Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

Η ιστορική ευκαιρία είναι εκπληκτική για την Ελλάδα αλλά μένει να δούμε αν έχουμε και ικανή πολιτική ηγεσία για να την εκμεταλλευτεί.



Όποιος παρακολουθεί τη διπλωματική σύγκρουση Τουρκίας-ΗΠΑ 
σχετικά με την απόκτηση εκ μέρους των Τούρκων των ρωσικών
 πυραύλων εδάφους-αέρος S-400 και των αμερικανικών μαχητικών 
stealth F-35, δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται ένα πράγμα: ΓΙΑΤΙ
 ο Ερντογάν επιμένει τόσο πολύ στην αγορά των S-400, ενός
 κατ' εξοχήν αμυντικού όπλου, ρισκάροντας όχι μόνο να χάσει 
τα F-35 αλλά και να διαρρήξει τελείως τις σχέσεις της Τουρκίας
 με την αμερικανική υπερδύναμη, και να υποστούν οι τουρκικές 
ένοπλες δυνάμεις καθώς και η τουρκική πολεμική βιομηχανία 
ένα σοβαρότατο πλήγμα από πιθανές κυρώσεις; Τόσο ανόητος
 ή ξεροκέφαλος είναι ο Ερντογάν ώστε να επιμένει σ' αυτή τη 
γραμμή απλώς και μόνο για ένα πείσμα ή για λόγους 
γοήτρου; Ασφαλώς και όχι. Προφανώς ιεραρχεί ως την
 υπ' αριθμόν 1 μελλοντική απειλή για την Τουρκία
 το ενδεχόμενο μιας εχθρικής αεροπορικής ή πυραυλικής
 επίθεσης την οποία η τουρκική αεροπορία δεν θα 
μπορεί εκ των πραγμάτων να αναχαιτίσει. 



Η Τουρκία έχει πάει πλέον σε πολύ υψηλότερο επίπεδο 
το γεωστρατηγικό παιγνίδι της από ό,τι υποθέτουν 
οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου.
 Η στρατηγική στόχευση του Ερντογάν είναι να 
εξελιχθεί η Τουρκία σε περιφερειακή υπερδύναμη, 
προστάτιδα του απανταχού μουσουλμανικού κόσμου
 με ισχύ που θα φτάνει έως τον Ινδικό ωκεανό και 
θα θυμίζει εκείνη της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
 Αναγκαία προϋπόθεση για να το πετύχει αυτό η Τουρκία 
είναι να γίνει πυρηνική δύναμη διότι μόνο έτσι θα μπορεί 
να πάρει τη θέση που της αξίζει στον σύγχρονο κόσμο.
 Στον Ερντογάν δεν αρκεί μια θέση στους G20 που ήδη έχει. 
Θέλει να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τις πυρηνικές δυνάμεις
 που είναι μετρημένες στα δάχτυλα.
 Η ιστορική πείρα έχει δείξει ότι μόνο η κατοχή 
πυρηνικών όπλων μπορεί να εγγυηθεί πραγματικά
 την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας έναντι 
κάθε πιθανής απειλής.
 Αυτό είναι το συμπέρασμα που έβγαλαν οι Τούρκοι
 βλέποντας πώς αναβαθμίστηκε το διεθνές status 
του Ισραήλ, της Ινδίας, του Πακιστάν και της Βόρειας Κορέας 
από τη στιγμή που έκαναν την πρώτη πυρηνική δοκιμή τους 
και ότι δεν μπορεί να τους βάλει κανείς χέρι επειδή
 κατέχουν το απόλυτο όπλο αποτροπής.
Σίγουρα οι Τούρκοι θα ήθελαν να έχουν και τα 
μαχητικά stealth F-35 για να πραγματοποιήσουν 
τα ευρύτερα επεκτατικά σχέδιά τους στην περιοχή, 
αλλά βλέπουν πως ακόμα και μία πάμφτωχη χώρα 25 εκατομμυρίων
 κατοίκων όπως η Βόρεια Κορέα που έχει μία στρατιωτική μάζα
 εξοπλισμένη με ξεπερασμένα συμβατικά όπλα των δεκαετιών 
1960 και 1970, έχει κάνει την πανίσχυρη Αμερική να τρέχει
 πίσω της παρακαλώντας για συνομιλίες χάρη στο πυρηνικό
 και βαλλιστικό οπλοστάσιο που κατέχει. 



Η μόνη χώρα που ήταν πρόθυμη να δώσει στους Τούρκους 
την απαραίτητη τεχνογνωσία αξιοποίησης της πυρηνικής
 ενέργειας ήταν η Ρωσία του Πούτιν. Έτσι από το 2015 
έχει αρχίσει να κατασκευάζεται με ρωσική βοήθεια στο Ακουγιού 
στα παράλια της Κιλικίας ένας πυρηνικός αντιδραστήρας
 ισχύος 4.500 MW ο οποίος στοιχίζει 20 δις δολάρια 
και θα ξεκινήσει να λειτουργεί το 2023. Το γιατί η Ρωσία
 αποφάσισε να βοηθήσει έναν παραδοσιακό εχθρό της 
όπως η Τουρκία να γίνει πυρηνική δύναμη, έχει να κάνει 
με καθαρά γεωπολιτικά κριτήρια - ο Πούτιν επιδιώκει 
προφανώς να διασπάσει το ΝΑΤΟ αφαιρώντας
 τον ακρογωνιαίο λίθο του που είναι η Τουρκία. 

Υποτίθεται ότι οι Τούρκοι θέλουν τον πυρηνικό αντιδραστήρα 
για να παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα με το οποίο θα τροφοδοτούν
 την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο. Μαζί με το νερό που
 είναι επίσης έτοιμοι να δώσουν, φιλοδοξούν να αλλάξουν
 την όψη και την οικονομία της Κύπρου ώστε να πετύχουν 
την ήπια κατάκτησή της και την πλήρη εξάρτησή της από την Τουρκία.
Ωστόσο ένας πυρηνικός αντιδραστήρας κατά τη λειτουργία
 του παράγει πάντα πλουτώνιο, και αυτό αποτελεί την πρώτη 
ύλη για την κατασκευή πυρηνικού όπλου. Το μεγάλο πρόβλημα
 των Τούρκων είναι ότι στην ευρύτερη στρατηγική αρένα 
της Ανατολικής Μεσογείου δεν υπάρχει χώρος παρά για έναν
 μόνο γενικό κουμανταδόρο, και αυτός είναι το Ισραήλ, 
για την εξασφάλιση της Ποιοτικής Στρατιωτικής Υπεροχής 
του οποίου έναντι κάθε πιθανού αντιπάλου οι ΗΠΑ δεσμεύονται
 με νόμο από το 2008 - γι' αυτό του δίνουν 3 δις δολάρια δωρεάν 
στρατιωτική βοήθεια κάθε χρόνο.
Το Ισραήλ παραδοσιακά δεν ανέχεται την ύπαρξη άλλης πυρηνικής
 δύναμης στην ευρύτερη γειτονιά του, ιδίως μάλιστα όταν αυτή διάκειται
 εχθρικά απέναντί του. Κι αυτό διότι λόγω μικρού γεωγραφικού 
και πληθυσμιακού μεγέθους είναι εξαιρετικά ευάλωτο σε μία επίθεση
 με όπλα μαζικής καταστροφής.
Τρεις ατομικές βόμβες μεγάλης ισχύος να εκραγούν στο Τελ Αβίβ,
 στην Ιερουσαλήμ και στη Χάιφα, η χώρα τελείωσε,
 σβήστηκε κυριολεκτικά από τον χάρτη. Ο Ερντογάν το γνωρίζει
 φυσικά αυτό και φοβάται (δικαιολογημένα) πως οι Ισραηλινοί
 θα χτυπήσουν κάποια στιγμή τον τουρκικό αντιδραστήρα, 
ας μην λένε κάτι προς το παρόν κι ας μη δείχνουν ότι ενοχλούνται.
 Το έχουν ξανακάνει άλλωστε με τον γαλλικής κατασκευής πυρηνικό 
αντιδραστήρα του Ιράκ το 1981 και με τον βορειοκορεατικής 
κατασκευής πυρηνικό αντιδραστήρα της Συρίας το 2007,
 ενώ έχουν απειλήσει επανειλημμένα ότι θα κάνουν το ίδιο και 
σε βάρος των ρωσικής κατασκευής πυρηνικών εγκαταστάσεων 
του Ιράν στο Μπουσέρ, στη Νατάνζ, στο Αράκ, στο Φορντό και 
στο Ισφαχάν. 

