Silver Alert! Η Ελλάδα είναι μια χώρα ακυβέρνητη, χωρίς πλοηγό…

Γράφει ο Ρούντι Ρινάλντι
Τις μεγάλες αλήθειες τις μαθαίνουμε συνήθως από τους «απλούς ανθρώπους», αυτούς που κοπιάζουν για να ζήσουν και να αφήσουν κάτι πίσω τους, σεβόμενοι την ιστορία και τον τόπο τους. Ο απλός άνθρωπος, λοιπόν, νοιώθει τεράστια αποξένωση από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Ακόμα κι όταν αναγκάζεται να παρακαλέσει για μια δουλειά, ένα επίδομα, έναν απλήρωτο λογαριασμό, ένα κόκκινο δάνειο. Ακόμα κι αν πρέπει να ψηφίσει κάποιον από υποχρέωση ή ανάγκη. Κάποτε, έστελναν ένα καλάθι στην πρωτεύουσα στο γραφείο του πολιτευτή, γυρίζονταν και μια καλή κωμωδία για τους μαυρογυαλούρους, έπεφτε και κάνα φάσκελο.
Απέχουμε πολύ πια από εκείνη την εποχή, που φαίνεται σήμερα πιο «αγαθή». Τώρα, ο κυνισμός είναι στο φόρτε του παντού, ακόμα και στη λαϊκή πλευρά. Ποδοπατήθηκε πολλές φορές η ελπίδα και η προσμονή, ενώ το δούλεμα έσπασε όλα τα κοντέρ. Πιο πολλοί ελπίζουν πλέον σε ένα άθλιο τηλεπαιχνίδι, παρά σε κάποιο «ρουσφετάκι». Για αυτό και οι ουρές στα προποτζίδικα μεγαλώνουν και πλήθος περιμένει τις διαδοχικές κληρώσεις του ΚΙΝΟ. Μισό ευρώ η κλήρωση, ποντάρεις 2 ευρώ και περιμένεις 4 κληρώσεις, μια ωρίτσα εκεί καθηλωμένος…

Ο τριπλός ασφυκτικός εναγκαλισμός

Πριν 8 χρόνια, είδαμε να γκρεμίζεται η οικονομία της χώρας και να επιβάλλεται ένα μνημονιακό ειδικό καθεστώς. Ένα νέο καθεστώς επικυριαρχίας εδραιώνονταν. Τρόικα, Χίλτον, Μνημόνια, Βουλή-μαριονέττα. Αρχικά, νομίσαμε πως αφορούσε μόνο οικονομικές πλευρές της ζωής μας και προβάλλαμε διεκδικήσεις και αιτήματα ως αντίσταση. Έπρεπε να γίνουν πολλά για να φανεί πόσο πιο μπροστά ήταν τα «θέλω» του λαού (πραγματική δημοκρατία, τιμωρία και καταγγελία του πολιτικού συστήματος κ.λπ.). Αργότερα, δοκιμάστηκε η «πρώτη φορά Αριστερά». Για να θαφτούν όλες οι αυταπάτες, να φανεί το πραγματικό πρόσωπο της ευρωκρατίας και σιγά-σιγά να προβάλλουν στο προσκήνιο οι πραγματικοί σχεδιασμοί των Μνημονίων, που δεν ήταν οικονομικοί αλλά γεωπολιτικοί. Η Μέρκελ έρχεται σε λίγες μέρες για να δείξει την επικυριαρχία της ευρωκρατίας στην Ελλάδα.

Σιγά-σιγά, καταλάβαμε πως ο διαμελισμός της χώρας και η μακρόχρονη υποθήκευσή της στους δανειστές, διασταυρωνόταν με ενεργειακούς δρόμους και επαναχαράξεις συνόρων. Ο ανατολικός «κακός γείτονας», το φώναζε κραυγαλέα: Η συνθήκη της Λωζάνης έχει τελειώσει, τώρα έρχονται «τα σύνορα της καρδιάς μας» και η «γαλάζια πατρίδα». Με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η Βόρεια Ελλάδα από Θράκη έως Αδριατική γίνεται κάτι άλλο, μια ζώνη, ένας χώρος. Η απειλή του τούρκικου επεκτατισμού εκτινάσσεται, τώρα που καταπίπτει η αυταπάτη της Ελλάδας ως χώρας πρώτης γραμμής για τις ΗΠΑ. Η αποχώρησή τους από τη Συρία και η επαναπροσέγγιση Τραμπ-Ερντογάν, προσθέτει στο μενού σημαντικό μέρος από Κύπρο και Αιγαίο υπέρ της Τουρκίας. Ο Αποστολάκης δεν τρελάθηκε με τις δηλώσεις που έκανε, ούτε ο Σγουρίδης έγραφε σενάρια επιστημονικής φαντασίας με τις δικές του. Ο εξ ανατολών κίνδυνος είναι τεράστιος. Ας μην τον βλέπουν τα «παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ» στη Βουλή κι ας κυνηγά δικαστές και «βοθροκάναλα» ο ντελικανής (μάλλον από το «κανίς») άλτερ-έγκο του Τσίπρα.

Ακριβώς εκεί βρισκόμαστε. Επικυριαρχία ευρωκρατίας και ΗΠΑ, θανάσιμοι κίνδυνοι από ανατολικά και βόρεια, με ανοικτό περίπου πόλεμο στις θάλασσες, με πολιτικό εκπεσμό, μεταμοντέρνα πραξικοπήματα και με μια κυβέρνηση υπό αναχώρηση, αλλά δεσμευμένη απόλυτα να τηρήσει τα υποσχεθέντα
Άρα, ο δεύτερος εναγκαλισμός, επικίνδυνος και αδίστακτος, είναι αυτός του τουρκικού επεκτατισμού. Όσες τριπλές συμμαχίες και να κάνουμε στον Νότο, αυτός έχει ισχυρές διασυνδέσεις με Σκόπια και Τίρανα, ενώ και σε θάλασσα, αέρα και ξηρά εξοπλίζεται. Εξαναγκάζει έτσι όλους τους ισχυρούς να αντιμετωπίζουν την Τουρκία όχι σαν ανερχόμενο περιφερειακό παίκτη, αλλά ως ισχυρή και μεγάλη δύναμη.

Ο τρίτος εναγκαλισμός γίνεται από το ασπόνδυλο (αλλά δυνατό, γιατί και το χταπόδι είναι ασπόνδυλο) πολιτικό σύστημα επί της κοινωνίας. Αυτό συμβαίνει με βασικό μοχλό έναν κρατικό, οικονομικό και διοικητικό μηχανισμό που ρεγουλάρεται και λαδώνεται από πολλές μεριές. Κυρίως, από ευρωκρατικές δομές, μηχανισμούς και συμβούλους που με σεμινάρια μεθόδων φορομπηχτικής απομύζησης και κάθε άλλη μέθοδο, απορροφούν ό,τι υπάρχει ως οικονομία.

