόνο που κατάφερε ήταν να ενισχύσει την άνοδο του UKIP, όπως τα στοιχεία αυτού του Σαββατοκύριακου αποδεικνύουν. Αυτό επειδή οι περισσότεροι Βρετανοί είναι αγανακτισμένοι.

Το να απευθύνεις κατηγορίες περί «ρατσισμού» είναι η παλιά άσχημη τακτική που χρησιμοποιείται από τους ‘προοδευτικούς’ που θέλουν να επιβάλουν τις δίδυμες ιδεολογίες τους, αυτή της μαζικής μετανάστευσης και αυτή της πολιτιστικής πολυμορφίας. Η αποδοχή αυτών των δύο δογμάτων δεν τέθηκε ποτέ σε μια δημοκρατική ψηφοφορία ενώπιον του βρετανικού λαού. Αντ’ αυτού η δημιουργία τους επιβλήθηκε ανελέητα με τον εκφοβισμό τους αντιπάλων ώστε να σιωπήσουν και την παρουσίαση κάθε εναλλακτικής άποψης ως "προσβλητική".

Το απόλυτο αντιπροσωπευτικό δείγμα αυτής της στάσης ήταν το περιβόητο ξέσπασμα του πρώην πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν κατά τη διάρκεια των γενικών εκλογών του 2010, όταν ο ίδιος (off the record, ενώ δεν είχε καταλάβει ότι το μικρόφωνο ήταν ακόμα ανοικτό!) χαρακτήρισε την ψηφοφόρο Gillian Duffy  μια «φανατική γυναίκα», επειδή τόλμησε να εκφράσει την ανησυχία της για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του λαού έχει πλέον βαρεθεί αυτή τη καταστολή των αντιφρονούντων.

ΦΩΤΟ: Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του UKIP Δρ Bob Smith

Οι διαρκώς αυξανόμενοι εκλογείς θεωρούν τώρα απαράδεκτο να αντιμετωπίζονται ως «ρατσιστές» απλά επειδή αγαπούν την χώρα τους ή επειδή ανησυχούν για την κοινωνική επανάσταση που μαστίζει τη Βρετανία κατά την τελευταία δεκαετία. Η προσπάθεια να απεικονιστεί το UKIP ως ‘κοινωνικά απαράδεκτο’ πέτυχε μόνο να ενισχύσει την δυναμικότητα του μηνύματος του Farage : ότι θέλει να ανακτήσει την ελευθερία μας από την αντι -βρετανική, υπέρ της ΕΕ πολιτική τάξη που περιφρονεί τις ίδιες τις έννοιες της ελευθερίας του λόγου, του έθνους και της δημοκρατίας.

Η αύξηση των ποσοστών του UKIP είναι η πεμπτουσία της εξέγερσης των Βρετανών ενάντια στην αστυνομία της σκέψης, των επιτρόπων των φυλετικών σχέσεων, των  δογματικών της ποικιλομορφίας και των προπαγανδιστών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι αντι-UKIP προσπάθειες του κατεστημένου αποπνέουν επίσης την βρωμερή δυσωδία της υποκρισίας.

Γιατί οι υποτιθέμενες αμαρτίες του κόμματος από κάποιες ατυχείς εκφράσεις ή κακή διοίκηση ωχριούν μπροστά στις δραστηριότητες των κατεστημένων φορέων του Westminster και των Βρυξελλών.

Δεν ήταν το UKIP που κυβέρνησε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης ή έστειλε τα βρετανικά στρατεύματα να πεθάνουν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν ή παρήγαγε έναν περίεργο φάκελο για να δικαιολογήσει έναν παράνομο πόλεμο ή σπατάλησε δισεκατομμύρια για να ενισχύσει διεφθαρμένα καθεστώτα.

Δεν ήταν το UKIP που συνέπραξε στην μακροχρόνια συγκάλυψη της παιδεραστίας του μακαρίτη βουλευτή των Φιλελεύθερων Δημοκρατών (Lib Dem) Sir Cyril Smith (φώτο). Είναι η ΕΕ και όχι το UKIP, οι λογαριασμοί της οποίας έχουν αποτύχει να δώσουν ένα καθαρό νομοσχέδιο της υγείας για 18 χρόνια από τους ελεγκτές, λόγω των κατά συρροή καταχρήσεων και της κακοδιαχείρισης.

Φανταστείτε την βροντερή κατακραυγή που θα υπήρχε αν ο Nigel Farage ήταν ο κορυφαίος αξιωματούχος σε έναν οργανισμό που συνδέονταν με ένα δίκτυο υποστήριξης παιδεραστών. Αλλά αυτός είναι ο αναφερόμενος φάκελος της Harriet Harman, αναπληρωτή αρχηγού του Εργατικού Κόμματος και του συζύγου της Jack Dromey, του σκιώδη υπουργού τοπικής αυτοδιοίκησης.