Με τον Ερντογάν και τις ηγεμονικές νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες 
του έχουν πρόβλημα οι Ισραηλινοί και όχι με τους Τούρκους 
εν γένει. Αν βρισκόταν τρόπος να βγει από τη μέση ο Ερντογάν 
(όπως λίγο έλειψε να συμβεί τον Ιούλιο του 2016 με το πραξικόπημα),
 κατά πάσα πιθανότητα  το Ισραήλ και η Τουρκία θα
 ξαναγίνονταν εν μία νυκτί οι στενοί σύμμαχοι και εταίροι που
 ήταν επί δεκαετίες. Ο πόλεμος του Ισραήλ κατά του Ερντογάν 
είναι πολυμέτωπος και πολυεπίπεδος.
Προς το παρόν τον χτυπάει με τις περίφημες «αγορές» και
 τους τρεις αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης οι οποίοι 
δολοφονούν οικονομικά ολόκληρα κράτη. Η τουρκική
 οικονομία δέχεται τρομακτική επίθεση επί χρόνια
 τώρα αλλά αυτό που φοβάται πραγματικά ο Ερντογάν 
είναι το ενδεχόμενο αεροπορικής ή πυραυλικής προσβολής
 του τουρκικού πυρηνικού αντιδραστήρα στο Ακουγιού. 
Για να εξασφαλιστεί απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο
 που θα θρυμματίσει το πολιτικό του κύρος, όφειλε 
να βρει αντίδοτο στην ασύδοτη δράση της ισραηλινής αεροπορίας, 
και ιδίως των νέων μαχητικών stealth τύπου F-35 που ήδη 
έχει αρχίσει να παραλαμβάνει το Ισραήλ (με στόχο να αποκτήσει
 τελικά περίπου 100). Με μαχητικά αεροσκάφη είναι σχεδόν 
αδύνατον να αναχαιτιστεί η ισραηλινή αεροπορία διότι υπερέχει
 συντριπτικά έναντι της τουρκικής αεροπορίας σε ποιότητα,
 εκπαίδευση και πολεμική πείρα και επιπλέον διαθέτει δικά της
 συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Να εκφοβιστεί το Ισραήλ 
με αντίποινα είναι επίσης αδύνατον διότι εκτός του ότι διαθέτει μία 
πολύ εξελιγμένη τριπλή αντιπυραυλική ομπρέλα, έχει και 
ένα τεράστιο πυρηνικό οπλοστάσιο το οποίο δεν θα διστάσει
 να χρησιμοποιήσει αν κινδυνεύσουν σοβαρά τα αστικά
 του κέντρα. Άρα ήταν μονόδρομοςγια την Τουρκία να 
αποκτήσει ένα αμυντικό όπλο άγνωστο στους Ισραηλινούς 
το οποίο να τους αποτρέψει να χτυπήσουν τον αντιδραστήρα 
στο Ακουγιού ή να τους τσακίσει αν επιχειρήσουν να το 
κάνουν τελικά, χωρίς να παραστεί ανάγκη κλιμάκωσης 
της σύρραξης με πλήγματα βαλλιστικών πυραύλων κατά του Ισραήλ.  

Τη λύση έδωσαν στον Ερντογάν και πάλι οι Ρώσοι οι οποίοι 
έχουν αναπτύξει κατάλληλα αντιαεροπορικά και αντιβαλλιστικά όπλα 
«αντιπρόσβασης» (anti-access) που τους επιτρέπουν να επιβάλουν 
«άρνηση περιοχής» (area denial), δηλαδή να στερήσουν από 
τις δυτικές αεροπορίες την ελευθερία δράσης που συνήθως
 έχουν πάνω από μία εχθρική χώρα.
Οι S-400 είναι από τους πιο επίφοβους πυραύλους 
εδάφους-αέρος που υπάρχουν σήμερα στο
 παγκόσμιο οπλοστάσιο. Το σύστημα αυτό είναι κινητό
 (και συνεπώς πολύ δύσκολο να εντοπιστεί και να καταστραφεί), 
έχει τη δυνατότητα να ετοιμαστεί για βολή μέσα σε
 5 λεπτά από μόνο 3 άτομα, χρησιμοποιεί έξι διαφορετικούς
 τύπους ραντάρ τα οποία εκπέμπουν σε διαφορετικές 
μπάντες συχνοτήτων, αξιοποιεί ακόμη και συστήματα 
παθητικής ανίχνευσης εκπομπών στο ηλεκτρομαγνητικό
 φάσμα εντοπίζοντας στόχους χωρίς να εκπέμπει το ίδιο, 
μπορεί να εγκλωβίζει στόχους ακόμη και μεγέθους 
μπάλας ποδοσφαίρου, έχει χρόνο αντίδρασης 9-10 δευτερολέπτων
 από τη στιγμή του εγκλωβισμού, και εκτοξεύει 
τέσσερα διαφορετικά είδη πυραύλων ανάλογα με 
τις εκάστοτε επιχειρησιακές ανάγκες, με βεληνεκές
 που κυμαίνεται θεωρητικά από 40 km έως 400 km.
Για να έχει κανείς μία συγκριτική εικόνα στο μυαλό του 
αρκεί να ξέρει ότι το αμερικανικό σύστημα Patriot υποστηρίζει
 μόνο έναν τύπο βλήματος με βεληνεκές 96 km.
 Το σύστημα S-400 είναι ικανό να αντεπεξέρχεται 
ακόμη και σε μαζικές επιθέσεις κορεσμού. Οι πύραυλοί του
 πετούν με ιλιγγιώδη ταχύτητα 14 Mach 
(δηλαδή περίπου 5.000 μέτρα το δευτερόλεπτο!), 
πράγμα που σημαίνει ότι είναι πρακτικά αόρατοι στον αέρα,
 και μπορούν να εμπλέξουν στόχους από ύψος 5 μέτρων 
από το έδαφος (ακόμα και αν αυτοί είναι πύραυλοι cruise) 
μέχρι ύψος 20 χιλιομέτρων.
 Λόγω των επιδόσεών τους οι S-400 δεν είναι απλώς
 σε θέση να πλήττουν μαχητικά αεροσκάφη και χαμηλά
 ιπτάμενους πυραύλους cruise αλλά και να απειλούν 
σοβαρά τους πολύτιμους πολλαπλασιαστές ισχύος 
του επιτιθέμενου όπως τα ιπτάμενα ραντάρ, τα ιπτάμενα τάνκερ
 και άλλους ευπαθείς στόχους οι οποίοι συνήθως 
παραμένουν μακριά από τη ζώνη των βομβαρδισμών
 για να υποστηρίζουν τα επιτιθέμενα αεροσκάφη.
Για τον λόγο αυτό οι S-400 αποτελούν ένα όπλο 
που μπορεί να ανατρέψει πλήρως τον σχεδιασμό
 μιας αντίπαλης αεροπορίας, ιδίως αν αποτελούν
 μέρος ενός αλληλοκαλυπτόμενου συστήματος αεράμυνας 
και επιχειρούν σε συνεργασία με άλλα όπλα εδάφους-αέρος 
μικρότερης εμβέλειας όπως οι Tor-M1 ή τα Pantsir.  