Μπήκαμε σε χρονιά εκλογών, και δη τετραπλών. Η χαρά των κομμάτων, διαφημιστών, δημοσκόπων, ακόμα και των μεγάλων τυπογράφων και χαρτέμπορων. Ένας νέος πολιτικός χάρτης θα προκύψει από την κοπτοραπτική (ή και κοπροραπτική…) που θα ακολουθήσει. Θα έχουμε μια κομματική αναμέτρηση σε συνθήκες όπου έχουν ξεφύγει τα μέτρα, ιδιαίτερα μπροστά σε όλους τους κινδύνους.

Επιστρατεύονται μάλιστα όλοι οι μηχανισμοί του κράτους και τους παρακράτους και θα ανακατευτούν στην «ιερή μάχη» των εκλογών. Δικαστές, στρατιωτικοί, πρεσβείες, μεγαλοεπιχειρηματίες, υπόκοσμος, μίντια, καναλάρχες και δημοσιογράφοι, προσφέρουν μαζί με τους πολιτικούς και τις κουστωδίες τους, ένα σκηνικό πολιτικής σήψης άνευ προηγουμένου. Ένας οχετός από βρωμερές υποθέσεις, όπως αυτή της Novartis, με τα πάντα έτοιμα να τιναχθούν στον αέρα, φτάνει αυτό να εξυπηρετεί ορισμένους εκλογικούς σχεδιασμούς. Χωρίς να λογαριάζονται εθνικοί κίνδυνοι και απειλές, χωρίς να νοιάζονται αν τα 2/3 της κοινωνίας βουλιάζουν χωρίς επιστροφή.

Ακριβώς εκεί βρισκόμαστε

Επικυριαρχία ευρωκρατίας και ΗΠΑ, θανάσιμοι κίνδυνοι από ανατολικά και βόρεια, με ανοικτό περίπου πόλεμο στις θάλασσες, με πολιτικό εκπεσμό και μεταμοντέρνα πραξικοπήματα (κυβέρνηση δια της ανοχής, αφού δεν υπάρχει δεδηλωμένη, κι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, καραμανλικός παράγων, να τα προσυπογράφει όλα…) και με μια κυβέρνηση υπό αναχώρηση, αλλά δεσμευμένη απόλυτα να τηρήσει τα υποσχεθέντα. Και έναν πολιτικό κόσμο, μικρό σε ανάστημα, πλήρως ενσωματωμένο στα γυρίσματα των καιρών και με μοναδικό μπούσουλα το ίδιον συμφέρον, έστω κι αν τα κύματα κτυπούν συνεχώς τη χώρα στα βράχια.

Ο ήχος του Silvert Alert είναι μικρός κι ανίσχυρος για να δημιουργήσει ένα γνήσιο λαϊκό ρεύμα διεξόδου και επιβίωσης της χώρας και της κοινωνίας. Η χώρα δεν κινδυνεύει από κάποιον προ των πυλών φασισμό και την Ακροδεξιά, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ για να μαζέψει ψήφους εκβιαστικά. Κινδυνεύει από τον τριπλό εναγκαλισμό και την άρνηση να τον δουν και να τον αντιμετωπίσουν όσοι έχουν κάθε λόγο να το κάνουν.

Θα το επαναλάβουμε: Μεταβαίνουμε σε έναν κύκλο πολιτικής επιτάχυνσης, στον οποίο το σύστημα, όντας ανελαστικό, δεν έχει ικανότητες και δυνατότητες ενσωμάτωσης. Δεν πάμε προς την «κανονικότητα», αλλά περισσότερο περπατάμε πάνω στον Βεζούβιο. Είναι καιροί μετάβασης. Πρώτα εμείς πρέπει να το καταλάβουμε και να βρούμε τον ρόλο μας μέσα σε αυτούς. Τα χθεσινά σχήματα τέλειωσαν. Μόνο μια ενεργή χώρα μπορεί να διασωθεί.

Αλλά τι μπορεί να σημαίνει ο προσδιορισμός «ενεργή χώρα» για την περίπτωση της Ελλάδας; Το σημείωμα αυτό, στο πρώτο φύλλο του χρόνου, τελειώνει με το ερώτημα αυτό.

8 Ιανουαρίου 2019 / Πηγή : www.e-dromos.gr

Ινφογνώμων Πολιτικά

Η Συνθήκη Βουκουρεστίου του 1913, η Μακεδονία και τα ασύστολα ψεύδη του Τσίπρα και του Κοτζιά

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Απόσπασμα από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Μακεδονία. Αντίβαρο στην ηττοπάθεια”.

1913 – Συνθήκη Βουκουρεστίου
Στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου το 1913 δεν αναφέρεται πουθενά ο όρος Μακεδονία (βλέπε άρθρο [27. , σελίδα 92), παρόλο που έχουν ισχυριστεί το αντίθετο σωρεία ανθρώπων από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον (πρώην) υπουργό εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και πλήθος άλλων.
Τα περιβόητα ποσοστά τύπου 51% στην Ελλάδα, 38% στην Γιουγκοσλαβία, 10-11% στην Βουλγαρία και ένα μικρό κλάσμα του 1% στην Αλβανία, τα οποία αναμασά πολύς κόσμος δεν αναφέρονται σε καμία πρωτογενή ιστορική πηγή. Πρόκειται περί ψεύδους.
Ο υπολογισμός των ποσοστών προϋποθέτει έναν πολύ συγκεκριμένο ορισμό της Μακεδονίας. Έχω δει κάπου μέχρι και δύο δεκαδικά ψηφία δίπλα στα ποσοστά (του τύπου 51.14% κλπ). Τόση μεγάλη ακρίβεια λοιπόν! Το ποιος και πότε ορίζει με τέτοια μάλσιτα αυστηρότητα την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας είναι άλυτο μυστήριο.
Αλλά και δεδομένο να ήταν, θα επρόκειτο για αυθαιρεσία. Για τους εξής λόγους:
Πρώτον, η Μακεδονία με τόσο ξεκάθαρη την ελληνικότητά της από τον Σκύλακα και τον Ηρόδοτο τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 1913, προφανώς μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Γιατί να επιλεγεί η στιγμή Α και όχι η στιγμή Β;

Δεύτερον, ακόμα και αν επιλεγεί μία (παντελώς απροσδιόριστη από όλους όσους επικαλούνται αυτό το επιχείρημα) συγκεκριμένη χρονική στιγμή Α, η οποία πρέπει να σχετίζεται με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κατείχε την Μακεδονία από τον 15ο αιώνα ως το 1913, τότε είναι αναμφισβήτητο ότι ουδέποτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε τον όρο Μακεδονία για οποιαδήποτε περιοχή. Ουδέποτε. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία χρησιμοποιούσε τους όρους βιλαέτια. Υπήρχαν λοιπόν το βιλαέτι Θεσσαλονίκης, το βιλαέτι Μοναστηρίου, το βιλαέτι Αδριανουπόλεως, το βιλαέτι Κοσσυφοπεδίου. Αν υποτεθεί ότι ολόκληρα ή μέρος αυτών των βιλαετίων, ή 2 ή 3 ή και των τεσσάρων από αυτά, συγκροτούν με μοναδικό, αποκλειστικό και αποδεκτό τρόπο την μία κάποια Μακεδονία, τότε η αυθαιρεσία εκτός από προφανής, είναι και αστεία! Αν δεν είχε τραγικές συνέπειες για τον ελληνισμό, θα αποτελούσε ανέκδοτο μεταξύ Ιστορικών.