Έχουμε ακούσει πολλά για ακραία σχόλια από μέλη του UKIP στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ας θυμηθούμε ότι η Diane Abbott των Εργατικών (φωτο) έχει αναμφισβήτητα κάνει ρατσιστικά σχόλια μιλώντας για "ξανθιές, γαλανομάτες" Φιλανδές νοσοκόμες που παίρνουν τις θέσεις εργασίας σε τοπικό νοσοκομείο και για την πίστη της ότι οι «λευκοί άνθρωποι αγαπούν να παίζουν το διαίρει και βασίλευε».

Η μεγάλη ειρωνεία του UKIP είναι ότι οφείλει την επιτυχία του στο πολιτικό κατεστημένο. Αν τα κύρια κόμματα δεν χλεύαζαν τις απόψεις των ανθρώπων για τόσο πολύ καιρό, ιδίως σχετικά με τη μετανάστευση και την ΕΕ, τότε το κόμμα του Farage δεν θα είχε ποτέ κερδίσει έδαφος.

Το κατεστημένο είναι έτοιμο να πληρώσει ένα βαρύ δίκαιο τίμημα για αυτή την περιφρόνηση.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Δεύτερη επίθεση σε Σαμαρά:Είστε απόγονοι κομμουνιστών που αρνήθηκαν να πολεμήσουν τον Μουσολίνι

Επεισοδιακή ήταν η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο Ευρωκοινοβούλιο, καθώς, μετά τον Νάιτζελ Φάρατζ και ο ακροδεξιός Νικ Γκρίφιν επιτέθηκε στον Ελληνα πρωθυπουργό. Ο ακροδεξιός Νικ Γκρίφιν σε πραγματικό παραλήρημα έφτασε σε σημείο να θυμηθεί τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο και τα φασιστικά καθεστώτα. Κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά πως δεν λέει «όχι» στην Τρόικα και ανέφερε «Είστε απόγονοι των κομμουνιστών που αρνήθηκαν να πολεμήσουν τον Μουσολίνι». Μάλιστα δεν παρέλειψε να εκφράσει και τη συμπάθειά του στο, συνεργαζόμενο με τον ίδιο, κόμμα της Χρυσής Αυγής σημειώνοντα «Ο Μεταξάς είπε όχι και πολέμησε κάτι που φαίνεται πως είναι το αληθινό έγκλημα των φυλακισμένων μελών της Χρυσής Αυγής». - See more at: 
alithiastofos.blogspot.gr

Επίθεση Nigel Farage σε Σαμαρά: «Να ονομάσετε το κόμμα σας No Democracy» (video)

Στο τέλος λέει:

«…Τώρα μας διοικούν μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλες τράπεζες και μεγάλοι γραφειοκράτες. Και οι επικείμενες ευρωεκλογές αυτό ακριβώς θα αποδείξουν. Το ποιος θα είναι ο νικητής στη μάχη: εθνική δημοκρατία εναντίον ευρωπαϊκής κρατικής γραφειοκρατίας.

Ό, τι και να πείτε, οι άνθρωποι εκεί έξω δεν αποζητούν τις Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης. Αλλά μία Ευρώπη με κυρίαρχα κράτη, μία Ευρώπη συναλλαγών και συνεργασίας.

Και προσωπικά θεωρώ ότι οι ευρωεκλογές θα σηματοδοτήσουν μία καμπή. Μέχρι τώρα, ο καθένας από εμάς, πίστευε ότι η ανάπτυξη της Ε.Ε. ήταν αναπόφευκτη. Αυτός ο “μύθος του αναπόφευκτου” θα συντριβεί στις ευρωπαϊκές εκλογές το τρέχον έτος. Θα το δείτε».

πηγή

Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Συνέντευξη του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου στο Ραδιοσταθμό «Η Φωνή της Ρωσίας»

Συνέντευξη έδωσε μέσα από την φυλακή ο γ.γ. του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή Νίκος Μιχαλολιάκος  στον κρατικό ραδιοσταθμό «Η Φωνή της Ρωσίας».

Είναι η πρώτη φορά που η Μόσχα  λαμβάνει  θέση εμμέσως πλην σαφώς κατά του χαρακτηρισμού ως "εγκληματικής οργάνωσης" του εθνικιστικού κόμματος, αφού βέβαια δεν συνηθίζεται ο επίσημος κρατικός ραδιοσταθμός της Ρωσίας που απευθύνεται και καλύπτει την επικαιρότητα υπό την οπτική του Κρεμλίνου, να παίρνει συνεντεύξεις από "αρχηγούς εγκληματικών οργανώσεων".

