«Βόμβες» Πούτιν για Β΄ΠΠ: «Δεν ήταν μόνο ο Στάλιν - Όλοι είχαν υπογράψει σύμφωνα με τον Χίτλερ»

Επίθεση και σε Πολωνία: «Είχε έρθει σε μυστική διαπραγμάτευση με τη Γερμανία» - «Κάθαρμα και αντισημιτικό γουρούνι» ο Πολωνός πρεσβευτής στο Βερολίνο το 1938«Βόμβες» έριξε ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν εξαπολύοντας επίθεση κατά της Πολωνίας για τη στάση της στον Β΄ΠΠ.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν απευθυνόμενος σήμερα σε ανώτατους αξιωματικούς του ρωσικού υπουργείου Άμυνας μίλησε για θέματα ιστορίας την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναφέροντας ότι παρόμοια με το σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ της Γερμανίας και της ΕΣΣΔ που είχε υπογράψει ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Βιστισλάβ Μολότοφ με τον υπουργό Εξωτερικών της χιτλερικής Γερμανίας Γιοχίμ φον Ρίμπεντροπ, είχαν υπογράψει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες πριν από τη Σοβιετική Ένωση.

Ο Ρώσος πρόεδρος αναφερόμενος στο σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ είπε ότι

«Η Σοβιετική Ένωση έχει κάνει την εκτίμησή της για το σύμφωνο Μολότοφ –Ρίμπεντροπ, και το έκανε αυτό με ειλικρίνεια, ευθέως και ανοιχτά. Κανείς άλλος εκτός από εμάς δεν το έκανε».

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν συγκρίνοντας τη συμπεριφορά του Στάλιν με αυτή των τότε ευρωπαίων ηγετών έναντι του Χίτλερ, είπε:

«Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι ηγέτες αυτοί των χωρών συναντήθηκαν προσωπικά με τον Χίτλερ και έβαλαν τις υπογραφές τους σε αντίστοιχες συμφωνίες.

Ο Στάλιν, όπως και να τον αντιμετωπίζει κανείς, δεν στιγματίστηκε ερχόμενος σε απευθείας επικοινωνία με τον Χίτλερ, δεν συναντήθηκε ποτέ μαζί του, ενώ τα πρώτα πρόσωπα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών χωρών το έκαναν αυτό», αναφερόμενος στον Γάλλο πρωθυπουργό της Γαλλίας Εντουάρ Νταλαντιέ και στον Βρετανό ομόλογό του Νέβιλ Τσάμπερλεν.

Κατά την άποψη του Ρώσου πρόεδρου, δεν ήταν σημαντικό αν το σύμφωνο περιελάμβανε μυστικές συμφωνίες αλλά το σημαντικό ήταν "πως αυτές λειτούργησαν. Η ΕΣΣΔ ήταν η τελευταία χώρα της Ευρώπης η οποία υπέγραψε σύμφωνο μη επίθεσης με την Γερμανία. Όλες οι άλλες σημαντικές χώρες της Ευρώπης το υπέγραψαν πριν υπογράψει η Σοβιετική Ένωση", δήλωσε ο Πούτιν.

"Βεβαίως το σύμφωνο είχε υπογραφεί και περιελάμβανε μυστική συμφωνία για το μοίρασμα των σφαιρών επιρροής.

Αλλά τι έκαναν οι ευρωπαϊκές χωρίς πριν από αυτό;

Ακριβώς το ίδιο, αρχίζοντας από το 1938 όταν ο Χίτλερ άρχισε να διεκδικεί τμήμα της Τσεχοσλοβακίας, η Βρετανία και η Γαλλία παρέδωσαν τον σύμμαχό τους, αν και είχαν συνάψει με την Γαλλία συμφωνία περί αμοιβαίας βοήθειας και έδωσαν την δυνατότητα στον Αδόλφο Χίτλερ να καταλάβει τμήμα της Τσεχοσλοβακίας".

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αναφέρθηκε και στην Πολωνία, η οποία όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες είχε καταλήξει σε συνεννόηση με την Γερμανία.

Παράλληλα επικαλέσθηκε έγγραφα που υπάρχουν στα αρχεία και αποκαλύπτουν πως διεξήγοντο οι συνεννοήσεις αυτές, ενώ αποκάλεσε τον τότε Πολωνό πρεσβευτή στην Γερμανία«κάθαρμα και αντισημιτικό γουρούνι».

«Τι έκαναν όμως τα άλλα κράτη και η ίδια η Πολωνία; Στην πραγματικότητα, κατέληξαν σε συνεννόηση με τον Χίτλερ. Αυτό φαίνεται καθαρά στα έγγραφα που υπάρχουν στα αρχεία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρώσος πρόεδρος.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αναφερόμενος στον τότε Πολωνό πρεσβευτή στην Γερμανία Γιόζεφ Λίπσκι, ο οποίος το 1938 υποστήριξε τον Χίτλερ, τον χαρακτήρισε «κάθαρμα και αντισημιτικό γουρούνι».

Επικαλούμενος έγγραφα των αρχείων, ο Πούτιν ανέφερε ότι ο Χίτλερ εξέθεσε στον Λίπσκι την ιδέα του να εξορίσει στην Αφρική (πιθανότατα Μαδαγασκάρη) τους Εβραίους «για να πεθάνουν και να εξολοθρευθούν».

Αργότερα ο Πολωνός πρεσβευτής, στην έκθεση του προς τον Πολωνό υπουργό Εξωτερικών Μπέκου περιέγραψε τις εντυπώσεις του για την συνομιλία που είχε με τον Χίτλερ.

«Όταν το άκουσα αυτό… του απάντησα και του είπα ότι αν αυτό το κάνει τότε θα του στήσουμε ένα θαυμάσιο ανδριάντα στην Βαρσοβία».

Ο Γιόζεφ Λίπσκι διετέλεσε πρεσβευτής της Πολωνίας στο Βερολίνο την περίοδο 1934-1939. Ένας από τους πρώτους στόχους του ως πρεσβευτής ήταν να συνεργασθεί για τη σύναψη πολωνο-γερμανικού συμφώνου μη επίθεσης.

pronews.gr

Μ.Κωσταράκος για «Πρέσπες»: «Εγκλημα εθνικής μειοδοσίας από μέλη του ΕΑΜ -Οι σταλινικοί σας πρόγονοι θα ήταν περήφανοι»

Σφοδρή επίθεση στους 153 που ψήφισαν την συμφωνία εκχώρησης της Μακεδονίας εξαπέλυσε ο πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Μιχάλης Κωσταράκος.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Ένα προσχεδιασμένο έγκλημα εθνικής μειοδοσίας… Η Συμφωνία των Πρεσπών»

"Η Συμφωνία των Πρεσπών κυρώθηκε σήμερα (σσ χτες) από την Βουλή των Ελλήνων με 153 ψήφους υπέρ. Υποστήκαμε μια ξεκάθαρη εθνική ήττα χωρίς καν να δώσουμε μάχη. Ταυτόχρονα δείξαμε ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πρόβλημα όταν 153 βουλευτές ψηφίζουν υπέρ και συμφωνούν σε κάποιο εξαιρετικά σημαντικό, εθνικό θέμα, στο οποίο αντιτίθεται το 66% τουλάχιστον του Ελληνικού Λαού.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εγγυητής του πολιτεύματος και προστάτης του λαού μας από παρεκτροπές των κυβερνώντων επιλέγει τη σιωπή (συμφωνώντας ή διαφωνώντας, ποιος ξέρει) ευελπιστώντας σε μια δεύτερη προεδρική θητεία.

Όλοι οι πολιτειακοί θεσμοί και δικλείδες ασφαλείας γκρεμίστηκαν μπροστά στην επιμονή της κυβέρνησης να υλοποιήσει το «συμβόλαιο» της με κάποιους φίλους της στο εξωτερικό.

Διότι περί αυτού πρόκειται, και όχι περί υποχώρησης σε πιέσεις από κάποιους αόριστους ξένους παράγοντες. Αυτή η βολική αλλά συγχρόνως εξευτελιστική δικαιολογία είναι αβάσιμη και ψευδής. Πιέσεις δεν υπήρξαν.

Μια μικρή ανάλυση της μεγαλύτερης εθνικής τραγωδίας από την εποχή της Κύπρου, μόνο που στη κυπριακή τραγωδία ευελπιστούμε ότι κάποια στιγμή θα αναστρέψουμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα αποτελέσματα. Εδώ τα αποτελέσματα εκτείνονται στους αιώνες των αιώνων.

Πρωταγωνιστές και υπεύθυνοι: οι κ.κ. Τσίπρας, Κοτζιάς και Καμμένος.

Οι δυο πρώτοι, πιστοί και συνεπείς στα αριστερά (κομμουνιστικά) διεθνιστικά τους «πιστεύω». Και ειλικρινείς με το ακροατήριό τους. Ποτέ δεν προσποιήθηκαν ότι ήταν κάιτι διαφορετικό, κάτι μεγαλύτερο.

Το ξεπούλημα της Μακεδονίας αποτελούσε κύριο σημείο του πολιτικού αφηγήματος της αριστεράς στον Εμφύλιο Πόλεμο.

Το 1949 τους σταμάτησε ο Ελληνικός Στρατός. Τώρα τα κατάφεραν με οριακές δημοκρατικές, το τελευταίο εντός ή εκτός εισαγωγικών, διαδικασίες. Μπράβο κύριοι. Οι «σταλινικοί» σας πρόγονοι θα ήταν περήφανοι για σας. Η Ελλάδα όμως δεν είναι, γιατί προδόθηκε για μια ακόμα φορά. Λυπάμαι που δεν το καταλαβαίνετε.

Ο τρίτος, ο κ. Καμμένος είναι απλά ένας νικημένος «στρατηγός». Ελπίζω να κατάλαβε τώρα ότι στρατιωτικοί δεν είναι αυτοί που φοράνε ανδροπρεπείς στολές με ωραία σηματάκια, αλλά αυτοί που από μικροί γαλουχούνται στα εθνικά ιδεώδη και στην επιδίωξη της νίκης. Όχι για τον εαυτό τους ή την καρέκλα τους αλλά «φυλάττοντας πίστη είς την πατρίδα….».

Είχε το δικό του «παράθυρο ευκαιρίας» να σταματήσει την προδοσία εν τη γενέσει της και μόνος του το έκλεισε για προσωπικούς λόγους. Δεν κατάφερε καν να αναγνωρίσει ποιος ήταν ο πραγματικός αντίπαλος.

Ο «φίλος» του Αλέξης τον ξεγέλασε, τον νίκησε, του διέλυσε το κόμμα, του πήρε τους βουλευτές, τον απαξίωσε και κατά τη γνώμη μου τον ρεζίλεψε για πάντα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Όσοι γνωρίζουν και τους δύο δεν εξεπλάγησαν. Ο κ. Τσίπρας επιδεικνύει ένα εντυπωσιακό σερί εκμετάλλευσης περιστασιακών συνοδοιπόρων και ευεργετών. Ο κ. Καμμένος απέμεινε να κλαψουρίζει για την «απιστία» του πρώην φίλου του και με άναρθρες κραυγές να προσπαθεί να σώσει την πατριωτική του ταυτότητα, αυτήν που ξεπουλούσε επί τέσσερα χρόνια για την θέση του Υπουργού. Η ευθύνη του όμως στο ζήτημα του ονοματολογικού του βόρειου γείτονά μας δεν παραγράφεται και δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Οι λοιποί 143 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον ευτυχείς που ξεπούλησαν τη Μακεδονία γιατί συνεχίζουν να θεωρούν τον εαυτό τους μέλη του ΕΑΜ που μετέχουν στον 4ο γύρο του Εμφυλίου.

Κι αυτό ήταν μέσα στις προσταγές της Κεντρικής Επιτροπής τότε. Και οι δικοί τους σταλινικοί πρόγονοι θα είναι υπερήφανοι. Εμείς όμως δεν είμαστε υπερήφανοι για αυτούς. Απλά τους θεωρούμε προδότες.

Η γοητεία και τα θρασύτατα ψέματα του κ. Τσίπρα τους έδωσαν μια τετραετία κοινοβουλευτική εξουσίας. Ελπίζω η Ελλάδα να μπορέσει να συνέλθει μετά από αυτήν την καταστροφική τετραετία τους. Ανάμεσά τους και ένας εν αποστρατεία Αντιστράτηγος που φαίνεται ότι δεν του έφτασαν 35 χρόνια για να καταλάβει τι σημαίνει ο όρκος του. Κρίμα. Ο στρατός τον έκανε και ανώτατο αξκό. Μας κορόιδεψε όλους.

Οι οκτώ «πρόθυμοι» είναι η απτή απόδειξη της πολιτικής παρακμής μας. Πολιτικοί γυρολόγοι, χωρίς κανένα σεβασμό προς εκείνους που τους ψήφισαν, ξεπούλησαν την ψήφο και την συνείδησή τους έναντι υπουργικών θώκων ή μελλοντικών εκλόγιμων θέσεων. Θα ήθελα να δω τα πρόσωπα των δεξιών ψηφοφόρων των κυριών Υπουργών δεξιάς προέλευσης οι οποίες συντάχθηκαν και στήριξαν τις αριστερές εμμονικές επιδιώξεις με προφανή ανταλλάγματα. Γιατι κυρίες μου;

Τελική δυσάρεστη έκπληξη, ο νέος ΥΕΘΑ κ. Αποστολάκης. Πέρασε πολύ εύκολα από το ρόλο του άτυπου αλλά ουσιαστικού «Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων» της χώρας στο ρόλο του υπουργού της μειοδοτικής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλος ένας που δεν κατάλαβε τι ορκίστηκε το 1976 σαν Ναυτικός Δόκιμος. Για όλους εμάς ήταν απογοήτευση Κύριε Υπουργέ!! Το χειροκρότημά του στην τελική ανακοίνωση της ολοκλήρωσης του ξεπουλήματος της Μακεδονίας θα τον συνοδεύει και πρέπει να τον συνοδεύει για πάντα.