Τρίτον, ακόμα και αν δεχθούμε τον ορισμό μίας συγκεκριμένης Μακεδονίας, η οποία μοιράστηκε με τα συγκεκριμένα ή άλλα ποσοστά αυτά σε 3 ή 4 χώρες (συγγνώμη αν κουράσω τον αναγνώστη, αλλά θα επαναλάβω ότι στην Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου δεν υπάρχει ούτε μία φορά ο όρος Μακεδονία), τότε ποια αυθεντία είναι αυτή που ορίζει και δίνει το δικαίωμα όχι σε μία από αυτές τις χώρες (η οποία τότε ήταν το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων), αλλά σε ένα μικρό τμήμα από αυτές τις χώρες 100 χρόνια μετά, να είναι το πρώτο και το μόνο που θα χρησιμοποιεί αυτό το όνομα στο κράτος του; Όταν είσαι ο μοναδικός που χρησιμοποιείς ένα όνομα στο κράτος σου, έστω και «με γεωγραφικό προσδιορισμό», τότε οικοδομείς ένα μονοπώλιο. Υπάρχει βόρεια, αλλά και νότια Κορέα. Υπάρχει βόρεια αλλά και σκέτη Ιρλανδία. Υπάρχει όμως μόνο Ανατολική Ουρουγουάη! Γι’ αυτό και κανείς δεν χρησιμοποιεί τον γεωγραφικό προσδιορισμό και όλοι την αποκαλούν σκέτη Ουρουγουάη! Εάν υπάρξει λοιπόν μία μόνο Βόρεια Μακεδονία, χωρίς καμία άλλη Μακεδονία, δεν δημιουργείται μονοπώλιο; Ποιος δίδει στο όποιο 38% αυτό το μονοπώλιο;

Εδώ θα πρέπει να γίνει σαφής η διάκριση εσωτερικού από εξωτερικό όνομα. Όσο το όνομα είναι εσωτερικό (πχ, ως πΓΔΜ ή ως περιφέρεια της Κεντρικής ή Δυτικής ή Ανατολικής Μακεδονίας, ή ως Μακεδονίας του Πιρίν), το όνομα παραμένει αποκλειστικά για εσωτερική χρήση. Δεν υπάρχουν ούτε διεθνείς σχέσεις, ούτε υποχρεώσεις, ούτε εκπροσώπηση σε διεθνείς φορείς με το αμφισβητούμενο ή όχι όνομα. Όταν όμως μόνο ένας διεκδικητής, αναβαθμίζει τη χρήση του όρου αυτού σε όνομα κράτους, σε όνομα πολιτικής οντότητας με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις στην διεθνή σφαίρα, τότε αυτομάτως δημιουργεί και συνθήκες μονοπωλίου όταν είναι ο μόνος. Εάν ήταν έτσι, ας το κάναμε εμείς, που στο κάτω κάτω είχαμε βάσει των συγκεκριμένων ποσοστών το 51%, δηλαδή «απόλυτη πλειοψηφία» όπως θα λέγαμε εάν επρόκειτο για εκλογική αναμέτρηση ή κατοχή μετοχών.

Τέταρτον, ακόμα και αν δεχτούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, το τεράστιο πρόβλημα παραμένει και είναι το εξής: είναι δυνατόν ένα τέτοιο όνομα αυστηρά γεωγραφικού όρου (διότι για γεωγραφική περιοχή μιλάμε τόση ώρα), να προσδίδει και χαρακτηριστικά ταυτότητας, αλλά και χαρακτηριστικά γλώσσας; Από πού κι ως πού;

Όπως είδαμε πιο πάνω, εθνικά Μακεδόνες δεν υπήρχαν ποτέ. Δεν διεκδίκησε ποτέ κανείς μέχρι την περίοδο υπό συζήτηση, να ονομαστεί «εθνικά Μακεδόνας». Το ότι Έλληνες και Βούλγαροι διεκδίκησαν μία γεωγραφική περιοχή, πολέμησαν μεταξύ τους σε «ήπιο πόλεμο» κάτω από το βλέμμα των Οθωμανών και πολέμησαν εναντίον των Οθωμανών για να κατακτήσουν τα εδάφη της (γεωγραφικής περιοχής της) Μακεδονίας, δεν στοιχειοθετεί την γέννεση κανενός έθνους «Μακεδόνων» και καμίας σχετικής ταυτότητας.

Ούτε όμως και γλώσσας! Όπως βλέπουμε στις πηγές της προηγούμενης περιόδου 1878-1913, οι Σλαβόφωνοι ονομάζονται συχνά και Βουλγαρόφωνοι. Το ότι δεν ονομάζονται μόνο Βουλγαρόφωνοι οφείλεται στο ότι αυτός ο όρος θα τους έστελνε απ’ ευθείας στους Βουλγάρους. Σημειώνω δηλαδή ότι αυτή η περίοδος συνιστά μία μετάβαση από τις ρευστές εθνικές συνειδήσεις κάτω από μία προ-νεωτερική πολιτική οντότητα όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις εθνικές ταυτότητες των εθνών-κρατών που βρίσκονται υπό διαμόρφωση ακόμα: την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την Σερβία. Εάν ο όρος για να περιγράψει τους Σλαβόφωνους ήταν «Βουλγαρόφωνοι», θα τους έστελνε απ’ ευθείας στην εθνική συνείδηση της Βουλγαρίας. Ενώ έτσι, υπήρχαν και πάρα πολλοί Σλαβόφωνοι μη ακέραια εθνική ελληνική συνείδηση, όπως για παράδειγμα ο Καπετάν Κώτας (Κώστας Χρήστου), ο οποίος μαζί με τον Παύλο Μελά θεωρούνται οι προπομποί του Μακεδονικού Αγώνα το 1904-08. Ο δε Καπετάν Κώτας βρισκόταν και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΜΕΟ (VMRO, όπως το λένε οι Βούλγαροι και οι Σκοπιανοί) έχων ελληνική εθνική συνείδηση, μέχρι κάποια στιγμή να διαχωρίσει την θέση του.

Εθνικά Μακεδόνας δεν βρέθηκε κανείς μέχρι το 1943 όταν ο Τίτο αποφάσισε για λόγους που θα συζητήσουμε παρακάτω να δώσει αυτό το όνομα στο νότιο τμήμα του κράτους του και να εμφανίσει 840,000 «Μακεδόνες». Ως προς αυτό το σημείο, υπάρχει μία δεδομένη αντίρρηση. Υπάρχουν ορισμένοι (πιθανώς εκατοντάδες) άνθρωποι, οι οποίοι βρέθηκαν στο μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των πρώτων δύο δεκαετιών του 20ου αιώνα και μετανάστευσαν στην Αμερική. Κατά την είσοδό τους στην Αμερική δήλωσαν «Μακεδόνες». Αυτοί ήταν και οι μόνοι, διότι όπως είπαμε, ούτε στα σημερινά σύνορα της Ελλάδας, ούτε της πΓΔΜ, ούτε αλλού υπήρξε τέτοια επίσημη δήλωση. Το γεγονός αυτό τυγχάνει εκμετάλλευσης από τους Σκοπιανούς, οι οποίοι λένε «ορίστε, κακώς λέτε ότι δεν υπήρχαν εθνικά Μακεδόνες τότε, δείτε τα μεταναστευτικά έγγραφα ανθρώπων της εποχής που δήλωναν Μακεδόνες στις ΗΠΑ».

