Του Δημήτρη Καζάκη
«Πολλές φορές τα ΌΧΙ στην ιστορία έχουν οδηγήσει σε εξελίξεις
υπαναχώρησης. Το ΌΧΙ του 1940 ακολούθησε μια τετράχρονη κατοχή.» Τάδε
έφη ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξη του ALPHATV [26.08.2015]
Δεν με εντυπωσιάζει το πόσο βαθιά ανιστόρητος είναι ο Αλέξης
Τσίπρας. Άλλωστε στις 14 Αυγούστου στη Βουλή ο Τσίπρας δήλωσε κάτι
ανάλογο όταν είπε, «ούτε μετανιώνω για τον συμβιβασμό έναντι του χορού
του Ζαλόγγου.» Προφανώς οι Σουλιώτες που προτίμησαν να πέσουν στον
γκρεμό, παρά να γίνουν χανουμάκια του Αλή Πασά δεν είχαν τις ίδιες
ευαισθησίες και προτεραιότητες με τον Τσίπρα. Δεν είχαν την διαπεραστική
οξυδέρκεια του Αλέξη. Ήταν τόσο άγαρμποι, ξεροκέφαλοι, γραφικοί και
εριστικοί, που εκτιμούσαν την ελευθερία τους περισσότερο από τη δουλεία
και μάλιστα την εθελοδουλεία.
Αλήθεια, ξέρει άραγες ο Αλέξης τι απέγιναν όσοι Τσίπρες τότε έλεγαν
στους αδούλωτους Σουλιώτες, ότι είναι προτιμότερη μια ζωή υποτελούς στον
Αλή, παρά ο θάνατος για την ελευθερία της πατρίδας; Ξέρει το ανάθεμα
που ανά τους αιώνες συγκεντρώνει το όνομα του Πήλιου Γούση; Θα μους
πεις, τον ενδιαφέρει; Όχι, βέβαια. Ποιός Τσίπρας νοιάστηκε ποτέ για την
υστεροφημία του. Το μόνο που νοιάζει τους Τσίπρες όλων των εποχών είναι η
κονόμα του Πήλιου Γούση και φυσικά η εύνοια του Πασά.
Καλόγερε, τί καρτερεῖς κλεισμένος μὲς στὸ Κούγκι;
Πέντε νομάτοι σοῦ ῾μειναν κ᾿ ἐκεῖνοι λαβωμένοι!
Κι εἶναι χιλιάδες οἱ ἐχθροὶ ποὺ σ᾿ ἔχουνε ζωσμένον!
Ἔλα νὰ δώσεις τὰ κλειδιά, πέσε νὰ προσκυνήσῃς,
κι ἀφέντης ὁ Βελῆ Πασᾶς δεσπότη θὰ σὲ κάμη!
Ἔτσι ψηλὰ ἀπ᾿ τὸ βουνὸ φωνάζει ὁ Πήλιος Γούσης.
Κλεισμένος μὲς στὴν ἐκκλησιὰ βρίσκετ᾿ ὁ Σαμουήλης,
κι ἀγέρας παίρνει τὴ φωνὴ τοῦ Πήλιου τοῦ προδότη.
Έτσι φανταζόταν τη σκηνή ο ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης κι έτσι
πέρασε στη λαϊκή παράδοση και μούσα το Κούγκι. Τι κάνει ο Τσίπρας
σήμερα, εκτός από το να παπαγαλίζει τα ίδια με τον Πήλιο Γούσι; Η μόνη
διαφορά είναι ότι μιλάει εξ ονόματος όχι του Βελή Πασά, αλλά της Μέρκελ.
Τι άλλο κάνει εκτός από το να εκθειάζει τη στάση του Πήλιου Γούση και
να απαξιώνει τη θυσία για την ελευθερία είτε στο Κούγκι, είτε στο
Ζάλογγο, ή πολύ παλιότερα στις Θερμοπύλες, ή πολύ νεότερα στην εποποιία
του Αλβανικού και της εθνικής αντίστασης; Έτσι είναι. Σε κάθε κορυφαία
ιστορική στιγμή που οι Έλληνες κλήθηκαν από τα πράγματα να πουν ΟΧΙ και
να θυσιαστούν για την ελευθερία μαχόμενοι ενάντια στην απολυταρχία, τον
δεσποτισμό και κάθε είδους φασιστικό ολοκληρωτισμό, δίκιο είχαν οι
Πήλιοι Γούσηδες, οι Εφιάλτες, οι Τσολάκογλου κι όλοι εκείνοι που ήξεραν
την τέχνη του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης.
Αλλά όπως δικαιολογείται πάντα ο εκ φύσεως ηλίθιος κι ο γόνος
δοσιλόγων: άλλες εκείνες οι εποχές, άλλες σήμερα. Τότε είχε νόημα ο
αγώνας για την ελευθερία, ενώ σήμερα έχει νόημα μόνο ο αγώνας για τον
μπεζαχτά. Και μάλιστα για τον μπεζαχτά του μεγάλου αφέντη, του σύγχρονου
Σουλτάνου και Πασά. Τι είναι η ελευθερία και η αυτοδιάθεση μπροστά στην
εύνοια της Μέρκελ; Πώς αλλιώς ο ανίκανος, ο ανεπρόκοπος, ο τεμπέλης, ο
θρασύδειλος και ο επιτείδιος θα μπορέσει να πιάσει την καλή, ή έστω να
εξασφαλίσει, όπως τα κατοικίδια, κανά ξεροκόμματο για τον εαυτό του;
Όντως άλλες εποχές, όπου όλα έχουν αλλάξει κι όλα παραμένουν ίδια κι
απαράλλαχτα.
Ούτε αξίζει να ασχοληθεί κανείς με το πόσο εντυπωσιακά αστοιχείωτος
είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Το έχουμε επισημάνει επανειλημένα σε ανύποπτους
καιρούς. Ιδίως την εποχή που τον προσκυνούσαν όλοι και τον εκθείαζαν ως
λαμπρό ειλικρινή νέο, διαφορετικό από τους άλλους, με δήθεν μεγάλες
ικανότητες. Πρόκειται παιδιόθεν για ένα χαρακτηριστικό προϊόν του
κομματικού σωλήνα, τόσο ανεπρόκοπος και αστοιχείωτος ώστε να διαλέξει
την καριέρα της κομματικής αργομισθίας. Πώς θα μπορούσε κανείς να
περιμένει κάτι διαφορετικό από μια τέτοια ασημαντότητα;
Και δεν είναι ο μόνος. Η ιστορία διεθνώς έχει αποδείξει ότι όσοι
έχουν σαν επάγγελμα την πολιτική κι όσοι ζουν με την κομματική
αργομισθία, είναι οι πιο επιρρεπείς στην εξαγορά από της εξουσία και τα
ισχυρά συμφέροντα. Είναι οι πρώτοι που θα ξεπουληθούν και θα προδώσουν
θέσεις και αρχές. Ο Γκρούεζας του Μαυρογιαλούρου, που στο ερώτημα «πώς
τα βγάζεις πέρα» απαντά με τέτοια φυσικότητα, «μα είμαι του κόμματος!»,
υπάρχει σαν ιδιαίτερο στρώμα και ευδοκιμεί στην ηγεσία όλων των κομμάτων
με επαγγελματικά στελέχη, με κομματικές αντιμισθίες, με πληρωμένες
θέσεις που μοιράζει ο κομματικός μηχανισμός. Κάνουν πολιτική επί
μισθώσει. Κι αυτό τα λέει όλα.
Όμως, πέρα απ” όλα αυτά, που τα καταλαβαίνει μόνο όποιος έχει
στοιχειώδη συνείδηση και νιονιό, εμένα προσωπικά μου έφεραν στο μυαλό
μια ιστορία την οποία είχε διηγηθεί ο παππούς μου. Ο παππούς μου,
ονόματι Περικλής Σκιαδόπουλος, ήταν ο χαρακτηριστικός τύπος του παππού
για τον οποίο οι περισσότεροι από εμάς είμαστε περήφανοι.
Ελαιοχρωματιστής στο επάγγελμα και παρότι αγράμματος ήταν εξαιρετικός
στη δουλειά του. Δουλευτής και επινοητικός σε τέτοιο βαθμό, που όσοι τον
ήξεραν τον αποκαλούσαν με σεβασμό Μάστορα.
Ο Μάστορας λοιπόν μπορεί να μην πολιτικοποιήθηκε ποτέ στη ζωή του,
αλλά ανήκε σε μια γενιά, που δεν μπορούσες με τίποτε να την πείσεις,
ούτε καν με τα όπλα και την πείνα, ότι είναι γραφτό της να σκύβει το
κεφάλι ταπεινωτικά στον εκάστοτε ισχυρό. Δεν υπήρξε ποτέ αριστερός, ούτε
δεξιός. Δεν καταλάβαινε τι σημαίνει αυτός ο διαχωρισμός. Ήξερε μόνο να
κρίνει με την κοινωνική μόρφωση της ζωής του. Κι αυτό το αισθητήριο τις
περισσότερες φορές, αν δεν το αμβλύνουν οι εμμονές, φυτευτές, ή άλλες,
είναι επαρκές και αλάνθαστο.