Δυστυχώς, η Συμφωνία κυρώθηκε, και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Όσο όμως οι βασικοί πρωταγωνιστές αλληλοσυγχαίρονται και θριαμβολογούν για μια εθνική μειοδοσία, φοβάμαι ότι δεν φτάσαμε ακόμα στο τέλος του δράματος.

Στο κλείσιμο αυτής της αποφράδας ημέρας, δεν θα υποκύψω στην απογοήτευση. Ελπίζω ότι η σημερινή θυσία μας έκανε συλλογικά σαν λαό, ωριμότερο, σοφότερο και πλέον αποφασισμένο. Θεωρώ ότι είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στο έθνος, την ιστορία, την κληρονομιά μας και το πεπρωμένο μας, σηκωθούμε όρθιοι να κάνουμε μια καινούργια αρχή. Για μια ισχυρότερη Ελλάδα, την Ελλάδα που μας αξίζει».

 pronews.gr

Για να σώσoυμε τον σπόρο της Πατρίδας

Γράφοντας για την «πρωτογενή παράγωγή» πολλοί Έλληνες θαρρούν πως μιλούμε για κάτι μακρινό, που αφορά κάποιους άλλους, όχι τους ίδιους. Κάποιοι άλλοι, άγνωστοι και απρόσωποι, βρώμικοι και λεροί, είναι οι κουβαλητές των ανθρώπων της πόλης, επιφορτισμένοι να τους ταΐζουν, να τους κρατούν ζωντανούς και υγιείς, για να τριγυρνούν στα εστιατόρια και να καταβροχθίζουν τον κόπο τους.
Αναρωτιέμαι, πότε αισθάνθηκε κανείς ευγνωμοσύνη για το δέντρο που τον σκιάζει, το χώμα που τον στηρίζει, το γάβγισμα του σκύλου που τον φυλά και τον συντροφεύει, ένα κομμάτι ψωμί, μια ειλικρινή πράξη καλοσύνης;
Όλα συνδέονται με όλα.
Καθώς ο σύγχρονος κόσμος στριφογυρίζει άναρχα, ας κάνουμε μια στάση σε ένα γεγονός της Ιστορίας. Διάλεξα να το μεταφέρω εδώ γιατί φανερώνει πως σε περιστάσεις ακραίες όπως είναι η συνάντηση με τον θάνατο, οι άνθρωποι αναζητούν και πιάνονται από την ουσία, και εκτιμούν τα πραγματικά σημαντικά.
Κατά την διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ, λοιπόν, μια ομάδα Ρώσων βοτανολόγων κατέφυγαν σε έναν υπόγειο θάλαμο. Εκεί βρέθηκαν, νεκροί από την πείνα αν και περιτριγυρισμένοι από την μεγαλύτερη συλλογή σπόρων στον κόσμο.
Ήταν  Σεπτέμβριος του 1941, όταν οι γερμανικές δυνάμεις άρχισαν την πολιορκία. Οι επιστήμονες και οι εργαζόμενοι στο Ινστιτούτο Βοτανολογίας οχυρώθηκαν μέσα στο θησαυροφυλάκιό τους. Δεν προσπαθούσαν να σώσουν τις ζωές τους, ούτε κάποιον αμύθητο θησαυρό από χρυσό και πολύτιμους λίθους, αλλά αυτό που θεωρούσαν το μέλλον της ανθρωπότητας. Τους είχε ανατεθεί το έργο της προστασίας της μεγαλύτερης συλλογής σπόρων στον κόσμο, και έπρεπε να τους προστατέψουν και από τους πεινασμένους σοβιετικούς πολίτες και  από τα εχθρικά στρατεύματα.
Επί 900 ημέρες, κανείς τους δεν άγγιξε το θησαυρό των σπόρων που φρουρούσαν, κυριολεκτικά, με τις ζωές τους.
Μερικά χρόνια αργότερα, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για αυτή την μεγάλη συλλογή, ο Νικολάι Vavilov, Ρώσος γενετιστής, πέθαινε από την πείνα σε μια σοβιετική φυλακή, στο Saratov, ένα από τα γκουλάγκ του Στάλιν.
Ο Vavilov (1887-1943) είχε ταξιδέψει στις πέντε ηπείρους για να μελετήσει το παγκόσμιο οικοσύστημα και να ανακαλύψει τα μυστικά της τροφής. Στο εργαστήριό του διεξήγαγε πειράματα στον τομέα της Γενετικής για την αύξηση της παραγωγικότητας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Όποτε η αχανής Ρωσία βρισκόταν έκθετη σε επαναστάσεις, αναρχία και λιμούς, πήγαινε στην αποθήκη σπόρων στο Ινστιτούτο και συμβουλευόταν των Vavilov που μοίραζε τα αποτελέσματα των προσπαθειών του.
Επηρεασμένος από τα αγνά, ιδεαλιστικά αισθήματά του για την ρούσικη επανάσταση και τα δίκαια του ρώσικου λαού, ο Vavilov ονειρευόταν ένα ουτοπικό μέλλον στο οποίο οι νέες γεωργικές πρακτικές και η επιστήμη θα μπορούσαν να δημιουργήσουν φυτά που θα αναπτύσσονταν χωρίς τους κινδύνους των καιρικών φαινομένων, τερματίζοντας έτσι την πείνα.
Ήταν ένας από τους πρώτους επιστήμονες που είχαν την σκέψη και την θέληση να ακούσουν πραγματικά τις ανάγκες των παραδοσιακών αγροτών, και είχε αντιληφθεί  ότι η ποικιλομορφία των σπόρων ήταν σημαντική.
Ο Vavilov ήθελε να αυξήσει την παραγωγικότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων έχοντας ως σκοπό  την εξάλειψη των επαναλαμβανόμενων ρωσικών λιμών οι οποίοι ταλάνιζαν τον λαό του. Υπερασπίστηκε την θεωρία του Μέντελ, ότι τα γονίδια περνούν αμετάβλητα από τη μια γενιά στην επόμενη. Αυτό στάθηκε η αιτία να γίνει ο κύριος αντίπαλος του ευνοούμενου του Στάλιν, του Ουκρανού  Trofim Lysenko (1898-1976).
Ο Lysenko απέρριπτε την γενετική θεωρία του Μέντελ. Ανέπτυξε ένα κίνημα που ονομάζεται λυσενκοϊσμός, βασισμένο σε ένα συνονθύλευμα των θεωριών του ανάμεικτων με ιδεοληψίες που δικαιολογούσαν και ενθάρρυναν την καταπάτηση των ιδιωτικών αγροκτημάτων και την κολεκτιβοποίηση όπως την προωθούσε ο Στάλιν. Οποιαδήποτε διαφωνία με τις θεωρίες του, και οποιαδήποτε αναφορά στην κληρονομικότητα που περνά αναλλοίωτη από γενιά σε γενιά, κρίθηκαν αντίθετες με το καθεστώς και τέθηκαν επισήμως εκτός νόμου το 1948.
Όμως, οι πρακτικές του εκλεκτού του Στάλιν, δεν      είχαν αντίκρυσμα στην παραγωγή. Χρειαζόταν ένας αποδιοπομπαίος τράγος για την αποτυχία του καθεστώτος απέναντι στην πείνα που θέριζε τον λαό. Και το καθεστώς επέλεξε τον Vavilov, του οποίου οι θεωρίες δεν ταίριαζαν στις κολεκτιβιστικές ιδεοληψίες του. Ο Vavilov κατηγορήθηκε ότι ήταν υπεύθυνος για την πείνα, επειδή η διαδικασία της προσεκτικής επιλογής των καλύτερων δειγμάτων των φυτών έπαιρνε πολύ καιρό  για να αποδώσει καρπούς.
Ο Vavilov πραγματοποιούσε συλλογή σπόρων στα ρωσικά σύνορα, όταν τον συνέλαβαν πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών. Μέσα στο χάος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, κανένας, συμπεριλαμβανομένων του γιου του και της συζύγου του, δεν έμαθαν πού βρισκόταν.
Πριν την δίκη του, η αστυνομία του Στάλιν, που επιζητούσε να του αποσπάσει μιαν ομολογία πως είναι εχθρός του ρώσικου λαού και της επανάστασης, επέβαλε τον Vavilov σε 1.700 ώρες βάρβαρης ανάκρισης, πάνω από 400 συνεδρίες, μερικές διάρκειας 13 ωρών, οι οποίες πραγματοποιούνταν από έναν αξιωματικό γνωστό για τις ακραίες ανακριτικές μεθόδους του. Ο Vavilov, σε αντίθεση με τον Γαλιλαίο, αρνήθηκε να αποκηρύξει τις πεποιθήσεις του, λέγοντας: «Θα πάμε στην πυρά, θα καούμε, αλλά δεν θα υποχωρήσουμε από τις πεποιθήσεις μας».
Μετά από ενάμιση χρόνο ταλαιπωρίας στο γκουλάγκ, τρώγοντας παγωμένο λάχανο και μουχλιασμένο αλεύρι, πέθανε από την πείνα. Ο άνθρωπος που προσπάθησε για πάνω από 50 χρόνια να τερματίσει την πείνα στον κόσμο πέθανε από την πείνα σε ένα Σοβιετικό γκουλάγκ.
Ήταν 1943 και οι Γερμανοί ήσαν στο Λένινγκραντ. Οι επιστήμονες της ομάδας του Vavilov, οι οποίοι είχαν καταφύγει στο μυστικό τους θησαυροφυλάκιο, πέθαιναν από την πείνα, ενώ φύλαγαν τον  θησαυρό τους: 370.000 σπόρους. Ένας από αυτούς έγραψε: «Είναι δύσκολο να ξυπνήσεις, είναι δύσκολο να πάρεις τα πόδια σου και να φορέσεις τα ρούχα σου το πρωί, αλλά όχι, δεν είναι δύσκολο να προστατεύσεις τους σπόρους από την στιγμή που συγκεντρώνεις το πνεύμα σου στον σκοπό αυτό. Θα εξοικονομήσουμε  αυτούς τους σπόρους για τις μελλοντικές γενιές και θα βοηθήσουμε έτσι τον κόσμο να ανακάμψει μετά τον πόλεμο. Αυτό είναι πιο σημαντικό από την άνεση ενός και μόνο ατόμου.»
Βρήκα την ιστορία αυτή ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και διδακτική, καθώς την διάβαζα πριν από μερικές εβδομάδες, διασχίζοντας την ελληνική ύπαιθρο.
Τίποτε εντυπωσιακό τριγύρω. Ούτε λιοντάρια με πλούσιες χαίτες, ούτε ρομαντικά τοπία. Μόνο το απέραντο, απέριττο πράσινο της γης που καρποφορεί. Και δίπλα της, χωρίς φανφαρονισμούς και υποκρισίες, τα σπίτια των γεωργών μας. Τίποτε εντυπωσιακό. Φτιαγμένα με την σοφία της αυτάρκειας, του αρκετού, αρκετά για να στεγάσουν αυτούς που μοχθούν, ποτίζοντας με τον ιδρώτα τους τις σοδειές που αλόγιστα καταβροχθίζει ο άνθρωπος της πόλης.
Εδώ, τίποτε δεν είναι δεδομένο. Ούτε ο γάιδαρος που στέκει στην αυλή, ούτε η κατσίκα και τα λιγοστά πρόβατα, ούτε τα στοιβαγμένα ξύλα. Είναι όμως δεδομένη, περήφανη, αυθάδικη ανάμεσα στην φαινομενική ανέχεια, η Ελληνική σημαία, στολίδι μοναδικό και αξεπέραστο του σπιτιού μας.
Εδώ χτυπά η καρδιά μας, εδώ βρίσκεται η Ελλάδα.
ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΠΑ
(Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, Φ. 146)
ειρηνικά

Όλη αυτή η «προσφυγική κρίση» είναι οργανωμένη «από πάνω», λέει Ρώσος συγγραφέας (video)