Κύριε Μιχαλολιάκο, πώς σας φαίνεται, μειώθηκε ή αυξήθηκε η υποστήριξη του κόμματός σας από το εκλογικό σώμα μετά τη σύλληψη των ηγετών της Χρυσής Αυγής;

- Αυξήθηκε και αυτό προκύπτει από όχι μία, αλλά από πολλές δημοσκοπήσεις και πολιτικές έρευνες οι οποίες δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και παρουσιάστηκαν από τους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας μας. Ο Ελληνικός Λαός αντιστάθηκε με σθένος στην πλύση εγκεφάλου από τα μίντια της ξενόδουλης εξουσίας.

Σε συνέντευξή του στο CNN, ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Δένδιας δήλωσε ότι η έρευνα σχετικά με την Χρυσή Αυγή, σχετίζεται άμεσα με την εντολή του πρωθυπουργού Σαμαρά. Υπάρχει κάποια πολιτική πτυχή στην υπόθεση κατά της Χρυσής Αυγής;

- Όχι απλά υπάρχει πολιτική πτυχή, υπάρχει μόνο πολιτική πτυχή! Κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύει αυτήν την τερατώδη κατηγορία εναντίον του κόμματός μας ότι είμαστε "εγκληματική οργάνωση". Δεν είναι τυχαίο ότι η σύλληψη η δική μου έγινε όταν ο πρωθυπουργός Σαμαράς βρισκόταν στις ΗΠΑ όπου κατά την εκεί παραμονή του με δηλώσεις του, κόμπαζε για την δίωξη της Χρυσής Αυγής. Άλλωστε σε συνέντευξή του στην τηλεόραση, ο ίδιος παραδέχτηκε ότι είχε δώσει προσωπική εντολή και πίεσε την Δικαιοσύνη για τις προφυλακίσεις μας.

Πώς βλέπετε τις προοπτικές της ποινικής διαδικασίας ενάντια σε σας και τους συναδέλφους σας στο κόμμα;

- Εάν αφήσουν τελικά την Δικαιοσύνη να αποφασίσει σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, τότε είναι βέβαιο ότι μας περιμένει μια πανηγυρική αθώωση. Εάν έχουμε μία δίκη σαν αυτές που έκανε ο Στάλιν με τον Βισίνσκι και τον Μπέρια, τότε όλα μπορούν να συμβούν… Μέχρι στιγμής πάντως κανένα στοιχείο δεν υπάρχει ότι η Χρυσή Αυγή ένα νόμιμο κόμμα που συμμετείχε σε εκλογές, υπήρξε ποτέ εγκληματική οργάνωση! Είναι σε όλες τις περιπτώσεις μία πολιτική δίωξη.

Το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού και σε αρκετά μεγάλο βαθμό και του δυτικού Τύπου κατηγορούν συχνά την Χρυσή Αυγή για «νεοναζισμό». Είναι κατά την άποψή σας η Χρυσή Αυγή νεοναζιστικό κόμμα;

-Όχι κατηγορηματικά όχι. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα Εθνικιστικό Κίνημα, αντικαπιταλιστικό και ενάντιο στο να είναι η Ελλάδα ένα προτεκτοράτο του αγγλοσαξωνικού ιμπεριαλισμού. Αυτό δεν μας συγχωρούν και από κει και πέρα το να μιλάμε για ναζισμό και νεοναζισμό ανήκει στην Ιστορία. Όλα αυτά τέλειωσαν το 1945. Είναι γεγονός πάντως ότι τα μεγάλα μίντια των ΗΠΑ και της Αγγλίας κυρίως έχουν συκοφαντήσει αισχρά την Χρυσή Αυγή.

Ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες ανησυχούν σοβαρά ότι στις επόμενες εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα κόμματα των Ευρωσκεπτικιστών μπορούν να πάρουν περίπου το 30% των εδρών. Πώς αξιολογείτε τις πιθανότητες της Χρυσής Αυγής στις ευρωπαϊκές εκλογές του 2014;

- Είναι γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων ξυπνά και δεν θέλει την Ευρώπη υποτακτικό και δούλο της αμερικανικής πολιτικής. Ενάντια σε αυτή την Ευρώπη μάχονται τα κόμματα των Ευρωσκεπτικιστών. Θέλουμε μία άλλη Ευρώπη στην οποία δεν μπορεί παρά να ανήκει και η Ρωσσία. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στις Ευρωπαϊκές εκλογές μπορεί να είναι από δεύτερο έως και πρώτο κόμμα. Αυτές τις δημοσκοπήσεις έχουν στα χέρια τους και για αυτό τον λόγο με έβαλαν φυλακή οι ψευτοδημοκράτες υπηρέτες των συμφερόντων της Αμερικής και του ΝΑΤΟ!