Ακόμη τον θυμάμαι να κάθεται μαζί με τον αδελφό του κάτω απο την
κληματαριά στην αυλή τα καλοκαιριάτικα βράδυα και να παρακολουθεί τις
ειδήσεις από την κρατική τηλεόραση του εθνάρχη Καραμανλή. Και μόλις
εμφανιζόταν ο εντεταλμένος τηλεσχολιαστής, Δρόσος, αν θυμάμαι καλά τον
έλεγαν – ένα είδος Πρετεντέρη και Πορτοσάλτε της εποχής – η κίνηση ήταν
αστραπιαία: Να, ρε! Κι άπλωναν τα χέρια τους μαζί σ” αυτή την τόσο
χαρακτηριστική και τόσο ελληνοπρεπή χειρονομία αποδοκιμασίας, που έλκει
την καταγωγή της τουλάχιστον από το Βυζάντιο.
Ήμουν ο αγαπημένος του εγγονός καθότι πρωτότοκος κι επομένως δεν
έχανε την ευκαιρία να με νουθετεί με ιστορίες και παθήματα από τη ζωή
του. Μια απ” αυτές ήταν όταν μου μίλησε για ένα νέο Γερμανό, ψηλό, ξανθό
με ελληνοπρεπές όνομα – το οποίο δεν μπορώ να θυμηθώ – και άψογα
ελληνικά, αν και με ιδιαίτερο γερμανικό τονισμό. Μιλούσε με αγάπη για
την Ελλάδα και δεν έχανε την ευκαιρία να απαγγέλει στίχους από τον
Όμηρο.
Αν και κατοχή, ο Γερμανός αυτός εύχαρης και ανοιχτός καθώς ήταν,
γρήγορα κέρδισε τις συμπάθειες της καλής κοινωνίας της Καλαμάτας. Ήταν
πάντα ευπρόσδεκτος στα καλύτερα σαλόνια. Τον θεωρούσαν έναν διαφορετικό
Γερμανό. Διαφορετικό από τον πατέρα του, που τότε υπηρετούσε ως
διοικητής των μαυροφορεμένων με την νεκροκεφαλή στο πέτο.
Ακόμη κι όταν οι εκτελέσεις ομήρων για να τσακιστεί η αντίσταση του
λαού, έγινε σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, ο νέος ενθουσιώδης Γερμανός με
το ελληνοπρεπές όνομα συνέχιζε να κερδίζει τις συμπάθειες της καλής
κοινωνίας. Ο παππούς μου τον συνάντησε τελείως αναπάντεχα, όταν από τον
Δήμο Καλαμών τον κάλεσαν να περισυλλέξει το πτώμα συγγενούς του, που
εκτελέστηκε αναπάντεχα ως όμηρος.
Πήγε λοιπόν στην τοποθεσία βόρεια του νεκροταφείου, όπου οι ναζί και
οι συνεργάτες τους, συνήθιζαν να εκτελούν ομαδικά ομήρους. Καθώς μαζί με
άλλους προσπαθούσαν να ξεχωρίσουν τα πτώματα των συγγενών τους από το
σωρό των εκτελέσθεντων, διέκριναν τον νέο Γερμανό με το ελληνοπρεπές
όνομα να κυκλοφορεί πάνω από νεοεκτελεσθέντες και να αφουγκράζεται την
αναπνοή τους. Κάθε φορά που διέκρινε αναπνοή, έκανε σαν παιδί που
κέρδιζε σε παιχνίδι. Καλούσε με φωνές τον Γερμανό αξιωματικό, επικεφαλής
του αποσπάσματος, για να αποτελειώσει την εκτέλεση με χαριστική βολή.
Σε μια στιγμή, καθώς έσκυβε πάνω από το σώμα ένος παλικαριού, ένα
χέρι τον πιάνει από το πουκάμισο. Ήταν το παλικάρι που δεν είχε ακόμη
ξεψυχήσει. Με αχνή φωνή τον ρωτά: «Γιατί;» Κανείς απ” όσους
παρακολουθούσαν τη σκηνή, δεν κατάλαβε το νόημα αυτής της ερώτησης, αλλά
ο φέρελπις νεαρός Γερμανός με ελληνοπρεπές όνομα τράβηξε μακριά το χέρι
που τον είχε αρπάξει και απάντησε: «Γιατί χάσατε και δεν λέτε να το
δεχτείτε!»
Μια μαυροφορεμένη που παρακολουθούσε τη σκηνή την άκουσε ο παππούς
μου να γριλίζει πίσω από τα δόντια: «κωλόπαιδο!» Κι από τότε ολόκληρη η
Καλαμάτα έμαθε να τον αποκαλεί με το μόνο όνομα που αληθινά του
ταίριαζε: «Το κωλόπαιδο του Γερμαναρά!»
Ο παππούς μου έμαθε μετά την απελευθέρωση ότι αυτό το κωλόπαιδο του
Γερμαναρά, βρήκε οικτρό θάνατο – άγνωστο πώς και από ποιόν – στην Αθήνα.
Ο πατέρας του, ανώτερος αξιωματικός των Ες-Ες, τον βρήκε σ” ένα
χαντάκι, όπου έμεινε να φυλάει στην αιωνιότητα τους υπονόμους της
Αθήνας. Ο ίδιος συνελήφθη από τους παρτιζάνους του Τίτο, καθώς
υποχωρούσε μαζί με τη μονάδα του διαμέσου της Γουγκοσλαβίας. Οι
παρτιζάνοι τον παρέδωσαν στον κόκκινο στρατό και πέθανε έγκλειστος σε
φυλακή για εγκληματίες πολέμου.
Αυτό που θυμάμαι περισσότερο από την όλη ιστορία είναι είναι η
αίσθηση δικαίωσης που ένιωθε ο παππούς μου, καθώς έκλεινε την εξιστόρηση
λέγοντας: Να αγιάσει το χέρι αυτού που έλιωσε το κεφάλι εκείνου του
κωλόπαιδου…
Αυτό που θα ήθελα να μάθω σήμερα είναι μόνο τούτο. Σε τι κατηγορία
σαπρόφυτων ανήκουν όσοι σκέφτονται να επιβραβεύσουν με τη ψήφο τους το
κωλόπαιδο της Μέρκελ.
Ο Δημήτρης Καζάκης είναι Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ.
επαμ
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2015
ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΥΡΑΝΝΙΑ
ΑΘΗΝΑ 10-9-2015.
Η ελευθερία ενός λαού κατακτιέται με το αίμα. Δεν εξαγοράζεται με το χρήμα. Το δικαίωμα στην ζωή θεμελιώνεται επάνω στις γερές αξίες που στηρίζονται με ανυποχώρητο αγώνα και θυσίες. Να είσαι αυθύπαρκτος και αυτόβουλος, να αποφασίζεις και να πράττεις για σένα και τα γεννήματά σου. Και εκεί που έχει πέσει βόλι, να συνεχίζεις για νέες νίκες κι όχι να κουβεντιάζεις με τον εχθρό σου.
Ήρθαν τοκογλύφοι για να μάς μετατρέψουν σε σκλάβους μέσα στην ίδια την Πατρίδα μας αντί εθνικής περιουσίας και ψυχών στα χέρια άνομων. Να μάς πιουν το αίμα και να μάς αιχμαλωτίσουν στα κελιά τής αντίχριστης και μισελληνικής παγκοσμιοποίησης μέσα από το ηλεκτρονικό φακέλωμα τού σατανοκίνητου σιωνισμού. Και μαζί τους ήρθαν οι ανατολίτες υπηρέτες τού νεοταξισμού για να χτίσουν τα τεμένη τής ψευτοθρησκείας τους και να σκορπίσουν παντού εποικιστές τής ιερής γης μας.
Έξω από τα προσωρινά μας σύνορα, από τα σύνορα που θα μεγαλώσουν και δεν θα μικρύνουν όπως θέλουν οι εχθροί μας, ο χορός τού πολέμου ανοίγει και οι μελλοθάνατοι που σπεύδουν γίνονται περισσότεροι. Ακούμε για αμερικανούς, τούρκους, ιρανούς. Από κοντά Ρώσοι, Ψευτοευρωπαίοι και το προσκλητήριο συνεχίζεται. Οι «καλοί» να μάχονται τούς κακούς τούς οποίους βάλανε πιο πριν οι εξ Εσπερίας «καλοί» στην δούλεψή τους. Και εμείς να βαστάμε τούς προδότες πολιτικάντηδες που ανοίγουνε την Πύλη τής Ελληνικής Φυλής σε κείνους που θέλουνε φωτιά και παγκόσμια διακυβέρνηση!!!
Να βάζουν αμερικανοί, σουηδοί και ιταλοί το ενσώματο χάραγμα τού διαβόλου και εμείς να περιμένουμε την σειρά μας; Να μάς φέρνουν τις Κάρτες τού Σκλάβου Πολίτη και να μάς κλέβουν τούς τάφους των Προγόνων μας και τον πόθο για την πλέρια και δημιουργική Ελλάδα; Ποτέ!!! Δεν θα κάτσουμε να περιμένουμε τον εχθρό να περνάει από πάνω μας. Εμείς θα περάσουμε από πάνω του. Θα πετάξουμε στον καιάδα τούς προδότες κι όχι σε φυλακές. Και οι καρδιές των Ελλήνων θα ξεσχίσουν τις νόθες κάλπες.