Συνέντευξη με τον Nikolai Starikov*

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Δεν έχουν υπάρξει προηγουμένως κύματα μετανάστευσης προς την Ευρώπη; Φυσικά και έχουν υπάρξει. [Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960, ακόμη και τη δεκαετία του 1950.] Τότε που έρχονταν από τη Γιουγκοσλαβία, από διάφορες χώρες. Αργότερα από την Τουρκία πήγαν στη Γερμανία. Υπήρξαν πολλά κύματα. Στην πραγματικότητα, ήταν κυρίως για οικονομικούς λόγους, μερικές φορές υπήρχαν πολιτικά ζητήματα. Για παράδειγμα, μια επανάσταση κατά των ΗΠΑ έλαβε χώρα στο Ιράν. Όλοι οι διεφθαρμένοι Ιρανοί - η μυστική αστυνομία, οι τοπικοί ολιγάρχες - κατέφυγαν στο Λονδίνο, την Ευρώπη, και ούτω καθεξής. Πάντα υπήρχαν αιτούντες άσυλο για πολιτικούς λόγους. Αλλά υπήρξε πάντα ο κανόνας στην ΕΕ και σε μεμονωμένα κράτη ότι αν ζητάει κάποιος πολιτικό άσυλο - το τονίζω πολιτικό, γιατί δεν μπορείς να ζητήσεις οικονομικό άσυλο - τότε θα πρέπει να αποδείξει ότι αντιμετωπίζει κίνδυνο. Μερικοί δικοί μας με τις λευκές κορδέλες (την φορούσαν Ρώσοι το 2011-2012 ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του Πούτιν) κατέφυγαν επίσης στην Ολλανδία μετά το 2012. Ένας από αυτούς έχασε τη ζωή του εκεί, αν θυμάστε. Όλοι αυτοί δήλωναν ότι βρίσκονταν σε τρομερό κίνδυνο από το καθεστώς που διψούσε για αίμα και ότι θα έπρεπε να τους επιτραπεί να παραμείνουν. Υπάρχει μια διαδικασία σε ισχύ. Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι ότι δεν υπάρχει καμία διαδικασία, ούτε καν κράτος δεν υπάρχει. Ξαφνικά, οι συνοριοφύλακες, η τελωνειακή υπηρεσία, όλες οι λειτουργίες του κράτους που ασχολούνται με αυτούς τους μετανάστες, την έκδοση, ή μη, των εγγράφων – όλοι εξαφανίστηκαν. Το αποτέλεσμα είναι μια μάλλον περίεργη εικόνα: μπορείτε να πηδήξετε σε κάποιο θαλάσσιο μεταφορικό μέσο, να αποπλεύσετε από την ακτή της Αφρικής προς την Ευρώπη, πολύ δύσκολα θα σας ζητήσουν έγγραφα ή θα ρωτήσουν αν ζητάτε πολιτικό άσυλο για πολιτικούς λόγους ή όχι. Δεν θα ασχοληθούν για αυτά μαζί σας. Μετά από αυτό, μπορείτε να κάνετε ότι σας αρέσει. Μπορείτε να αρχίσετε να κάνετε αιτήματα, να ξεκινήσετε μια μάχη, να συνθλίβετε πράγματα. Μπορείτε να συνεχίσετε με τα πόδια, ή με οτιδήποτε μέχρι να πάτε από τη Λαμπεντούζα στη Βουδαπέστη. Στη Βουδαπέστη προκλήθηκε χάος: κατέλαβαν το σιδηροδρομικό σταθμό, έσπασαν τα τρένα και απαιτούσαν να μεταφερθούν σε κάποιο προορισμό. Σκέψου το. Προηγουμένως ένα άτομο θα έφτανε εδώ και θα έλεγε «Ζητώ άσυλο». Ξέρετε υπάρχει ένα κράτος, κάνετε αίτηση στην ΕΕ. Δεν μπορούμε να απαιτούμε τίποτα. Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα μικρό ιστορικό παράδειγμα, που ίσως δεν αφορά τους πρόσφυγες, αλλά τα αιτήματα. Η κατάσταση ήταν ως εξής: Όταν ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν ήθελε πολύ να ταξιδέψει με το σφραγισμένο τραίνο, δηλαδή να επιστρέψει από την Ελβετία προς τη Ρωσία, μετά την κατάληψή της από την επανάσταση του Φλεβάρη, χρησιμοποίησε κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Ήθελε να ταξιδέψει προσποιούμενος ότι είναι κωφάλαλος Σουηδός. Έγραψε ότι η Αγγλία δεν θα του επιτρέψει να περάσει. Προσπάθησε να μπει σε ένα αεροσκάφος, σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα. Δοκίμασε τα πάντα - τίποτα δεν κατάφερε. Στη συνέχεια, ένα θαύμα συνέβη. Ένας τύπος εμφανίστηκε με το όνομα Fritz Platten, ο οποίος είπε: «Θα τα φτιάξουμε όλα». Πήγε στο γερμανικό προξενείο στην Ελβετία, το οποίο είχε αρνηθεί στο παρελθόν στον Λένιν το πέρασμα, και όλα διευθετήθηκαν. Στη συνέχεια είπαν: «Βλαντιμίρ Ίλιτς, προχωρήστε και υποβάλετε την αίτησή σας». Ο Λένιν ήταν προφανώς σκεπτικός, δεδομένου ότι του είχαν ήδη αρνηθεί δύο εβδομάδες νωρίτερα. Πήγε μέσα, συναντήθηκε με τον Γερμανό πρέσβη, και παρέδωσε το έγγραφό του που έγραφε: «Προϋποθέσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι μετανάστες της επαναστατικής Ρωσίας θα συμφωνήσουν να μεταφερθούν μέσω του εδάφους της Γερμανίας». Παρατηρήστε ότι δεν είπε «επιτρέψτε μου». Έλεγε: «Είμαστε πρόθυμοι να διέλθουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες» - δηλαδή χωρίς έλεγχο των αποσκευών, και ούτω καθεξής. Ο Γερμανός πρέσβης το παίρνει και λέει: «Είσαι τρελός;», εννοώντας - Κοίτα, εσύ είσαι αυτός που ζητεί την άδεια να διέλθει από τη Γερμανία, δεν είναι η Γερμανία που ζητά την άδεια για τη διέλευση από τη Ρωσία! Δεν είστε σε θέση να απαιτήσετε, αλλά να ζητήσετε. Ο Λένιν είπε: «Κοιτάξτε, κύριε, πηγαίνετε και ρωτήστε το Βερολίνο». Ο Πρέσβης έγραψε ένα τηλεγράφημα το οποίο βασικά έλεγε: μερικοί ενοχλητικοί Ρώσοι επαναστάτες έχουν έρθει σε μας, και επιπλέον βάζουν τα αιτήματά τους για τη διαμετακόμισή τους. Τι πρέπει να κάνουμε με αυτούς; Σκεφτόταν ότι η απάντηση θα είναι "Αρνηθείτε".  Αλλά η απάντηση που του ήρθε έλεγε «Αποδεχτείτε τους όρους τους». Έκπληκτος, με το σύνολο των προϋποθέσεων του Λένιν που είχαν γίνει δεκτοί, οι Γερμανοί προετοίμασαν το τρένο, με τον στρατό να μην επιθεωρεί τίποτα. Επιστρέφοντας στη σημερινή πραγματικότητα: άνθρωποι δεν ήρθαν για να υποβάλουν αίτηση, αλλά τώρα κάνουν αιτήματα. Τι έχει συμβεί; Υπάρχει μια εξήγηση ότι οι Ευρωπαίοι ενορχήστρωσαν τους πολέμους, κατέστρεψαν αυτά τα τα έθνη, και φυσικά αυτό είναι αλήθεια. Αλλά πραγματικά, ότι δεν έχει τίποτα να κάνει με τη χορήγηση πολιτικού ασύλου. Δεν μπορείτε απλά να μπείτε στα γραφεία ενός κρατικού οργανισμού ζητώντας άσυλο και να αρχίσετε να πιέζετε για τα δικαιώματά σας: «Κοίτα, εσείς καταστρέψατε την χώρα μου, άρα μου χρωστάτε». Θα σας πετάξουν πίσω από όπου ήρθατε, σωστά; Το σύστημα ήταν πολύ απλό, αν και η διαδικασία είναι χρονοβόρα και γραφειοκρατική. Αφού κάποιος υποβάλλει αίτηση, έχει το δικαίωμα να ζει σε αυτή την χώρα, να πάρει κάποια αποζημίωση, και λίγο να ενσωματωθεί στη δυτική κοινωνία. Αργότερα, μετά από αξιολόγηση, κάποιοι έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν, ενώ άλλοι να απελαθούν. Έτσι, λειτουργεί το σύστημα και λειτουργεί έτσι για πολύ καιρό, και τώρα ξαφνικά ακούμε για αιτήματα. Τι σημαίνει αυτό; Κάποιος από ψηλά έχει πιέσει τις αρχές της ΕΕ, όπως ακριβώς συνέβη και με το Γερμανό πρέσβη στην Ελβετία το 1917: "Ξέρεις κάτι; Ας ξεχάσουμε τα πάντα, ξεχάστε τις διαδικασίες, και ας τους αφήσουμε να πάνε όπου θέλουν και να ζητάνε ό, τι θέλουν". Έτσι κάποιος το έχει οργανώσει αυτό, και δεν είναι η ΕΕ. Ας εξετάσουμε ποιος θα μπορούσε να το οργανώσει. Βάλτε στην άκρη την ISIS και την Αλ Κάιντα, καθώς αυτές υφίστανται μόνο στον κόσμο των μέσων ενημέρωσης, και με τη μορφή των ένοπλων ομάδων που λαμβάνουν χρήματα, όπλα και εκπαιδεύονται από την MI6, και εκπαιδεύουν Βεδουίνους να χειρίζονται ένα όπλο και να κόβουν κεφάλια. Τι μένει; Κάποια σοβαρή δύναμη, η οποία αναγκάζει τα ευρωπαϊκά κράτη να ξεχάσουν τους δικούς τους κανόνες. Ποιος το έχει οργανώσει αυτό; Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ανακοινώθηκε ένα σχέδιο για την κατανομή των προσφύγων στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πήρε κανέναν. Η κάθε χώρα τους φιλοξενεί, αλλά όχι το Ηνωμένο Βασίλειο. Και οι ΗΠΑ είναι μια άλλη Μεγάλη Βρετανία, αλλά πολύ μακριά. Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει εκεί από τη θάλασσα, γιατί αυτό θα απαιτούσε ένα υπερωκεάνιο και όχι κάποιο σκουριασμένο παλιοτενεκέ. Ωστόσο, για να μπείτε στο Ηνωμένο Βασίλειο το μόνο που χρειάζεστε είναι να περπατήσετε μέσα από τη σήραγγα της Μάγχης, οπότε κανείς δεν περνάει μέσα από θάλασσα. Αλλά (το Ηνωμένο Βασίλειο) δεν επηρεάζεται από το πρόβλημα των προσφύγων. Ολόκληρη η περιοχή έχει ερημωθεί. Προφανώς, τα κύματα των διακινούμενων θα κατευθυνθούν  προς το μέρος όπου δεν υπάρχει ευημερία. Προσέξτε που πρόκειται να πάνε όλοι αυτοί οι άνθρωποι - κανείς δεν πρόκειται να πάει στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ ή το Μπαχρέιν, που είναι πιο κοντά, και είναι λαοί της ίδιας πίστης. Μεταξύ των προσφύγων είναι πολλοί Άραβες, αλλά και μη Άραβες. Οι Άραβες είναι ουσιαστικά μία εθνότητα, αλλά δεν πάνε σε αυτές τις χώρες, μόνο στην Ευρώπη. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι μια οργανωμένη διαδικασία. Επόμενη ερώτηση. Μας λένε ότι οι πρόσφυγες πληρώνουν χρήματα στους λαθρεμπόρους. Αυτό είναι ίσως αλήθεια. Ερώτηση: από πού βρίσκουν τα χρήματα; Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι προφανώς οι πιο φτωχοί. Αν έφευγαν μόνο με το πουκάμισο στην πλάτη τους, αφού το σπίτι τους διαλύονταν, τότε οι λαθρέμποροι δεν θα τους πήγαιναν στην Ευρώπη. Έτσι, αυτά δεν είναι τα πλέον μειονεκτούντα άτομα. Ή αν είναι, τότε κάποιος τους έχει δώσει χρήματα για το ταξίδι. [Οι λαθρέμποροι δεν θα τους πήγαιναν δωρεάν.] Σωστά, δεν είναι κάποιοι ανθρωπιστές λαθρέμποροι που τους μεταφέρουν. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος τους έδωσε τα χρήματα. Επόμενο. Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός ανδρών σε ηλικία στράτευσης με ακριβά κινητά τηλέφωνα, ανάληψη μετρητών με κάρτες από τα ΑΤΜ. Οι φίλοι μου από την Ουγγαρία μου τηλεφώνησαν και μου ανέφεραν ότι φαίνεται να είναι η καθημερινή τους αποζημίωση. Μας είπαν ότι είναι μαχητές. Μου φάνηκε αστείο που κάποιος ανέφερε για 4.000 μαχητές – και τότε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης άρχισαν να το επαναλαμβάνουν. Ερώτηση: πώς μπορούν να ξέρουν τον αριθμό; Μήπως τους βάζουν να τσεκάρουν το κουτάκι "Είμαι ένας μαχητής του ISIS", όταν συμπληρώνουν το έντυπο; Εντάξει, υπάρχει μια φωτογραφία που δείχνει ένα άτομο με μια ουλή, και δημοσιεύτηκε στο Twitter. Ήταν σαφώς το ίδιο πρόσωπο. Αλλά πώς μπορούν να ξέρουν ότι υπάρχουν 4.000 μαχητές;;; Μόνο όποιος τους μέτρησε θα μπορούσε να το γνωρίζει, κάτι που κανείς δεν θα μπορούσε να κάνει μεταξύ των 100.000 προσφύγων, εκτός εάν οι ίδιοι το ομολόγησαν. Επόμενη ερώτηση. Είστε ISIS και διεξάγετε εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής, του ιρακινού στρατού, του Bashar al-Assad και του συριακού στρατού. Πόσους άνδρες έχετε; 20.000. Και τότε αποστέλλετε 4.000 στην Ευρώπη. Γιατί; Προκειμένου να βάλετε τρομοκρατικά κέντρα σε όλη την Ευρώπη. Πριν από αυτό που αρκούσαν μόνο 10 άτομα. Υπήρξαν τρομοκρατικές φρικαλεότητες στην Ευρώπη; Ναι. Είχαν σταλεί για αυτές χιλιάδες τρομοκράτες στην Ευρώπη; Δεκάδες χιλιάδες; Φυσικά και όχι. Ορισμένα άτομα. Θα έστελνες 5-6 άτομα, μια ομάδα, ένα κύτταρο, ένα δίκτυο αναγνώρισης. Δεν θα έστελνες χιλιάδες πράκτορες. Αυτό σημαίνει ότι ολόκληρες μεραρχίες έχουν αφαιρεθεί από το μέτωπο και έχουν σταλεί στην Ευρώπη υπό το πρόσχημα των προσφύγων. Για ποιο λόγο; Αργότερα, οι συγγενείς μπορούν να τους συναντήσουν εύκολα, αν ‘ενσωματωθούν. Και πάλι, αυτό είναι κάτι το παράξενο. Μετά, αυτοί οι πρόσφυγες είναι πολύ καλά οργανωμένοι. Στη Βουδαπέστη οι οπαδοί του ποδοσφαίρου, που είναι πάντα ένα τμήμα του πληθυσμού που διακατέχεται από εθνικιστικές απόψεις, άρχισαν να τους πετάνε πράγματα και αυτοί να τους πετάνε πίσω. Φανταστείτε: οι άνθρωποι αυτοί (υποτίθεται) είναι αποθαρρυμένοι, γυναίκες, παιδιά, συνταξιούχοι. Τους ρίχνουν πέτρες και αυτοί τις ρίχνουν πίσω. Είναι πολύ καλά οργανωμένοι. Έτσι, υπάρχουν τόνοι ερωτήσεων. Σαφώς, αυτό έχει οργανωθεί. Σαφώς, έχουν διατεθεί χρήματα για το σκοπό αυτό. Σαφώς, η Ευρώπη έχει σηκώσει τα χέρια για κάποιο λόγο, και δεν κάνει τίποτα. 