Υπάρχει άραγε κάποια σύνδεση μεταξύ της ποινικής σας υπόθεσης και των επικείμενων εκλογών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;

- Ασφαλώς και υπάρχει άμεση σύνδεση και όχι μόνο αυτών των εκλογών, αλλά και των δημοτικών εκλογών. Διαπίστωσαν την συνεχή άνοδο της Χρυσής Αυγής και για αυτό το λόγο ξαφνικά ανακάλυψαν ότι είμαστε "εγκληματίες"! Είναι πρώτη φορά στην πολιτική ζωή της Ελλάδος που με προσωπική εντολή του πρωθυπουργού της χώρας επιχειρείται η εξόντωση ενός πολιτικού του αντίπαλου!

Ο Νάιτζελ Φάρατζ, ηγέτης του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι «η Ελλάδα έχει θυσιαστεί στο βωμό του ευρωπαϊκού νομίσματος», προσθέτοντας ότι το ΔΝΤ υποστήριξε τα χρήματά του το «πραξικόπημα κατά του ελληνικου λαού». Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;

- Συμφωνώ απολύτως. Ό,τι έχει συμβεί εις βάρος της χώρας μας τα τελευταία χρόνια είναι ένα πραξικόπημα, το οποίο από πλευράς οικονομικής έκανε χειρότερα τα πράγματα για την Ελλάδα απ᾽ότι ήσαν πριν.

Μπορεί να θεωρούμε σωστή τη θεωρία σύμφωνα με την οποία οι ενέργειες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια της όξυνσης της οικονομικής κρίσης, συνέβαλε στο ανέβασμα του επιπέδου δημοτικότητας της Χρυσής Αυγής;

- Ασφαλώς και συνέβαλαν στην δημοτικότητα της Χρυσής Αυγής όλα αυτά. Γιατί η Χρυσή Αυγή ήταν σταθερά ενάντια στο να τεθεί η εθνική μας οικονομία κάτω από την εξουσία του ΔΝΤ και των άλλων ξένων.

Κατά τα τελευταία μερικά χρόνια, πάρα πολλοί γνωστοί πολιτικοί και οικονομολόγοι συνέστησαν στην Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ και να επαναφέρει τη δραχμή για την εξασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης. Τέτοιες συστάσεις δόθηκαν, π.χ. από τον κορυφαίο οικονομολόγο Νουριέλ Ρουμπινί, τον Σουηδό υπουργό Οικονομικών Άντερς Μποργκ και τον τότε Πρόεδρο της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να επιμένει στη διατήρηση του ευρώ χωρίς να υπολογίζει το κόστος;

- Αποτελεί Ιδεολογικό και πολιτικό μας στόχο η επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα γιατί αυτό αποτελεί προϋπόθεση εθνικής ελευθερίας. Όμως, για να φύγουμε από το ευρώ πρέπει οι Ευρωπαίοι να μας αποζημιώσουν γιατί προς χάριν του ευρώ καταστράφηκαν βασικές δομές της εθνικής μας οικονομίας.

Ποιές, κατά τη γνώμη σας θα πρέπει να είναι οι σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς βλέπετε την επιθυμία τέτοιων πολιτικών, σαν του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο να μετατραπεί η ΕΕ σε ένα κεντρικό, ομοσπονδιακό κράτος;

- Η Ευρώπη που οραματίζεται ο Μπαρόζο είναι μ ία ένωση οικονομική και τίποτε άλλο. Σε μια τέτοια Ευρώπη δεν πιστεύουμε.

Τι σχέσεις θα θέλατε να δείτε ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία;

- Οι σχέσεις της Ελλάδος με την Ρωσσία είναι ισχυρές από πλευράς ιστορικής και γεωπολιτικής. Η Ελλάδα και η Ρωσσία είναι φυσικοί σύμμαχοι. Η Ελλάδα θα έπρεπε να δώσει την διέξοδο στην Ρωσσία προς τις θερμές θάλασσες και σε αντάλλαγμα να εξασφαλίσει την εθνική της ασφάλεια. Αντίθετα με αυτή την προοπτική λειτουργεί εδώ και πολλές δεκαετίες η πολιτική εξουσία στην Ελλάδα που έχει καταστήσει την χώρα μας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και των πλουτοκρατών συμμάχων τους στην Ευρώπη.