Καμία νίκη και καμία ανάπτυξη δεν έρχεται μέσα από πολιτικά παζάρια, αλλά μέσα από μάχες. Η ενότητα έρχεται από τούς Έλληνες που καίγονται στα στήθια από τον πόθο να δουν ολάκερο τον Ελληνισμό ένα Σώμα που κατευθύνεται στον δρόμο τής ελευθερίας και τής ισχύος. Η ελευθερία και η ισχύς των Ελλήνων δεν αποκτώνται με διλήμματα επιλογής «καλύτερου» τυράννου, αλλά με την αποφασιστικότητα να ανοιχτεί πάση θυσία δρόμος για να επεκταθούν Έλληνες και Ελληνικός Πολιτισμός.
Από την μια πλευρά τού πύρινου ποταμού βρίσκονται οι Κυρίαρχοι Έλληνες, Έλληνες Εθνικοκοικωνιστές, Έλληνες Πιστοί στον Ζώντα Θεό, στον Καθάριο Ελληνισμό και την Μεγάλη Ελλάδα. Και από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι Διεθνείς Εντολοδότες και οι Σκλάβοι στρατιώτες τής παγκόσμιας τυραννίας. Το έχουμε ξανακάνει αυτό που θα κάνουμε. Οι Άριστοι και οι Εκλεκτοί τής Οικουμένης ενάντια στους πολλούς μα ανύπαρκτους σε αξίες και βλέψεις παρείσακτους.
Όταν πολεμάς, νικάς μονάχα σε μια περίπτωση. Όταν έχεις έναν ιερό σκοπό, όταν έχεις μια ιερή αποστολή να επιτελέσεις. Και ακόμη όταν οι ιδέες σου αξίζουν το αίμα μα και την οργή που πρόκειται να ξεχειλίσουν στο Πεδίο τής Τιμής. Να μείνουν ασύλητα τα Ιερά. Να προστατευτούν οι μνήμες των Προγόνων. Να μείνουν ανέγγιχτα τα αγαπημένα μας πρόσωπα, οι γυναίκες και τα παιδιά μας. Να σηκωθούν τα λάβαρα τού Ελληνικού Έθνους στα πιο μακρινά σύνορα που γίνηκαν ποτέ.
Εμείς οι Έλληνες Εθνικιστές θέλουμε να φτιάξουμε ελληνικό τον κόσμο μας με συντρόφους, συνεργάτες και συμμάχους τα αδέρφια μας. Ιδρώτας και αίμα, σε μια πάλη μέσα να χτίζουν Ελλάδα. Εμείς θέλουμε μέσα από την πύρινη θωριά μας να φτιάξουμε το χρυσό ξημέρωμα τής Ελληνικής Φυλής που θα διαλύσει για πάντα το πυκνό σκοτάδι των διεθνών πλιατσικολόγων. Και εκείνος που πάει να χτίσει άνομη αυτοκρατορία νικιέται μονάχα από έναν πιότερο δυνατό και δίκαιο, από έναν Έλληνα που έχει αποικίσει και προικίσει με ελληνικά χαρίσματα μια Γη που την λένε Ελλάδα.
Θεός και Ελλάς υπεράνω όλων λοιπόν. Και είη ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Μία και μόνη προϋπόθεση. Διεθνιστής, δωσίλογος και ανήθικος να μην μείνει αναμεταξύ μας. Και σύμμαχοι δεν θα μάς λείψουν. Όμως τούς συμμάχους τούς κοιτάς στα μάτια, όχι χαμηλά στο χώμα. Και τούς όρους στο στρατόπεδο τού Έλληνα τούς θέτει η Πίστη για τον θρίαμβο τής Αλήθειας και τής Εξουσίας που τον στεφανώνει.
Ανάμεσά μας λοιπόν κανείς ψευτορωμιός, κανείς οίκτος σε όσους πολεμούν Ελληνισμό, Εθνικισμό και Ορθοδοξία. Η προσωπικότητά μας δεν εγκλωβίζεται στα δίχτυα τού Σταυρωτή. Με τον Σταυρό στην καρδιά. Με την Πύρινη Ρομφαία στο χέρι. Για την ευημερία των οικογενειών μας. Για την Δόξα τής Ελλάδος μας. Χίλια βήματα εμπρός. Ούτε μισό βήμα πίσω. Μεγάλη Ελλάς από δυσμάς έως ανατολάς. Εξουσιαστές και κινητήριος μοχλός τής Λαϊκής και Εθνικιστικής Ελλάδος μονάχα οι Έλληνες.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
"Εθνικιστικός Αγών" Σπυρίδωνος Καραχάλιου
“…then we take Berlin”
Τα τείχη σωριάστηκαν*. Οι Γερμανοί και οι Αυστριακοί άφησαν ανοικτά τα σύνορά τους. Οι Σύριοι μετανάστες κατά δεκάδες χιλιάδες ορμάνε μέσα. Σύντομα θα υπάρξει σχεδόν ένα εκατομμύριο από αυτούς, με ατέλειωτες ουρές να σχηματίζονται πίσω τους. Το μήνυμα που απευθύνεται σε Αφρικανούς και Ασιάτες σε όλο τον κόσμο είναι το εξής: «Η Δύση είναι αδύναμη. Έχει παραιτηθεί. Κάθε αντίστασή τους έχει καταρρεύσει. Πάρτε τις βαλίτσες σας και ενωθείτε με το ρεύμα». Ο εφιάλτης του «Στρατοπέδου των Αγίων» (The Camp of the Saints) του JeanRaspail** ήρθε.
Θα θυμόμαστε αυτή τη μέρα για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Αυτή είναι η μέρα που χάσαμε τον πολιτισμό μας. Ο εχθρός είναι εντός των πυλών μας, και όλο και περισσότεροι θα έρχονται. Έχουμε τελειώσει. Αυτό είναι το τέλος. Ή τουλάχιστον, η αρχή του τέλους. Και να σκεφτεί κανείς ότι αρκούσε μόνο μία εικόνα, μία φωτογραφία ενός τρίχρονου αγοριού, νεκρού σε μια τουρκική παραλία, για να συντρίψει την αποφασιστικότητά μας και να φουντώσει την παλίρροια. Μία εικόνα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε, το τελειωτικό χτύπημα στην πλάτη της Ευρώπης.
Δεν μπορώ να βρω λέξεις για να περιγράψω τα συναισθήματά μου. Μία ανάμιξη ανίσχυρης οργής, απελπισίας και μοιρολατρίας; Δεν ξέρω τι να πω.
Τι να πει κανείς όταν γίνεται μάρτυρας της εν εξελίξει αντικατάστασης του πληθυσμού της Ευρώπης, της κατάκτησης ή της εξαφάνισης της φυλής του και της καταστροφής μιας κληρονομιάς που φτάνει πίσω στην αρχαία Αθήνα; Τι να πει κανείς όταν συνειδητοποιεί ότι τα άτομα της οικογένειάς του, που έδωσαν τη ζωή τους για να σώσουν την Ευρώπη πριν από επτά δεκαετίες προφανώς πέθαναν μάταια; Και τι γίνεται με τους ήρωες που αιώνες πριν νίκησαν και έστρεψαν πίσω τους μουσουλμάνους εισβολείς στο Tours και στην Μάχη της Βιέννης; Φαίνεται εκ των υστέρων, ότι οι νίκες τους ήταν απλά μια προσωρινή συγκράτηση του εχθρού. Η Ευρώπη επέζησε των μουσουλμανικών επιδρομών και των επιδρομών των Μογγόλων, αλλά υπέκυψε σε μια εισβολή ενός άοπλου στρατού «εξαθλιωμένων προσφύγων».
Είναι σαν, μπροστά στα μάτια μας, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός στην Ευρώπη, αλλά και στη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία να σπαράσσεται από μια αγέλη άγριων σκύλων. Ένας σκύλος είναι από την Μέση Ανατολή, ένας σκύλος από την Αφρική, ένας από την Κεντρική Αμερική, ένας άλλο από την Κίνα και ένας άλλος από τη Νότια Ασία. Και πολλοί από αυτούς είναι μουσουλμάνοι.
Κάποιοι επώνυμοι πολιτικοί το παλεύουν. Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τσεχίας, στις ΗΠΑ οDonald Trump και άλλοι «λαϊκιστές» πολιτικοί που διασύρονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και αποκλείονται από την εξουσία. Αλλά είναι οι λίγοι πολιορκούμενοι. Μπορεί αυτό να είναι το τελευταίο τους ‘Ζήτω’ πριν πέσουν;
Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την πλημμύρα. Ωστόσο, οι ηγέτες μας δεν έχουν την θέληση, (ή μάλλον έχουν την θέληση για το αντίθετο***) και πάρα πολλοί άνθρωποι βγάζουν χρήματα ξεπουλώντας την χώρα τους. Ποια θα μπορούσε να είναι η τιμωρία για αυτούς τους προδότες που θα ήταν ανάλογη με τα εγκλήματά τους. Τι τιμωρία θα άρμοζε στην Άνγκελα Μέρκελ; Ποια είναι η ποινή για την προδοσία ενός λαού και τη δολοφονία της κληρονομιάς του;
* Το άρθρο είναι του Tim Murray (Occidental Observer) με ολίγες τροποποιήσεις. (Ο τίτλος δικός μου).