200.000 άνθρωποι έχουν μπει στη Γερμανία σε μια εβδομάδα, αλλά αυτοί λένε "Εντάξει, εντάξει, θα βάλουμε 6 δισεκατομμύρια στον προϋπολογισμό, αυτό είναι ασήμαντο". Και τι γίνεται με τις φωνές των ψηφοφόρων; Ξέρετε τι λένε (σε άλλες περιπτώσεις) οι νεοφιλελεύθεροι: «Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δαπανηθούν για τους παιδικούς σταθμούς, τους δρόμους και τις συντάξεις». Πού είναι όλα αυτά τώρα; Δεν υπάρχει τίποτε από όλα αυτά. Επόμενο. Μια άλλη ενδιαφέρουσα μελέτη για το θέμα αυτό. Όποτε βλέπουμε ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων που μεταναστεύουν με οργανωμένο τρόπο, ξέρουμε ότι κάποιος προσεκτικά κατευθύνει αυτή τη διαδικασία. Και δείτε πως τα παρουσιάζουν τα μέσα ενημέρωσης. Έχασαν άνθρωποι τη ζωή τους κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων διαβάσεων της Μεσογείου; Ξέρουμε ότι αυτό πάντα είναι αναπόφευκτο, ναυάγια θα συμβαίνουν πάντα. Ακριβώς τη σωστή στιγμή, βρέθηκε η φωτογραφία του μικρού αγοριού. Έχει διαπιστωθεί, πως ξεδιάντροποι δημοσιογράφοι που το βρήκαν, το έβαλαν σε άλλη θέση και στη συνέχεια έσπευσαν να το φωτογραφήσουν. Ποιο συμπέρασμα βγαίνει από αυτό; Αφού ένα μικρό αγόρι από την Συρία πνίγηκε, ας εκδικηθούμε τον Bashar al-Assad. Σε μια δημοσκόπηση, το 52% των Βρετανών υποστηρίζει τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον των συριακών στρατευμάτων από την Πολεμική Αεροπορία του Ηνωμένου Βασιλείου. Κοιτάξτε, η λογική είναι εντελώς απούσα, γιατί το πέπλο των μέσων ενημέρωσης κλείνει τα μάτια των ανθρώπων. Σκεφτείτε το εξής: Η Δύση υποστηρίζει τους αντάρτες στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη. Από αυτούς τους αντάρτες συγκροτείται το ISIS, το οποίο πριν δεν υπήρχε - πώς τώρα εμφανίστηκε; Το ISIS ξεκινά έναν πόλεμο. Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από αυτό το ISIS - όχι από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Κάποιοι έχασαν τη ζωή τους ενώ προσπαθούσαν να ξεφύγουν. Για να εκδικηθούμε για αυτούς τους ανθρώπους, ας βομβαρδίσουμε το συριακό στρατό, ο οποίος αντιτίθεται στο ISIS. Αυτή είναι μια εντελώς εναλλακτική πραγματικότητα που δημιουργείται. [Εκμεταλλεύονται ό, τι μπορούν.] Ποιο είναι λοιπόν το αποτέλεσμα; Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν ένα χτύπημα στην Ευρώπη - όπως έγραψα στο βιβλίο μου «Χάος και Επανάσταση ως Όπλα του Δολαρίου» - αλλά μόνο τέτοιο ώστε να την αποδυναμώσει, να την κρατήσει αδυνατισμένη και να μην καταρρεύσει, γιατί είναι απαραίτητη ως σύμμαχος κατά της Ρωσίας και της Κίνας. Όταν καταστράφηκε η Λιβύη, ήταν προφανές ότι θα υπάρξει ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης. Είναι εύκολο αυτό. Θα δώσω κάποιες συμβουλές στους ελεύθερους Ευρωπαίους εταίρους μας για το πώς γίνεται αυτό. Να θυμάστε ότι ο καθένας που διασχίζει την Ευρώπη υποτίθεται ότι δαπανά χρήματα, σωστά; Λοιπόν, αν κάποιοι καταφθάνουν στη Λαμπεντούσα, ας τους πλύνεις, ας τους ταΐσεις, ας τους αφήσεις να κοιμηθούν και μετά τους βάζεις σε ένα μεγάλο λευκό πλοίο και τους στέλνεις πίσω στην Αφρική. Ερώτηση: Θα προσπαθήσουν να περάσουν για δεύτερη φορά; [Δύσκολα.] Εντάξει, αλλά ας υποθέσουμε ότι το κάνουν. Πάλι τους πλένεις και τους ταΐζεις, τους δίνεις ένα μέρος για να κοιμηθούν και το πρωί πάλι πίσω με το πλοίο στην Αφρική. Θα εμφανιστούν για τρίτη φορά; [Ίσως.] Ακόμη και αν κάποιος τους δίνει χρήματα για αυτό το ταξίδι, θα βαρεθούν ούτως ή άλλως. Θα αρρωσταίνουν – διασχίζεις τη θάλασσα και τι βλέπεις; Το δωμάτιό σου. Στη συνέχεια άντε πάλι πίσω. Είναι βαρετό. Ακόμη και για λόγους τουρισμού δεν θα συνεχίσουν. Αν θέλετε οι άνθρωποι αυτοί να σταματήσουν να παίρνουν πλοία για να έρχονται, να τους επιστρέφετε αμέσως πίσω και αυτό είναι όλο. Όλοι θα το μάθουν αυτό. Στο λιμάνι θα λένε : «Αγαπητέ μου φίλε, θα σε πάμε ευχαρίστως στην Λαμπεντούζα, αλλά θα είσαι και πάλι εδώ αύριο. Το θέλεις πραγματικά αυτό;» Έτσι, το θέμα αυτών των προσφύγων είναι πολύ απλό να λυθεί. Επιπλέον, είναι μέσα στα πλαίσια του νόμου: απέλαση των ανθρώπων που δεν έχουν το δικαίωμα πολιτικού ασύλου. Θα μπορούσατε να έχετε μια ταχεία διαδικασία, αντί να πνίγεστε, να μην σας έπαιρνε ένα εξάμηνο, αλλά μια μέρα. Ίσως για κάθε άτομο που έχει πραγματικά τις προϋποθέσεις και επιτρέπεται να παραμείνει, άλλα 100 στέλνονται πίσω. Και τέλος - το ζήτημα λύθηκε. Αυτή είναι μια κρίση, χτίζουν τοίχους, οι άνθρωποι ταξιδεύουν με τα πόδια. Είμαι άφωνος. Και το τελευταίο που θέλω να πω. Οι άνθρωποι στην Ουκρανία ήθελαν να μπουν στην Ευρώπη. Κανείς δεν πρόκειται να αφαιρέσει τις απαιτήσεις για την βίζα. Ωστόσο, έχουμε τώρα ένα παράδειγμα. Προφανώς δεν υπάρχουν σύνορα πια - οι τελωνειακές και συνοριακές κανόνες έχουν αφαιρεθεί. Αφού είναι δυνατόν για τους Άραβες και τους μαύρους, γιατί να μην είναι και για τους Ουκρανούς; Απλώς πρέπει να συγκεντρωθεί ένα πλήθος 100.000 ανθρώπων, και απλά να περπατήσουν κατά μήκος των πολωνικών συνόρων - ήρεμα, ειρηνικά, φωνάζοντας καθώς πηγαίνουν.. Οι Πολωνοί συνοριοφύλακες θα πρέπει, σύμφωνα με τους κανόνες όπως ισχύουν τώρα, να παραμερίσουν, να σηκώσουν το συρματόπλεγμα, και να δέσουν τα σκυλιά τους. Στη συνέχεια, αυτό το πλήθος θα προχωρήσει - με τα πόδια ή με μεταφορικά μέσα, μέχρι τη Βαρσοβία, θα καταλάβουν τον σιδηροδρομικό σταθμό, και θα απαιτήσουν να τους δεχτεί το Βερολίνο. Και θα πρέπει να τους δεχτεί. Διαφορετικά, τι είδους διακρίσεις είναι αυτές;; Γιατί να μεταφέρονται Σύριοι, αλλά να μην μεταφέρονται Ουκρανοί από τη Βαρσοβία στο Βερολίνο; [Αυτοί που τόσο απεγνωσμένα θέλουν να μπουν στην Ευρώπη.] Τουλάχιστον λένε ότι είναι πολιτισμικά οι ίδιοι άνθρωποι, αν και ξέρω ότι αυτοί είναι άνθρωποι ρωσικού πολιτισμού. Το χρώμα του δέρματος τους είναι παρόμοιο με των Ευρωπαίων, αλλά η νοοτροπία τους είναι εντελώς διαφορετική. Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα εδώ. Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι αυτό θα συμβεί; [Ας τους κάνουμε μια δοκιμή.]  Δεν πρόκειται να συμβεί – σας το λέω. Οι Πολωνοί θα απελευθερώσουν τα σκυλιά, θα χρησιμοποιήσουν χημικά. Δεν θα αφήσουν κανέναν να περάσει. Έτσι, έχουμε μια περίεργη κατάσταση: στην Πολωνία, η κατάσταση του συστήματος λειτουργεί όπως υποτίθεται ότι πρέπει να 'ναι, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη έχει ήδη ανασταλεί για κάποιο λόγο. Γιατί; Επειδή επί του παρόντος υπάρχει ανάγκη να μεταφερθούν άνθρωποι από το ένα μέρος και όχι από το άλλο. Αυτή είναι η όλη ιστορία. [Τι επιτυγχάνεται μέσω της αποδυνάμωσης της Ευρώπης;] Οι Αμερικανοί, και οι Αγγλοσάξονες σε γενικές γραμμές, ως μέρος της στρατηγικής τους, πάντα τηρούν την ίδια αρχή ότι οι σύμμαχοί τους πρέπει να είναι ασθενέστεροι από αυτούς. Αυτός είναι ο λόγος που πάντα προσπαθούσαν να αποδυναμώσουν τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν άνοιξαν ένα δεύτερο μέτωπο, ξέχασαν να παραδώσουν πλοία του Πολεμικού Ναυτικού. Όταν η Ιταλία αποχώρησε από τον πόλεμο, το ναυτικό τους έπεσε στους Άγγλους. Προφανώς, θα έπρεπε να χωριστεί σε τρία ίσα μέρη, αλλά τα ξέχασαν όλα αυτά. Ο σύντροφος Στάλιν έλεγε συνεχώς: "Παιδιά, πού είναι το μερίδιό μας από το Ιταλικό Ναυτικό;" Μόνο μετά τον πόλεμο πήραμε το πρώην ‘Giulio Cesare’, το οποίο αργότερα έγινε, αν θυμάμαι καλά, ‘Novorossiysk’ και, δυστυχώς, ανατινάχθηκε από ένα δύτη, και καταστράφηκε. Έτσι οι σύμμαχοί τους πρέπει να είναι ασθενέστεροι από αυτούς. Μόλις Ευρώπη έγινε ισχυρή, και η Γερμανία άρχισε να κάνει τα δικά της, προγραμμάτισαν μια τέτοια επίθεση. Παρατηρήστε ότι τα κύματα των προσφύγων, που έχουν πλέον μπει στην Ευρώπη, οδεύουν προς μία μόνο χώρα. Την Γερμανία. Ας αναρωτηθούμε. Στη Συρία, τη Λιβύη και αλλού, σε όλα τα περιοδικά, τους τηλεοπτικούς και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, μιλάνε για μία μόνο χώρα; Έτσι, κανείς δεν γνωρίζει ότι υπάρχει η Αυστρία με υψηλό βιοτικό επίπεδο, η Γαλλία είναι πάρα πολύ καλά. Στη συνέχεια, υπάρχει το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία, η Ιταλία και κάθε λογής χώρα - Δεν το γνωρίζουν αυτό; Υπάρχει ακόμη και Ελλάδα. Αλλά ξέρουν μόνο τη Γερμανία. Τι είναι αυτή η ανοησία; Γιατί όλοι στη Γερμανία; Γιατί να μην μείνουν στην Αυστρία; Το βιοτικό τους επίπεδο είναι λίγο - πολύ το ίδιο. Όλοι πηγαίνουν στη Γερμανία. Τώρα βλέπετε, σχεδόν την ίδια στιγμή, μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Gazprom υπέγραψε συμφωνία με γερμανικές εταιρείες για να ξεκινήσει η κατασκευή του δεύτερου κλάδου του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream. Πού πηγαίνει το φυσικό αέριο; Στη Γερμανία. Που πάνε όλοι οι πρόσφυγες; Ακολουθούν το αέριο. Είναι μια διαβολική σύμπτωση, έτσι; Το φυσικό αέριο δεν είναι ο μόνος λόγος. Αλλά εκείνοι που έχουν οργανώσει τη ροή των προσφύγων δεν θέλουν το αέριο να φτάσει στη Γερμανία, δίνοντας στη Γερμανία ανεξαρτησία. Αλλά ας υποθέσουμε ότι δεν μπορούν να εμποδίσουν την κατασκευή του δεύτερου κλάδου του αγωγού. Θυμηθείτε πως παρεμποδίστηκε ο πρώτος - η Εσθονία προσπάθησε με κάθε τρόπο, η Σουηδία επίσης. Είναι σα να λένε: «Εντάξει, παιδιά, εσείς συνεχίστε και εμείς θα κατασκευάσουμε το δικό μας «South Stream» - δεν θα είναι το φυσικό αέριο, αλλά οι πρόσφυγες. Μου φαίνεται αυτά τα δύο γεγονότα συσχετίζονται στενά.. [Έτσι, αυτό σημαίνει ότι Ευρώπη κρατείται σε έναν γάντζο. Από τη μία πλευρά, θα πρέπει να βοηθάει και να υπακούει τις ΗΠΑ, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να γίνει τόσο ισχυρή ώστε να μπορεί να αντέξει οικονομικά αν παρακούσει.] Από την πλευρά των Αμερικανών και των Άγγλων, η Ευρώπη δεν θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να πει τίποτα. Τους είπαν «βομβαρδίστε τη Λιβύη», ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρετε πρόσφυγες αργότερα. Τους είπαν "υποστηρίξτε τον πόλεμο στην Ουκρανία", γι’ αυτό έπρεπε να τον υποστηρίξουν, παρόλο που οι εμπορικές τους οδοί έπρεπε να διακοπούν και να έχουν ένοπλες συγκρούσεις στο μαλακό υπογάστριο τους. Μην εξετάζετε τι σας λέει η Ουάσινγκτον, απλά κάντε το, και θα είναι όλα μια χαρά. Αλλά οι Ευρωπαίοι δεν είναι πραγματικά ευχαριστημένοι με αυτή την κατάσταση, όπως δεν είναι αυτοί που πληρώνουν όλο τον λογαριασμό στο τέλος.