Πώς βλέπετε το μέλλον της Ελλάδας από μακροπρόθεσμη άποψη και ποιό θα είναι για την Ελλάδα το 2014;

- Είναι βέβαιο ότι το 2014 θα είναι μία ακόμη δύσκολη χρονιά για τον Ελληνικό Λαό. Καμμία ανάπτυξη δεν υπάρχει, η φτώχεια και η ανεργία μεγαλώνουν. Η Ελλάδα είναι μια πλούσια χώρα, ευρίσκεται σε ένα σημαντικά στρατηγικό σημείο του κόσμου και εάν ήταν ελεύθερη και ανεξάρτητη πράγμα για το οποίο αγωνιζόμαστε, θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να έχει λαμπρό μέλλον. Προϋπόθεση όμως για αυτό είναι να σταματήσει να είναι προτεκτοράτο των ξένων και να έχει έναν έντιμο σύμμαχο με κοινά συμφέροντα όπως είναι η Ρωσσία με την οποία Ρωσσία μας συνδέει κάτι βαθύτερο από τα γεωπολιτικά συμφέροντα, η Ορθοδοξία.

Τελειώνοντας θα ήθελα να απευθύνω τους εγκάρδιους χαιρετισμούς μου στο αδελφό Ρωσσικό Ἐθνος. Με την βοήθεια του οποίου οι Έλληνες κέρδισαν την ανεξαρτησία τους με αφορμή τον ρωσσοτουρκικό πόλεμο το 1829.

πηγή

Πατριωτικό σύλλογο "Θερμοπύλες"

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Πανικοβλημένος ο Κάμερον αποκαλεί «ρατσιστές» όσους ψήφισαν UKIP

Η άνοδος του ευρωσκεπτικιστικού αντιμεταναστευτικού UKIP(Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου) στο 28% στο Eastleigh, δημιούργησε πανικό στους Συντηρητικούς που ψάχνουν να βρουν τα βαθύτερα αίτια της δημοτικότητας του UKIP και αν ο ευφυής «ερασιτέχνης» ηγέτης του Nigel Farage έχει πραγματικά τη δυνατότητα να στερήσει από την παλαιότερη πολιτική μηχανή στη βρετανική πολιτική σκηνή έως και 40 έδρες στις γενικές εκλογές.

Στις πρόσφατες αναπληρωματικές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στο 'Ιστλι της νότιας Αγγλίας, το κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα του βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον πήρε την τρίτη θέση, πίσω από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου(UKIP), που τάσσεται κατά της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε. και κατά της μετανάστευσης.

Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες για να εκλέξουν νέο βουλευτή μετά την παραίτηση του πρώην υπουργού Ενεργείας και Κλιματικής Αλλαγής Κρις Χιούν, ο οποίος διώκεται για παρακώλυση της δικαιοσύνης. Η υποψήφια του UKIP Νταϊάν Τζέιμς δήλωσε ότι η δεύτερη θέση την οποία κατέλαβε ήταν «μεγάλη έκπληξη» που δείχνει ότι το κόμμα έχει καταστεί μεγάλη δύναμη στην πολιτική ζωή της Βρετανίας.

Ο εφιάλτης του Κάμερον είναι ότι UKIP κατέχει πλέον το ισχυρό κοκτέιλ των θεμάτων που σχετίζονται με την ΕΕ, όπως η μετανάστευση και η συμπίεση των μισθών, και έτσι μπορεί να χωρίσει την ευρωσκεπτικιστική δεξιά το 2015 - ακριβώς όπως έκαναν οι κεντροαριστεροί Σοσιαλιστές Δημοκράτες του SDP(διαλύθηκε το 1988) που κουτσούρεψαν τους Εργατικούς στα μέσα της δεκαετίας του '80. Για πρώτη φορά μέσα σε έναν αιώνα το Συντηρητικό κόμμα έχει χάσει το μονοπώλιο του ελέγχου της δεξιάς.

Ο Κάμερον, επιτέθηκε στο UKIP αποκαλώντας «κρυφο-ρατσιστές» (‘closet racists’) και «παρανοϊκούς» (‘loonies’), όσους πατριώτες, αντι-ευρωπαϊστές Βρετανούς ψήφισαν το κόμμα του Farage.

Η εφημερίδα The Guardian, χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των εκλογών ως «κρίση» για τους Συντηρητικούς και «φουσκοθαλασσιά» για το UKIP. Σημειώνει δε η εφημερίδα ότι έχει προκύψει αμφισβήτηση τους τελευταίους μήνες για την ηγεσία του Κάμερον από το κόμμα του και οι εκλογές αυτές σίγουρα θα την εντείνουν.