** Στο αποκαλυπτικό μυθιστόρημα του 1973 “Le Camp des saints”, ο Γάλλος Jean Raspail «προφητεύει» - προαναγγέλλει την σημερινή τραγική κατάστασή μας. Το βιβλίο τα τελευταία χρόνια είναι τρομερά επίκαιρο και επέστρεψε στον κατάλογο των μπεστ-σέλερ το 2011. Διάβασε (οπωσδήποτε!): Συνέντευξη με τον Jean Raspail, τον Γάλλο συγγραφέα του best seller βιβλίου ‘Camp of the Saints’:“Ο πολιτισμός μας εξαφανίζεται εξαιτίας της μαζικής μετανάστευσης ”
ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΨΗΛΟ ΓΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Γράφει ο Νίκος ΧειλαδάκηςΗ γνωστή υπόθεση με το παιδάκι από το Κομπανί της Συρίας που βρέθηκε νεκρό σε μια τουρκική ακτή, λίγο πριν περάσει σε κάποιο ελληνικό νησί, ήταν μια καλά σκηνοθετημένη υπόθεση που στήθηκε, (μάλλον και με την συμβολή του Ερντογάν ο οποίος δημόσια σχεδόν… έκλαιγε από τις εικόνες του νεκρού παιδιού), από τα μεγάλα ΜΜΕ της Ευρώπης και όχι μόνο, για να συγκινήσει τους Ευρωπαίους και φυσικά και τους Έλληνες, με το πραγματικά άτυχο αυτό παιδί με σκοπό να συνεχιστεί χωρίς καμία αντίδραση όλη αυτή η ανεξέλεγκτη εισβολή μουσουλμάνων, υποτίθεται προσφύγων, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα το παιδί δεν βρέθηκε στην ακτή όπως το έδειξαν όλα τα μεγάλα κανάλια, αλλά σε κάποιο άλλο κρυφό σημείο όπως αποκαλύπτει ένα γερμανικό μπλογκ και στη συνέχεια στήθηκε η όλη παράσταση για να προκαλέσει αυτά που προκάλεσε σε διεθνές επίπεδο. Με λίγα λόγια στήθηκε μια καλοσκηνοθετημένη μακάβρια παράσταση, με την συμμετοχή και των Τούρκων συνοριοφυλάκων για να προκαλέσει διεθνή ρίγη συγκινήσεως.
Όσον αφορά την μεγάλη «δυστυχία» αυτών των παρανόμων μεταναστών που τρέχουν να σωθούν από τα πυρά του πολέμου ενώ έχουν χάσει τα πάντα, χαρακτηριστική είναι η δεύτερη φωτογραφία που δημοσιεύεται και πάλι σε κάποιο ευρωπαϊκό μπλογκ. Η φωτογραφία αυτή δείχνει μια παρέα αυτών των… «δυστυχισμένων» σε κάποιο φουσκωτό ενώ περνούν ανενόχλητοι από τις τουρκικές ακτές προς κάποιο ελληνικό νησί εξοπλισμένοι με όλα τα σύγχρονα τεχνικά μέσα βγάζουν… φωτογραφία-selfie για να… αποθανατίσουν την σκηνή της ευτυχής μετάβασης τους σε ευρωπαϊκό έδαφος!
Και τέλος η σκληρή πραγματικότητα των συνεπειών όλης αυτής της ιστορίας. Σε μια γέφυρα στην Γερμανία οι μόλις αφιχθέντες αυτοί δυστυχισμένοι παράνομοι μετανάστες, έγραψαν ένα ενδεικτικό σύνθημα που αντικατοπτρίζει την όλη πραγματικότητα αυτής της ιστορίας : «Euer Kinder Werden Allah Beten Oder Sterben», δηλαδή, «Τα Παιδιά Σας Θα Προσεύχονται Στον Αλλάχ ή Θα Πεθάνουν».
Να αναλογιστούμε όλοι εμείς οι τρεφόμενοι με άφθονο κουτόχορτο Νεοέλληνες, αφού αυτά τα συνθήματα γράφονται στην Γερμανία τι θα γίνει αύριο στην μνημονιακή και κατεχομένη Ελλάδα!!!
Αλλοίμονο μας!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr
Το διαβάσαμε από το: ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΨΗΛΟ ΓΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2015/09/blog-post_214.html#ixzz3lLipXfsj
Δεν ψάχνουν για ψηφοφόρους, αλλά για συνενόχους!
Η χθεσινή αμερικανιά (ελληνιστί debate) έδειξε το ποιόν του πιο εκφυλισμένου κομματικού συστήματος στην Ευρώπη. Και μόνο η σκέψη για ένα δημόσιο debate με απλούς πολίτες - χωρίς προεπιλογή - να ρωτούν, όπως γίνεται στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, αντί για τους γνωστούς στημένους δήθεν δημοσιογράφους, οδήγησε σε πανικό τα επιτελεία όλων των κομμάτων. Τους πιάνει σύγκρυο μπροστά σε κάθε σκέψη που τους θέλει αντιμέτωπους με απλούς πολίτες.
Κι έτσι το όλο σκηνικό παρέπεμπε σε αναμέτρηση βλαχοδήμαρχων του αμερικανικού νότου. Απέκλεισαν μάλιστα την ΧΑ, προφανώς γιατί ο κ. Μιχαλολιάκος είναι πιο φασίστας από τον κ. Μεϊμαράκη, που η μεγάλη του συνεισφορά στον πολιτικό διάλογο είναι η ίδρυση των Ρέιντζερς και των Κενταύρων της ΝΔ, δηλαδή της οργάνωσης που δολοφόνησε εν ψυχρώ τον καθηγητή Τεμπονέρα. Λες και υπήρξε ποτέ του ο κ. Μειμαράκης κάτι περισσότερο από κοινός τραμπούκος.
Απέκλεισαν την ΧΑ, προφανώς γιατί ο κ. Μιχαλολιάκος είναι πιο φασίστας από τον κ. Θεοδωράκη που θέλει τους Έλληνες εργαζόμενους δουλοπάροικους στα κάτεργα των ξένων "επενδυτών" και την Ελλάδα τοπαρχία του νέου Ευρωπαϊκού Ράιχ. Ή πιο φασίστας από τον κ. Τσίπρα, που μας είπε κατάμουτρα ότι το OXI του Αλβανικού οδήγησε στην κατοχή και επομένως σωστά ο ίδιος ενέδωσε στη σφαγή του ελληνικού λαού από τους αποικιοκράτρες της ΕΕ. Απέκλεισαν την ΧΑ για να δείξουν ότι οι ίδιοι είναι πιο "δημοκράτες" από τους φασίστες του Μιχαλολιάκου, έστω κι αν έχουν καταλύσει το Σύνταγμα και έχουν οδηγήσει έναν ολόκληρο λαό στην γενοκτονία με το γνωστό πρόσχημα του φασισμού από τον μεσοπόλεμο, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.
Ειλικρινά πρέπει να είναι τυφλός κανείς για να μην βλέπει την ένδεια ενός καθεστώτος που επιχειρεί να ανακυκλώσει τα σκουπίδια και τα ερείπια της πολιτικής. Τόσο στα δεξιά, όσο και στα αριστερά της επίσημης πολιτικής σκηνής.
Όσοι είχαν την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση για να τους παρακολουθήσουν, εντυπωσιάστηκαν με την απουσία όλων των μεγάλων ζητημάτων που απασχολούν τους απλούς πολίτες. Πώς θα βρούν δουλειά οι Έλληνες, ώστε να ευημερήσουν; Με τα κάτεργα των ξένων επενδυτών του Θεοδωράκη. Πώς θα αποκτήσουμε σύστημα υγείας και παιδείας επαρκές, αντάξιο των οξύτατων αναγκών και χωρίς να αποτελεί δυσβάσταχτο βάρος για τους Έλληνες πολίτες; Θα μας το φέρουν οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί.
Πώς θα γίνουν επενδύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας; Με το να μετατρέψουμε όσους έχουν ακόμη δουλειά σε κινέζους κούληδες. Πώς θα ξεφύγουμε από το βρόγχο του χρέους; Με το να απαρνηθούμε όλα τα ανθρώπινα, κοινωνικά και πολιτικά μας δικαιώματα για να γίνουμε δουλαπάροικοι των δανειστών. Μέχρι νεωτέρας. Μέχρι δηλαδή μας λυπηθούν οι αποικιοκράτες.
Από την άλλη, η θλιβερή εικόνα της αριστεράς στο πρόσωπο του κ. Λαφαζάνη και του κ. Κουτσούμπα συμπλήρωνε το πάνελ επάξια της ποιότητας όλων των υπολοίπων. Το κοινό στο οποίο απευθύνονταν είναι το γνωστό κοινό των βουρλισμένων με αριστερά κλισέ. Κουβέντα για την ταμπακέρα. Ανώδυνες καταγγελίες, χωρίς την παραμικρή πρόταση. Και πρόταση δεν είναι το σύνθημα, ούτε καν το αίτημα, αλλά το "πώς" θα φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ, "πώς" θα διαγράψουμε το χρέος χωρίς τις καταστροφές που υπόσχονται οι αποικιοκράτες της ΕΕ.
Για το "πώς" δεν είχαν τίποτε να πουν. Μιλούν από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης που δεν διεκδικεί εξουσία προς όφελος του λαού. Τους αρκεί μια γωνίτσα στο κοινοβούλιο, η κρατική επιδότηση για την οποία σκίζονται άπαντες και η κομματική αντιμισθία. Ούτε που τους ενοχλεί το γεγονός ότι μια τέτοια αντιπολίτευση αποτελεί άλλοθι νομιμοποίησης του καθεστώτος κατοχής και αποικιοκρατίας σε βάρος της πατρίδας. Όσο για τον λαό. Ας πάει να χαθεί. Έτσι είναι ο καπιταλισμός!