* Ο 45χρονος Nikolai Viktorovich Starikov είναι Ρώσος συγγραφέας, δημοσιογράφος, κοινωνικός ακτιβιστής και συν-πρόεδρος του ρώσικου κόμματος της «Μεγάλης Πατρίδας». Έχει γράψει πλήθος ιστορικών – πολιτικών βιβλίων, μέσα στα οποία υπάρχει μια ρεβιζιονιστική άποψη για τον Ιωσήφ Στάλιν, τον οποίον περιγράφει ως έναν αποτελεσματικό ηγέτη και προπύργιο ενάντια στην δυτική επέκταση.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΠΑΜΕ ΓΙΑ «ΠΟΛΕΜΟ» Ή ΚΑΙ Π Ο Λ Ε Μ Ο, ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ...

Τι εξανάγκασε τον Πούτιν να ετοιμάζει το "χρυσό Ρούβλι:" Μερικές αλήθειες που πολλοί τις αγνοούν και καταντούν εύπιστοι απέναντι σε όλους, δραχμολάγνους και Ευρωληγούρηδες....... !!!! Και ενώ ο κόσμος καίγεται, το ερώτημα που ακούγεται μέσα από τη γη (όταν χώνουμε το κεφάλι στην άμμο) είναι μονότονο: Παραμονή στο ευρώ ή επιστροφή στη Δραχμή; Και κανείς δεν τολμά να πει «Για τα μπάζα και οι δύο εκδοχές!», από το φόβο μην χαρακτηριστεί «αποσυνάγωγος» από το Ιερό Μαντρί του... Τελικά, πίσω (αλλά πολυυυυυυυυυ πίσω, ώστε να μην φαίνονται) και από τις δύο εκδοχές κρύβονται οι ίδιοι κύκλοι – άσχετα με το αν θα ωφεληθούν με τα κοκάλα και τα ψίχουλα διαφορετικά τσιράκια στην μια περίπτωση και διαφορετικά στην άλλη.. . Κι αυτό, από ο,τι βλέπω, δεν το συνειδητοποιούν ούτε καν εκείνοι που (με καλή πρόθεση) προπαγανδίζουν τη μια ή την άλλη εκδοχή. Έχετε υπομονή, σήμερα, για μεγάλο κείμενο; Αν ναι, να ξέρετε ότι κάπου προς το τέλος θα υπάρχει το «κρέας» - όλα τα άλλα που παρεμβάλλονται είναι για να «δομήσουν» την αποκάλυψη... Πάμε λοιπόν... Η κρυμμένη είδηση των ημερών είναι ότι ο Πούτιν αποφάσισε να αποκτήσει το ρούβλι «ισοτιμία σε χρυσό». «Ε, και;», θα πουν οι πολλοί... Αμ, δεν είναι «ε, και;» άλλα κάτι ισοδύναμο με την ανατροπή των πόλων της γης – κάτι που είτε θα οδηγήσει σε Πόλεμο ή ια επαναφέρει την παγκόσμια τάξη σε μια κατάσταση ηρεμίας . Ή κάτι «κι από τα δύο», ανάλογα με την περιοχή και την σφαίρα επιρροής... . Κι εμάς τι μας ενδιαφέρει; Εμ...μας ενδιαφέρει, όπως θα δείτε στο τέλος! Κι αυτό επειδή, όπως θα δούμε στη συνέχεια, το γεγονός αυτό, από μόνο του, είναι μια τεράστια επανάσταση, σε παγκόσμιο επίπεδο - και ένα δυνατό χτύπημα στα «ερπετά» της Νέας Τάξης που, από τη δεκαετία του 70 και δώθε, έχουν βαλθεί να υποδουλώσουν ολόκληρο τον πλανήτη, εξαθλιώνοντας τον. Μια υποσημείωση, τώρα, για όσους αγνοούν μερικά ιστορικά στοιχεία, πριν πάμε παρακάτω (θα έχει εκπλήξεις, η συνέχεια – κάντε υπομονή!) για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Μια και είμαι «παλιός» (και τα έχω ζήσει), σας πληροφορώ ότι κάποτε (λίγο πριν το 1970) ο κόσμος ήταν πολύ πιο απλός και προβλέψιμος. Και ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ! Αλλά κάποιοι φρόντισαν να πάψει να είναι για να μην καταλάβει πώς βρέθηκε στη φάκα...Κάτι που πάει να γίνει στις μέρες μας... Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΜΠΡΕΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ ΚΑΙ Ο «ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΜΑΗΣ» Με την λήξη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα οριοθετήθηκε βάσει των αποφάσεων που πάρθηκαν σε μια «συνάντηση κορυφής» που έγινε στο Μπρετον Γουντς. Εξ ου και η ονομασία «Συνθήκη Μπρετον Γουντς» σε όσα συμφωνήθηκαν – και τηρήθηκαν για κάμποσα χρόνια μέχρι να ξεσπάσει η Μεγάλη Άπατη. Η συνθήκη αυτή προέβλεπε ότι το δολάριο θα ήταν το «παγκόσμιο νόμισμα αναφοράς» και ότι τα εθνικά νομίσματα θα είχαν αντίκρυσμα σε χρυσό. Αυτό ίσχυσε μέχρι και τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 60, όποτε (μετά την δολοφονία του JFK) ο εγκάθετος πρόεδρος των ΗΠΑ δέχθηκε να αρχίσει να τυπώνει η (ιδιωτική, ε;) Fed αβέρτα δολάριο χωρίς αντίκρυσμα (στη...ζούλα, όλα αυτά). Υποτίθεται, για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες του πολέμου στο Ν. Βιετνάμ. Γνωστά όλα αυτά... Όταν άρχισαν οι ηγέτες του υπολοίπου κόσμου να υποψιάζονται ότι κάτι «βρόμικο» συνέβαινε, δεν τόλμησαν να αντιδράσουν. Με εξαίρεση τον στρατηγό Ντε Γκωλ της Γαλλίας ο οποίος βγήκε και διακήρυξε: «Ώστε αυτά κάνετε, ε; Ε, κι εγώ θα μαζέψω όλα τα δολάρια που κυκλοφορούν στη Γαλλία, θα τα φορτώσω σε ένα πολεμικό πλοίο και θα σας τα φέρω, να μου δώσετε το ισόποσο σε πλάκες χρυσού, όπως προβλέπει η συμφωνία Μπρετον-Γουντς, εφόσον επιμένετε ότι εξακολουθείτε να μην την παραβιάζετε!» Τη συνέχεια την ξέρετε: Δεν ξεφόρτωσε δολάρια στις ΗΠΑ ο Ντε Γκωλ, αλλά έγινε το αντίθετο: Οι ΗΠΑ ήταν που ξεφόρτωσαν στη Γαλλία καραβιές από πράκτορες της CIA και της NSA για να διαβρώσουν παντελώς φοιτητικές ενώσεις και εργατικά συνδικάτα. Και το Μάιο του 1968, ξέσπασε μια φοιτητική εξέγερση «κατά του κομφορμισμού». Χωρίς συγκεκριμένους στόχους, πέρα από το απροσδιόριστο (και πρακτορίστικης έμπνευσης) «Η Φαντασία στην Εξουσία». (Εντάξει, φιλαράκια, σας «μαγαρίζω» τον Μάη, αλλά κι εγώ, μέχρι πριν 10 χρονιά, ζούσα με την «καθαγιασμένη» αντίληψή του, ώσπου άρχισα να αναρωτιέμαι για κάποια πράγματα...) Πολύ σύντομα η εξέγερση αυτή πήρε παλλαϊκό χαρακτήρα (λογικό, αν υπάρχει ολόκληρο σχέδιο Μυστικών Υπηρεσιών, από κάτω) και μετατράπηκε σε «αντί-Γκωλική» ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εξαναγκάζοντας τον Πρόεδρο της χώρας να φύγει από το Παρίσι και να ετοιμάζει το διάγγελμα της παραίτησής του. Κάπου εκεί, μάλλον ψυχανεμίστηκε ποιοι που την έστησαν (είτε του την σφύριξαν τα πρακτόρια) κι έκανε τη μεγάλη κωλοτούμπα: Αντί να παραιτηθεί, διαμήνυσε στους Αμερικανους (μάλλον μέσω του «φιδιού στον κόρφο του», του ντ Εσταιν) ότι «άκυρη η πρόθεση του να μετατρέψει τα δολάρια σε χρυσό. ‘Ο,τι πείτε εσείς, παιδιά!» Κι ως δια μαγείας, κάποιος έκλεισε το διακόπτη της «επανάστασης», ακαριαία! Οι φοιτητές επέστρεψαν στα αμφιθέατρα , οι εργάτες στις φάμπρικες κι οι νοικοκυρές στις κατσαρόλες τους. Στους δρόμους βγήκαν τα συνεργεία καθαρισμού να κάνουν φασίνα στο μπάχαλο που είχε δημιουργηθεί. Ο Ντε Γκωλ ξαναγύρισε στο Παρίσι ταπεινωμένος και οι υπόλοιποι ηγέτες του κόσμου, είχαν πάρει το μήνυμα. Η Φαντασία δεν ήρθε ποτέ στην Εξουσία. Απλώς, οι μπροστοτράγοι της εξέγερσης πήραν το ασανσέρ για να αναρριχηθούν σε αξιώματα, ως ανταμοιβή για τον «κόπο» τους... (Υπομονή, θα φτάσουμε και στον Πούτιν...) ΤΑ ΠΕΤΡΟΔΟΛΑΡΙΑ Λίγο καιρό αργότερα, οι ΗΠΑ (και η Fed) αποφάσισαν ότι δεν έχουν κανένα λόγο να φοράνε τον φερετζέ. Ο προεδρος Νιξον διακήρυξε την μονομερη έξοδο των ΗΠΑ από τη συνθήκη Μπρετον Γουντς. Αν ήταν πιο «λιμανίσιος», θα χρησιμοποιούσε αυτά τα λόγια: «Επειδή έτσι γουστάρουμε, θα τυπώνουμε όσα δολάρια θέλουμε και θα αγοράζουμε τον κόσμο. Κι αν κάποιος έχει αντίρρηση και αρνηθεί τα δολάρια μας, θα του στείλουμε αεροπλανοφόρα και πεζοναύτες και θα καλοπεράσει!» (Θα περνούσαν δεκαετίες μέχρι κάποιος να τολμούσε να δει αν αυτή η απειλή ήταν αληθινή. Το τέλος του Σανταμ, που θέλησε να κάνει συναλλαγές πετρελαίου σε ευρώ, το είδαμε. Όπως και την κατάληξη του Καντάφι, όταν αποφάσισε τη δημιουργία «παναραβικου νομίσματος» για τις συναλλαγές πετρελαίου...) Κι από τη δεκαετία του 70 και μετά (τα διηγούμαι μια και τα έζησα) μπήκε στη ζωή μας το Πετροδολάριο: Πληθωριστικό «και τυπωμένο αβέρτα» δολάριο με το οποίο οι ΗΠΑ κάλυπταν (χωρίς κόστος, για αυτές) τις ενεργειακές ανάγκες τους με πετρέλαιο του Κόλπου. (Δίνοντας, ως αντάλλαγμα, την ισόβια προστασία τους στις διεφθαρμένες οικογένειες των σεΐχηδων, έναντι οποιασδήποτε εσωτερικής ή εξωτερικής επιβουλής)...Και φυσικά, οποιοδήποτε άλλο κράτος ήθελε να αγοράσει πετρέλαιο, από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, έπρεπε να κόβει το σβέρκο του και να αγοράζει κωλόχαρτα της Fed για να μπορεί να γίνει η συναλλαγή χωρίς να πλακώνουν αεροπλανοφόρα στο κεντρικό λιμάνι του... Η ιδιωτική συμμορία που έχει τη Fed συνεχίζει ακάθεκτη να τυπώνει δολάριο, κατά βούληση – βάζοντας τα εκάστοτε «προεδρικά πιόνια της» να το «παραγγέλνουν». Κι είναι απορίας άξιο το ότι ο κόσμος ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ να αντιληφθεί αυτό που πραγματικά συμβαίνει: Όταν η Fed θέλει να τυπώσει δολάριο βάζει το «προεδρικό πιόνι» να ζητάει ΔΑΝΕΙΟ (εκ μέρους της κυβέρνησης) από τη Fed. Kαι η Fed, άπλα ρίχνει λευκό χαρτί στα τυπογραφεία της και ανοίγει τον διακόπτη. Μόνο που τα χρήματα που βγαίνουν από το τυπογραφείο της Fed τα χρωστάει στη Fed (σε τιμή, πια, δολαρίου – και όχι «χαρτιού και μελανιού) ο ΥΠΟΔΟΥΛΟΣ, ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ, Αμερικανός πολίτης!!! (Και, μέσω αυτού, και ο υπόλοιπος πλανήτης, εφόσον συναλλάσσεται –ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ- με βάση αυτό το παγκόσμιο νόμισμα). (Φυσικά, δεν υπάρχει καν ανάγκη να τυπώσει η Fed χαρτί - σήμερα δημιουργείται συνεχώς νόμισμα «από αέρα», μεσώ μιας απλής εγγραφής σε μια οθόνη...Αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος) Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν τα κόμματα (μην πω για τα σχολειά) τολμούσαν να πουν στον κόσμο αυτή τη σατανική αλήθεια αντί για τις μπούρδες περί «οικονομικών συστημάτων», τη στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης βασίζεται, από το 1970 και μετά σε μια ΑΠΑΤΗ - που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας κι αρνούμαστε να την δούμε. (Εντάξει, θα φτάσουμε και στον Πουτιν, κάντε υπομονή να ολοκληρώσουμε το κάδρο!) Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ Εκείνο επίσης που αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι ότι η ίδια συμμορία που «τρέχει» τη Fed είναι αυτή που δημιούργησε και το ευρώ. Κι εδώ έχουμε μια ακόμα μεγαλύτερη άπατη. Ποιος «δημιουργεί» το ευρώ; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Kαι τι, τέλος πάντων, είναι αυτή η ΕΚΤ; Είναι το «συλλογικό θησαυροφυλάκιο και κέντρο αποφάσεων» των επιμέρους Κεντρικών Τραπεζών των χωρών που συγκροτούν την ΟΝΕ. Ποιοι όμως κατέχουν την Κεντρική Τράπεζα, σε κάθε χώρα; Όχι φυσικά τα ίδια τα κράτη. Τις κατέχει το ίδιο «καρτέλ» που κατέχει και την Fed! Γιατί «δημιουργήθηκε» το ευρώ; Να, μια καλή ερώτηση.. Το ευρώ είναι ένα σκληρό «νόμισμα-αέρας» (χωρίς κανένα αντίκρυσμα) του οποίου η «σκληρότητα» οφείλεται στην αρχική συνθήκη της δημιουργίας του: «Τυπώνουμε αυτά και δεν τυπώνουμε τίποτε παραπάνω!» (Άρα, απόλυτα αντι-πληθωριστικό). Και ως εδώ, όλα βαίνουν καλώς. Τι γίνεται όμως όταν ο «ιδιοκτήτης» ενός αντιπληθωριστικού νομίσματος, όπως το ευρώ, είναι ταυτόχρονα «ιδιοκτήτης» ενός πληθωριστικού νομίσματος (δολαρίου) το οποίο το τυπώνει κατά το δοκούν; Ε, δεν είναι κορόϊδο! Απλά, κανονίζει την εκάστοτε ισοτιμία των δυο νομισμάτων και με αυτά που τυπώνει (δολάρια) πάει και αγοράζει εκείνα που «δεν ξανατυπώνονται» (ευρώ). Στην ουσία, δηλαδή, «ξεπλένει» τα δολάρια του (είτε σε μορφή χρήματος είτε σε μορφή αμερικάνικων ομόλογων) και, ταυτόχρονα «στραγγίζει» την ευρωπη από ρευστό εξαναγκάζοντας την να ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ! Από ποιον; Μα από τον ίδιο που τυπώνει τα δολάρια και «χρεώνει» σε ευρώ! Και θυμίζω: Εδώ μιλάμε για ΙΔΙΩΤΕΣ - και όχι για την «κυβέρνηση» (λέμε τώρα...) των ΗΠΑ... (Και μια μέρα, πριν χρόνια, εκεί που τα σκεφτόμουν όλα, μου έκανε «κλικ»! Διαπίστωσα για ποιο λόγο, με το παρόν status quo, το δολάριο, όσο κι αν τυπωθεί, δεν χάνει την αξία του. Επειδή, μέσω της ιμπεριαλιστικής πολιτικής στον Κόλπο (και παντού, σχεδόν) έχει αποκτήσει ΥΛΙΚΟ αντίκρυσμα: Είναι το ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ που ακόμα δεν έχει εξορυχθεί! Εξ ου και το μένος των ΗΠΑ εναντίον οποιουδήποτε τολμήσει να κάνει συναλλαγές πετρελαίου σε άλλο νόμισμα!) ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ Στον προβατοποιημένο κόσμο που ζούμε, μπορεί οποιοσδήποτε έχει τη σχετική δύναμη να ιδρύσει ένα κράτος και κανείς να μη μιλάει για αυτό. Κι όταν έχουμε διδαχθεί να «μην μιλάμε για αυτό», τότε αυτό το κράτος «υπάρχει σαν να μην υπάρχει». Κανείς δεν το βλέπει, κανείς δεν το ξέρει. Σας θυμίζω την ταινία «ΕΤ – Ο Εξωγήινος» όπου ο ΕΤ περιφέρεται όλη μέρα μέσα στο σπίτι, συνυπάρχει με τα παιδιά (που έχουν «ανοιχτή αντίληψη», άρα μπορούν -και θέλουν- να τον δουν) ενώ οι ενήλικες (με τα «μπλοκαρισμένα μυαλά») δεν είναι σε θέση να τον δουν, ακόμα κι αν σκοντάφτουν επάνω του, παρόλο που είναι απόλυτα ορατός και απτός. Κάπως έτσι και με την ανθρωπότητα. Παίζει ο Ολυμπιακός Champion League με την Sherif, οι φίλοι μου οι γαβροι πανε να ενισχυσουν την ομάδα εκτός έδρας - και όταν τους ρωτάς «πού είχες πάει, ρε;» σου λένε «στη Σέριφ!». Δεν μπορούν να δεχτούν ότι πήγαν σε ένα Ιδιωτικό κράτος (Υπερδνειστερία το λένε...) που το ίδρυσε -για τους δικούς του λόγους- ένας πρώην Καγκεμπιτης συνταγματάρχης. Και κανείς δεν μιλάει για αυτό, ότι πρόκειται για «εταιρικό κράτος» (όλα είναι μια εταιρεία, η Σεριφ, από το πανεπιστήμιο, την κύρια ποδοσφαιρική ομάδα –αναγνωρισμένη από την FIFA- μέχρι το μπακάλικο και το βενζινάδικο). Ούτε καν ότι έχει τις πιο όμορφες γυναίκες της Ευρώπης... Και εντάξει, για το Βατικανό, ξέρουμε ότι είναι αυτόνομο «κράτος εν κράτει». Φαινομενικά είναι το τσαρδί του Πάπα, για να απασχολούνται οι χαχόλοι και να μην προσέχουν το «πιο κει». Πίσω όμως από αυτό υπάρχει μια «αφανής» Παγκόσμια Τράπεζα (η...ιδιοκτήτρια του Βατικανού!) από την οποία ξεκινούν και καταλήγουν σχεδόν τα πάντα. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας, τώρα. Έχουμε όμως μάθει να βλέπουμε αυτό το Κρατος με την θρησκευτική του έννοια και να το ταυτίζουμε με τις ευλογίες του Προκαθήμενου, από το μπαλκόνι, στους χιλιάδες βαδίζοντες της πλατείας. (Δεν είμαι εγώ που τους πρωτοείπα «ποίμνιο»...) Ένα άλλο «κράτος εν κρατει» (εντελώς ΑΥΤΟΝΟΜΗΜΕΝΟ από την κρατική οντότητα που το περιβάλλει) είναι η Washington DC, το κέντρο «παγκόσμιας εξουσίας», από όπου εκπορεύεται η «πυγμή» μέσω της οποίας οι Υπερτράπεζες επιβάλλουν την εξουσία τους στον κόσμο. (Ξεχάστε «γερουσιαστές» και «βουλευτές», εκεί. Αυτοί είναι πιόνια που ασχολούνται αποκλειστικά με τα των ΗΠΑ. «Άλλο» είναι το αφάνες ιερατείο που κάνει πραγματικά κουμάντο εκεί μέσα. Ρωτήστε και τον JFK, αν μπορείτε να επικοινωνήσετε με πνεύματα...) Και πάμε στο πιο ενδιαφέρον: Φτάνουμε τώρα στο τρίτο «κρυφό κράτος» που θα μας απασχολήσει στη συνέχεια – και που έχει σχέση με τα πρόσφατα οικονομικά προβλήματα της Ρωσίας. Είναι το... City of London! Mια περιχαρακωμένη περιοχή του Λονδίνου με αυτόνομο Καταστατικό Χάρτη. Ένα Ιδιωτικό Κράτος στο οποίο «ψηφοφόροι» είναι οι εταιρείες που το κατέχουν! (Για την εκλογή Αιρετών Αρχόντων, ο εκπρόσωπος κάθε «εταιρείας –ιδιοκτήτριας του κράτους» πάει και καταθέτει τόσες ψήφους όσες αναλογούν στη δύναμή της). Ένα Ιδιωτικό Κράτος το οποίο, όταν το επισκέπτεται η βασίλισσα Ελισάβετ είναι υποχρεωμένη, από το Πρωτόκολλο του, να ακολουθεί ΠΙΣΩ από τον «αυτόνομα εκλεγμένο» δήμαρχο. Και τώρα το γλυκό: Το Κράτος City of London είναι ο ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας! Να το επαναλάβω; Το ΙΔΙΩΤΙΚΟ Κράτος City of London είναι ο ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας! Κι αυτό είναι που έχει κάνει τον Πούτιν να «σαλτάρει»... ΕΠΑΙΖΑΝ ΑΥΤΟΙ, ΕΠΑΙΖΕ ΚΙ ΑΥΤΟΣ... Το μεγάλο παιχνίδι (το οποίο σχετίζεται με το μπάχαλο της Ουκρανίας και της Κριμαίας) βασίστηκε σε δύο πόλους: Ο πρώτος ήταν η επικοινωνιακή μπλόφα του Πούτιν: Ψιλοπούλησε αρχικά «αδιαλλαξία» απέναντι στην αμερικανο/γερμανοκινητη ναζιστικη προβοκάτσια της Ουκρανίας, πείθοντας τους πάντες ότι πάει προς μετωπική σύρραξη. Τα διεθνή λαμόγια (που επί Γιέλτσιν είχαν αγοράσει (με «τυπωμένα κωλόχαρτα») όλους τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Ρωσίας) έσπευσαν να ξεφορτωθούν όπως-όπως τις μετοχές τους, πιστεύοντας ότι θα ξεσπάσει τέτοιος ορυμαγδός που οι εταιρείες τους δεν θα μπορέσουν στο εξής να εξάγουν οτιδήποτε από τη Ρωσία. Άρα θα χρεοκοπούσαν... Πάνω στην αναμπουμπούλα, η παρέα του Πούτιν άρχισε να αγοράζει για πενταροδεκάρες τις μετοχές των εταιρειών ορυκτών κάθε είδους. Από πετρέλαιο μέχρι μεταλλεύματα. Και όταν βγήκε ο ήλιος της επόμενης μέρας, η Ρωσία είχε ξαναπεράσει σε χέρια Ρώσων. Εμ, δεν θα πρεπε να υπάρξει και κάποια προσπάθεια αντεκδίκησης, από την άλλη πλευρά; Και εδώ είναι το δεύτερο σκέλος: Ξεκίνησε η υποχθόνια προσπάθεια της (ιδιωτικής, επαναλαμβάνω!) Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας να υπονομεύσει («από μέσα») το ρούβλι ώστε να προκληθεί λαϊκή εξέγερση για την ανατροπή του Πούτιν και της «αγέλης» του. Το σχέδιο είναι απλό: Όταν μια χώρα έχει μόνο κοιτάσματα αλλά όχι μεταποιητική βιομηχανία, η πτώση της διεθνούς ισοτιμίας του νομίσματός της κάνει ολοένα και δυσκολότερη την εισαγωγή προϊόντων. Άρα ο εύπιστος μικροαστός βλέπει ολοένα και πιο δύσκολη την απόκτηση μιας Μερτσέντες ή ενός Άιφον – για να μην πούμε τίποτε για εισαγόμενα τρόφιμα. Τι θα κάνει, ο βλαξ, αν τα πρακτόρια της NSA (κρυμμένοι πίσω από ΜΚΟ των διαφόρων Τζορτζ Σόρος) τον πιάσουν μακάκα (όπως τους Ουκρανους) και του βάλουν στα χέρια μια πορτοκαλί σημαία; Θα βγει στους δρόμους «για τη δημοκρατία και την ελευθερία»...Και φυσικά, πέντε ακροβολισμένοι λεβέντες ( ταμπουρωμένοι με τίποτε... “Open” χρήματα - κι όποιος καταλαβε, καταλαβε...) θα ρίξουν στο ψαχνό για να δημιουργηθούν και οι πρώτοι «Ήρωες της Εξέγερσης»... Ε, εδώ, οι τραπεζίτες την πάτησαν! Δεν είναι μόνο που ο λαός συσπειρώθηκε γύρω από τον Πούτιν (και την καγκεμπίτικη συμμορία του, αν επιμένετε) αλλά και η ίδια η οικονομική ελίτ της Ρωσίας! Η οποία, υποτίθεται, θα ωφελούνταν από την πτώση του Πούτιν καθώς ο «ξένος παράγων» θα ανέθετε σε αυτήν να τρέξει το μαγαζί, για πάρτη του...(Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, δηλαδή, τώρα...) Και τώρα ήρθε η ώρα του ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών... ΤΟ «ΧΡΥΣΟ ΡΟΥΒΛΙ» Εδώ και πολύ καιρό, στη ζούλα, η Ρωσία αγόραζε χρυσό. Το ίδιο έκανε και η Κίνα. Και είναι απορίας άξιο, το γεγονός ότι, παρά την έντονη ζήτηση χρυσού από αυτές τις δύο δυνάμεις, κάποιοι καταφερναν η τιμή του όχι μόνο να μην ανεβαίνει στα ύψη αλλά να καταρρέει. Η κοινή λογική λέει ότι ξαφνικά υπήρξε υπερπροσφορά. Αλλά πώς να υπάρξει υπερπροσφορά όταν είναι δεδομένη η παραγωγική δυνατότητα των χρυσωρυχείων σε όλη τη γη; Αποκτήσαμε ξανά... αλχημιστές και δεν το ξέραμε; Η φάση αυτή μου θυμίζει «μέρες του 89». Τότε που, μέσα σε μια νύχτα (και για κάμποσους από τους επόμενους μήνες) άρχισε να καταρρέει η τιμή του αλουμινίου, διεθνώς, χωρίς να έχει προηγηθεί μια παγκόσμια μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος (που αποτελεί τον κύριο πυρήνα του κόστους του μετάλλου). Τι είχε συμβεί; Απλούστατα: διαλυόταν η ΕΣΣΔ και οι μαφίες άρχισαν να πλιατσικολογούν τα ασύλληπτου μεγέθους στοκ αλουμινίου της ΄χώρας και να τα σπρώχνουν στο εξωτερικό! Αλλά και το ίδιο το καθεστώς (εκδυτικοποιημενο, ε; Άρα χωρίς εμπορικούς αποκλεισμούς, πια) ξεπούλαγε μπιρ-παρα για να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του. (Αν ρωτήσετε «καλά, πού βρέθηκε όλο αυτό το αλουμίνιο;», η απάντηση είναι απλή: Πολλες δεκαετίες πριν, το σοβιετικό καθεστώς είχε ξεκινήσει το... σταλινικό χόμπι να κατασκευάζει υδροηλεκτρικά φράγματα, όπου έβρισκε, για να απασχολεί τον κόσμο. Και κάποια στιγμή, έφτασαν να παράγουν τόσο ρεύμα που δεν είχαν τι να το κάνουν. Ε, αποκτήσαν ένα νέο χόμπι: Να ηλεκτρολύουν βωξίτη και να φτιάχνουν βουνά από αλουμίνιο -που δεν μπορούσαν να καταναλώσουν ή να εξαγουν- «για να κρατάνε τον κόσμο απασχολημένο», όπως συνήθως...Την καλησπέρα μου στον Μπογιόπουλο!) Ποιος όμως πλιατσικολογεί χρυσό κι από πού; Εδώ δεν υπάρχει απάντηση, πέρα από λογικοφανείς θεωρίες συνωμοσίας, βασισμένες σε γεγονότα. Και ένα γεγονός είναι ότι, εδώ και χρόνια, οι Γερμανοί απαιτούν να επιθεωρήσουν τον χρυσό τους που βρίσκεται στο (ιδιωτικό, ε;) Θησαυροφυλάκιο των ΗΠΑ. Και οι ΗΠΑ αρνούνται να δεχτούν τέτοιο έλεγχο και όλο δίνουν μεταγενέστερες ημερομηνίες «επανεξέτασης του θέματος». Μια άλλη θεωρία συνωμοσίας είναι ότι και ο χρυσός των ίδιων των ΗΠΑ, πλέον, έχει μετατραπεί σε επιχρυσωμένες ράβδους βολφραμίου, με το ίδιο, περίπου βάρος. Μια τρίτη είναι ότι όλα αυτά τα γνώριζε ο Στρος Καν και για αυτό «φαγώθηκε»: επειδή είχε σκοπό να μιλήσει... Όπως και να χει το πράγμα, το γεγονός είναι ότι αυτή τη στιγμή η Ρωσία έχει συγκεντρώσει όσο χρυσό χρειάζεται για να κυκλοφορήσει «ρούβλι με αντίκρυσμα χρυσού», επαναφέροντας την ανθρωπότητα πίσω στο χρόνο, στις μέρες του Μπρετόν Γουντς. Κι αυτό είναι «αιτία πολέμου» (με όποια ερμηνεία θέλετε να δώσετε) για εκείνους που τυπώνουν το δολάριο. Οι οποίοι, όλως συμπτωματικά, είναι οι ίδιοι που, μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, τυπώνουν και το «χάρτινο» ρούβλι! ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Δεν έχει αυταπάτες ο Πούτιν. Όσο και να φτιάξει νόμισμα με οποιοδήποτε αντίκρυσμα, σε χρυσό, σε πλουτώνιο ή σε κρυπτονίτη, είναι σίγουρος ότι η Κεντρική Τράπεζα Ρωσίας θα του το «ρίξει» όταν τα συμφέροντα της Ρωσίας θα βρίσκονται σε σύγκρουση με αυτά των «Βρετανών» (εδώ γελάμε, ε;) ιδιοκτητών της... Και το χειρότερο: Αν ο ιδιώτης ιδιοκτήτης της Κεντρικής Τράπεζας μιας χώρας έχει για μποσταρη ένα κερδοσκόπο, μπορεί να του αμολήσει μια εσωτερική πληροφόρηση για σκόπιμη υποτίμηση. Και να σηκώσουν όλο το χρήμα, στις διεθνείς αγορές. Θυμίζω, εδώ, την ξαφνική υποτίμηση της αγγλικής λίρας που μόνο ο Σόρος (κολλητός των Ροτσιλδ) είχε «προβλέψει» και ποντάρει πάνω της αμύθητα ποσά. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Πούτιν διακήρυξε ότι πρόθεσή του είναι να πετάξει έξω τους Ροτσιλδ από την Τράπεζά του και να την εθνικοποιήσει. Κι αυτό θα είναι κοσμοϊστορικό γεγονός, αν σκεφτούμε ότι οι μόνες Κεντρικές Τράπεζες, στον πλανήτη που ΔΕΝ ανήκουν στους Ροτσιλδ είναι αυτές της Συρίας, του Ιράν και της Βόρειας Κορέας. (Ήταν κι η Λιβύη μέχρι τη στιγμή της «εξέγερσης για δημοκρατία», με τα Ραφάλ του Σαρκοζί να ανοίγουν το δρόμο...) (Κι εδώ ας κάνω και μια εμβόλιμη ιστορική αναδρομή. Οι Διεθνείς Τραπεζίτες ήταν αυτοί που χρηματοδότησαν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Στόχος τους (και στόχος των Λένιν και Τροσκι) ήταν να περάσει η Τσαρική Τράπεζα στα χέρια του διεθνούς τραπεζικού καρτέλ, όπως όλα τα ... «φυσιολογικά» κράτη του κόσμου. Το σχέδιο το χάλασε ο μουστακιας ο Στάλιν που έκανε στην μπάντα τον «μιλημένο» Τρότσκι («φυσικό» διάδοχο του Λένιν) και έκανε του κεφαλιού του. Ε, δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι που, οι ίδιοι που χρηματοδότησαν τους Μπολσεβίκους, να χρηματοδοτήσουν κι ένα Χίτλερ και να τον ξαμολήσουν κατά πάνω του..Κλείνει η παρένθεση.) Ένας άλλος που βγάζει, σήμερα, καπνούς από τα αυτιά του για τον τρόπο που υπονομεύεται το εθνικό του νόμισμα είναι ο κουμπάρος μας, ο Ερντογάν. Και δεν διστάζει να κατηγορεί την Κεντρική του Τράπεζα ότι αυτή είναι που οδηγεί στο βάραθρο την τιμή της τουρκικής λίρας. (Προκειμένου να προκύψει γενικευμένη αναταραχή ώστε να επανέλθουν οι Κεμαλικοι στην εξουσία – και να ολοκληρώσουν το σχέδιο Βαριοπούλα με υφαρπαγή ελληνικών νησιών. Όχι ότι υποστηρίζω τον Ερντογάν, αλλά το εναλλακτικό είναι ακόμα χειρότερο...). Με αυτά και με αυτά, ρωτάω. Το ευρώ είναι μπουντρούμι. Αλλά κι η μελλοντική δραχμή της ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ Τράπεζας της Ελλάδας θα είναι «λάκκος με τα φίδια», αν η κυβέρνηση δεν είναι "αρεστή". «Εθνική» δραχμή ΔΕΝ μπορούμε να έχουμε, όσο ισχύει το συμβόλαιο που έχουμε, ως κράτος, με την Τράπεζα της Ελλάδας. (Δεν πάει πολύς καιρός που ανανεώθηκε για άλλα 39 χρόνια, αν δεν κάνω λάθος) Τι λέτε να κάνουμε (περα από συνθήματα στις πλατείες) για να ξαναπαρουμε τη χώρα μας πίσω; Διονύσης Χοϊδάς Αν σας άρεσε το θέμα που διαβάσατε κλικάρετε μια από τις διαφημίσεις του ιστολογίου μας. Έτσι μας βοηθάτε να γίνουμε καλύτεροι και να προσφέρουμε καλύτερες υπηρεσίες.