Το UKIP συχνά περιγράφεται ως ένα δεξιό λαϊκίστικο και ευρωσκεπτικιστικό (αντι-ΕΕ) κόμμα. Ο χαρισματικός του ηγέτης - πολύ γνωστός και δημοφιλής στην Ελλάδα από τα βιντεάκια του YouTube - Nigel Farage, είναι πρώην μέλος του Συντηρητικού Κόμματος.

Η αντίδραση του ηγέτη των Συντηρητικών, ήταν να επιτεθεί στο κόμμα του Farage αποκαλώντας τους ‘closet racists’ και ‘loonies’ και σχεδόν δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει περαιτέρω προς τα δεξιά (δηλαδή να στηρίξει την έξοδο από την ΕΕ ή να αντιταχθεί στην δημογραφική αντικατάσταση των Βρετανών από τριτοκοσμικούς μετανάστες).

Ο ηγέτης του Κόμματος Ανεξαρτησίας Nigel Farage απέρριψε τους ισχυρισμούς ότι οι ψηφοφόροι στις εκλογές στο Eastleigh υποστήριξαν το κόμμα του ως μια «ψήφος διαμαρτυρίας».

"Αυτό που λέμε στους ανθρώπους και αυτό που βάζουμε σε πρώτη θέση είναι μια ιδέα κοινής λογικής για το πώς θα πρέπει να ελέγχουμε τα σύνορά μας, ποια πρέπει να είναι η σχέση μας με την Ευρώπη και τι θα πρέπει να κάνουμε για την επικείμενη ενεργειακή κρίση.

"Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι ψηφίζουν για UKIP, επειδή μας βλέπουν ότι προσφέρουμε πολιτικές λύσεις."

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ. Του Nigel Farage. Ευρωβουλευτή και Προέδρου του UKIP

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν ψηφίζει νόμους και δεν ανακαλεί νόμους. Οι νόμοι, με την μορφή οδηγιών, κανονισμών κλπ., που ήδη έχουν φθάσει τους 30.000, (!) αποφασίζονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους(οι οποίοι μαζί με τους υπαλλήλους φθάνουν τους 30.000 περίπου), με πλήρη μυστικότητα και αδιαφάνεια μετά από παρασκηνιακές πιέσεις και διαπραγματεύσεις, για τις οποίες κανείς δεν είναι υπόλογος.

Οι υπουργοί των χωρών-μελών υποχρεώνονται να αποδεχθούν τις προ- κανονισμένες αποφάσεις των μονίμων αντιπροσώπων, και πολλές φορές το «ανακοινωθέν» γίνεται δεκτό πριν (!)… την «συζήτηση» των Υπουργών, η οποία λαμβάνει χώρα μόνο για προσχηματικούς λόγους.

Οι Δημοσιογράφοι που επικρίνουν αυτήν την κατάσταση απομακρύνονται έντεχνα από τις Βρυξέλλες, και παραμένουν όσοι συμφωνούν με το σύστημα…

Όταν οι ευρωβουλευτές καλούνται να ψηφίσουν, πληροφορούνται στις 8 τοπρωί για την ημερήσια διάταξη ψηφοφορίας επί εκατοντάδων θεμάτων, πουδιεξάγεται στις 12.00 με πατήματα κουμπιών ”ναι”, ”όχι”,”αποχή”. Αλλά οι φάκελοι των θεμάτων έχουν χιλιάδες σελίδες στην Γαλλική γλώσσα, και κανείς Ευρωβουλευτής δεν προλαβαίνει να τους μελετήσει.

Έτσι, οι ευρωβουλευτές λαμβάνουν από τα ευρωπαϊκά κόμματα, στα οποία ανήκουν, μια μεγάλη «λίστα» με το τι πρέπει να ψηφίσουν μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας!!!»

Δηλαδή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μόνο μία μεγάλη φάρσαεξαπατήσεως των Ευρωπαϊκών λαών.

Το «Ευρωπαϊκό Σχέδιο» οδηγεί σε ένα ενιαίο ομοσπονδιακό κράτος βάσειτου Γάλλο-Γερμανικού άξονα, το οποίο συντρίβει την διαφορετικότητα και τις εθνικές παραδόσεις των λαών των χωρών-μελών χωρίς να τουςενημερώσει ή να τους ρωτήσει.

Όποιος διαφωνήσει στο μέλλον, θα έχει να αντιμετωπίσει την ενιαίαευρωπαϊκή «ταυτότητα», την ευρωπαϊκή αστυνομία, την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη και τον ευρωπαϊκό στρατό.