Άλλωστε ο κ. Κουτσούμπας μας το λέει ξεκάθαρα: αν δεν δεχθεί η ελληνική κοινωνία, ο ελληνικός λαός να τον κλειδώσουν σε στρατώνα αλά Πολ Ποτ, ή Κιμ Ιλ Σούνγκ, που ο Περισσός ονομάζει κομμουνισμό, δεν θα επιτρέψουν η χώρα να φύγει από το ευρώ και την ΕΕ. Εκεί θα μαρτυρήσει ο ελληνικός λαός μέχρις ότου απαυδήσει και αποδεχθεί το μοιραίο. Είτε τον εξανδραποδισμό των αποικιοκρατών, είτε τον στρατώνα του Περισσού.
Και φυσικά το ψέμα πήγε σύνεφο. Μάθαμε ότι ο Τσίπρας δεν είπε ποτέ ψέματα. Δεν ήταν αυτός που ψηφίστηκε για να σκίσει τα μνημόνια, αλλά για να φέρει ένα καλύτερο μνημόνιο. Καλύτερο για ποιόν; Αυτό θα το δείξει η ιατροδικαστική έκθεση του νεκρού Έλληνα. Το παιδί αγωνίστηκε μέχρι δακρύων για να μας φέρει το καλό μνημόνιο. Για να γλυτώσουμε από τα κακά μνημόνια των προηγούμενων. Τι προτιμάτε; Το παλιό, ή το νέο μνημόνιο; Ο θάνατος με το παλιό μνημόνιο, ή ο θάνατος με το νέο μνημόνιο;
Όμως αυτός που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο υποκρισίας και ψέμματος ήταν ο Καμμένος. Πούλησε πατριωτισμό για να εκλεγεί και να γίνει υπουργός άμυνας, κατ' απαίτηση του Ντέιβιντ Χάρις από το Ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ, ώστε να υπογράψει τη συμφωνία - που ούτε η χούντα δεν τόλμησε να υπογράψει - μόνιμης παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στην Ελλάδα και παράδοσης της Καρπάθου, αλλά και ολόκληρου του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ. Ποιός άλλος υπουργός άμυνας δέχθηκε ποτέ - με εξαίρεση των υπουργών Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη - την κατ' απαίτηση ξένων δυνάμεων, διάλυση των υποδομών των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και την εκποίηση των εξοπλιστικών τους συστημάτων;
Ο Καμμένος λοιπόν, πατριδοκάπηλος χωρίς όρια, έφτασε στο σημείο να πει ότι μας γλύτωσε από το αγγλικό δίκαιο. Το αγγλικό δίκαιο ήταν και παραμένει ως εκτελεστέο δίκαιο των Δανειακών Συμβάσεων. Όσο αποικιακές, ετεροβαρείς, λεοντίες κι αν ήταν οι Δανειακές, αφορούσαν Σύμβαση ανάμεσα σε αντισυμβαλόμενους με τυπική ισοτιμία. Αυτό σημαίνει ότι οι δανειακές, θεωρητικά έστω, θα μπορούσαν να καταγγελθούν από την Ελλάδα ακόμη κι εντός της ΕΕ.
Η κυβέρνηση Τσίπρα όμως υπέγραψε με έναν υπερεθνικό οργανισμό, τον ΕΜΣ, όχι ως αντισυμβαλλόμενο μέρος, αλλά με όρους υπαγωγής της Ελλάδας χωρίς καν τυπική ισοτιμία. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα τελεί υπό την απόλυτη κυριαρχία του ΕΜΣ, η οποία διέπεται από τη Συνθήκη Ίδρυσής του. Μπορεί μια χώρα σαν την Ελλάδα που έχει υπαχθεί στον ΕΜΣ να προσβάλλει κάποια έστω επιμέρους δέσμευση προς τον ΕΜΣ; Ούτε κατά διάνοια. Κανένα δικαστήριο, ευρωπαϊκό ή άλλου κράτους μέλους, δεν έχει δικαιοδοσία πάνω στον ΕΜΣ. Δεν υπάρχει κανένα δίκαιο με βάση το οποίο μπορεί να προσβληθεί η σχέση με τον ΕΜΣ. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να προστατευθεί η χώρα από τις απαιτήσεις του ΕΜΣ. Η καταγγελία της υπαγωγής στον ΕΜΣ από την Ελλάδα, μπορεί να γίνει μόνο και αποκλειστικά με την απόχώρηση της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ. Πόσο πιο ψεύτης πια κ. Καμμένε;
Κανένας τους δεν διεκδικεί την ψήφο του ελληνικού λαού. Κανένας τους δεν θέλει ενεργούς και ενημερωμένους ψηφοφόρους. Όλοι τους αναζητούν συνενόχους. Στα δικά τους φρικτά και ειδεχθή εγκλήματα κατά της πατρίδας και του λαού. Στη δική τους απάθεια και αδιαφορία για ότι συμβαίνει εδώ και έξι χρόνια στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων στο όνομα της δικής τους ιδιότροπης και κρατικοδίαιτης αριστερής συνέπειας.
Μην τους κάνετε την χάρη αυτή την φορά. Μην δεχθείτε το ρόλο του συνενόχου, που θέλουν για όλους μας. Μην δεχθείτε να σας πουν μετά τις εκλογές ότι εσύ με ψήφισες, οπότε δέξου τα χειρότερα. Ούτε μια αντιπολίτευση που προσπαθεί για χρόνια να χρεώσει τη δική της ιδιοτέλεια και απάθεια σε όλους εμάς. Στη δική μας ωριμότητα και ετοιμότητα για να διεκδικήσουμε την πατρίδα μας από τους δοσίλογους και τους αποικιοκράτες. Ας κάνουμε την έκπληξη βάζοντας το ΕΠΑΜ στη Βουλή και τότε θα δουν πόσα απίδια χωρά ο σάκος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
Ετικέτες
ΓΕΡΜΑΝΙΑ,
δανειακή σύμβαση,
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ,
δίκαιο,
Ε.Ε,
ΕΜΣ,
ΕΠΑΜ,
ΕΥΡΩ,
ΗΠΑ,
ΙΣΡΑΗΛ,
Καμμένος,
ΚΚΕ,
κομμουνισμος,
Λαφαζάνη,
μνημόνιο,
ΝΑΤΟ,
ΝΔ,
ΣΤΡΑΤΟΣ,
Τσίπρα,
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ 29
ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ;
ΣΥΡΙΖΑ
| |
ΝΔ
| |
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
| |
ΠΟΤΑΜΙ
| |
ΚΚΕ
| |
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
| |
ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ
| |
ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
| |
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ
| |
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
| |
ΕΠΑΜ
| |
ΑΛΛΟ
| |
ΛΕΥΚΟ/ΑΚΥΡΟ/ΑΠΟΧΗ
|
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ 28
ΕΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΖΑΤΕ;
ΣΥΡΙΖΑ
|
1 (7%)
|
ΝΔ
|
1 (7%)
|
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
|
4 (30%)
|
ΠΟΤΑΜΙ
|
0 (0%)
|
ΚΚΕ
|
1 (7%)
|
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
|
0 (0%)
|
ΠΑΣΟΚ
|
1 (7%)
|
ΚΙΔΗΣΟ
|
0 (0%)
|
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ
|
0 (0%)
|
ΤΕΛΕΙΑ
|
0 (0%)
|
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
|
0 (0%)
|
ΕΠΑΜ
|
2 (15%)
|
ΑΛΛΟ
|
3 (23%)
|
ΑΚΥΡΟ/ΛΕΥΚΟ/ΑΠΟΧΗ
|
0 (0%)
|
Votes so far: 13
Poll closed
Poll closed
Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015
Λεβέντης: «Μπορώ σε δύο μήνες να βγάλω τη χώρα από το μνημόνιο»
Στην τηλεόραση της Ζούγκλας
φιλοξενήθηκε την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων,
Βασίλης Λεβέντης. Σε μια συνέντευξη εφ” όλης της ύλης, ο κος Λεβέντης
αποκάλυψε τα μελλοντικά του σχέδια σε περίπτωση που το κόμμα του
εισέλθει στη Βουλή. Παράλληλα κλήθηκε να απαντήσει και σε ερωτήσεις
τηλεθεατών για θέματα που απασχολούν την κοινωνία και τους πολίτες.«Πρώτο κόμμα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές. Εάν μου ζητηθεί να σχηματίσω κυβέρνηση με τον Τσίπρα, εγώ δεν θα τον συναντήσω καν. Θα του στείλω μια επιστολή με 9 αιτήματα που πρέπει να εφαρμόσει και θα τον ελέγχω κάθε μήνα. Θα του δώσω περιθώριο για 8 μήνες να κάνει πρόοδο σε αυτά που του ζητώ. Αν δεν τα κάνει, ρίχνω την κυβέρνηση», ανέφερε.
«Φανταστείτε ότι κανάλι μου ζήτησε να υπογράψω συμβόλαιο ότι θα βγω πρώτος στην εκπομπή του την ημέρα των εκλογών».