ΤΟ ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙ

Πούτιν: «Οι Έλληνες ο αυτόχθων πληθυσμός στην Κριμαία - Ήταν εκεί πολύ πριν απ' όλους μας»

Στο πλαίσιο συζήτησης για το θέμα των εθνικών μειονοτήτων της Κριμαίας, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε σήμερα ότι αν είναι να αναγνωριστεί το δικαίωμα του αυτόχθονος πληθυσμού σε οποιαδήποτε μειονότητα η πρώτη από αυτές θα πρέπει να είναι οι Έλληνες, οι οποίοι «βρίσκονταν εκεί πριν από εμάς και εσάς»!

Αναφερόμενος στο ζήτημα της αναγνώρισης των Τατάρων της Κριμαίας ως αυτόχθονα πληθυσμό της χερσονήσου ο πρόεδρος Β. Πούτιν δήλωσε ότι η συζήτηση θα πρέπει να γίνει με πολλή προσοχή.Την ίδια στιγμή, σε αντιπαράθεση στους Τουρκοτατάρους που έφθασαν στην Κριμαία μόλις το 14ο αιώνα είπε ότι, «για παράδειγμα, οι Έλληνες θα μπορούσαν να ζητήσουν μία τέτοια κατάσταση πιο ήρεμα».

Ο Ρώσος ηγέτης μίλησε, σήμερα την Παρασκευή, στη Μόσχα σε μια συνάντηση με τους εκπροσώπους της κοινότητας των Τατάρων της Κριμαίας, ενώπιον πολλών ξένων μέσων ενημέρωσης.

«Οι Έλληνες ήταν εκεί πολύ πριν από εμάς και εσάς», συμπλήρωσε τη δήλωσή του σε πολύ σοβαρό τόνο ο πρόεδρος Πούτιν!

Όπως αναφέρει το Ukrinform, οι κριμαϊκές αρχές έχουν απαγορεύσει τις μαζικές διαδηλώσεις στη χερσόνησο μέχρι τις 6 Ιουνίου.

Την ερχόμενη Κυριακή οι Τάταροι της Κριμαίας ήθελαν να κάνουν συγκέντρωση στην Συμφερόπολη για να σηματοδοτήσουν την 70η επέτειο από την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας από τον Στάλιν. Βέβαια αυτή η συγκέντρωση δεν πρόκειται πλέον να γίνει.

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/

Αναγνωρίστηκαν από τον Β.Πούτιν η ιστoρία, οι διώξεις και η ύπαρξη ελληνικής μειονότητας στην Κριμαία!

Ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε σήμερα πως έχει υπογράψει ένα διάταγμα με το οποίο αποκαθίστανται οι Έλληνες κάτοικοι της Κριμαίας και άλλες εθνικές μειονότητες που είχαν υποφέρει επί των ημερών του σοβιετικού δικτάτορα Ιωσήφ Στάλιν.
Kατ'αυτό τον τρόπο αναγνωρίζεται η ύπαρξη και η ιστορία της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή, ένα πραγματικά κοσμοϊστορικό γεγονός για μια περιοχή που κατοικήθηκε για πρώτη φορά από ελληνικά φύλλα κατά τον Α'Αποικισμό.
«Έχω υπογράψει ένα διάταγμα για να αποκατασταθεί ο ελληνικός πληθυσμός της Κριμαίας, ο αρμενικός πληθυσμός, οι Γερμανοί, οι Τάταροι – όλοι εκείνοι που υπέφεραν στη διάρκεια των διώξεων του Στάλιν», δήλωσε ο Πούτιν σε μια συνεδρία του Κρατικού Συμβουλίου.
Περίπου 150.000 - κατ'άλλες πηγές 250.000 - Έλληνες διώχθηκαν από το σταλινικό καθεστώς στα βάθη της Ασίας και της Σιβηρίας κατά τηνς διάρκεια των πρώτων ετών του "ψυχρού πολέμου" καθώς θεωρήθηκαν "ύποπτοι αντισοβιετικών ενεργειών" λόγω της συμμετοχής της ελλάδας στο ΝΑΤΟ, αλλά και την επικράτηση των εθνικών δυνάμεων στον εμφύλιο.
Οι Ελληνες αυτοί ήταν κατά κύριο λόγο απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που είχαν αποικήσει την περιοχή της Κριμαίας.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ενέκρινε επίσης σήμερα την τροποποίηση της νομοθεσίας ώστε να καταστεί ευκολότερο για τους ρωσόφωνους από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης να αποκτήσουν τη ρωσική υπηκοότητα
Η τροποποίηση αυτή ακολουθεί την ένωση της χερσονήσου της Κριμαίας με τη Ρωσία και γίνεται σε μια περίοδο που κορυφώνεται η ένταση στις ρωσόφωνες, ανατολικές επαρχίες της Ουκρανίας.
Η κίνηση του Β.Πούτιν έχει να κάνει και με την ανάγκη ταχείας ενσωμάτωσης της ισχυρής μουσουλμανικής ταταρικής μειονότητας, που αριθμεί 300.000 ανθρώπους (κάπου το 12% των κατοίκων της περιοχής) και αρχικά διαφωνούσαν στην ένταξη της περιοχής στην Ρωσική Ομοπσονδία και απείχαν από το σχετικό δημοψήφισμα. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, χιλιάδες απόγονοι Ελλήνων που εξοντώθηκαν από το σταλινικό αθεστώς θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τις περιουσίες τους, ενώ αναγνωρίζεται επίσημα η ελληνική μειονότητα στην περιοχή!
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δελτίο Τύπου του Κινήματος Δεν Πληρώνω: «Τα απομεινάρια του Σταλινισμού δεν έχουν θέση στο Κίνημα Δεν Πληρώνω».