Αφήνω στην άκρη ότι η συγκρότηση ενός έθνους δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο, μακρυά από την πατρίδα τους, αλλά από συγκεκριμένη και διαχρονική πορεία μέσα στους αιώνες με διακριτά χαρακτηριστικά σε γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις, έθιμα κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας (φαγητό, ρούχα, αρχιτεκτονική σπιτιών, μουσική, χορούς, τέχνες, λογοτεχνία, πολιτισμό εν γένει), ανάγνωση της Ιστορίας με αναφορές κλπ, κριτήρια με τα οποία ασχολούνται πολιτικοί επιστήμονες προκειμένου να αποδώσουν το όνομα «έθνος» σε μία δεμένη ομάδα ανθρώπων με συνοχή. Το αφήνω στην άκρη και πιάνω μόνο το συγκεκριμένο δεδομένο.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι που δήλωναν «Μακεδόνες» μόνο κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες εισαγωγής τους στις ΗΠΑ και πουθενά αλλού, όχι μόνο δεν το έκαναν επειδή είχαν την συγκεκριμένη «εθνική συνείδηση», αλλά το έκαναν για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, επειδή δηλαδή δεν είχαν καμία εθνική συνείδηση. Ήταν πληθυσμοί με ρευστή συνείδηση, έφευγαν από μία περιοχή η οποία βρισκόταν σε διπλό πόλεμο, πρώτα μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων ως προς το ποια μεριά έπρεπε –σχεδόν υποχρεωτικά- να διαλέξουν και δεύτερον μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων (και Σέρβων) απέναντι στους κατακτητές Οθωμανούς. Έφευγαν από αυτές τις συνθήκες, όπου κάποιος ρευστής εθνικής συνείδησης που αρνείτο να ενταχθεί και στο (ελληνικό) Πατριαρχείο και στην (βουλγαρική) Εξαρχία, και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το μουσουλμανικό στοιχείο, είχε δυσμενέστερες προοπτικές από καποιον που επέλεγε ένα από αυτά τα «στρατόπεδα».

Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από όλα αυτά, και ίσως οι μειωμένες προοπτικές να τους ωθούσαν κι όλας να μεταναστεύσουν, ώστε να αποτελούν ως ποσοστό μεγαλύτερο τμήμα από όσους ένιωθαν είτε Έλληνες, είτε Βούλγαροι, οι συγκεκριμένοι ρευστής εθνικής συνείδησης άνθρωποι αναζητούσαν με δυσκολία μία εύλογη απάντηση στο ερώτημα «από ποια χώρα έρχεσαι;» όταν τους το ζητούσαν οι αρχές. Και επέλεγαν έναν αδιευκρίνιστο γεωγραφικό χώρο στο όνομα «Μακεδονία», τον οποίον ούτε που θα γνώριζαν σε βάθος αρχές, αν δεν συμπονούσαν κι όλας μαζί τους όταν άκουγαν τις δραματοποιημένες προσωπικές τους ιστορίες.

Πέμπτον, ακόμα και αν δεχθούμε την αυθαίρετη χρονική στιγμή, τον ανύπαρκτο ορισμό από την ανύπαρκτη χρήση του όρου, την απόδοση του στρεβλού δικαιώματος μονοπωλίου, και την ανυπαρξία «Μακεδόνων», ουσιαστικά ή τυπικά, μέχρι την περίοδο αυτή, το παράδοξο είναι ότι Μακεδόνες υπάρχουν! Και είναι οι Έλληνες. Δεν είναι εθνικά Μακεδόνες, αλλά είναι Μακεδόνες. Χρησιμοποιούν αυτό το όνομα χιλιάδες χρόνια. Αδιάλειπτα. Στα κείμενα της περιόδου που εξετάστηκε προηγουμένως 1878-1913, οι Έλληνες δηλώνουν ανοιχτά Μακεδόνες. Έτσι υπογράφουν τα κείμενά τους. Στο Μακεδονικόν Ημερολόγιον του 1908 διαβάζουμε ότι επίτιμο μέλος του συλλόγου «Ο Μέγας Αλέξανδρος», ο οποίος το εκδίδει, είναι ο Στέφανος Δραγούμης. Τότε βουλευτής, πρώην υπουργός εξωτερικών και μέλλων πρωθυπουργός το 1910. Υπογράφει ένα βαρυσήμαντο άρθρο του, το οποίο αναδημοσιεύεται από εφημερίδα της Ιταλίας, ως «Μακεδών». Όχι ασφαλώς εθνικά Μακεδών, αλλά Μακεδών ως Έλλην. Ακόμη λοιπόν και να δεχτούμε όλα τα παραπάνω (απαράδεκτα), δημιουργία ταυτότητας Μακεδόνων είναι αυθαίρετη και επικίνδυνη, διότι αν είναι αυτοί Μακεδόνες, τότε εμείς τι είμαστε;
Πηγή: Αντίβαρο

Ινφογνώμων Πολιτικά

Ηχηρή παρέμβαση της Επιτροπής Δημοψηφίσματος για την Συμφωνία των Πρεσπών ενόψει της επίσκεψης Μέρκελ, παρά την απαγόρευση της αστυνομίας

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ Η ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ - ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ

Παρέμβαση της Επιτροπής για διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών

Η επίσκεψη Μέρκελ στην Ελλάδα, αποτελεί κορύφωση των παρεμβάσεων που επιχειρεί απροκάλυπτα ο διεθνής παράγοντας, δια του ευρωϊερατείου, του ΝΑΤΟ και  των ΗΠΑ, προκειμένου να επιβάλει στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό την αποδοχή της συμφωνίας των Πρεσπών.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σέρνει την Ελλάδα, ως κράτος χειραγωγούμενο, να υπογράψει μια συμφωνία που απειλεί να επισφραγίσει μια επαίσχυντη υποχώρηση απέναντι στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και να «βαλκανοποιήσει» σε μόνιμη βάση  τη Βόρεια Ελλάδα με αντάλλαγμα την αναστολή της μείωσης των συντάξεων και ολιγόμηνες καθυστερήσεις στην εφαρμογή επαχθών μνημονιακών δεσμεύσεων. 
Θέλοντας να τη φέρει άμεσα στην ελληνική Βουλή για κύρωση, μεθοδεύει τετελεσμένα που θέτουν σε κίνδυνο το μέλλον της χώρας και διχάζουν τον λαό, ενώ επιδίδεται σε αήθεις συναλλαγές στη Βουλή για να εξασφαλίσει την ευτελή πλειοψηφία των 151 βουλευτικών ψήφων.