Σχετικά με την νοοτροπία που υπάρχει στη χώρα μας για την «κακιά Γερμανία», ο Βασίλης Λεβέντης υποστήριξε πως «οι Γερμανοί δεν είναι οι κακοί αλλά εμείς που είμαστε αναξιόπιστοι».
Παράλληλα ο πρόεδρος του κόμματος ισχυρίστηκε πως έχει πρόγραμμα με το οποίο η χώρα σε δύο μήνες μπορεί να βγει από το μνημόνιο.
Δείτε το βίντεο
.
tilestwra
Δευτέρα 31 Αυγούστου 2015
Όταν ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έβγαινε στο Ερωτοδικείο και έλεγε αν προτιμούσε ΣΤΗΘΟΣ ή ΜΠΟΥΤΙ - Το video που θέλει να εξαφανίσει
Ο
Βαγγέλης Μεϊμαράκης τότε βουλευτής της Ν.Δ., έξω από τα αυστηρά κλισέ
της σοβαροφάνειας, χωρίς ρετούς, χωρίς την ξύλινη γλώσσα που μας έχουν
συνηθίσει οι πολιτικοί μιλάει για τον έρωτα και για τη ζωή.
Όταν ο έρωτας συναντιέται με την πολιτική τότε βγαίνει το αληθινό πρόσωπο της εξουσίας.
Ο Πρόεδρος της Ν.Δ Βαγγέλης Μεϊμαράκης
όπως δεν τον ξέρετε… Χωρίς αυταπάτες, χωρίς αφορισμούς και πολιτικούς
μετεωρισμούς στο New Channel με παρουσιάστρια τη γνωστή
δημοσιογράφο Βίκυ Μιχαλονάκου, σε μια συνάντηση Κορυφής (το 1997), με
την τραγουδίστρια και τηλεπερσόνα Άννα Μαρία Λογοθέτη.
Το μετέωρο ερωτικό βήμα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη:
«Με συνομιλήτρια την Άννα Μαρία Λογοθέτη
, μπλοκάρω..» είχε δηλώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε εκείνη την
εκρηκτική τους συνεύρεση..
Ακόμη για χάρη της ήταν διατεθειμένος να
ξυρίσει το μουστάκι του – σήμα κατατεθέν της κρητικής λεβεντιάς του-
επειδή δεν άρεσε στην χαριτόβρυτη Άννα Μαρία. Η αλήθεια είναι ότι ο τότε
βουλευτής της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης, δεν δίστασε να απαντήσει και σε
τολμηρές ερωτήσεις έξω τα θεσμικά πολιτικά πλαίσια του καθωσπρεπισμού
αφήνοντας πολλά σεξουαλικά υπονοούμενα και άλλα φετιχιστικά..
Το ερώτημα κλασσικό: Τι προτιμάει σε μια
γυναίκα, στήθος ή μπούτι; Μειμαράκης (γέλια) «Δεν έχω πρόβλημα αρκεί να
είναι ωραίο..κάθομαι και το θαυμάζω. Δεν έχει πρόβλημα αυτή που το
δείχνει, θα έχω εγώ που το θαυμάζω…»;
Πέρασαν από τότε 18 χρόνια, το μεταπολιτευτικό σκηνικό κατέρρευσε και μαζί του και η εποχή της αθωότητας ανεπιστρεπτί.
Σήμερα, ο αρχηγός της ΝΔ φαίνεται ότι
φτιάχνει μια φανταστική μετάλλαξη του κινούμενος σε πολύ υψηλούς τόνους
και με έντονα επικριτικό ύφος, ο κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν δίστασε να
απευθυνθεί με πολύ αιχμηρά και επικριτικά σχόλια και
έντονουςχαρακτηρισμούς προς τον κ. Τσίπρα και την απόφασή του να
παραιτηθεί βάζοντας τη χώρα σε νέα εκλογική περιπέτεια.
Οι ατάκες του καυστικές, εμπρηστικές,
προκλητικές και απειλητικές προς τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτές
ξεχωρίσαμε τις πιο χαρακτηριστικές, οι οποίες ήδη έχουν αρχίσει να
κάνουν τον γύρο του Διαδικτύου και να συζητούνται στα social media:
– «Πρέπει να συνέλθει το παιδί! Έχει ξεφύγει! Μας κουνάει και το δάχτυλο»
– «Γιατί μας πάει σε εκλογές; Τον πείραξε ο ήλιος; Είναι και Αύγουστος»;
– «Είναι λίγο ψευτράκος, είναι λίγο τακτικιστής, είναι και λίγο πονηρούλης. Με το χαμόγελο πάντα».
Ποιος πολιτικός αρχηγός, θα πει επιτέλους την αλήθεια στον λαό; Για τη Ελλάδα ρε γαμώτο!
Thoureios T
Η ασύγγνωστη ελαφρότητα του συριζισμού
by diaxeiristis
Του Γιώργου Καραμπελιά
Πριν
καν μπούμε στον σχολιασμό της εκλογικής επικαιρότητας, θα επιθυμούσα να
μοιραστώ με τους φίλους αναγνώστες κάποιες σκέψεις που έρχονται και
επανέρχονται στo μυαλό μου όλη αυτή την περίοδο, από τον Ιανουάριο του
2015 μέχρι σήμερα.
Θεωρώ ότι το εντυπωσιακότερο στοιχείο στη συμπεριφορά των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ είναι η απόλυτη αδιαφορία
τους για τις τύχες της χώρας. Μόνιμο μέλημα και προβληματισμός τους,
που εκφραζόταν και εκφράζεται ακόμα και σήμερα και στις αντιπαραθέσεις
μεταξύ τους, είναι το σε ποιο βαθμό οι πράξεις τους αντιστοιχούν σε
κάποιον υποτιθέμενο κώδικα δεοντολογίας του αντιμνημονιακού χώρου και
της «αριστεράς», άσχετα με το τι συμβαίνει στην καθημερινότητα των
ανθρώπων και τη ζωή της χώρας. Βασική τους μέριμνα παραμένει η
συμμόρφωση ή όχι με την αριστερή ή την ψευδοαντιμνημονιακή
«δεοντολογία». Έτσι, για να «διασώσουν» τους ανέργους, ως νοητική
κατηγορία, εξοντώνουν τους πραγματικούς ανέργους. Για
να επιτύχουν την απόρριψη των μνημονίων, ψηφίζουν νέα μνημόνια. Για να
απορρίψουν τους εκβιασμούς του Σόιμπλε και Γιούνγκερ, προσφεύγουν σε
δημοψηφίσματα και εκλογές, τα οποία γράφουν στα παλαιά τους υποδήματα
μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά.
Ένα
πρώτο επίπεδο ανάγνωσης αφορά στον τερατώδη οπορτουνισμό και
εξουσιομανία που τους διέπει και γι’ αυτό είναι πολύ εύκολο να κάνουν το
μαύρο άσπρο, αρκεί να μείνουν στην εξουσία. Όπως είχαμε γράψει και
παλιότερα, η παρέα των Τσίπρα, Παππά, Σκουρλέτη και λοιπών τοποθετείται
πέραν οποιασδήποτε ηθικής δέσμευσης και συμπεριφέρεται κατά τον ίδιο
τρόπο που συμπεριφέρονται οι γιάπηδες της Wall Street. Η μόνη διαφορά
είναι πως, σε μια πολιτική κοινωνία όπως η Ελλάδα, αυτοί δεν μπορούν να
τζογάρουν στο χρηματιστήριο αλλά τζογάρουν στην πολιτική.
Όμως
πρόκειται μόνο για ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης. Πιστεύω ότι υπάρχει και
κάτι που πηγαίνει βαθύτερα από αυτό και δεν αφορά μόνο τους
διακεκριμένους απατεώνες αλλά σφραγίζει μια ολόκληρη αντίληψη. Για την
ελληνική αριστερά και ειδικά τον ΣΥΡΙΖΑ, που στη συντριπτική πλειοψηφία
των στελεχών του αποτελείται από ανώτερα μεσαία στρώματα και
συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, οι έννοιες εργατική τάξη, λαός,
κατεστραμμένοι, άνεργοι, δεν αφορούν συγκεκριμένους ανθρώπους, με σάρκα
και οστά, αλλά νοητικές κατηγορίες. Έτσι, υψηλόμισθοι
συνδικαλιστές της ΔΕΗ, με αμοιβές που ξεπερνούν τα 100.000 ευρώ τον
χρόνο, μπορούν να μιλάνε για την «εργατική τάξη» ή τον λαό, χωρίς να
υπάρχει πλέον καμία αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτούς και τα κοινωνικά
υποκείμενα στα οποία αναφέρονται.
Αν
σκάψουμε λίγο πιο πέρα, σε όλη την παθογένεια της αριστεράς αλλά και της
πολιτικής γενικότερα, θα δούμε πως το πρόβλημα έχει ακόμα βαθύτερες
ρίζες. Η αφηρημένη και αφηρηματοποιητική ιδεολογία των «ανθρωπίνων
δικαιωμάτων» και του «διαφωτισμού» δεν ασχολείται ποτέ με τους
συγκεκριμένους ανθρώπους αλλά πάντοτε με νοητικές κατηγορίες. Έτσι, η
«δικτατορία του προλεταριάτου» μεταβάλλεται πολύ άνετα σε δικτατορία επί
του προλεταριάτου γιατί, μέσα στην προσπάθεια της σωτηρίας και της
αναμόρφωσης της κοινωνίας, που αποτελεί έναν υπερβατικό στόχο, μπορούν
να υποταχθούν και να συντριβούν τα συγκεκριμένα άτομα και οι
συγκεκριμένοι άνθρωποι. Καθόλου τυχαία, κυρίαρχη ιδεολογία των
διανοουμένων και των «μαρξιστών» του ΣΥΡΙΖΑ (Μπαλτάς, Μηλιός κ.λπ.)