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω συμπληρώνει φέτος πέντε χρόνια αγώνων. Αγώνων ασυμβίβαστων, πολυσυμμετοχικών και πάνω από όλα ανατρεπτικών. Ο δρόμος για την ανατροπή που ευαγγελιζόμαστε βέβαια, προϋποθέτει μία σειρά βημάτων τα οποία μόνο αυτονόητα δεν μπορεί να θεωρηθούν, ειδικά στις σημερινές συνθήκες βαθιάς κρίσης σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

Η κρίση αυτή, δρα ως υπομόχλιο φθοράς και υποταγής, ως καταλύτης ανάπτυξης φασιστικών φαινομένων και αυταρχικών συμπεριφορών, οι οποίες διαπερνούν όλο το φάσμα του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι.

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω, έχει επιλέξει από την γέννησή του μέχρι και σήμερα έναν τελείως διαφορετικό δρόμο. Το δρόμο της συλλογικότητας στη δράση και στη λήψη αποφάσεων, το δρόμο της αλληλεγγύης, της εμπιστοσύνης και της δημοκρατικής συμμετοχής. Παλεύουμε ενάντια στη λογική της ανάθεσης που όλα αυτά τα χρόνια εξέθρεψε αλλά και εκτράφηκε από αυτό το διεφθαρμένο κράτος του ρουσφετιού και της πολιτικής χειραγώγησης της κοινωνίας από τους κάθε λογής ηγεμονίσκους.

Το Κίνημα Δεν Πληρώνω αποτελεί έναν πολιτικό φορέα τον οποίο μοχθήσαμε να τον κρατήσουμε σε ράγες αξιοπρέπειας, τιμιότητας και ευθείας σύγκρουσης με το σάπιο κατεστημένο. Ως εκ τούτου δεν πρόκειται να τον αφήσουμε έρμαιο σε κανέναν που εκφράζει λογικές που τόσα χρόνια πολεμούσαμε και απεχθανόμασταν.

Εδώ και μερικούς μήνες, προς έκπληξη μας, παρατηρούμε μία συνεχή διολίσθηση του προέδρου του Κινήματος Δεν Πληρώνω, Βασίλη Παπαδόπουλου από τις καταστατικές αρχές του κόμματος και την υπερκείμενη πολιτική του δράση. Η εκ μέρους του επιβολή της αρχής του ενός ανδρός, οι ηγεμονικές του τάσεις και η συνεχής πραξικοπηματική και αντικαταστατική του πολιτική συμπεριφορά, μας έχει αναγκάσει να αμφισβητούμε πλέον την πολιτική του ακεραιότητα. Η συνειδητή αποχή του από τις συλλογικές διαδικασίες του Κινήματος Δεν Πληρώνω, η ιδιοκτησιακή του θεώρηση απέναντι στο Κίνημα Δεν Πληρώνω, η μεροληπτική του αντιμετώπιση σε κρούσματα αντισυντροφικής συμπεριφοράς και ασφάλειας του Κινήματος, δυναμιτίζουν τα θεμέλια του πολιτικού εγχειρήματος που με τόσο κόπο χτίσαμε.

Αποκορύφωμα αυτής της πλήρως αυταρχικής και αντικαταστατικής του συμπεριφοράς είναι η ιδιοτελής παρακώλυση διεξαγωγής συνεδρίου του κόμματός μας, η λήψη αποφάσεων χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση από τα όργανα λήψης αποφάσεων του κόμματος, η δημοσίευση πραξικοπηματικών δελτίων τύπου εξ’ ονόματος της Συντονιστικής Επιτροπής του κόμματος και η ανεπιτυχής προσπάθειά του, να μετατρέψει το Κίνημα Δεν Πληρώνω σε ένα κόμμα προεδρικό σταλινικού τύπου, γεγονός το οποίο αντιτίθεται στις θεμελιώδεις πολιτικές και καταστατικές αρχές του κόμματος.

Έφτασε στο σημείο μάλιστα, να δημοσιεύει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με παραληρηματικό τρόπο, πλήθος ψευδών προσωπικών ανακοινώσεών του, που αναφέρονται σε επίθεση χάκερς στο επίσημο site του Κινήματος (www.kinimadenplirono.gr), στα γκρουπ του facebook ακόμα και στο προσωπικό του κινητό τηλέφωνο πράγμα που φυσικά δεν ισχύει και είναι ιλαρό. Για του λόγου το αληθές, το επίσημο site του Κινήματος Δεν Πληρώνω (www.kinimadenplirono.gr) λειτουργεί κανονικά υπό τον έλεγχο της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Δεν Πληρώνω, είναι το μόνο που εκφράζει την πολιτική που εκπορεύεται από τις συλλογικές του διαδικασίες και έχει χιλιάδες επισκέψεις καθημερινά.

Ο «πρόεδρος», παραβλέποντας οποιαδήποτε απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής, απέχοντας από τα συλλογικά όργανα, απομονωμένος πολιτικά από τους συναγωνιστές, είχε το θράσος να «ανακηρύξει» νέο «επίσημο site» του Κινήματος Δεν Πληρώνω, το οποίο φυσικά και ελέγχει ο ίδιος. Πραγματοποίησε πλήθος τηλεφωνημάτων διασπαστικού χαρακτήρα σε συναγωνιστές και προέβη μέσω του προσωπικού του σάιτ σε ανακοινώσεις τις οποίες έγραφε και αναρτούσε ο ίδιος, στο όνομα πότε της πολιτικής γραμματείας, πότε της συντονιστικής επιτροπής και πότε της «προεδρικής του αυθεντίας».

Στα πλαίσια περιφρούρησης και διαιώνισης της προεδρικής του ιδιότητας, ο Βασίλης Παπαδόπουλος τον τελευταίο καιρό, με τον πλέον απροκάλυπτο και αντισυντροφικό τρόπο, μεταχειρίζεται τακτικές παλαιοκομματικού φραξιονισμού οι οποίες ως μόνο στόχο έχουν να εκπληρώσουν τις μικροεξουσιαστικές του φιλοδοξίες.

Ως επιστέγασμα αυτής της συνειδητής πολιτικής του συμπεριφοράς, τον τελευταίο καιρό προέβη σε σωρεία πραξικοπηματικών ενεργειών που προσέβαλλαν άμεσα τις αρχές και το καταστατικό του κόμματος.  Αποκορύφωμα αποτελεί η αυθαίρετη πρωτοβουλία του για τη δημιουργία και δημοσίευση βίντεο ενάντια στην ηγεσία του ΕΠΑΜ, παρά την αντίθετη απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Δεν Πληρώνω, με το οποίο δυναμίτισε την πολυετή μας συνεργασία και υπέσκαψε τις σχέσεις εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης και συντροφικότητας μεταξύ των μελών των δύο κινημάτων.

Τελευταίο κρούσμα αυταρχισμού εκ μέρους του «Προέδρου» αποτελεί το σημερινό δελτίο τύπου, το οποίο συνέταξε και υπέγραψε μόνος του εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Δεν Πληρώνω, χωρίς καμία εξουσιοδότηση από αυτήν. Αυτό το ατομικό δελτίο τύπου του Βασίλη Παπαδόπουλου, αναφέρεται ψευδώς σε απόφαση άρσης της υποστήριξης στην δημοτική παράταξη της Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας «Δύναμη Πολιτών» σε αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση που είχε ληφθεί από την Συντονιστική Επιτροπή και είχε δημοσιευθεί από το Γραφείο Τύπου του Κινήματος τον Ιανουάριο του 2014. Μάλιστα, ο ίδιος ο πρόεδρος συμμετείχε και υποστήριξε με την παρουσία του την δημοτική παράταξη "Δύναμη Πολιτών" στις 22-01-2014 στα πλαίσια της ανοιχτής εκδήλωσης με θέμα: "Η τοπική αυτοδιοίκηση την εποχή των Μνημονίων" στην οποία εκ των κεντρικών ομιλητών ήταν και ο αντιπρόεδρος του Κινήματος Δεν Πληρώνω "Λεωνίδας Παπαδόπουλος".   

Η τελευταία κατάπτυστη «προεδρική» ανακοίνωση, η οποία όλως περιέργως επιλέχθηκε να αναρτηθεί δύο μόνο μέρες πριν τις δύο διαδοχικές δίκες του Κινήματος Δεν Πληρώνω από τους μεγαλοεργολάβους, αναφέρεται επικριτικά στην συμμετοχή μελών του Κινήματος Δεν Πληρώνω στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της «Δύναμης Πολιτών». Χαρακτηριστικά, αναφέρεται στους Λεωνίδα Παπαδόπουλο, Ηλία Παπαδόπουλο, Κωνσταντίνο Δημητριάδη, Ηλέκτρα Μπραβάκου και Γιάννη Δαμουλή, οι οποίοι «παρά την αντίθετη, ομόφωνη απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Δεν Πληρώνω παρευρέθηκαν στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της Δύναμης Πολιτών».  

Συγκεκριμένα, ο «πρόεδρος» αναφέρει, ότι ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος ήταν και ομιλητής στη τελετή των εγκαινίων. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ομιλητής μάλιστα μίλησε και με την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Κινήματος Δεν Πληρώνω, χωρίς καμιά εξουσιοδότηση και παρά τις αντίθετες αποφάσεις των οργάνων του κόμματος». Πέραν του γεγονότος ότι η συμμετοχή των μελών της Συντονιστικής Επιτροπής μεταξύ των οποίων και του Λεωνίδα Παπαδόπουλου στην συγκεκριμένη εκδήλωση, είχε παρθεί με ομόφωνη απόφαση της προηγούμενης Συντονιστικής Επιτροπής (η οποία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 24-03-14, στις 9μμ στα επίσημα γραφεία του Κινήματος Δεν Πληρώνω, Καυτατζόγλου 35 στα Πατήσια) από την οποία ο Πρόεδρος απείχε, το τραγελαφικό είναι ότι ο αντιπρόεδρος του Κινήματος Δεν Πληρώνω Λεωνίδας Παπαδόπουλος δεν μίλησε καν στην συγκεκριμένη εκδήλωση όπως ο "πρόεδρος" ισχυρίζεται".

Η εν λόγω ανακοίνωση του «προέδρου» αρχίζει δε ως εξής: «Η ΠΓ του Κινήματος Δεν Πληρώνω καταδικάζει την παρουσία μελών του κόμματος μας  στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της δημοτικής παράταξης  του ΣΥΡΙΖΑ «Δύναμη Πολιτών Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας» που έγιναν την Τετάρτη 26/3/14.»

Πρέπει εδώ να αναφέρουμε ότι η Συντονιστική Επιτροπή στο Κίνημα Δεν Πληρώνω, είναι το αποφασιστικό όργανο το οποίο απαρτίζεται από τους: Βασίλη Παπαδόπουλο (πρόεδρο της Σ.Ε.), Λεωνίδα Παπαδόπουλο (αντιπρόεδρο της Σ.Ε.), Κωνσταντίνο Δημητριάδη (μέλος της Σ.Ε. και Οργανωτικό Γραμματέα της Νεολαίας), Ηλία Παπαδόπουλο (Γενικό Γραμματέα της Σ.Ε.), Ηλέκτρα Μπραβάκου (μέλος της Σ.Ε., υπεύθυνη επικοινωνίας και Γραφείου Τύπου), Μάνο Μεγαγιάννη (μέλος της Σ.Ε. οικονομικό υπεύθυνο και Γραμματέα της Νεολαίας), Μαρία Λεκάκου (μέλος της Σ.Ε.), Θεοδόση Τεμζελίδη (μέλος της Σ.Ε.), Αποστόλη Ντακούλα (Μέλος της Σ.Ε.), και Έλενα Τηνιακού (μέλος της Σ.Ε.). Γίνεται αντιληπτό το οφθαλμοφανές ψέμα του προέδρου, περί «ομόφωνης απόφασης της Συντονιστικής Επιτροπής περί καταδίκης» και το οριστικό του διαζύγιο με κάθε είδος δημοκρατικής διαδικασίας.

Μέσα στην ηγεμονική του σύγχυση, κάνει λόγο, πότε για «Πολιτική Γραμματεία» πότε για «Συντονιστική Επιτροπή» αγνοώντας πιθανώς ότι καταστατικά πρόκειται για το ίδιο και το αυτό όργανο.

Ως πλειοψηφία της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Δεν Πληρώνω, οι: Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Δημητριάδης, Ηλίας Παπαδόπουλος, Μάνος Μεγαγιάννης, Μαρία Λεκάκου, Ηλέκτρα Μπραβάκου, καταδικάζουμε απερίφραστα και δεν πρόκειται να ανεχτούμε οποιαδήποτε αυταρχική και σεχταριστική συμπεριφορά που υποσκάπτει τις θεμελιώδεις αρχές του Κινήματός μας.

Η Συντονιστική Επιτροπή του Κινήματος Δεν Πληρώνω, έχει αποφασίσει ομόφωνα, τη στήριξη και τη συμμετοχή του Κινήματος Δεν Πληρώνω σε αγωνιστικά και πολυσυλλεκτικά δημοτικά ψηφοδέλτια, καθώς και την εμβάθυνση της συνεργασίας του κόμματός μας με όσες πολιτικές δυνάμεις αγωνίζονται με τον ίδιο στόχο και όραμα.

Προχωράμε ενωμένοι μέχρι την τελική νίκη!

Κίνημα Δεν Πληρώνω

Καυτατζόγλου 35, Αθήνα, ΤΚ:11144

e-mail: kinimadenplirononet@gmail.com

www.kinimadenplirono.gr

Κίνημα Δεν Πληρώνω