Αυτά ακριβώς τα τρομερά ρωσικά όπλα αντιπρόσβασης/άρνησης 
περιοχής (A2/AD) έχει σχεδιαστεί να αντιμετωπίζει το 
νέο αμερικανικό μαχητικό F-35. To αεροσκάφος 
αυτό ενσωματώνει μεταξύ άλλων την περίφημη
 τεχνολογία stealth που το καθιστά σχεδόν αόρατο
 στα ραντάρ υψηλής συχνότητας από τις περισσότερες 
γωνίες θέασης, εφόσον βέβαια δεν μεταφέρει εξωτερικά
 φορτία. Για τον λόγο αυτό όλα τα όπλα του F-35 έχουν 
σχεδιαστεί να φέρονται εντός της ατράκτου, και 
αυτό είχε ως τίμημα την κάπως ασουλούπωτη
 γεωμετρία του και την ελάττωση της μέγιστης ταχύτητας
 που μπορεί να αναπτύξει σε 1,6 Mach όταν σχεδόν όλα
 τα μαχητικά της προηγούμενης γενιάς μπορούν να υπερβούν τα 2 Mach.
 Η ιδιότητα stealth του F-35 όμως ισχύει υπό προϋποθέσεις.
 Το F-35 για να μείνει αόρατο στα ραντάρ βασίζεται περισσότερο
 στην απορροφητικότητα της ακτινοβολίας ραντάρ 
από το υλικό των επιφανειών του και λιγότερο
 στη γεωμετρία του. Μπορεί ωστόσο να πετάξει 
για περίπου 250 χιλιόμετρα με ταχύτητα 1,2 Mach 
χωρίς τη χρήση μετακαυστήρα, πράγμα ακατόρθωτο 
για μαχητικά προηγούμενης γενιάς.
Εκτός όμως από την τεχνολογία stealth το F-35 
αξιοποιεί ένα σύστημα 6 προηγμένων αισθητήρων (DAS)
 τοποθετημένων περιμετρικά που δίνουν στον χειριστή
 του εκπληκτική επίγνωση κατάστασης, δηλαδή πλήρη
 εικόνα του τι συμβαίνει γύρω του σε τόξο 360 μοιρών,
 όχι μόνο ποια βλήματα κινούνται εναντίον του 
αλλά και από ποιο σημείο έχουν εκτοξευτεί, ενώ
 παράλληλα έχει και τη δυνατότητα να ανταλλάσσει
 πληροφορίες και δεδομένα με άλλα αεροσκάφη
 ή με το έδαφος χωρίς να γίνεται αντιληπτό από τους 
αισθητήρες του εχθρού. 

Οι πύραυλοι S-400 και τα αεροσκάφη F-35
 έχουν σχεδιαστεί ουσιαστικά για να αντιμετωπίσουν το ένα το άλλο. 
Μόνο που ΔΕΝ μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποιο από
 τα δύο όπλα υπερισχύει σε πραγματική αναμέτρηση.
 Είναι τέτοια η φύση αυτών των προηγμένων όπλων ώστε 
για να μπορέσει κανείς να τα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά
 πρέπει υποχρεωτικά να ανακαλύψει τις αδυναμίες τους - 
και αυτό μπορεί να το κάνει μόνο αν τα διαθέτει και τα δύο και
 έχει άνεση χρόνου για να τα δοκιμάσει εξαντλητικά το ένα 
εναντίον του άλλου, διότι διαφορετικά θα διαπιστώσει
 την αλήθεια μόνο σε έναν πραγματικό πόλεμο, και αυτό 
μπορεί να αποβεί πολύ οδυνηρό έως καταστροφικό.
 Έτσι όπως πάνε μέχρι τώρα τα πράγματα, ούτε η Ρωσία 
μπορεί να είναι απολύτως βέβαιη για την αποτελεσματικότητα
 των S-400 αφού δεν έχει στη διάθεσή της τα F-35, 
αλλά ούτε και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορούν 
να είναι απολύτως βέβαιοι για την αποτελεσματικότητα 
του F-35 αφού δεν διαθέτουν τους S-400.  

Ο λόγος που η Τουρκία παρήγγειλε τους 
πυραύλους S-400 είναι κατά κύριο λόγο η προστασία
 του πυρηνικού αντιδραστήρα που κατασκευάζεται στο Ακουγιού.
 Γι' αυτό και η τουρκική κυβέρνηση έχει ήδη δηλώσει 
ότι θα αναπτύξει ένα μέρος των S-400 στα νότια παράλια 
της χώρας ώστε να ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο 
και να προστατεύει τα πλωτά γεωτρύπανά της, 
τον πυρηνικό αντιδραστήρα και τις αεροναυτικές
 της δυνάμεις από τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς.
 Βεβαίως οι Τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι Ρώσοι 
είναι τελείως αναξιόπιστοι στην υποστήριξη των όπλων που πουλάνε,
 αλλά υπολογίζουν ότι οι S-400 εφόσον είναι ολοκαίνουργοι
 δεν θα έχουν σοβαρό πρόβλημα συντήρησης
 για τα επόμενα 5 χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί ο πυρηνικός αντιδραστήρας.
Οι Ισραηλινοί θα πρέπει λογικά να 
χτυπήσουν πριν το 2023. Δεν έχει νόημα να χτυπήσουν τώρα,
 πριν αναπτυχθούν οι S-400, διότι στην τοποθεσία 
του αντιδραστήρα έχουν κατασκευαστεί μόνο οι τσιμεντένιες βάσεις 
και δεν έχει εγκατασταθεί ακόμα κανένα κρίσιμο εξάρτημα
 του μηχανολογικού εξοπλισμού. Άρα η ιδανική χρονική στιγμή 
για να χτυπήσουν θα είναι λίγο πριν ο αντιδραστήρας φορτωθεί
 με πυρηνικό καύσιμο και τεθεί σε λειτουργία, ώστε αφενός
 να προκληθεί η μέγιστη ζημιά, και αφετέρου να αποφευχθεί 
η έκλυση ραδιενέργειας στην ευρύτερη περιοχή. 