Ας αναλογιστούμε τις συνέπειες αυτού του αντιδημοκρατικού πειράματος που πλήττει την κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το εθνικό κράτος. Η κοινωνική δυσαρμονία, η ανελευθερία και η πίεση που θα δεχθούν οιλαοί της Ευρώπης θα έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα:

Ή θα οδηγήσουν σε μεγάλη ανάπτυξη της άκρας δεξιάς και άκρας αριστεράς με απρόβλεπτα αποτελέσματα, ή θα οδηγήσουν σε εμφύλιο ευρωπαϊκό πόλεμο.

Η Ελλάς οφείλει να αντιδράσει στα τερατώδη ψεύδη, στην απίστευτη γραφειοκρατία, στην ουσιαστική αντιδημοκρατικότητα και ανελευθερία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ώστε οι Ευρωπαϊκοί λαοί να διατηρήσουν την εθνική και δημοκρατική τους ταυτότητα σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας και συνεννοήσεως.

Τους προηγούμενους μήνες, έγινε εμφανές από τις προτάσεις που προωθήθηκαν από την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με υποστήριξη από την Γαλλία, την Γερμανία και άλλα κράτη, ότι θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω αποφασιστικό βήμα προς την συγκόλληση των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε ένα κράτος με την δική του κεντρική κυβέρνηση, νόμισμα, φορολόγηση, ένοπλες δυνάμεις και νομικό σύστημα.

Τρία πράγματα κτυπούν το καμπανάκι, για τον τρόπο που το νέο σύστημα διακυβερνήσεως θα επιβληθεί στα έθνη της Ευρώπης.

Το πρώτο είναι το πόσο λίγο οι Ευρωπαϊκοί λαοί, συμπεριλαμβανομένου του Ελληνικού, όντως γνωρίζουν ακριβώς σε τι σύστημα διακυβερνήσεως θα βρεθούν να ζουν.

Το δεύτερο, είναι το πόσο εξαιρετικά αντιδημοκρατικό είναι αυτό το σύστημα.

Οι περισσότεροι νόμοι και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εγκρίνονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς να δίνουν λόγο στα κοινοβούλια.

Έχει λεχθεί ότι οι μόνες χώρες του κόσμου, των οποίων οι νομοθετικές διαδικασίες είναι τόσο αποκρυπτικές, όπως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως,είναι η Κούβα και η Βόρειος Κορέα.

Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος γιατί πρέπει όλοι μας να φοβόμαστε αυτό το σύστημα διακυβερνήσεως της Ε.Ε. είναι απλά ότι στην πράξη το σύστημα δεν δουλεύει.

Οπουδήποτε να κοιτάξεις στις πρακτικές λειτουργίες της, είτε είναι οι πολιτικές της στην απασχόληση, στην γεωργία, στην αλιεία, στον ανταγωνισμό, στην διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, και σε οτιδήποτε άλλο, ανακαλύπτεις ότι η Ε.Ε. δεν επιτυγχάνει τους διακηρυγμένους στόχους της.

Όποια πλευρά πολιτικής και αν εξετάσει κανείς, βρίσκει να συμβαίνει το ίδιο.

Πάντα ξεκινούν με ευγενείς σκοπούς και ωραίες υποσχέσεις για το πόσουπέροχα θα πάνε όλα.

Τότε ανακαλύπτεις ότι αυτό οδηγεί σε ένα βουνό γραφειοκρατίας μεγέθους Ολύμπου, σε μια πλήρη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα,σε μνημειώδη αναποτελεσματικότητα και κακή διαχείριση ανακατεμένη με διαφθορά, έως ότου, τελικώς, βλέπεις ότι κανένας από εκείνους τους γενναίους στόχους δεν επιτυγχάνεται στην πραγματικότητα.

Καταλαβαίνουμε γιατί οι Βρυξέλλες επιθυμούν τώρα απεγνωσμένα η Ελλάς να εισέλθει στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή για τους δικούς τους προπαγανδιστικούς λόγους.

Αλλά φοβόμαστε, ότι αν τον εντάξουν σ’ αυτό πείραμα, ο Ελληνικός λαός θα το μετανιώσει.

Το πραγματικό πρόβλημα με το αντιδημοκρατικό όνειρο της Ε.Ε., είναι ότι βασίζεται σε μια κολοσσιαία πράξη ευσεβούς πόθου. Ήδη αρχίζουμε να διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με αυτήν την κατασκευασμένη πίστη.

Μια ημέρα όλοι οι λαοί της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι οφείλουν ναπληρώσουν ένα τρομερό τίμημα.

Nigel Farage

Ευρωβουλευτής και Προέδρος του UKIP

(Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου)

πηγη

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ

Nigel Farage στην Ευρωβουλή: "O Eυρωτιτανικός έχει χτυπήσει το παγόβουνο"!