Ήδη ο Ζάεφ, δίνει ρεσιτάλ 'ψευδομακεδονισμού', αξιοποιώντας την αναγνώριση γλώσσας και υπηκοότητας που του παραχώρησε η Ελλάδα και προετοιμάζει την έκδοση εκατοντάδων χιλιάδων διαβατηρίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Κάτι που αποτελεί προάγγελο για το τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον σε σχέση με το ίδιο το όνομα των Σκοπίων ως «Μακεδονίας».

Για την ολοκλήρωση και επιστασία αυτών των διαδικασιών έρχεται στην Ελλάδα η κα Μέρκελ, η οποία κομίζει έναν διπλωματικό μποναμά όμοιο σε καταστροφικότητα με τις οικονομικές πολιτικές που μας επέβαλε τα τελευταία δέκα χρόνια.

Και η παρουσία της δεν συνδέεται μόνο με τη στήριξη μιας κυβέρνησης την οποία και χειραγωγεί, αλλά αποσκοπεί και στην πίεση στα υπόλοιπα κόμματα, βουλευτές και θεσμούς, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη επικύρωση της συμφωνίας, υποχρεώνοντας την αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ να προβάλουν συμβολική και μόνο αντίδραση.

Ο ελληνικός λαός όμως, θα συνεχίσει να κινητοποιείται μαζικά απέναντι σε εκείνους που είναι έτοιμοι να παραδώσουν τις τύχες αυτής της χώρας, την ιστορία, την ταυτότητα, και την ακεραιότητά της. Απέναντι στους εκβιασμούς ΕΕ, Μέρκελ, Αμερικανών και ΝΑΤΟ, διεκδικεί το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για την επικύρωση ή όχι αυτής της συμφωνίας με δημοψήφισμα. Και δεν είναι δυνατόν οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ να έχουν ήδη εκφραστεί με δημοψήφισμα επί της συμφωνίας και να μη παρέχεται το αντίστοιχο δικαίωμα στους Έλληνες πολίτες.

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΔΑΣ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΥ

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Επιτροπή για διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών

Αθήνα 8 Ιανουαρίου 2019

Ινφογνώμων Πολιτικά

Εκλογές 2019: Ξεκαθαρίζει σιγά σιγά το τοπίο – «Κλειδώνουν» οι ημερομηνίες - Τα τρία σενάρια

Ξεκαθαρίζει σιγά - σιγά το τοπίο στο πολιτικό σκηνικό μετά τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρωθυπουργός χθες βράδυ στο OPEN TV.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε όλα τα πιθανά σενάρια, τα οποία θα μας οδηγήσουν στην προσφυγή στις κάλπες.

Τα τρία σενάρια, λοιπόν, είναι τα εξής:

• Εκλογές τον Οκτώβριο. Αυτό θα συμβεί σε περίπτωση που ο Πάνος Καμμένος δεν άρει την εμπιστοσύνη του στην κυβέρνηση, κάτι για το οποίο εμφανίστηκε σχεδόν... βέβαιος ο Αλέξης Τσίπρας.
• Εκλογές το Μάρτιο. Είναι το πλέον αδύναμο σενάριο αυτή τη στιγμή. Θα συμβεί σε περίπτωση που οι ΑΝΕΛ πάψουν να στηρίζουν την κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας δεν λάβει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή.
• Εκλογές το Μάιο. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη βρει τους 151 βουλευτές, αφού τα νούμερα, θεωρητικά πάντα, βγαίνουν. Έτσι, λαμβάνοντας ψήφο εμπιστοσύνης, θα επιχειρήσει με έναν ανασχηματισμό να διατηρηθεί για μερικούς μήνες ακόμη στην εξουσία, οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές το αργότερο μέχρι τις 26 Μαΐου.

H αυριανή ημέρα, πάντως, είναι εξόχως σημαντική και αναμένεται να ξεκαθαρίσουν τα πάντα.

Ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο οποίο θα πρέπει αύριο να απαντήσει ο υπουργός Άμυνας: «Είτε ψηφίζεις τη συμφωνία των Πρεσπών και συνεχίζεις να στηρίζεις, όπως έκανες και με άλλα νομοσχέδια που δε συμφωνούσες, είτε αίρεις την εμπιστοσύνη σου στην κυβέρνηση και σου "κλέβω" τρεις - τέσσερις βουλευτές».

Το πιο πιθανό σενάριο, το οποίο ήδη διακινούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι ο Καμμένος θα επιμείνει στη θέση του για άρση της εμπιστοσύνης στη Βουλή.

Το σενάριο αυτό ενισχύεται από την πρωινή παρέμβαση Κατσίκη ο οποίος είπε ότι θα επιμείνουν στην ψήφο κατά της κυβέρνησης και μόνον ο Παπαχριστόπουλος θα είναι εκτός γραμμής.

Αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα ζητήσει μέσα στο Σαββατοκύριακο την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.
 pronews.gr

«Η Ευρώπη έχει χάσει τις ρίζες της και δέχεται εισβολή. Είναι ζήτημα χρόνου να καταληφθεί».

Ο Paul Joseph Watson παρουσίασε στον λογαριασμό του στοTwitter ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Αφρικανού καρδινάλιου Robert Sarah, γράφοντας από κάτω: εάν αυτός ο τύπος γίνει Πάπας εγώ θα πάω να γίνω παραδοσιοκράτης καθολικός.

Στην συνέντευξη, που είναι από το 2016 και παρουσιάστηκε με το τίτλο "Γιατί η Δύση θα πεθάνει" στο γαλλικό "Boulevard Voltaire", ο Καρδινάλιος λέει, μεταξύ άλλων, ότι η Ευρώπη "έχει χάσει τις ρίζες της" και δέχεται εισβολή από άλλους πολιτισμούς που θα την καταλάβουν με την αριθμητική τους υπεροχή.

Στη συνέντευξη ο καρδινάλιος ρωτήθηκε: Νιώθουμε ότι ανησυχείτε για τον δυτικό κόσμο. Τι σας ανησυχεί;

Ο Καρδινάλιος εξηγεί: "Ξέρετε ότι η μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι η Ευρώπη δεν θέλει πια, ή έχει χάσει την αίσθηση της προέλευσής της, έχει χάσει τις ρίζες της.

"Όμως ένα δέντρο χωρίς ρίζες πεθαίνει. Και φοβούμαι ότι η δύση θα πεθάνει.

"Υπάρχουν πολλά σημάδια. Βλέπετε πολλά σημάδια. Δεν υπάρχει πλέον γεννητικότητα.

"Δέχεστε εισβολή από άλλους πολιτισμούς άλλων λαών, που θα κυριαρχήσουν πάνω σας σταδιακά εξ αιτίας του αριθμού τους και θα αλλάξουν εντελώς τον πολιτισμό σας, τις πεποιθήσεις σας, την ηθική σας".2019

Ο Καρδινάλιος, που γεννήθηκε στη Γουινέα και σπούδασε στη Γαλλία, την Ιερουσαλήμ και τη Ρώμη, ήταν ο νεώτερος επίσκοπος στον κόσμο όταν διορίστηκε το 1979 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ σε ηλικία 34 ετών. Το 2010 ο Πάπας Βενέδικτος XVI τον διόρισε Πρόεδρο του Πνευματικού Συμβουλίου Cor Unum.