είναι ο αλτουσεριανός αντιανθρωπισμός, ο οποίος διακηρύττει πως δεν
υπάρχουν άνθρωποι και ανθρώπινες ιδιότητες γενικά, αλλά μόνον ταξικές
κατηγορίες. Έτσι, μπορείς άνετα να εξοντώνεις και να καταστρέφεις τους
συγκεκριμένους ανθρώπους προκειμένου να επιτύχεις τη «σωτηρία» του
ανθρωπίνου γένους και την επικράτηση του παραδείσου. Με βάση αυτή τη
λογική, ο παράδεισος τον οποίο επαγγελόταν το σοβιετικό κόμμα κατέληξε
σε γκουλάγκ. Θα μου πείτε, τι σχέση έχει ο Τσίπρας, ο Σκουρλέτης και ο
Παππάς με τις φιλοσοφικές προϋποθέσεις του αντιανθρωπισμού. Αυτοί, απλώς
πολιτικοί τυχοδιώκτες είναι που κοροϊδεύουν το πόπολο. Ναι, μόνο που,
για να μπορέσουν να βρεθούν στην κορυφή της εξουσίας, θα έπρεπε να
στηρίζονται σε μια ευρύτερη, κοινά αποδεκτή, αντίληψη που χαρακτηρίζει
το σύνολο μιας κατεστημένης αριστεράς εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί, όπως
έχουμε επαναλάβει σε αναρίθμητες ευκαιρίες, η ελληνική Αριστερά,
εξαιτίας του εμφυλίου και της Χούντας, δεν κριτικάρισε ποτέ σε βάθος
αυτές τις θεωρητικές προϋποθέσεις. Αντίθετα δε και καθόλου τυχαία, ό,τι
σπουδαίο παρήγαγε στον τόπο μας ήταν συνδεδεμένο πάντοτε με αυτές τις
«ύποπτες» ανθρωπιστικές αντιλήψεις και τον λαό. Από τον «μιζέρια»
Βελουχιώτη μέχρι τον Χρόνη Μίσιο, τον Μιχάλη Κατσαρό και τον Άρη
Αλεξάνδρου.
Όμως, για να μην
ξεφεύγουμε μακριά και να ξανάρθουμε στα καθ’ ημάς, το γεγονός που
συνεχίζει να με εκπλήσσει, όσο και αν έχω προσπαθήσει να ερμηνεύσω τις
αιτίες του, παραμένει αυτή η απόλυτη αδιαφορία για τις τύχες των
ανθρώπων τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπούν οι Συριζαίοι. Τι και
εάν οι Τράπεζες έχασαν 40 δισ. από τις καταθέσεις, τι και αν έχει
επιβληθεί έλεγχος κεφαλαίων και σε λίγο θα πληγούν ανεπανόρθωτα οι
οικονομικές δραστηριότητες εξαιτίας της αδυναμίας εισαγωγών και
εξαγωγών; Τι και αν αυξάνονται οι άνεργοι και οι απολύσεις; Τι και αν
υπογράφηκε ένα νέο μνημόνιο, με δανεισμό 90 δισ. και μέτρα που ξεπερνούν
τα 14 δισ., όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στο γεγονός ότι ο
Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, η Κωνσταντοπούλου και ο Λαφαζάνης «το πάλεψαν».
Αυτό είναι το επιχείρημα των υποστηρικτών τους και των ιδίων: «Εμείς το
παλέψαμε»! Το ότι αυτό στην πράξη σήμαινε την απόλυτη ακινησία του
κρατισμού, τους διορισμούς χιλιάδων ημετέρων σε υπουργεία και
οργανισμούς, τη δραματική γεωπολιτική υποβάθμιση της χώρας και την
εκρηκτική διόγκωση του μεταναστευτικού, δεν αφορά τη συριζαίικη λογική.
Διότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, ως «κατηγορία», νοηματοδοτούνται
θετικά, άσχετα με το τι συμβαίνει στο Πεδίο του Άρεως, τη Μυτιλήνη, τον
Ελαιώνα, την Κω, την Ειδομένη και το Αγαθονήσι, άσχετα με το τι
κινδυνεύει να συμβεί και πάλι με τον χρυσαυγιτισμό.
Εξ
ου, και αυτή η καταπληκτική ασύγγνωστη ελαφρότητα, η οποία δυστυχώς
διαβρώνει εδώ και δεκαετίες το σώμα όλου του έθνους και προπαντός των
υποτιθέμενων ελίτ. Ποιος άλλος θα μπορούσε να φανταστεί τα
καραγκιοζιλίκια του Μητρόπουλου και του Χαϊκάλη σε παλαιότερες εποχές
(εδώ, με μια προσωπική ιστορία, όπως του Ζαχόπουλου, οι Καμπουράκης,
Οικονομέας, Παπαδάκης και λοιποί έριξαν τον Καραμανλή, ενώ σήμερα
γίνονται όλα αποδεκτά). Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί τον «Γιάνη»
Βαρουφάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τις μυριάδες των υποστηρικτών
τους, ή τη Ραχήλ Μακρή και τον… Αλέξη Τσίπρα; Ποιος θα τολμούσε να
διανοηθεί έναν Πρόεδρο Δημοκρατίας να ορίζει υπουργό για είκοσι μέρες, η
οποία δηλώνει ότι τον περισσότερο καιρό θα λείπει για τις συναυλίες της
στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, και ο ίδιος να της απαντά πως δεν
πειράζει! Αυτά τα σημάδια της γενικευμένης αποδιάρθρωσης και της
ελαφρότητας, που έχουν αναχθεί σε κανόνα της δημόσιας ζωής,
καταδεικνύουν πως, δυστυχώς, η έσχατη μετάλλαξη του πασοκισμού, ο συριζισμός,
έχει αποκτήσει βαθιές ρίζες στην κοινωνία μας. Πράγματι, η κοινωνία μας
έμοιαζε για ένα διάστημα να έχει εγκαταλείψει το πεδίο της
πραγματικότητας, το οποίο θεωρούσε ασήκωτο και απροσπέλαστο, και να έχει
προσχωρήσει, πλειοψηφικά, στον φαντασιακό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που
αυτό δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Το ξεμέθυσμα έχει αρχίσει. Και σε
αυτό, δυστυχώς, θα συμβάλουν αποφασιστικά τα βουνά των φόρων που
έρχονται, η ανεργία που διογκώνεται, το μεταναστευτικό που οξύνεται, όλα
όσα μας είχαν αφήσει αμανάτι οι προηγούμενοι και διόγκωσαν οι
Συριζαίοι. Όσο για τον «Γιάνη», ποιος τον πιάνει, έχει ήδη ανοίξει φτερά
για το… Χόλλυγουντ.
Το ερώτημα είναι
εάν είναι δυνατόν να υπάρξει αναστροφή. Αθεράπευτα ρομαντικοί και
«ανθρωπιστές», παρά την πραγματικότητα που καθημερινά, σαν το κοράκι του
Πόε, επαναλαμβάνει όχι το «ποτέ πια, Λεωνόρα» αλλά, «παρακμή, παρακμή,
παρακμή», εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως αυτή η ασθένεια αποτελεί ίσως
την έσχατη μορφή της εκπασοκισμένης μεταπολίτευσης και πως, μετά από αυτούς, μπορεί να υπάρξει κάποιο μέλλον για τον τόπο μας.
Ετικέτες
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,
ΑΝΕΡΓΙΑ,
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ,
μνημόνιο,
πρόσφυγες,
Σόιμπλε,
ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ,
ΣΥΡΙΖΑ,
Τσίπρα
Liberation: Τα σκάνδαλα των γερμανικών εταιρειών μεγάλωσαν το ελληνικό χρέος
Siemens, Daimler, Rheinmetall, η αφρόκρεμα των γερμανικών βιομηχανιών,
έχουν εμπλακεί σε κάμποσες υποθέσεις διαφθοράς στην Ελλάδα. Κατά τα
λοιπά, το Βερολίνο συνεχίζει να προειδοποιεί για την επισφαλή κατάσταση
των οικονομικών της Αθήνας. Η
γαλλική εφημερίδα Liberation αναδημοσιεύει άρθρο του γαλλικού
πρακτορείου, σύμφωνα με το οποίο οι βιομηχανικοί «γίγαντες» της
Γερμανίας βρίσκονται πίσω από μια σειρά σοβαρών σκανδάλων στην Ελλάδα. Και
μπορεί να μην έχει οριστεί δικάσιμος για τα 19 πρώην μεγάλα στελέχη της
Siemens, ωστόσο αναμένεται να είναι μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές
δίκες της δεκαετίας στην Ελλάδα. Συνολικά, περισσότερα από 60 άτομα
έχουν ελεγχθεί για διαφθορά, με το αμερικανικό CorpWatch να έχει δώσει
στην υπόθεση τον χαρακτηρισμό «το μεγαλύτερο εταιρικό σκάνδαλο
στη μεταπολεμική Ελλάδα».