Zero Hedge / Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Mε μια ανεπανάληπτη αγόρευσή του, ο Βρετανός ευρωβουλευτήςNigel Farage του UK Independence Party (UKIP) μοιάζει να έφτασε στα όρια της υπομονής του με τους ομολόγους του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην συνεδρίαση που επακολούθησε της ανακοίνωσης της προσφυγής της Ισπανίας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, την περασμένη Δευτέρα (11/06).

Η δήλωση του Ισπανού Προέδρου Rajoy, σύμφωνα με την οποία το σχέδιο "διάσωσης" της χώρας του "αποδεικνύει το μέγεθος επιτυχίας της ευρωζώνης", έκανε τον Nigel Farage να "βγει από τα ρούχα του" και να χαρακτηρίσει τον Ισπανό Πρόεδρο ως τον "πιο ανίκανο ηγέτη ολόκληρης της Ευρώπης", πράγμα που τον κατατάσσει στην ίδια θέση με τους άλλους "αγαπημένους" του Farage, τον Van Rompuy και τον Barroso.

Σύμφωνα με τον πάντα κατατοπισμένο Βρετανό, με βάση όλα τα αντικειμενικά κριτήρια, "το ευρώ έχει αποτύχει", όπως δήλωσε αναφερόμενος στην παρανοϊκή διαδικασία της διάσωσης των ισπανικών τραπεζών από την Ιταλία, με αποτέλεσμα να προκύψει καθαρή ζημία. Ο δανεισμός έγινε με 6% επιτόκιο για να χρηματοδοτηθεί ένα δάνειο με επιτόκιο 3%!

"Η ιδιοφυής αυτή συμφωνία κάνει τα πράγματα χειρότερα και όχι καλύτερα", τόνισε ο Farage, αφού το μόνο που κατορθώνεται είναι η προσφυγή και άλλων χωρών στον μηχανισμό στήριξης και τον ανεξέλεγκτο δανεισμό.

Ενώ οι σοσιαλιστές συνάδελφοι του στην αίθουσα της Ευρωβουλής μουρμούριζαν και έριχναν ματιές στα κινητά τους, o Farage τους υπενθύμισε ότι το ισπανικό δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί σε απίστευτα ύψη και ότι 100 δισ. ευρώ δεν επαρκούν για να λυθεί το πρόβλημα της χώρας.

 

Ο Βρετανός τόνισε, επίσης, ότι αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, η ΕΚΤ θα καταρρεύσει, δεν θα υπάρχει ούτε για δείγμα, και ο μόνος τρόπος να επανέλθουν οι οικονομίες των κατεστραμμένων χωρών σε μια κανονική κατάσταση θα είναι μέσω της συνδρομής από τις ίδιες πρώην οικονομικά εύρωστες χώρες και τώρα "φτωχούς συγγενείς" (Iρλανδία. Ισπανία, Ιταλία) που σήμερα κατρακυλούν προς την άβυσσο.

  

Τέλος, η ένταση στην ατμόσφαιρα κλιμακώθηκε καθώς ο Farage κατέληξε με την εξής δραματική δήλωση: "Ο Ευρωτιτανικός έχει χτυπήσει το παγόβουνο και δυστυχώς δεν υπάρχουν αρκετές σωσίβιες λέμβοι"!      

Βίντεο από: http://www.youtube.com/user/vasoula2908

Το είδα εδώ

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Nigel Farage: "Ο Τιτανικός της ΕΕ χτύπησε παγόβουνο"

Σημειώσεις:

"...Δεν αμφιβάλλω ότι ο Jean Monnet είχε καλές προθέσεις στην αρχή. Θεώρησε πως αν καταργηθούν τα έθνη-κράτη δεν θα ξαναγινόταν άλλος πόλεμος...."

* Ο Γάλλος οικονομικός σύμβουλος και πολιτικός Ζαν Μοννέ(1888 – 1979) θεωρείται ο «αρχιτέκτονας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφιέρωσε τη ζωή του στην ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

 "... Είδαμε να καταρρέει το κατεστημένο κέντρο και να ανέρχονται η άκρα δεξιά και αριστερά". 

**Για πολλούς στην Ευρώπη ο ΣΥΡΙΖΑ είναι "άκρα αριστερά", ενώ κάπου είδα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Π. Καμμένου να αναφέρονται ως "υπερεθνικιστικό κόμμα".

"...Αλλά δε θα μπορέσουμε να τα κάνουμε αν μας ζητείται να τιμούμε αυτήν την σημαία. Δεν της χρωστάω πίστη, ούτε οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ευρώπη!"

Και μετά ακούστηκαν κάποια ουουου...

 Κόκκινος Ουρανός