Ο Καρδινάλιος Sarah είναι επίσης γνωστός για τη δήλωσή του ότι "κάθε έθνος έχει το δικαίωμα να κάνει διάκριση μεταξύ προσφύγων και οικονομικών μεταναστών".

Σε συνέδριο Europa Christi στην Πολωνία το 2017 προειδοποίησε για τη «λογική» της αναδιανομής των μεταναστών που «θέλουν να επιβάλουν ορισμένοι άνθρωποι».

Είπε επίσης ότι «η Ευρώπη βρίσκεται σε μια συνεχιζόμενη κρίση που προκλήθηκε, μεταξύ άλλων, από αθεϊστικές ιδεολογίες και τώρα βυθίζεται στο μηδενισμό».

Θεωρεί ότι ήταν λάθος όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να μην επιστρέψει στις χριστιανικές της ρίζες, και επέλεξε να οικοδομήσει τα θεσμικά της όργανα στην ελεύθερη αγορά, την ισότητα των ατόμων και τα ατομικά ανθρώπινα δικαιώματα. γιατί όλοι οι νόμοι πρέπει να βασίζονται στην έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η οποία μπορεί να προέρχεται μόνο από τον Θεό.

ΚΟ / από εδώ κι εδώ

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Xριστιανοί ηγέτες δήλωσαν ότι υπερασπίζονται τον γάμο μεταξύ άνδρα και γυναίκας και αμέσως τα media τους κήρυξαν τον πόλεμο και μετά ήρθαν οι μηνύσεις και οι απειλές θανάτου

Και ξαφνικά τα media στην «προοδευτική» Ολλανδία κήρυξαν τον πόλεμο σε ποιους άλλους, σε χριστιανούς. Και συγκεκριμένα σε εκατοντάδες χριστιανούς ηγέτες. Το έγκλημά τους; Είχαν υπογράψει μια δήλωση που δήλωνε την πίστη τους στον μονογαμικό γάμο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας καθώς και στην χριστιανική σεξουαλική ηθική. Γνωστή ως Δήλωση του Νάσβιλ (Nashville Statement), το έγγραφο είχε ήδη συγκεντρώσει εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μόλις έγινε γνωστό ότι και Ολλανδοί την υπέγραψαν, άρχισαν οι παρενοχλήσεις τόσο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όσο και από τα άτομα που προχώρησαν ακόμα και σε απειλές θανάτου.

Τον Αύγουστο του 2017, χριστιανοί ηγέτες στις Ηνωμένες Πολιτείες εξέδωσαν τη Δήλωση του Νάσβιλ, μια δήλωση που υποστηρίζει την παραδοσιακή χριστιανική σεξουαλική ηθική και τη δέσμευσή τους ότι ο γάμος είναι μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Πάνω από  22.000 ηγέτες υπέγραψαν τη δήλωση και η Δήλωση του Νάσβιλ κατέληξε να είναι, σε μια εποχή μεγάλης σύγχυσης σε θέματα σεξουαλικότητας, μια γραμμή που χωρίζει πολλές σύγχρονες λίμπεραλ εκκλησίες και την παραδοσιακή αγιογραφική διδασκαλία.

Την Δήλωση υπέγραψαν 250 Ολλανδοί λειτουργοί και θεολόγοι από διαμαρτυρόμενες εκκλησίες και διάφορες άλλες χριστιανικές ομολογίες και οργανώσεις και αρκετοί εν ενεργεία και συνταξιούχοι πάστορες της ευρέως πλέον λίμπεραλ προτεσταντικής εκκλησίας της Ολλανδίας. Ως «απάντηση», κάποιες εκκλησίες ύψωσαν την σημαία του ουράνιου τόξου, ενώ ο εκπρόσωπος της γενικής συνόδου αυτής της εκκλησίας ονόμασε την Δήλωση «μονόπλευρη, κλειστή και ανεύθυνη». Ωστόσο, πρωταρχικός στόχος της ολλανδικής έκδοσης της Δήλωσης ήταν να μιλήσει με σαφήνεια για σύγχρονα θέματα, καθώς και να δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές για την αλήθεια και την αγάπη μέσα στην χριστιανική εκκλησία.

Κάποιοι δεν το αντιλαμβάνονται με αυτόν τον τρόπο. Στις 28 Απριλίου 2018 δύο θεολόγοι του Θεολογικού ΠανεπιστημίουApeldoorn έγραψαν στην εκκλησιαστική τους εφημερίδα, ότι η Δήλωση απέτυχε να εμφανίσει τον απαραίτητο ποιμαντικό τόνο για εκείνους που αγωνίζονται με τη σεξουαλικότητά τους και ότι θα προκαλέσει διαίρεση σε μια ήδη χωρισμένη εκκλησία.

Ύστερα ήρθαν τα κυριότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας που ανέδειξαν την ιστορία και εξερράγησαν, ειδικά όταν αποκαλύφθηκε ότι ανάμεσα στα ονόματα εκείνων που υπέγραψαν ήταν τόσο του ηγέτη του μεταρρυθμισμένου πολιτικού κόμματος του SGP (και βουλευτή) Kees van der Staaij όσο και του γερουσιαστή του SGP Diederik van Dijk.

Ολλανδοί ΛΟΑΤ "ακτιβιστές" προχώρησαν αμέσως στην επίθεση, καταδικάζοντας τη δήλωση ως «μίσος». Η εισαγγελία εξετάζει τώρα κατά πόσον η δήλωση παραβιάζει τον ολλανδικό νόμο και μια τραγουδίστρια όπερας υπέρμαχος των ΛΟΑΤ, η Francis vanBroekhuizen υπέβαλε μήνυση κατά του Kees van der Staaij, χαρακτηρίζοντας την Δήλωση ως «έκκληση για διακρίσεις εις βάρος των [LGBT] ανθρώπων».

Ο van der Staaij δήλωσε ότι με την Δήλωση του Νάσβιλ θέλαμε να ομολογήσουμε τι λέει ο Λόγος του Θεού και να αρνηθούμε αυτό που είναι ενάντια στον Λόγο του Θεού, αλλά και να επικεντρωθούμε στο ποιμαντικό έργο.

Ως Χριστιανοί στην Ολλανδία, συνέχισε ο van der Staaij, δεν έχουμε μιλήσει πάντα σαφώς και δημοσίως, ειδικά με μία φωνή, και είμαστε συνυπεύθυνοι για τη σύγχυση στην κοινωνία μας. Δεν έχουμε επίσης κοσμήσει τις αρχές μας με το παράδειγμα της ζωής μας. Οι χριστιανικοί γάμοι συχνά δεν έχουν δείξει την εικόνα του πώς ο Χριστός συμπεριφέρεται στη νύφη Του. Οι ηγέτες των εκκλησιών είναι μερικές φορές συνυπεύθυνοι για την κάλυψη περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης. Υπάρχει ανάγκη για ποιμαντική φροντίδα των μελών στις εκκλησίες μας.