Η Τουρκία που έχει παραγγείλει και S-400 και F-35,
 αν τα παραλάβει θα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο 
που θα γνωρίζει επακριβώς σε λίγο καρό τις αδυναμίες
 και τις τακτικές επιτυχούς αντιμετώπισης και των 
δύο αυτών όπλων - και κάτι τέτοιο δεν μπορούν 
να το επιτρέψουν να συμβεί οι Ισραηλινοί και οι Αμερικανοί 
διότι αυτή η γνώση θα αποτελεί τρομερό τακτικό 
πλεονέκτημα και διαπραγματευτικό ατού της Άγκυρας 
η οποία θα μπορεί να εκβιάζει ή να ζητά υπέρογκα ανταλλάγματα
 για να το μοιραστεί με άλλους.
 Γι' αυτό οι Αμερικανοί απειλούν την Τουρκία με ακύρωση 
της παράδοσης των F-35 εφόσον ξεκίνησε να παραλαμβάνει 
τους S-400. Διότι πολύ απλά δεν είναι δυνατόν 
μία μικρή περιφερειακή δύναμη όπως είναι η Τουρκία 
να κατέχει κρίσιμες και άκρως απόρρητες πληροφορίες
 για τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες των κορυφαίων 
όπλων παγκοσμίως, και να μην τις γνωρίζει η ισχυρότερη 
υπερδύναμη του πλανήτη - και κοντά σ' αυτή βέβαια 
και το Ισραήλ το οποίο κάποια στιγμή πιθανώς 
να αποφασίσει να κάνει τον τουρκικό πυρηνικό αντιδραστήρα στάχτη.
Για τους παλαιότερους τύπους ρωσικών αντιαεροπορικών 
πυραύλων όπως οι S-300 οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί
 δεν ανησυχούν διότι έχουν φροντίσει ήδη 
να τους «ξεψαχνίσουν» λεπτομερώς 
και γνωρίζουν πώς να τους αντιμετωπίσουν

Σκοπός των Αμερικανών είναι να εξυπηρετήσουν 
τα στρατηγικά συμφέροντα του Ισραήλ, που αυτή 
τη στιγμή έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με αυτά
 της Τουρκίας του Ερντογάν. Οι Αμερικανοί επιδιώκουν 
να φέρουν την Τουρκία πίσω στο δυτικό μαντρί,
 να την εξουδετερώσουν ως δυνητική απειλή κατά του Ισραήλ, 
και να της ψαλιδίσουν τις φιλοδοξίες που έχει 
να γίνει ανεξάρτητη περιφερειακή πυρηνική υπερδύναμη.
Το σίγουρο όμως είναι ότι οι Αμερικανοί δεν σκοπεύουν
 να χαρίσουν την Τουρκία στους Ρώσους. Έχουν επενδύσει 
υπερβολικά πολύ χρήμα καθώς και διπλωματικό και στρατιωτικό 
κεφάλαιο στην Τουρκία επί 65 χρόνια για να κατοχυρώσουν 
αυτόν τον σύμμαχο ο οποίος ελέγχει παραδοσιακά
 τον μεγάλης στρατηγικής αξίας δίαυλο 
Βόσπορος - Προποντίδα - Δαρδανέλια 
που είχε καταστήσει το Βυζάντιο παγκόσμια υπερδύναμη επί 1.100 χρόνια.
Συνεπώς, δεν πρόκειται να στείλουν την Τουρκία 
στις αγκάλες του Πούτιν, του πιο επικίνδυνου εχθρού τους.
Δεν θέλουν με τίποτα να επαναληφθεί η απώλεια 
του φιλοδυτικού Ιράν που έγινε το 1979 με την ανατροπή
 του Σάχη από τον Χομεϊνί. 

Ούτε όμως οι Τούρκοι είναι ηλίθιοι. Ξέρουν πως αν χαλάσουν 
τις σχέσεις τους με την Αμερική, τότε θα παραλύσει
 το 100% της αεροπορίας τους, το 70% του στρατού τους 
και το 50% του ναυτικού τους. Οι τουρκικές ένοπλες
 δυνάμεις μπορεί να τροφοδοτούνται όλο και περισσότερο
 από όπλα εγχώριας παραγωγής, αλλά δεν έχουν 
την πολυτέλεια να αποκοπούν πλήρως από τις ΗΠΑ. 
Μια τέτοια εξέλιξη θα απέβαινε καταστροφική για
 το αξιόμαχό τους. Επιπλέον, οι S-400 
(κόστος 2,5 δις δολάρια για την Τουρκία) δεν μπορούν
 σε καμία περίπτωση να μπουν στην ίδια ζυγαριά 
με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 (κόστος 10 δις δολάρια 
για την Τουρκία), διότι οι πρώτοι είναι απλώς
 ένα καλό αμυντικό όπλο ενώ τα δεύτερα είναι η επιτομή 
του πιο εξελιγμένου επιθετικού όπλου που υπάρχει σήμερα.
 Και ως γνωστόν, ποτέ κανείς δεν κέρδισε 
πόλεμο παραμένοντας μόνο σε άμυνα. 
Η Τουρκία είναι σαφώς αναθεωρητικό κράτος 
και οι στόχοι της είναι καθαρά επεκτατικοί και επιθετικοί. 
Χρειάζεται οπωσδήποτε τα F-35 για 
να μπορεί να χτυπήσει κρατικές οντότητες
 που αποτελούν υποψήφια θύματά της (κυρίως την Ελλάδα)
 με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Επιπλέον,
 η πιθανή ακύρωση της παραλαβής των F-35
 θα οδηγήσει σε ναυάγιο και την απόκτηση
 των δύο μίνι αεροπλανοφόρων 
που ναυπηγεί τώρα η Τουρκία, αφού έχουν σχεδιαστεί
 για χρήση από την ειδική έκδοση F-35B 
που είναι ικανή για κάθετη αποπροσνήωση,
 και δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πουθενά
 διεθνώς κάποιος αντικαταστάτης τους. 

Αλλά ακόμη κι αν πάρει τελικά τα F-35 η Τουρκία 
(κατασκευάζει ήδη με πλειάδα δικών της εταιρειών
 937 μέρη και εξαρτήματα του αεροσκάφους)
 δεν σημαίνει ότι ξεμπέρδεψε με την Αμερική
 και ότι θα μπορεί μετά να της βγάζει γλώσσα.
 Η ένταξη του F-35 στο οπλοστάσιο μιας χώρας 
σημαίνει στενή και πλήρη δέσμευση της χώρας 
αυτής στο αμερικανικό άρμα επί δεκαετίες,
 διότι αν το F-35 δεν υποστηριχθεί όπως πρέπει
 από πλευράς συντήρησης (που είναι πολύ 
δαπανηρή και εξειδικευμένη) θα καταστεί άχρηστο
 ως προς την ιδιότητα stealth μέσα σε μικρό χρονικό 
διάστημα - λόγω αυτών των αναγκών εξειδικευμένης συντήρησης
 το κόστος μιας ώρας πτήσης του F-35 ανέρχεται 
σε 35.000 δολάρια όταν του F-16 δεν ξεπερνά τα 8.000 δολάρια.
Συνεπώς αν η Τουρκία θέλει πραγματικά τα F-35, τότε
 δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεχίσει να διατηρεί σταθερά
 καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ προκειμένου τα μαχητικά της 
αυτού του τύπου να παραμένουν επιχειρησιακά 
και να μην πάνε πεταμένα τα δισεκατομμύρια που θα 
δαπανήσει για την απόκτησή τους. 

Λογικά η κατάληξη του αμερικανοτουρκικού παζαριού δεν
 μπορεί να είναι άλλη από τη συμφωνία, αφού καμία 
από τις δύο πλευρές δεν έχει συμφέρον να τεντώσει 
τόσο πολύ το σχοινί ώστε αυτό να σπάσει.
 Το Ισραήλ βεβαίως είναι ανελέητο και δεν αστειεύεται.
 Παράλληλα με τις διπλωματικές και στρατιωτικές 
πιέσεις μέσω ΗΠΑ, ασκεί στην Τουρκία και αφόρητη 
πίεση με επίθεση στην οικονομία της προκαλώντας
 ραγδαία πτώση της ισοτιμίας της τουρκικής λίρας 
και άνοδο των επιτοκίων δανεισμού της χώρας. 
Έχει στριμώξει στα σχοινιά του ρινγκ τον Ερντογάν 
και τον γρονθοκοπεί ανελέητα μέχρι να τον αναγκάσει
 να ρίξει λευκή πετσέτα και να εγκαταλείψει τις πυρηνικές του φιλοδοξίες.
 Η ιστορική ευκαιρία είναι εκπληκτική για την Ελλάδα 
αλλά μένει να δούμε αν έχουμε και ικανή πολιτική ηγεσία 
για να την εκμεταλλευτεί.

Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019

Ο Ζάεφ συμφώνησε να δωροδοκήσει τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για το θέμα της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας

Ο Ζόραν Ζάεφ ακούγεται σε συνομιλία με φαρσέρ να συμφωνεί να δωροδοκήσει
 τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για να επιλυθεί το ζήτημα με την αυτοκεφαλία της «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας».
Οι διάσημοι φαρσέρ από τη Ρωσία, Βλάντιμιρ «Βόβαν» Κουζνέτσοφ και Αλεξέι «Λέξους»
 Στολιάροφ, δημοσιοποίησαν ηχογράφηση με τους ίδιους να μιλούν υποκρινόμενοι τον
 πρώην πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο, με αυτόν που ακούγεται να είναι ο πρωθυπουργός στα Σκόπια, Ζόραν Ζάεφ.
Στην ηχογράφηση ακούγεται πώς ο Ζάεφ φέρεται να συμφώνησε να «δωροδοκήσει» 
τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για την επίλυση του ζητήματος της αυτοκεφαλίας 
της «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας».
«Έχετε εξαιρετικές πιθανότητες. Σήμερα, μίλησα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και 
συζητήσαμε για όλα τα κοινά ζητήματα, επίσης του επέστησα την προσοχή στην
 ερώτησή σας και είπε ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε τη διαδικασία. [...] Αλλά πρέπει 
να σας ενημερώσω για μία προϋπόθεση. Έκανα μία δωρεά προσωπικά στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο», είπε ένας εκ των φαρσέρ στον Ζάεφ.
Συνεχίζοντας, εξηγούν στον Ζάεφ ότι η με την «εκπλήρωση της προϋπόθεσης, 
άλλων πραγμάτων, θα είναι επίσης σε θέση να σας βοηθήσει».
«Το ποσό που ανέφερα συμπεριλαμβάνει μια έκπτωση. Μου είπε 
(ότι) εάν φέρω έναν φίλο, θα κάνει μια έκπτωση. Πλήρωσα ένα 
μεγαλύτερο ποσό, 150 χιλιάδες», λέει ο φαρσέρ.
Όπως γίνεται ξεκάθαρο από την ηχογράφηση, ο Ζάεφ συμφώνησε, λέγοντας πως
 «αυτό είναι πολύ καλό, κανένα πρόβλημα».
«Ναι. Λοιπόν, η δωρεά θα γίνει σε μετρητά. Θα κάνουμε αυτή τη δωρεά
 γιατί χρειάζονται υποστήριξη. Θα το κάνουμε αυτό», πρόσθεσε ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ.
Οι δύο Ρώσοι φαρσέρ δήλωσαν στο Sputnik ότι έχουν μιλήσει στον Ζάεφ αρκετές φορές 
εκ μέρους του «Ποροσένκο», καθώς και «εκ μέρους» του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ,
 Γενς Στόλτενμπεργκ.
«Επικοινωνήσαμε με τον Ζόραν Ζάεφ αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του έτους. 
Η πρώτη συζήτηση εκ μέρους του “Ποροσένκο” έγινε τον Αύγουστο του 2018.
 Στη συνέχεια, ο Ζάεφ μίλησε με τον “γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ”, 
ο οποίος φέρεται να ήταν με τον Ποροσένκο και “του έδωσε το τηλέφωνο”», περιέγραψε ο Κουζνέτσοφ!
Σύμφωνα με τους φαρσέρ, μπόρεσαν να συζητήσουν την κατάσταση στο Κόσοβο, 
τις σχέσεις της Ουκρανίας με τη Ρωσία, καθώς και για τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ο οποίος - 
την εποχή εκείνη - ήταν υποψήφιος πρόεδρος (η τελευταία συζήτηση έγινε μια ημέρα
 πριν τις εκλογές). Με τον Στόλτενμπεργκ συζήτησαν για την ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Σε άλλη ηχογράφηση από τις συνομιλίες του Ζάεφ με τον υποτιθέμενο «Ποροσένκο», 
ο πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας αφηγήθηκε στον πρωθυπουργός των Σκοπίων
 πώς Ουκρανοί επιστήμονες κατόρθωσαν να «εξακριβώσουν» τη «συγγένειά» 
του με τον Μέγα Αλέξανδρο!
Απαντώντας στις περιγραφές, ο Ζάεφ είπε ότι «διάβασε γι’ αυτό» και πως 
«η ιστορία μπορεί να μας ενώνει».
Υπενθυμίζεται ότι ανοιχτό είναι το σενάριο εκχώρησης αυτοκεφαλίας 
στην αποκαλούμενη «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία», όπως είχε εκτιμήσει, 
άλλωστε, ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών Ρωσιών, Κύριλλος.
© SPUTNIK / ILIYA PITALEV
Πατριάρχης Κύριλλος: Tο σενάριο της ουκρανικής «αυτοκεφαλίας» ίσως επαναληφθεί στα Σκόπια
Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος
Τον Απρίλιο, ο επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπενθύμιζε
 ότι σχετικό αίτημα είχε σταλεί πέρυσι από τον Ζόραν Ζάεφ προς το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Ο Πατριάρχης Κύριλλος εξέφραζε, μάλιστα, την εκτίμηση 
ότι η «συνταγή» της ουκρανικής αυτοκεφαλίας θα μπορούσε να επαναληφθεί.
Το αίτημα του Ζάεφ «εστάλη πέρυσι, σχεδόν ταυτόχρονα με το γνωστό αίτημα 
για αυτοκεφαλία του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και έγινε 
αποδεκτή προς εξέταση από τη Σύνοδο του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης
 τον Μάιο. Προφανώς, υπάρχει το σχέδιο να επαναληφθεί η “ουκρανική συνταγή” 
στα Σκόπια», είχε δηλώσει ο Κύριλλος.
Οι δύο φαρσέρ από τη Ρωσία έχουν γίνει διάσημοι για τις χιουμοριστικές συζητήσεις 
με ηγέτες και πολιτικούς απ’ όλον τον κόσμο καθώς έχουν καταφέρει να πείσουν 
και να συνομιλήσουν, μεταξύ άλλων, με τους Εμανουέλ Μακρόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ 
και Χουάν Γκουάιδο.
Πηγή: Σπούτνικ

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

Wells Fargo: Τα 250 δισ. δάνεια θα κρατήσουν δέσμια την Ελλάδα για πολλά χρόνια – «Τράπεζες και οικονομία πάνε πακέτο»