Όπως αναφέρει το άρθρο, η σύνδεση της Siemens με την Ελλάδα άρχεται από τον 19ο αιώνα, με την εταιρεία να είναι ύποπτη για το «λάδωμα» διάφορων υπαλλήλων έτσι ώστε να καταφέρει να συνάψει επικερδή συμβόλαια - ειδικά για τη μεγάλη αναβάθμιση του ελληνικού τηλεφωνικού δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Συνολικά, η Siemens φέρεται να δαπάνησε 70 εκατομμύρια ευρώ για δωροδοκίες στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις ελληνικές δικαστικές πηγές. Η έρευνα της υπόθεσης βρίσκεται στον ένατο χρόνο της και η δικογραφία αριθμεί πάνω από 2.300 σελίδες. Το γαλλικό πρακτορείο, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ζήτησε την άποψη του εκπροσώπου της εταιρείας, αλλά η απάντηση που έλαβε ήταν: «Δεν κάνουμε κανένα σχόλιο γι' αυτήν την υπόθεση».
Το άρθρο σημειώνει πως ένας εκ των υπόπτων για διαφθορά είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος. Ο 62χρονος Χριστοφοράκος, ο οποίος κατέχει τόσο την ελληνική όσο και τη γερμανική ιθαγένεια, είναι απίθανο να προσαχθεί σε δίκη. Το 2009 κατέφυγε στη Γερμανία και η γερμανική Δικαιοσύνη αρνήθηκε να τον εκδώσει.
Η αλήθεια είναι ότι στα χρόνια της κρίσης οι σχέσεις της Αθήνας και του Βερολίνου δεν βοήθησαν για να προχωρήσει η υπόθεση της Siemens, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε κατηγορήσει τη γερμανική πλευρά για διγλωσσία, την ίδια ώρα που γερμανικό think tank έκανε λόγο για κοινή πρακτική των γερμανικών εταιρειών να εμπλέκονται σε καταστάσεις διαφθοράς στην Ελλάδα. Μόνο που αυτές οι περιπτώσεις διερευνώνται μόνο περιστασιακά.
Σύμφωνα με το Transparency International, ο δείκτης διαφθοράς για το 2014 φέρνει την Ελλάδα ψηλά στη λίστα των πιο διεφθαρμένων χωρών της ΕΕ. Το 2011, στο απόγειο της ελληνικής οικονομικής κρίσης, μια κοινοβουλευτική έρευνα υπολόγισε τη ζημιά για τον δημόσιο κορβανά στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, με το αυξημένο κόστος της σύμβασης να βαραίνει, τελικά, τους Έλληνες φορολογούμενους.
Άλλος κερδοφόρος τομέας για τις γερμανικές επιχειρήσεις ήταν η προμήθεια όπλων, με την Ελλάδα να δαπανάει για χρόνια το 2,2% του ΑΕΠ της για την άμυνα. Κάτι που επισήμανε η Sahra Wangenknecht, βουλευτής του γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke στο ΑFP. Συμπλήρωσε, δε, πως, «οι γερμανικές εταιρείες έχουν αποκομίσει σημαντικά κέρδη από τις κολοσσιαίες αγορές όπλων στην Ελλάδα».
Για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler η ελληνική Δικαιοσύνη ξεκίνησε έρευνα στις αρχές του 2015 με την υποψία της δωροδοκίας κατά την ανάθεση της σύμβασης για στρατιωτικά οχήματα, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, ο Krauss Maffei Wegmann, εκ των δημιουργών των Leopard, τέθηκε, επίσης, υπό έρευνα στο Μόναχο.
Στο μεταξύ, το 2012 επιβλήθηκε πρόστιμο 37 εκατομμυρίων ευρώ στη Rheinmetall από δικαστήριο της Βρέμης για την υπόθεση δωροδοκίας που αφορούσε την πώληση αντιαεροπορικών αμυντικών συστημάτων ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ. Επίσης, και τα δύο πρώην διευθυντικά στελέχη της Ferrostaal καταδικάστηκαν στο Μόναχο, για την υπόθεση των υποβρυχίων, ενώ στην εταιρεία επιβλήθηκε πρόστιμο 140 εκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, υπάρχουν παρατηρητές που σημειώνουν ότι τα πρόστιμα δεν έχουν καμία σχέση με την αξία των συμβάσεων και στην πραγματικότητα είναι άχρηστα ως αποτρεπτικός παράγοντας.
Πηγή: Liberation: Τα σκάνδαλα των γερμανικών εταιρειών μεγάλωσαν το ελληνικό χρέος | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/223719/liberation-ta-skandala-ton-germanikon-etaireion-megalosan-elliniko-hreos#ixzz3kOOGp9tU
Όπως αναφέρει το άρθρο, η σύνδεση της Siemens με την Ελλάδα άρχεται από τον 19ο αιώνα, με την εταιρεία να είναι ύποπτη για το «λάδωμα» διάφορων υπαλλήλων έτσι ώστε να καταφέρει να συνάψει επικερδή συμβόλαια - ειδικά για τη μεγάλη αναβάθμιση του ελληνικού τηλεφωνικού δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Συνολικά, η Siemens φέρεται να δαπάνησε 70 εκατομμύρια ευρώ για δωροδοκίες στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις ελληνικές δικαστικές πηγές. Η έρευνα της υπόθεσης βρίσκεται στον ένατο χρόνο της και η δικογραφία αριθμεί πάνω από 2.300 σελίδες. Το γαλλικό πρακτορείο, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, ζήτησε την άποψη του εκπροσώπου της εταιρείας, αλλά η απάντηση που έλαβε ήταν: «Δεν κάνουμε κανένα σχόλιο γι' αυτήν την υπόθεση».
Το άρθρο σημειώνει πως ένας εκ των υπόπτων για διαφθορά είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος. Ο 62χρονος Χριστοφοράκος, ο οποίος κατέχει τόσο την ελληνική όσο και τη γερμανική ιθαγένεια, είναι απίθανο να προσαχθεί σε δίκη. Το 2009 κατέφυγε στη Γερμανία και η γερμανική Δικαιοσύνη αρνήθηκε να τον εκδώσει.
Η αλήθεια είναι ότι στα χρόνια της κρίσης οι σχέσεις της Αθήνας και του Βερολίνου δεν βοήθησαν για να προχωρήσει η υπόθεση της Siemens, ενώ η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε κατηγορήσει τη γερμανική πλευρά για διγλωσσία, την ίδια ώρα που γερμανικό think tank έκανε λόγο για κοινή πρακτική των γερμανικών εταιρειών να εμπλέκονται σε καταστάσεις διαφθοράς στην Ελλάδα. Μόνο που αυτές οι περιπτώσεις διερευνώνται μόνο περιστασιακά.
Σύμφωνα με το Transparency International, ο δείκτης διαφθοράς για το 2014 φέρνει την Ελλάδα ψηλά στη λίστα των πιο διεφθαρμένων χωρών της ΕΕ. Το 2011, στο απόγειο της ελληνικής οικονομικής κρίσης, μια κοινοβουλευτική έρευνα υπολόγισε τη ζημιά για τον δημόσιο κορβανά στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, με το αυξημένο κόστος της σύμβασης να βαραίνει, τελικά, τους Έλληνες φορολογούμενους.
Άλλος κερδοφόρος τομέας για τις γερμανικές επιχειρήσεις ήταν η προμήθεια όπλων, με την Ελλάδα να δαπανάει για χρόνια το 2,2% του ΑΕΠ της για την άμυνα. Κάτι που επισήμανε η Sahra Wangenknecht, βουλευτής του γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke στο ΑFP. Συμπλήρωσε, δε, πως, «οι γερμανικές εταιρείες έχουν αποκομίσει σημαντικά κέρδη από τις κολοσσιαίες αγορές όπλων στην Ελλάδα».
Για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler η ελληνική Δικαιοσύνη ξεκίνησε έρευνα στις αρχές του 2015 με την υποψία της δωροδοκίας κατά την ανάθεση της σύμβασης για στρατιωτικά οχήματα, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, ο Krauss Maffei Wegmann, εκ των δημιουργών των Leopard, τέθηκε, επίσης, υπό έρευνα στο Μόναχο.
Στο μεταξύ, το 2012 επιβλήθηκε πρόστιμο 37 εκατομμυρίων ευρώ στη Rheinmetall από δικαστήριο της Βρέμης για την υπόθεση δωροδοκίας που αφορούσε την πώληση αντιαεροπορικών αμυντικών συστημάτων ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ. Επίσης, και τα δύο πρώην διευθυντικά στελέχη της Ferrostaal καταδικάστηκαν στο Μόναχο, για την υπόθεση των υποβρυχίων, ενώ στην εταιρεία επιβλήθηκε πρόστιμο 140 εκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, υπάρχουν παρατηρητές που σημειώνουν ότι τα πρόστιμα δεν έχουν καμία σχέση με την αξία των συμβάσεων και στην πραγματικότητα είναι άχρηστα ως αποτρεπτικός παράγοντας.
Πηγή: Liberation: Τα σκάνδαλα των γερμανικών εταιρειών μεγάλωσαν το ελληνικό χρέος | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/223719/liberation-ta-skandala-ton-germanikon-etaireion-megalosan-elliniko-hreos#ixzz3kOOGp9tU
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ
Κυριακή 30 Αυγούστου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