Έχουμε μεγάλη ευθύνη. Χρειαζόμαστε το στόμα ενός προφήτη, αλλά και την καρδιά ενός ποιμένα. Όσοι αναγνωρίζουν ότι νιώθουν έλξη για άτομα του ίδιου φύλου ή έχουν αγώνα με το φύλο τους, μπορεί να γνωρίζουν ότι έχουν σίγουρα μια θέση στη χριστιανική εκκλησία. Κανείς, άλλωστε, δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι έχει κάτι καλό από μόνος του, αλλά όλοι πρέπει να ζουν με χάρη. Ο Ιησούς Χριστός δεν έχει έρθει για τους δίκαιους αλλά να καλέσει αμαρτωλούς σε μετάνοια και να τους σώσει.

Αυτό ορίζει τη χριστιανική ζωή. Η ταυτότητά μας δεν είναι στη σεξουαλικότητά μας, αλλά στη σχέση μας με τον Χριστό. Γνωρίζουμε ότι εδώ στη γη η μεγαλύτερη χαρά βρίσκεται σε μια ζωή που είναι σύμφωνη με το Λόγο του Θεού και στην κοινωνία μαζί Του, αλλά επίσης ότι αυτό θα είναι μόνο εν μέρει. Η νίκη επί της αμαρτωλής μας παλιάς φύσης θα είναι πλήρης όταν όλοι οι αληθινοί πιστοί θα είναι αιώνια μαζί με τον Χριστό.

Ενώ η Ολλανδία είναι γνωστή ως η γενέτειρα της θρησκευτικής ανοχής, φαίνεται ότι αυτή η ανοχή δεν αποτελεί μέρος του νέου κοσμικού καθεστώτος. "Έχω ακούσει νέους ανθρώπους που λένε σήμερα:" Φαίνεται σαν να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε και να σκεφτόμαστε ότι θέλουμε στην Ολλανδία ", συνεχίζει ο Keesvan der Staaij, "εκτός από να ομολογούμε τις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες - Τότε ο κόσμος είναι πολύ μικρός".

ΚΟ / πηγή

Κανένα πρόβλημα για Α.Τσίπρα: Ανετα παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης - Εύκολα εκχωρεί Μακεδονία - Καμία αντίδραση από ΝΔ, ΠτΔ

Κανένα πρόβλημα δεν έχει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να συνεχίσει την θητεία της κυβέρνησής του, ακόμα και αν αποχωρήσει ο Π.Καμμένος και οι τρεις πιστοί βουλευτές του, από την στήριξη της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Ούτε έχει πρόβλημα να υπερψηφίσει την έγκριση της συμφωνίας των Πρεσπών και να παραχωρήσει την Μακεδονία (όνομα, εθνότητα, γλώσσα) στους Σκοπιανούς.

Σε όλες τις περιπτώσεις τους έχει τους 151 βουλευτές ή και περισσότερους.

Και αν για την επαπειλούμενη ψήφο εμπιστοσύνης, είναι θεμιτό να αναζητά τους 151, για την έγκριση της εκχώρησης της Μακεδονίας είναι απίστευτο ότι υπάρχουν διαθέσιμοι βουλευτές, οι οποίοι κάποτε υπήρχαν σε ένα πατριωτικό κόμμα, όπως οι ΑΝΕΛ των πρώτων ετών του πολιτικού βίου τους ακόμα και στη ΝΔ και για να παραμείνουν λίγους μήνες ακόμα στην υπουργική καρέκλα,θα δεχθούν να ξεπουλήσουν την ελληνική ιστορία και να «ξοδέψουν» το αίμα χιλιάδων Ελλήνων που έδωσαν το αίμα τους για να επανέλθει η βόρεια ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας στον ελληνικό εθνικό κορμό (πλην της περιφέρειας του Μοναστηρίου που παρά λίγο να ενταχθεί στην Ελλάδα το 1992-1993).

Και όμως φαίνεται ότι ο Α.Τσίπρας έχει τις απαιτούμενες ψήφους.

Και δε μιλάμε μόνο για τους απίθανους τύπους σαν τον Δανέλλη: Οπως έγραφε από χθες το pronews.gr στους 145 βουλευτές που διαθέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ (μαζί με τη μεταγραφείσα από την Ε.Κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου), πιθανολογείται ότι θα προστεθούν η υφυπουργός Κατερίνα Παπακώστα, που είναι ανεξάρτητη και έχει εκλεγεί με τη ΝΔ, η υπουργός Έλενα Κουντουρά και ο υφυπουργός Βασίλης Κόκκαλης που μαζί με τους Θ. Παπαχριστόπουλο και Κ.Ζουράρι είναι εκλεγμένοι με τους ΑΝΕΛ και ο Γιάννης Σαρίδης από το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη.

Και αν ο Ζουράρις δεν ψηφίσει υπέρ της εκχώρησης της Μακεδονίας και πάλι αρκούν οι λοιποί.

Αλλωστε να τονίσουμε ότι και η ΝΔ, αλλά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, δεν πρόκειται να κάνουν αυτό που θα μπορούσαν προκειμένου να αποτραπεί η εκχώρηση εθνικού κορμού («εθνικός κορμός» δεν είναι μόνο το έδαφος, αλλά και η ιστορία και τα ιστορικά-κληρονομικά δικαιώματα σε μια περιοχή) στα Σκόπια.

Δεν υπάρχει ούτε ΜΙΑ δήλωση της ΝΔ ή αρμόδιου της ΝΔ που να λέει: «Τσίπρα δεν θα σε αφήσουμε να ψηφίσεις την συμφωνία των Πρεσπών».

Οχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί δεν θέλουν.

Αλλωστε είναι χαρακτηριστικό ότι για κάποιον άγνωστο λόγο έχει εξαφανιστεί εντελώς από την συζήτηση ο κατ'εξοχήν  αρμόδιος για να μιλήσει για την συμφωνία των Πρεσπών, ο πρώην πρωθυπουργός, ο Μακεδόνας, Κώστας Καραμανλής. 

Ο Κ.Καραμανλής, δεν υπάρχει, η ΝΔ δεν παραιτεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα της για να μην ψηφιστεί το Σκοπιανό και να πάμε σε εκλογές, ο ΠτΔ Προκόπης Παυλόπουλος, ούτε για αστείο δεν σκέφτεται την παραίτηση ή την άρνηση υπογραφής του διατάγματος εκχώρησης της Μακεδονίας.

Μήπως τελικά ζητάμε πολλά από απίθανους τύπους στιλ Παπαχριστόπουλου, Δανέλλη κλπ. όταν όλοι οι άλλοι «σφυρίζουν αδιάφορα»;

pronews.gr

Εγγραφα-σοκ της CIA: Θυσίαζαν την Ελλάδα για τον Τίτο - Ηθελαν μείωση Στρατού & διάλυση Σωμάτων Ασφαλείας

Στη δημοσιότητα ήρθαν νέα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA που δείχνουν την στάση των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της Ελλάδας. Τα έγγραφα δείχνουν την πάγια αμερικανική εξωτερική πολιτική που υλοποιείται ακόμη και στις μέρες μας, πώς δηλαδή θυσίαζαν την Ελλάδα για να ικανοποιηθούν αλβανικά και γιουγκοσλαβικά συμφέροντα (σσ κάνουν λόγο για δύο Μακεδονίες!)