Η ελληνική οικονομία δεν ήταν ικανή να αποθεραπευτεί, να αναρρώσει και έτσι οικονομία και τράπεζες ακολουθούν την ίδια πορεία αργής ανάκαμψης υποστηρίζει η Wells Fargo
Την εκτίμηση ότι η Ελλάδα θα παραμείνει δέσμια των 250 δισεκ. δανείων από τους μηχανισμούς στήριξης για πολλά χρόνια και ότι ο δρόμος προς την οικονομική ανάπτυξη δεν θα είναι εύκολος διατυπώνει στέλεχος της Wells Fargo – μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ – στο bankingnews. 
Το τραπεζικό στέλεχος που παρακολουθεί την ευρωπαϊκή αγορά ερωτήθηκε εάν η πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα θα φέρει μεγάλες ανατροπές στην οικονομία.
«Οι επενδυτές δεν αντιμετωπίζουν την Ελλάδα με όρους εσωτερικών πολιτικών κομμάτων αλλά αναλύουν εάν το ΑΕΠ μπορεί να ανακάμψει, εάν τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 3,5% μπορούν να επιτευχθούν, εάν το χρέος στα 358 δισεκ. είναι βιώσιμο. Με όρους εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης το αριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσε ένα μνημόνιο και επιχείρησε να μεταφέρει τα βάρη από τις χαμηλές εισοδηματικές ομάδες στις επιχειρήσεις και στους πολίτες με κάποια οικονομική επιφάνεια. 
Πλήρωσαν οι έχοντες αλλά αυτή η στρατηγική με όρους ηθικούς μπορεί να είναι σωστή αλλά όρους ορθολογικής οικονομίας είναι λάθος.
Οι επιχειρήσεις και οι έχοντες είναι οι βασικοί καταναλωτές, αυτοί που παράγουν και καταναλώνουν.
Όμως η ήπια ανάκαμψη δεν αποδίδεται μόνο σε αυτούς τους λόγους.
Η Ελλάδα ίσως είναι η μόνη χώρα της ευρωζώνης έως σήμερα που ενώ βγήκε υπό μια έννοια από την κρίση δεν έχει καταφέρει να επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας. 
Οι τράπεζες ακόμη δεν έχουν ολοκληρώσει την οικονομική τους εξυγίανση, επίσης ε δει κανείς τις 100 μεγάλες επιχειρήσεις θα διαπιστώσει ότι η ετήσια παραγωγή κερδών είναι εντυπωσιακά χαμηλή. 
Η οικονομία επί 10 χρόνια βαθειάς κρίσης έχει χάσει τα αντανακλαστικά της, οι πολιτικές λιτότητας είχαν εισπρακτικό χαρακτήρα, επί 10 χρόνια δεν επετράπη στην Ελλάδα να έχει αναπτυξιακό σχέδιο.
Ο λόγος είναι απλός η Ελλάδα χρωστάει 250 δισεκ. ευρώ στους δανειστές.
Ο καταλύτης αυτός δεν θα αλλάξει, αντιθέτως θα είναι εμπόδιο και στην νέα κυβέρνηση της ΝΔ ένα κεντροδεξιό κόμμα που έχει πιο φιλική προσέγγιση στην οικονομία και τις αγορές. 
Πολλές φορές λέμε για ιδιωτικοποιήσεις, μεγάλες επενδύσεις κ.α. 
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα; 
Μπορούν να γίνουν μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα; 
Η μείωση των φορολογικών συντελεστών στις εταιρίες είναι μικρό βήμα σε ένα μεγάλο πρόβλημα, η ελληνική οικονομία έχει γεμίσει με παθογένειες και το κυριότερο επί 10 χρόνια δεν απέκτησε προσανατολισμό. 
Οι δανειστές 10 χρόνια διαμόρφωσαν μια στρατηγική πώς η Ελλάδα θα έχει ταμείο για να μπορεί να αποπληρώσει τα δάνεια τα οποία είναι ψευδαίσθηση ότι μπορεί να κουρευτούν στο μέλλον.
Η Ελλάδα για πολλά χρόνια θα είναι όμηρος των 250 δισεκ. δανείων που έχει δανειστεί από τους μηχανισμούς στήριξης της ευρωζώνης.
Το βασικό θέμα είναι τι μπορεί να γίνει.
Η Ελλάδα για να προσελκύσει κεφάλαια, επενδύσεις, να σημειωθεί εντυπωσιακή ανάπτυξη και να αποτελέσει πρότυπο οικονομικής ανάκαμψης θα πρέπει να διαμορφώσει ένα μακροπρόθεσμο – 5ετία – πλάνο όπου η οικονομία θα αποκτήσει προσανατολισμό. 
Η Ελλάδα χρειάζεται οικονομικό προσανατολισμό, χρειάζεται υγιείς εταιρίες και κυρίως τράπεζες ικανές να χρηματοδοτήσουν την οικονομία. 
Ένας από τους βασικούς λόγους που η οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί με επιθετικούς ρυθμούς ανάκαμψης είναι η αδυναμία των τραπεζών να στηρίξουν την οικονομία. 
Στις ΗΠΑ οι αμερικανικές κυβερνήσεις στο παρελθόν, όταν ξέσπασε η κρίση σε ένα τομέα επικεντρώθηκαν, στις τράπεζες ήθελαν γρήγορα να επαναφέρουν στην κανονικότητα τις τράπεζες, ώστε άμεσα η αμερικανική οικονομία να αντιδράσει. 
Τα κεφάλαια που έχουν επενδυθεί στις τράπεζες είναι δυσανάλογα πολλά και ο λόγος που οι τράπεζες παραμένουν καθηλωμένες δεν είναι μόνο τα 80 δισεκ. προβληματικά δάνεια αλλά και γιατί η ελληνική οικονομία δεν ήταν ικανή να αποθεραπευτεί, να αναρρώσει και έτσι οικονομία και τράπεζες ακολουθούν την ίδια πορεία αργής ανάκαμψης»

www.bankingnews.gr

Ινφογνώμων Πολιτικά

Τ. Ερντόγαν: Ο Ντ. Τραμπ μου είπε ότι δεν θα υπάρξουν κυρώσεις για τους S-400

Τ. Ερντόγαν: Ο Ντ. Τραμπ μου είπε ότι δεν θα υπάρξουν κυρώσεις για τους S-400
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, διαβεβαίωσε ότι δεν θα επιβληθούν αμερικανικές κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας εξαιτίας της απόφασής της να αγοράσει ρωσικά πυραυλικά συστήματα S-400, δήλωσε σήμερα ο τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, λίγες ώρες μετά τις συνομιλίες των δύο ηγετών.
Ειδικότερα, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στα πλαίσια της συνόδου της G20 στην Οσάκα της Ιαπωνίας, ο Τ. Ερντογάν δήλωσε ακόμα ότι η Τουρκία αναμένει από τις ΗΠΑ την παράδοση των μαχητικών F-35, παρά την διαμάχη για τη συμφωνία των S-400.
Παράλληλα, ο τούρκος πρόεδρος πρόσθεσε ότι τα ρωσικά πυραυλικά συστήματα S-400 θα παραδοθούν κανονικά, όπως έχει προγραμματιστεί, το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου.
Πηγή: Λίμπεραλ

Ινφογνώμων Πολιτικά

Κι όμως η θάλασσα έχει σύνορα...

Κεντρικό Γκόλικο, Ύψωμα 1615, απέναντι από τον Αυχένα της Μετζγκοράνης.
Τα χιόνια άρχισαν να λιώνουν, αποκαλύπτοντας τους νεκρούς μαχητές.
(Από τη συλλογή του Πέτρου Αρτάνη)


20/3/2019. Δηλώσεις του κου Κατρούγκαλου "Η Τουρκία με τόσα χιλιόμετρα στην Μεσόγειο δικαιούται να έχει λόγο στην μοιρασιά του αεριού στην ανατολική Μεσόγειο λόγος που η Ελλάδα έχει περισσότερη ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο είναι γιατί αυτό το πλεονέκτημα το κέρδισε στα πεδία των μαχών.
Πρώτα στους Βαλκανικούς πολέμους και υστέρα στον πόλεμο του 1940 όπου βρέθηκε στο πλευρό των νικητών και της παραδόθηκαν τα Δωδεκάνησα. 
Η Τουρκία ήταν ουδέτερη και έχασε την ευκαιρία να επωφεληθεί. Όπως καταλαβαίνεις σύντροφε στον πόλεμο του 1940, κερδήθηκε η μάχη της Μεσογείου.
Με την θυσία χιλιάδων νέων που χάθηκαν στα βουνά της Αλβανίας. 
Διότι στους κυβερνώντες της εποχής εκείνης ήταν γνωστό ότι θα πάρουμε τα Δωδεκάνησα. 
Αλλά επειδή οι δικοί σου αγώνες για την ισότητα και η υπόσχεση για επαναπροσληψη εργαζομένων στο δημόσιο σου απέφερε και κάτι μπόνους 12% πουλάς παραμύθι διεθνισμού. 

26/7/2019 το γυρίζετε το παραμύθι και μιλάτε για πόλεμο να χρειασθεί. Εσείς που αν ακούσετε τουφεκιά ίσως τα χοντρά να μην προλάβετε να τα κάνετε στην κοντινότερη τουαλέτα αλλά πάνω σας. Γιατί οι περισσότεροι αγώνες που κάνατε ήταν της πλάκας και του Κολωνακίου δηλαδή στις ταβέρνες που από το πολύ φαγητό το αίμα κυκλοφορούσε στο στομάχι και ελάχιστο στον εγκέφαλο σας και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση εντόνων ιδεοληψιών περί κράτους εξουσίας αλληλεγγύης.


Andreas Bakas

Ινφογνώμων Πολιτικά

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019

Όραμα και καθοδήγηση του Τζό Μπάιντεν ο χάρτης αγωγών από Κύπρο προς Τουρκία

της Φανούλας Αργυρού*
Ο πολυσυζητημένος χάρτης με αγωγούς προς Τουρκία που ξαφνικά, αρχές Ιουνίου 2019  ανάρτησε η  αμερικανική ιστοσελίδα Μc Clatchy DC, (Sigmalive Μάριου Πούλλαδου 6.6.2019 «Αποκαλυπτικός χάρτης ΗΠΑ για ΑΟΖ που είδαν Ερντογάν-Αναστασιάδης» και «Σενάρια επί χάρτου ΗΠΑ για ΑΟΖ» στη «Σημερινή» 9 Ιουνίου 2019)  είχε  χαρτογραφηθεί από το Bureau of EnergyResources, όπως γράφει εμφαντικά (μια υπηρεσία που υπόκειται  στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ),  επί διακυβέρνησης Μπάρακ Ομπάμα.
 «Στον χάρτη αποτυπώνονται οι  πιθανές διαδρομές εξαγωγής φυσικού αερίου  στην περιοχή. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι δείχνει ένα αγωγό φυσικού αερίου να ξεκινά από το κοίτασμα Αφροδίτη και να κατευθύνεται μέσω Κύπρου στα νότια παράλια της Τουρκίας … σύμφωνα με τον «αρχιτέκτονα» του εγχειρήματος Άμος Χόκσταϊν υπάρχει μια σπάνια περίπτωση συνέχειας μεταξύ των διοικήσεων του Τραμπ και Ομπαμα…»
Υπάρχει όμως; Γιατί στο ίδιο δημοσίευμα:

«Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκοι τον Απρίλιο είπαν στο McClatchy ότι είχαν ζητήσει ρόλο επίσημου παρατηρητή στις συναντήσεις του Φόρουμ για την Ανατολική Μεσόγειο – που αποτελείται από την Ιορδανία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Παλαιστινιακή Αρχή – προσφέροντας βοήθεια στο να φρεσκάρουν την υποδομή του Φόρουμ με αμερικανική εμπειρία…
Το Μάρτιο, ο Πομπέο (Αμερικανός ΥΠΕΞ) παρευρέθηκε στην εκδήλωση υπογραφών στο Τέλ Αβίβ μεταξύ, Ελλήνων, Ισραηλινών και Κυπρίων αξιωματούχων για μια συμφωνία αγωγού 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα βοηθήσει την εξαγωγή τοπικού αερίου προς την Ευρώπη… αυτό ήταν μια σκόπιμη ένδειξη αμερικανικής υποστήριξης για το σχέδιο, παρόλο που συνεχίζουν ναεκφράζουν σκεπτικισμό…»
Και  δεν βλέπουμε να περιλαμβάνεται η Τουρκία. Είναι γεγονός ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ακόμα υπάρχει μια ομάδα (και αυτό παρόλες τις αυξανόμενες και έντονες φωνές στην Ουάσιγκτον εναντίον της Τουρκίας) που υποστηρίζει τα συμφέροντα της κατοχικής δύναμης…
2014 Επίσκεψη Τζό Μπάιντεν στην Κύπρο
Όμως έχει και μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα ουρά η ιστορία αυτή.  Θυμάστε την μεγαλοπρεπή εκείνη επίσκεψη του Τζό Μπάιντεν (αντιπροέδρου των ΗΠΑ επί Ομπάμα) στην Κύπρο το 2014 για συναντήσεις  με τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη; Αλλά και τις αρνητικές επισημάνσεις του προέδρου του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλου που ακολούθησαν, για τη μη αναφορά του στην κατοχή και στον ρόλο της Τουρκίας στο Κυπριακό;  Και την επίσκεψή του στα κατεχόμενα που μπορούσε η κυπριακή κυβέρνηση να αποτρέψει; (Σημερινή, 22.5.2014 «Ιστορική επίσκεψη, «ιστορική δήλωση» Mιχάλη Παπαδόπουλου ).  Ίσως το δημοσίευμα της  Μc Clatchy DC σήμερα  να απαντά στις τότε δικαιολογημένες επικρίσεις  του Νικόλα Παπαδόπουλου.
Στις 22 Μαΐου 2014 σε δημοσιογραφική διάσκεψη στην Κύπρο ο Τζό Μπαίντεν αναφέρθηκε τις προοπτικές η Κύπρος να καταστεί παίχτης κλειδί στην προμήθεια φυσικού αερίου στην Ευρώπη και ότι η ανεύρεση των υδρογονανθράκων παρουσίαζε μια μοναδική ευκαιρία για την μοιρασμένη χώρα μας… (Βλέπε Mail online 22.5.2014)
Όραμα του Τζό Μπάιντεν ο χάρτης
Στο  σχετικό δημοσίευμα της Μc Clatchy DC 5.6.2019 ο  «αρχιτέκτονας» του χάρτη Άμος Χόκσταϊν, (πρώην ειδικός  απεσταλμένος και συντονιστής για διεθνή θέματα ενέργειας των ΗΠΑ) αποκάλυψε ότι αυτός ο  περιβόητος χάρτης, με αγωγούς προς Τουρκία, σχεδιάστηκε από χαρτογράφους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και διπλωμάτες «υπό τις οδηγίες του πρώην αντιπροέδρου Τζό Μπάιντεν».  «Μας πήρε πολύ καιρό να ετοιμαστεί… και είναι χάρη στο όραμα και ηγεσία του Τζό Μπάιντεν».
Και ότι το χάρτη τον έδειξαν  στον Τούρκο Πρόεδρο  Ρ. Ερτογάν μεταξύ 2015-2017 αλλά και στον Πρόεδρο Αναστασιάδη (δεν είπαν, όμως,  πότε στον δεύτερο).
«Πήρε πολύ καιρό να ετοιμαστεί…»
Για να πάρει πολύ καιρό να ετοιμαστεί το όραμα του Τζό Μπάιντεν  για τα μάτια του Τούρκου Προέδρου Ρ. Ερτογάν μεταξύ 2015-2017,  θα πρέπει οι προετοιμασίες να ξεκίνησαν πολύ πριν το 2015. Ίσως και πριν την αντικατάσταση της Χιλαρυ Κλίντον από τον Τζών Κέρι το Φεβρουάριο του 2013 στο Υπ. Εξωτερικών.
2013 – Το φιλμάκι του ΚΕΒΕ και όχι μόνον
Και αυτή η χρονολογία μας φέρνει στο νου ότι το 2013 συν ήταν και μια περίοδος που είχαν ξεσπαθώσει ορισμένοι δικοί μας  να μας πείσουν ότι πρέπει να δεχθούμε ο αγωγός φυσικού αερίου να περνούσε από την Τουρκία, ότι θα λυνόταν το Κυπριακό και θα γινόμασταν όλοι πάμπλουτοι κτλ κτλ.
Μάλιστα, θυμόμαστε στο Λονδίνο, ότι σε κάποια συνάντηση παραγόντων της ομογένειας με πολιτικό μεγάλου κόμματος στην Κυπριακή Δημοκρατία, ο τελευταίος, υποστήριζε αγωγό μέσω Τουρκίας και δίχως ντροπή είχε εκφράσει και την θέση ότι « έπρεπε να είχαμε δώσει και κανένα οικόπεδο της Τουρκίας προ πολλού και ήταν λάθος μας που δεν το είχαμε σκεφθεί».
Συμπτωματικά (;) το 2013 είχε ξεπροβάλει  και ένα κατάπτυστο βίντεο – φιλμάκι του ΚΕΒΕ (Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου) σε συνεργασία με το «Τ/κ Εμπορικό Επιμελητήριο»  στα κατεχόμενα με τίτλο « Τι θα γίνει αν… λυθεί το Κυπριακό»  με χρηματοδότηση, όπως είχαμε μάθει από την UNOPS,  προπαγανδίζοντας την παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία,  αποδεχόμενοι τα τετελεσμένα των δύο τουρκικών και συνεχιζόμενων εισβολών. Μας πρόβαλε τον διαμοιρασμό του θαλάσσιου πλούτου της ΚΔ και τις … προοπτικές που θα είχε η Κύπρος με νέες ευκαιρίες για την εκμετάλλευση της τεράστιας αγοράς της Τουρκίας  όταν θα … επιτρέπονταν οι εισαγωγές από την Τουρκία, χιλιάδες θέσεις εργασίας κτλ  κτλ.  οικονομικά φούμαρα, ενόψει και της  άσχημης οικονομικής κρίσης που περνούσε η Κυπριακή Δημοκρατία. Είχαν μάλιστα συ-στρατεύσει τότε και τον Νομπελίστα Σερ Χριστόφορο Πισσαρίδη… (Φαίνεται κατέβασαν το φιλμάκι τους  γιατί δεν το βρίσκουμε στην ιστοσελίδα του ΚΕΒΕ).
2013 συν  – Ερτογάν – Μουσουλμανική Αδελφότητα – Σίσι
Χρειάζεται πιστεύω, επίσης,  να θυμηθούμε ότι τα χρόνια  2013 –  η Μουσουλμανική Αδελφότητα στη Αίγυπτο βρισκόταν στα ύψη της δύναμής της καθώς επίσης και η επιρροή του Τούρκου Πρωθυπουργού Ερτογάν στη Μέση Ανατολή,  ο οποίος το 2014 ανέλαβε ως ο 12ος Πρόεδρος της Τουρκίας. Στις ΗΠΑ η Χίλαρυ Κλίντον είχε μεγάλες βλέψεις για «ειρήνευση στη Μέση Ανατολή» με βάση το ‘οικονομικό’ και ότι ο διάδοχος της θα ήταν άξιος συνεχιστής… («Ελευθερία» Λονδίνου 31.1.2013).
Μήπως ήταν καθ΄υπόδειξη Μπάιντεν/Κλίντον εκείνες οι προτροπές για εμπορικές σχέσεις με την κατοχική Τουρκία; Ευτυχώς ένα χρόνο αργότερα στην Αίγυπτο ανέλαβε ο Abdel Kahalil El-Sisiκαι η επιρροή του Ερτογάν άρχισε να τα παίρνει πίσω…
2015
Στις 7 Ιουνίου 2015  (δύο χρόνια μετά το φιλμάκι και την περίοδο που το δημοσίευμα της Μc Clatchy DC μας ενημερώνει ότι έδειξαν τον χάρτη και στον Ερτογάν)  δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή» άρθρο της κας Σάβιας Ορφανίδου, Μέλους του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ με τίτλο «Τι θα γίνει αν… λυθεί το Κυπριακό» το  οποίο πήγαινε πίσω στο 2013 και  στο φιλμάκι του ΚΥΒΕ και τα οικονομικά οφέλη  για συνεργασία ουσιαστικά με την Τουρκία!
Έγραψε: « Η ανάπτυξη οικονομικών, εμπορικών και τουριστικών δραστηριοτήτων μεταξύ των δύο κοινοτήτων, η εκμετάλλευση της τεράστιας αγοράς της Τουρκίας και οι νέες ευκαιρίες για ανάπτυξη νέων αγορών για την κυπριακή οικονομία θα συντείνουν στη διευκόλυνση των προσπαθειών για επιτάχυνση της ανάκαμψης και της εξόδου από την κρίση. Ιδιαίτερα, μια βιώσιμη λύση θα οδηγήσει στην περαιτέρω ενίσχυση της ναυτιλίας μας με την ελεύθερη πρόσβαση των κυπριακών πλοίων σε τουρκικά λιμάνια και στην προώθηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων, ιδιαίτερα στον Βορρά, μέσω της άντλησης περισσότερων κονδυλίων από τα ευρωπαϊκά ταμεία, δημιουργώντας έτσι νέες θέσεις εργασίας και ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητά μας».
Και για την  «διαχείριση του φυσικού αερίου και την αναβάθμιση του γεωπολιτικού μας ρόλου» :
«… Οφείλουμε να εκμεταλλευτούμε θετικά τον εθνικό μας πλούτο, καταδεικνύοντας ότι τα εθνικά μας συμφέροντα μπορούν να συνάδουν απόλυτα με τα συμφέροντα των δυνάμεων στην περιοχή, και ιδιαίτερα της Τουρκίας…»
Και όλα αυτά  για κλείσιμο του Κυπριακού (βλέπε Μοντ Πελεραν – Κράν Μοντάνα)  αντί να απαιτούν να τιμωρηθεί ο Τούρκος εισβολέας, να δικαστεί και καταδικαστεί για τα εγκλήματά του, να επιστραφούν οι κλεμμένες μας περιουσίες  και να αποχωρήσει από τα καταπατημένα μας εδάφη…

Εν κατακλείδι, είναι καλά να τα θυμόμαστε όλα αυτά τα γεγονότα, και η δημοσιοποίηση του σχετικού χάρτη (όραμα του τότε αντιπροέδρου Τζό Μπάιντεν της διοίκησης Μπάρακ Ομπάμα)  μας έδωσε την ευκαιρία. Γιατί  όλα είναι ρευστά στην πολιτική. Και  ιδιαίτερα στις σχέσεις ΗΠΑ/Τουρκίας οι οποίες θα εξαρτηθούν με το κατά πόσο «Θα σπάσει το «σχοινί» στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις;» όπως εύστοχα τοποθετεί το ερώτημα στο άρθρο του στις 17 Ιουνίου 2019 ο αγαπητός Σάββας Καλεντερίδης.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 23/6/2019

Ινφογνώμων Πολιτικά