Η CIA είχε διαρκώς ανοικτά "μάτια και αυτιά" και έδινε οδηγίες στην Ελλάδα πως να "απαρνηθεί αξιώσεις, δικαιώματα και ζωτικά συμφέροντα".  Πρότεινε μάλιστα και την... διάλυση των Σωμάτων Ασφαλείας

Τα έγγραφα, που περιλαμβάνουν περιλήψεις διπλωματικών τηλεγραφημάτων και σχόλια της CIA, καταδεικνύουν πως ο Τίτο και πρεσβευτές της Ουάσιγκτον στα Βαλκάνια ήταν ανήσυχοι για το ενδεχόμενο ελληνικής στρατιωτικής επέμβασης στην Αλβανία.

Παράλληλα, από τα τηλεγραφήματα δεν προκύπτει πρόθεση των ΗΠΑ να πιέσουν τον γιουγκοσλάβο ηγέτη για ικανοποίηση των ελληνικών θέσεων σχετικά με την Μακεδονία, δεδομένου ότι σε πολλά τηλεγραφήματα αναλύεται η ζημιά που έχει προκαλέσει στην Σοβιετική Ένωση το σχίσμα Τίτο - Στάλιν.

Ενδεικτικό είναι πως η αμερικανική πρεσβεία στο Βελιγράδι εκτιμούσε πως η Μόσχα επιχειρούσε να στρέψει εναντίον του Τίτο την γιουγκοσλαβική προπαγάνδα περί «ενωμένης Μακεδονίας», κινητοποιώντας την έχθρα των γειτονικών βαλκανικών χωρών για αυτό το ζήτημα. 

Σε όλα τα κείμενα χρησιμοποιείται ο όρος «Μακεδονία».

Σε μία ανασκόπηση του «Μακεδονικού ζητήματος» γίνεται λόγος για «ελληνική Μακεδονία» και «γιουγκοσλαβική Μακεδονία».

Άλλωστε τον Ιούλιο του 1949 το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε εκφράσει την ικανοποίησή του με την δήλωση του Τίτο ότι κλείνει τα σύνορα και διακόπτει την παροχή βοήθειας στις δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού, επισημαίνοντας συνάμα τα δυνητικά οφέλη επαναπροσέγγισης μεταξύ Αθήνας και Βελιγραδίου.

Το ενδεχόμενο εισβολής στην Αλβανία και τα σύνορα

Τον Μάρτιο ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Βελιγράδι εκτίμησε πως η Ελλάδα θα μπορούσε να προτείνει στα νεοσύστατα Ηνωμένα Έθνη να λειτουργήσουν ως εγγυητής για το αμετάβλητο των τότε συνόρων στα Βαλκάνια.

Εν συνεχεία, ανέφερε ο πρέσβης, η Αθήνα θα μπορούσε να απαρνηθεί τις αξιώσεις της στην νότια Αλβανία, με προϋπόθεση η Γιουγκοσλαβία, η Αλβανία και η Βουλγαρία να συναινέσουν στο τελεσίδικο των συνόρων τους.

Σε άλλο σημείο τα έγγραφα φανερώνουν πως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ζήτησε από τον Αμερικανό πρέσβη στην Ελλάδα να καταστήσει απόλυτα σαφές στην κυβέρνηση ότι οι ΗΠΑ είναι απόλυτα αντίθετες σε ενδεχόμενη είσοδο του εθνικού στρατού στην Αλβανία, στο πλαίσιο των επιχειρήσεων κατά των Ελλήνων κομμουνιστών ανταρτών.

Οπως έχει ήδη αναφέρει το pronews.gr, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ειδοποίησε την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα "ότι η Ελλάδα ακόμη έχει στα σχέδια της στρατιωτική επέμβαση στην Αλβανία"!

"Να γίνει ξεκάθαρο για μια ακόμη φορά στις ελληνικές αρχές ότι οι ΗΠΑ είναι αντίθετες σε οποιαδήποτε επέμβαση στην Αλβανία".

"Η CIA πιστεύει πως ο ελληνικός Στρατός μπορεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις κατά μήκος των συνόρων"!

"Σκοπός των ελληνικών δυνάμεων ήταν η εξολόθρευση των αλβανικών απειλών"

Το ενδεχόμενο ελληνικής εισβολής στην Αλβανία προβλημάτιζε ιδιαίτερα και τον Τίτο, ο οποίος τον Σεπτέμβριο είπε στον Αμερικανό πρεσβευτή ότι τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε «την πιο δύσκολη» κατάσταση για την Γιουγκοσλαβία.

Κάλεσε τις ΗΠΑ να μεσολαβήσουν ώστε η Αθήνα να μην κινηθεί εναντίον των Τιράνων.

Η πιο επιθετική γραμμή της CIA φαίνεται και στο σχόλιο της υπηρεσίας για καταγγελίες περί μεγάλης συνοριακής σύγκρουσης ανάμεσα σε Έλληνες στρατιώτες και βουλγαρικές τακτικές δυνάμεις που υποστήριζαν διαφυγή ανταρτών, στις 23 Αυγούστου.

Η CIA δεν διατυπώνει προβληματισμό, αλλά απλώς σημειώνει ότι τέτοια περιστατικά είναι πιθανά καθώς οι αντάρτες προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή του εθνικού στρατού μακριά από τις μεγάλες επιχειρήσεις στα ελληνο-αλβανικά σύνορα.

Το μέγεθος του ελληνικού στρατού

Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει είναι η συστηματική άρνηση της Ουάσιγκτον να δώσει την συγκατάθεσή της στα αιτήματα της Αθήνας – πρωτίστως του στρατηγού Παπάγου – για διεύρυνση του εθνικού στρατού.

Σε τουλάχιστον τρία τηλεγραφήματα οι ΗΠΑ εκφράζουν την αντίθεσή τους στην πρόταση για αύξηση της ελληνικής δύναμης από τους 197.000 στους 250.000 άνδρες, επισημαίνοντας πως καθώς ο εμφύλιος οδεύει προς το τέλος του η κυβέρνηση πρέπει να εστιάσει στην οικονομική ανοικοδόμηση της χώρας.

Φαίνεται μάλιστα πως οι ΗΠΑ δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο μείωσης της ελληνικής δύναμης μέσω διάλυσης των Σωμάτων Ασφαλείας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει διακοπή του προγράμματος οικονομικο-στρατιωτικής στήριξης της χώρας μας.

Τέλος, παρά τις πολλές καταγγελίες για σοβιετική στρατιωτική στήριξη στον Δημοκρατικό Στρατό, η CIA αναφέρει επανειλημμένα πως δεν έχει αποδείξεις για τέτοια ανάμειξη του Κρεμλίνου στον ελληνικό εμφύλιο.

pronews.gr